Categorie archief: China

China reisverslag / travelogue 31

Posted on by


De Verboden Stad: 04/10/2009


Bao He Dian

De Hall of Preserving Harmony, dat is de naam van deze hal in het Engels.
Het is de derde grote en laatste grote hal in het buitenhof van de Forbidden City.
Door de jaren heen heeft de hal verschillende functies gehad:
van kleedruimte voor de keizer tot de plaats waar een keer in de drie jaar
de belangrijke stadsexamens werden gehouden.




Bao He Dian, Hall of Preserving Harmony.





Afwerking van de deuren. Ook hier zie je het drakensymbool weer terug komen.





Een hele draak.





De keizerlijke troon.









Weer een prachtig marmeren vloerdeel.





Draak.





Leeuw.





De troon of liever het platform en de trappen naar de keizerlijke plaats.







De Engelse tekst:

Bao He Dian
Hall of Preserved Harmony

First constructed in 1420 during the Ming Dynasty, this hall was destroyed by fire and reconstructed several times. It still retains its original beams and columns. In the early Ming Dynasty it was named Jin Sheng Dian (Hall of Scrupulous Behaviour). During the Qing Dynasty, in 1562 it was renamed Jian Ji Dian (Hall of the Peoplexe2x80x99s Sovereign) and then Ban He Dian in 1645. The hall is nine bays wide (bay= Architecture A part of a building marked off by vertical elements, such as columns or pilasters), and four bays deep, with a gable roof and carved overhanging eaves. It has an area of 1.240 square meters. The construction of the hall adopted a special xe2x80x9cpillar reductionxe2x80x9d method. By omitting six pillars from under the front eaves, the hall is given a spacious feeling. Above the throne, at the center of the hall, hangs a board with an inscription written by emperor Qianlong. The inscription reads xe2x80x9cHuang Jian You Jixe2x80x9d (the highest norms for the emperor to found a regime).
During the Ming Dynasty, the emperor changed clothes in this hall before an important ceremony. In the Qing Dynasty, the Emperor held banquets here for his princes, dukes and ministers of ethnic minorities on the lunar New Yearxe2x80x99s Eve and the Lantern Festival (Lantern Festival: The 15th day of the 1st lunar month is the Chinese Lantern Festival. The 15th day is the first night to see a full moon and then there should be thousands of colourful lanterns hung out for people to appreciate). In the early Qing Dynasty, before the renovation of the three rear halls was completed, Emperor Shunzhi and Emperor Kangxi lived here and it was named Wei Yu Gong (Palace of Proper Places and Cultivation of things) and Qing Ning Gong (Palace of Peace and Tranquillity), respectively, during their reigns. The wedding ceremony of Emperor Shunzhi was held here. In 1789, the emperor supervised the final stage of examinations to select officials from among scholars from all over the country. The words xe2x80x98Bao Hexe2x80x99 are from the Book of Changes, and mean xe2x80x9cmaintaining harmony between all things on earth to have a long period of peace and stability.xe2x80x9d



Nederlandse vertaling en samenvatting:

De hal werd voor het eerst gebouwd in 1420 tijdens de Ming dynastie maar vernietigd door een brand en daarna weer opgebouwd. Dat gebeurde verschillende malen.
Het gebouw heeft nog steeds zijn originele draagbalken en pilaren.
Het gebouw heeft in de tijd verschillende namen en toepassingen gehad.
Het is negen delen breed en 4 delen diep. Een deel is de ruimte tussen twee pilaren.
Het heeft een puntdak met uitstekende, overhangende daken.
De oppervlakte is 1240 vierkante meter.
Er is een speciale constructie toegepast waardoor er 6 pilaren minder nodig waren en er een groot gevoel van ruimte ontstaat.
Boven de troon hangt een spreuk van keizer Qianlong (De keizer hangt de hoogste normen aan als basis voor zijn regering).
Er zijn tijden geweest dat de hal diende als kleedkamer voor de keizer voordat hij een belangrijke ceremonie ging uitvoeren.
Later werden er banketten gehouden voor de prinsen, hertogen en de ministers van minderheden van het Chinese rijk.
De feestelijke banketten vonden plaats ter gelegenheid van het Maan nieuw jaar en het Lantaarnfeest.
De keizers Shunzhi en Kangxi woonden in deze hal.
Keizer Shunzhi trouwde in deze hal.
In 1789 werden er de examens gehouden om de hoogste ambtenaren te kunnen selecteren.
De woorden xe2x80x98Bao Hexe2x80x99 komen van het boek xe2x80x98Book of Changesxe2x80x99 (een van de vijf klassieke Chinese filosofische werken). De woorden betekenen: harmonie tussen alle dingen op aarde onderhouden om een lange periode van vrede en stabiliteit te hebben.






Daarmee sluiten de deuren van Bao He dian zich voor ons, net zoals ze even geleden open gingen..




China reisverslag / travelogue 30

Posted on by


De Verboden Stad: 04/10/2009

Onder het motto “…en de toerist hij strompelde voort…” een korte
vervolgimpressie van de Forbidden City in Beijing.
Na de vakantie in Griekenland en de activiteiten in China tot dan toe
waren mijn voeten toe aan rust. Maar dat liet het schema niet toe.
Dus vervolg ik mijn tocht door de Verboden Stad met
bewondering en verbazing.
Ik slaagde er zelfs in wat foto’s te maken zonder mensen erop.




Prachtig, witmarmeren terrassen rond de Hall of Preserving Harmony.





En het weer was prima!.





Hoekgebouw van het buitenhof. Dit is het zogenaamde Corner Pavilion (in het midden van de foto) en de Rear Right Gate (daar zie je nog net het dak van rechts). Zoals er voor de symmetrie natuurlijk ook een Rear Left Gate is. Daartussen staat de Hall of Preserving Harmony (Bao He Dian).




Kunstvaria

Posted on by

Twee maal twee werken van een kunstenaar.
Dat komt niet vaak voor.

Wat vind je van het volgende idee dat ik las
in het essay “van oude meesters en dingen die niet voorbijgaan”,
met als ondertitel: “reflecties op schilderkunst”.
Overigens vermoed ik dat de schrijver van het essay
Henk v. d. Heuvel is.
Ik weet het niet zeker maar hij presenteert zich
op zijn web site “Woest en vredig” als de auteur/eigenaar van de logs.

Er is een groot verschil tussen klassieke en moderne kunst. Klassieke kunst is een reflectie op de natuur terwijl moderne kunst een reflectie op de reflectie is. De klassieke kunst zoekt naar eenvoud en enkelvoudigheid. De moderne kunst vindt complexiteit en meervoudigheid.





Adriaen van de Venne, Allegory of poverty, 1630s.


Voor een Oude Meester is dit een behoorlijk complex werk.
Deze allegorie (verbeelding van een abstract begrip) toont een man
die twee andere figuren op zijn rug draagt.
Op de tekstbalk bij zijn benen staat:
xe2x80x99t Sijn ellendige beenen die Armoe moeten draegen.
We zien hier een blinde man die een hond bij zich heeft.
Op zijn rug draagt hij een oude vrouw met in haar hand
een melaatse klepper en een bak voor de aalmoezen.
Op haar beurt draagt ze een kind op haar rug.
De kleding van de figuren zijn meer vodden dan iets anders.
De stro in de klompen is ook niet van de luxe.
Bij die klompen liggen een soort handvatten die invaliden
gebruikten om zich voort te bewegen.
Kommer en de kwel alom.
Er is een schilderij dat samen met dit werk een eenheid vormt.
De allegorie op welvaart.
Je kunt je wel indenken wat dat zoal laat zien.




Anni Albers, Second movement I, 1978.





Bada Shanren, Two mynas on a rock, 1692.


De Myna is een vogel die in Azie voorkomt.
Het is een zangvogel uit de famillie der spreeuwachtigen.
Ze blijven een leven lang bij dezelfde partner,
bouwen hun nest in een hol in bomen of muren.
De nesten worden van allerlei materialen gemaakt zoals bladeren,
gras, veren en allerlei afvalmateriaal.
Normaal gesproken worden dan zo’n vier tot zes eieren gelegd.




