De Grote Toren in de nacht

Het volgende bezoek was de Grote Toren.
Dat bezoek had heel wat voeten in de aarde.
Het was namelijk nogal druk.
Ik had begrepen dat er iedere tien minuten een groep naar boven kon.
Nu dat had helemaal niet gegaan.
Het bleek dat er ieder uur, om kwart over, een groep naar boven kon.
Ongeveer 25 mensen tegelijk.
Ik ging in de rij staan voor een kaartje (hoe het bezoek aan de toren
geregeld was moest je zien te achterhalen bij mensen voor je in de rij).
Het was 10 over half negen.
Even later hoorde ik van de mensen voor me dat ik in de rij stond
voor het bezoek van kwart over 10.
Na het bemachtigen van een kaartje heb ik
de Evangelisch Lutherse Kerk en de bibliotheek bezocht en heb ik
de videoshow in de Grote Kerk nog twee maal gezien.
Maar toen was het zover.


Poppenspel van Irene Laros.


Het is even goed zoeken tussen de balken.
Onder de grote klok in de Grote Toren werden de torenbeklimmers
verrast met een stukje poppentheater van Irene Laros.
Heel geconcentreerd werd daar Queen of the night gespeeld.
Het begon dus met de Mozart aria Koningin van de nacht en
vervolgens kwamen er nog allerlei andere koninginnen langs.
Tot en met de Queen of soul.





Queen of the night.
























De Beiaardiers.


Nog een aantal trappen op en dan kom je bij het carillon.
Op marktdagen, dinsdag en vrijdag, speelt de beijaardier zelf
maar op ieder kwartier laar het carillon een deuntje horen.





Zo zijn de namen meer leesbaar.






Het Carillon.








Dan nog een paar treden en dan het uitzicht.
Het waaide vrijdagavond nogal.
Dat maakte het maken van foto’s nog moeilijker.
Hier de Grote Markt en de Anthoniuskerk.





De toren zelf stond wel stil.












Verlichte panden aan de nieuwe haven.






De afdaling is al weer begonnen: de klok.






Met het wapen van Breda.












De weg terug.




Grote of Onze Lieve Vrouwe Kerk Breda

Er was in De Grote Kerk een soort live videoprojectie.
Op het orgel en op drie, onder het orgel staande, projectieschermen
werden videobeelden geprojecteerd.
De video werd begeleid met geluid.
Maar het gebruiken van muziek van Philip Glass,
Koyaanisqatsi (?), lijkt me een beetje te eenvoudig.
Zeker voor een groot publiek was het leuk om te zien,
maar het mooiste kunstwerk hier was toch de kerk zelf.
Het was een mooi schouwspel.





Ik heb wel een statief, maar dat is zo’n grote driepoot.
Prima voor in het veld of gewoon thuis.
Maar in een kerk of museum niet zo handig.
Ik zal binnenkort eens zo’n eenpoot kopen.
die is eenvoudiger mee te nemen.
Fotograferen uit de hand in het donker kan eigenlijk niet.





De techniek waarmee men in staat was
om pijp voor pijp, het orgel in de Grote Kerk te belichten,
was erg indrukwekkend.


Deed me denken aan I Carceri van Piranesi.



 

Electron en IdeeFixe: Interference

Interference is een internationele tentoonstelling
georganiseerd door Stichting Idee-Fixe
in samenwerking met het Spaanse festival In-Sonora
dat afgelopen jaar te zien was in Madrid.
Zowel geluid als licht zijn golven
die met elkaar en alle voorwerpen op hun weg interfereren.

Bij deze reactie op elkaar maken de golven
mooie en vaak onvoorspelbare patronen.
Die patronen vormen de basis voor de expositie Interference.

Laat je verrassen door uiteenlopende installaties
die gebruik maken van licht en geluid,
high tech ‘cosmos ray collectors’ en
interactieve computerinstallaties of sfeervolle,
kaarsverlichte bewegende schilderijen.
Een keuze aan licht- en geluidskunstenaars
uit heel Europa presenteert zich
in 17 verschillende installaties.






