Shenyang, 1914 – 1934

China en Japan, deel IV

De Japanse legerofficieren die hadden gehoopt
dat de moord op Zhang Zuolin in 1928
in Noord-China een oorlog op grotere schaal zou doen ontbranden,
werden teleurgesteld.
De regering in Tokyo stelde zich afwachtend op
en kondigde geen algemene mobilisatie af.
In plaats daarvan volgde Zhang Xueliang,
de zoon van Zhang Zuolin, zijn vader op als aanvoerder van diens troepen.
Deze Zhang Xueliang, die in 1898 was geboren,
had een loopbaan achter de rug als middelmatig officier
in de Mantsjoerijse legers van zijn vader,
opiumverslaafde en door vele vooraanstaande commandanten
van zijn vader verfoeide lastpost.
Aanvankelijk zullen de Japanners deze man,
die neerbuigend xe2x80x98de jonge maarschalkxe2x80x99 werd genoemd,
nauwelijks als een bedreiging hebben gezien.
Hij gaf echter in de zomer en herfst van 1928 blijk
van verrassende doortastendheid,
toen hij de drie noordelijke provincies
die het territorium van zijn vader hadden gevormd
xe2x80x93 Heilongjiang, Jilin (Kirin) en Liaoning -,
formeel bij de rest van China voegde,
onder het gezag van de Guomindang en Nanjing.
Als extra aansporing bood deze partij Zhang de leiding aan
over een een Politieke Raad van het Noordoosten,
waarin ook de provincie Rehe (Jehol) zou worden opgenomen.
Ondanks waarschuwingen van Japanse zijde dat er bezwaren bestonden
tegen de hereniging van Mantsjoerije met de rest van China,
zette Zhang door; hij betuigde in december 1928
zijn trouw aan de regering in Nanjing.

Vanaf dat moment gaf Zhang Xueliang blijk
van een onrustbarende eigenzinnigheid.
De Japanners hadden gedacht Zhang te kunnen bexc3xafnvloeden
of zelfs in toom te houden via twee mannen die in het noordoosten
vooraanstaande militaire en civiele leiders
en naaste vertrouwelingen van zijn vader waren geweest.
Zhang die hiervan op de hoogte was, onthaalde het tweetal
in januari 1929 op een diner en liet hen tijdens de maaltijd doodschieten.
De moorden werden gepleegd nadat Zhang zich bij zijn gasten
had gexc3xabxcuseerd om even zijn dagelijkse morfine-injectie te gaan halen.
Tegen de zomer van dat jaar deed Zhang,
als een soort reprise van de overval van zijn vader
op de Sovjetambassade in Beijing in 1927,
een aanval op het consulaat van de Sovjet-Unie in Harbin.
Ook deed hij een poging de hele Oostchinese Spoorwegmaatschappij,
die onder toezicht van de Sovjets stond,
over te nemen en alle burgers van de Sovjet-Unie die er werkten,
de laan uit te sturen.
In dit geval deed een krachtig militair antwoord van Stalin
hem op zijn schreden terugkeren, maar toen in het najaar van 1930
een militair-politieke coalitie in het noorden
xe2x80x93 bestaande uit het geduchte trio Feng Yuxiang, Yan Xishan en Wang Jingwei xe2x80x93
probeerde Chiang Kai-shek ten val te brengen,
liet Zhang Xueliang zijn eigen troepen via Shanhaiguan
naar het zuiden optrekken, waar hij het noordelijke deel
van de provincie Hebei bezette.
Deze zet gaf hem de macht over de daardoorheen lopende trajecten
van de spoorlijnen Beijing-Wuhan en Tianjin-Pukou,
terwijl hij ook de overvloedige douane-inkomsten uit Tianjin kon opstrijken.

Wikipedia

Feng Yuxiang (1882xe2x80x931948) was a warlord and leader in Republican China. He was also known as the Christian General for his zeal to convert his troops and the Betrayal General for his penchant to break with the establishment. In 1911, he was an officer in the ranks of Yuan Shikai’s Beiyang Army but joined forces with revolutionaries against the Qing Dynasty. He rose to high rank within Wu Peifu’s Zhili warlord faction but launched the Beijing coup in 1924 that knocked Zhili out of power and brought Sun Yat-sen to Beijing. He joined the Nationalist Party (KMT), supported the Northern Expedition and became blood brothers with Chiang Kai-shek, but resisted Chiang’s consolidation on power in the Central Plains War, and broke with Chiang again in resisting Japanese incursions in 1933. He spent his later years supporting the left-wing of the KMT which cooperated with the Chinese Communists.

Yan Xishan, (8 October 1883 xe2x80x93 22 July 1960) was a Chinese warlord who served in the government of the Republic of China. xe2x80xa6 Although Yan was known as the “Model Governor” for his enlightened policies, he was nonetheless a military dictator. In 1926, he pledged his loyalty to Chiang Kai-shek’s new government, but in 1929 he joined Feng Yuxiang and Wang Jingwei in their attempt to overthrow the Chiang administration. During the Central Plains War, Yan joined Feng Yuxiang to fight Chiang Kai-shek, but both were defeated when Zhang Xueliang decided to join Chiang. Yan was forced to flee Shanxi to Dalian after his defeat, but after a brief retirement in the early 1930s, Yan returned to power in Shanxi and undertook social and military reforms to counteract the spread of communism in the province. xe2x80xa6 During the Second Sino-Japanese War, most regions of Shanxi were quickly overrun by the Japanese, but Yan refused to flee the province and after losing the provincial capital Taiyuan, he relocated his headquarters in the remote corner of the province, and then effectively resisted Japanese attempts to completely seize Shanxi. During the Second Sino-Japanese War, the Japanese made no less than five attempts to negotiate peace terms with Yan and hoped that Yan would become a second Wang Jingwei, but Yan refused and stayed on the Chinese side. In 1936, Yan supported Zhang Xueliang’s seizure of Chiang Kai-shek in the 1936 Xi’an Incident, in order to force a Communists-Lords of War-Republicans collaboration against Japanese.

Wang Jingwei (May 4, 1883 xe2x80x93 November 10, 1944), was a Chinese politician. He was initially known as a member of the left wing of the Kuomintang (KMT), but he was staunchly anti-Communist, and his politics veered sharply to the right later in his career. A close associate of Sun Yat-sen, Wang is most noted for disagreements with Generalissimo Chiang Kai-shek and his formation of a Japanese-supported collaborationist government in Nanjing. For this role he has often been labeled as a Hanjian. His name in China is also now a term used to refer to a traitor, similar to the Americans “Benedict Arnold” or Norwegians “Quisling”.



Jonathan Spence
Op zoek naar het moderne China 1600 xe2x80x93 1989
xc2xa9 1990 xc2xa9 1991 voor de Nederlandse taal.

Pagina 387

1000 years of green / 1000 jaar groen

Ik vind het een prachtige naam.
Maar ik dacht dat het een naam was van een groente.
Dat was het niet.
Mijn disgenoten prbeerden mij duidelijk te maken dat de groente leek
op een plant met in het Chinees de naam 1000 years of green.
De groente zelf was een andere plant, namelijk koolzaad.
De Latijnse naam is Brassica napus.

Naspeuring op het intenet levert een aantal namen op:
koolzaad, koolrabi, maar ook Chinese kool, bloemkool,
broccoli en de spruiten zijn familie.

Wat ik gegeten heb zijn de bladeren van de plant,
niet de wortel of de zaden en het was geen koolvormige groente.

De afbeeldingen die mijn collega liet zien lijken heel veel op paksoi.
En dat kan goed kloppen want de Latijnse naam van paksoi is
Brassica rapa var. chinensis
Dat ziet er zo uit:



China reisverslag / travelogue 57

Vandaag heb ik de kans, op 5 oktober 2010,
een log te schrijven over 5 oktober 2009.
Toch grappig.

Na de aankomst lunch ik met mijn collega en zijn moeder.
Intussen ontmoet ik ook nog de andere ouders over de middag.
Mijn collega en ik gaan dan naar de Noordelijke tombe in Beiling Park.
Een mooi complex waar mijn collega ook al speelde
toen hij nog een klein kind was.
Nu is het een World Heritage Site.
Omdat dit, na de Ming graven, mijn tweede Chinese gravencomplex is
ontdek ik de overeenkomsten in de opzet.
Mooi gerestaureerd.
Rustiek (voor zover dat kan tijdens de Chinese feestdagen).
Daarna in het hotel (het Liyang International Hotel) met mijn collega
naar een xe2x80x98Turks badxe2x80x99 en sauna geweest.
Aansluitend gedineerd met het aanstaande bruidspaar
en beide ouderparen.
De ouderparen ontmoeten elkaar vandaag ook voor het eerst.
Erg plezierig met veel gesprekken over het eten.
De mensen aan tafel weten waarvan het eten gemaakt is en hoe.
Kennen alle namen van de ingredixc3xabnten en kruiden,
kennen en herkennen de kwaliteit.
Een streling voor de tong en de neus en het oog.