Een tentoonstelling met Polaroids trok mijn aandacht. Twee voorbeelden komen in deze kunstvaria voor. Deze eerste is van Edward Mitchell, 1983.





Emil Nolde, Nature morte aux danseuses, 1914.





Gerhard Mantz, Allgemeine xc3x9cbereinstimmung, 2009.


Tekenen op linnen.




Gerhard Mantz, Bemerkenswerter Zusammenhang, 2009.





Guercino (Giovanni Francesco Barbieri), David mit dem kopf Goliaths, 1617.





Gold Kesi, One hunderd birds jacket, 19th century.


Kesi is een weeftechniek ontwikkeld in Azie.
Of er werkelijk honderd vogels op staan weet ik niet.
‘Honderd’ kan ook staan voor ‘veel’.




Ilse Bing, The elevated and me, 1936.





Jean-Francois Rauzier, Evolution.


Ik vind de titel heel grappig. Hoezo evolutie en ontwikkeling?




Kristen Kobke, View of Osterbro from Dosseringen, 1838.


Meerdere schrijfwijzes kom ik tegen op het web: Christen Kxc3xb8bke
is een schilder uit Denemarken.




Marc Chagall, Le bouquet de Paris, 1982.





Tweede poleroid: Monica Nestler, 1980.





Pablo Picasso, Le couple, 23 oktober 1969.





Paul Klee, Portrait in the garden, 1930.





Philip de Lxc3xa1szlxc3xb3, Queen Elizabeth (Queen mother), 1925.


Familiekiekje uit de collectie van het Britse koninklijk huis.
Koningin Elizabeth, de koninginmoeder.




Rare Eskimo polychrome wood mask, Yupxe2x80x99ik or Anvik.


Yupxe2x80x99ik en Anvik zijn twee namen voor Eskimogroepen.




Rene Magritte, Golconda, 1953.





The Cauchon hours, Middle of the 15th century, owned by a noble couple from Rheims.


Het Cauchon getijdeboek.
Midden 15e eeuw,
eigendom van een adelijk echtpaar uit Rheims.




Tomas Saraceno, Untitled.


Als je dan spreekt van ‘complexiteit en meervoudigheid’ dan geldt dat zeker
voor dit werk dat ook nog eens geen titel heeft dat je in een richting
kan duwen om de betekenis of bedoeling te achterhalen.
Mooi vind ik het wel.




Zhao Bo, Rainbow City, 2009.


Jammer dat dit werk zo breed is. Gezien de beperkte ruimte op mijn log
blijft er dan niet veel van over.




Zhao Bo, Sweet Embrace, 2008.


Ik ben er nog
niet van overtuigd dat we dit
over 10 jaar nog wel zo bijzonder vinden.



China reisverslag / travelogue 29

Posted on by

Vandaag een heuse museale verzameling uit de Forbidden City in Beijing.
Op mijn tocht was ik inmiddels bij de verzameling
muziekinstrumenten geweest.

Daarna stuitte ik op een hal met een groot aantal
prachtige voorwerpen waarvan je hier een kleine
selectie kunt zien.












Grey pottery dancing man, Xijing Dynasty, 265 – 317.





Een korte blik naar buiten.





Seated figure of Amitayus, Kangxi reign, 1662 – 1722.





Net als in veel andere culturen tref je bij veel voorwerpen
invloeden van andere culturen aan.
Jier is sprake van beinvloeding door Mongoolse beelden.
Het gaat om een bodhisattva (een verschijningsvorm van Buddha)
waarbij de nadruk ligt op het element vuur.
Typisch is verder de lotusbloem. Hier ook duidelijk te herkennen
in het plateau, de basis van het beeld.





De Verboden Stad: 04/10/2009




Seated statue of Vajradhara, Yongle reign, 1403 – 1424.








Stationeries used in the first writing ceremony, Qing Dynasty, 1644 – 1911.


Schrijfgerei: je ziet hier een kwast, een kom (een reproductie),
een inktsteen, penseellegger en inktpallet.
Te gebruiken door de keizer in ceremoniele schrijfsessies.
Op het penseel staat “Wan nian Qing” wat Evergreen of Altijd groen betekent.
De kom is van het type “Jin-ou Yonggu”.
Hij staat wel vermeld op het kaartje bij deze voorwerpen maar
volgens mij is hij op de foto niet te zien.
De Jin-ou Yonggu kom/mok is in een gouden uitvoering
een van de topstukken van het Paleis Museum.
Letterlijk betekent het ‘Gold-Made Ware Cup of Eternal Stability’,
Gouden kom van de eeuwige stabiliteit.
Het gaat dan om een gouden kom in de vorm van oud brons vaatwerk.
Staat op pootjes en is rijkelijk versierd.
Het betreffende exemplaar was van de keizer Qianlong.

Persoonlijk vind ik het zogenaamde “Brush rack”,
ik heb dat hierboven als penseellegger vertaald,
heel eg mooi.
Een kleine bergrug (Jade?) op een stukje hout.




Penseellegger.





Een topstuk naar mijn gevoel.



Yellow glaze zun, 1644 – 1911.


Een zun is een bronzen wijnvat.
De vormen van de bronzen Chinese voorwerpen zie je later terug
in het aardenwerk.
De techniek om aardewerk te vervaardigen bereikt in China een hoogtepunt.
Dit is slechts een van de vele voorbeelden van die kunst.




Muurvaas.



Detail.



Muurvaas, 1644 – 1911.


Typisch is dat veel van de voorwerpen een wel erg ruime datering hebben.
1644 – 1911 zijn de jaartallen van de Qing dynastie die ook wel Mantsjoe
dynastie wordt genoemd en die in totaal 12 keizers kende.




Kunstmatig landschap.





Ruyi-scepters.


De tekst op het kaartje helpt niet echt om deze
voor mij geheimzinnige voorwerpen
te verklaren:

Being there lucky meaning, Ruyi scepters were important adornements in the court.


Ik kan de tekst eigenlijk niet vertalen.
Grammaticaal klopt het niet.
Deze scepters waren belangrijke statussymbolen.

De volgende tekst komt van een web site van het Palace Museum.
Maar buiten deze tekst kan ik niets achterhalen over de auteur.
Daarmee blijft het allemaal een beetje vaag.

Evolution of the Ruyi Scepter

Some experts speculate that the ruyi scepter came to China along with the Buddhism from ancient India in the Eastern Han period (25-220 CE). Called Anuruddha, the ruyi scepter originally was a monk’s tool for scratching. In Buddhist classics, it is one item in a monk’s paraphernalia. The other three things are an ear pick, a tongue-scraping tool, and a walking staff with rings.

However, some materials suggest that the ruyi scepter is not a foreign import since a scratching tool existed before the Han dynasty. Recent archaeological finds provide several objects including two of the Eastern Zhou (eleventh century BCE -770 BCE) unearthed from ancient cities of the Lu Kingdom in Shandong province. One end of these objects likes palms, the fingers of which are curling. With column handles, they are thought to have been scratching tools and the earliest examples of the ruyi scepter’s traditional form. The Unauthorized Biography of Hu Zong (Hu Zong biezhuan) of the Three Kingdoms period (220-280) recorded that the ruler of the Wu kingdom Sun Quan found a white jade ruyi scepter. But no one knew its history. So the ruler asked Hu Zong who was a knowledgeable person. Hu Zong said that the ruyi scepter was embedded by the first emperor of the Qin dynasty (r. 221 BCE -210 BCE) when he was the crown prince and hoped it could bring him good fortune. Although the origin of this piece may be not accurate, this is the earliest story on the ruyi scepter, displaying that people at that time thought ruyi scepter an important thing.

The word “ruyi” was from common people. The Han dynasty emperor Gaozu (r. 206 BCE -195 BCE) named the Qi concubine’s son “As you wish” (ruyi) because he loved him, showing that at least in the Han dynasty and perhaps even earlier this was an auspicious term. In early translations of Buddhist sutras from Sanskrit, ruyi was used to represent monks’ objects. We can speculate that an object called ruyi (which existed prior to Indian monks coming to China) had the same function as the Indian scratching tool, and furth
er that Buddhism contributed to the development of the ruyi scepter because it highly influenced Chinese traditional life, culture, and ideology.
Since “ruyi” is a good word and has close relationship with Buddhism, the ruyi scepter gradually changes from a tool to a precious object, becoming the gift with best wishes between nobles.