Electron en Idee Fixe hebben steeds tentoonstellingen
van een hoge kwaliteit.
De ruimte is uitermate geschikt voor het type activiteiten
dat ze ontplooien.
De uitvoering van de tentoonstellingen
is ook steeds goed verzorgd.
Ook nu weer met een mooie folder.
De werken die er tentoon staan zijn niet echt experimenteel meer.
Ze haken aan bij ontwikkelingen die we al zien vanaf de jaren ’70
van de vorige eeuw.





Der Wexel, Gazelle.


Dit is bijvoorbeeld zo’n werk dat je direct doet denken aan Tinquely.
Twee fietsen op een bal, die continue bewegen.





Maite Camacho, Attempts to sit on a broken chair.












Mario Gutierrez, For your safety.


Voor ‘onze eigen veiligheid’ hangen tegenwoordig overal camera’s.
Big Brother volgt ons op allerlei manieren.
Hier bedienen we een machine die ons beelden geeft
van allerlei punten in Breda.
Voor onze eigen veiligheid.





Alfredo Morte, Golpeador F1.


Een geluidmakende fiets (zoiets als die fiets van mij).





Twan Bastiaansen, Serenade #2.





Deze opstelling maakt het mogelijk zelf geluid/muziek te maken.
Het is wel de bedoeling dat je met 4 mensen bent.





Escoitar, Mosquito Device.


Dit werk is maar ten dele door mij te ervaren.
De video wel.
Die gaat over het feit dat de Amerikaanse overheid
geluid gebruikt en onderzoekt om er wapens mee te maken.
Het Musquito Device is een apparaat dat een hoog irritant geluid
maakt waar alleen jongere mensen last van hebben.



Grafische werkplaats Raaf

Slechts met 1 foto.
Maar de foto geeft wel weer hoe het Schimmenspel er uit zag.
Er was een groot doek gespannen,
waarachter een lichtbron scheen.
Voorwerpen leken in een proces te worden ingevoerd.
Toeschouwers konden van een tafel
drie-dimensionele voorwerpen pakken,
en die aan de ‘operateur’ van de machine geven.
Vervolgens werd een twee-dimensionele afbeelding
tegen het doek bevestigd.
Soms werd er een tekst toegevoegd.
Zo ontstaat een steeds wisselend grafisch beeld
waarbij licht en donker de hoofdrol spelen.



Cultuurnacht Breda

Voor het eerst in een hele lange tijd, voeg ik een nieuwe Categorie toe
aan mijn weblog: Cultuur.
Gisteravond stond de cultuur centraal in de eerste Cultuurnacht Breda.
Wat mij betreft een erg geslaagd evenement.
Een groot aantal plaatsen in de stad waren de hele avond
en in het begin van de nacht open: musea, dansscholen, theater,
film, expositieruimtes, boekhandels, bibliotheek, poppodia enz.
Het was ook druk.
Overal in de stad liepen mensen met hun passe-partout rond.
Een lichtgevende lantaarn in het donker,
prima aansluitend bij het thema ‘Duisternis in Breda’.
De toeschouwers/deelnemers waren van alle leeftijden.
Het was interessant, spannend, leuk.

Ik bezocht achtereenvolgens:
Electron met IdeeFixe en Grafische werkplaats Raaf;
The Loads;
De Grote Kerk;
De Bibliotheek;
De Grote Toren;
Lokaal01;
MustSee Bioscoop.

In een reeks van kortere weblogs loop ik aan de hand van de foto’s
deze evenementen even langs.


Passe-partout op de kast.

Oppassen met betalen via het internet: PayLogic

Ik heb al best lang een weblog.
Ik werk in de automatisering.
Heb dus al heel wat jaren te maken gehad met het internet.
Kocht al vroeg CD’s in de Verenigde Staten.
Heb er vakanties mee geboekt in Rusland en India.
Gebruik LinkedIn, Facebook enz, enz.
Maar het blijft toch steeds uitkijken.