Een glas viel om en de inhoud liep ook over mijn reisverslag.
Niet erg, ik herhaal gewoon even wat ik allemaal opgeschreven heb
van het eten:
– zuur en zoet varkensvlees
– mooie, kleine, dikke, roze garnalen
– een vis (helemaal) klaargemaakt met onder andere koriander
– haaievinnenmoes/soep
– ribbetjes
– groente: xe2x80x981000 jaren groenxe2x80x99
– stelen van de lotusbloem, gepocheerd in een limoensaus
– gevulde dumplings: jiaozi (gevuld met meerdere groentes
onder andere bleekselderij)
– Chinese wortel, wit van kleur, gemarineerd
– koud gerecht met tofu-slierten en een mosselachtig visje, gesneden
– krab
– thee, wijn en bier
De wijn is speciaal door de vader van de bruid,
jaren geleden gekocht voor een speciale gelegenheid.
De kennismaking met de ouders van zijn dochters bruidegom
is zoxe2x80x99n gelegenheid.





Dit is het boekje dat aan de linkerkant een beetje beneveld is geraakt.






Een foto van het eten spreekt misschien meer tot de verbeelding dan het lijstje met gerechten hierboven.






Bij vragen werd direct hulp ingeroepen van de keukenstaf. Die kwam dan al mijn vragen beantwoorden, soms, zoals hier, met voorbeelden van de producten.




Van de ouders uit Bautou ontving ik nog een cadeau.
Gedroogd vlees dat heerlijk is bij een glas.
Daar kan ik nog even mee vooruit.





Verpakking van het gedroogde vlees. Ik weet dat dan nog niet maar deze verpakking is tweetalig. Er staat in het Chinees en in het Mongools op geschreven wat er in de verpakking zit




Tijdens het eten wordt er ook uitgebreid geproost.
Mijn collega noemt het een witte wijn
maar het is dan wel een soort brandewijn, een soort sake.
Dat is wel even wennen maar ik zal er achter komen
dat het populair is in China.

Als afsluiting nog een fotosessie in verschillende combinaties
en nu is het tijd voor mij om te gaan slapen.





Maar voor dat ik ga slapen laat men mij al wel de bruiloftszaal zien. Dit zijn overigens niet de voorbereidingen van de bruiloft van mijn collega. Tijdens de oktober vakantiedagen in China trouwen veel mensen. Ze maken gebruik van het feit dat veel mensen vrij zijn en dat familie dan bij elkaar op bezoek kan komen. De trouwgelegenheden zijn dan ook continue in gebruik.












Dit is alweer een blik in de hotellobby (Liyang International Hotel) de volgende ochtend. Er is dan al weer veel gebeurd. Maar daarover later.





China reisverslag / travelogue 56

Na de algemene inleiding op het park, nu maar eens een kijkje nemen
in de tempels en bij de grafheuvel: Zhao Ling Tomb.
Een World Heritage Site.











Laten we naar binnen gaan.


Ook het Zhao Ling grafmonument kent een aantal monumenten,
tempels, bijgebouwen en muren zoals ik eerder zag bij de Ming graven.
Er zit een vaste opbouw in.





Met prachtige details zoals deze twee vissen: overvloed (?).






Een prachtig tegeltableau met de draak, symbool van de keizer.






Soms zijn de wegen van een archeoloog ondoorgrondelijk. Wat ik hier precies zag werd me niet helemaal duidelijk (helemaal niet).






Nog een poortgebouw.






De troepen van de keizer kende een aantal elitegroepen. Die waren te herkennen aan hun kledij en de vlaggen die ze bij zich droegen. Ik zal daar nog meer informatie over krijgen later in Shenyang.









Huidige ongerestaureerde staat van een tableau.






Een foto op een metalen informatiebord van hetzelfde tableau, jaren geleden.






Een gebouw met een stele (gedenknaald met tekst) is ook een vast onderdeel van een Chinees grafcomplex uit deze periode.






Een zogenaamde Kylin, een mythologische dier dat ook qilin wordt genoemd. Een van de vier gunstige, hemelse dieren.






De stele in het poortgebouw.


















Het park is hier een stuk rustiger.






Het achterste deel van het grafcomplex komt in beeld rechts (zichtbaar) en links staan bijgebouwen die we later zullen bezoeken.






Toegangskaartje met een overzichtsfoto van het complex. Acheraan is de grafheuvel zichtbaar.






Altijd die prachtige daken.






De feitelijke grafheuvel die zich in een ommuring bevindt. De muur met de poort geeft aan tot waar je nu kunt lopen.








The tomb wall, the tomb, the underground palace.

The tomb wall is also called xe2x80x98The round Wallxe2x80x99. It was made of gray bricks with the crenel and parapet. Also called xe2x80x98Dulong (single dragon) Moundxe2x80x99, the tomb is a mounded tumulus in the middle of the Tomb Wall with a periphery of about 110 meters, which was made of mortar (lime, sand and yellow earth). On the top an elm tree was planted to follow the custom of the ancestorsxe2x80x99 tomb (Yongling Tomb). Beneath the tomb lies the Underground Palace where the owners rest.


De grafmuur, het graf en het ondergronds paleis.

De grafmuur wordt ook wel xe2x80x98De ronde Muurxe2x80x99 genoemd.
De muur is gemaakt van grijze bakstenen met verschansing
(letterlijk is xe2x80x98crenel’ de lege ruimte tussen twee opstaande delenxe2x80x99
en xe2x80x98parapetxe2x80x99 is een lage verschansingmuur).
Een andere naam is xe2x80x98Dulong (enkele draak) heuvelxe2x80x99,
het graf is een grafheuvel in het midden van de grafmuur
met een omtrek van 110 meter. De heuvel is gemaakt van mortel
(kalk, zand en gele aarde).
Op de top is een iep geplaatst in navolging van de gewoonte
dit te doen bij oudere graven (Yongling Graven).
Onder de grafheuvel ligt het ondergronds paleis waar hun eigenaars rusten.





Het ceremonieel altaar met voorwerpen zoals een wierrookbrander. Ze vertegenwoordigen een soort eeuwigdurend herinneren aan en respect voor de doden.












Ik vind die symbolen voor audiotour wel grappig. Die is me niet aangeboden. Ik vraag me af of die er nog wel was.


Longxe2x80x98 en Hall

Which was called Xiang (enjoyment) Hall else, Longxe2x80x99 en Hall was built in September of the 8th year in the reign of Emperor Chongde (1643). It was named in november of the 7th year in the reign of emperor Shunzhi, and rebuilt in the 30th year of Emperor Kangxi Period (1691). It was the main building to place the divine nameplates of the occupants of the tomb, also was the major site for sacrificial ceremony.


Deze hal werd ook de Xiang (Plezier) Hal genoemd.
Longxe2x80x99 en Hall is gebouwd in September van het achtste regeringsjaar
van Keizer Chongde (1643).
De hal kreeg zijn naam in november van het zevende regeringsjaar
van Keizer Shunzhi en werd gerestaureerd
in het dertigste regeringsjaar van Keizer Kangxi (1691).
Het was de belangrijkste plaats om de goddelijke naampla
ten
van de hier begraven overledenen te bewaren
en het was de belangrijkste plaats voor offerceremonies.





En ook vandaag de dag werd er nog geofferd.






Longxe2x80x98 en Hall.












Ook hier een prachtige reliefvloer.












En dan de plafondschilderingen.












The Eastern Side Hall.


The Eastern Side Hall.

It was built in the early Qing Dynasty to keep sacrificial boards and ceremonial silk embroideries during sacrificial ceremony. Whenever Longxe2x80x99en Hall was being repaired, the divine nameplates of the occupants of the tomb would be moved here, for sacrificial ceremony to continue according to the established system.


De Oostelijke Zij-hal.
Deze hal is gebouwd in het begin van de Qing dynastie
om het offervaatwerk en de ceremonixc3xable geborduurde zijden gewaden te bewaren.
Iedere keer als Longxe2x80x99en Hall werd gerepareerd
werden de goddelijke naamplaten van de hier begraven overledenen
in deze hal bewaard
zodat de voorgeschreven ceremonies doorgang konden vinden.





Volgens mij moesten we wel extra betalen om de volgende voorwerpen te zien. Dit was het kaartje.












Dit is een gat in een poortgebouw, gelijk achter de deur. Een grote boomstam paste hierin om de poortdeuren goed af te sluiten.






Deze mooie kop vormde een onderdeel van het beslag op de deuren.






Nog meer voorwerpen, dus nog een toegangskaartje. Nu voorwerpen van onder andere de eunuchs.

Wikipedia

Een eunuch is een man die gecastreerd is om politieke redenen. Aan de hoven van een aantal rijken werd castratie toegepast omdat de machthebber zeker wilde zijn dat hij de vader was van kinderen van zijn vrouw(en). Voorbeelden zijn: het Perzische Rijk van de Achaemeniden, het Byzantijnse Rijk en het Chinese Keizerrijk.

Sommige eunuchen hebben grote politieke macht uitgeoefend, doordat ze dicht bij de machthebbers stonden en vaak groot vertrouwen genoten.

