Gezondheidszorg

Kom ik bij de balie van een poli in het ziekenhuis.
Vorig jaar februari ben ik er ook geweest.
Daar blijkt vandaag dat als je meer dan 1 jaar later
terug komt voor een onderzoek,
in mijn geval een routine-onderzoek,
dan moet je een verwijskaart van de huisarts hebben.

Nu ben ik vandaag bij de specialist geweeest, 14 maart 2008.
Ik moet over een jaar terug komen.
Ik verwacht dat ik dus volgend jaar maart moet terug komen.
Nee, men zegt uitdrukkelijk dat ik volgnd jaar april moet terug komen.
Dat is meer dan een jaar.
Dus heb ik dan weer een verwijskaart nodig.

Ik weet niet of ik voor een verwijskaart moet betalen,
maar dat zou niet meer dan normaal zijn.
Je moet voor iedere handeling betalen.
Is de specialist niet capabel genoeg
om te bepalen of ik over een jaar weer terug moet komen ?
Is de hulp van de huisarts daarbij nodig ?

Dus wat is hier nu het geval.
Word ik op kosten gejaagd of
jagen we ons alleen maar op meer administratie ?

Ik vertrouw het voor geen cent.

Als ik voor de verwijskaart moet betalen
ga ik volgnd jaar maart terug naar de specialist.
Binnen het jaar, dus geen verwijskaart.
Het gaat me niet om het geld maar zie het meer
als een soort proteststem.

Op zoek

John Forster: HET LEVEN VAN CHARLES DICKENS
1953, Prisma 33-34, in 2 delen
Reeks: De werken van Charles Dickens
vert.van: The Life of Charles Dickens, vert.uit het Engels en vrij bewerkt: A. Bogaerts

Om onze verzameling compleet te maken zoek ik bovengenoemde boeken.
Ik heb al een bod uitgebracht op een web site.
Welke site dat is kun je wel raden door verder deze log te bekijken.





Picasso in Den Haag

Toen we zaterdag in Den Haag waren hebben we ons niet beperkt
tot een tentoonstelling.
We hebben het Gemeente museum Den Haag bezocht
maar ook het Fotomuseum Den Haag.
Dus ook Picasso in Den Haag.



De folder.



De karige maaltijd, 1904.







Musketier en Amor, 1969.





Dejeuner sur l’herbe (naar Manet) 1961.



De uil, 1952.

Het lukte maar niet om deze uil van Picasso onbewogen
op de foto te krijgen.
Gelukkig stond er ook een afbeelding in de folder.





Ik vind Picasso altijd een feest om te zien.
Zijn etsen zijn prachtig. Vol symboliek.
Het is ‘never a dull moment’, nooit saai.
Kleur, vormen, techniek, boodschap, citaten.
Het is er allemaal.
Een overzichtstentoonstelling op basis van een (1) collectie
is natuurlijk moeilijk.
Er zijn zoveel werken van Picasso.
En ze zijn zo verspreid over vele musea en particuliere collecties.
Maar de collectie van Museum Ludwig is veelzijdig.
Het is prestatie van Gemeente museum Den Haag.
Ze moeten er natuurlijk wel hun Mondriaans een tijdje voor missen.

Lucian Freud

Gisteren hebben we de tentoonstelling ‘Lucian Freud’
in het Gemeentemuseum Den Haag bezocht.







Het was er druk.
De tentoonstellingen zelf nog drukker dan de rij
voor de deur deed vermoeden.



Het wapen van Den Haag in dit prachtige gebouw.



Zelfportret, fragment, 1965.





Spiegelbeeld met twee kinderen, 1965.



Portret van Baron H.H. Thyssen Bornemisza,1982.



Twee planten, 1980.





Man in zilverkleurig pak, 1998.



Man met geruite pet, 1986.



hoofd van een jonge Ier, 1999.



Natchtportret, gezicht naar beneden gericht, 2000.



Leigh onder bovenlicht, 1994.



Detail van Staand naakt bij vodden, 1989.



