Categorie archief: China

China reisverslag / travelogue 23

Posted on by

Zoals in de vorige log al aangegeven ging ik redelijk op tijd op pad.
Dat vond ik in ieder gaval.
Ik was echter die dag zeker niet alleen.
De volgende foto’s zullen daar een indruk van geven.
Maar het zijn niet alleen de vele mensen
die een enorme indruk maakte, maar de Verboden Stad.
Zo groot, met zo veel kunstwerken, met zo veel geschiedenis.
De tijd vloog om en ondanks mijn nog steeds pijnlijke voeten
heb ik de hele dag gelopen.
Vanuit Nederland had ik wat koeken meegenomen.
Liga en dergelijke. En die kwamen nu goed van pas.
De eetgelegenheden binnen de Verboden Stad
waren zo druk en zo weinig ingesteld op niet-Chinese toeristen
dat ik er niet ben gaan zitten.
Maar dat was allemaal geen probleem.
Het weer was prima en ik heb genoten.
Het enige probleem is dat ik nog eens terug moet
want ik heb niet alles gezien.

Ik ga in kleine stukken door de Verboden Stad.
Vandaag alleen de wandeling naar de ingang
aan Tiananmen Square en de kaartverkoop.
De rest volgt in aansluitende logs.




In China is, ondanks alle oorlogen, de tijd, verschillende opvattingen over het beheer van de geschiedkundige resten, weersomstandigheden enz nog heel wat te zien uit het verleden. Op een kruispunt vlak bij mijn hotel bijvoorbeeld waren de resten te zien van een heel oude brug. Die resten zijn hierboven te zien. Na wat speurwerk op Google Maps en in de Lonely Planet kom ik tot de conclusie dat het hier om de Dongan gate site gaat.





Na pinnen bij de Bank of China op weg naar de ingang van de Verboden Stad. Ik wil onder het portret van Mao door de Verboden Stad in. Onderweg wordt het steeds drukker en uiteindelijk zijn de troittoirs vol en houdt de politie de wacht om de massa in de hand te houden.





Pinbon Bank of China.





De ingang is in zicht.





Via voetgangerstunnels komen er nog meer mensen.





Deze foto toont rechts de VIP boxen van de grote parades. Deze permanente (?) tribunes waren nu leeg maar bij parades zijn die bomvol.






De Verboden Stad: 04/10/2009




Op naar de ingang en wat zijn dat? Fonteinen? Deze poort heet de Gate of Heavenly Peace of Tiananmen Gate





Camera’s maken ook bij Chinese toeristen standaard deel uit van de uitrusting.





Voor het poortgebouw liggen een aantal typisch Chinese bruggen met aan weerszijde fonteinen die op deze feestdagen samen een waterorgel vormen.





In de rij.





En dan door de poort. Het zal niet de enige zijn vandaag.





De Verboden stad wordt gevormd door veel binnenplaatsen die in het verleden steeds minder toegankelijk waren voor de gewone mensen.





Nu nemen de mensen het er van. Het zijn de laatste mooie dagen van het jaar.





Terugkijken op het eerste poortgebouw.





De volgende poort: Duanmen Gate. Ik ben niet de enige die gefascineerd is door de deuren.





Hier zijn al veel souvenierverkopers te zien. Af en toe worden ze opgejaagd door de politie. Maar het kat-en-muis-spel komt bij mij niet serieus over.





He, weer een poortgebouw? Inderdaad, de Meridian Gate, en nu wordt het serieus. Hier staat politie. Als je hen passeert mag je niet meer langs dezelfde weg terug lopen. Dan moet je omlopen langs een van de twee uitgangen aan de rechter of linkerkant. Allemaal maatregels om de grote groepen mensen in de juiste banen te leiden. Vanaf hier gaat het naar de kaartverkopers. De Meridian Gate is het grootste poortcomplex in de Verboden Stad.





Heb je een kaartje gekocht, bijvoorbeeld bij die kiosk links vooraan, dan kun je in de rij gaan staan om door een van de poorten het Palace Museum in te gaan. Dergelijke verkooppunten zijn er overigens meerdere.





De Verboden stad is niet overal goed onderhouden maar de meeste plaatsen wel. Het schilderwerk is prachtig.





Kaartje.





Meridian Gate. Daar bij die paraplu’s staan de kaartjescontroleurs. Ook staan daar metaaldetectoren enzovoorts




Hoe het er verder binnen uit ziet, kunt u zien op de volgende logs
over mijn reis in China.

De Verboden Stad

Posted on by

Zeg maar hoe je het wil noemen:
de Verboden Stad, the Forbidden City, Palace Museum,….

De Verboden Stad: 04/10/2009

Ik worstel een beetje met de Verboden Stad.
Het was er geweldig, begrijp me niet verkeerd.
Maar ik heb er erg veel foto’s gemaakt.
En hoe presenteer ik die nu op mijn web log.
Het antwoord heb ik nog niet.

Ik begin in ieder geval met het heel korte
geschreven verslag dat ik op 4 oktober rond half drie in de middag,
in de Verboden Stad en later op de middag in mijn hotel heb opgeschreven.

Om 08:00 uur ben ik vertrokken vanuit mijn hotel.
Heb in de straat geld gepind en ben dan direct naar De Verboden Stad gegaan.
Om 09:15 uur koop ik een kaartje, maar dan ben ik al in het complex.
Het is nu 14:30 uur.
Ik ben nu aan de achterkant van het paleis
(bij Shenwu (Spiritual Valour) Gate).
In mijn redenering ligt de voorkant van de Verboden Stad
aan het Tiananmen Square.
Ik ben langs de linkerkant door het complex gelopen.
Nu ga ik via de rechterkant terug.
16:45 uur. Ik ben net het paleis uitgeraakt.
Ze sloten de poorten achter me dicht.
Ik schrijf steeds paleis maar het is een echte stad.
Toeval wil dat ik de East Prosperity Gate uitgelopen ben.
Daar is wel mijn hotel.
Dus daar geniet ik nu van het uitzicht op alle mensen die nog verder
naar hun hotel of huis gaan en van een glas drinken.

Van een bezoek aan de gallerie met de naam 789
is dan ook niets gekomen.
Zal moeten wachten tot een volgend bezoek.

In Beijing koop ik later een boek met veel foto’s over de Verboden Stad.
Het boek heet ‘The Palace Museum’, edited by the Palace Museum,
Uitgegeven door ‘The Forbidden City Publishing House’.
De volgende foto’s heb ik van het boek gemaakt.
Het geeft een eerste indruk van het enorme complex.

De foto’s beslaan twee pagina’s en dat kun je zien aan de foto’s.

Een van de keizerlijke tronen in de Verboden Stad. Palace of Heavenly Purity.

Er loops een rivier door de Verboden Stad en op een van de grotere pleinen zijn daar een aantal bruggen: Inner Golden River Bridges and the Gate of Supreme Harmony.

Er is veel keramiek te zien in de Verboden Stad. Niet alleen in de vorm van gebruiksvoorwerpen als borden en kommetjes maar ook in de vorm van grote tegeltableaux. Hier: Nine dragon screen het Negen-drakentableau. Liulong Bi.

Bij de kunstvoorwerpen zit ook deze uitklapfoto: Han Huang, Five Oxen (Vijf ossen). Huang leefde van 723 tot 787 tijdens de Tang dynastie.

