Vanochtend leek het er even op dat het zomer zou gaan worden.
Maar luidt het gezegde niet: Ochtendrood, regen in de sloot ?
15/06/2005, 05:40 uur:
10 tellen later:
IIFA: Indiaase jet set in polderland
Nog meer, bekijk de jet set hier.
Evert Thielen.
Afgelopen zaterdag naar de tentoonstelling van Evert Thielen
in het Noord-Brabants Museum geweest.
Het weer was niet geweldig. Een koude wind.
Met de auto naar Den Bosch. Geparkeerd op de Parade.
Dan even naar het museum gelopen.
Evert Thielen was er zelf ook.
Hielp de suppoosten nog bij het op de juiste manier openklappen van de veelluiken.
Uit de kunstgeschiedenis ken ik alleen maar drieluiken.
Meestal een groot middenpaneel met aan weerszijden een kleiner paneel.
Meestal de helft van het middenpaneel zodat het gesloten kan worden.
Dit werk van ‘van Eyck’ bestaat uit 12 panelen beschildert met olieverf. Kijk voor meer informatie maar eens op de volgende website.
De veelluiken van Evert Thielen kennen meerdere standen.
Daarvoor zijn deze werken voorzien van een mechanische constructie aan de achterzijde.
Speciaal op maat gemaakt.
Naast de twee grote veelluiken ook zijn andere werken bekeken.
Technisch heel mooi. Je ziet haast niet dat het om schilderijen gaat.
Het lijken wel foto’s.
De werken hebben een magisch-realistische uitstraling. Mooi.
We ontdekten dat de meeste schilderingen op hout geschilderd zijn
en niet op doek zoals bij veel schilders het geval is.
Heel mooi vond ik een recent (2003) schilderij van een aantal koeien in een wei.
Een groot werk.
Aansluitend koffie met een ‘Bossche Bol’ gegeten op de Parade
en nog snel even een bezoek gebracht aan de St. Jan.
Vorige week gegeten
Voorafgaand aan het concert van Pat Metheny heb ik bij een Indiaas restaurant in Utrecht gegeten. Heel lekker en goed van prijs.
Het was een klein restaurant maar het zat helemaal vol. En dat op een dinsdagavond.
Voorgerecht:Paneer PakoraGefrituurde zache Indiase kaas in dun bladerdeeg met verse kruiden. Hoofdgerecht:Lam Biryani .Een traditioneel Indiaas gerecht. Een gerecht van Basmati rijst met amandelen, rozijnen, cocos, yoghurt, ei, tomaten, komkommer en medium kruiden. Het is geen curry. Er wordt een groente bhajee bij geserveerd, NIET HEET.
Zoals het een Indiaans restaurant betaamd is de rekening zeer geheimzinnig. Je kunt er in ieder geval niet op achterhalen wat ik er gegeten heb.
Bouwpakket
Inmiddels zijn ze al weer op.
Ze waren heerlijk.
Ga naar de winkel en koop nog gauw de asperges. Het seizoen is bijna voorbij.
Leuke reclame op bierviltjes
Afbeelding
Indiagevoel (4): het Herbarium
Tijdens onze vakantie in India (Sikkim en Orissa) heb ik onderweg wat planten verzameld. Mijn ‘Herbarium’. Langzaam groeide het idee om het herbarium met behulp van digitale foto’s vast te leggen. Het resultaat zie je hier.
Het is niet echt een herbarium, want volgens mij is dat een plantenverzameling en hier komen ook dieren in voor:
Voor wie mijn handschrift niet kan ontcijferen. Deze vrucht hebben we gekocht in Calcutta. Het is een soort noot, niet hard, met veel vocht. Je pelde de schil eraf en de inhoud at je op. Ik vond de vrucht lijken op Joda uit Starwars. Maar er waren geen medefans in onze groep en ik kon niet op de naam komen.
De volgende foto’s op een buine achtergrond zijn allemaal gemaakt in Orissa. Bij een van de stammen in het volle zonlicht op de stoep van een huis. De stoep was nog maar kort geleden opnieuw geverfd.
Deze foto ging mij met name om de grote vruchten. Hieronder een detail:
Indiagevoel (3)
In onze woonkamer staan de volgende twee beeldjes:
We hebben deze beeldjes gekocht in Orissa afgelopen November.
We hebben ze gekocht in een dorpje waar de mensen leven van het maken van dergelijke souveniers.
Deze metalen beeldjes worden gegoten met een wastechniek:
Met was wordt een vorm gemaakt. Deze wordt ‘ingepakt’ in klei.