Portret van David Hockney, 2002.



Vrouw met armtatoeage, 1996.



Zelfportret, reflectie, 1996.



Baby op groene sofa, 1961.



Prachtig gebouw.



Catalogus.

Het goede van een dergelijke tentoonstelling is dat je tot de ontdekking komt
dat er meer is aan Lucian Freud dan vlees.
Be schilderijen die de pers halen zijn bijna altijd de confronterende naakten
en de portretten.
Maar de schilderijen van planten, dieren en de tuin mogen er ook zijn.
Dat is ook waar voor het grafisch werk.
Reden genoeg om de catalogus eens goed door te nemen.

Overigens zijn die portretten wel fascinerend.
Die mensen die worden afgebeeld hebben helemaal
geen grote rode vlekken in hun gezcht.
Toch lijken de portretten sprekend.

De meeste modellen kijken de toeschouwer niet aan.
David Hockney is de uitzondering op de regel.

Keep it simple

‘Keep it simple’ is de titel van de nieuwe cd van Van Morrison.
De reacties die ik tot nog toe hoorde waren positief.
Volgens de officiele Van-web site komt in Engeland de cd uit op 17 maart.
Dan zal dat rond die tijd ook wel in Nederland gebeuren.
Ik ben benieuwd.

Kunstvaria

De oogst van de afgelopen week is erg mager.
Maar ieder werk op zich is toch bijzonder.



Edwin Zwakman, Three things, 2007.

Een echt Hollands landschap.
Een weids beeld, water, flat enz.
Echter dit is een foto van schaalmodellen.



Jean Tinguely, Meta-Matic No. 6, 1959.

In een tijd waarin het ene record het andere steeds sneller opvolgt,
is een kunstmachine, een machine die kunst maakt,
een prettig relativerend gegeven.



Nandalal Bose, New Clouds, 1937.

Ik heb een zwak voor India.
Iets uit of over India vind ik al snel mooi.



Paul Signac, Collioure. Les Balancelles, 1887.

Een echte voorloper van de moderne kunst.

11/11/2007

11/11/07: DIU IN THE MORNING VISIT DIU FORT, ST PAUL CHURCH.
LATER ON RELAX AT THE BEACH.
OVER NIGHT RADHIKA BEACH RESORT / DIU

11/11/2007 Zondag

Als je blauwe plekken zou kunnen krijgen door intensief gebruik te maken
van je spieren,dan zou ik blauwe kuiten hebben.
De 3000 treden (Volgens India Guide 3000, volgens de Lonely Planet 3572),
komen bij ons beide hard aan.
Daarom ga ik alleen naar het fort op Diu.
Het is een erg groot fort waar maar weinig terug te vinden is
van het Portugese verleden.
Druk is het er vandaag zeker.
Bij het kerkje staan restanten van grafzerken en monumenten.
Maar je kunt alleen over de muur kijken,
het is afgesloten voor bezoekers.
In het fort heb ik een gesprek met iemand die les geeft
aan de universiteit van Rajkot.
Zijn vriend is bankbediende.
Als hobby bezoeken ze belangrijke plaatsen in India.
Per motor.

Vervolgens wordt ik aangesproken door een groep jonge mannen.
Ze komen uit Gondal en hadden mij en L. daar gezien.
Ze vroegen of ik dat geweest was.

Na het bezoek aan het fort: de kerken.
Er staan 3 grote witte kerken die je vanaf het fort
duidelijk boven alles ziet uitsteken.
Ik ga eerst naar de Thomaskerk.
Deze kerk is nu in gebruik als museum.
Ik mag maar een deel van de kerk in
want de vloer wordt schoongemaakt.