Deze week wilde ik een kaartje kopen voor de Cultuurnacht Breda.
De avond was een groot succes wat mij betreft.
Maar daarover later meer.
Nu kon je het kaartje ook via het Internet kopen.
Handig, het regende zo donderdagavond.
Echter, deze keer moest ik betalen via PayLogic.
Nooit van gehoord.
Wat blijkt, weer zo’n vage partij waar bobo’s van de KNVB
weer veel geld mee verdiend hebben.
Een onbekende partij die ineens de markt wordt ingesmeten:

Primera en Paylogic vormen samen nieuwe ticketgigant
Naast voetbaltickets zijn vanaf medio 2008 ook toegangskaarten van ruim 200 evenementorganisaties bij Primera-winkels verkrijgbaar.
Winkelketen Primera gaat een langdurige samenwerkingsovereenkomst aan met online ticketingpartij Paylogic. De samenwerking is voor beide partijen een belangrijke stap om hun ambities te verwezenlijken. Primera beoogt het beste en meest complete fysieke ticketverkoopkanaal van Nederland te worden, terwijl Paylogic met deze overeenkomst haar positie als dienstverlener aan evenementenorganisatoren aanzienlijk versterkt. Primera kreeg in december 2007 al de exclusieve verkoop van KNVB voetbaltickets. Nu worden daar via Paylogic de toegangskaarten voor de meer dan 200 evenementorganisaties aan toegevoegd.


Dit citaat komt van een website met de naam “Astroh”.
Waarschijnlijk ook zo’n partij als die AstoTV en zo.

Maar goed, het kaartje van de Cultuurnacht kost 6 Euro.
Via Paylogic mocht ik daar 1 Euro 30
aan administratiekosten bovenop bij betalen.
En voor wat, vraag ik me af.
21,6 % aan kosten op een kaartje, goede business.
Het zal allemaal wel binnen de wettelijke normen passen,
maar ik vond het belachelijk.
Ik cancel dus de transactie.
Even later komt de volgende e-mail binnen:



Dus ga ik op zoek naar de link om mij af te melden.
Ik dacht dat dit verplicht was.
Dat schijnt niet zo te zijn.
ik zie in ieder geval geen mogelijkheid me af te melden
via de e-mail of de web site.
Dus ben ik naar de website gegaan en maar even een bericht gestuurd
aan de help desk (Client care, ja, ja.):



Dan krijg ik vervolgens de volgende arrogante e-mail terug.



De boodschap is duidelijk.
PayLogic is te duur en een volledig onbetrouwbare partij.

Ik heb ze nog maar even een e-mail gestuurd:



Hildegard Michaelis

Enige tijd geleden kreeg ik een boek met de opmerking erbij
dat ik er misschien iets mee kon.
Het boek gaat over Hildegard Michaelis, een katholieke kloosterlinge,
die ook een kunstenares is.
Het was overigens een prachtig boek.

‘een glimlach lang’ van de uitgeverij Lannoo.


Ik heb het boek in eerste instantie doorgebladerd
met veel belangstelling voor de afbeeldingen.
Daar krijgt u hier een voorproefje van.


Elzas, Madonna van Epfig, 1968.


De barmhartige Samaritaan, 1972.Prachtige bijbeltekst, hier heel mooi verbeeld.


Wonderbare visvangst, 1971. Zo mogelijk nog mooier.


Grenada, Flamboyant, 1974.


Zwitserland, Valle Maggia, Ticino, 1971.

In Zwitserland is de natuur wel vaker mooi,maar Ticino is extra mooi.
Daar heb ik een zwak voor.


Sri Lanka, Vissersbootjes, 1971.


Moorea, 1975.


Stola, 1930.

Hildegard Michaelis was bekend vanwege haar weefkunst.
Er zullen verderop nog een paar prachtige voorbeelden volgen.


Tabernakelgordijn met vredesduif, 1928.


Begrafeniskazuifel, 1975.

In de beschrijving wordt nog meegegeven dat het hier om eenzwart kazuifel gaat.
Wat een kleuren.
Natuurlijk allemaal kleuren die met rouw te maken hebben
maar het levert hier een prachtig gezicht op.


Familiebeeld, kind op ezel, 1975.


Cultuurnacht in Breda, 23/01/2009.