Deze foto geeft een idee van de structuur van de Verboden Stad. De centrale as wordt gevormd door de grote officiele hallen en poorten. Aan weerszijde grote aantallen kleinere gebouwen, vaak paleizen van de keizerlijke familie met ieder een binnenplaats en een gangenstelsel dat de paleizen verbindt.

Hall of Supreme Harmony in de sneeuw.

Het bovenste boek van deze stapel is het boek waar deze foto’s uit komen.

 

China reisverslag / travelogue 22: Beijing in de avond

Posted on by




Glamour in Beijing: 03/10/2009




Ook buiten Tiananmen Square is het druk in de avond. Hier een paar winkelstraten. Veel Dior, Adidas enz





Grote winkelstraten, veel mensen. Realiseer je wel dat achter de facade, die in sommige gevallen alleen maar reclameborden zijn, niet altijd winkels huizen.





Ik vermoed dat deze straat Wanfujing Dajie (Wanfujing straat) is.


Mijn collega heeft de volgende tekst vertaald:
xe7xa7x91 xe5xadxa6 xe5x8fx91 xe5xb1x95 xe5x88x9b xe9xa6x96 xe5x96x84xefxbcx8c xe6x89x93 xe9x80xa0 xe5x9bxbd xe9x99x85 xe5x8cx96xe3x80x81xe7x8exb0 xe4xbbxa3 xe5x8cx96 xe6x96xb0 xe4xb8x9c xe5x9fx8e

Engels:
Scientifically developing the capital;
Create an international, modern and new Dongcheng

Nederlands:
Wetenschappelijk (misschien bedoelen ze systematisch) de hoofdstad ontwikkelen,
Bouwen aan een internationaal, modern en nieuw Dongcheng.

De hoofdstad is Beijing.
Dongcheng is een wijk of disctrict in Beijing.




Ook in kleine zijstraten vind je eetgelegenheden met gerechten net zo interessant als eerder op de avondmarkt. Daarnaast vele kleine andere winkels.





Maar voor mij is het nu tijd om na een erg lange dag naar bed te gaan.




In een Engelse boekwinkel, waar ze me proberen boeken, cd’s
en DVD’s te verkopen om Chinees te leren, koop ik een dag later
het boek The Palace Museum.

China reisverslag / travelogue 21

Posted on by

Vervolgens terug gereden via het Olympisch dorp.
Ook hier was het druk.
Zelfs voor Chinese begrippen, zo begrijp ik van mijn gids.

’s Avonds 2 spiesen met elk 4 grote garnalen gegeten
bij de Dong Hua Men night market.
Allerlei lekkernijen inclusief schorpioenen
en kevers kunnen daar gegeten worden.
(Deze markt bleek ‘toevallig’ in het verlengde te liggen van de straat
waarin mijn hotel zich bevond.
Toevallig in de zin dat ik dit niet wist toen ik het hotel uitzocht
of toen in Beijing aankwam.)
Naast de vis, die je letterlijk met kop en staart op eet,
ook nog noedels gegeten.
Daar zaten balletjes in waarvan ik zelfs, na alle knoflook
die ik tot dan toe al gegeten had in China,
met zekerheid weet dat er nog veel meer knoflook in zat
dan ik hier al gewend was.
Heerlijk!

Dong Hua Men night market: 03/10/2009


De markt is, zoals een markt moet zijn, een drukte van jewelste. Deze foto is gemaakt vanaf de achterkant van de eetstalletjes. Op de voorgrond rechts een grote wok.


De uitstalling van het eten. Wanneer je je keuze aangeeft zal het bereid worden. Je moet het wel even eens worden over de prijs en bij mij ‘vergiste’ een verkoper zich waardoor hij verschillende dingen aan me wilde geven tegen een hogere prijs. Maar dat accepteer je gewoon niet. Het taalprobleem wordt natuurlijk gemakkelijk gebruikt als argument voor de ‘verwarring’. Om het geld hoef je het niet te laten. Het eten is er goedkoop en lekker.


De verschillende stalletjes specialiseren zich in bepaalde gerechten. Het kostte mij wat tijd om het systeem te doorgronden maar bij elke kraam is op de luifel te zien wat voor eten ze er serveren. Het staat er in het Chinees maar gelukkig staan er plaatjes bij.


Ik moet eerlijk zeggen dat ik niet alle gerechten herken. Maar je ziet zeesterren, garnalen, schorpioenen en nog veel meer.
Op Tripadvisor schreef een andere bezoeker zijn interpretatie
van de menukaart:

Engels:

Yes, yes, by all means come here and eat the scorpion, the sea star, the seahorse, the chicken hearts, the cow stomach, the shark, the silk worm, the centipede, the octopus tentacles on a stick and all that good stuff. It’s definitely worth an hour of your time one evening.

Nederlands:

Ja zeker, ga hier naar toe en eet de schorpioen, de zeester,
het zeepaardje, het kippenhart, koeienmaag, haai, de zijdeworm,
de duizendpoot, inktvistentakels, allemaal geregen op een stokje
en allemaal lekker.
Zonder twijfel een uur van je tijd waard.


Schorpioen (?)


Geen idee.


Mijn noedelgerecht voor de bereiding.

China reisverslag / travelogue 20

Posted on by

Het Olympisch dorp: 03/10/2009

Het was niet gepland in de zin dat ik al in Nederland besloten had
om naar het Olympisch stadion in Beijing te gaan kijken.
De andere onderdelen van de reis waren al wel door mij uitgekozen.
Toch was ook dit een heel leuk bezoek.
Vooral ook omdat het ook hier weer heel druk was.
Vanuit de Ming tombs zijn we hier naar toe gereden.
En net als bij de andere gelegenheden waren gids en chauffeur
prima op elkaar ingewerkt.
Parkeren bij deze ‘attracties’ met deze drukte is niet voor de hand liggend.
Maar voor mijn begeleidingsduo geen probleem.

Dragon building of Pangu Plaza vanuit de taxi.Het gebouw, of beter gezegd het gebouwencomplexis zeven voetvalvelden lang.De toren met de drakenkop is slechts een van de torens.Het herbergt onder andere een zeven sterren hotel.

Dit is een foto van dezelfde toren maar dan met op de achtergrond de Olympische stadions. Deze foto heb ik natuurlijk niet gemaakt

De Olympische zwembaan.

Nogmaals het drakengebouw. Zie het enorme videoscherm, op de zijkant, net onder de kop.

Het is druk bij de zwembaan.

Het vogelnest, birdsnest. De officiele naam is National Stadium.

Rond dit stadion enorme boulevards.

Het logo en het jaartal zijn er nog. Je kunt het stadion bezoeken maar dat hebben wij niet gedaan. Ik werd langzaam weer moe. Morgen staat de Verboden Stad op de agenda. Weer een hele dag lopen.

We zijn er helemaal rond gelopen.

Het drakengebouw domineert de skyline.

Het zwembad wordt blijkbaar ook wel de waterkubus genoemd. De officiele naam is het National Aquatics Center.

Ook hier prachtige, grote versieringen met veel bloemen.

Mijn gids vond het gebouw er al niet zo mooi meer uitzien. Het is al vuil. Het schijnt ’s avonds mooi verlicht te zijn.