Dan bezoek ik de St. Paul’s.
Deze kerk is nog in gebruik.
Typisch Portugese facade.
Het St. Franciscusklooster en bijbehorende kerk
is nu in gebruik als ziekenhuis.
Na de kerken bezoek ik de kleine markt.
Ik koop er een kaart om later de fooi
voor onze chauffeur bij te kunnen stoppen.
Vervolgens rijden we langs een aantal grotten en een waterval
(zonder water) en gaan we nog naar twee uitzichtpunten.
Bij een van deze staat een monument voor de bemanning
van een marineschip (replica van 3 tot 4 meter is er te zien bij dit monument)
dat gezonken is in 1971 in de India-Pakistaanse oorlog
voor de kust van Diu.
Volgens Manu (onze gids) wordt het vandaag vanaf 17:00 uur nog drukker.
De mensen die volgende week 5 dagen vrij hebben,
komen dan naar het eiland.

Toen we terug in het hotel wilden gaan lunchen
zat het restaurant helemaal vol.
We hebben het eten maar op de kamer laten komen.

Nu een fresh lime soda en dan wandelen.Morgen vliegen we om 15:15 uur naar Mumbai,

Althans dat zegt het schema.
Vandaag is de vlucht al twee keer vervroegd.
De vlucht DIU-Rajkot-Mumbai gaat 1 maal per dag.
Het is ook de enigste vlucht op Diu.
Eerste melding: de vlucht gaat om 14:30 uur.
Dat was ook onze waarneming.
Het hotel is heel dicht tegen de luchthaven.
Tweede melding (net voor het internetten)
de vlucht gaat om 14:00 uur.
Morgenochtend om 10:00 uur is er nogmaals contact met
de reisorganisatie en het vliegveld/Jetair voor de definitieve tijd.

Dat het erg druk is werd weer eens duidelijk bij het eten.
We hadden een tafel gereserveerd.
Maar dat betekent nog niet dat er ook tijd voor ons in de keuken was.
We zijn, ondanks de reservering, 1 uur bij het restaurant binnen geweest.
Dat is een duurrecord voor deze vakantie,
De bovenetage van het restaurant was voor de gelegenheid
ook in gebruik.
Stoelen waren niet aan te dragen.
We hadden een tafel met 4 stoelen maar dat ging al snel naar via 3 naar 2.
Hier en daar zaten heren die al iets te veel van het bier ophadden.
De groepen waren zo mogelijk nog groter dan gisteren.

Met kinderen van alle leeftijden. Lees verder

Lucian Freud / Carel Peeters

Ik reken mezelf tot de liefhebbers van Lucian Freud.
Al moet ik wel zeggen dat ik nog nooit een schilderij van hem
in levende lijve heb gezien.
Een deel van de pers is erg enthousiast en Carel Peeters
denkt daar heel anders over.
Een interessante mening is het zeker.





Vrij Nederland, 1 maart 2008.

10/11/2007

10/11/07: BHAVNAGAR/PALITANA/DIU(260 KM).
EARLY MORNING VISIT PALITANA
TO SEE THE 863 JAIN TEMPLES ON MT SHETRUNJAY,
ONE HAS TO CLIMB APPROX 4000 STONE STEPS.
A JAIN PILGRIM CENTRE LOCATED AT THE FOOT
OF THE 600 MT. SHETRUNJAYA HILLS.
IT HAS 863 JAIN TEMPLES BUILT OVER 900 YEARS.
THE ARTISTICALLY MADE TEMPLES ATTRACT
JAIN PILGRIMS AND TOURISTS.
A MUSLIM SHIRNE IS LOCATED NEXT TO
ONE OF THE MAJOR TEMPLES.
OVER NIGHT RADHIKA BEACH RESORT / DIU

