Over Argusvlinder

Living in Breda, in the Netherlands, likes to blog about all the things that keep me busy.

Kunstvaria





Albrecht Dxc3xbcrer, Map of the northern sky, circa 1515.


Nu ik druk bezig ben met Umberto Eco,
De begraafplaats van Praag,
vallen me dit soort afbeeldingen ineens veel meer op.





Alex Katz, Anika, 2008, oil on linen.


Wat een rust!





Andre Butzer, Paiting of Paul Cezanne, 2009, oil on canvas.


Wat een prachtige kleuren.





Attributed to Jan Victors, Woman making pancakes – Kitchen in Rembrandts house, pen and brush and brown ink, red chalk, brown wash.






Bill Owens, Liberty, 1980, cibachrome print.


Een ikoon dat in de hoek staat.





Claude Monet, Les peupliers, 1891, oil on canvas.






Emeli Theander, Foxxc2xb4Nxc2xb4Donkey, 2009, oil, cloth, chewing gum on canvas.


Kleuren en motieven geleend van …..





Jean-Louis van Geel, Allegory on the political unification of the Netherlands and Belgium, 1816.






Kohei Nawa, PixCell deer 24, 2011, taxidermized deer, crystal glass balls.






Konrad Witz, Pieta, circa 1440, tempera and oil on panel.






Le Quang Ha, Dictator, 2003, oil on canvas.






Lukhang East Wall, Two Mahasiddha, 18th century, Tibet.


Mahasiddha zijn volgens Wikipedia
“een soort excentrieke yogi’s of tantristen”.





Mariana Vera, Macaques, 2010, Pansy (Viola Tricolor) and rose petals.






Philippe Halsman, Dali Atomicus, 1848.


Hoe zouden ze dit gemaakt hebben?





Pipilotti Rist, All or Nothing (Alles oder nichts), 2010, Metal triptych with three LCD-screens and three integrated players.






Preston Singletary, Raven steals the sun (Gagaan Awutawu Yeil), 2001, blown hot-sculpted and sandcarved glass.






Rineke Dijkstra, Ruth drawing Picasso, 2009.






Robert Mangold, Ring image K, 2010, acrylic, graphite and black pencil on canvas.






Royal Safavid atelier, Faridun in the guise of a dragon tests his sons, 1525 – 1535, opaque watercolor and gold on paper.



Royal Safavid atelier, Faridun in the guise of a dragon tests his sons (detail), 1525 – 1535, opaque watercolor and gold on paper.






Steve Schapiro, Robert de Niro as Travis Bickle, Taxi Driver, gelatin silver print.






Wassily Kandinsky, Improvisation, Nr 2, Trauermarsch, 1908.





Breda: Jazz op 't martje

Vanwege de jazz is de markt vandaag niet op de Grote Markt
maar tegenover het stadskantoor.
Een compacte markt in de stralende zon
en met jazz-muziek. Wat wil je nog meer?





De markt vanaf de binnenstad. Links de Koepel.






Stralend weer.






Jazz muziek en een dansje.






Kleurrijk.





Vroege Jazz wandeling door Breda

Vanochtend even naar de binnenstad gewandeld.
Tussen half elf en twaalf uur.
Stralend weer.
Prima voor het Jazzfestival.
Natuurlijk een paar foto’s gemaakt maar heel veel jazz
zul je er niet op kunnen herkennen.
Maar wat maakt het uit.
Het weer is prima.





Voormalige St. Annakerk, nu kantoogebouw Annastede.






Een stralende Grote Kerk. Een bezoek aan de kerk is altijd een feest. Even rond het koor gelopen en het praalgraf bezocht..






Verboden te vissen?.






Gedicht in de Pelmolenstraat.


doorzie
een ogenblik
naar dagen
die duizend maal
droever en
donkerder
vragen
roepen
naar vroeger
om armen
die zwoegen
vragen

Ron Dirven & Eline Mangnus





Mijn foto’s hebben net zo veel met het jazzfestival te maken als jazz met het festival.