Engels:
Order Year: 2004-2005
Construction Started: 2006
Completed: 2007
Site Size: 98,000mxc2xb3
Architects: Pei Zhu, Tong Wu, Hui Wang / Studio Pei-Zhu & Urbanus
Design Group, Liu Wentian, Li Chuen, Lin Lin, Tian Qi
It might seem unusual to create a facade that graphically represents
digital technology, but with the Digital Beijing Building,
the Beijing-based firm Studio Pei-Zhu has done so in several ways.
In this 57m-high structure, which will provide communication
and information services during the 2008 Beijing Olympics,
the northern and southern sides represent barcodes.
Meanwhile, the western and eastern facades replicate
the look of an integrated circuit board.
When vertical grooves in those facades take a diagonal jog
before straightening out again,
they resemble the routing of wires on a circuit board.
Nederlands:
Aanbesteed: 2004 – 2005
Aanvang bouw: 2006
Gereed: 2007
Architecten: Pei Zhu, Tong Wu, Hui Wang / Studio Pei-Zhu & Urbanus
De gevel van het gebouw wil op een grafische manier
de digitale techniek verbeelden die huist in dit gebouw.
Het is immers het communicatie en informatiecentrum
van de Chinese overheid tijdens de Olympische Spelen van 2008.
De noord en zuidkant zijn als barcodes vormgegeven
terwijl de westelijke en oostelijke gevels lijken op draden op een printplaat.

Digital Beijing Building.

Mijn aandacht werd vooral getrokken door deze kant. De gebouwen staan erg dicht op elkaar (zo lijkt het want in werkelijkheid valt dat best mee) maar de afstand tussen de verschillende delen is steeds anders.

Dit is een foto van hetzelfde gebouw maar dan met verlichting aan. Ik vermoed dat deze foto wel wat bewerkt is

Ook deze foto is niet van mij maar geeft duidelijk aan dat men hier een printplaat nabootst met het gebouw.

Daarmee kwam een eind aan het georganiseerde deel van de dag.Ik kreeg al wel het treinkaartje en de rekening van de taxi.

Taxi-rekening voor de dagen in Beijing.

Mijn treinkaartje naar Shenyang Bei (Shenyangbei), station Shenyang Noord.

Vanuit de taxi maakte ik nog deze foto van het logo dat gebruikt werd ter gelegenheid van de viering van 60 jaar Volksrepubliek China.

En deze verrassing wachtte nog op mij in het hotel. Eerlijk gezegd weet ik niet wat het is/was.

Pan Tianshou, Tianshou Pan

Posted on by

Pan Tianshou is een Chinese kunstenaar (1897 – 1971).
Gisteren vond ik op het web een aantal van zijn werken.
Die laat ik hieronder zien.
Pan Tianshou is een Chinese naam dus Pan is zijn familienaam.
Op Wikipedia vind je onder andere over hem:

This is a Chinese name; the family name is Pan.
Pan Tianshou (Chinese: xe6xbdx98xe5xa4xa9xe5xafxbf; Pinyin: Pxc4x81n Tixc4x81nshxc3xb2u; 1897-1971) was a notable painter and art educator of modern China.

Pan was born in Guanzhuang, Ninghai County, Zhejiang Province, and graduated from Zhejiang First Normal School (today the Hangzhou High School (xe6xb5x99xe6xb1x9fxe7x9cx81xe6x9dxadxe5xb7x9exe9xabx98xe7xbaxa7xe4xb8xadxe5xadxa6)). He followed Wu Changshuo to study Chinese traditional painting. He built the foundation of Chinese traditional painting education.



De afbeeldingen komen onder andere van de web site
van het China Online Museum




Ik weet niet of deze werken een naam hebben en of ze gedateerd zijn. Ik heb die informatie niet kunnen vinden.





Een prachtige combinatie van tekst, tekening/schildering en zegelafdrukken.















Als titel vond ik hier: This land so beautifull (Dit zo mooie land).



China reisverslag / travelogue 19

Posted on by




Minggraven/Ming tombs: 03/10/2009

De vorige log legt uit wat de graven precies zijn,
van wie ze zijn en ook wat er te zien is.
Alle afbeeldingen zijn van een boek dat ik ter plaatse kocht.
Deze log bevat mijn eigen foto’s.




De omgeving is mooi en rustig: Tianshoushan Hills / Dayu Mountains.





In dit kantoor koop je de kaartjes.





Voorkant.





Achterkant.





De prijslijst voor de kaartjes: 65 Yuan.





We lopen het terrein op. De gids loopt net voor me. Aan beide zijdes van de volgende ingang staan grote bloemenbedden. Ik weet niet of die er altijd staan maar rond de 60ste verjaardag van de Volksrepubliek stonden die er op veel plaatsen.





Het bloemenbed van dichtbij.


De bloemen vormen een spreuk.
Niet zomaar een spreuk natuurlijk.
Hier heeft mijn collega geholpen. Er staat:
“Create hamony together” (Samen harmonie creeren)
Dit is de politieke slogan van Hu Jintao.
Hu Jintao is de Secretaris Generaal van de Communistische partij in China,
de president van de Volksrepubliek en Voorzitter van de centrale militaire raad.
Kortom, hij is de baas in China.

De officiele lezing is dat men streeft naar een harmonische maatschappij
waarin een grotere rol is weggelegd voor de middenklasse
en waarin meer harmonie is tussen de verschillende rassen en volkeren
en de verschillende maatschappelijke lagen in China,
Dat klinkt goed maar de lijfspreuk wordt ook gebruikt om bijvoorbeeld
de censuur op het internet in China te verdedigen.




Ik zal ze nog vaak tegenkomen: prachtig versierde pilaren/pilaartjes bij trappen enz.





Vaak uit wit marmer met heel vaak een afbeelding van de draak.





Prachtige gebeeldhouwde vloer/bestrating.





The Soul Tower.





Nog een vast onderdeel van een dergelijk grafcomplex: altaar met wierrookbranders.





In het Nederlands: Vijfdeling, stenen offerandevaatwerk. Een sysmbolische wierrookbrander, twee kandelaren en twee vazen werden standaard op het altaar geplaatst als offerandevaatwerk. Deze voorwerpen werden ontworpen om een herinneringssfeer op te roepen op het grafcomplex..





Een deel van het terrein is omringd met een muur.





Langs de muur stond ik in de rij voor het ‘Ondergronds paleis’. De grafkamers van Dingling.





Onder de grond zijn 5 kamers. Het was zoals de foto laat zien erg druk.





Helemaal achterin bevindt zich de kamer, zeg maar zaal, waar de begrafeniskisten van de keizer en zijn twee vrouwen stonden. Nu zie je hier moderne reconstructies.





De plattegrond.





De toelichting: Achterste zaal. De achterste zaal is de belangrijkste zaal van het ondergronds paleis. In deze zaal bevond zich een verhoog waarop de begrafeniskisten van de keizer en keizerinnen waren geplaatst. De kist van de Keizer was de grootste en werd in het midden geplaatst. Die van de keizerinnen ernaast. Tussen de kisten werden jade voorwerpen gevonden. De voorwerpen die de Keizer begeleidden bevonden zich in 26 kisten gemaakt van Manmu (Manmu is een erg harde houtsoort die heel lang goed blijft). Toen het ondergronds paleis werd geopend waren delen van de kisten en de begrafenisvoorwerpen al vergaan. De huidige kisten zijn reproducties.





