Na de algemene inleiding op het park, nu maar eens een kijkje nemenin de tempels en bij de grafheuvel: Zhao Ling Tomb.Een World Heritage Site.

Laten we naar binnen gaan.Ook het Zhao Ling grafmonument kent een aantal monumenten,tempels, bijgebouwen en muren zoals ik eerder zag bij de Ming graven.Er zit een vaste opbouw in.
Met prachtige details zoals deze twee vissen: overvloed (?).
Een prachtig tegeltableau met de draak, symbool van de keizer.
Soms zijn de wegen van een archeoloog ondoorgrondelijk. Wat ik hier precies zag werd me niet helemaal duidelijk (helemaal niet).
Nog een poortgebouw.
De troepen van de keizer kende een aantal elitegroepen. Die waren te herkennen aan hun kledij en de vlaggen die ze bij zich droegen. Ik zal daar nog meer informatie over krijgen later in Shenyang.
Huidige ongerestaureerde staat van een tableau.
Een foto op een metalen informatiebord van hetzelfde tableau, jaren geleden.
Een gebouw met een stele (gedenknaald met tekst) is ook een vast onderdeel van een Chinees grafcomplex uit deze periode.
Een zogenaamde Kylin, een mythologische dier dat ook qilin wordt genoemd. Een van de vier gunstige, hemelse dieren.
De stele in het poortgebouw.


Het park is hier een stuk rustiger.
Het achterste deel van het grafcomplex komt in beeld rechts (zichtbaar) en links staan bijgebouwen die we later zullen bezoeken.
Toegangskaartje met een overzichtsfoto van het complex. Acheraan is de grafheuvel zichtbaar.
Altijd die prachtige daken.
De feitelijke grafheuvel die zich in een ommuring bevindt. De muur met de poort geeft aan tot waar je nu kunt lopen.
The tomb wall, the tomb, the underground palace.The tomb wall is also called xe2x80x98The round Wallxe2x80x99. It was made of gray bricks with the crenel and parapet. Also called xe2x80x98Dulong (single dragon) Moundxe2x80x99, the tomb is a mounded tumulus in the middle of the Tomb Wall with a periphery of about 110 meters, which was made of mortar (lime, sand and yellow earth). On the top an elm tree was planted to follow the custom of the ancestorsxe2x80x99 tomb (Yongling Tomb). Beneath the tomb lies the Underground Palace where the owners rest.De grafmuur, het graf en het ondergronds paleis.De grafmuur wordt ook wel xe2x80x98De ronde Muurxe2x80x99 genoemd.De muur is gemaakt van grijze bakstenen met verschansing(letterlijk is xe2x80x98crenel’ de lege ruimte tussen twee opstaande delenxe2x80x99en xe2x80x98parapetxe2x80x99 is een lage verschansingmuur).Een andere naam is xe2x80x98Dulong (enkele draak) heuvelxe2x80x99,het graf is een grafheuvel in het midden van de grafmuurmet een omtrek van 110 meter. De heuvel is gemaakt van mortel(kalk, zand en gele aarde).Op de top is een iep geplaatst in navolging van de gewoontedit te doen bij oudere graven (Yongling Graven).Onder de grafheuvel ligt het ondergronds paleis waar hun eigenaars rusten.
Het ceremonieel altaar met voorwerpen zoals een wierrookbrander. Ze vertegenwoordigen een soort eeuwigdurend herinneren aan en respect voor de doden.

Ik vind die symbolen voor audiotour wel grappig. Die is me niet aangeboden. Ik vraag me af of die er nog wel was.Longxe2x80x98 en HallWhich was called Xiang (enjoyment) Hall else, Longxe2x80x99 en Hall was built in September of the 8th year in the reign of Emperor Chongde (1643). It was named in november of the 7th year in the reign of emperor Shunzhi, and rebuilt in the 30th year of Emperor Kangxi Period (1691). It was the main building to place the divine nameplates of the occupants of the tomb, also was the major site for sacrificial ceremony.Deze hal werd ook de Xiang (Plezier) Hal genoemd.Longxe2x80x99 en Hall is gebouwd in September van het achtste regeringsjaarvan Keizer Chongde (1643).De hal kreeg zijn naam in november van het zevende regeringsjaarvan Keizer Shunzhi en werd gerestaureerdin het dertigste regeringsjaar van Keizer Kangxi (1691).Het was de belangrijkste plaats om de goddelijke naampla
tenvan de hier begraven overledenen te bewarenen het was de belangrijkste plaats voor offerceremonies.
En ook vandaag de dag werd er nog geofferd.
Longxe2x80x98 en Hall.