In de oven smelt de was en het metaal, zodat het metaal de plaats opvult waar eerst de was zat.
Hier zie je de vorm die in de oven gaat:
De grote rond vorm die hier in de hand gehouden wordt, is de vorm waar het beeldje in zit. Samen met de was-deeltjes (het is een proces dat meerdere stappen doorloopt).
De tuit met het gat in het midden is de weg waarlangs het metaal gaat. Op de tuit plaatste men een halve kokosnoot met het metaal erin. Via een gat in de kokosnoot vloeit het smeltende metaal de vorm in waar het de was vervangt.
Ook zij dragen bij aan het heimwee-gevoel.
Proeven van kunst (5)
Deze nieuwe loten nog vergeten op mijn web te plaatsen.
Kapitein Zeppos: mijn favoriete serie van nu
In de jaren ’60 was dit op woensdagmiddag al het programmawaar we naar keken als kind.Hier in Brabant konden we via de antenne de BRT ontvangen.Hun woensdagmiddagprogramma is inmiddels legendarisch.Met Tante Terry en Nonckel Bob, met ‘Klein, klein kleutertje….’,Johan en de Alverman en Kapitein Zeppos (Jan Staphorst op z’n Grieks).Nu op DVD.Deze programma’s waren/zijn nog in zwart/wit.De muziek van de tune is onvergetelijk: Living it up, Bert Kaempfert.
Weer iets nieuws: bosaardbeien.
Je moet ze natuurlijk een naam geven.
De naam ‘Bosaardbeien’ dekt niet helemaal de lading.
Het zijn geen wilde aardbeien die je in het bos kunt vinden.
Het is een kruising tussen de aardbei en de framboos.
Ze worden speciaal gekweekt in kassen voor de horeca.
De ‘bosaardbeien’ op onderstaande foto zijn eigenlijk te klein.
Maar met de smaak is natuurlijk niets mis.
Ze zijn zoeter dan een ‘normale aardbei’.
De andere acteurs zijn:
Een bakje bramen
Een Mango, hij moet nog rijp worden. Een banaan samen met de mango in een plastic zakje doen bevordert het rijpingsproces. Heeft iets te maken met de stoffen die via de lucht vrijkomen bij de banaan).
Indiagevoel (2)
De foto ligt al weer een paar dagen te wachten om opgenomen te worden in de web log.
Nu komt het er dan van.
In november 2004 meegebracht uit Orissa, staat deze tube nog steeds tussen mijn toiletspullen.
Ik gebruik hem weinig om er lang mee te doen, aan de andere kant hij heeft niet het eeuwige leven.
Het wordt tijd om weer terug naar India te gaan, voor een refill:
Pat Metheny Group (2)
Gisteravond was het dan weer zover: Pat Metheny trad op in Vredenburg. Vanavond is er nog een tweede concert.
Ik heb Pat Metheny al een aantal malen gezien. De laatste kker toen hij ‘Artist in Resident’ was van het North Sea Jazz festival. Ik heb toen in die paar dagen al zijn concerten gezien.
De eerste keer dat ik Pat Metheny zag is inmiddels al wel 20 jaar gelegen.
Ik heb me gisteravong inderdaad schuldig gemaakt aan het kopen van prullaria maar wat wil je, wat een concert !
De zaalverlichting was al aan toen er muziek begon. Ik lette er niet meteen op want ik had net eerder ook stukken Metheny-muziek gehoord. Plots liep er een man het podium op, het concert was begonnen.
Wat volgde was ‘The way up’. Het nieuwe stuk van Metheny. Even na Pat Metheny volgde de zes andere bandleden, spelend op diverse instrumenten, en ging het zaallicht uit en de spots aan.
‘The way up’ toont wat mij betreft dat hij nog steeds groeit als componist/muzikant en bandleider.
Ik had de muziek al een aantal keren gehoord (alleen gisteren nog drie keer) maar als je zo’n uitvoering ziet vallen toch weer een aantal nieuwe stukken van de puzzel op z’n plaats. Het werd me nog duidelijker hoe harmonisch vanuit de gitaar de andere muzikanten een rol krijgen. Vaak ondersteunen ze de gitaar of worden als het waren een verlengstuk.
Daarnaast krijgen de andere instrumenten en de bespelers een rol als solist, en dragen ze thema’s aan. Geven kleuren (ik denk dat dat de textures zijn waarover het programma spreekt) en aanvullende invulling aan een stuk.