Meaning and Function of the Ruyi Scepter

The ruyi scepter has different functions to various people. Most ones considered a piece the symbol of power or at least the authority to speak. The following examples illustrate the meaning and functions of the ruyi scepter in different periods.

In the first half of the first century, covering the Eastern Jin period to Southern era, well educated people loved to discuss philosophic issues. They usually held horsetail whisks or ruyi scepters during talking.
Meanwhile, the ruyi scepter was no longer a monk’s daily tool, but a Buddhist ritual object. An eminent monk could deliver a sermon if he holds a ruyi scepter which represents his power and high status. Because of the fashion, some Bodhisattva statues made later even held ruyi scepters in hands. Therefore, the ruyi scepter started to contain auspicious and intellectual meaning.

Once an eminent Indian monk used a ruyi scepter to wake up a sleeping tiger which was not listening to his sermon. A monk at the Yuquan Monastery held a ruyi scepter in his dying minutes. In the Northern Zhou period (557-581), the Wu Emperor conducted a public debate about abolishing Buddhism. Monks gave a ruyi scepter to Zhi Xuan who was selected as a delegate. Holding it, he gently sat down and began his statement, displaying his noble character. At such serious moment, monks still focused on the ruyi scepter. This story illustrates the meaning of “authority to speak” and reveals that it was significant for the Buddhist ritual events.

The use of ruyi in religion further raised its importance as a symbol of power. In the fifth century, ruyi scepters were held by literati and aristocrats to show their special social status. In the collection of the Nanjing Museum, a set of molded-bricks from a tomb of the Eastern Jin (317-420) portray the “Seven Worthies of Bamboo Grove” who were outstanding literati enjoying leisure life. One named Wang Rong is holding a ruyi scepter. He was not the only one who had this auspicious object because it was very popular among aristocrats.

The Tang dynasty emperor Taizong (r. 627-649) once gave a rhinoceros horn ruyi scepter to Li Xun who helped to wipe out evil eunuchs and some military commissioners (fanzhen). The emperor called that ruyi scepter “authority to speak” (tan bing) which actually was a symbol of power, and hoped that his right-hand official would enjoy good fortune.

On occasion, the ruyi scepter was a commander’s baton for controlling troops. Commander Wei Mu of the Liang kingdom (502-557) could not ride a horse on the battlefield due to physical weakness. Sitting in a wood sedan chair, he commanded the army by waving a ruyi scepter and defeated the enemy. The enemy called his troops the “Wei Tigers”.

Although the ruyi scepter had many functions, it still retained its original form of a back scratcher with its beautiful “as-you-wish” name. Following the Tang dynasty, that is from the tenth century, the ruyi scepter and the back-scratching staff gradually diverged. The back scratcher was a tool made of simple materials and kept its original form. The ruyi scepter became an artifact without practical function, made of precious materials, with beautiful designs and auspicious meaning of ten-thousand things as you wish.

Ruyi scepters were made of various materials including jade, gold, iron, silver, ox horn, and crystal. Craftsmen also used other things such as jade crystal, amber, bamboo, bamboo root, and rhinoceros horn to carve.

Formats of Ruyi Scepters

Ruyi scepters made after the second half of the first century were in the same forms with those of the Eastern Zhou era (770 BCE -221 BCE) which had palm-shaped heads. This type could be found in the traditional records and paintings. An exceptional one exists in Longmen Grottoes. In a painting, a lady holds a large ruyi scepter that is more than one meter long. The piece in this size is speculated a ritual object. The traditional images with ruyi scepters display their holding methods. People could hold a piece in one hand vertically, horizontally or sidelong. Some ruyi scepters are held in two hands or in arms. The direction of the head is not fixed, yet the fingers of the arm-shaped head primarily face the ground or opposite to the holder’s body.

The Eclipse of Ruyi Scepters after the Tang dynasty

In the late Tang dynasty, the scholar-official society went to the end. The ruyi scepter which used to be a representative of their social statue became declined. After the reorganization of the dynastic society, the production of ruyi scepter nearly stopped during about five hundred years. Meanwhile, only a few records included ruyi scepters. Although the ruyi scepter was not very popular, it still had slightly changes. Its head was designed as the top of a longevity fungus. The handle becomes more gentle and elegant, having patterns and pearl inlays.

Up to the Ming dynasty, the literati recalled the tradition and re-favored the ruyi scepter as a plaything. People loved things with good meanings and hoped everything goes well. Thus a ruyi scepter was considered an auspicious object due to its good name.

In the collection of the Palace Museum, the existent ruyi scepters of the late Ming dynasty are made of various materials. Those made of bamboo and wood recall the traditional style. Since they were praised for noble characters, the upper class loved to store them.

Ruyi Scepters in the Palaces

In the Qing dynasty, especially from the Qianlong reign to the Empress Dowager Cixi period, the ruyi scepter reached its height. The imperial family ordered the imperial studio many scepters with various materials and forms. They display the highest levels in these fields at that time. Moreover, the ruyi scepter with some auspicious patterns was no longer a tool, but just a symbol of good luck that was used in all imperial ceremonies.

Officials presented ruyi scepters in honor of the New Year’s Day and the imperial families’ birthdays. From the middle period of the Qianlong reign (1736-1795), ruyi scepters, which usually had nine pieces in one set, were on the top of the officials’ contributing lists. The emperors gave some to his officials and ambassadors as the most precious gifts. In the late Qing dynasty, ruyi scepters were used in the emperor’s wedding. Some court painting of that time also displayed ruyi scepters.

The ruyi scepter of the late Qing dynasty became a kind of jewelry as well as a symbol of wealth and power. For instance, the officials found 120 jade ruyi scepter and other 1601 pieces with jade inlays during taking He Sheen’s stock, which were far more then 242 pieces in the imperial store.

Author:Liu Yue



Vertaling/samenvatting

Ontwikkeling van de Ruyi sceptre
Volgens sommige experts komt de ruyi sceptre van het Boedisme uit India
in de Oostelijke Han periode naar China (25 xe2x80x93 220 na Christus).
Origineel was het een stokje dat monniken gebruikten om te krabben.
Ze gebruikten het ook om hun oor schoon te maken,
hun tong te schrapen of als wandelstok.
(Lijkt me onzinnig, een wandelstok om in je oor te stoppen?)
Andere experts nemen aan dat het voorwerp uit China zelf afkomstig is
en al ouder is.
Ruyi betekent xe2x80x98As you wishxe2x80x99 of xe2x80x98Zoals u wenstxe2x80x99.

Betekenis en functie van de Ruyi rcepter
Voor verschillende mensen in verschillende tijden had de Ruyi scepter
andere betekenissen.
Soms is het een symbool van macht
, het gaf voor andere
het gezag om te mogen spreken.
Af en toe werd het gebruikt als een batton voor een generaal in het leger.

De Ruyi scepters in het Paleis Museum
In de Qing dynastie, special van de Qianlong regeerperiode tot en met
de regering van Keizerin Cixi,
bereikte de ruyi scepter zijn populariteitshoogtepunt.
De keizerlijke familie kocht scepters in verschillende formaten
en van verschillend materiaal.
Men gaf elkaar aan het hof scepters met Nieuwjaar
en bij verjaardagen van de keizerlijke familie.
Sommige functionarissen en ambassadeurs ontvingen ruyi scepters
van de Keizer als kostbaar geschenk.
Nog later werd het een sierrraad en een symbool van rijkdom en macht.







Pot om krekels in te bewaren.


Het houden van krekels is een veelvoorkomende gewoonte in China.
Dit is een pot om krekels in te houden.
De bovenkant vanc de pot, zeg maar de bel-vorm,
iverbeeld bloemenranken. Deze ranken laten veel ruimte open,
te klein om de krekels er door te laten maar groot genoeg
om hen te zien en lucht door te laten.







Deksel van een doos gemaakt van de bamboepalm.



.



De doos is gemaakt om een vijf jade voorwerpen te bewaren. Die kunnen in de doos liggen op de daarvoor uitgespaarde ruimtes.