10/11/2007 Zaterdag

Slapen viel helaas nier mee.
Min of meer recht van tafel.
Heerlijk gegeten overigens.
Dan al dat knalvuurwerk en een airco die niet deed wat wij wilden.
De prinses lag deze keer niet op een erwt maar op een onwillig en hard kussen.
Net voor 05:00 uur gaat onze wekker.
De wake-up call om ruim 05:05 uur.
Om 05:15 lopen we de eetzaal binnen.
Niemand te zien.
In de keuken zie ik dat ze druk bezig zijn en dat onze chauffeur er ook is.
Toch moeten de instructies nogmaals herhaald worden:
black tea, ja echt, geen melk, geen suiker.
Wel toast en geen ei.
Aan het eind krijg ik een rekening voorgeschoteld die niet voor ons bedoeld is.
Nu snap ik ook de tafelschikking: 1 tafel voor 5 en 1 voor 3 personen.
Gisteravond zijn de rekeningen al gemaakt maar ons ontbijt is included.
Omdat we de eersten zijn denkt de ober dat we de groep van 3 zijn.
Hij was helemaal niet voorbereid op een groep van twee.
De receptie ook niet echt.
Eerst is er niemand en vervolgens kunnen ze de hotelvoucher niet meer vinden.
Ik reken toch maar af nadat alles nog eens is opgeteld.
De voucher vindt de receptionist dan uiteindelijk toch nog.



Klaar voor 1 uur rijden naar Palitana.
Verdeeld in drie sectoren liggen daar tientallen tempels,
Jain tempels, op de heuvels.





Je kunt er naar toe gaan door zelf de trappen op te lopen of
door je te laten dragen in een xe2x80x98seat dollyxe2x80x99 (een soort hangzitje)
of met een luxe dolly (een terrasstoel, vastgebonden aan twee palen
die door 4 dragers op hun schouders worden genomen).









De dolly-verkopers en bedelaars belagen ons al
terwijl we de auto nog uit moeten.
Ze zullen het lang volhouden.
Maar wij lopen naar boven.
Mooie tocht.





Reguliere plaats voor Hindoe-gebed.
We werden door pelgrims aangesproken dat dit
niets met de Jains te maken heeft.
Dat wisten we wel maar het kleurt zo mooi.




De trappen.
Ze zien er onschuldig uit. Maar we zullen het nog dagen weten.



Step 2500, trede 2500.



Luxe seat dolly.

Helaas is het wat heiig en zijn er wolken.
Maar de beleving is er niet minder om.
We hebben een permit (vergunning) gekocht voor de cameraxe2x80x99s
en mogen dus alles fotograferen.



Je mag ook overal op, in en tussen.
Toen ik de belangrijkste tempel in liep werd ik naar voor gedirigeerd
en werd een biddende Jain gemaand opzij te gaan.
Ik vond dat vervelend maar de politieman zag dat blijkbaar als zijn taak.















Onwaarschijnlijk is het uitzicht over deze heuveltoppen bezaaid met tempels.
Om terug naar beneden te gaan namen we een andere route.
Met het naar boven lopen splitst zich net voor de top het pad.
Toen namen we het linkerpad.
Nu nam ik een ander pad met de bedoeling aan te sluiten
op het oorspronkelijke pad.















Echter, er is ook een pad vanaf een een ander dorp
(aan de andere kant van de heuvel).
Daar kwamen we dus uit.
Het pad is korter maar steiler.
Daardoor moesten we wel een riksja nemen om weer in Palitana te komen.
Lang duurde dat niet.





Detail van de deur.











In het midden van de foto is het pad te zien waarlangs we
naar boven gekomen zijn.


Vervolgens rijden we naar Diu.
Dat is zoxe2x80x99n 4 uur rijden over de slechtste weg van deze vakantie.
In Diu zitten we aan Nagao Beach.
Het is er erg druk.
Dagjesmensen, mensen op weekend, mensen op vakantie.
De meeste (uitgezonderd twee mensen op het strand) allemaal uit India.
Er wordt cricket gespeeld.
Families zitten bij elkaar op het strand.
Kinderen in badtenue.
Ouders gekleed.
Heren meestal sportief (korte broek, T-shirt).
De jongeren verkleden zich in badkleding als ze gaan zwemmen
maar zonnen doen ze niet.
Hebben ze ook niet echt nodig lijkt me (hebben allemaal al mooie bruine kleur).
Ze verkleden zich na het zwemmen dan ook gelijk weer.
Dan is er nog ee
n grote groep die zich op het erg vuile deel
tussen het strand en de weg/hotels bezig houden.
Tussen de palmbomen staan kramen maar geen leuke etenstentjes
zoals in bijvoorbeeld Goa.
Maar enkel en alleen kledingzaken, kokosnoottentjes
en er is een stenen gebouwtje waar alcohol verkocht wordt.
Daarom heen is het erg druk.