De zaal van de andere kant.





In de andere zalen staan voorwerpen die van de Keizer waren zoals deze stenen troon.





Detail van de troon.





Bij het ‘Ondergronds Paleis’ is ook een klein museum. De voorwerpen, vaak reconstructies, geven een beeld van de grafvondsten.





Menselijke figuren als grafgiften.





In het Nederlands: Houten beelden. Vroeger werden houten beelden meegegeven in het graf. Soms waren de beelden van steen of aardewerk. In Dingling stellen alle beelden mensen of paarden voor.





Paarden.





In het Nederlands: Honderd kinderen jas. In de begrafeniskist van Wang Shi, Keizerin Xiaojing, is dit voorbeeld van prachtig borduurwerk gevonden. De jas werd gemaakt met 5 verschillende draden (draden van verschillend materiaal) en 11 manieren van borduren. Op de voor-, achterkant en de twee mouwen zijn negen draken geborduurd die allemaal van elkaar verschillen van ontwerp. Zoxe2x80x99n honderd geborduurde kinderen spelen tussen de rotsen, bomen en bloemen.





Detail van de jas.





Kroon van de keizerin.





In het Nederlands: Negen draken en negen feniksen kroon. De Fenikskroon werd gedragen tijdens ceremonies zoals bezoeken aan tempels en tempelmarkten. Het is een kroon voor de keizerin. De kroon die in Dinling werd opgegraven werd gevonden in een kist die behoorde tot Keizerin Xiao Duan. De kroon is voorzien van een levendig ontwerp met 9 draken en 9 feniksen.





De souvenierverkopers verkopen foto’s van Mao naast Nederlandse, blauwe klompen.





De Draak.





De Feniks.





In het Nederlands: Dingling. Aan de oostelijke voet van de Dayu Bergen ligt Dingling, de gemeenschappelijke begraafplaats van de 13de Mingkeizer Zhu Yijun en zijn twee keizerinnen. De keizertitel van Zhu Yijun is Wanli. Hij werd keizer op tienjarige leeftijd en regeerde 48 jaar. In 6 jaar tijd werd Dingling gebouwd, van november 1584 tot juni 1590. Het xe2x80x98Ondergrondse Paleisxe2x80x99 is de enige van de Minggraven die tot nog toe is opgegraven. De opgraving begon in mei 1956 en duurde 1 jaar. De totale vloeroppervlakte is 1195 vierkante meters en beslaat 5 ondergrondse zalen. Meer dan 3000 voorwerpen werden opgegraven en in 1959 werd het Dingling museum geopend voor het publiek.





Gouden keizerskroon.





Detail.




China reisverslag / travelogue 18

Posted on by

The Ming Tombs, De Ming graven; introductie: 03/10/2009

De Minggraven liggen buiten Beijing.
Prachtig in een dal bij elkaar.
Een (1) graf is opgegraven.
Dat graf heet Dingling.
Het is het graf van drie mensen:
keizer Wan Li, keizerin Xiao Duan Xian en keizerin Xiao Jing

Keizer Wan Li.

Keizerin Xiao Duan Xian.

keizerin Xiao Jing.

Hier volgt een introductie op de Ming graven:

Minggraven

Er zijn op zo’n 40 – 50 kilometer afstand van Beijing
in de heuvels, 13 Ming graven.
Dertien graven van keizers uit de Ming dynastie (1368 – 1644).
In totaal lagen er 13 keizers, 23 keizerinnen en 1 concubine begraven.
Het Tianshoushan Hill gebied is zo’n veertig vierkante kilometer groot.
Het grootste grafcomplex is dat van Changling.
Drie complexen zijn voor het publiek open.
Een daarvan, Dingling, is ook opgegraven.
In Dingling lag keizer Zhu Yijang (1563 – 1620) begraven,
wiens keizernaam Wanli is.

De dertien graven liggen in een heuveldal
dat origineel afgesloten was met een muur en een poortgebouw.

Al voor het poortgebouw kwam men bij een herinneringsboog.
(bogencomplex is misschien een betere naam
want er zijn 5 doorgangen)
Bij het poortgebouw staat een stele die bezoekers gebiedt
van hun paard af te stappen.

Vervolgens was er de Heilige weg (Sacred Way)
met levensgrootte beelden van mensen en dieren
aan beide kanten.
De vertaling van de naam van deze weg
is moeilijk. Misschien is ‘sacrale weg’ of ‘processieweg’
een betere vertaling.
Maar ik las ook op een site de term: ‘STRAAT VAN DE GEESTEN’
en weer ergens anders ‘Pad der zielen’.

Dan volgt het zogenaamde ‘paviljoen met de stele’.
Een ‘Stele’ is de archeologische term voor een,
meestal uit een stuk steen of hout gehouwen tablet of pilaar,
met daarin een in relief gebeeldhouwde voorstelling en/of tekst.
In het geval van de Minggraven staat hierop het levensverhaal
van Keizer Zhu Di (keizer Yongle, de bouwer van zowel
de Verboden Stad als van de eerste gebouwen van dit complex).

Na de Heilige weg is er nog een herdenkingsboog (Lingxing) waarna
de individuele grafcomplexen volgen.

De individuele grafcomplexen bevatten een aantal standaard onderdelen:
– toegangspoort;
– herdenkings- of ceremoniele gebouwen;
– herdenkingsboog of bogen;
– altaar;
– Toren van de Ziel (Soul tower);
– de grafheuvel met het zogenaamde ondergrondse paleis.

Opgraving van het Dingling graf.

Het Dingling grafcomplex is een van de dertien grafcomplexen
van de Ming dynastie die bij elkaar liggen in de heuvels
ongeveer 50 kilometer buiten Beijing.
Ding Ling betekent letterlijk ‘Graf van de stabiliteit’.
Dingling is het grafcomplex van keizer Wanli.
Het is het enige complex dat is opgegraven.
Het is ook het enige keizerlijke graf
dat sinds de oprichting van de Volksrepubliek China is opgegraven.
De redenen daarvoor hebben direct te maken
met de resultaten van de opgravingen van Dingling
en de gebeurtenissen die daar mee samenhingen.

De opgravingen van Dingling begonnen in 1956
nadat een groep archeologen en wetenschappers
onder leiding van Guo Motuo en Wu Han
hadden aangegeven dat het een goed idee was
om het Changling grafcomplex te onderzoeken.
Changling is het grootste en oudste complex
van de 13 Ming graven op Tianshoushan Hill,
Changling is het grafcomplex van Keizer Yongle.
Ondanks de goedkeuring van premier Zhou Enlai
werd het idee door archeologen verworpen vanwege
het belang en het hoge publieke profiel van Changling.
In plaats daarvan werd besloten Dingling,
het derde grootste complex, op te graven als
test en voorbereiding voor een latere opgraving van Changling.
De opgraving werd afgerond in 1957 en het museum
werd geopend in 1959.