Dat terwijl het voor de luisteraar als heel natuurlijk overkomt, niet gemaakt, niet van ‘hij moest ook zo nodig nog even iets laten horen’.
Na een uur spelen (voor Pat Metheny bijna aaneengesloten) was de eerste publieke uitvoering van het stuk in Nederland voorbij. Ovationeel applaus.
Dat is toch wel leuk in Vredenburg. Op het North Sea krijgen de muzukanten vaak een beleefd applaus. In Vredenburg gaan de mesnen echt uit hun dak.
Ik vermoed dat het merendeel van de aanwezige mannelijke toeschuowers waren van rond de 20 met thuis een gitaar naar het bureau.
De tweede helft van het concert bestond uit ‘klassiekers’ in kleinere of complete bezetting. Vooral de oudere stukken zijn meer echte gitaarstukken dan ‘The way up’, maar daarom niet minder leuk. De breedte van het repertoire komt dan ook aan de orde: klassieke gitaar, headbangende muziek, stuwende solo’s, ingehouden versieringen. De kleinere bezetting leidde ook tot solo’s van de verschillende bandleden.
De bandleden waren:
Pat Metheny
Lyle Mays (piano en synthesizer)
Steve Rodby (acoustische en electrische bas)
Antonio Sanchez (drums)
Cuong Vu (trompet, zang, percussie)
Gregoire Maret (mondharmonica, percussie)
Nando Lauria (gitaar, percussie
In het tweede deel van het concert mochten we ook nog even luisteren naar de pikasso-gitaar van Metheny. Altijd leuk om te zien.
Het programmaboek(je) heeft eeninteressant stuk over de bedoeling achter de compositie:
At the time we started writing, we saw this as a kind of protest record. It could be seen as our protest against a world where fear has become a culture and political weapon, a protest against a world where a lack of nuance and detail is concidered a good thing, a protest against a culture that values that which can be consumed in the smallest bites over the kinds of effort and achievements that can only come with a lifetime of work and study.
Live 8 (2)
 |
Er is al een website voor het Live8-gebeuren. We kunnen al best spreken van een gebeuren want er is nu ook al een concert op 6 juni in Edinburgh. Daar treden op: Youssou N’Dour, Dido, Garbage, Travis, Texas, Ronan Keating, Daniel and Natasha Bedingfield, The Thrills, McFly, Damon Albarn, Embrace, Snow Patrol, Wet Wet Wet, the Proclaimers, Jamie Cullum, The Zutons en Annie Lennox. |
Gegeten
Sinds enige tijd hebben we de kruidenpasta’s van Mr. Patak ontdekt. Nu is het niet de gewoonte om reclame te maken maar met deze kruidenpasta’s is het erg lekker en eenvoudig Indiaas eten te bereiden.
Zo aten we vandaag Kabeljauwfilet, snappers en rijst op z’n Indiaas:
Op bovenstaande foto zie je de kabeljauwfilet in de ovenschaal bedekt met Mr. Patak (Tandoori).
Middelburg
Gisteren in Middelburg geweest.
Met name in de Oostkerkwijk:
Bovenstaande foto komt van de website van de gezamenlijke Protestantse kerken in Middelburg.
Gisteren was het weer niet zo mooi maar ik heb toch ook een paar leuke foto’s gemaakt:
Dit is dezelfde kerk als het eerste plaatje, alleen vanuit een andere hoek. Er staat echter nog een godshuis op deze foto. Voor de mensen die het ter plaatse kennen !
Dit is een beeld van de koepel aan de binnenkant.
Op de website staan overigens meer foto’s: in de zon, in de sneeuw, bij avond en vele details.
Boven de in/uitgang zijn onder andere de 10 geboden te lezen.
De entree van de kerk.
Op de website met het Nederlands cultureel erfgoed vond ik de volgende toelichting:
Middelburg, Oostkerk:
Achtkantige koepelkerk, geplaatst in de as van de Breestraat en geheel vrijgelegen op een lichte verhoging, zodat het bouwwerk als stedebouwkundig “point-de-vue” fungeert.
Gedurende de bouwperiode van 1647-1667 vonden diverse verwikkelingen plaats, die ertoe leidden dat er verschillende architecten en specialisten aan te pas kwamen, zoals B. Drijfhout, P. Post, A. van ‘s-Gravesande en P. Noorwits.