Sommige problemen lijken verdraaid veel op elkaar.
Hier in de cartoon de verkoop van alcohol,
deze kun je zo vertalen naar Nederland maar dan over
bijvoorbeeld coffee shops.


Het hotel is prima. Met zwembad.
Veel grote groepen (families) Indiase toeristen.
In ons hotel zat ook nog een groep Italiaanse toeristen.
Het eten is bijzonder.
Het is een drukte van jewelste.
Mensen proberen tafels te bemachtigen.
Dit gaat gepaard met veel heen en weer geloop.
Overleg met vele obers,
verschillende tafels die dan weer anders geschikt worden.
Eten met kinderen is hier net zoxe2x80x99n uitdaging als bij ons in Nederland.
Alleen zijn hier zoveel meer kinderen.
Deze mensen zijn de economisch betere klasse van India.
De kinderen maken een verwende indruk.
Als de kleine gilt wordt hij/zij direct door moeder bediend
en vader vindt alles prachtig en lacht om alles wat de kleine doet.
Op wat vuurwerk na is het snel rustig en kunnen we
na drie moeilijke nachten met te weinig slaap, even goed uitrusten.



Groot nieuws in de Indiase kranten.
Als je foto in de kop van de krant wordt gepubliceerd
heb je het wel gemaakt.
Ruud Gullit gaat naar amerika.

Vlissingen

Vorige week zondag was het redelijk weer.
Reden om in vlissingen als afsluiting nog een strandwandeling te maken.
Dat leverde de volgende foto’s op:





De foto’s zijn geinspireerd door de tentoonstelling van werken
van fotografe Pauline van Lynden, getiteld “Donkere Palisaden”.
Deze tenttoonstelling is te zien in het Zeeuws martiem muZeeum.
Officieel heten deze versterkingen van de duinen paalhoofden.



























Ook hier ging een loods aan boord, op volle zee, in volle vaart.

Annakerk en Annakapel in Molenschot

Gisteren bezocht ik het dorp Molenschot in Noord Brabant.
Niet ver van waar ik woon.
De aanleiding was de expositie van Alice van der Gaast in
de St. Annakerk.
Je kunt de kerk en de kapel niet missen.
Op de Oude Tilburgseweg neem je de afslag naar Molenschot.
Na een paar honderd meter gaat de weg over in een kasseienweg.
Al snel sta je op een plein met in het midden de kapel
en daarachter de kerk.

Voor de kapel staat dit beeld.
Dit is een veelvoorkomende opstelling:
Moeder Anna leert haar dochter Maria te lezen.
Een andere veelvoorlomende opstelling is de zogenaamde Anna te Driexebn.
Dat is een afbeelding van de Heilige Anna, Maria en het kindje Jezus.

Een toelichting van mij is niet nodig.
Daar zorgt het volgende bordje voor.

Zoals te lezen is het geloof vaak veel praktischer dan alleen
maar geboden en verboden.
Heilige Anna als een soort ‘Boer zoekt vrouw’.

Zicht op het kerkhof dat rond de kapel ligt.

St. Annakerk.

Ik vermoed dat dit processievaandels zijn.
In de kapel hangen er verschillende.
Hier waarschijnlijk een afbeelding van St. Franciscus.

Een afbeelding van Molenschot met rechts de kapel en links de kerk.
Dus gezien vanuit de andere kant dan waar wij gisteren van kwamen
toen we Molenschot binnen reden.

Koning David.

Heilige Anna met Maria.

Detail van de afbeelding.

Interieur van de kapel.

