Gelezen: Universele reisgids voor moeilijke landen

Jelle Brandt Corstius: Universele reisgids voor moeilijke landen.


Jelle bewijst met zijn boek dat clichés altijd waar zijn.
Natuurlijk zijn de piramides van Gizeh spectaculair,
is Gran Canaria een prachtig eiland met heel vaak goed tot zeer goed weer,
maar is het ook leuk om ook andere dingen te gaan zien in een land
dan wat in de reisgids staat.
Vaak is ergens gaan zitten en rondkijken meer dan voldoende.

Tegelijk kunnen sommige mensen met hun kinderen maar twee weken per jaar
op vakantie en is dan een verblijf in een erg eenvoudige accomodatie
niet het meest voor de hand liggende.

De verhalen en tips in het boek zijn herkenbaar.
Ben je zelf al een paar keer naar een ‘moeilijk land’ geweest
dan heb je ze waarschijnlijk zelf al ontdekt.
Nu prettig samengebracht in een heel leesbaar boek.

Nog een jazz-indruk van donderdagmiddag

Nou, jazz-indruk, de meeste foto’s zijn van dingen in de binnenstad
van Breda en hebben niet direct iets met jazz te maken.
Maar ze zijn wel allemaal op Hemelvaart gemaakt.

Het werd donderdagmiddag pas laat op de middag echt druk in de stad. Hier op de Grote Markt was eigenlijk de enige plaats waar het rond 16:00 uur echt druk was.


Zomaar een liefhebber bij Hotel van Ham.


Nieuwstraat.


Nieuwstraat.


.


Nog meer Nieuwstraat.


Gemaal Markendaalseweg aan de Nieuwe Mark is xe9xe9n van de hoofdrioolgemalen van de stad. Het oorspronkelijke rioolgemaal stamt uit de jaren vijftig en is omstreeks 2008 vervangen.


Vanwege de hoge stedenbouwkundige ambitie is een passend en bijzonder ontwerp gemaakt. Gemaal Markendaalsewegxa0heeft een totale capaciteit van 3.600 m3/h. Het gemaal bevat 4 vijzels, een complete watergordijn-installatie, een verdeelcentrum van KPN en de pompbesturingsinstallatie.

Het gemaal is ontworpen door Lode Havermans, dezelfde architect als van de brug over de Nieuwe Mark. Om voorbijgangers te kunnen laten zien wat het gemaal aan techniek in huis heeft zijn vensters aangebracht. Hierdoor kun je de geelgekleurde motoren en vijzels zien draaien.

Extra bijzonder aan dit gemaal is het watergordijn dat rondom langs de wanden stroomt. Dit versterkt het thema water versterkt en voorkomt graffiti.

Kunstvaria

Anthony Abrahams, Leaning, bronze.


Boris Dmitrievich Grigoriev, Faces of Russia, early 1920’s.


Clyde Connell, Memorial, 1955, acrylic on board glazed with oil.


Hassan Massoudy, Untitled, 2009, ink and pigments on paper.


Howard Hodgkin, Dark evening, 2011, oil on wood.


Jan Steen, The rhetorians at a window, 1662 – 1666, oil on canvas.


Jean Bourdichon, The Virgin in prayer, circa 1480, oil on panel.


Manuel Mandive, Se alimenta mi espirit, 2007, arcylic on canvas.


Matthias Stom, The supper at Emmaus, circa 1636, oil on canvas.


Meyndert Hobbema, A watermill by a woody lane, 1665 – 1668.


Pablo Picasso, Pierrot and Harlequin, 1920, pen and black ink with gouache on cream paper.


Pair of spotted horses, Pech Merle Cave, Cabrerets, France, about 25000 years old.


Rembrandt van Rijn, Scholar at his writing table, 1641.


Roger Ballen, Five hands, archival pigment print.


Roy Lichtenstein, I can see the whole room…..and there’s nobody in it!, 1961.


Vessel in the shape of a Nubian male, third to first century BC, bronze.


Breda maakt zich op voor een zonnige jazz zaterdag

Leuk hoor zo’n jazzfestival in de stad maar het brengt
natuurlijk ook een enorme berg afval met zich mee.
Kijk maar eens op de eerste twee foto’s van vrijdagochtend.
Daar zie je het vuil aan de Haven en bij het Spanjaardsgat.

De volgende twee foto’s tonen de herbevoorrading van de stad
en de schoonmaakactiviteiten op de vroege zaterdagmorgen.

De stad is er klaar voor, de muzikanten kunnen beginnen,
de toeschouwers kunnen komen.

Vuil voor de eettentjes aan de Haven.


Voor het Spanjaardsgat. Gereed om opgehaald te worden.


Eigenaren maken hun terrassen schoon.


De Gemeente en de herbevoorrading.


Magic Frankie en Giani Lincan

Gisteravond liep ik nog even door de binnenstad van Breda
langs de verschillende podia
en zag daar tot mijn grote verrassing
Magic Frankie weer op het podium. Nog wel samen met Jan de Bruijn.
Geweldig.
Zo’n twintig jaar geleden, bij de introductie van zijn CD ‘It’s magic’
heb ik hem drie avonden op rij live zien spelen.
In willekeurige volgorde:
In Breda, in Tilburg en in Amsterdam (in Paradiso).
En gisteravond was hij er weer. Op het podium bij De Bruine Pij.
Genieten.

Wie kijkt naar wie.


Zij rusten even uit.


Magic Frankie.


In vol ornaat, met witte schoentjes.


Magic Frankie.


Het mooie was dat het niet te druk was. Je kon eenvoudig bij alle podiums komen.


Al was het maar met een boot.


Van een heel andere orde was dit optreden in ’t Sas: Giani Lincan.


Jazz uit Romenie.


Het hele orkest.


Hoofdinstrument is de cymbaal.


Dan nog even terug naar het Kerkplein.


Jan de Bruijn en Magic Frankie.