Europalia Turkije: Anatolia

Anatolia is de grote tentoonstelling in Brussel
die samen met Imagine Istanbul het hart van deze grootse
culturele manifestatie vormt.
Iedere twee jaar staat een land/cultuur centraal in een groot
aantal manifestaties, van tentoonstellingen tot dans-
en muziekevenementen.
Activiteiten verspreid over heel Belgie, maar er zijn ook
activiteiten in bijvoorbeeld Nederland.

Voor mij was die grote tentoonstelling altijd een soort mijlpaal.
Zo moet het. Zo stel je een tentoonstelling en catalogus samen.
Twee jaar geleden India, vier jaar geleden China. Prachtig.

 photo WP_20151215_002EuropaliaTurkijeAnatolia.jpg

De tentoonstellingscatalogus Anatolia.


Maar nu moet me toch iets van het hart:

– BOZAR vind ik steeds minder geschikt als tentoonstellingsruimte.
De ruimte is alleen maar donker. Het lijkt er wel als of er al jaren
geen ondehoud meer aan het gebouw wordt gedaan. Dat is waarschijnlijk
niet zo, maar het ziet er niet uit.

– De tentoonstelling, zoals trots op de omslag van de catalogus staat,
vat 12.000 jaar geschiedenis en cultuur, samen in een tentoonstelling.
Naar mijn gevoel neemt men daarmee te veel hooi op de vork.
Ik wil en kan niets afdoen aan de jarenlange voorbereiding,
maar het komt niet over.

– Ik zag mooie, misschien wel speciaal voor de tentoonstelling
ontworpen en gemaakte tafels om voorwerpen op te presenteren.
Echt mooi.
Maar soms snap ik de ontwerper van de tentoonstelling niet.
Er staat een prachtig zilveren doosje, alleen op een tafel.
De toelichting vermeldt met name de afbeeldingen op de zijkanten.
Het tafeltje is (te) laag en wordt van een (1) kant en
dan nog van bovenaf aangelicht.
Je ziet dus de bovenkant goed, maar omdat de zijkanten niet
op ooghoogte staan en de zijkanten slecht of niet zijn belicht
komt het voorwerp niet tot zijn recht.
Ik moet buigen, sta in het licht, als er al licht is.
Hoe moeilijk kan dat nou zijn om die presentatie te verbeteren?

Mijn advies: ga een kijken bij ‘Azie -> Amsterdam’ in het
Rijksmuseum in Amsterdam.
De ruimtes zijn daar prachtig ingericht. Let op de wanden,
let op de kwaliteit van de omgeving die recht doet aan de kwaliteit
van de voorwerpen.
Dat is in Belgie ook mogelijk.

Heb ik dan niets moois gezien?
Jawel, erg veel moois zelfs.
Maar het moet mogelijk zijn om dit nog beter te maken,
zonder in te leveren op de kwaliteit van de inhoud,
en toch een (nog) groter publiek te trekken.
Daar ben ik van overtuigd.

Ik kijk uit naar het onderwerp Indonesie in 2017!
In tussentijd: gaan kijken en geniet.

India belichaamd

 photo EuropaliaIndia.jpg

In het kader van Europalia is er een fantastische tentoonstelling
Indiaase kunst in Brussel. De titel van de tentoonstelling is
‘India belichaamd’ of ‘The body in Indian art’ (het lichaam in de Indiase kunst).

 photo DSC_2987Ticket01TheBodyInIndianArt.jpg

Afgelopen zaterdag was dat mijn belangrijkste doel in Brussel.
De thema’s die behandeld werden in de tentoonstelling zijn allemaal
terug te voeren op de titel.
Een curator uit India (Naman P. Ahuja) is de drijvende kracht
achter de geweldige tentoonstelling en bijbehorende catalogus.
Hier geen oppervlakkig overzicht van de kunst in India maar
uitgebreide essays over de verschillende thema’s en veel,
heel veel afbeeldingen van voorwerpen.
Er zullen nog maanden overheen gaan voor ik dit gelezen heb.
Een prachtig naslagwerk.

 photo DSC_2993IndiaBelichaamdNamanPAhuja.jpg

Naman P. Ahuja, India belichaamd (catalogus).

Voor mij is het onvoorstelbaar dat deze tentoonstelling /
deze kunstmanifestatie (want dans, muziek, tentoonstellingen, literatuur, enz),
zo weinig aandacht krijgt in Nederland.
De tentoonstelling is nog te zien in Bozar tot 5 januari 2014.
Snel gaan dus.

 photo EuropaliaIndia.jpg

Kapoor grijpt onze aandacht…..

 photo DSC_2987AnishKapoorLargeMountainBezoekersgids.jpg

Kapoor grijpt onze aandacht,
niet door ons de berg te tonen
maar door hem te sublimeren.

Pascale van Zuylen
Curator Lhoist Collection

 photo DSC_2984AnishKapoorLargeMountain1994HoutcomposietEnMetallicVerf.jpg

Anish Kapoor, Large mountain, 1994, houtcomposiet en metallic verf.

Ik vind de uitspraak van Pascale van Zuylen onzin.
Prietpraat van een marketingdenkster.

Als je op de website van de collectie kijkt lees je,
dat dit bedrijf een verzameling foto’s heeft.
Hoe dit werk daar dan in past is mij een raadsel.
De foto’s die op de site worden gepresenteerd
zijn allemaal van grote, bekende, veilige namen.
De verzameling van een verwend kind.

Het werk van Kapoor wordt op een slechte plaats gepresenteerd.
De grote ruimte in Bozar is rommelig.
De ruimte is niet voorbereid op een tentoonstelling.
De ruimte is ongedefinieerd, slecht belicht, wel groot.

Het werk van Kapoor is heel vaak mysterieus maar
eigenlijk altijd estetisch aangenaam.
Je kijkt er met plezier naar.
De kleuren en of de materiaalwerking zijn aangenaam.
Dat is ook hier het geval.
Gelukkig is het kort na de opening van het museum nog niet druk.