Interessant verhaal over Hyderabad en de Nizam

Omdat ik nog steeds druk bezig ben met mijn reisverslag
over India 2012 – 2013, lees je zo af en toe een erg interessant artikel.
Ditmaal een Engelstalig artikel van de hand van William Dalrymple.
Het artikel gaat over de dynastie die heerste over Hyderabad
en in het bijzonder over de laatste Nizam die in Hyderabad
hoofd van de koninklijke familie was.

Ik ga het lange artikel proberen te vertalen in
een paar grotere stukken.
De naam van het artikel is: ‘The lost world’.

Een verloren wereld

De machthebbers van Hyderabad,
eens de rijkste mensen van de wereld,
werden geruïneerd door politiek gekrakeel
en familieruzies.
Nu is hun culturele erfenis gerestaureerd.

Geschreven door William Dalrymple

William Dalrymple
The Guardian, zaterdag 8 december 2007.

Zestig jaar geleden,
vier maanden nadat de Britse overheersing van India eindigde,
weigerde de Nizam (titel van het staatshoofd van Hyderabad),
de dan rijkste mens op de wereld,
deel uit te maken van het nieuwe verenigde India.
Sir Osman Ali Khan zag geen reden waarom Hyderabad
gedwongen werd deel te worden van India of Pakistan.
Zijn staat, die semi-onafhankelijk was gebleven ten tijde
van de Britse overheersing (Raj),
had een economie zo groot als Belgie
en zijn persoonlijk vermogen was
volgens een schatting van een tijdgenoot,
ten minste 100 miljoen Britse Ponden in goud en zilver
en 400 miljoen in edelstenen.
De meeste edelstenen kwamen van zijn eigen mijnen,
de mijnen waar de Koh-i-Noor en de Great Mogul diamond,
dan de grootste diamand ooit gevonden,
gedolven waren.
Hij bezat een van de grootste kunstcollecties in de Islamitische wereld,
bibliotheken vol met onbetaalbare Indiase miniaturen
(Mughal en van de Deccan), geïllustreerde Korans,
en de meest zeldzame en esoterische Indo-Islamitische manuscripten.

Deels vanwege deze buitengewone rijkdom,
werd de Nizam door de Britse overheersers
altijd ontvangen als de belangrijkste vorst van India
en werd aan hem de voorkeur gegeven boven zijn rivalen.
Meer dan drie eeuwen regeerden zijn voorouders
als absolute monarchen over een land net zo groot als Italië,
waarbij ze, zeker als het om interne aangelegenheden ging,
aan niemand anders dan zichzelf verantwoording aflegden.
Terwijl 15 miljoen onderdanen trouw waren aan hen.

In de jaren voor de Tweede wereldoorlog werd de Nizam
door vele beschouwd als het gezicht van de Moslim wereld.
In 1921 werden zijn beide zoons naar Nice gestuurd
waar ze trouwden met de dochter en het nichtje van
Abdul Majid II, de laatste Kalief van Turkije.
De kalief was recent het Topkapi paleis uitgestuurd door Atatürk,
en hij leefde daarom in ballingschap in Nice.
Onderdeel van de huwelijkse voorwaarden was
dat de zoon van de Nizam de erfgenaam van het Kalifaat werd.
Hiermee werd de hoogste geestelijk leider van de Moslim wereld
met de grootste concentratie van rijkdom gecombineerd.
De dynastie leek onaantastbaar.

 photo NawabMirOsmanAliKhanBahadur.jpg

Nizam, Nawab Mir Osman Ali Khan Bahadur.

Einde van het eerste deel van de vertaling.

03/11/2007

Deze ketting is bedoeld om rond je pols te dragen. Centraal staat het Hindoe-symbool, de swastika. In het westen is dat een symbool dat een negatieve klank gekregen heeft maar voor Hindoes is dat helemaal niet het geval. Je ziet het dan ook overal dus ook in sieraden.

03/11/07: BHUJ FULL DAY EXCURSION TO NORTH SIDE BANNI VILLAGES, TO VILLAGES LIKE SUMRASER: TO SEESCOOF EMRBODERY DONE BY HARIJAN & SODA COMMUNITY &NIRONATO SEE BELL MAKING BY KHATRI MUSLIM COMMUNITY, TO SEE ROGAN ART BY KHATRI MUSLIM COMMUNITY TO SEE LACE WORK BY VADHA COMMUNITY DHORDO TO SEE JATT COMMUNITY WORKING ON MUTHWA EMBROIDERY & VISIT VILLAGE LUDIYA TO SEE WOOD CARVING & PAINTED HOUSES OF HARIJAN COMMUNITY.KHAVDA: TO SEE AJARAK PRINT &PAINTED POTTERY WORK DONE BY MUSLIM KHATRI COMMUNITY OVER NIGHT KUTCH SAFARI LODGE / BHUJ03/11/2007 Zaterdag. We gaan vandaag op bezoek bij een aantal dorpen in de Kutch,het gebied “ingeklemd” tussen Bhuj en Pakistan. Rogan Art Copper Bells Great Ram (ooievaar, pelikaan) Byrindiair (zand) Dhordo (14:00 uur) Ludiya (commercieel, ketting) Kamelen.Vandaag een aantal dorpen bezocht.In dit gebied van vooral landbouw, productie van houtskool En veehouderij (schapen en kamelen) Maakten de mensen zelf hun kleren en textiel, Richtten ze hun huizen in en maakten zelf hun meubels. Dat doen ze nog maar vooral voor de toeristen. Daar hebben we het een en ander van gezien vandaag.