Wat is Kunst?

Dat is een vraag die ik voor me zelf probeer te beantwoorden.
Eigenlijk ben ik al zo’n 10 jaar bezig met het zoeken naar het antwoord.
De vraag lijkt eenvoudig, drie woorden.
Wat is Kunst?
Maar er zitten zoveel aspecten aan dat het me nog steeds niet gelukt is
om er een antwoord op te vinden.
Steeds vind ik weer puzzelstukjes die soms passen maar vaak ook
nog niet te plaatsen zijn.
Ik leg die dan even opzij om later, met behulp van nieuwe
puzzelstukjes, er een geheel van te maken.
De puzzel is alleen erg groot en heeft heel veel stukjes.
Het voorbeeld van de puzzel ontbreekt dus
het zal nog wel wat tijd vragen voordat de puzzel af is.
De meeste van die puzzelstukjes eindigen hier,
op mijn web log.
Soms vind je een heel mooi puzzelstukje.





Tafelklok: De wake van Alexander de Grote, Rusland, St. Petersburg, 1830 – 1850, Fotografie en beeldbewerking Erwin Olaf.





Gisteravond las ik een artikel van Maarten Klein.
Het artikel heet ‘Alles is ijdelheid’ en gaat over een van de boeken
van Louis Couperus: Iskander.
Ik heb het boek nooit gelezen.
Het gaat over Alexander de Grote.
Toeval (?) wil dat het Hermitage net een tentoonstelling
heeft afgesloten over Alexander.
Maarten Klein heeft daar de tekst die ik gisteren las
gebruikt als onderdeel van een lezing die hij in het Hermitage hield.





Grieks borstpantser gedecoreerd met Medusakop, 4de eeuw voor Christus.





In het begin van het verhaal schrijft hij over naturalistische,
realistische romans en personages en hun relatie met de lezer.
De brug naar realistische schilderijen/kunst en hun toeschouwers,
is dan snel gemaakt.
Wat hij daar schrijft is heel interessant.

Arabesken – Tijdschrift van het Louis Couperus Genootschap, nummer 37 – mei 2011

Romanpersonages zijn abstracte xe2x80x98mensenxe2x80x99 die in een wereld van letters, woorden, zinnen. alineaxe2x80x99s, motieven en symbolen tot leven komen, op een ondergrond van wit papier. Hun leven wordt in hoge mate bepaald door literaire regels en conventies. In naturalistische romans moeten deze romanpersonages zo realistisch mogelijk zijn.
Eline Vere bijvoorbeeld woont in Den Haag, in een milieu dat grote gelijkenis vertoont met dat van de betere Haagse milieus. Ze is gekleed volgend de mode van haar tijd en houdt van operaxe2x80x99s die in de jaren tachtig van de negentiende eeuw populair waren en die ze kon zien in de Franse opera in de Koninklijke Schouwburg. Ze loopt door bestaande Haagse straten en lanen en ze lijkt in alle opzichten op haar vader. Dat alles is conform de werkelijkheid.
Maar, hoe realistisch ook, zoxe2x80x99n naturalistisch romanpersonage staat toch nog ver van de werkelijkheid af. Net als heel veel andere romanpersonages in de Nederlandse letterkunde gaat Eline bijvoorbeeld nooit naar de wc en heeft ze ook nooit last van enig maandelijks ongemak. Als ze praat, spreekt ze altijd in mooie volledige, volkomen grammaticale zinnen. Ze hakkelt nooit, ze hoeft nooit naar het juiste woord te zoeken, zoals wij mensen van vlees en bloed dagelijks doen. Romanlezers aanvaarden deze conventies als vanzelfsprekend. Er is geen lezer, bij mijn weten, die ooit geklaagd heeft: xe2x80x98Ik ben nu op bladzijde 100 en ze is nog steeds niet naar de wc geweest.xe2x80x99



KOP

Vanuit KOP is er een project gaande dat xe2x80x98Territorial Pissingsxe2x80x99 heet.
Volgens mij is dat geen Engels maar waarschijnlijk gaat het
over het afbakenen van je territorium.
In dat kader heeft kunstenaar Daan den Houter op een voetbalveldje
in Breda voor 250 Euro aan centen uitgestrooid waarna er van
de mensen die het geld opraakten fotoxe2x80x99s en een video gemaakt.
De volgende foto vind ik aardig.
KOP staat voor Kunstenaars Ontmoetings Plaats en
is actief in Breda.