Tijdens de eerste Cultuurnacht in Breda zal ook Lokaal 01
het grote publiek verwelkomen.
Er zal een gigantisch werk van de Belgische kunstenares Tinka Pittoors
aan de gevel hangen.
Binnen kan groot en klein zich vermaken met digitale kunstspelletjes
onder de noemer Nuleentje (ontworpen door Roel Sloots, William Speakman,
Kristoffer Zeger en Kim Schrier & Anne van Buul)
en Tuning People brengen interactief geluidstheater
dat niet zonder publiek kan bestaan.

Gelezen: Het leven van Charles Dickens, Wolf Mankowitz

Ik weet niet of dit boek nog vaak gelezen wordt.
Deze versie van het boek is uit 1977.
Het boek leest eenvoudig en snel.
Het zijn grote letters op dik papier.
Veel foto’s, da’s natuurlijk altijd aangenaam.
Maar veel diepgang heeft het boek niet.
Het is een vlakke opsomming van jaartallen en gebeurtenissen.
Weinig analyse van de boeken, het leven van de schrijver,zijn betekenis voor de literatuur of van de gebeurtenissen in zijn leven.
Er blijven te veel vragen over.
Wel geeft dit aanleiding om eens op zoek te gaan naar een volgende biografie.

En of je het nu wil geloven of niet,
ik ga zodadelijk met L. het laatste deel van Nickolas Nickleby afkijken
(van DVD, BBC de versie van 1977).

Op 18 januari 2011 kom ik er achter dat Photobucket probeert
bovenstaandexa0boekomslagxa0niet op mijn weblog te laten zien.
Ik hoop dat ik ongelijk heb.
Deze belachelijke censuur komt toevallig aan het licht
op de dag dat de Engelstalige Wikipedia een dag op zwart gaat
om te protesteren tegen nieuwe Amerikaanse wetgeving
die het verder moeilijk moet maken om producten
als dit boek te tonen op het internet.

Bruine bonensoep

Vandaag was er weer soep,
door mijn moeder gemaakt.
Bruine bonen, met kruidnagels, laurier en vlees
van de platte rib.
Uitstekend.

Recht uit de koelkast.






Mooie structuur.






Mooi van dikte, als de soep warm wordt, wordt hij vloeibaar.






Bijna gereed om te eten.






Of de soep gesmaakt heeft hoef je niet te vragen.




Constantijn Huijsmans

Huijsmans, Constantijn (1810-1886)TekenleraarConstantinus Cornelis Huijsmans werd op 1 januari 1810 in Breda geboren. Hij was de zoon van Jacobus Carolus Huijsmans (1776-1859), drogist en fijnschilder en Maria Elisabeth Beens (1787-1869). Op 15 juli 1854 trad Constantijn Huijsmans in Breda in het huwelijk met Ludovica Francisca Maria (Louise) Kerstens (1823-1855), de jongste dochter van bierbrouwer Bernardus Kerstens. Zij stierf echter al kort daarop. Huijsmans hertrouwde niet meer. Hij overleed in 1886 in Den Haag.Maar behalve als kunstenaar en tekenleraar verwierf Huijsmans de meeste bekendheid als tekenpedagoog. Hij ontxc2xadwikxc2xadkelde twee tekenxc2xadmethodes, die op vele scholen gebruikt werden. In 1840 gaf hij zijn eerste tekenmethode, Het Landschap uit.In 1852 gaf hij een nieuwe, door hem ontwikkelde, theorexc2xadtixc2xadsche en praktische tekenmexc2xadthode uit, de Grondbeginselen der Teekenkunst.Ook deze methode, bexc2xadschouwd als het Nederxc2xadlandse standaardxc2xadwerk over de juiste tekenmexc2xadthode, vond gretig aftrek. Onder andere de Tilburgxc2xadse H.B.S., waar Vincent van Gogh les zou krijgen, schafte ze aan.Het hele artikel vind je bij vervolg of op de volgende website:Thuis in BrabantHet leuke is dat veertig jaar geleden de gemeente Breda een collectiedocumenten heeft opgekocht van de heren Huijsmans (vader en zoon).Onderdeel van de aankoop zijn drie schetsboeken.Die kun je nu zien op de web site van het Stadsarchief.Ter gelegenheid van de aankoop, is er ook een inventarisatie gemaaktvan wat er allemaal gekocht werd.Ook dat document is op het web te vinden (TOEGC0014).Hier volgen een paar stukjes eruit.Voorblad.