Ook hier een prachtige reliefvloer.

En dan de plafondschilderingen.

The Eastern Side Hall.The Eastern Side Hall.It was built in the early Qing Dynasty to keep sacrificial boards and ceremonial silk embroideries during sacrificial ceremony. Whenever Longxe2x80x99en Hall was being repaired, the divine nameplates of the occupants of the tomb would be moved here, for sacrificial ceremony to continue according to the established system.De Oostelijke Zij-hal.Deze hal is gebouwd in het begin van de Qing dynastieom het offervaatwerk en de ceremonixc3xable geborduurde zijden gewaden te bewaren.Iedere keer als Longxe2x80x99en Hall werd gerepareerdwerden de goddelijke naamplaten van de hier begraven overledenenin deze hal bewaardzodat de voorgeschreven ceremonies doorgang konden vinden.
Volgens mij moesten we wel extra betalen om de volgende voorwerpen te zien. Dit was het kaartje.

Dit is een gat in een poortgebouw, gelijk achter de deur. Een grote boomstam paste hierin om de poortdeuren goed af te sluiten.
Deze mooie kop vormde een onderdeel van het beslag op de deuren.
Nog meer voorwerpen, dus nog een toegangskaartje. Nu voorwerpen van onder andere de eunuchs.
|
Een eunuch is een man die gecastreerd is om politieke redenen. Aan de hoven van een aantal rijken werd castratie toegepast omdat de machthebber zeker wilde zijn dat hij de vader was van kinderen van zijn vrouw(en). Voorbeelden zijn: het Perzische Rijk van de Achaemeniden, het Byzantijnse Rijk en het Chinese Keizerrijk.Sommige eunuchen hebben grote politieke macht uitgeoefend, doordat ze dicht bij de machthebbers stonden en vaak groot vertrouwen genoten.ChinaIn het keizerlijke China werden jongens uit arme gezinnen soms gecastreerd, om zo eunuch in het paleis te worden, dus kregen ze ook een betere toekomst. De lokale en provinciale adel volgden het voorbeeld van de keizer en hielden er ook eunuchen op na. Ouders stuurden vaak een zoon naar de hoven in de hoop dat deze hen later zou bevoordelen. Hierdoor ontstond het beroep van castreerder. Castreerders sneden de gehele penis plus balzak van de jongetjes af, waarna de urineafvoer via een rietje in stand werd gehouden. Na de operatie (zonder verdoving) verloor de jongen de controle over de sluitspier en plaste dus voortdurend in de broek en in bed. De castreerder bewaarde de penis en ballen, die de eunuch later voor een fikse prijs kon terugkopen. Veel eunuchen wilden namelijk ‘compleet’ begraven worden, en droegen ook tijdens het leven hun geslachtsdeel in een zakje bij zich. In de late Ming en Qing-tijd waren zij berucht om hun corruptie.Omdat eunuchen de enige mannen waren die in de woonvertrekken van de keizer met de harem mochten vertoeven, gebeurde het heel vaak dat een jonge keizer opgroeide in het gezelschap van eunuchen, die dan ook zijn beste vertrouwelingen werden. Het conflict tussen de “corrupte” eunuch en de “deugdzame” confucianistische ambtenaar die zich tegen zijn tirannie verzet, is een gemeenplaats geworden in de Chinese geschiedenis. In zijn “History of Government” wijst de Amerikaanse politicoloog Samuel Edward Finer (1915xe2x80x931993) erop dat de werkelijkheid vaak wat genuanceerder was. Er waren ook heel bekwame eunuchen, die een waardevol adviseur van hun keizer waren, terwijl het verzet van de “deugdzame” ambtenaar niet zelden het blinde verzet van een lid van een gepriviligeerde kaste was tegen iedere ingrijpende verandering, ongeacht of die nu schadelijk of heilzaam was voor het land. Maar het waren in China doorgaans de ambtenaren die de geschiedenisboeken schreven.De laatste Chinese eunuch was Zhang Xiangzhai, die in 1957 stierf. |

Volgens mijn collega staat op het blauwe kaartje: Qing dynasty . The treasure to guard the storage of the ten emperors.Dat betekent zoiets als ‘De grootste schat van de keizer’.Het zijn groot uitgevoerde munten. Symbolen voor rijkdom.