China
In het keizerlijke China werden jongens uit arme gezinnen soms gecastreerd, om zo eunuch in het paleis te worden, dus kregen ze ook een betere toekomst. De lokale en provinciale adel volgden het voorbeeld van de keizer en hielden er ook eunuchen op na. Ouders stuurden vaak een zoon naar de hoven in de hoop dat deze hen later zou bevoordelen. Hierdoor ontstond het beroep van castreerder. Castreerders sneden de gehele penis plus balzak van de jongetjes af, waarna de urineafvoer via een rietje in stand werd gehouden. Na de operatie (zonder verdoving) verloor de jongen de controle over de sluitspier en plaste dus voortdurend in de broek en in bed. De castreerder bewaarde de penis en ballen, die de eunuch later voor een fikse prijs kon terugkopen. Veel eunuchen wilden namelijk ‘compleet’ begraven worden, en droegen ook tijdens het leven hun geslachtsdeel in een zakje bij zich. In de late Ming en Qing-tijd waren zij berucht om hun corruptie.

Omdat eunuchen de enige mannen waren die in de woonvertrekken van de keizer met de harem mochten vertoeven, gebeurde het heel vaak dat een jonge keizer opgroeide in het gezelschap van eunuchen, die dan ook zijn beste vertrouwelingen werden. Het conflict tussen de “corrupte” eunuch en de “deugdzame” confucianistische ambtenaar die zich tegen zijn tirannie verzet, is een gemeenplaats geworden in de Chinese geschiedenis. In zijn “History of Government” wijst de Amerikaanse politicoloog Samuel Edward Finer (1915xe2x80x931993) erop dat de werkelijkheid vaak wat genuanceerder was. Er waren ook heel bekwame eunuchen, die een waardevol adviseur van hun keizer waren, terwijl het verzet van de “deugdzame” ambtenaar niet zelden het blinde verzet van een lid van een gepriviligeerde kaste was tegen iedere ingrijpende verandering, ongeacht of die nu schadelijk of heilzaam was voor het land. Maar het waren in China doorgaans de ambtenaren die de geschiedenisboeken schreven.

De laatste Chinese eunuch was Zhang Xiangzhai, die in 1957 stierf.













Volgens mijn collega staat op het blauwe kaartje: Qing dynasty . The treasure to guard the storage of the ten emperors.


Dat betekent zoiets als ‘De grootste schat van de keizer’.
Het zijn groot uitgevoerde munten. Symbolen voor rijkdom.

















Dit moet ik nog navragen.






En dat is ook hiermee het geval.






Het hotel waar ik verbleef (Liyang International Hotel) en waar de bruiloft zou worden gehouden, bevond zich in deze drie torens. Het badhuis met warme en koude baden, sauna en massagetafels was in de meest rechtse toren. In Nederland zou ik niet naar een sauna gaan maar nu zat het als extra bij het hotel en ik ben er iedere dag geweest. Even uitrusten, even bijkomen van a
lle indrukken Heerlijk.






China reisverslag / travelogue 55

Het is bijna een jaar geleden dat ik in Shenyang was.
Op 5 oktober 2009 arriveerde ik met de trein vanuit Beijing.
En na een kennismaking met de moeder van mijn collega
gingen mijn collega en ik naar Beiling Park.
Beiling Park is een groot park in Shenyang
en was vroeger een keizerlijke begraafplaats.
Het graf van Keizer Tai Zong (Huangtaiji) en zijn vrouw
Xiaoduanwen, Borjite is er nog steeds.
Dat graf heet ook wel de Zhao Ling tomb.
Daar gingen we naar toe.
Maar laten we eerst het park eens binnenlopen.





Het was kort na 1 oktober en de viering van zestig jaar Volksrepubliek China. Overal bij parken en op grote pleinen zag je de grote rode cijfers 60 omringd door bloemen. Voor de bloemen de Chinezen die deze dagen vrij waren en net als ik als een toerist Beiling Park bezoeken. Zij willen maar wat graag op de foto.






De zuid-ingang van het park.








Beiling Park

Beiling Park covers an area of 3.300.000 m2. It was originally an imperial cemetery and became a park in 1927. The world famous Zhao Ling tomb of the Qing Dynasty is just in the park. The golden tiles and red walls present the magnificence and splendour of the imperial cemetery. Outside the cemetery are towering old pines, green and Luxuriant grass and trees, and rippling lake. It is an ideal scenic spot for the perfect combination of the imperial architectures of the Qing dynasty and the modern gathering landscape.
The Zhao Ling Tomb is the tomb of Tai Zong (Huangtaiji) who is the second emperor of the Qing Dynasty and Empress Xiaoduanwen, Borjite. It was initially constructed in the eight year of the reign of Emperor Chongde of the Qing Dynasty (in 1643) and is the largest, most magnificent and most representative Imperial tomb among the three tombs north of the Shanhaiguan Pass at the beginning of the Qing Dynasty, as well as one of the most well-preserved ancient imperial tombs architectural complex in China. In 2004 it was listed in the name list of the World Culture Inheritances.
The natural scene within the park is colourful and wonderful and in myriad forms. The old pines of over 300 years are called xe2x80x98life relicxe2x80x99. What are unique and distinctive are xe2x80x98Holy Treexe2x80x99 and xe2x80x98Phoenix Treexe2x80x99 which show the harmony of body and spirit.
The Scenery Garden is the first-grade gardening work. Chinese traditional gardening and architectural arts are applied in the garden to perfectly combine the natural scene with artificial scene. Here you will acclaim the smart combination of architectures and landscape. The surface of the 300.000m2 artificial lake in the park ripples. The 100-meter long banks run through from east to west and are shielded by the green and luxuriant willow trees planted on the banks. It is available and agreeable to take pedal boat and speed boat on the lake while enjoying the scenery of the park.
The long history, solemn imperial tombs and diversified natural scenes refresh, gladden and attract the domestic and foreign visitorsxe2x80x99 hearts. We warmly welcome you to visit the park to learn more about Chinese history, Shenyang and the culture of the Qing Dynasty.

Korte vertaling/samenvatting:
Oorspronkelijk was Beiling Park een Keizerlijke begraafplaats
en het werd in 1927 een park.
Het wereldberoemde Zhao Ling graf van de Qing Dynastie
ligt in het park.
De gouden dakpannen en rode muren presenteren de verhevenheid
en pracht van een keizerlijke begraafplaats.
Buiten de begraafplaats staan eeuwenoude pijnbomen,
gevarieerd groen en bomen en ligt er een golvend meer in het park.
Het park is de ideale combinatie van keizerlijke architectuur
van de Qing Dynastie en een modern landschap voor ontspanning.

Het Zhao Ling graf is het graf van Tai Zong (Huangtaiji),
de tweede keizer van de Qing Dynastie en Keizerin Xiaoduanwen,
Borjite (Borjite is de aanduiding van de clan of het Mongoolse ras
waar de keizerin van afstamde).
Het graf is gebouwd in het achtste regeringsjaar
van Keizer Chongde van de Qing Dynastie (in 1643).
Het is het grootste, meest indrukwekkende
en meest representatieve keizerlijke graf
van de drie graven ten noorden van de Shanhaiguan Pass
uit het begin van de Qing Dynastie.
In 2004 is deze plaats opgenomen op de World Heritage lijst van Unesco.

De afsluiting van de tekst is zo mooi. Daarom vertaal ik die helemaal:

De lange historie, het plechtige keizerlijke graf
en het gevarieerde natuurlijke landschap,
hebben een verfrissende en opwekkende aantrekkingskracht
op de harten van Chinese en buitenlandse bezoekers.
We heten u van harte welkom om in dit park meer te leren
over de geschiedenis van China, de stad Shenyang
en de cultuur van de Qing dynastie.





De plattegrond van het park.






Het standbeeld van Keizer Tai Zong.






Het standbeeld van Keizer Tai Zong.






Zomaar in een prieeltje in het park stond een groep mensen te zingen en muziek te maken. Voor een Westerse toerist is dat even wennen. Ik had het in Beijing gezien maar daar bezocht ik vooral topattracties. Ik dacht dat er daarom zoveel groepen waren. Maar ik kwam er al gauw achter dat mensen in China parken intensief gebruiken om muziek te maken, gymnastiek te beoefenen en om er spelletjes te spelen.






De muziekinstrumenten zien er zo fantastisch uit.





Binnenkort het vervolg van de wandeling in dit park.

Robert van Gulik: Rechter Tie

Ik ben al heel lang fan van de boeken van Robert van Gulik.
Hij was de schrijver van de detective-verhalen waarin
de Chinese Rechter Tie de hoofdrol speelt.
Dit jaar verscheen er een gedenkboek.
De Volkkrant schreef er afgelopen zaterdag over.


Het artikel van Mark Leenhouts in de Volkskrant van zaterdag 24 september 2010.


Shenyang, 1914 – 1934

Jonathan Spence
Op zoek naar het moderne China 1600 xe2x80x93 1989
xc2xa9 1990 xc2xa9 1991 voor de Nederlandse taal.