De doos is in 1778 door Chen Huizu, een minister verantwoordelijk
voor de weefindustrie in Suzhou, aan de keizer.
De doos bevatte 5 vissen, uit jade gesneden en afkomstig
uit de Han dynastie.
De Qianlong keizer waardeerde dit cadeau erg.




Carved Red-lacquer dinner box with a design of flying dragons, 1735 – 1796.


Dir is een voorbeeld van de roodlaktechniek (red-lacquer).
Een beschrijving van deze techniek met achtergond informatie trof ik aan
op de volgende web site:

De volgende ctekst is afkomstig van http://ribonet.ontwerperswinkel.nl.

Het woord lak komt van het woord “Laksha” uit het Sanskriet. Dit betekent xe2x80x98honderdduizendenxe2x80x99 en slaat op de aantallen schildluizen die in India een rood getinte lak produceren. In de loop der tijd is het woord lak synoniem geworden voor de meeste harsachtige producten die in xc3xa9xc3xa9n of andere vorm op hout wordt toegepast.
Meer dan 4000 jaar geleden werd al in China het sap van de xe2x80x98Rhus verniciferaxe2x80x99(let op de gelijkenis met het woord xe2x80x98vernisxe2x80x99) gebruikt als beschermende laag op diverse gebruiksvoorwerpen.
In de 7e eeuw voegde men er letterlijk een extra dimensie aan toe. Toen werd de techniek van roodlaksnijwerk ontwikkeld. De lak werd met vermiljoen vermengd en in vele laagjes opgebracht. Na droging van elke laag werd er de gewenste voorstelling terug gesneden en met puimsteen teruggeslepen, zodat er een driedimensionaal relixc3xabf ontstond. Als je bedenkt dat elke laag diverse dagen moest drogen en dat er op het hoogtepunt wel relixc3xabfs werden gemaakt met meer dan tweehonderd lagen geeft dat en hele nieuwe dimensie aan het begrip monnikenwerk.




Vliegende draak.





Blue and white brush holder (1723 – 1735.


From the imperial factory of Jingdezhen under
the supervision of Tang Ying.
Peenehouder, porselein gemaakt in Jingdezhen,
de beroemde keizerlijke fabriek voor aardewerk.
In deze periode stond de fabriek onder leiding
van Tang Ying.




Een kijkje naar buiten. Hall of Central Harmony.





Verboden Stad. Dit is een deel van de muur die om het binnenhof staat. Links voor de muur zie je het begin van de Office of Grand Counsil of State (Junjichu). Zeg maar de Chinese variant van het Torentje op het Haagse binnenhof.




China reisverslag / travelogue 28

Posted on by

Mijn wandeltocht door de Verboden Stad ging
na de muziekinstrumenten verder.
Al snel kwam ik bij een volgend deel van het museum.
Maar eerst nog wat algemene indrukken van de centrale,
officiele gebouwen van de Forbidden City.



De Verboden Stad: 04/10/2009




Veel van de gebouwen in de Verboden Stad zitten goed in de verf. We zullen later zien dat dit niet overal het geval is.





Diermotieven.










Hall of Supreme Harmony.





De deuren in de poorten zijn enorm.





Allemaal goed in de verf, rood met goud.





Central Right Gate.





Hall of Central Harmony (midden) en de Hall of Preserving Harmony (links).




China reisverslag / travelogue 27

Posted on by

Lopend over de gallerijen loop je langs voormalige opslagplaatsen.
Nu doen deze ruimtes dienst als museumzaal.
De eerste die ik binnenstap heeft helemaal betrekking
op muziekinstrumenten.
De ruimte staat overvol.

Waar de instrumenten voor dienen of liever gezegd hoe ze bespeeld moeten worden is me niet altijd gelijk duidelijk. Hier is een soort enorme trommel te zien op de achtergrond. Op de doorzichtige displays liggen/hangen fluiten. En links een doort lyra of metallofoon. De laatste twee termen kende ik niet maar ik heb ze opgezocht. Het schijnt de officiele naam te zijn voor zo’n draagbare xylofoon van een drumband zoals wij die in het Westen kennen.

Bij deze foto was het mij te doen om die banier die in het midden staat maar je ziet rechts op de achtergrond een klokkenspel.

Dit is de kop van de draak in detail.

De Verboden Stad: 04/10/2009

Dit lijkt me een trommel maar ik ben er niet zeker van of je die met de hand of met een stok bespeelt.

Zou dit een instrument zijn? Mooi beschilderd. Er ligt wel een soort hamer op de rechterhoek. Op de achtergrond links nog twee snaarinstrumenten en nog een blaasinstrument rechts bovenaan.

Achterin nog een grote trommel met rijke versiering. Het is goed te zien dat de instrumenten wat door elkaar staan en dicht op elkaar.

Blaasinstrument. Dit lijkt op een instrument wat ergens op het internet een Sheng genoemd wordt.

Dit is misschien het instrument dat ik op internet zag met de naam Dizi.

Dit is de toelichtende tekst. Hieronder is de volledige Engelse tekst te zien en daaronder volgt een korte vertaling/samenvatting.

De Engelse tekst:

In dynastic China, there were ceremonial musical performances accompanying grand imperial ceremonies. Seen as a means of strengthening the Emperorxe2x80x99s authority, these strictly-regulated ceremonies were a very important part of imperial politics.After the Manchu conquest of 1644, the Manchus continued the traditions of the ceremonial music of the Ming Dynasty (1368-1644). As their government gradually became stable, the Qing emperors increasingly understood and attached greater importance to it. By the Qianlong Emperor’s reign (1736-1795), many effective measures had been implemented to perfect the ceremonial music system. The Music Ministry was founded to centralize control over all imperial music activities; famous scholars were convened to compile music monographs; musicians were strictly selected and trained, and valuable instruments were produced with no concern for cost. It continued thus during subsequent eras.Imperial ensembles can be differentiated by their performance occasion and function. Ensembles were organized for sacrifice, for ceremonies, for banquets, and for the honour guards. Zhonghe Shaoyue, a music full of harmoniousness and elegance, had its origins in the Pre-Qin period and followed the style of imperial classical music of past dynasties, held the supreme rank and embodied most the meaning of worshipping the Heaven, appeasing the common people, and the supremacy of imperial power.Based on the many ceremonial musical instruments and the musical monographs in the Palace Museum, the present exhibition presents some of imperial music by assembling the timbre of these classic musical instruments and the music scores of the Qianlong reign. Visitors may gain a general appreciation of the ceremonial music activities of the Qing dynasty.

Korte Nederlandse samenvatting:

Ten tijde van dynastiek China begeleidde muziekuitvoeringen
grote keizerlijke ceremonies.
Ze waren een middel om de autoriteit van de keizer
verder te bevestigen en daarom waren de streng gereguleerde ceremonies
een erg belangrijk onderdeel van de Chinese politiek.
Nadat de Manchu aan de macht kwamen in 1644
werd deze Ming-traditie voortgezet.
De regeringen van de Qing dynastie werden steeds stabieler
en de rol van de muziek en de ceremonies werden gelijkmatig belangrijker.
Ten tijde van de Qianlong-regering (1736-1795)was het muzikale aspect
van de ceremonies verder geperfectioneerd.
Er werd een Ministerie van Muziek in het leven geroepen
om centraal controle te houdenover alle muzikale activiteiten
van het keizerlijk hof.
Beroemde geleerden werd gevraagd stukken te schrijven,
muzikanten ondergingen een strenge selectie en werden uitvoerig getraind
terwijl kostbare instrumenten werden gemaakt
zonder dat er op de kosten gelet werd.
Aparte ensembles werden samengesteld voor het offeren,
voor ceremonies, voor banketten of voor de troepen.
De muziek laat zich typeren door een hoge mate van harmonie
en werd vooral ingezet ter verering van de Hemel,
het tevreden houden van het volk en het bestendigen van de keizerlijke macht.

De thee van vandaag…..