Allereerst Rogan Art.
Rogan is een soort hars.
Het wordt gemaakt door de zaden van de castor plant
om te zetten in olie (caster oil) en die vervolgens in te dikken.

Caster-olie plant.


Deze hars mengt men op de hand met watervaste kleuren.
Natuurlijke kleurstoffen worden gebruikt.
Die worden met een soort ijzeren pen aangebracht.
Op textiel.



Oude stukken die we te zien krijgen lijken op batik.
Het moderne werk van deze handwerkers is veel fijner.
Ik vond zijn thema “Tree of life” (levensboom) erg mooi.




In hetzelfde dorp was een familie die van een legering
van ijzer en koper bellen maken.
De bellen worden gegroepeerd of los verkocht.
Van sleutelhanger tot notenbalk.


Het landschap boven Bhuj wordt eerst overheerst door de acacia.
Ik weet niet hoe deze boom normaal groeit maar hier lijkt het
het meest op een struik.
Ondanks dat de moesson later was dit jaar
en er erg veel water is gevallen, was er veel dor gras en vele dorre velden.
Nog iets meer naar het noorden rijden we door een gebied
waar water het grasland afwisselt.
Zo ziet de Rann of Kutch er uit.
We zien pelikanen, flamingo’s en kraanvogels.
Nog verder naar het noorden komt de acacia weer terug.
Omdat we niet verder zullen gaan dan Kalavad
komen we niet echt op de Rann.
In het volgende dorp (spelling van de naam onduidelijk)
komen we via wat zandpaden.
Een paar jonge vrouwen halen water waardoor we
hun enkelsieraden en kleding goed kunnen zien.
De neus-, oor- en halssieraden houden ze verborgen.




Dit dorp bestaat uit huizen die na de aardbeving van 2001 zijn gebouwd.
Wel in de traditionele vorm maar van modern materiaal.
Je kunt in de huizen, waar we overal binnen mogen,
nog wel de traditionele decoratietechnieken zien.
Er stond nog een traditioneel huis.
Muren van leem, koeienuitwerpselen en stro.
Frappant was dat ondanks dat de deur en alle ramen open staan
het er aanmerkelijk koeler is dan in de moderne huizen.


Wandschildering.

Prachtige deuren.

Hoezo kleurrijk.

In het dorp worden we uitgebreid in de huizen rondgeleid
om uiteindelijk in de lokale variant van een Tupperware party
terecht te komen.
Dat zal vandaag nog regelmatig gebeuren.
Prachtig zijn de kleuren op de deuren
(Diwali, in de voorbereiding naar het feest worden de huizen opnieuw
van een kleurtje voorzien), de wandversieringen en de kleding.



Detail van de kleding.


Er komen nog meer oren in deze log, met oorbellen.

Wanneer we bij de Dhordo aankomen is het inmiddels 14:00 uur.
Heel warm en tijd voor gebed (Moslims).
Het dorp is zo goed als verlaten.
In Lydiya lag een berg pallets voor het dorp.
Van dat hout werden bedden, stoelen en kleiner werk als onderzetters
en dergelijke gemaakt.
Wederom veel textiel.
L. past nog 1 of 2 damesblouses maar de bouw van Westerse dames
is toch iets anders dan van Indiase.
De blouses zijn fel gekleurd met borduurwerk, knopen, bolletjes,
spiegeltjes en dergelijke.
De blouses zijn zonder rug.
Ze worden gedragen op een rok en over het hoofd en de rug
dragen de vrouwen een hoofddoek/omslag.
Uiteindelijk kopen we een polsketting als bladwijzer voor mijn journaal.


Alles moet opgeknapt worden voor Diwali.



Voorbeeld van wandversiering. Je ziet het langs deurstijlen, ramen, langs het plafond. Soms worden er hele kastjes van gemaakt. Compleet met televisie erin.



Famile met onze gids.

Voorbeeld van de versiering aan een raam.

Praktische opbergplaatsen.




Een toran.

Tupperware party.

Houten ligbedden, versierd. Gemaakt van oude pallets.

Oud huis met op de achtergrond een modern.

Onderweg zien we steeds bij poelen water dieren staan:
runderen, vogels, ezels, paarden en kamelen.
Bij een hele grote groep kamelen stoppen we even en nemen we foto’s.




Een van de herders (?) van de kamelen.

Terug in het hotel. Een heerlijke stoel.


Voor wie het niet herkent: de rand van de stoel is verstevigd met een fietsband.