De fotograaf is Rachelle Delcroix.





De Begraafplaats van Praag van Umberto Eco een thriller?

Ieder jaar brengt Vrij Nederland een gids uit met de thrillers.
De boeken die de meeste waardering van de jury ontvangen worden
nog eens extra in de schijnwerper gezet.
Heel leuk en aardig maar De begraafplaats van Praag van Umberto Eco
opnemen als een thriller????
Something is rotten in the state of Denmark.



De begraafplaats van Praag van Umberto Eco met vijf sterren.


De uitdrukking “Something is rotten in the state of Denmark”
komt uit het toneelstuk Hamlet van William Shakespeare.
Als je zoekt naar de betekenis van de uitdrukking kom
je bijvoorbeeld de volgende verklaring tegen
waarin het woord corruptie voorkomt:

The American Heritage New Dictionary of Cultural Literacy

Note : “Something is rotten in the state of Denmark”x9d is used to describe corruption or a situation in which something is wrong.

 

Boswandeling

Vanmiddag ben ik even in het Mastbosch bij Breda geweest.
Ondanks de harde wind was het heerlijk in het bos.
Tussen de bomen had ik nauwelijks hinder van de wind
en het was druk in het bos.
Druk met insekten, vogels en vlinders.
En mensen, die waren er ook, maar niet zo veel.

Met mijn bosbes (BlackBerrie) heb ik wat foto’s gemaakt.











Ik zag een paar grote kevers.












Een libelle.






Monumentaal groen.












Naast mij op de bank.










Kunstvaria

Het is druk geweest op mijn werk de afgelopen tijd
en daarom heb ik onvoldoende tijd gehad om
regelmatig een Kunstvaria te laten verschijnen.
Ik hoop dat met deze editie daar weer verandering in te brengen.


Anselm Kiefer, Abendland (The Occident), 1991, oil, emulsion, shellac, ashes and lead on canvas.

Ik bewonder het werk van Kiefer al kiest hij een benadering
van de thematiek en materiaalkeuze die tegelijk heel passend
en provocerend is.
Dat levert eigenlijk bijna altijd een ongemakkelijk gevoel op.
Dat is knap maar rustig naar zijn werk kijken is er nooit bij.

Het begrip ‘Avondland’ roept allerlei associaties op.
Meestal wordt er Europa (Duitsland) mee aangeduid.
De cultuur die op het eind loopt.
In tegenstelling tot het Ochtendland (Azie).

Dan zijn spoorlijnen en is het gebruik van as als materiaal
voor een Duitse kunstenaar op zijn minst beladen.

‘Occident’ staat voor zonsondergang in tegenstelling tot Orient.


Augusto Marin, Qujiote y Sancho Panza, 1961, oil on canvas.

Zie hoe mooi het idee van een Spaanse molen en zijn wieken
in deze afbeelding van Don Quishot en Sancho Panza is verwerkt.


Emil Nolde, Idle sailing boats, around 1925, watercolour.


Howard Hodgkin, Venice evening, 1995, print.


Jean-Antoine Watteau, Three studies of a young girl wearing a hat, circa 1716, red and black chalk, graphite on paper.


Libation cup, Qing dynasty, 17th – 18th century, rhinoceros horn.

De hoorn van een neushoorn als basismateriaal.
Triest dat deze dieren daarvoor werden gebruikt.
Maar omdat het voorwerp al zo’n 250 jaar oud is,
mag ik daar dus gerust van genieten.


Lorenzo Lotto, Adorazione dei pastori, circa 1534, olio su tela.


Louise Bourgeois, The nest, 1994, steel.