Posted on by

Vanochtend drink ik een ‘Black Tea’ uit China.
Een nadere aanduiding zoals waar deze zwarte thee vandaan komt
zat er niet bij.
Maar dit is terecht een zwarte thee.
Zo gauw de thee in het water komt geeft hij een heel donkere kleur af.
In tegenstelling tot groene thee kun je deze thee ‘te sterk’ zetten.
Bij groene thee is me dat nog nooit gelukt.
Zo’n donkere thee, terwijl buiten de zon schijnt maar het erg koud lijkt,
is heerlijk. Straalt een heel warm gevoel uit.




Warm water verwarmd de theepot terwijl het theewater staat te koken.





De thee in het thee-ei.





Gelijk geeft de thee een heel donkere, warme theekleur af.





Heerlijk!




China reisverslag / travelogue 25

Posted on by




De Verboden Stad: 04/10/2009

Na de tentoonstelling vervolgde ik mijn weg.
Ik wou zeggen de route maar ik volgde geen route.
Het idee was om via Gate of Glorious Harmony het meest
linkerdeel van de Verboden Stad eerst te bezoeken.
Dat is er niet van gekomen.
Ik ben naar Zhen Du Men gelopen, de poort links
van de Gate of Supreme Harmony.
Er zijn noral wat vertalingen van dezelfde Chinese naam.
Zhen Du Men wordt vertaald als:
Gate of Moral Standards (op het bord in de stad) en
Gate of Correct Conduct (op de plattegrond).
In het kader van de symmetrie staan aan beide zijde van de grote poort
een kleiner poortgebouw.
Ik bezocht een van hen en maakte er foto’s.
Wat anders?




Inner Golden Water.





Bronzen leeuw.





Hier zie je een van de twee bronzen leeuwen voor de Gate of Supreme Harmony (in de rode kring). Een manshoog beeld.





In detail.





Reliefs op de muren maar vooral op de vloer. Vaak tussen de trappen of op de basis van de gebouwen.





De vloer. Weer eens wat anders dan een mozaiek.





De blik terug op de Meridian Gate.





Het schilderwerk aan de buitenkant van het poortgebouw.










De basis van de belangrijkste gebouwen bestaan uit wit steen met beeldhouwwerk (marmer). Je ziet deze karakteristieke versiering vooral als ballustrade bij trappen of als ‘hekje’ langs de plateau’s.





Versiering in de basis van de gebouwen.





Zonwering. Dit houtsnijwerk zie je overal in de Verboden Stad.





Hoek.





Tot aan de nok versierd, nee… zelfs op de nok.





Zhen Du Men.


Zhen Du Men
Gate of Moral Standards

Opgericht in 1420 tijdens de Ming dynastie.
De originele naam van deze poort was Xi Jiao Men
(Westelijke hoek poort).
De poort kreeg zijn huidige naam in 1645.
In 1888 is de poort door een brand verwoest
maar direct in 1889 weer opgetrokken.
In de Qing dynastie woonde onder andere hier,
de keizerlijke wachters die dienst hadden.
De woorden xe2x80x98Zhen Duxe2x80x99 betekenen xe2x80x98het corrigeren van de wetxe2x80x99.




De houtconstructie van het dak.





Als je door het poortgebouw loopt, ontvouwt zich het volgende plein. Dit keer met in het midden op dat prachtig witte, marmeren plateau, de Hall of Supreme Harmony. Dat is het ceremoniele centrum van de Verboden Stad. Zie op de voorgrond links een van de vele, vele vaten/ketels die door de hele Verboden Stad te zien zijn. Hun functie was onder andere de opslag van water dat gebruikt kon worden om een brand te blussen.





Ik ga niet direct op deze centrale hal af maar loop langs de linker vleugel om zo van de ene naar de volgende museumruimte te lopen.





Schildering op een brede balk in het plafond.





Voorbeeld van de geometrische motieven die je overal terug ziet in de Verboden Stad.





Wat een schattig tuinhekje.





Op de gallerijen rondom de pleinen kun je met meerdere mensen naast elkaar lopen. Op deze zonnige dag komt daarbij dat je in de schaduw loopt. Nog meer vaten.





Hall of Supreme Harmony.





Je ziet dat ik er niet alleen loop.





Niet alleen geometrische motieven maar ook motieven die ontleend zijn aan de natuur. Voor de hoofdkleuren krijg je zo langzamerhand wel een gevoel denk ik.


Rood is de kleur dat het volk vertegenwoordigt,
groen is voor de aarde,
blauw staat voor de hemel en
geel is de kleur van de keizer; de kleur van het goud.
Maar ik moet erkennen dat ik heel veel verschillende interpretaties
lees van kleuren in relatie tot China.
Over geel zijn de bronnen unaniem: keizerlijk.


China reisverslag / travelogue 24

Posted on by

Kaartje gekocht, kaartje geknipt.
Klaar om de Verboden Stad in te gaan.




De eerste indrukken zijn overweldigend. De Verboden Stad heeft een enorme omvang maar tegelijk al de mooie detailelementen in de architectuur en de kunst die er te zien is.





De daken, de bouwstijl, de schilderingen. En het is nog maar het begin.





Dit prachtige plein ligt gelijk achter de Meridian Gate. Hier met zicht op de Inner Golden Water Bridges en de Gate of Supreme Harmony.





Hetzelfde plein maar vanaf een iets hoger punt.





De Gate of Glorious Harmony. Mijn plan was om na het bezoek aan de zalen in de Meridian Gate door deze poort een bezoek te brengen aan het linkerdeel van de Verboden Stad. Uiteindelijk ben ik daar niet geweest. Voor een volgende keer.






De Verboden Stad: 04/10/2009




Om de grootte van de Verboden Stad een beetje in perspectief te brengen zie je hierboven een toeristische kaart van de stad. De Meridian Gate is de grote toegangspoort. Die is helemaal onderaan de foto.





Het omkaderde deel is het deel dat op de vorige foto’s te zien was: Meridian Gate, Gate of Supreme Harmony en onder andere de Gate of Glorious Harmony. Dit is ongeveer 1 derde van de totale breedte van de Verboden Stad. Als je kijkt naar de lengte dan is dit plein ongeveer 1 zesde of 1 zevende van de Verboden Stad.





Hier zie je ze in detail: de Meridian Gate onderaan. Bovenaan de Gate of Supreme Harmony. Links de Gate of Glorious Harmony. Toeval wilde dat in de Meridian Gate een tentoonstelling was van Cartier. Daar ben ik even gaan kijken. Niet zo zeer voor de voorwerpen maar omdat ik dan ook op de eerste verdieping van zo’n enorme poort kon rondkijken.





Eenmaal thuis en werkend aan deze log vond ik op internet nog deze aankondiging van de tentoonstelling.





Dit is het uitzicht vanaf de Meridian Gate, eerste verdieping, in de richting van Tiananmen Square. Zeg maar de Verboden Stad uitkijkend. Beneden staan de mensen in de rij om hun kaartje te laten controleren. In de vorige log zag je daarvan foto’s. In de verte zie je het volgende poortgebouw. Dit is nog allemaal onderdeel van de Verboden Stad





Zo ziet zo’n ballustrade op de eerste verdieping er uit.





En dit is de beschilderde houtconstructie van het onderste dak. Deze poorten hebben twee daklagen boven elkaar. In de Verboden Stad zijn de daken van een houtconstructie met dakpannen. Die houtconstructie steunt op houten pilaren. De ruimte tussen de pilaren is opgevuld met leem, klei en dergelijke. In het geval van deze poorten is het anders. Dit zijn echt enorme muren met daar bovenop het poortgebouw.





De Verboden Stad is symmetrisch van ontwerp. Hier sta ik midden op de Meridian Gate en ervaar je die symmetrie.





Het eerste juweel.





Veel koninklijke stukken zoals deze tiara.





Een zeepaardje.





Deze slang vond ik echt fantastisch.





Eenmaal buiten nog een prachtige schildering. Veel van de constructies in de Verboden Stad zijn afkomstig uit de 17e eeuw terwijl de initiele aanleg al in de vijftiende eeuw was. Het buitenschilderwerk is dus allemaal nieuw. Het gaat er dan ook meer om de motieven en kleuren vast te houden dan de originaliteit van het buitenschilderwerk





De Meridian Gate heeft twee lange uitstulpingen richting Tiananmen Square. Hier zie je de ballustrade van een van deze twee uitstulpingen. Beide eindigen in een verdedigingstoren.