Pagina 387
China en Japan, deel III

De houding van vele Japanse intellectuelen en politici tegenover China
was een complexe mengeling van bewondering
voor de vroegere culturele prestaties van dat land
en geringschatting wegens de moeilijkheden waarin het thans verkeerde.
Bij Naito Konan, een van Japans beroemdste kenners van
en schrijvers over China, kwamen deze ambivalente gevoelens
duidelijk tot uiting.
Op de eerste dag van de Chinees-Japanse oorlog in 1894
had Naito, toen een jongeman van negenentwintig jaar,
geschreven dat Japan nu de xe2x80x98taak [had] de Japanse beschaving
en gebruiken tot in alle hoeken van de wereld uit te dragenxe2x80x99.
Aangezien China de grootste van alle Aziatische naties was,
sprak het vanzelf dat dit land xe2x80x98het voornaamste doelwit
van de Japanse missie moest wordenxe2x80x99.
Dit was in de ogen van Naito een heel speciale taak,
omdat Japan, in een onstuitbaar proces van overdracht en verandering,
de culturele rijpheid die eens het domein van China was geweest,
in bezit had gekregen en verder ontwikkeld.

De overheersende positie van Jiangsu en Zhejiang in de Chinese cultuur
tegen het einde van de Ming en in de beginjaren van de Qing
had plaatsgemaakt voor een bloeiperiode van Guangdong,
waarin in de jaren twintig van deze eeuw
xe2x80x98het hart van de oosterse cultuur [was] verschoven naar Japanxe2x80x99,
aldus Naito, die erop wees dat de oorspronkelijke bewoners
van de drie genoemde Chinese provincies
allen niet-Chinese barbaren waren geweest.
Soms liet Naito onverholen minachtig blijken.
xe2x80x98Wij behoeven niet meer te vragen
wanneer de ineenstorting van China zal komen,xe2x80x99
schreef hij ten tijde van de 4-meibeweging in 1919.
xe2x80x98Het is al dood, maar het lijk kronkelt nog.xe2x80x99
Vaker trachtte hij de grootste plannen die Japan met China had,
duidelijk te maken aan de hand van wijdlopige metaforen
van vernieuwing en vooruitgang:

Stel dat u, om een reusachtig rijstveld in cultuur te brengen,
begint irrigatiekanalen te graven.
Ten slotte stuit u op een grote kei, die met een moker
of misschien zelfs dynamiet moet worden vergruizeld.
Wat zou u er van zeggen als iemand,
voorbijgaand aan uw uiteindelijke doel,
u zou verwijten dat u het landschap vernielt?


Op basis van Wikipedia

Jiangsu is een Chinese provincie, gelegen langs de oostkust van het land. De naam komt van jiang, een verkorte vorm voor de naam van de stad Jiangning (nu Nanking), en su, voor de stad Suzhou.
Zhejiang is xc3xa9xc3xa9n van de 26 provincies van China en grenst aan Jiangsu.
Guangdong is een provincie van de Volksrepubliek China. Zowel de hoofdstad Kanton als de snel groeiende stad Shenzhen behoren vandaag de dag tot de grootste steden van China. Deze provincie ligt veel zuidelijker in China dan Jiangsu en Zhejiang.



Een en ander had economische implicaties voor China
die prachtig aansloten bij de plannen
die de Zuidmantsjoerijse Spoorwegmaatschappij,
andere Japanse industrixc3xablen en het Japanse leger koesterden,
of zelfs al in praktijk brachten:
xe2x80x98China moet om te beginnen zo worden gereorganiseerd
dat het land de grondstoffen kan leveren die nodig zijn voor de nijverheidxe2x80x99.
Uit het samengaan van zulke gezichtspunten ontstond het idee
van een Groot Oostaziatisch Gebied van Gemeenschappelijke Voorspoed,
waarin China en Japan, onder de krachtige en krijgshaftige leiding van de laatste,
de hun toekomende plaats in de wereld zouden opeisen
xe2x80x93 zelfs al zou er een oorlog nodig zijn om China van de juistheid
van deze koers te overtuigen.






Jonathan Spence, Op zoek naar het moderne China 1600 xe2x80x93 1989.





Shenyang, 1914 – 1934






Jonathan Spence, Op zoek naar het moderne China 1600 xe2x80x93 1989.





Jonathan Spence
Op zoek naar het moderne China 1600 xe2x80x93 1989
xc2xa9 1990 xc2xa9 1991 voor de Nederlandse taal.

Pagina 387
China en Japan, deel II

De spanning tussen het Japanse leger en de diverse Chinese regeringen
was een afspiegeling van de toenemende problemen in Japan zelf.
Het veelbelovende vooruitzicht van een snelle economische groei,
dat sedert het einde van de negentiende eeuw een aantal jaren had aangehouden,
werd geleidelijk minder.
Ofschoon de toekenning van volledig kiesrecht aan alle Japanse mannen
in 1925 en de troonsbestijging van de jonge,
erudiete keizer Hirohito in 1926 waarborgen leken voor een blijvende vitaliteit,
ging het in feite bergafwaarts met het keizerlijk-constitutionele bewind.
In veler ogen waren de reusachtige, door de overheid geprotegeerde bedrijven
al te machtig en corrupt geworden en hadden ze ook de integriteit
van de gekozen politici en het ambachtelijk apparaat aangetast.
Zowel de landmacht als de marine xe2x80x93 beide goed toegerust en getraind xe2x80x93
ergerde zich aan de internationale verdragen en aan het buitenlandse beleid
dat hun een zinvol functioneren leek te ontzeggen.

De hele natie was doortrokken van vrees voor ondermijnende activiteiten
in het land zelf,
en hoewel de Japanse communistische partij nooit een vuist had kunnen maken,
werd tegen het einde van de jaren twintig een aantal strenge
nieuwe xe2x80x98wetten tot behoud van de vredexe2x80x99 aangenomen,
die de politie bij de jacht op binnenlandse onruststokers
speciale bevoegdheden gaven.
De bevolking, die sedert de Meiji-hervormingen in omvang was verdubbeld
en in 1928 de 65 miljoen zielen bereikte,
werd geconfronteerd met werkloosheid in de steden
en een agrarische depressie.
Beide werden ernstiger toen de beurscrisis in de Verenigde Staten aankondigde
dat de zeer omvangrijke markt voor Japanse zijde in dat land op instorten stond,
waarmee duizenden arbeiders in Japan hun baan,
en boeren hun voornaamste bron van neveninkomsten zouden kwijtraken.
Van 1929 op 1930 zakte de prijs van zijde tot een kwart van het oude niveau,
terwijl de Japanse export naar de Verenigde Staten met veetig procent daalde.
De Japanse uitvoer van parels, voedsel in blik en porselein
naar de Verenigde Staten had te lijden van de Tariefwet Smoot-Hawley uit 1930,
die de invoerrechten met gemiddeld 23 procent verhoogde.
In diezelfde jaren daalde de export van Japan naar China met vijftig procent.

Wikipedia

De Meijiperiode is een periode in de Japanse geschiedenis, die begon bij de restauratie van de Meijikeizer, naar het centrum van de macht in 1868, en duurde tot de dood van deze keizer in 1912. Voorafgaand aan de Meijiperiode was de Edoperiode, die bestuurd werd door een aristocratisch-bureaucratisch systeem, de bakufu. Aan dat systeem was een traditie van afzondering verbonden, dat onhoudbaar werd door de dreiging van bezetting door het Westen. Door de spanning die daaruit ontstond, kwam er een revolutie van de lagere “adel”, gesteund door het keizerlijk huis tot stand die het Tokugawa-shogunaat omver wierp.

Hervormingen
De Meijiperiode werd getekend door de snelle verandering naar een modern land dat kon concurreren met het westen. Hiertoe werden op zeer veel fronten in de maatschappij veranderingen doorgevoerd (o.a. in de wetenschap, technologie, gezinsinrichting, handel, scholing en medische zorg).

Economische verandering
Er werden in hoog tempo staatsbedrijven gecrexc3xaberd, die dan (met uitzondering van de militaire industrie) wanneer ze economisch rendabel waren, geprivatiseerd werden. Ook werd de infrastructuur uitgebouwd, er werden nationale post- en telegraafsystemen ingevoerd, en buitenlandse technologie werd gexc3xafmporteerd.

Ondanks de sterk groeiende economie en het optimisme van de Japanse bevolking, was Japan toch nog een vrij arm land ten tijde van de Meijiperiode. Het is dan ook omtrent deze tijd dat Japan zijn eerste economische emigranten kreeg. Deze gingen vooral naar Latijns-Amerika, waar nog altijd afstammelingen van hen wonen.

Nationalisme
Ook was een item van de Meijiregering om van Japan xc3xa9xc3xa9n coherent land te scheppen, hiertoe werden de Europese nationalistische ideexc3xabn overgenomen, en ook de tot dan toe typisch Europese rassentheorie werd gebruik om het idee van een sterk historisch logische Japanse eenheid te scheppen. Het is waarschijnlijk het overnemen van deze ideexc3xabn geweest die de wortels zijn geworden van de Japanse rol in de Tweede Wereldoorlog. Desalniettemin slaagde de strategie van de Japanse regering erin om een sterk land met een moderne economie en defensiemacht te maken, dat buiten het gevaar van kolonisatie door westerse landen kwam te staan.

Enkele hervormingen op een rijtje
Afschaffing van de Samuraiklasse
Afschaffing van het lijfeigenschap van boeren.
In 1893 ging Japan over op de Gregoriaanse kalender.



