Donderdag werd de krant op de gewone tijd bezorgd, inclusief een kaartje.
Vrijdag was meteen het ‘binnenkort’ van het kaartje, maar
de vrijdagkrsnt kwam op vrijdag. Alleen later.
Zaterdag kwam de zaterdagkrant voor 11:00 uur.
Ik ben benieuwd hoe dat volgende week gaat.
Samen met de krant lag vanochtend een kaartje in mijn brievenbus
dat me aan het denken zette.
Erg ouderwets, ik geef het toe.
Ik ontvang de NRC op donderdag, vrijdag en zaterdag.
Eigenlijk ben ik alleen geïnteresseerd in de boeken- en cultuurbijlage.
De een komt op donderdagen de ander op vrijdag.
Daardoor lees ik de krant niet meteen.
De actualiteit komt in deze digitale tijd op andere manieren tot je:
allerlei nieuwssites en ‘socials’ (modern voor sociale media die
je van seconde tot seconde, gevraagd en ongevraagd op de hoogte
houden van wat zij belangrijk vinden).
Normaal gesproken lees ik die krant 3 weken later, nou ja lezen.
De katernen die me interesseren lees ik. Niet helemaal maar die katernen
bevatten meer artikelen die me aanspreken.
De algemene katernen (economie, weekend enz) blader ik door.
Daar wordt mijn oog vaak getroffen door hoe de krant er naast zat.
De VS heeft helemaal niet alle ondergrondse installaties in Iran
geraakt zoals Trump claimt.
Als mijn oog op een klein artikel valt dat interessant lijkt dan lees ik het.
Gaat het om een groot, pagina vullend artikel, dan pak ik er vaak Copilot
bij om me de samenvatting te geven.
Die samenvattingen geven me snel inzicht zonder het hele artikel
te hoeven doorploegen
Vanmorgen zat er dus dit kaartje bij en dan vraag ik me af of de
persoon die dit kaartje in de bus gooit nagedacht heeft over de boodschap.
Hij of zij gaat op vakantie. Leuk voor die persoon.
Maar geen nood, iemand anders neemt de bezorging over.
Okay, ik kan me voorstellen dat die er in het begin langer over doet
en dat mijn krant dan wat later komt.
Die krant is er normaal gesproken rond 07:30.
Nou prima als de krant wat later komt.
Maar nu die intrigerende toevoeging:
pijl Vr, Za, Ma.
Dat is toch niet de mededeling dat de krant een uur later komt.
Je kunt de handgeschreven tekst interpreteren als:
de krant van donderdag ontvang je tijdens de vakantie van de bezorger
op Vrijdag. De vrijdagkrant op zaterdag en de zaterdagkrant op maandag.
Voor mij maakt het niet zoveel uit maar toch wringt het als bovenstaande
interpretatie correct is.
De bezorger kent mijn leesgewoontes niet.
De krant is gewoon een product waarbij je een prijs afspreekt voor
een tegenprestatie. De tegenprestatie is de komende weken van
veel mindere waarde maar ik moet wel betalen.
De waarde van de krant zat altijd voor een belangrijk deel in de timing.
De uitdrukking is: morgen zit er vis in.
Dit slaat op de houdbaarheid van een (kranten)bericht.
De visboer gebruikte ooit oude kranten om de verkochte vis in te verpakken.
Ik wacht nog maar even af hoe het gaat lopen maar een krantenbezorger
die op zaterdag langskomt en dan niet de zaterdagkrant brengt maar daar op
maandag voor terug gaat komen voelt alsof dan de vis al verdronken is.
La Gomera is een van de Canarische eilanden.
Een klein Canarisch eiland.
Een eiland zonder witte stranden, met veel natuur en weinig inwoners.
Weinig cultuur. Ideaal om te wandelen.
Vergeet scuba diving, op een banaan achter een speedboat, aan een
parachute achter een speedboat, dorpen met vakantieqwoningen
die de heuvels ontsieren.
Vanochtend terug, nu een korte serie foto’s als eerste indruk.
Stukje hoofdstraat van San Sebastián de la Gomera.
Deel van het interieur van een van de kerken van San Sebastian (Iglesia de la Virgen de la Asunción).
San Sebastian.
Het zeezwembad van Hermigua.
Oranje bloem van een cactus.
Artisjok.
Gele bloem van een cactus.
Chorros de Espina, wonderwater.
Gekko op een lantaarn.
Distel.
Een wandeling door zeeen van bloemen, vlinders en zoemende hommels. Fantastisch.
Pluisje.
De gevolgen van de grote bosbrand van 2012 zijn nog te zien.
Doorkijkje.
Varens.
Geel bloempje.
Roque de Agando.
Het droge zuiden. Wel bijna altijd goed weer. Dat is in het noorden nadrukkelijk niet het geval. Daar is het vaak (en waarschijnlijk bijna altijd) bewolkt of mistig of regenachtig. Maar dat is dan ook het bijzondere van het natuurpark Garajonay.
Een deur in La Calera.
Tenerife (de top van de grote vulkaan van) vanaf de top van Garajonay. Zo kun je er ook Las Palmas en El Hierro zien.
Zondag.
Vanacht heb ik mijn telefoon opgeladen
en vanochtend ontdekte ‘hij’ dat we in een andere tijdzone zijn.
In een donker restaurant ontbijten we (warmte buiten houden).
De douche was een avontuur op zich maar we zijn schoon,
uitgeslapen en klaar voor het avontuur van vandaag.