Pablo Picasso, Woman throwing a stone, March 8, 1931, oil on canvas.


Rineke Marsman, Nr437, 2008, litho.


Sonia Delaunay, Colored rhythm, 1946, oil on canvas.


Unknown artist, Russian, Saint Basil the great and Saint Basil “The fool” adorning the Holy Trinity, 19th centuty, oil, tin and enamel on panel.


 

Ratko Mladic caught: even better than Osama Bin Laden

Vandaag is Mladic aangehouden.
Laten we niet zielig doen.
Het is laat, maar beter laat dan nooit.
Dit is nog beter nieuws dan de vondst van Bin Laden.

Nu snel naar Den Haag met hem, zodat het proces kan beginnen.

===============================================================

Today Mladic is arrested.
Let’s be open minded.
It took a long time, but better late than never.
This is even better news than finding Bin Laden.

Now he quickly needs to come to The Haque, so the trial can start.

Ethiopische magische teksten via Elizabeth Street Fine Arts

Opgerolde teksten met gebeden, bezweringen, beschermende spreuken,
voor een bepaald persoon gemaakt of voor algemeen gebruik.
Gemaakt als talisman in Ethiopie.
Onder invloed van het Christelijk geloof, de Islam,
het Jodendom en natuurgodsdiensten.
Heel bijzondere documenten.
Hiervan is een tentoonstelling in de gallerie:
Elizabeth Street Fine Arts
De New York Times bracht me op het spoor.





Gorgon-like spirit: angel of protection, 19th century.


Gorgon is de soortnaam voor wezens als Medusa.
Griekse mythologische figuren met levende slangen als haardos.
Hier fungeert een Gorgonachtige figuur als bescherm-engel.





Schematisch, achthoekige ster met gezicht in het midden, 18e eeuw.






Kwade geest met slangen rond het hoofd, midden 19e eeuw.





De Collectie Verrijkt bij Booijmans Van Beuningen

Zondag was ik dus op bezoek bij het Booijmans Van Beuningen.
Net als veel musea veranderen die op gezette tijden
de vaste tentoonstelling.
Zo ook hier.





De collectie verrijkt.





Met dat verschil dat men de nieuwe opstelling gecombineerd heeft
met een aantal bruiklenen.
Sommige schilderijen zijn nog niet te zien.
De meeste bruiklenen zijn in Rotterdam voor een lange tijd.

Er is ook een klein zaaltje met werken die de selectie
net niet gehaald hebben.
Een leuke verzameling!
Soms zijn de werken te groot, te klein of te saai.
Maar mijn keuze is gewoon klein, maar wel leuk.





Sebastian Stoskopff, Stilleven met boeken, 1625.


Alleen de naam van de schilder al: Stoskopff, prachtig.




Maar even terug naar buiten.
In en om het museum is heel veel kunst te zien.
Zo ook op de binnenplaats van het museum waar eigenlijk niet
te zien is dat je vanaf hier de nieuwe ingang van het museum hebt.
Met de Champions League finale in het zicht.





Olaf Nicolai, Apollo, 2009.






Vanaf het speelveld.






Meester van Alkmaar, Klein detail van Zeven werken van barmhartigheid, 1504.


Een groot, indrukwekkend schilderij.
Pure propaganda.
Het schilderij dat uit zeven delen bestaat, vertelt de kijker
hoe hij of zij een goed leven kan leiden.
Op een van de delen is deze kleine groep te zien.





De camera van de BlackBery doet geen recht aan deze Fra Angelico, Maria met Kind tussen twee engelen, circa 1420.






Quinten Massijs, Maria met Kind, circa 1520.






Jorg Ratgeb, Het Laatste Avondmaal, 1510 – 1515, Detail met een snuitende (!) apostel.






Ook in Rotterdam zo’n prachtig stilleven van Willen Claes Heda, 1634.






Rembrandt, Titus.






Bartholomeus van der Helst, Abraham del Court en zijn echtgenote Maria de Keerssegieter, 1654.