China reisverslag / travelogue 54

Mijn collega is jonger dan ik.
Zijn ouders zijn ongeveer net zo oud als dat ik ben.
Mijn collega haalt me deze dag op van het station.
Het is er druk en dus een beetje hectisch.
Maar ik heb zijn telefoonnummer en bel hem.
Ik wacht voor de uitgang.
Natuurlijk heeft het station meerdere uitgangen
en hij staat aan de andere uitgang.
Maakt niet uit, ik wacht op hem.
De ontvangst is heel hartelijk
en er komt nog meer.
Zijn moeder wacht al in het hotel op mij en ze gaat met ons lunchen.
Ze is een dynamische vrouw die veel te regelen heeft.
Ik ben niet de enige gast.
De ouders van de bruid ontmoeten vandaag ook
de ouders van de bruidegom voor het eerst.
Heel spannend, voor iedereen, maar ook
heel erg vriendelijk en er wordt heel erg goed voor mij gezorgd.





Welkomstfruit. Dadels (vers, heerlijk), een granaatappel en appel/peer-achtig fruit (ik moet mijn collega nog eens vragen hoe dit fruit heet).






Zo is het fruit wat beter te zien.


Ik fris me even op in het hotel terwijl mijn collega
en zijn moeder even wachten.
Ik maak een foto van hen.





Mijn gastheer en zijn moeder.






Het weer in Shenyang is prachtig. Net als het in Beijing was. Even verder op in een restaurant eten we. Een heerlijk hete (pittige) soep en een soort wraps met vlees, gemende groente, een saus, water en thee!. Eten met stokjes is wel een uitdaging en het ene moment gaat het beter dan het andere. Maar over het algemeen lukt het wel. Omdat je geen opscheplepels hebt eet je met z’n allen uiteindelijk uit dezefde schalen. Ik moet zeggen dat het een sfeer van gemeenschappelijkheid schept die ik niet verwacht had. Ik vond het heel aangenaam.






Close-up van de soep. Het eten is uitstekend in China!.




Shenyang, 1914 – 1934

Mensen die mijn weblog het afgelopen jaar meerdere malen bezocht hebben
weten dat ik vorig jaar oktober 2009 in China ben geweest.
Ik heb er drie steden bezocht: Beijing, Shenyang en Baotou.
De reden van mijn bezoek was de bruiloft van mijn Chinese collega.

Toen we spraken over zijn geboortestreek, stad,
en ik eens ging kijken op het internet,
werd me langzaam duidelijk dat de provincie waarin Shenyang ligt,
een van de drie provincies is die we in het westen
kennen onder de oude naam Mantsjoerije.
Mij was altijd bijgebleven dat de Tweede Wereldoorlog in Azie
begonnen is in 1931 met het Incident van Mukden (of het Mantsjoerije-incident).
Mukden is de naam van Shenyang in het Mantsjoerisch.

Jaren geleden had ik eens een boek over China gelezen.
Dat boek heb ik weer eens tevoorschijn gehaald
en genoemd incident staat daarin beschreven.
Overigens kun je beredeneren dat de Tweede Wereldoorlog in Azie
eigenlijk eerder of later begonnen is.
Er hebben zich een hele reeks moordaanslagen, incidenten,
bezettingen, belegeringen, veroveringen en oorlogsmisdaden voorgedaan.





Jonathan Spence, Op zoek naar het moderne China 1600 xe2x80x93 1989.





Ik ga een deel van dit dikke boek opnemen op mijn weblog
als een soort inleiding op mijn verhaal en foto’s die ik gemaakt heb
in het 18 september museum in Shenyang.
Hierbij het eerste deel.

Jonathan Spence
Op zoek naar het moderne China 1600 xe2x80x93 1989
xc2xa9 1990 xc2xa9 1991 voor de Nederlandse taal.

Pagina 387
China en Japan

Het Japanse beleid ten aanzien van China had sedert het begin
van de Eerste Wereldoorlog verscheidene koerswijzigingen doorgemaakt.
Nadat Japan zich in 1914 en 1915 met zijn greep
naar de Duitse concessies in Shandong
en het dictaat van de Eenentwintig Eisen
van zijn onverbiddelijkste kant had laten zien,
stelde het zich ten tijde van de Conferentie van Washington
(1921 xe2x80x93 1922) veel inschikkelijker op:
het trok de meest vergaande eisen in
en gaf de voormalige Duitse bezittingen en spoorwegen aan China terug.
In de jaren 1927- 1928 kreeg de harde lijn weer de overhand,
ten dele op grond van de overtuiging dat de alliantie
van de Guomindang met de communisten
een nieuwe periode van vijandschap jegens het buitenland zou inluiden,
die de bevoorrechte handelspositie van Japan in Midden-China
en zijn nadrukkelijke militaire aanwezigheid
in Zuidelijk Mantsjoerije zou kunnen schaden.
Het bloedige treffen met het Nationale Revolutionaire Leger bij Jinan
in mei 1928 en de moord op maarschalk Zhang Zuolin in juni van dat jaar
getuigden volop van deze nieuwe houding.

Wikipedia

De Kwomintang (KMT) of Guomindang (GMD) is een Chinese politieke partij. De volledige naam van de partij luidt Chinese Nationale Volkspartij. De partij werd in 1911 opgericht en kwam voort uit de Revolutionaire Liga van dr. Sun Yat-sen. De KMT is gebaseerd op de door hem geformuleerde Drie principes van het volk, namelijk democratie, volkswelvaart en nationalisme.

Sun Zhongshan of Sun Yixian/Sun Yat-sen (Cuiheng, 12 november 1866 xe2x80x93 Peking, 22 februari 1925) was de grondlegger van het republikeinse China en initiator van de eraan voorafgaande Xinhai-revolutie. De oude Nederlandse naam is Soen Jat-sen. Sun Zhongshan wordt in China als standaardnaam gezien.

Zhang Zuolin (ook wel Chang Tso Lin) (1873-1928) was een van de krijgsheren die China aan het begin van de twintigste eeuw onder zich hadden verdeeld.

De moord op Zhang Zuolin
De basis van de China politiek van Japan was het contact met de Mantsjoe krijgsheer Zhang Zuolin. Deze werd op 4 juni 1928 vermoord (zijn trein werd opgeblazen) door Japanse militairen van het Kanto legeronderdeel onder leiding van kolonel Komoto Daisaku.
Hirohito was razend omdat de moord zonder zijn toestemming was uitgevoerd. Hij eiste van minister-president Tanaka van de Seiyukai partij dat hij de schuldigen zou straffen. Tanaka vertelde Saionji en de keizer in december 1928,dat hij de daders had gevonden en streng zou straffen maar hij werd onder druk gezet door legerminister Shirakawa Yoshinori en Spoorwegminister Ogawa. Volgens hun zou het straffen van de militairen de relatie met China verslechteren. Uiteindelijk bereikte Tanaka een compromis. Generaal Muraoka Chotaro van het Kanto-leger werd met pensioen gestuurd en Komoto werd geschorst. Ondertussen had Makino al contact gezocht met legerminister Shirakawa Yoshinori. Hirohito en Makino gingen akkoord met het idee van Shirakawa Yoshinori dat het straffen van de militairen de Japans reputatie zou schaden, daarom zou het publiek een gecensureerde versie van het incident krijgen en zouden de schuldigen discreet gestraft worden. Toen Tanaka Hirohito inlichtte over zijn compromis stelde Hirohito dat Tanaka laf optrad tegen de militairen en dat het misschien beter voor hem was om ontslag te nemen. Tanaka nam daarop ook ontslag. Tanakaxe2x80x99s opvolger Osachi Hamaguchi hield de keizer over elke handeling van het kabinet op de hoogte, exact zoals Hirohito dat wilde







Shenyang, de karakteristieke gevel in de vorm van een soort boek van het 18 september museum.





China reisverslag / travelogue 53

05/10/2009
05:15 uur opgestaan, de trein gaat om 07:10.
Het moeilijkste is nog de weg te vinden in het station.
40 minuten voor vetrek kun je naar het perron om je treinstel
en je stoel te vinden.
Peter (mijn gids) kan met me meelopen tot aan
de laatste kaartjescontrole in het station.
De treinstellen en stoelen zijn duidelijk genummerd.
De mensen zijn erg behulpzaam al spreekt niemand Engels.
De omroepster vertelt haar verhaal in het Chinees en Engels.
De trein is net als Beijing erg schoon.

