01/11/2004

Aankomst in Mumbai om 01:15 uur Nederlandse tijd, Dat is 05:45 uur locale tijd.
Het culinaire thema past prima bij het vliegen: iedere vlucht weer iets anders te eten.
Mumbai is warm en benauwd.
Redelijk snel hebben we de transferbus gevonden
(we gaan namelijk van het internationale deel van de luchthaven naar het nationale deel).
De volgende vlucht wordt uitgevoerd door Sahara.
Het laatste eten omvatte naast de sandwiches een vrucht die ik niet thuis kan brengen.
Vochtig, oranje van kleur, het vruchtvlees heeft iets weg van meloen maar was vaster.
Van de kleur ben ik niet zeker, het was donker in het vliegtuig.
Inmiddels is het 06:30 uur en begint het al licht te worden.
We namen de transferbus maar er was weinig tijd.
We moesten op international onze bagage ophalen, dan door de douane,
dan de transferbus opzoeken en halen, dan de bagage inchecken op domestic,
dan een boarding card zien te krijgen, dan door de security
waar je zowel voor jezelf (op de boarding card) als voor je handbagage (voor mij twee stuks)
een stempel moet hebben.
Inmiddels ben ik ge-upgrade naar business class en zit L om 7 minuten over half acht
achter in het vliegtuig.
Een koel handdoekje, luxe bladen om te lezen, ruime leren stoelen,
een krant en een koel glaasje kokosvocht en de deur sluit.
Niet alle reisgenoten zijn mee, denk ik.
Reistijd: 2 uur en 10 minuten.
Meer dan 100 kilometer.

Vanuit het vliegtuig heb ik een mooi uitzicht over de stad in nevel
terwijl de zon er langzaam doorheen komt. Grote sloppenwijken.

De rose vrucht is opgelost. Het is papaya.
We krijgen ontbijt opgediend in gangen, metaal bestek, aardenwerk bordjes,
een stoffen tafelkleedje en servet.
Traditioneel Indiaas eten wordt op een bananenblad opgediend.
Op mijn bord je ligt dan ook een stukje bananenblad als placemat.
Er is een keuze uit drie soorten, warm, brood.
Natuurlijk mors ik hier de papaya op mijn lichte broek.
Dan volgen de corn flakes (2 soorten) met koude of warme melk.
Ik neem de mango yoghurt.
Ik heb de aardbeien yoghurt al een keer gehad vandaag.
Als hoofdgerecht een vegetarische curry en iets dat lijkt op een bitterbal met stukjes brood
en een rood sausje.
Het sausje is zoet en een beetje heet.
Het brood is voorzien van koriander.
De curry is nog het heetste, met knoflook, ui, erwten en tofu.
De zaadjes in de curry zouden weleens mosterd kunnen zijn, komijn ?

Het uit/inchecken ed was in Mumbai zo gehaast dat ik prompt mijn rugzak
en mijn plastic zak (met bladen en ander leesvoer) vergat.
Maar ik heb het idee dat ik nu alles weer bij me heb.

Het koekje bij de thee is gemaakt met kleine zaadjes. Lijkt een beetje op anijs.
Voor ons een vreemde combinatie, zo’n roomboterkoekje met anijs.

Tea with lemon, that goes without saying !

Vanuit de lucht meanderen rivieren door een groen landschap
waar behalve dat groen verder niets lijkt te zijn.

We vliegen over Kolkata (Calcutta), zien de rievier, de bruggen, en het Victoria Memorial.
Het schijnt 27 graden Celcius te zijn.
Nog een lekker warm en vochtig doekje om de vlucht af te ronden.

Tijdens de busreis van de luchthaven naar het hotel valt de bus stil.
Midden op een drukke weg. Wat een verkeer !

We hebben al wat rondgelopen door Mumbai. Het is er erg druk en heel stoffig.