Vanochtend de Charminar bezocht.
Een groot moslim bouwsel in de oude stad van Hyderabad.
Het is een soort hoge, vierkante, poort met vier minaretten.
Het deel onderaan de minaretten kun je bezoeken via een smalle trap.
Hyderabad, Charminar.
Vanuit dat hoge deel heb je een mooi uitzicht op de marktstraten
rond dit gebouw (en de andere grote gebouwen in de buurt).
Het is er druk, niet superdruk, als we aankomen.
Al snel wordt het drukker.
Hyderabad, de grote moskee of Jama Mashid.
Ik heb de grote moskee bezocht.
Groot is de belangrijkste eigenschap, dan pas mooi.
L. mag er niet in zonder sjaal (die ze niet bij zich had)
en mijn kleine rugzak moet ik afgeven.
Niet gedaan dus.
L. heeft buiten gewacht met mijn rugzak.
Hyderabad, Charminar.
Rondgelopen, gezetten.
Hyderabad is een erg levendige stad.
Veel verkeer, veel luchtvervuiling,
weinig Westerse toeristen.
Hyderabad is een moslimstad. Er lopen veel vrouwen met een chador.
Een Hindoe-tempel vlak bij de Charminar. Lijkt misschien pittoresk, maar kijk maar eens goed.
De blauwe ijzeren hekken zijn van de oproerpolitie en ze omringen de tempel. Het ijzerwerk in de tempel is iets dat je vaker ziet in India maar hier dient het in ieder geval twee doelen.
De oude stad heeft een aantal toegangspporten. Centraal daarbinnen liggen een aantal belangrijke gebouwen waaronder de Charminar, de Jama Mashid en het Chowmahalla paleis.
In mijn geheugen zijn de kleuren heel anders in India dan wat je hier op de foto’s ziet. Dat komt door de felle zon. Zie maar eens hoe groen de letters in de schaduw zijn: ADARSHAN. De tekst er pal boven is niet te lezen vanwege het felle zonlicht dat er op schijnt. Mooie ramen en houtsnijwerk.
Onderste deel van de Charminar.
Ja, er volgen er nog een paar.
Foto gemaakt terwijl ik onder de Charminar sta.
Veel toegepaste manier van zon-regen-wind-wering in ramen.
Een stadspoort vanuit de Charminar.
Heel veel versieringen tref je niet aan in Moslim bouwwerken. Maar de gestilleerde vormen, met al dan niet kalligrafie, is vaak prachtig.
Taxistandplaats annex groente en fruitstalletjes.
Het voorhof en het hoofdgebouw van de Jama Mashid moskee vanaf de Charminar.
Hij heeft natuurlijk 4 kanten.
In een winkelstraat, in een oude poort. Mooie ramen boven, beneden de diverse winkeltjes. Sommige nog gesloten.
Het maken van bladgoud en bladzilver is een ambacht wat je hier nog ziet. Vervolgens wordt het bladgoud en bladzilver verwerkt op prachtige kistjes.
Niet alles is van edelmetaal wat schittert en schijnt.
Sugar cane juice for 5 roepies.
De ingang van de Jama Mashid. Een grote poort maar heel erg uitnodigend was hij niet.
Detectiepoortjes.
Graven van de moslimheiligen in de Jama Mashid.
Rand aan de basis van de grafmonumenten.
Een deel van de moskee stond in de steigers. Hele stukken werden heel intensief schoongemaakt.
Het deel van de moskee waar de meeste mensen normaal gesproken zullen gaan bidden was afgesloten met een groot hekwerk.
Deel van een marmeren hekwerk.
Ik wil iedere keer zeggen dat ik steeds meer onder de indruk kom van hoe de Efteling gebouwen uit 1001-nacht afbeeldt. Maar tot dit Engels ziekenhuis heb ik me ingehouden. Maar de kolonisator bouwde in deze stijl, dus…..
Deuren en poorten. Ze scoren altijd hoog bij mij. In India zie je ze overal en in alle kleuren.
De klink.
Gewilde artikelen op de koopzondag.
Het Engels ziekenhuis gereflecteerd in een ‘glazen’ gevel.
Mooi groen is niet lelijk.
We hebben gegeten bij Hotel Shezan.
Er is een gedeelte aan de straat waar je kunt eten
maar ook een deel voor families.
In dat donkere deel van het gebouw is het koel en het eten is er prima.
Biryani is wat ons aangeraden wordt
We kregen een spinazie saus met kip en roti.
Niet heet maar met een prettig scherp gevoel rond je lippen na het eten.
Goed drinken dus.
Eind 2012, begin 2013 zijn we op vakantie
naar India geweest.
We zijn van Hyderabad naar Mumbai gereisd.
We hebben veel meegemaakt, veel indrukken opgedaan,
veel foto’s gemaakt.
Die ga ik binnenkort met jullie delen.
Ik ben nu bezig een herkenningslogo te maken.
Dit is een test.
Er zit nog een spelfout in de tekst.
Deze serie begint in Aurangabad.
Daar waar serie 1 eindigde.
De serie toont foto’s van de tweede helft van de vakantie.
We gaan van Aurangabad naar Mumbai.
Na het aanbrengen van de gesso en de letters en een eerste groene
testlaag acrylverf heb ik vanochtend het wit rond de letters
een ‘grondlaagje wit’ gegeven, het groen een echte laag en ook het oranje.
Nu moet het even drogen om te zien of het nog een keer moet
of dat ik aan het wit kan beginnen.
Argusvlinder 