De aankomst in Shenyang Bei (Noord station) verliep prima.
Mijn collega had me zo gevonden.
De snelle trein die ik had genomen heeft 4 uur nodig
voor de afstand en stopt tussen Beijing en Shenyang niet.
De trein haalt snelheden van meer dan 240 kilometer per uur.
Na aankomst lunch met de moeder van mijn collega.
Over de middag ontmoet ik ook de andere ouders van het bruidspaar
Na de lunch gaan mijn college en ik naar de Noordelijke tombe
in Beiling Park (Zhaoling Tomb, the tomb of Hongtaiji and his wife,
Xiaoduanwen,also called North tomb).
Een mooi complex waar mijn collega als kind al speelde.
Nu een World Heritage Site.
Omdat dit na de Ming tomb mijn tweede Chinese graf is
dat ik bezoek, ontdek ik de overeenkomsten in de opzet.
Mooi gerestaureerd, rustig (voor zover dat kan met de Chinese feestdagen).
Daarna in het hotel met mijn collega naar een ‘Turk bad’ en sauna geweest.
Aansluitend gedineerd met het bruidspaar en beide ouderparen.
De ouderparen ontmoeten elkaar vandaag ook voor het eerst.
Erg plezierig met veel gesprekken over eten.
De mensen aan tafel weten waarvan het eten gemaakt is,
wat de namen zijn, kennen en herkennen de kwaliteiten.
Een streling voor de tong, de neus en het oog.
Van de ouders uit Baotou ontving ik nog een cadeau.
Gedroogd vlees dat heerlijk is bij een glas.
Daar kan ik nog even mee vooruit.
Als afsluiting een fotosessie en nu is het tijd voor mij
om te gaan slapen.

China reisverslag / travelogue 52

Even een sprong in de tijd.
In oktober 2009 was ik in China,
onderandere in Beijing.
De gids die ik in Beijing had
was afgelopen week en is deze week nog in Nederland.
Afgelopen vrijdagavond heb ik met mijn collega,
zijn vrouw en ‘mijn gids’ gegeten in Eindhoven.
Het was een erg gezellige avond
waar een hele berg voor mij onbekende
gerechtjes over de tafel ging.
‘Mijn gids’ had een cadeau voor me meegebracht.
Dat vond ik enorm aardig.
Dus wil ik het ook graag even aan jullie laten zien.
Misschien kun je me helpen een en ander te ontcijferen.





Dit was de rekening met al die gerechtjes. Heerlijk!.






Dit is het doosje van het cadeau.






Dit papiertje beschermde de bovenkant van het doosje.






En dit was het cadeau. Ik kan al verklappen dat het om 400 ml gaat. Maar wat er precies inzit weet ik niet. Misschien kun je me helpen?





China reisverslag / travelogue 51

Op 5 oktober verlaat ik Beijing.
Ik ga op weg naar Shenyang, naar de bruiloft van mijn collega.
Dat is: de eerste viering.
Want na Shenyang ga ik dan met het bruidspaar en zijn ouders
naar Baotou, in Binnen-Mongolie.
Daar wacht een tweede feest.
Maar nu eerst de gids betalen (in werkelijkheid heb ik dat
al op 3 oktober gedaan) en dan de treinreis.
De gids bracht me naar het station.
Je moet je realiseren dat een treinstation
wat anders georganiseerd is dan in West Europa.
Ik vermoed overigens dat de hieronder beschreven
routine alleen geldt voor de snelle treinen
op grote stations.
Toen ik later van Baotou weer naar Beijing reisde
ging het meer op de ons vertrouwde manier.
Eerst koop je een kaartje, dan wacht je in een wachtzaal
waar op een bepaald moment het ‘inchecken’ begint.
De kaartjescontrole.
Als je door de kaartjescontrole bent kun je naar het perron.
Dat kan niet mis gaan want je kunt eenvoudigweg
maar naar een bepaald perron.
De andere perrons zijn afgesloten.
Daar staat de trein al te wachten.
De meeste informatie is in het Chinees, logisch.
Maar in Beijing is er ook best het een en ander in het Engels te lezen.
Enfin, kijk maar eens naar de volgende reeks foto’s.


Een hele stapel bonnetjes die ik moest betalen aan mijn gids. Voor al de musea en andere plaatsen die ik bezocht heb onder zijn leiding.


Ik moest natuurlijk ook nog de rekening van hotel Kapok betalen.


En dit is dan mijn treinkaartje. Van Beijing naar Shenyang Bei (Bei= Noord). Ik heb een gereserveerde zitplaats.


Wachtruimte voor de trein van Beijing naar Shenyang.


De afstand tussen Beijing en Shenyang is met de trein in de buurt van 700 kilometer. Er is gelukkig een snelle treinverbinding.


De tijdsaanduiding op het perron. Hier nog in het Engels. Ieder treinstel had een nummer dat middels een display bij de deuren staat vermeld. Op de trein zijn conducteurs/trices die al bij de ingang je kaartje nogmaals controleren. Ze zijn erg behulpzaam.


Zomaar wat indrukken van onderweg.


De trein gaat bij vlagen heel snel.


Een dorp onderweg.


Treinschema volgens internet.


Oogsttijd.


Veel dichter op het platteland dan dit ben ik op deze reis niet geweest. Iets voor een volgende keer.



Nieuwbouw. Ik had er al veel van gezien in Beijing maar ik zal er nog veel meer van zien.




Steenkool.


Shenyang.



De trein rijdt het station binnen. Ik kan op zoek naar mijn collega. ‘Volg de andere treinreizigers maar het station uit. Dan zie ik je daar wel’. Okay dat heb ik dus gedaan. Oh, ja. Voordat je het station uit kunt wordt je kaartje nog een keer gecontroleerd!.


China reisverslag / travelogue 50

04/10/2009

Om 08:00 uur ben ik vertrokken vanuit mijn hotel.
Heb in de straat geld gepind en ben dan direct naar
de hoofdingang van de Verboden Stad gegaan.

09:15 uur: een kaartje gekocht voor de Forbidden City.
Dan ben je al in het enorme complex.

Het is nu 14:30.
Ik ben aan de achterzijde van het paleizencomplex.
Ik ben langs de linkerkant door het complex gelopen.
Nu ga ik via de rechterkant terug.

16:45 uur.
Ik ben net het paleis uitgelopen.
Ze sloten de poort achter me dicht.
Ik schrijf steeds paleis maar het is een echte stad.
Toeval wil dat ik de East Gate (East Prosperity Gate)
uitgelopen ben.
Daar is wel mijn hotel.
Dus daar geniet ik nu van het uitzicht op alle mensen
die nog verder moeten, vanaf de Verboden Stad,
naar hun hotel of huis, en dan waarschijnlijk
net als ik een glas drinken.
Van een bezoek aan de gallerie genaamd ‘798’
is dan ook niets gekomen.
Zal moeten wachten tot een volgend bezoek.





Onderweg naar de Minggraven op 3 oktober, had ik een paar kaki’s gekocht. Toen vond ik heel vreemd dat de mensen in China de kaki’s pas eten als de vrucht heel rijp is. Gisteren keek ik nog eens op Wikipedia en daar stond dat de vrucht van nature veel tannine bevat. Een stof die volgens dat artikel niet echt goed voor je is en bovendien niet lekker smaakt. Ik ga er eigenlijk een beetje vanuit dat de vrucht die wij in West Europa eten veel minder tannine bevat. Hierboven de vruchten die ik gekocht heb.


Wikipedia

De kaki komt van nature voor in de Himalaya en in de bergen van Myanmar, Thailand, Indochina, Korea en Japan. Wereldwijd wordt de kaki gekweekt in de subtropen en in de tropen hoger dan 1000 meter. Ook zijn er berichten dat de origine van de Kaki in China ligt.

Kaki-vruchten bevatten in harde toestand, zelfs wanneer ze al mooi oranje-rood gekleurd zijn, zeer veel tannine, wat een bijzonder wrange smaak geeft, en bij overdadige consumptie kan leiden tot vorming van bezoarstenen in de maag, die alleen operatief verwijderd kunnen worden.







En zo ga ik ze opeten.






Zomaar een servet van het hotel.






In de Verboden Stad had ik dit boek gezien. Dat wilde ik als souvenier meenemen. Het is alleen groot en zwaar. Ik dacht dat kan ik straks wel kopen als ik de stad verlaat. Ik schond die belangrijke toeristenwet: Je moet het kopen als het er is. Deze regel heb ik geleerd tijdens onze eerste reis buiten West Europa. Tijdens ons eerste bezoek aan toen nog de Sovjet Unie vertelde onze reisleider dat als je iets zag dat je wilde kopen, je dat maar beter gelijk kunt doen. Je weet nooit of de kan zich nog een keer voordoet. Maar toen ik de Verboden Stad verliet was er plotseling geen souvernier- of boekwinkel in de buurt. Ik ben dan ook in de avond naar een boekwinkel op zoek gegaan waar men Engelstalige boeken verkocht. Die winkel heb ik gevonden en kon zo toch alsnog het boek kopen.






En dit is de rekening: 380 Yuan, 45 Euro.






De maan en een hotel (niet het hotel waar ik in verbleef).




China reisverslag / travelogue 49

Zhong He Dian.
Dat is de naam van een van de gebouwen die centraal staat in deze log.
Niet zomaar een gebouw.
Een grote hal, vierkant.
De enige grote vierkante hal in de Verboden Stad in Beijing.
Maar het is niet het enige gebouw.
De foto’s zijn genomen op 4 oktober 2009.
Het loopt naar het eind van de middag in Beijing,
ik heb nog niet alles gezien, mijn voeten doen zeer,
maar ik moet eruit.
Eerlijk gezegd ben ik er ook wel aan toe want ik ben erg moe.
Maar het is fantastisch!





Yan Xi Gong (The Palace of Prolonging Happiness). Een mysterie voor mij.