Bij de opgraving kwam een graf te voorschijn dat volledig in tact was
waarin duizenden voorwerpen werden gevonden van zijde,
textiel, hout en porselein.
En de stoffelijke resten van Keizer Wanli en zijn twee keizerinnen.
Echter men had niet de beschikking tot de technieken en middelen
om al die voorwerpen op een juiste manier te conserveren.
Na een aantal rampzalig verlopen experimenten werd
een grote hoeveelheid zijde en textiel opgeslagen
in een magazijn waarin water lekte en de wind vrij spel had.
Als een gevolg daarvan zijn de meeste van de overgebleven voorwerpen
in zeer slechte staat en worden replica’s getoond in het museum.
Bovendien werd door de politiek een grote druk op de opgraving uitgeoefend
om snel met resultaten te komen en de opgraving af te ronden.
Door die haast is de documentatie van de opgraving mager.

Het project kreeg nog met een groter probleem te maken
als politieke massabewegingen het land in zijn greep krijgt.
Dit escaleert in de Culturele Revolutie in 1966.
In de tien jaar daarna lag al het archeologisch werk stil.
Wu Han, een van de belangrijkste pleitbezorgers van het project
werd het eerste belangrijke doelwit van de Culturele Revolutie.
Zijn werk werd aan de kaak gesteld en hij stierf in 1969 in de gevangenis.
Fanatieke Rode Gardisten bestormden het Dingling museum
en sleepten de stoffelijke resten van Wanli en de keizerinnen
uit het museum, stelden hun daden postuum aan de kaak,
en verbrandden de resten.
Vele andere archeologische voorwerpen werden toen vernietigd.

Pas in 1979, na de door van Mao Zedong
en na het einde van de Culturele Revolutie,
vervolgden de archeologen serieus hun werk en werd
uiteindelijk het opgravingrapport opgesteld door
die archeologen die alle onrust overleefd hadden.

De lessen die werden getrokken uit de Dingling opgraving
leidde tot een nieuw beleid van de regering van de Volksrepubliek China.
Daarin wordt er van uit gegaan dat er geen opgravingen meer plaatsvinden
behalve dan als het om een reddingscampagne gaat.
Als een gevolg hiervan is er geen toestemming meer verstrekt
om keizerlijke graven op te graven, ook niet als men per ongeluk
op een ingang stuit zoals dit bij Qianling het geval was.
Het originele plan om na Dingling Changling op te graven
wordt niet uitgevoerd.

Alle afbeeldingen in deze log komen uit dit boek dat ik kocht bij mijn bezoek aan Dingling.

Wikipedia;

Excavation of Dingling tomb

Dingling tomb is one of the 13 Ming Dynasty Tombs.
Dingling (literally “Tomb of Stability”), one of the tombs at the Ming Dynasty Tombs site, is the tomb of the Wanli Emperor. It is the only one of the Ming Dynasty Tombs to have been excavated. It also remains the only imperial tomb to have been excavated since the founding of the People’s Republic of China, a situation that is almost a direct result of the fate that befell Dingling and its contents after the excavation.

The excavation of Dingling began in 1956, after a group of prominent scholars led by Guo Moruo and Wu Han began advocating the excavation of Changling, the tomb of the Yongle Emperor, the largest and oldest of the Ming Dynasty Tombs. Despite winning approval from premier Zhou Enlai, this plan was vetoed by archaeologists because of the importance and public profile of Changling. Instead, Dingling, the third largest of the Ming Tombs was selected as a trial site in preparation for the excavation of Changling. Excavation completed in 1957, and a museum was established in 1959.

The excavation revealed an intact tomb, with thousands of items of silk, textiles, wood, and porcelain, and the skeletons of the Wanli Emperor and his two empresses. However, there was neither the technology nor the resources to adequately preserve the excavated artifacts. After several disastrous experiments, the large amount of silk and other textiles were simply piled into a storage room that leaked water and wind. As a result, most of the surviving artifacts today have severely deteriorated, and replicas are instead displayed in the museum. Furthermore, the political impetus behind the excavation created pressure to quickly complete the excavation. The haste meant that documentation of the excavation was poor.

A severer problem soon befell the project, when a series of political mass movements swept the country. This escalated into the Cultural Revolution in 1966. For the next ten years, all archaeological work was stopped. Wu Han, one of the key advocates of the project, became the first major target of the Cultural Revolution, and was denounced, and died in jail in 1969. Fervent Red Guards stormed the Dingling museum, and dragged the remains of the Wanli Emperor and empresses to the front of the tomb, where they were posthumously “denounced” and burned. Many other artifacts were also destroyed.

It was not until 1979, after the death of Mao Zedong and the end of the Cultural Revolution, that archaeological work recommenced in earnest and an excavation report was finally prepared by those archaeologists who had survived the turmoil.

The lessons learned from the Ding Ling excavation has led to a new policy of the People’s Republic of China government not to excavate any historical site except for rescue purposes. In particular, no proposal to open an imperial tomb has been approved since Dingling, even when the entrance has been accidentally revealed, as was the case of the Qianling Mausoleum. The original plan, to use Dingling as a trial site for the excavation of Changling, was abandoned.

 

Dingling vanuit de lucht.

Dingling: ondergrondse grafkamer in de huidige staat.

Dingling: zwart/wit foto van dezelfde grafkamer ten tijde van de opgraving eind jaren ’50.

Foto van een ander graf: Maoling. Daar ben ik zelf niet geweest maar als je foto mag geloven is dit graf in een veel mindere staat dan Dingling

Reconstructie van een keizerlijk kleed met het ‘honderd kinderen patroon’.

Detail.

Reconstructie van de ‘Phoenix kroon’.

Detail.

Reconstructie van de gouden keizers kroon.

Het zogenaamde ‘Danbi’ vloer.

Deze wordt ook wel de ‘stone painted floor’ genoemd,
de met steen geschilderde vloer.

 

Chinees nieuwjaar: jaar van de tijger

Posted on by

Helaas is de foto erg slecht.
Ik maak ook wel eens slechte foto’s
maar deze zou ik niet gauw op een krantewebsite zetten.
Waarschijnlijk hadden ze geen andere foto
of was dit de beste foto?
Ik heb in ieder geval geen andere.
Vandaar.

Wie het artikel geschreven heeft weet ik niet maar
het komt van de website van BN/De Stem, 11/02/2010.
De fotografe is Charlotte Akkermans (sorry voor de vermelding).











China reisverslag / travelogue 17

Posted on by

Dit korte log dringt eigenlijk een beetje voor.
Toen ik naar een bruiloft in China was raakte tegen het eind
van mijn verblijf de scheerzeep op.
Ik had een vloeibaar scheermiddel dat in een erg klein potje zat
en waarvan je maar enkele druppeltjes nodig hebt om je te scheren.
Ideaal voor op vakantie.
Maar ik had het spul al een aantal vakanties meegenomen
en nu was het plotseling op.
Geen probleem als je in een grote stad als Baotou bent.
In de supermarkt dus even scheerzeep gekocht.
De afgelopen tijd heb ik me er nog regelmatig mee geschoren
maar nu is de flacon werkelijk leeg.
Ik moet dus afscheid nemen.




Scheerzeep gekocht in Baotou.




Wat ik nu erg ‘grappig’ vind is dat op deze bus een afbeelding
van een man staat die ik niet als typisch Chinees zou omschrijven.
Hij heeft eigenlijk een erg westers uiterlijk.
Of zoek ik daar nu te veel achter?

Maar goed bij mijn reisverslag ben ik eigenlijk pas bij dag twee.
Deze spuitbus koop ik in werkelijkheid pas op dag acht of negen.
In die zin kruipt deze log dus een beetje voor.