China reisverslag / travelogue 23

Posted on by

Zoals in de vorige log al aangegeven ging ik redelijk op tijd op pad.
Dat vond ik in ieder gaval.
Ik was echter die dag zeker niet alleen.
De volgende foto’s zullen daar een indruk van geven.
Maar het zijn niet alleen de vele mensen
die een enorme indruk maakte, maar de Verboden Stad.
Zo groot, met zo veel kunstwerken, met zo veel geschiedenis.
De tijd vloog om en ondanks mijn nog steeds pijnlijke voeten
heb ik de hele dag gelopen.
Vanuit Nederland had ik wat koeken meegenomen.
Liga en dergelijke. En die kwamen nu goed van pas.
De eetgelegenheden binnen de Verboden Stad
waren zo druk en zo weinig ingesteld op niet-Chinese toeristen
dat ik er niet ben gaan zitten.
Maar dat was allemaal geen probleem.
Het weer was prima en ik heb genoten.
Het enige probleem is dat ik nog eens terug moet
want ik heb niet alles gezien.

Ik ga in kleine stukken door de Verboden Stad.
Vandaag alleen de wandeling naar de ingang
aan Tiananmen Square en de kaartverkoop.
De rest volgt in aansluitende logs.




In China is, ondanks alle oorlogen, de tijd, verschillende opvattingen over het beheer van de geschiedkundige resten, weersomstandigheden enz nog heel wat te zien uit het verleden. Op een kruispunt vlak bij mijn hotel bijvoorbeeld waren de resten te zien van een heel oude brug. Die resten zijn hierboven te zien. Na wat speurwerk op Google Maps en in de Lonely Planet kom ik tot de conclusie dat het hier om de Dongan gate site gaat.





Na pinnen bij de Bank of China op weg naar de ingang van de Verboden Stad. Ik wil onder het portret van Mao door de Verboden Stad in. Onderweg wordt het steeds drukker en uiteindelijk zijn de troittoirs vol en houdt de politie de wacht om de massa in de hand te houden.





Pinbon Bank of China.





De ingang is in zicht.





Via voetgangerstunnels komen er nog meer mensen.





Deze foto toont rechts de VIP boxen van de grote parades. Deze permanente (?) tribunes waren nu leeg maar bij parades zijn die bomvol.






De Verboden Stad: 04/10/2009




Op naar de ingang en wat zijn dat? Fonteinen? Deze poort heet de Gate of Heavenly Peace of Tiananmen Gate





Camera’s maken ook bij Chinese toeristen standaard deel uit van de uitrusting.





Voor het poortgebouw liggen een aantal typisch Chinese bruggen met aan weerszijde fonteinen die op deze feestdagen samen een waterorgel vormen.





In de rij.





En dan door de poort. Het zal niet de enige zijn vandaag.





De Verboden stad wordt gevormd door veel binnenplaatsen die in het verleden steeds minder toegankelijk waren voor de gewone mensen.





Nu nemen de mensen het er van. Het zijn de laatste mooie dagen van het jaar.





Terugkijken op het eerste poortgebouw.





De volgende poort: Duanmen Gate. Ik ben niet de enige die gefascineerd is door de deuren.





Hier zijn al veel souvenierverkopers te zien. Af en toe worden ze opgejaagd door de politie. Maar het kat-en-muis-spel komt bij mij niet serieus over.





He, weer een poortgebouw? Inderdaad, de Meridian Gate, en nu wordt het serieus. Hier staat politie. Als je hen passeert mag je niet meer langs dezelfde weg terug lopen. Dan moet je omlopen langs een van de twee uitgangen aan de rechter of linkerkant. Allemaal maatregels om de grote groepen mensen in de juiste banen te leiden. Vanaf hier gaat het naar de kaartverkopers. De Meridian Gate is het grootste poortcomplex in de Verboden Stad.





Heb je een kaartje gekocht, bijvoorbeeld bij die kiosk links vooraan, dan kun je in de rij gaan staan om door een van de poorten het Palace Museum in te gaan. Dergelijke verkooppunten zijn er overigens meerdere.





De Verboden stad is niet overal goed onderhouden maar de meeste plaatsen wel. Het schilderwerk is prachtig.





Kaartje.





Meridian Gate. Daar bij die paraplu’s staan de kaartjescontroleurs. Ook staan daar metaaldetectoren enzovoorts




Hoe het er verder binnen uit ziet, kunt u zien op de volgende logs
over mijn reis in China.

De Verboden Stad

Posted on by

Zeg maar hoe je het wil noemen:
de Verboden Stad, the Forbidden City, Palace Museum,….

De Verboden Stad: 04/10/2009

Ik worstel een beetje met de Verboden Stad.
Het was er geweldig, begrijp me niet verkeerd.
Maar ik heb er erg veel foto’s gemaakt.
En hoe presenteer ik die nu op mijn web log.
Het antwoord heb ik nog niet.

Ik begin in ieder geval met het heel korte
geschreven verslag dat ik op 4 oktober rond half drie in de middag,
in de Verboden Stad en later op de middag in mijn hotel heb opgeschreven.

Om 08:00 uur ben ik vertrokken vanuit mijn hotel.
Heb in de straat geld gepind en ben dan direct naar De Verboden Stad gegaan.
Om 09:15 uur koop ik een kaartje, maar dan ben ik al in het complex.
Het is nu 14:30 uur.
Ik ben nu aan de achterkant van het paleis
(bij Shenwu (Spiritual Valour) Gate).
In mijn redenering ligt de voorkant van de Verboden Stad
aan het Tiananmen Square.
Ik ben langs de linkerkant door het complex gelopen.
Nu ga ik via de rechterkant terug.
16:45 uur. Ik ben net het paleis uitgeraakt.
Ze sloten de poorten achter me dicht.
Ik schrijf steeds paleis maar het is een echte stad.
Toeval wil dat ik de East Prosperity Gate uitgelopen ben.
Daar is wel mijn hotel.
Dus daar geniet ik nu van het uitzicht op alle mensen die nog verder
naar hun hotel of huis gaan en van een glas drinken.

Van een bezoek aan de gallerie met de naam 789
is dan ook niets gekomen.
Zal moeten wachten tot een volgend bezoek.

In Beijing koop ik later een boek met veel foto’s over de Verboden Stad.
Het boek heet ‘The Palace Museum’, edited by the Palace Museum,
Uitgegeven door ‘The Forbidden City Publishing House’.
De volgende foto’s heb ik van het boek gemaakt.
Het geeft een eerste indruk van het enorme complex.

De foto’s beslaan twee pagina’s en dat kun je zien aan de foto’s.

Een van de keizerlijke tronen in de Verboden Stad. Palace of Heavenly Purity.

Er loops een rivier door de Verboden Stad en op een van de grotere pleinen zijn daar een aantal bruggen: Inner Golden River Bridges and the Gate of Supreme Harmony.

Er is veel keramiek te zien in de Verboden Stad. Niet alleen in de vorm van gebruiksvoorwerpen als borden en kommetjes maar ook in de vorm van grote tegeltableaux. Hier: Nine dragon screen het Negen-drakentableau. Liulong Bi.

Bij de kunstvoorwerpen zit ook deze uitklapfoto: Han Huang, Five Oxen (Vijf ossen). Huang leefde van 723 tot 787 tijdens de Tang dynastie.

Deze foto geeft een idee van de structuur van de Verboden Stad. De centrale as wordt gevormd door de grote officiele hallen en poorten. Aan weerszijde grote aantallen kleinere gebouwen, vaak paleizen van de keizerlijke familie met ieder een binnenplaats en een gangenstelsel dat de paleizen verbindt.

Hall of Supreme Harmony in de sneeuw.

Het bovenste boek van deze stapel is het boek waar deze foto’s uit komen.

 

China reisverslag / travelogue 22: Beijing in de avond

Posted on by




Glamour in Beijing: 03/10/2009




Ook buiten Tiananmen Square is het druk in de avond. Hier een paar winkelstraten. Veel Dior, Adidas enz





Grote winkelstraten, veel mensen. Realiseer je wel dat achter de facade, die in sommige gevallen alleen maar reclameborden zijn, niet altijd winkels huizen.