Inleiding.De documenten werden dus gekocht vanInternationaal Antiquariaat Menno Hertzberger en Co uit Amsterdam.


Persoon 1.De eerste persoon waar deze collectie betrekking op heeft isJacobus Carolus Huijsmans (geboren 15/12/1776)Leerling van J.H. Frederiks.1825 Eerste directeur Stads Teeken-Instituut Breda.1830 Leraar handtekenen KMA Breda.


Persoon 2.De tweede persoon waar deze collectie betrekking op heeft isConstantinus Cornelia Huijsmans (geboren 01/01/1810)Leerling van M.I. van Bree, A. Scheffers en Cornelis van Spaendonck.1836 Directeur Stads Teeken-Instituut Breda.1837-1865 Leraar handtekenen KMA Breda.1865-1877 idem op de Rijksschool Willem II in Tilburg.Hier was Vincent van Gogh zijn leerling.1870-1877 Leraar Burger Avondschool in Tilburg.


Beschrijving schetsboek 21 en 22.


Het genoemde ontwerp voor het St. Gertrudabeeld voor de kerk in Princenhage (Afd IV, 22, blad 29).De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat de handgeschreven tekstenbij de diverse tekeningen nauwelijks tot niet te lezen zijnop de .pdf die van de website van het archief te downloaden is.Alleen hier kon ik de woorden St Gertruda en Princenhage ontcijferen.


Vermoedelijk de genoemde Waalse Kerk te Breda (Afd IV, 22, blad 18).


Vermoedelijk de genoemde priester op de preekstoel in de kerk van de Nieuwstraat, Breda (Afd IV, 22, blad 01).


Beschrijving schetsboek 23.


Kaft schetsboek 23.


Lees verder →

Kunstvaria

Anoniem, naar Holbein the younger, Henry VIII, circa 1580.


Camille Pissarro, Boulevard Montmartre, Lente 1897.


Chris Dorosz, The painted room, 2007.De geschilderde kamer, een soort driedimensionaal schilderij.


Edvard Munch, Evening on Karl Johan, 1892.Twee maal Munch, prachtig.Die lege gezichten.


Edvard Munch, Golgotha, 1900..


Egon Schiele, Double portrait of Heinrich and Otto Benesch, 1913.Heinrich Benesch was een spoorbeambte in Oostenrijk.Hij was een kunstverzamelaar en kwam zo in aanraking met Egon Schiele.Hier het dubbelportret dat Egon Schiele van hem en zijn zoon Otto maakte.


Eva Watson-Schxc3xbctze, Woman with lily, 1905.Vrouw met lelie.Dit is een voorbeeld van een foto uit de stroming die’pictorialisme’ wordt genoemd.Het pictorialisme was een stroming die de artistieke kwaliteitenvan de foto wilde benadrukken ten opzichte van de afbeelding.Simpel gezegd, de foto moest ‘mooi’ zijn.Fotografie als een soort schilderkunst.Men probeerde ook effecten van de schilderkunst in de fotografie te introducerenen deed dit door bijvoorbeeld het negatief aan te passen.Soort Paint Shop Pro avant la lettre.


John Everett Millais, Isabella, 1848-1849.De “Pre-Rafaelite” stroming kun je goed herkennen.Voor mij heeft het altijd iets onaangenaams.Maar ik kan de vinger er niet op leggen.Op het web vond ik de volgende toelichting op het werk:

‘Isabella’ is een van de eerste schilderijen in de toen nieuwe pre-Raphaelite stijl. Deze stijl begon zich te ontwikkelen kort na de oprichting van het Pre-Raphael Broederschap in 1848.Milais was toen nog maar 19 jaar. De harde, wat schreeuwende kleuren gecombineerd met scherpe details, de compositie bewust uit balans en zonder te veel diepte; dat zijn allemaal kenmerken van deze Engelse stroming. De beweging liet zich wat losjes inspireren door de schilders die Raphael vooraf gingen in Italie.Hier is het onderwerp afgeleid van een gedicht van John Keats. Op zijn beurt gebaseerd op een 14e eeuws verhaal van de Italiaanse schrijver Boccaccio. Het is het liefdesverhaal van Isabella, de zuster van rijke handelaren uit Florence, en hun arme leerling Lorenzo. De jaloerse broers zullen Lorenzo vermoorden maar het lichaam wordt door Isabella ontdekt. Ze begraaft het hoofd in een pot met basilicum die ze water geeft met haar tranen.De pot met kruiden in de achtergrond (rechts) verwijst al naar dit einde. Er zijn vele signalen van het op handen zijnde geweld en de tragedie. Bijvoorbeeld: een van de broers kraakt noten.

Hij probeert ook de van Isabella hond te schoppen terwijl er een hond rustig onder zijn stoel ligt. Honden zijn dikwijls het symbool van trouw en loyaliteit.

De geliefden delen een bloedsinasappel. Een verwijzing naar het bloed van Lorenzo dat later zal vloeien.

Liverpool Museum


Joseph Mallord William Turner, A shipwreck off Hastings, circa 1825.


Lovis Corinth, Woman reading near a goldfish tank, 1911.In het kader naar de zoektocht Goudvissen in de kunst.Detail.


Max Ernst, Pxc3xa9tales et jardin de la nymphe Ancolie, 1934.‘la nymphe Ancolie’, je moet eigenlijk, aldus Museum Tinguely,er nog de lettergreep ‘Mel’ aan toevoegen. Er staat dan “melancolie”.Het gaat hier niet zomaar om de mooie botanische vormen,het gaat om de sierlijke vormen tegen een achtergrond van dreigend oorlogsgeweld.Overigens ziet de foto van het museum Tinquely (Basel)er heel anders uit. Dichter bij de werkelijkheid, vermoed ik.Het werk betreft een muurschildering die al een aantal malengerestaureerd is. Het werk hing in een dansgelegenheid.Museum Tinguely.


Naoko Matsubara, Summer garden B, 2008.


Richard Avedon, Charles Chaplin, New York, 13 september 1952.


Rodney Graham, Allegory of folly, study for an equestrian monument in the form of a wind vane, 2005.Een moderne allegorie op het “Lof der Zotheid” van Erasmus.Nog een vrije interpretatie van een werk van Holbeim.


William B. Montgomery, Untitled, 1988.


Lees verder →

Vrijdagnacht 23 januari 2009



De eerste Cultuurnacht Breda gaat vrijdag aanstaande
23 januari 2009 plaatsvinden.
Een prima idee om de creativiteit nog eens een extra impult te geven.



Ik heb op mijn lijstje staan:

The loads
IDFX en Grafische werkplaats Raaf (Interference en Schimmenspel)
De Toren
Lokaal01
Mustsee



Mooie zonsondergang en maan

Afgelopen week hadden we een mooie zonsondergang en prachtige maan.
De maan probeer ik al een tijd te fotograferen,
maar misschien moet ik dat toch eens gaan proberen met statief.
Deze keer resultaten die op de site mogen.


Breda, Westerpark, richting Etten-Leur.







T'Horen zien en zwijge, carnaval 2009 in Breda

Het is bijna weer zo ver.
De carnavals en griepkoorts slaat toe in het zuiden van Nederland.
Afgelopen zondag kon ik dan ook weer e volgende medaille kopen:



Allemaal in het kader van 500 jaar Grote Toren in Breda.

In 1410 startte de bouw van de Grote of O.L.V. Kerk in Breda,
in 1468 was de toren aan de beurt.
Op 21 juli 1509 werd het hoogste punt van de toren bereikt.

“En dezelfde […de toren ] is eerst in ’t jaar 1509,
ten tyde van Engelbrecht den II. Graaf van Nassau volmaeckt.
Het kruys wierdt daarop gezet den een en twintigsten van Hooymaandt,
omtrent den middag”

En deze informatie is afkomstig van de speciale web site ter gelegenheid
van dit heuglijk feit.

Toren Breda 500 jaar