Dit moet ik nog navragen.
En dat is ook hiermee het geval.
Het hotel waar ik verbleef (Liyang International Hotel) en waar de bruiloft zou worden gehouden, bevond zich in deze drie torens. Het badhuis met warme en koude baden, sauna en massagetafels was in de meest rechtse toren. In Nederland zou ik niet naar een sauna gaan maar nu zat het als extra bij het hotel en ik ben er iedere dag geweest. Even uitrusten, even bijkomen van a
lle indrukken Heerlijk.
Het was kort na 1 oktober en de viering van zestig jaar Volksrepubliek China. Overal bij parken en op grote pleinen zag je de grote rode cijfers 60 omringd door bloemen. Voor de bloemen de Chinezen die deze dagen vrij waren en net als ik als een toerist Beiling Park bezoeken. Zij willen maar wat graag op de foto.
De zuid-ingang van het park.
Beiling ParkBeiling Park covers an area of 3.300.000 m2. It was originally an imperial cemetery and became a park in 1927. The world famous Zhao Ling tomb of the Qing Dynasty is just in the park. The golden tiles and red walls present the magnificence and splendour of the imperial cemetery. Outside the cemetery are towering old pines, green and Luxuriant grass and trees, and rippling lake. It is an ideal scenic spot for the perfect combination of the imperial architectures of the Qing dynasty and the modern gathering landscape.The Zhao Ling Tomb is the tomb of Tai Zong (Huangtaiji) who is the second emperor of the Qing Dynasty and Empress Xiaoduanwen, Borjite. It was initially constructed in the eight year of the reign of Emperor Chongde of the Qing Dynasty (in 1643) and is the largest, most magnificent and most representative Imperial tomb among the three tombs north of the Shanhaiguan Pass at the beginning of the Qing Dynasty, as well as one of the most well-preserved ancient imperial tombs architectural complex in China. In 2004 it was listed in the name list of the World Culture Inheritances.The natural scene within the park is colourful and wonderful and in myriad forms. The old pines of over 300 years are called xe2x80x98life relicxe2x80x99. What are unique and distinctive are xe2x80x98Holy Treexe2x80x99 and xe2x80x98Phoenix Treexe2x80x99 which show the harmony of body and spirit.The Scenery Garden is the first-grade gardening work. Chinese traditional gardening and architectural arts are applied in the garden to perfectly combine the natural scene with artificial scene. Here you will acclaim the smart combination of architectures and landscape. The surface of the 300.000m2 artificial lake in the park ripples. The 100-meter long banks run through from east to west and are shielded by the green and luxuriant willow trees planted on the banks. It is available and agreeable to take pedal boat and speed boat on the lake while enjoying the scenery of the park.The long history, solemn imperial tombs and diversified natural scenes refresh, gladden and attract the domestic and foreign visitorsxe2x80x99 hearts. We warmly welcome you to visit the park to learn more about Chinese history, Shenyang and the culture of the Qing Dynasty.Korte vertaling/samenvatting:Oorspronkelijk was Beiling Park een Keizerlijke begraafplaatsen het werd in 1927 een park.Het wereldberoemde Zhao Ling graf van de Qing Dynastieligt in het park.De gouden dakpannen en rode muren presenteren de verhevenheiden pracht van een keizerlijke begraafplaats.Buiten de begraafplaats staan eeuwenoude pijnbomen,gevarieerd groen en bomen en ligt er een golvend meer in het park.Het park is de ideale combinatie van keizerlijke architectuurvan de Qing Dynastie en een modern landschap voor ontspanning.Het Zhao Ling graf is het graf van Tai Zong (Huangtaiji),de tweede keizer van de Qing Dynastie en Keizerin Xiaoduanwen,Borjite (Borjite is de aanduiding van de clan of het Mongoolse raswaar de keizerin van afstamde).Het graf is gebouwd in het achtste regeringsjaarvan Keizer Chongde van de Qing Dynastie (in 1643).Het is het grootste, meest indrukwekkendeen meest representatieve keizerlijke grafvan de drie graven ten noorden van de Shanhaiguan Passuit het begin van de Qing Dynastie.In 2004 is deze plaats opgenomen op de World Heritage lijst van Unesco.De afsluiting van de tekst is zo mooi. Daarom vertaal ik die helemaal:De lange historie, het plechtige keizerlijke grafen het gevarieerde natuurlijke landschap,hebben een verfrissende en opwekkende aantrekkingskrachtop de harten van Chinese en buitenlandse bezoekers.We heten u van harte welkom om in dit park meer te lerenover de geschiedenis van China, de stad Shenyangen de cultuur van de Qing dynastie.
De plattegrond van het park.
Het standbeeld van Keizer Tai Zong.
Het standbeeld van Keizer Tai Zong.
Zomaar in een prieeltje in het park stond een groep mensen te zingen en muziek te maken. Voor een Westerse toerist is dat even wennen. Ik had het in Beijing gezien maar daar bezocht ik vooral topattracties. Ik dacht dat er daarom zoveel groepen waren. Maar ik kwam er al gauw achter dat mensen in China parken intensief gebruiken om muziek te maken, gymnastiek te beoefenen en om er spelletjes te spelen.
De muziekinstrumenten zien er zo fantastisch uit.