The Palace of Prolonging Happiness (Yan Xi Gong)

Constructed in 1420, the building was rebuilt in 1686. In the Ming and Qing dynasties, the front hall served as the bedchambers of the imperial consorts. In 1845 the Palace of Prolonging Happiness was destroyed by fire.
In 1909, construction of the Hall of Water (Shui Dian), a three story building began on the original site of the Palace of Prolonging Happiness. The Hall of Water was known informally as the xe2x80x9cCrystal Palacexe2x80x9d (Shuijing Gong). When the Qing dynasty fell, the construction had not been finished.
After the Palace Museum was established in 1925, a modern storage facility was constructed and opened in June of 1931. In 2005, the East Wing of that compound was designated as the centre for Calligraphy and Painting Research, the West Wing was made inti the Center for Ceramic Research, and the central building was converted into the Examination and Research Laboratory on Ancient Ceramics.


The Palace of Prolonging Happiness (Yan Xi Gong)

Het verhaal dat bij dit gebouw hoort wordt me niet helemaal duidelijk.
De restanten waar we naar kijken is in ieder geval niet
het Palace of Prolonging Happiness (Yan Xi Gong).
De eerste versie van dat gebouw is gebouwd in 1420 (!)
en een nieuw gebouw is in 1686 gebouwd.
Maar in 1845 is het vernietigd door brand.
In 1909 is de Hall of Water (Shui Dian),
ook wel het Kristallen paleis (“Crystal Palacexe2x80x9d, (Shuijing Gong) genoemd),
op de plaats gebouwd van het Palace of Prolonging Happiness.
Mij is niet duidelijk of dit paleis eenvoudig weg nooit is afgebouwd
of dat ook dit paleis in vlammen is opgegaan.





De zon staat al behoorlijk laag maar hier in de ondergaande zon nog een mooi voorbeeld van wat je allemaal met keramiek kunt doen.






Prachtige daken.






Langzaam krijg ik in de gaten dat de mensen naar de uitgang lopen. Mijn voeten doen zeer en de vraag is: wat is voor mij de kortste weg?.






Het wordt langzaam leger. Hoe laat zou het zijn?.






Zhong He Dian (Hall of Central Harmony). Een van de drie grote hallen in het meer publieke deel van de Verboden Stad





Zhong He Dian (Hall of Central Harmony)

First constructed in 1429 during the Ming Dynasty, Zhong He Dian was destroyed and reconstructed several times over the centuries. The existing hall was constructed in 1627 during The Ming Dynasty. In the early Ming Dynasty, this hall was called Hua Gai Dian (Hall of Overwhelming Glory) but was renamed Zhong Je Dian (Hall of Central Extremity) in 1562 and Zhong He Dian in 1645 during the Qing Dynasty. This square building has a single pyramid-shaped roof, with a gold plated bronze covering. The floor is paved with high-quality square clay bricks, commonly known as xe2x80x9cgolden bricksxe2x80x9d. A throne is placed in the center of the hall and a board hangs above the throne with an inscription written by Emperor Qianlong. The inscription reads: xe2x80x9cYun Zhi Jue Zhongxe2x80x9d, meaning xe2x80x9cThe Way of Heaven is profound and mysterious and the way of mankind is difficult. Only if we make a precise and unified plan and follow the doctrine of the mean, can we rule the country wellxe2x80x9d.
This hall served as a resting place for the emperor on his way to attend an important ceremony or hold court. Officials kowtowed to the emperor here. The day before the emperor held a sacrificial ceremony he would read the prayer tablet aloud in this hall.
Before offering sacrifices at the Altar of the God of Agriculture, the emperor examined ceremonial farm tools here. After the revision of the imperial pedigree, which was revised once every ten years, the emperor read the pedigree out loud and held a grand ceremony at the hall. The words xe2x80x9cZhong Hexe2x80x9d come from the Book of Rites, meaning xe2x80x9cWhen we handle matters properly and harmoniously without leaning to either side, all things on earth will flourishxe2x80x9d.


Zhong He Dian (Hall of Central Harmony)

De eerste versie is gebouwd in 1429 tijdens de Ming Dynastie.
Het gebouw is door de eeuwen heen meerdere malen vernietigd en herbouwd.
De huidige hal is gebouwd in 1627.
Ook de naam is verschillende keren gewijzigd.
Dit vierkante gebouw heeft een piramidevormig dak
met een verguld, bronzen dakbedekking.
De vloer is bedekt met hoogwaardige bakstenen,
algemeen bekend als xe2x80x9cGouden bakstenenxe2x80x9d.
In het midden van de hal staat een troon met daarboven een bord
met een spreuk van Keizer Qianlong:
xe2x80x9cYun Zhi Jue Zhongxe2x80x9d.
Dit betekent: De Hemelse Weg is diepgaand en mysterieus
en de weg van de mens is moeilijk.
Alleen als we een heel duidelijk en gemeenschappelijk plan maken
en de leer van het gemiddelde volgen,
kunnen we het land goed besturen.

De hal was een rustplaats voor de keizer
als hij naar belangrijke ceremonies ging of hof hield.
Bestuurders bogen hier voor de keizer.
(kowtowed is de Engelse term voor het maken van een buiging
waarbij men op de kniexc3xabn gaat en met het voorhoofd de grond raakt)
De dag voor een ceremonie las de keizer
het gebedsbord hardop voor in deze hal.
Voor het brengen van offers aan de god van de agricultuur
inspecteerde de keizer hier de ceremonixc3xable agrarische gereedschappen.
Na de herziening van de keizerlijke stamboom
(dit gebeurde een keer per tien jaar)
werd de stamboom hier luid voorgelezen door de keizer.
De woorden xe2x80x9cZhong hexe2x80x9d komen van het Boek van de riten en betekenen:
xe2x80x9cAls we zaken nauwkeurig en harmonieus behandelen,
zonder een partij voorkeur te geven,
zullen alle zaken op aarde opbloeien”.





Wat een daken!







Op naar de uitgang. Maar wat een enorme stad. Sommige poorten zijn (volgens mij) al gesloten.






Prachtig toch!.












Nog een laatste beschilderde balk.






De deur wordt al gesloten.






Nou, nog een allerlaatste balk dan.






De poort is dicht (dit is overigens niet een van de buitenste poorten. Ik heb de indruk dat men de Verboden Stad vanuit het centrum langzaam naar buiten afsluit.






Forbidden City, de Verboden Stad, dit was het dan.





China reisverslag / travelogue 48

De Verboden Stad is werkelijk een van de juweeltjes
op het gebied van geschiedenis, kunst, pracht en praal.
En zoals we allemaal weten bestaan er prachtige juwelen
maar er zijn ook bloeddiamanten.
Ook in China heeft de geschiedenis vele gezichten.
Dit is een van de laatste blogs over deze Forbidden City
van keizers, eunuchen, politiek, strijd, oorlog, geweld,
totalitarisme, communisme, belangrijke filosofie,
godsdienst, muziek, culinaire hoogtepunten,
koloniale politiek, generaals en prinsen.
Op 4 oktober 2009 had ik de kans daar een dag rond te lopen
en te genieten van al het moois dat er te zien is.
In deze blog een selectie.



Een van de zogenaamde topstukken van het Palace Museum. Met plastic draadjes wordt deze schitterende gouden schenkkan veilig getoond.


Gold ewer, embossed with designs of clouds and dragons, Qianlong period, Qing dynasty, 1736 – 1795. Dit is een van de vele foto’s uit het boek The Palace Museum dat ik in Beijing kocht.

Embos slaat op een techniek waarbij een ontwerp in bijvoorbeeld
metaal wordt aangebracht door heel specifiek druk
op het metaal uit te oefenen.
Het ontwerp dat hier gebruikt is zien we vaak in China:
wolken en draken.



Stone drums, Stenen trommels. Een wel heel bijzondere afdeling in het museum is een verzameling stenen trommels. Van dit soort voorwerpen had ik niet eerder gehoord. Maar het zijn geen stenen muziekinstrumenten maar de oudste stenen met inscripties van het klassiek Chinese schrift. Er bestaan oudere teksten op bijvoorbeeld bronzen voorwerpen, aardewerk potten of orakelbeenderen. Foto’s maken was zeer zeer moeilijk omdat het schrift maar moeilijk te herkennen was op deze grote stenen.

Foreword.

Stone drums refer to a group of inscribed granite and are named for their drum-like shapes. Stone drums are the earliest stone inscriptions found so far in China and date back to the 11th year of Xiangong’s reign in the state Qin (374 B.C.).
Stone drum inscriptions recorded the hunting activities of the Qin-ruler in the form of four-character poems so as to eulogize Xiangong Qin and leave him a good name for ever in history.
Stone drum inscriptions stand a unique and important place in Chinese history as well as in the history of literature, philology and calligraphy.

Inleiding.

De term ‘Stenen trommels’ verwijst naar een groep granieten voorwerpen
met inscripties, die hun naam danken aan hun trommelvorm.
Het zijn de oudst bekende inscripties in steen in China
en stammen uit 374 voor Christus
(het elfde jaar van de regeerperiode van Xiangong).
De inscripties leggen de jachtactiviteiten van de Qin-heerser vast
in de vorm van gedichten van steeds vier karakters.
De gedichten herdenken Xiangong en laten een goede indruk
van hem achter in de geschiedenis.
De stenen trommels nemen een unieke en belangrijke plaats in,
in de Chinese geschiedenis, de geschiedenis van de literatuur,
de de bestudering van oude talen en in de kalligrafie.