De profeet Joel volgens Internetbijbelcursus.nl:

JOEL
Veel mensen kennen de profeet Joel alleen van het feit dat Petrus hem, op de 1e pinksterdag, citeert:

“En het zal zijn in de laatste dagen, zegt God, dat Ik zal uitstorten van mijn Geest op alle vlees; en uw zonen en dochters zullen profeteren, en uw jongelingen zullen gezichten zien [..] En het zal zijn dat al wie de naam des Heren aanroept, behouden zal worden” [Handelingen 2:17-21]

Joel leefde en profeteerde in/rond 830 voor Christus, en leefde in Juda. Er was hongersnood in het land, mens en dier zag de dood in de ogen. Er was een sprinkhanenplaag geweest, droogte en branden. Zelfs de tempeldienst was stopgezet omdat er niet voldoende meer was om te offeren. Het volk was in zonde gevallen en Joel roept het volk op terug te keren naar God en zich af te keren van de zonde. De basis van Joels profetie is: keer je af van de zonde en bekeer je!

Interieur St. Annakerk.
Dit is de eerste keer dat ik met deze camera foto’s maak in
een donkere ruimte.
De flitser schiet tekort voor grote afstanden.
Door het licht worden foto’s vaak te hard.
Ik had meer zonder flits maar met statief moeten fotograferen.

Paneel van de preekstoel, hoe kan het ook anders.

Wandschildering bij een zijaltaar.
Helaas waren het hoof- en zijaltaar slechts beperkt gangbaar.
Joachim is de vader van Maria (volgens de legendes)
de man van Anna dus.
Ze waren heel lang kinderloos en Joachim werd dat
door de priesters verweten.
Toen Joachim met een offer naar de tempel kwam
werd het offer dan ook afgewezen.

Detail biechtstoel (zeg maar biechtgebouw want het is groot).

Waarschijnlijk de apostel Petrus (Sleutel tot de hemel).
Detail biechtstoel.

Vermoedelijk het Maria-altaar.

Heilige familie in de timmermanswerkplaats.
Paneel van altaar.

De kerststal.
Paneel van altaar.

Gregorius (?), naamgever van het Gregoriaans.
Beeld aan het koor en orgelbalkon.

Gregorius de Grote volgens KatholiekNederland.nl:

KortPaus Gregorius I (590-604) is een van de Kerkvaders van het Westen. Zijn geschriften zijn een belangrijke bron van de katholieke moraaltheologie. Hij speelde een grote rol in de missiegeschiedenis van de Kerk van Rome.

Romeinse aristocratieGregorius, geboren omstreeks 540, was telg van een Romeinse aristocratisch geslacht. Zijn moeder was Sint Silvia. Na zijn studies werd Gregorius magistraat en stadsprefect. Na een innerlijke strijd besloot hij zijn wereldse leven achter te laten en monnik te worden.

Bisschop van Rome
Na verloop van tijd werd Gregorius pauselijk nuntius bij de keizer van Constantinopel. Op 3 september 590 kozen de priesters van Rome Gregorius tot hun bisschop. Hij was de 63ste opvolger van de apostel Petrus. Als Paus onderscheidde hij zich door zijn theologisch gezag en zijn missionaire inzicht. Zo gaf hij opdracht om Engeland te kerstenen. Zijn liefde voor zieken en armen was legendarisch.

Visioen Michael
Het verhaal ging dat hij tijdens een pestepidemie een visioen kreeg van de aartsengel Michael. Deze verscheen aan hem met getrokken zwaard, staande op het Mausoleum van keizer Hadrianus. Toen Michael zijn zwaard weer in de schede stak, verdween de pest en werd Rome gered. Sindsdien heette Hadrianus’ mausoleum de Engelenburcht.

Duif
Een andere legende zegt dat Gregorius’ geschriften werden geinspireerd door de Heilige Geest zelf. De diaken Petrus zou een duif bij het oor van een schrijvende Gregorius hebben gezien.

Gregoriaans
Volgens een overlevering zou Gregorius verantwoordelijk zijn voor de eerste standaardisering van de westerse kerkmuziek, vandaar de naam ‘gregoriaans’.