Verrassing: boek over China

Posted on by

Afgelopen weekend werd ik verrast met een prachtig boek over China.
Het staat vol met oude en nieuwe foto’s van China.
Foto’s gemaakt door beroemde fotograven en een deel
van de begeleidende tekst is van Jonathan Spence.
Spence is een Engelse professor die het bekende boek
‘The search for Modern China’ heeft geschreven.




China.




Binnenkort volgen een paar foto’s uit het boek.

China reisverslag / travelogue 16

Posted on by

The Sacred Way: 03/10/2009

Na de lunch gaan we naar de Ming tombs.
Maar voor je daar aankomt, kun je langs de Sacred Way gaan.

De graven van de Mingkeizers liggen verspreid in een natuurlijk
gevormde kom in de heuvels.

Verspreid tussen en tegen de heuvels liggen de Ming graven.
Ieder ‘graf’ is in feite een grafcomplex bestaande uit poorten,
tempels, altaren, een grafheuvel, ondergrondse grafruimtes,
een ommuring, paden en wegen, torens enz.

Die ‘kom’ in de heuvels heeft een natuurlijke bescherming: de heuvels zelf.
De natuurlijke ingang is op een plaats waar geen heuvel is.
Daar staat een soort poortgebouw en er is een muur gebouwd
tussen de heuvels in.
Dit was een te bewaken gebied.

Naar het poortgebouw loopt een weg: de Sacred Way (Heilige weg).
Aan beide zijde van de weg staan meer dan levensgrootte beelden.
Nog voor je op de Sacred Way komt staat er een grote poort.

Hier zie je een schematisch voorstelling van de ‘kom’ met de Minggraven. Bij de witte pijl, links achteraan, bevindt zich ‘Dingling’ (Tomb of Stability, Tombe van de stabiliteit), een van de Minggraven. Dit graf is open voor het publiek.

Anders dan bijvoorbeeld in de Vallei der Koningen (Luxor, Egypte)
zijn de keizers niet opgegraven.
De graven zijn, op een na, nog volledig intact.

Dezelfde afbeelding maar dan nu wat ingezoomd op het begin van de Sacred Way.

Linksonder begint de route naar de graven met een grote poort.
Even verderop gevolgd door een poortgebouw.
Van het poortgebouw lopen aan weerszijde muren naar de heuvels toe.
Daarachter het zogenaamde Stele paviljoen.
Daar staat een enorme stenen schildpad met op zijn rug een pilaar
met een tekst ter ere van de keizer die hier begon met bouwen
en die ook de Verboden Stad bouwde: de Yongle keizer.
Daarachter begint de Sacred Way met aan beide kanten de beelden.

Voorkant kaartje.

Achterkant.

Het Stele paviljoen zoals het te zien is in een toeristische gids: The Ming Tombs.

Bij de Sacred Way aangekomen staan er borden die uitleggen wat er te zien zal zijn.

Alle beelden worden opgesomd.

Het Stele paviljoen.

Detail van de opsomming van de beelden.

Het Stele paviljoen is een gebouw dat een enorme massieve indruk maakt en een dubbel dak heeft.

Mooie schilderingen.

Stele paviljoen.

Vertaling van de tekst:

Stele pavilion of the divine merits and sacred virtue of Changling

Stelepaviljoen van de goddelijke verdiensten
en heilige waarden van Changling
(Changling is de naam van de tombe van de Yongle keizer)

Het gebouw is aangelegd in het tiende jaar (1435)
van de regering van Keizer Xuande. Ming dynastie.
Tijdens de reparaties die tijdens het 50ste tot 52ste jaar (1785 – 1787)
van de regering van keizer Qianlong werd het originele houten gebouw
vervangen door een stenen gebouw omdat het dak was ingestort.
In het paviljoen staat een stele.
De tekst op de voorkant is opgesteld door keizer Zhu Gaochi
en gegraveerd door de kalligraaf Cheng Nanyun.
Deze tekst van 3000 woorden verteld over de prestaties
van Keizer Zhu Di die begraven ligt in de Changling tombe.
De tekst op de achterkant en de zijkanten
bestaan uit gedichten van Keizer Qianlong en Keizer Jiaqing.
Een pilaar ter versiering, gehakt uit wit marmer,
staat bij iedere hoek van het paviljoen.
Deze pilaren worden Huabiao genoemd.

De schildpad en de stele op zijn (haar?) rug.

Er werd me uitgelegd dat de keuze voor een schildpad niet toevallig is: een schildpad is langzaam en wordt heel oud. Dat kun je uitleggen als bestendig, constant, eeuwig, standvastig, trouw, betrouwbaar, onwankelbaar, wijs. Bovendien is de schildpad een van de vier hemelse dieren.

Huabiao.

Het begin van de heilige weg.

Kameel.

Olifant.

En nog een.

Fabeldier: Qilin.

Een aantal dieren zijn in een knielende en een staande houding afgebeeld.

Het paard.

Ook staan er militairen, hoge ambtenaren en geleerden afgebeeld.

Pasfoto 1.

Dit is een mooie foto uit de toeristische gids die ik bij de Ming tombs heb gekocht.

Aan het einde van de weg kom je bij de Dragon and Phoenix Gate. De poort van de Draak en de Feniks. De draak is het symbool van de keizer, de feniks van de keizerin. De officiele naam is de Lingxing gate.

Lingxing Gate.

Lingxing Gate.

Vertaling van dit bord:

De Draak en Feniks-poort.

In oude tijden symboliseerde deze poort de adel van het keizerlijk systeem.
In plaats van het woord ‘adel’ kun je denk ik ook wel
het Nederlandse woord ‘nobelheid’ lezen.
De poort werd in de gewone omgang ‘De poort van de hemel’ genoemd.
Dit type ‘gebouw’ kom je meestal tegen
in belangrijke architectonische complexen zoals voormalige keizerlijke paleizen,
tempels en mausoleums om verering te tonen.

Eenmaal door de poort kom je bij een toeristische markt. In China hoef je geen zorgen te hebben dat mensen opdringering zijn om je iets aan te praten. Ieder blijft in zijn kraam, achter de koopwaar en probeert dan je dingen te verkopen.

Maar als ik er ben is het niet druk. De handelaars zitten rustig te kaarten.

 

China reisverslag / travelogue 15

Posted on by




Losse aantekeningen: 03/10/2009

We zijn onderweg naar de Grote Muur.
‘We’ zijn mijn gids, de chauffeur en ik.
Vanochtend gewisseld van hotel.
Kapok is een soort design hotel maar een die wel een beetje toe is
aan een opknapbeurt.
Grote voordeel van dit hotel: het ligt zowat tegen
de Verboden Stad aan.

Nog enkele notities over gisteren (en vandaag):
= onderweg van de luchthaven naar het hotel een ongeluk
gezien op de snelweg;

= er zijn heel, heel veel militairen, politie, ME enz op de been;

= er wordt in Beijing erg veel gebouwd;

= iedere dag zijn 2 eindcijfers van de kentekens
die niet mogen rijden in Beijing:
bijvoorbeeld op maandag mogen de nummers 1 en 6 niet rijden,
dinsdag de nummers 2 en 7, enz.
Op zondag mag iedereen rijden.