Deze schilder maakte misschien niet de meest spraakmakende werken
maar kijk eens goed (het best natuurlijk in het museum)
naar de hele fijne gezichten en prachtige stoffen.


De stof van de grijze jurk.






Dat een stilleven nog eenvoudiger kan zijn toont Adriaen Coorte aan, Druiventros, 1705.






Met deze afbeelding was ik ongeveer halverwege de tentoonstelling maar ik moest dringen aan de tomatensoep en naar huis. Anoniem, Zeemonster, circa 1506 -1510, brons, patina op lakverf.





Boris van Berkum

In een paar kleinere ruimtes in het Booijmans Van Beuningen
stonden deze prachtige werken.
De kleur, de kwaliteit van uitvoering, de opstelling.
Erg mooi.





Boris van Berkum, Reis naar het Koninkrijk van Ife, 2009 – 2010, geglazuurd keramiek.






Boris van Berkum, Reis naar het Koninkrijk van Ife, dit werk is ook nog een fontein.






Boris van Berkum, Reis naar het Koninkrijk van Ife,het masker tegen de muur is er ook onderdeel van.






Boris van Berkum, Kalki de tiende avatar van Lord Vishnu, 2008 – 2011.






Boris van Berkum, Kalki de tiende avatar van Lord Vishnu, kijk eens naar de prachtige uitvoering en de belichting.






Boris van Berkum, Messias en martelaren, 2010 – 2011, geglazuurd keramiek, brons epoxy modelleerpasta.






Boris van Berkum, Messias en martelaren, sommige foto’s zijn door een glazen raam gemaakt. Dat is dan goed te zien. Dit voorwerp draait langzaam.





Kort stukje uit de toelichting:
Boris van Berkum is een neo-kunstenaar.
Zoals kunstenaars zich in de 18e en 19e eeuw de beeldtalen
van de klassieke en de gotische kunst toe-eigenden,
zo smelt hij stijlen en vormen uit verschillende tijden,
wereldculturen en religies in zijn beeldengroepen samen.
Klassieke torso’s en Christelijke symbolen zijn gecombineerd
met motieven die zijn ontleend reincarnaties van de Indiase
Hindoegod Vishnu, Boeddhabuiken en 14e eeuwse kunst
uit het Koninkrijk van Ife (het huidige Nigeria).

Vandaag de Pindakaasvloer van Wim T. Schippers bezocht

Deze vloer is te zien in het Booijmans Van Beuningen,
die tegelijkertijd nog een hele mooie tentoonstelling heeft.
Twee vliegen in een klap.

beschrijving
Wim T. Schippers, Pindakaasvloer met oortje.
beschrijving
Wim T. Schippers, Peanut butter platform, Booijmans Van Beuningen.
beschrijving

Voorproefje van de Pindakaasvloer van Wim T. Schippers: 3 maal

Op de website van het museum kunnen bezoekers,
op video, vragen stellen aan Wim T. Schippers.
Die vragen beantwoordt hij dan in een video.
Ik zag twee video’s: een van een jong meisje die vroeg
hoe hij eigenlijk op het idee gekomen was
en een andere van een jonge man
die zich afvroeg waarom pindakaas?

Leuke vragen die direct naar de kern van de vraag ‘Wat is kunst?’ gaan.

Ook de antwoorden van Wim T. Schippers zijn leuk.
Eigenlijk geeft hij helemaal geen antwoord.
Hij stelt echter wel een aantal heel belangrijke vragen aan de vraagstellers
waarmee hij zonder zelf stelling te nemen een discussie over kunst in gang zet.

Dat is volgens mij dus waar dit werk over gaat.
En, (typisch Nederlands) dat mag best wat kosten.
Morgen ga ik kijken en ruiken.

If you talk in your sleep, don't mention my name (Brown-Ayer)

Als je praat in je slaap,
noem mijn naam dan niet.