Ik vermoed dat deze straat Wanfujing Dajie (Wanfujing straat) is.


Mijn collega heeft de volgende tekst vertaald:
xe7xa7x91 xe5xadxa6 xe5x8fx91 xe5xb1x95 xe5x88x9b xe9xa6x96 xe5x96x84xefxbcx8c xe6x89x93 xe9x80xa0 xe5x9bxbd xe9x99x85 xe5x8cx96xe3x80x81xe7x8exb0 xe4xbbxa3 xe5x8cx96 xe6x96xb0 xe4xb8x9c xe5x9fx8e

Engels:
Scientifically developing the capital;
Create an international, modern and new Dongcheng

Nederlands:
Wetenschappelijk (misschien bedoelen ze systematisch) de hoofdstad ontwikkelen,
Bouwen aan een internationaal, modern en nieuw Dongcheng.

De hoofdstad is Beijing.
Dongcheng is een wijk of disctrict in Beijing.




Ook in kleine zijstraten vind je eetgelegenheden met gerechten net zo interessant als eerder op de avondmarkt. Daarnaast vele kleine andere winkels.





Maar voor mij is het nu tijd om na een erg lange dag naar bed te gaan.




In een Engelse boekwinkel, waar ze me proberen boeken, cd’s
en DVD’s te verkopen om Chinees te leren, koop ik een dag later
het boek The Palace Museum.

China reisverslag / travelogue 21

Posted on by

Vervolgens terug gereden via het Olympisch dorp.
Ook hier was het druk.
Zelfs voor Chinese begrippen, zo begrijp ik van mijn gids.

’s Avonds 2 spiesen met elk 4 grote garnalen gegeten
bij de Dong Hua Men night market.
Allerlei lekkernijen inclusief schorpioenen
en kevers kunnen daar gegeten worden.
(Deze markt bleek ‘toevallig’ in het verlengde te liggen van de straat
waarin mijn hotel zich bevond.
Toevallig in de zin dat ik dit niet wist toen ik het hotel uitzocht
of toen in Beijing aankwam.)
Naast de vis, die je letterlijk met kop en staart op eet,
ook nog noedels gegeten.
Daar zaten balletjes in waarvan ik zelfs, na alle knoflook
die ik tot dan toe al gegeten had in China,
met zekerheid weet dat er nog veel meer knoflook in zat
dan ik hier al gewend was.
Heerlijk!

Dong Hua Men night market: 03/10/2009


De markt is, zoals een markt moet zijn, een drukte van jewelste. Deze foto is gemaakt vanaf de achterkant van de eetstalletjes. Op de voorgrond rechts een grote wok.


De uitstalling van het eten. Wanneer je je keuze aangeeft zal het bereid worden. Je moet het wel even eens worden over de prijs en bij mij ‘vergiste’ een verkoper zich waardoor hij verschillende dingen aan me wilde geven tegen een hogere prijs. Maar dat accepteer je gewoon niet. Het taalprobleem wordt natuurlijk gemakkelijk gebruikt als argument voor de ‘verwarring’. Om het geld hoef je het niet te laten. Het eten is er goedkoop en lekker.


De verschillende stalletjes specialiseren zich in bepaalde gerechten. Het kostte mij wat tijd om het systeem te doorgronden maar bij elke kraam is op de luifel te zien wat voor eten ze er serveren. Het staat er in het Chinees maar gelukkig staan er plaatjes bij.


Ik moet eerlijk zeggen dat ik niet alle gerechten herken. Maar je ziet zeesterren, garnalen, schorpioenen en nog veel meer.
Op Tripadvisor schreef een andere bezoeker zijn interpretatie
van de menukaart:

Engels:

Yes, yes, by all means come here and eat the scorpion, the sea star, the seahorse, the chicken hearts, the cow stomach, the shark, the silk worm, the centipede, the octopus tentacles on a stick and all that good stuff. It’s definitely worth an hour of your time one evening.

Nederlands:

Ja zeker, ga hier naar toe en eet de schorpioen, de zeester,
het zeepaardje, het kippenhart, koeienmaag, haai, de zijdeworm,
de duizendpoot, inktvistentakels, allemaal geregen op een stokje
en allemaal lekker.
Zonder twijfel een uur van je tijd waard.


Schorpioen (?)


Geen idee.


Mijn noedelgerecht voor de bereiding.

China reisverslag / travelogue 20

Posted on by

Het Olympisch dorp: 03/10/2009

Het was niet gepland in de zin dat ik al in Nederland besloten had
om naar het Olympisch stadion in Beijing te gaan kijken.
De andere onderdelen van de reis waren al wel door mij uitgekozen.
Toch was ook dit een heel leuk bezoek.
Vooral ook omdat het ook hier weer heel druk was.
Vanuit de Ming tombs zijn we hier naar toe gereden.
En net als bij de andere gelegenheden waren gids en chauffeur
prima op elkaar ingewerkt.
Parkeren bij deze ‘attracties’ met deze drukte is niet voor de hand liggend.
Maar voor mijn begeleidingsduo geen probleem.

Dragon building of Pangu Plaza vanuit de taxi.Het gebouw, of beter gezegd het gebouwencomplexis zeven voetvalvelden lang.De toren met de drakenkop is slechts een van de torens.Het herbergt onder andere een zeven sterren hotel.

Dit is een foto van dezelfde toren maar dan met op de achtergrond de Olympische stadions. Deze foto heb ik natuurlijk niet gemaakt

De Olympische zwembaan.

Nogmaals het drakengebouw. Zie het enorme videoscherm, op de zijkant, net onder de kop.

Het is druk bij de zwembaan.

Het vogelnest, birdsnest. De officiele naam is National Stadium.

Rond dit stadion enorme boulevards.

Het logo en het jaartal zijn er nog. Je kunt het stadion bezoeken maar dat hebben wij niet gedaan. Ik werd langzaam weer moe. Morgen staat de Verboden Stad op de agenda. Weer een hele dag lopen.

We zijn er helemaal rond gelopen.

Het drakengebouw domineert de skyline.

Het zwembad wordt blijkbaar ook wel de waterkubus genoemd. De officiele naam is het National Aquatics Center.

Ook hier prachtige, grote versieringen met veel bloemen.

Mijn gids vond het gebouw er al niet zo mooi meer uitzien. Het is al vuil. Het schijnt ’s avonds mooi verlicht te zijn.

Engels:
Order Year: 2004-2005
Construction Started: 2006
Completed: 2007
Site Size: 98,000mxc2xb3
Architects: Pei Zhu, Tong Wu, Hui Wang / Studio Pei-Zhu & Urbanus
Design Group, Liu Wentian, Li Chuen, Lin Lin, Tian Qi
It might seem unusual to create a facade that graphically represents
digital technology, but with the Digital Beijing Building,
the Beijing-based firm Studio Pei-Zhu has done so in several ways.
In this 57m-high structure, which will provide communication
and information services during the 2008 Beijing Olympics,
the northern and southern sides represent barcodes.
Meanwhile, the western and eastern facades replicate
the look of an integrated circuit board.
When vertical grooves in those facades take a diagonal jog
before straightening out again,
they resemble the routing of wires on a circuit board.
Nederlands:
Aanbesteed: 2004 – 2005
Aanvang bouw: 2006
Gereed: 2007
Architecten: Pei Zhu, Tong Wu, Hui Wang / Studio Pei-Zhu & Urbanus
De gevel van het gebouw wil op een grafische manier
de digitale techniek verbeelden die huist in dit gebouw.
Het is immers het communicatie en informatiecentrum
van de Chinese overheid tijdens de Olympische Spelen van 2008.
De noord en zuidkant zijn als barcodes vormgegeven
terwijl de westelijke en oostelijke gevels lijken op draden op een printplaat.

Digital Beijing Building.

Mijn aandacht werd vooral getrokken door deze kant. De gebouwen staan erg dicht op elkaar (zo lijkt het want in werkelijkheid valt dat best mee) maar de afstand tussen de verschillende delen is steeds anders.

Dit is een foto van hetzelfde gebouw maar dan met verlichting aan. Ik vermoed dat deze foto wel wat bewerkt is

Ook deze foto is niet van mij maar geeft duidelijk aan dat men hier een printplaat nabootst met het gebouw.