= er is overal veel personeel, op straat bijvoorbeeld de Beijing volunteers,
vrijwillegers (?) die meehelpen de viering van 60 jaar Volksrepubliek China
een succes te maken;

= overal zijn mensen bezig straten en stoepen schoon te vegen;

= toen ik gisteravond naar het Tiananmen Square ging,
werd bij iedereen de tassen gecontrleerd.
Het plein was alleen te bereiken via de voetgangerstunnels waar
x-ray apparatuur opgesteld stond;

= de sfeer is heel Amerikaans. Bij de uitgang van een tolweg
stond bijvoorbeeld een bord met daarop de tekst:
“prettige vakantie”. In het Chinees en Engels.
Dat zul je in europa niet snel zien.
Vermoedelijk zijn die borden vooral gericht op de binnenlandse toeristen.

= Samen eten, waarbij de gastheer het eten verdeelt,
is voor ons westerlingen een bijzondere manier van eten.
Men doet zijn uiterste best om het naar je zin te maken.
Het eten is heerlijk en mijn gids blijft opdienen.

= de witte snippers op en in je eten is vaak knoflook.

Geen zeekraal dus!

Posted on by




Bij nader inzien, zie ik nu ook wel dat het geen zeekraal was, maar melkdistel? Sonchus Oleracus of Sonchus Arvensis?


Het is dus geen zeekraal.
Maar wat dan wel.
Mijn collega kon met de Engelse omschrijving ‘bitter wild vegetable’
voor mij snel achterhalen dat het om een plant
met de Latijnse naam ‘Sonchus’ gaat.



Op het internet vond ik onder andere de volgende boektekst:


Food in China: a cultural and historical inquiry, Frederick J. Simoons. Eten in China: een cultureel en historisch onderzoek.




Melkdistel xe2x80x93 Sow Thistle xe2x80x93 Sonchus

Deze distel behoort tot de kern van de plantensoorten van de Oude Wereld.
De meeste van deze soorten zijn onkruidachtigen.
Sonchus-soorten werden in verschillende delen van de wereld
gebruikt als voeding, medicijn of veevoer.
Sonchus Oleracus en Sonchus Arvensis worden in de literatuur
over China regelmatig genoemd als voedsel.

Vaak werden de groente verzameld in het wild.
Maar er zijn beschrijvingen uit de negentiende eeuw die aantonen
dat de Sonchus Arvensis in Beijing niet alleen in het wild
werd aangetroffen maar ook werd verbouwd.
De bladeren werden gegeten.

Het eten van deze soorten gaat terug tot op de oudheid en
hoewel het niet werd gezien als haut cuisine,
is er een artikel uit de Han dynastie die een beschrijving geeft
van een schotel met Sonchus en hondenvlees.

Tegelijk dient gezegd te worden dat er nog heel wat verwarring is.
Het woord dat men in China gebruikt voor Sonchus
wordt ook gebruikt om verschillende andere slasoorten aan te duiden.
Het woord voor xe2x80x98Bittere groentexe2x80x99 wordt bijvoorbeeld gebruikt
voor zowel Lactuca (sla), Cichorium (andijvie, cichorei en witlof)
en de Sonchus-soorten.

Deze wijheid komt uit het boek:
Food in China: a cultural and historical inquiry door Frederick J. Simoons.
(Ned: Eten in China: een cultureel en historisch onderzoek)

Mijn collega vertelt me dat deze plant jaren geleden vooral voedsel
voor arme Chinezen was maar dat de laatste jaren
deze groente steeds vaker wordt gebruikt, zelfs trendy is.




Ruwe melkdistel. De bloem en de jonge plant lijken erg op een paardebloem (zelfde familie: Asteraceae).




China reisverslag / travelogue 14

Posted on by




De lunch: 03/10/2009

Op deze eerste volle dag in China ging de reis eerst naar een ander hotel,
toen naar de Chinese Muur en onderweg naar de Ming tombs
hadden we een heerlijke lunch.
Niet in een groot, luxe hotel.
Maar in een kleiner restaurant langs de kant van de weg.




Mijn gids (links) en de chauffeur (rechts).


De auto werd recht voor de deur geparkeerd.
Langs de kant stonden mensen fruit te verkopen.
We namen plaats aan een tafel onder een afdak
aan de achterzijde van het restaurant.
Om daar te komen liepen we eerst door een aantal ruimtes
waaronder een ruimte met aan een kant een aantal aquariums
en de keuken.
Zo had ik in een keer een goed beeld van hoe het er in een
Chinese keuken aan toe kan gaan.
Natuurlijk heb ik daar wat foto’s van:




Een deel van de levende visvoorraad.





In de keuken leest de kok de bestelling.





De ingredienten liggen klaar en er worden nog aanwijzingen gegeven.





De chauffeur was met dit restaurant bekend. Hij was dan ook de man die de vis voor onze lunch uitkoos. Dan volgt er een wild tafereel. De vis moet natuurlijk gedood worden alvorens hem te kunnen wegen. Ik denk niet dat de vis stress-vrij aan zijn eind gekomen is maar we mochten het allemaal zien en meemaken. De vis woog ongeveer 1.8 kilogram.





Gefrituurde peperbladen en zeekraal.


Tijdens het eten dat zowat gerecht voor gerecht op tafel komt
met tussen de gerechten kleinere en grotere tijdsintervallen,
schrijf ik op wat we eten.
Alleen dat is niet eenvoudig.
Ik zeg bijvoorbeeld zeekraal maar ben daar niet helemaal zeker van.
De directe Chinese vertaling van deze groente is ‘bitter wild vegetable’.
Ik zal mijn collega vragen of hij dan weet waarover het gaat.
Internet is nog niet zo wijd verspreid dat ik dat in het restaurant
kan gebruiken om te vertalen.
Niet erg want in eerste instantie gaat het natuurlijk om het eten.
Ik neem thee bij het eten.
En oh ja, roken is nog niet verboden tijdens een maaltijd in China.




Pig leg, varkenspoot, zou dat knoflook zijn daar bovenop?.





Corn wheat filled with vegetables, Gestoomd en gebakken broodje van maismeel gevuld met groente.





Wild pig meat, Wild zwijn of wild varkensvlees met wilde kastanjes.





Op de binnenplaats waar we aan zitten staat een boom en steekt de waterleiding uit de grond. Bij het kraantje is het heerlijk je handen wasen. Het weer is prima, een handdoek niet nodig. De boom heeft bijzondere vruchten.





Ze lijken mij nog het meest op Sharon’s / Kaki’s .





En dan het hoogtepunt van de maaltijd: vis met onder andere koriander en peper. Je eet stukken van de vis met je stokjes of je eet het met stukken brood. Die kun je heerlijk door de saus heenhalen.





Zoek de verschillen met de foto met de weegschaal.





De koriander lijkt me overduidelijk aanwezig. Heerlijk.





Zo ziet de tafel er dan uit na een tijd aan tafel te hebben gezetten. Mijn beide begeleiders houden zich even bezig met de restauranteigenaar. Rechtsonder mijn boekje en pen. De tekst over de maaltijd is maar kort. Ik heb in de taxi een paar minuten genomen om met steekwoorden indrukken vast te leggen.





Het fruit: verse dadels.


Die kennen wij hier in Europa bijna niet in deze vorm.
Ze zijn heerlijk.
Wij kennen eigenlijk alleen de gedroogde versie.
Die is ook lekker maar smaakt heel anders dan deze verse exemplaren.
De schil is een beetje hard.
Die heb ik niet opgegeten.
Van binnen zijn ze zoet en erg sappig.
De chauffeur koopt er wat voor zich zelf en voor mij.