Dat is de titel van een ondeugend liedje dat je kunt beluisteren
op de web site van de Library of Congress.
Ze hebben een Jukebox gemaakt met oude plaatopnames,
78-toeren opnames.
Daar zitten dus heel oude pareltjes tussen.
Alleen de labels vind ik al de moeite waard om te bekijken.





Victor Talking Machine Company, Selections from I Pagliacci, Sousa’s Band, 3239, de opname is 100 jaar oud! 04/04/1901.









Victor Record, If you talk in your sleep don’t mention my name, Billy Murray, 24/11/1911.





Wil je zelf ook eens gaan luisteren:
Jukebox

Biodiversiteit

Zondag is het de internationale dag van de Biodiversiteit.
En zo is het iedere dag wel iets, kun je dan denken.
Van het Smithsonian Instituut zag ik een bericht
waarin ze aangaven een presentatie te tonen
met afbeeldingen van dierenrassen die ze de afgelopen
10 jaar hebben optdekt.
Daarvan 1 afbeelding.
Helaas geeft men bij de foto’s geen details,
dus weet ik niet hoe dit dier heet,
waar het gevonden is, waar het van leeft
en wie het bijvoorbeeld ontdekt heeft.
Het is er niet minder mooi door.





Foto van Smithsonian Instituut.





Cantabit vacuus coram latrone viator (Umberto Eco)

Oude talen, ik heb er niet zoveel mee.
Lastig dan ook dat Umberto Eco nogal eens met Latijn wil strooien.
Ik zoek de betekenis van een citaat in De begraafplaats van Praag:
Carmina dant panem (pagina 39)
Ik heb nog steeds niets gevonden.

Maar ik kwam wel iets leuks tegen.
Cantabit vacuus coram latrone viator
Dat betekent:

Een reiziger, die niets bij zich heeft,
zal zingen in tegenwoordigheid van een rover.

Handboekje van Latijnsche spreekwoorden en citaten. 1923 (tweede druk)
Met dank aan: Stichting Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren
(dbnl), Leiden (Kamer van Koophandel Rijnland 2808 2851)

Een groots gebaar

Eerlijk is eerlijk,
de twee schilderijen die hieronder te zien zijn
zouden normaal gesproken ‘De Argusvlinder’ niet bereikt hebben.
Voor hen geen plaatsje in een kunstvaria.
Vandaag toch omdat ze zo’n groot contrast vormen
met de schilderijen van de regenten en regentessen
van bijvoorbeeld Frans Hals.
Waren honderd jaar eerder de schilderijen donker en vooral
met veel wit en zwart,
nu op de schilderijen van Frans Decker voeren de kleuren de boventoon.
Blauw, geel, rood, bruin en groen knallen van het doek.

Geweldig toch hoe een dergelijk lokaal museum,
de meeste schilders die in de blogs van de afgelopen dagen
te zien waren zijn in Haarlem geboren of hebben er lange tijd gewoond,
zo’n belangrijk onderdeel vormt van ons erfgoed.





Frans Decker, Regenten van het St. Elisabeths of Groote Gasthuis, 1736 (boven) en Regentessen van het St. Elisabeths of Groote Gasthuis, 1740.





De schilderijen vermeld ik hier omdat ze onderdeel zijn
van een enorme schenking aan het Frans Hals museum.
Er wordt gesproken van een totale waarde van 100 miljoen euro
maar de waarde inschatten is eigenlijk onmogelijk en onnodig.
Een aantal van de werken zijn zo zeldzaam dat deze of soortgelijke werken
eigenlijk nooit meer op de markt komen.
Deze schilderijen hangen in musea en daar horen ze ook thuis.
De werken waren al jaren in bruikleen bij het Frans Hals museum en nu
kan er ook voor gezorgd worden dat deze werken tot in lengte van dagen
bekeken kunnen worden in de context waarin ze thuis horen.
Over dit groots gebaar is een mooi boekje verschenen.





Frans Hals Museum, Een groots gebaar – De schenking van het Elisabeth van Thuringenfonds, Alexander de Bruin.






Dit is de voorlopig laatste afbeelding van mijn bezoek aan het Frans Hals museum.