Geschriften
Gregorius’ belangrijkste geschriften zijn Moralia in Iob (een traktaat over christelijke ethiek), Regula pastoralis (een pastoraal-theologische handleiding) en Dialogen over de Italische Vaders met daarin een levensbeschrijving van Sint Benedictus van Nursia. In totaal schreef hij ruim 850 brieven. Zijn geschriften getuigen van zijn inspanningen om barbaren voor zich te winnen, ketters te bestrijden en heidenen te bekeren en geestelijk leidsman voor de gelovigen te zijn.

Kerkvader
Gregorius stierf in 604. Samen met Augustinus, Ambrosius en Hieronymus behoort hij tot de Kerkvaders van het Westen. Hij heeft zich ingezet om het tij van de geschiedenis te keren en stond aan de wieg van het middeleeuwse Europa, met Rome als centrum van de katholieke christenheid. Paus Bonifatius VIII verleende hem in 1295 de eretitel van kerkleraar. Zijn feestdag is 3 september.

Afbeelding boven de uitgang.

Anna en Maria.
Ook hier leert Anna Maria lezen.

Een kruiswegstatie.
Jezus wordt bij Pontius Pilatus voorgeleid.

Even terug naar de biechtstoel.
‘Berouw en vergeving’ worden hier afgebeeld.

Detail biechtstoel.

Detail preekstoel.

Detail glas-in-lood-raam.
Hemelse erkenning/bescherming.

Doopvont.

Kruiswegstatie.
Jezus wordt van het kruis genomen.

Wandbetegeling in de kerk.

Zicht op kerkhof, kapel en kerk.

Achterzijde van de kerk met vermoedelijk de sacristie.

De wethoudster van cultuur vertelde over de acties die worden ondernomen
om de kerk en de andere monumenten in Molenschot te behouden.
Dat het dringend is toont deze foto wel aan lijkt me.

Alice van der Gaast

Mijn vader was uitgenodigd voor de opening van de expositie van
Alice van der Gaast in Molenschot.
Gisteren hebben we dan ook twee vliegen in een klap gevangen.
We hebben een mooie expositie gezien en we hebben een mooie kapel
en een mooie kerk kunnen zien.
Van de kerkelijke kunst meer in een andere log maar nu eerst

Alice van der Gaast.



Naar mijn informatie is Alice van der Gaast een erg creatieve vrouw.
Beoefend graag muziek en houdt zich bezig met schilderen en andere
technieken. Twee en drie-dimensionaal.





Dit schilderij staat ook afgebeeld op de poster en uitnodiging voor de tentoonstelling.



Mevrouw Hatice Can-Engin is wethoudster van cultuur
en zij opende de tentoonstelling met een bevlogen
toespraak over het cultureel erfgoed van Molenschot en de moed,
durf en het doorzettingsvermogen van Alice van der Gaast.



Wethoudster en kunstenares.











Kunstvaria

Even inhalen.
Gisteren de laatste kunstvaria en vandaag al weer een.



Arnold Newman, Alberto Giacometti, 1954.

Helaas is de kwaliteit van de foto niet geweldig.
Het plaatje dat ik vond was erg klein.
De meeste afbeelding in mijn web log zijn verkleind.
Deze niet.
De kunstenaar Alberto Giacometti is een van mijn favourieten.



Claude Monet, Le pont du chemin de fer xc3xa0 Argenteuil,1873.



Armband van goud, robijnen en diamanten, Zuid India, 1780-1800.



Gouden hoofdsierraad, Vani, Georgie, 350 – 400 voor Christus.



Leonardo da Vinci, Codex Forster, 1505.



Pieter Aertsen, Marktscene met Christus en de overspelige vrouw, 1559.



Qiu Zhen, My bride and I, # 4 (Mijn bruid en ik nummer 4), 2006.

Meestal vind ik dergelijke haast surrealistische foto’s niets.
Maar deze blijft maar in mijn gedachten hangen.
Vreemde foto. Intrigerend.



Robert Mapplethorpe, Z-Portfolio, 1981.