Ik koop een paar kaki’s die men voor de deur verkoopt.
Die kaki’s eet men in China heel rijp.
De schil van de vrucht en zeker het vruchtvlees is dan heel zacht.
Kaki’s hebben dan de neiging van binnen donker of zelfs zwart te worden.
Niet lekker.
Ik heb echt moeten zoeken voor een paar stevige exemplaren.
Als een kaki helemaal rijp is vind ik hem niet zo lekker.
Maar geen probleem, alles is mogelijk.



China reisverslag / travelogue 13

Posted on by




De Chinese Muur: 03/10/2009

Met de taxi een dag op pad buiten Beijing.
Te beginnen bij de Chinese Muur, The Great Wall.

Wikipedia:

De Chinese Muur of Grote Muur is een uit aarde
en stenen opgetrokken verdedigingswal
in het noorden van China.
De 6.259 kilometer lange verdedigingswal,
moest het Chinese Keizerrijk beschermen tegen
vijandelijke nomadische ruitervolkeren.
De gehele verdedigingslinie, inclusief verdedigingsgroeven
natuurlijke grenzen (rivieren, heuvels en bergen),
heeft een lengte van 8.850 kilometer.

Het eerste deel van dit bouwwerk werd vanaf
circa 200 v.Chr. uit gestampte aarde opgetrokken
door de Qin-dynastie.
De eerste bouwsels waren aarden en lemen verhogingen
die aan de Romeinse limes deden denken,
maar uiteindelijk deed steen zijn intrede
en werden wachttorens gebouwd.
Tijdens de Tang-dynastie raakte de wal in verval,
maar ten tijde van de Ming-dynastie (1368-1644)
werd de muur hersteld en verlengd.
Ook werden in deze tijd losse stukken muur met elkaar verbonden
tot het enorme bouwwerk dat we vandaag de dag kennen.

De muur is op veel plaatsen zwaar beschadigd
of zelfs afgebroken en daarom mag er op sommige stukken
niet meer gelopen worden.
De stenen zijn vaak voor andere doelen gebruikt
of de muur is door erosie of oorlogsgeweld beschadigd.
Toch zijn er nog grote delen over.

De muur heeft tientallen poorten.






De folder.





In Juyongguan tref ik een poortgebouw aan en de muur op en tegen de heuvels.





We moeten natuurlijk wel eerst kaartjes kopen.





Kaartje (voorkant).



En natuurlijk de achterkant.





Hier zijn de stukken van de muur heel steil.





Dat wordt klimmen.


Het poortgebouw ligt in het dal.
Aan beide zijdes gaat de muur de heuvels op.
De huidige versie van de muur en het poortgebouw in het midden
dateren uit de Ming dynastie.
In de eeuwen daarna is hier heel wat gerestaureerd.
Maar daarom geeft dit een goed beeld van hoe de bouwmeesters
de muur bedoelde.
Dit punt ligt op slechts 50 kilometer van Beijing af.




.





Hoezo steil?.





Al gauw is het uitzicht prachtig.


Mijn knieen en voeten moeten het ontgelden.
Nog maar kort voor deze dag liep ik op Kreta
de Samariakloof. Daar had ik mijn voeten open gelopen.
Die voeten waren nog aan het herstellen toen
ik hier weer mocht klimmen en dalen.
En de dag ging nog veel loopwerk opleveren.









Het is druk op de muur.





Zoals op veel plaatsen in China is men voorbereid op grote groepen mensen. Parkeerplaatsen, afvalbakken, souveniershops en restaurants.















De reling zowel rechts als links op de muur kwam goed van pas al moet ik zeggen dat ze wel een beetje laag zaten voor mij.





Mijn gids die er op stond mijn kleine rugzak te dragen. Ik vond dat helemaal niet erg.





Een sprintje kon je wel vergeten.










Je ziet hier de muur (rechts van het midden) plots ophouden. Met een beetje fantasie zie je de richel links verder lopen en zie je een tweetal hopen steen. De muur is op sommige plaatsen zo zwaar vernield dat restaureren erg veel vraagt.





Hetzelfde stukje muur maar dan wat verder ingezoemd.















Rechts is richting Beijing.










Ook hier wilde mensen met de Argusvlinder op de foto.





Hier ben ik al weer terug naar beneden aan het lopen.


Beneden is er naast het poortgebouw ook een tempel.




Juist, met die groene daken, dat is de tempel.





Er zullen nog veel foto’s van daken, dakpannen en dakversieringen volgen.





Een spreuk van Mao Zedong die ik door mijn collega heb laten vertalen.


Op deze steen staat:
“If you have not been to the Greate Wall, you are not a brave man.”
xc3x84ls je de Grote Muur niet bezocht hebt, ben je geen dappere man.

Vertalen uit het Chinees is niet zo eenvoudig.
Met de vertaling van mijn collega ben ik nog eens op zoek gegaan
en Wikipedia wijst naar het volgende:

“Mount Liupan” was written in late 1935
after the Red Army almost finished the famous Long March.
Mount Liupan is a mountain in northwestern China.

Line 3: If we fail to reach the Great Wall we are not men

This famous quote of Mao inspires millions of tourists
visiting the Great Wall each year.



In het Nederlands:
Het gedicht Mount Liupan (Berg Liupan) is een gedicht
dat in 1935 door Mao is geschreven.
De Lange Mars loopt dan ten einde (het begin van de
Volksrepubliek China) en regel drie van dit gedicht luidt:
Als we er niet in slagen de Grote Muur te bereiken,
zijn we geen mannen.
Deze beroemde uitspraak inspireert jaarlijks
miljoenen toeristen die de Chinese Muur bezoeken.




Onderkant van het dak van het poortgebouw.





Bij een van de souveniers- en etensstalletjes kon je deze worsten kopen: ‘Alleen bij de Hema’ moest ik denken. Toen al heimwee…..NEEEEE!!!!.





Normaal koop ik geen souveniers. Maar normaal ga ik ook niet alleen op reis. Dus heb ik een uitzondering gemaakt. Bij de Grote Muur waren stalletjes met 10 Yuan shops. Winkeltjes waar men souveniers verkoopt van 10 Yuan, zeg maar 1 Euro. Daar kocht ik deze Chinese Muur.





Met andere belichting.





En stokjes.




Chinese daken

Posted on by

Ik heb de afgelopen dagen een tweede filmpje
gemaakt voor bij mijn logs over China.
Dat kostte wat tijd en daarom was er minder tijd
om nieuwe logs te maken.
Van 50 verschillende foto’s met daarop daken,
dakpannen, dakversieringen enz,
is dit filmpje gemaakt.
Waarom daken.
Ik vind de verschillende vormen zo mooi en
ondanks dat het van die ‘gewone’ gebruiksvoorwerpen zijn,
is er toch heel veel aandacht aan besteed.
En dat wil ik laten zien.

De daken die te zien zijn komen uit Beijing, Shenyang en Baotou.
Een dak is gemaakt van tentzeil.
Veel daken steunen op houten elementen.

Wil je meer van de daken zien en toch niet gelijk naar China?
Bekijk dan de serie reisverslagen over China op deze web log.