– over hoe een wandeling met een camera verandert zodra kijken zich verdiept –

Vorige week liep ik door het Valkenberg in Breda.
Het was het begin van een lange en warme wandeling.
Terwijl ik er liep, zag ik een toerist met een forse camera.
Duidelijk op zoek naar situaties om mooie plaatjes te schieten.
Toen ontdekte hij een beeld dat volgens hem een prima foto zou opleveren
en hij nam zijn camera en maakte een foto.
‘Daar loopt een streep door’, dacht ik terwijl ik hem passeerde.
Niet door de man, maar door de foto.

Ik sloeg af om het park uit te lopen.
Ik bedacht me dat het misschien wel een goed thema is voor de fotoserie.
In de lucht zag ik condensstrepen van vliegtuigen
en mijn eerste streep was zo gemaakt met mijn telefoon.

Terwijl ik doorliep, zag ik al snel veel meer strepen in het straatbeeld:
straatmeubilair, wegmarkeringen, hekken.
Werk genoeg voor mijn telefoon.
Al snel vraag je je af: is een kromme streep ook een streep?
Moet de streep altijd aangebracht zijn?
Kan het ook een schaduw zijn? Een weerspiegeling?

De opdracht is blijkbaar te vaag.
Bovendien zijn de foto’s die je dan maakt wel interessante foto’s?
Misschien word je gered door de serie.
Misschien kunnen 5 oninteressante foto’s met twee goede shots
toch een interessante serie maken?

Toen ik de 45 foto’s bekeek bij het maken van dit bericht
bekroop mij de twijfel.

Wat maakt nou dat een foto een interessante foto is?
Laten we eens proberen daar een antwoord op te formuleren.

Misschien is dat uiteindelijk wat een foto interessant maakt:
niet het onderwerp, niet de streep zelf,
maar het moment waarop je merkt dat je anders bent gaan kijken.
Een lijn in asfalt, een schaduw op een muur, een reflectie in glas
— ze waren er altijd al, maar pas tijdens deze wandeling begonnen ze zich te tonen.
In elke foto zit daarom iets van aandacht:
een kleine verschuiving van het gewone naar het opmerkelijke.
Misschien is dat genoeg.
Misschien is een interessante foto simpelweg een foto
waarin je even blijft hangen, omdat hij laat zien hoe de wereld eruitziet
wanneer je haar niet haastig passeert, maar rustig leest — streep voor streep.

---