Het uiterlijk van de kerk vertoont behalve de voor Nederland niet veel toegepaste kolossale orde ook rijk beeldhouwwerk in de vorm van guirlandes alsmede een op de klassieke bouwkunst geinspireerde vormentaal. Het gebruik van natuursteen verleent de kerk een voornaam uiterlijk. Dit gegeven wordt door de reeds genoemde situering nog versterkt.
Inwendig bevinden zich een preekstoel uit de 18de eeuw met voet uit de 17de eeuw waarvan het klankbord gevormd wordt door de orgelgalerij.
Gebrandschilderde glazen uit 1664.
Overigens is het inwendige van de kerkruimte van eenzelfde symmetrie als het exterieur en dat verleent aan het gehele ontwerp een sterke mate van samenhang en evenwicht.
De Oostkerk is van bijzondere cultuurhistorische waarde vanwege de interessante bouwgeschiedenis (waarbij vele prominente architecten waren betrokken), omdat het gebouw geldt als een der eerste voor de hervormde kerkdienst ontworpen kerken in Nederland, vanwege het rijke beeldhouwwerk en niet in het minst door de prominente ligging in de wijk Nieuwstad van Middelburg. 
Een relief in de buurt van de abdij.
In een straat in de buurt van de kerk prachtige huizen. In goede staat. Mooi onderhouden en gerestaureerd. Dit huis heet de Granaatappel en dat is ook te zien in het bovenlicht boven de voordeur.
En wie is deze mysterieuze drummer ?
Bosch
Er is een prachtige site gemaakt rond Jheronimus Bosch. Deze site is een bezoek waard !
Een logje over zo’n fantastische kunstenaar kan en mag natuurlijk niet zonder een plaatje:
Proeven van kunst (4)
Gisteravond gegeten bij Da Nino op hun eerste Meet & Greet-avond.Het was heerlijk eten.Vooral de Carre d’ Agnello con Fondo al Rosmarino (Getrancheerde lamscarre in rozemarijnfond) was geweldig.De borden:
Maar het belangrijkste is natuurlijk het eten.
Hierbij het menu:
Gerdi Zwaan
Vandaag in Middelburg geweest.Daar is iedere eerste zondag van de maand een open atelier dag.Ik heb het atelier bezocht van Mevrouw Gerdi Zwaan.
 |
 |
Het atelier ligt dicht bij de Oostkerk. Een erg mooie buurt van Middelburg.Het is een mooie grote ruimte met daarbij een tuin.Ook in de tuin staan een aantal beelden opgesteld.Mevrouw Zwaan vertelde me dat de ruimte een oude smidse is geweest.Een plezierig bezoek met hele mooie beelden.
Evert Thielen
In het Noordbrabants Museum is ’s Hertogenbosch is op dit moment een tentoonstelling aan de gang met werk van Evert Thielen.
Wie ?
De web site van Wilma Terhaag bevat de volgende tekst:
Evert Thielen, een schilder die zowel door zijn eigenzinnige manier van schilderen als door zijn kleurrijke persoonlijkheid op veel mensen indruk maakt.
Evert Thielen (Venlo 1954) tekent al vanaf de tijd dat zijn grootvader hem verhalen vertelde.
Van die verhalen maakte hij tekeningen.
Schilderen doet hij sinds zijn tienertijd, toen hij in de ban raakte van de muziek van Richard Wagner.
Hij zocht naar een vertaling in schilderkunst van Wagners Gesamtkunstwerk en vond die in de middeleeuwse drie- en veelluiken.
Technisch gezien was het schilderen van een veelluik te hoog gegrepen voor een scholier en waren de onderwerpen te complex.
Maar eenmaal op de kunstacademie studeerde Thielen op elk aspect afzonderlijk, onderwerp zowel als techniek.
De kunst van Jan van Eyck diende als voorbeeld, zeker nadat hij betrokken was geraakt bij het natuurwetenschappelijk onderzoek naar technische aspecten van Van Eyck’s bekendste werk, het Lam Gods.
Van toen af aan stelde Thielen zich ten doel om eigentijdse veelluiken te maken met de technische middelen van de 15de eeuw.
Zowel zijn verf, alsook de grondering en het vernis maakt hij zelf.
In deze techniek maakt Evert Thielen schilderijen waarin de werkelijkheid zo levensecht mogelijk wordt geregistreerd.
Ondanks het gebruik van een eeuwenoude techniek zijn de mensen die hij portretteert herkenbaar als mensen van onze tijd, de situaties zijn die van nu, de entourage van zijn onderwerpen is hedendaags.
Door het gebruik van oude schilderstechnieken verbindt Thielen traditionele thema’s en ambachten met een beeldtaal van nu.