Ning Shou Gong, Palace of peace and longevity.



Nog een draak.



In deze museumstad zijn niet alleen de voorwerpen die er uitgestald staan de moeite van het bekijken waard maar de gebouwen zelf vragen ook veel aandacht. Ook hier zou de schoonmaker en een likje verf wonderen doen. Maar de Verboden Stad is zo enorm groot. Men zal daar continue mee bezig zijn.



Nog een grote bewaker.



Een voorbeeld van de vele schilderingen op de balken van al deze paleizen, hallen, poorten, huizen enzovoort.



Music Maestro!



Details.



Dat is weer eens wat heel anders dan een plafond witten.



Keizerlijk zegel van sandelhout met het Huang Di Zhi Bao kenmerk (the treasure of the emperor-kenmerk).



En dat is een plafond aan de binnenkant.



Met boven de deur een fantastische versiering.



Een grote vleermuis.



In detail.



Dit meest afgezonderde deel van de Verboden Stad had een eigen operapodium. Voor het vermaak van de keizerlijke familie.



Helaas van achter glas.



Kom er maar eens om bij Ikea.



Kijk nog eens naar de details. Het kamerscherm met de bloemen en vogels, de kleuren van het scherm en de bank, de olifant die de standaard op zijn rug draagt. Haast te veel om te zien en op te noemen.



Onderdelen van de operakostuums.



Uit ongewoonlijk grote stukken bijzondere steen (zoals bijvoorbeeld jade) werden voorwerpen gemaakt als waarvan dit een heel klein detail is. Soms beelden ze een berg uit.



En soms zijn er ook dingen verboden in de Verboden Stad.


 

China reisverslag / travelogue 47

Even buiten lopen, even geen kunstvoorwerpen.
Even diep ademhalen voor de volgende serie.





Waterput?.






Deur met versiering die toe is aan een opfrisbeurt.








Huang Ji Dian
(Hall of the norms of government)

Constructed in 1689 during the Qing Dynasty, this hall was originally named Ning Shou Gong (Palace of Peace and Longevity) but was renamed Huang Ji Dian(Hall of the norms of government) after its renovation in 1776. This hall was renovated again in 1802 and 1884. It is nine bays wide and five bays deep, with a double roof in wudian (thatched hall) style covered with yellow glazed tiles.


(Leuk dat men hier wel zijn foutje verbeterd heeft.
Je ziet op de foto dat er een stukje tekst is afgeplakt
en dat er het woord xe2x80x98Tilesxe2x80x99 overheen geschreven is.
Op 1 augustus was op deze log een foto te zien met dezelfde fout.
Daar staat nog steeds:
There are nine dragons on the wall, hence the name.
Nine Dragon Screen Wall has a double roof
in wudian (thatched hall) style covered with yellow glazed titles)

On the lunar New Year of 1796, Emperor Qianlong handed the throne over to his son and a grand ceremony was held in Tai He Dian (Hall of Supreme Harmony). On the fourth day of the first lunar month, Emperor Qianlong held a banquet for 1000 elderly men at this hall. Empress Dowager Ci Xi celebrated het 60th birthday here and on her 70th birthday she received foreign envoys at this hall. Before Empress Dowager was buried, her coffin was p0laced in this hall. The words xe2x80x9cHuang Jexe2x80x9d in Chinese are from the Book of History, and mean xe2x80x9cthe emperor sets the supreme rules.xe2x80x9d


Huang Ji Dian
(Hal van de normen voor bestuur)

Deze hal is in 1689 gebouwd en is gerenoveerd in 1776, 1802 en 1884.
(Overigens zijn dit leuke datums om dit in de geschiedenis te plaatsen.

1689 William en Mary worden Koning en Koningin van Engeland
1776 Jaar van de onafhankelijkheid van de Verenigde Staten
1802 Napoleon Bonaparte wordt benoemd als Eerste Consul
1884 Timisoara is de eerste Europese stad met elektrische straatverlichting
Bron: Wikipedia.

Keizer Qianlong geeft hier een banket voor 100 oudere mannen.
Keizerin Ci Xi viert hier haar 60ste verjaardag en
op haar 70ste verjaardag ontvangt ze hier buitenlandse ambassadeurs.
Voor de begrafenis van Ci Xi stond haar kist in deze ruimte.
De naam of beter de woorden xe2x80x9cHuang Jixe2x80x9d zijn afkomstig
van het Boek van de Geschiedenis
en betekent xe2x80x9cde keizer bepaalt de hoogste regelsxe2x80x9d





Huang Ji Dian, een plaatje.





Jiaozi: Chinese dumplings

Vandaag was het dan zover.
Ik heb de eerste zak met Jiaozi die mijn Chinese collega
voor mij heeft meegebracht uit een winkel in Eindhoven,
klaargemaakt en opgegeten.
Een herinnering aan mijn bezoek aan China
en de bruiloft van mijn collega.





Eerst de tafel gedekt. Ik heb sojasaus gemengd met azijn. Dat is de dipsaus. Het weer is een beetje somber in Breda en als gevolg daarvan is de foto ook donker.






Jiaozi uit het vriesvak.






De Jiaozi in het stoommandje.






De Jiaozi is nog goed bevroren.






Zeshonderd mililiter water in de pan met de vormpjes die ik in de pan zet om wat meer ruimte voor het straks kokende water te krijgen.






Al snel veranderen de Jiaozi van kleur en structuur.






Het lijkt ook wel of ze groter worden.






Na 20 minuten was het water bijna helemaal verdampt en de Jiaozi gereed.






Zo komen ze dan op tafel.





Ze smaken uitstekend.
Bij de eerste vergis ik me.
Ik had niet verwacht dat de Jiaozi zo heet (in de betekenis van warm) zou zijn.
Die 20 minuten had zijn werk goed gedaan.
L heeft er drie gegeten. Om te proeven.
Ik heb er 17 gegeten.
Prima!

China reisverslag / travelogue 46

Het probleem is dat ik al veel te lang aan het rondlopen was
in de Verboden Stad in Beijing.
Ik was nu erg moe. Te moe.
Het is er ook zo enorm groot.
Er is zo veel te zien, zo veel verschillende dingen.
In deze blog een reeks Schatten.
Want hier zie je voorwerpen uit de Treasure Gallery,
zeg maar de schatkamer van de Forbidden City.


Detail van een erg rijk versierd kistje.


Haarpin, Qing Dynastie, 1644 – 1911.

Aan een dergelijke tijdsaanduiding (1644 – 1911) heb je niet veel.
Jammer genoeg hebben heel veel voorwerpen deze aanduiding.
Maar de voorwerpen zijn er niet minder mooi om.

Detail van de haarpin.


Zilveren kwasten met parels, Qing Dynastie.

De vertaling kwasten is de directe vertaling uit het Engels.
Vind ik zelf niet zo van toepassing op dit voorwerp.
Maar wat het precies is weet ik niet.
Misschien is het een hoedpin.

Double Happiness met parels (‘double happines’ is een begrip in het Chinees. Het staat voor geluk. De rode ‘steentjes’ zijn de twee Chinese karakters die dit begrip vormen.


Phoenix-kroon van keizerin Xiaoduan, 1573 – 1620.

Een ‘officiele’ foto van het voorwerp.

Phoenix helemaal bovenop de kroon. Je ziet de kop rechts met een snoer met stenen hangend uit de bek. Helaas is dit de achterzijde van de versiering.


Versiering van een keizerlijk hoofddeksel.

Deze afbeelding laat zien hoe het voorwerp op de vorige foto de hofhoed van de keizer versierde.


Hofhoed met marterbont en parels, Marten court hat.

Een ‘officiele’ foto van het voorwerp.

Details met parels.


Gouden broche.


Ik mag weer even naar buiten.


Jiaozi: experiment met stoommandje

Voordat ik morgen de Jiaozi ga stomen
wil ik eerst weten of het stoommandje gaat passen,
en hoeveel water ik in de pan moet doen.
Bovendien moet ik het stoommandje voor het eerste gebruik
toch een keer afwassen. Dat gaat nu in een keer door.

Hoeveelheid water die ik ga gebruiken is 600 ml.
Hoe minder water hoe sneller het kookt en hoe sneller je stoom hebt.
En ik denk dat je niet zomaar 600 ml water ‘verstoomd’.

Ik vond de pootjes toch te laag.
Voor de zekerheid heb ik drie kleine bakvormpjes
die ik toch al in de kast had staan, er bij gehaald.
Als ik die op de bodem van de pan zet
met de open kant naar boven
heb ik veel ruimte voor het water.
Zo met de open kant naar boven,
blijven de vormpjes ook rustig in het kokend water liggen.

Ik denk dat het morgen allemaal goed gaat komen.





Eerste poging zonder de bakvormpjes.






Het water kookt al snel maar ik denk dat het toch al snel te hoog zal komen.






Met de verhoging van de vormpjes gaat de pan nog steeds dicht.






Het gereedschap voor morgen staat al klaar.