Daarmee kwam een eind aan het georganiseerde deel van de dag.Ik kreeg al wel het treinkaartje en de rekening van de taxi.

Taxi-rekening voor de dagen in Beijing.

Mijn treinkaartje naar Shenyang Bei (Shenyangbei), station Shenyang Noord.

Vanuit de taxi maakte ik nog deze foto van het logo dat gebruikt werd ter gelegenheid van de viering van 60 jaar Volksrepubliek China.

En deze verrassing wachtte nog op mij in het hotel. Eerlijk gezegd weet ik niet wat het is/was.

Pan Tianshou, Tianshou Pan

Posted on by

Pan Tianshou is een Chinese kunstenaar (1897 – 1971).
Gisteren vond ik op het web een aantal van zijn werken.
Die laat ik hieronder zien.
Pan Tianshou is een Chinese naam dus Pan is zijn familienaam.
Op Wikipedia vind je onder andere over hem:

This is a Chinese name; the family name is Pan.
Pan Tianshou (Chinese: xe6xbdx98xe5xa4xa9xe5xafxbf; Pinyin: Pxc4x81n Tixc4x81nshxc3xb2u; 1897-1971) was a notable painter and art educator of modern China.

Pan was born in Guanzhuang, Ninghai County, Zhejiang Province, and graduated from Zhejiang First Normal School (today the Hangzhou High School (xe6xb5x99xe6xb1x9fxe7x9cx81xe6x9dxadxe5xb7x9exe9xabx98xe7xbaxa7xe4xb8xadxe5xadxa6)). He followed Wu Changshuo to study Chinese traditional painting. He built the foundation of Chinese traditional painting education.



De afbeeldingen komen onder andere van de web site
van het China Online Museum




Ik weet niet of deze werken een naam hebben en of ze gedateerd zijn. Ik heb die informatie niet kunnen vinden.





Een prachtige combinatie van tekst, tekening/schildering en zegelafdrukken.















Als titel vond ik hier: This land so beautifull (Dit zo mooie land).



China reisverslag / travelogue 19

Posted on by




Minggraven/Ming tombs: 03/10/2009

De vorige log legt uit wat de graven precies zijn,
van wie ze zijn en ook wat er te zien is.
Alle afbeeldingen zijn van een boek dat ik ter plaatse kocht.
Deze log bevat mijn eigen foto’s.




De omgeving is mooi en rustig: Tianshoushan Hills / Dayu Mountains.





In dit kantoor koop je de kaartjes.





Voorkant.





Achterkant.





De prijslijst voor de kaartjes: 65 Yuan.





We lopen het terrein op. De gids loopt net voor me. Aan beide zijdes van de volgende ingang staan grote bloemenbedden. Ik weet niet of die er altijd staan maar rond de 60ste verjaardag van de Volksrepubliek stonden die er op veel plaatsen.





Het bloemenbed van dichtbij.


De bloemen vormen een spreuk.
Niet zomaar een spreuk natuurlijk.
Hier heeft mijn collega geholpen. Er staat:
“Create hamony together” (Samen harmonie creeren)
Dit is de politieke slogan van Hu Jintao.
Hu Jintao is de Secretaris Generaal van de Communistische partij in China,
de president van de Volksrepubliek en Voorzitter van de centrale militaire raad.
Kortom, hij is de baas in China.

De officiele lezing is dat men streeft naar een harmonische maatschappij
waarin een grotere rol is weggelegd voor de middenklasse
en waarin meer harmonie is tussen de verschillende rassen en volkeren
en de verschillende maatschappelijke lagen in China,
Dat klinkt goed maar de lijfspreuk wordt ook gebruikt om bijvoorbeeld
de censuur op het internet in China te verdedigen.




Ik zal ze nog vaak tegenkomen: prachtig versierde pilaren/pilaartjes bij trappen enz.





Vaak uit wit marmer met heel vaak een afbeelding van de draak.





Prachtige gebeeldhouwde vloer/bestrating.





The Soul Tower.





Nog een vast onderdeel van een dergelijk grafcomplex: altaar met wierrookbranders.





In het Nederlands: Vijfdeling, stenen offerandevaatwerk. Een sysmbolische wierrookbrander, twee kandelaren en twee vazen werden standaard op het altaar geplaatst als offerandevaatwerk. Deze voorwerpen werden ontworpen om een herinneringssfeer op te roepen op het grafcomplex..





Een deel van het terrein is omringd met een muur.





Langs de muur stond ik in de rij voor het ‘Ondergronds paleis’. De grafkamers van Dingling.





Onder de grond zijn 5 kamers. Het was zoals de foto laat zien erg druk.





Helemaal achterin bevindt zich de kamer, zeg maar zaal, waar de begrafeniskisten van de keizer en zijn twee vrouwen stonden. Nu zie je hier moderne reconstructies.





De plattegrond.





De toelichting: Achterste zaal. De achterste zaal is de belangrijkste zaal van het ondergronds paleis. In deze zaal bevond zich een verhoog waarop de begrafeniskisten van de keizer en keizerinnen waren geplaatst. De kist van de Keizer was de grootste en werd in het midden geplaatst. Die van de keizerinnen ernaast. Tussen de kisten werden jade voorwerpen gevonden. De voorwerpen die de Keizer begeleidden bevonden zich in 26 kisten gemaakt van Manmu (Manmu is een erg harde houtsoort die heel lang goed blijft). Toen het ondergronds paleis werd geopend waren delen van de kisten en de begrafenisvoorwerpen al vergaan. De huidige kisten zijn reproducties.





De zaal van de andere kant.





In de andere zalen staan voorwerpen die van de Keizer waren zoals deze stenen troon.





Detail van de troon.





Bij het ‘Ondergronds Paleis’ is ook een klein museum. De voorwerpen, vaak reconstructies, geven een beeld van de grafvondsten.





Menselijke figuren als grafgiften.





In het Nederlands: Houten beelden. Vroeger werden houten beelden meegegeven in het graf. Soms waren de beelden van steen of aardewerk. In Dingling stellen alle beelden mensen of paarden voor.





Paarden.





In het Nederlands: Honderd kinderen jas. In de begrafeniskist van Wang Shi, Keizerin Xiaojing, is dit voorbeeld van prachtig borduurwerk gevonden. De jas werd gemaakt met 5 verschillende draden (draden van verschillend materiaal) en 11 manieren van borduren. Op de voor-, achterkant en de twee mouwen zijn negen draken geborduurd die allemaal van elkaar verschillen van ontwerp. Zoxe2x80x99n honderd geborduurde kinderen spelen tussen de rotsen, bomen en bloemen.





Detail van de jas.





Kroon van de keizerin.





In het Nederlands: Negen draken en negen feniksen kroon. De Fenikskroon werd gedragen tijdens ceremonies zoals bezoeken aan tempels en tempelmarkten. Het is een kroon voor de keizerin. De kroon die in Dinling werd opgegraven werd gevonden in een kist die behoorde tot Keizerin Xiao Duan. De kroon is voorzien van een levendig ontwerp met 9 draken en 9 feniksen.





De souvenierverkopers verkopen foto’s van Mao naast Nederlandse, blauwe klompen.





De Draak.





De Feniks.





In het Nederlands: Dingling. Aan de oostelijke voet van de Dayu Bergen ligt Dingling, de gemeenschappelijke begraafplaats van de 13de Mingkeizer Zhu Yijun en zijn twee keizerinnen. De keizertitel van Zhu Yijun is Wanli. Hij werd keizer op tienjarige leeftijd en regeerde 48 jaar. In 6 jaar tijd werd Dingling gebouwd, van november 1584 tot juni 1590. Het xe2x80x98Ondergrondse Paleisxe2x80x99 is de enige van de Minggraven die tot nog toe is opgegraven. De opgraving begon in mei 1956 en duurde 1 jaar. De totale vloeroppervlakte is 1195 vierkante meters en beslaat 5 ondergrondse zalen. Meer dan 3000 voorwerpen werden opgegraven en in 1959 werd het Dingling museum geopend voor het publiek.





Gouden keizerskroon.





Detail.