Jonathan Spence, Op zoek naar het moderne China 1600 xe2x80x93 1989.
Welkomstfruit. Dadels (vers, heerlijk), een granaatappel en appel/peer-achtig fruit (ik moet mijn collega nog eens vragen hoe dit fruit heet).
Zo is het fruit wat beter te zien.Ik fris me even op in het hotel terwijl mijn collegaen zijn moeder even wachten.Ik maak een foto van hen.
Mijn gastheer en zijn moeder.
Het weer in Shenyang is prachtig. Net als het in Beijing was. Even verder op in een restaurant eten we. Een heerlijk hete (pittige) soep en een soort wraps met vlees, gemende groente, een saus, water en thee!. Eten met stokjes is wel een uitdaging en het ene moment gaat het beter dan het andere. Maar over het algemeen lukt het wel. Omdat je geen opscheplepels hebt eet je met z’n allen uiteindelijk uit dezefde schalen. Ik moet zeggen dat het een sfeer van gemeenschappelijkheid schept die ik niet verwacht had. Ik vond het heel aangenaam.
Close-up van de soep. Het eten is uitstekend in China!.
Shenyang, de karakteristieke gevel in de vorm van een soort boek van het 18 september museum.
Dit was de rekening met al die gerechtjes. Heerlijk!.
Dit is het doosje van het cadeau.
Dit papiertje beschermde de bovenkant van het doosje.
En dit was het cadeau. Ik kan al verklappen dat het om 400 ml gaat. Maar wat er precies inzit weet ik niet. Misschien kun je me helpen?
Een hele stapel bonnetjes die ik moest betalen aan mijn gids. Voor al de musea en andere plaatsen die ik bezocht heb onder zijn leiding.
Ik moest natuurlijk ook nog de rekening van hotel Kapok betalen.
En dit is dan mijn treinkaartje. Van Beijing naar Shenyang Bei (Bei= Noord). Ik heb een gereserveerde zitplaats.
Wachtruimte voor de trein van Beijing naar Shenyang.
De afstand tussen Beijing en Shenyang is met de trein in de buurt van 700 kilometer. Er is gelukkig een snelle treinverbinding.
De tijdsaanduiding op het perron. Hier nog in het Engels. Ieder treinstel had een nummer dat middels een display bij de deuren staat vermeld. Op de trein zijn conducteurs/trices die al bij de ingang je kaartje nogmaals controleren. Ze zijn erg behulpzaam.
Zomaar wat indrukken van onderweg.
De trein gaat bij vlagen heel snel.
Een dorp onderweg.
Treinschema volgens internet.
Oogsttijd.
Veel dichter op het platteland dan dit ben ik op deze reis niet geweest. Iets voor een volgende keer.
Nieuwbouw. Ik had er al veel van gezien in Beijing maar ik zal er nog veel meer van zien.