Dit is een kaartje van het centrum van Calcutta.
De drie rode bolletjes geven aan:
– de ingang van hotel Great Eastern Hotel, de ingang ligt aan de ‘Old Court House Street’;
– het tweede rode bolletje geeft aan vanaf waar de volgende foto is genomen.
Het is het bolletje bij de Raj Bhawan. De foto toont Esplanada East en het Carzon Park;
– het derde rode bolletje toont de locatie van de Moskee.
Een foto daarvan zie je een klein stukje verderop in deze log.


(Esplanada East en Carzon Park)

We zijn eigenlijk te moe en de verandering van temperatuur eist zijn tol.

(Omgeving Sudder Street)

Dan maar wat geld wisselen.
Dat is nog niet zo eenvoudig.
De meeste banken zijn begrijpelijkerwijs uitgerust voor de locale markt, niet voor buitenlanders.
In het hotal, dat op het eerste gezicht een hele blok beslaat, zit ook een bank.
Een groot woord voor een klein kantoortjes waarvan de deur zo klemt dat L eerst denkt
dat we op de verkeerde plaats zijn.
Een man doet de administratie: de nummers van de biljetten en cheques worden genoteerd,
de koers wordt verschillende malen gecontroleerd,
de omrekening wordt enkele malen doorgerekend op de rekenmachine
en een ontvangstbewijs wordt uitgeschreven. Geen kleine klus.
De tweede persoon schrift de informatie dan over in een ander boekje
en deelt een token uit (een muntje) waarmee wij dan naar een kassier kunnen gaan.
Dit getralied kantoortje zit helemaal links in de ruimte.
Een klein luikje gaat open waardoor je de token schuift.
Aangezien het aantal roepies al enkele malen aan elkaar is doorgegeven
kan het uitbetalen beginnen.
Het is het mooist als je het nog eens goed natelt.

Ik had nog 4 oude biljetten van 100 roepie die ik aan mijn moeder had gegeven
voor haar verzameling. Deze werden keurig omgewisseld.

In het hotel zijn ook restaurants. In een er van met de naam Jade Garden
(helaas geen echte tuin zoals de naam suggereerd) lopen 5 obers rond
om ervoor te zorgen dat we 2 cola krijgen.
Missie geslaagd !
We gaan nu even slapen.

Om 18:00 uur zou de briefing zijn maar drie van onze medereizigers kunnen pas om 21:00 uur in Calcutta aankomen.
Briefing morgen om 07:30 uur.

Voor het zover is gaan we gezamenlijk eten in een Indiaas restaurant.

(Moskee Jahawarlal Nehru Road, vlakbij de Metro)

Niet luxe maar ook geen straattentje.
Typisch Indiase kaart met verschillende bieren.
Iedereen nam verschillende gerechten.

De Naan was heerlijk, de ‘spring roll'(of loempia met vegetarische vulling) van L was ook heerlijk.
Na het eten nog een wandeling door de wijk.
Vele, vele bedrijfjes waar van de vroege ochtend tot de late avond wordt gewerkt.

Zo was er een straat met allemaal glasverwerkers.
Leuk om te zien hoe men spiegels etst.
De etenstentjes zijn bijzonder kleurrijk.

Het is zo jammer dat we daar niet het risico kunnen nemen om aan te schuiven.

In het hotel nog 1 van de drie bars bezocht.
Daar speelde een 9-mans formatie.
Drie zangeressen en een aantal instrumentalisten.
In de zaak zaten alleen mannen.
Een aantal waren al behoorlijk dronken.
De sfeer is wel bijzonder.
De mannen betalen regelmatig voor de muziek.
Soms door naar voor te lopen en het geld er weg te leggen.
Meestal door een ober te sturen.
Een man stuurde zelfs, nadat hij een aantal malen expliciet geld had gegeven
aan een bepaalde zangeres, een briefje aan die vrouw.
Er waren overigens drie zangeressen: een naief, een geslepen tante en een sjagerijn.

Aan de kamer zullen we niet te veel woorden vuil maken.
Het hotel is een historisch monument.