Steenkool.
Shenyang.
De trein rijdt het station binnen. Ik kan op zoek naar mijn collega. ‘Volg de andere treinreizigers maar het station uit. Dan zie ik je daar wel’. Okay dat heb ik dus gedaan. Oh, ja. Voordat je het station uit kunt wordt je kaartje nog een keer gecontroleerd!.
Onderweg naar de Minggraven op 3 oktober, had ik een paar kaki’s gekocht. Toen vond ik heel vreemd dat de mensen in China de kaki’s pas eten als de vrucht heel rijp is. Gisteren keek ik nog eens op Wikipedia en daar stond dat de vrucht van nature veel tannine bevat. Een stof die volgens dat artikel niet echt goed voor je is en bovendien niet lekker smaakt. Ik ga er eigenlijk een beetje vanuit dat de vrucht die wij in West Europa eten veel minder tannine bevat. Hierboven de vruchten die ik gekocht heb.
En zo ga ik ze opeten.
Zomaar een servet van het hotel.
In de Verboden Stad had ik dit boek gezien. Dat wilde ik als souvenier meenemen. Het is alleen groot en zwaar. Ik dacht dat kan ik straks wel kopen als ik de stad verlaat. Ik schond die belangrijke toeristenwet: Je moet het kopen als het er is. Deze regel heb ik geleerd tijdens onze eerste reis buiten West Europa. Tijdens ons eerste bezoek aan toen nog de Sovjet Unie vertelde onze reisleider dat als je iets zag dat je wilde kopen, je dat maar beter gelijk kunt doen. Je weet nooit of de kan zich nog een keer voordoet. Maar toen ik de Verboden Stad verliet was er plotseling geen souvernier- of boekwinkel in de buurt. Ik ben dan ook in de avond naar een boekwinkel op zoek gegaan waar men Engelstalige boeken verkocht. Die winkel heb ik gevonden en kon zo toch alsnog het boek kopen.
En dit is de rekening: 380 Yuan, 45 Euro.
De maan en een hotel (niet het hotel waar ik in verbleef).
Yan Xi Gong (The Palace of Prolonging Happiness). Een mysterie voor mij.
De zon staat al behoorlijk laag maar hier in de ondergaande zon nog een mooi voorbeeld van wat je allemaal met keramiek kunt doen.
Prachtige daken.
Langzaam krijg ik in de gaten dat de mensen naar de uitgang lopen. Mijn voeten doen zeer en de vraag is: wat is voor mij de kortste weg?.
Het wordt langzaam leger. Hoe laat zou het zijn?.
Zhong He Dian (Hall of Central Harmony). Een van de drie grote hallen in het meer publieke deel van de Verboden Stad
Wat een daken!
Prachtig toch!.
Nog een laatste beschilderde balk.
De deur wordt al gesloten.
Nou, nog een allerlaatste balk dan.
De poort is dicht (dit is overigens niet een van de buitenste poorten. Ik heb de indruk dat men de Verboden Stad vanuit het centrum langzaam naar buiten afsluit.
Forbidden City, de Verboden Stad, dit was het dan.























Waterput?.
Deur met versiering die toe is aan een opfrisbeurt.
Huang Ji Dian, een plaatje.
Eerst de tafel gedekt. Ik heb sojasaus gemengd met azijn. Dat is de dipsaus. Het weer is een beetje somber in Breda en als gevolg daarvan is de foto ook donker.
Jiaozi uit het vriesvak.
De Jiaozi in het stoommandje.
De Jiaozi is nog goed bevroren.
Zeshonderd mililiter water in de pan met de vormpjes die ik in de pan zet om wat meer ruimte voor het straks kokende water te krijgen.
Al snel veranderen de Jiaozi van kleur en structuur.
Het lijkt ook wel of ze groter worden.
Na 20 minuten was het water bijna helemaal verdampt en de Jiaozi gereed.
Zo komen ze dan op tafel.















Eerste poging zonder de bakvormpjes.
Het water kookt al snel maar ik denk dat het toch al snel te hoog zal komen.
Met de verhoging van de vormpjes gaat de pan nog steeds dicht.
Het gereedschap voor morgen staat al klaar.
Nee, dit is een stoommandje.
Volgens de verpakking speciaal voor het stomen van groente.
Ik ga er zaterdag de Jiaozi mee klaarmaken.
En zo vouw je hem dicht.










De winkel.
Jiaozi, zak met 25 stuks.