Het Mastbos op de eerste lentezondag van 2010

De lente knalt eruit.
De bomen weten niet hoe snel ze in bloei moeten geraken
en hoe snel ze blad moeten ontwikkelen.
Het was druk in het Mastbos bij Breda.





Er stond heel veel in bloei.












De knoppen lopen uit.












Zeldzaam is deze vlinder misschien niet maar ik heb hem gefotografeerd.












De zon, achter een boom, in de sloot weerspiegeld.






Nog genoeg oud blad in de sloot en he, ook al een nieuw, groen blad.










Kaki King

Ergens las ik dat ze de beste gitarist ter wereld is.
Dat gaat mij wat ver.
Kaki King is zeker goed.
Maar afgaande op dit eerste filmpje is die uitspraak te voorbarend.
Graag hoor ik meer van haar want ze laat dingen horen en zien
die we nog niet vaak eerder gehoord of gezien hebben op gitaar.
Ik heb vandaag ook het nummer Falling day gehoord.
Dat bekoort aanmerkelijk ninder.
Haar uitdaging ligt hem in er voor te zorgen dat haar speelstijl
geen trucje wordt.
Want dan hoor je heel vaak hetzelfde
en dat is jammer met een dergelijk talent.



Liefdesbrief

Een bezoeker van mijn web log brengt het nummer Liefdesbrief
van Lucretia van der Vloot onder mijn aandacht.

Het is een Nederlandstalige versie van het nummer ‘Love Letter’
dat op het album ‘No More Shall We Part’ van Nick Cave in 2001 verschenen is.

Alleen al omdat het nummer Liefdesbrief het originele nummer
weer onder mijn aandacht brengt, verdient het hier een plaats.

Best een mooie vertaling trouwens.


Lucretia van der Vloot: Liefdesbrief.


Nick Cave: Love Letter.

China reisverslag / travelogue 33




De Verboden Stad: 04/10/2009
Copper and Iron Vats


Het plein was al te zien in de vorige log.
Even later liep ik daar en nam een serie foto’s van de grote
koperen ketels en de keramische tegeltableaux.
Aardewerk was een specialiteit van China.
In de Verboden stad kom je allerlei vormen van aardewerk tegen,
in of op de gebouwen, maar ook in de tentoonstellingsruimtes.
De grote vaten zie je ook in heel de Forbidden City.
In een tijd zonder waterleiding maar met veel houten huizen
moet je wat doen om op brand te zijn voorbereid.





Tegeltableau.






Detail.












De straatjes in de Verboden Stad waren heel druk.






In de hele stad zie je deze voorzieningen in de muren. Ze zijn er waarschijnlijk om een gezonde hoeveelheid lucht toe te laten tot de gebouwen. Ze hebben steeds een andere vorm en een andere versiering. Hier planten.








Copper and Iron Vats

Copper and iron vats were part of the fire-fighting equipment in the palace. They were filled with water to be used to douse fires. From October to February every year, the vats were covered with quilts to prevent the water freezing, and on very cold days they would be heated by charcoal fires. The oldest vats were cast during the Hongzhi reign period (1488-1505) of the Ming dynasty. Each of the Ming dynasty vats has two iron rings, ancient, simple and natural. The Qing dynasty vats had two beast shaped bronze rings, a big belly and a small mouth. The Palace Museum has a total of 308 copper and iron vats of various sizes. Of them, 18 are copper vats inlaid with gold, which are located on both sides of Tai He Dian (Hall of Supreme Harmony), Bao He Dian (Hall of Preserved Harmony) and Qian Qing Men (Gate of Heavenly Purity).



Koperen en ijzeren vaten.

De koperen en ijzeren vaten maakten deel uit
van het brandbestrijdingsmateriaal.
Ze werden gevuld met water om ingezet te worden bij het blussen.
Van oktober tot februari waren de ketels afgedekt
met een doek om bevriezing te voorkomen.
Op erg koude dagen werden ze verwarmd door een houtkoolvuur.
De oudste vaten zijn uit de Hongzhi periode (1499-1505).
Elk vat uit de Mingdynastie heeft twee ijzeren ringen, traditioneel,
eenvoudig en natuurlijk.
De vaten uit de Qingdynastie hebben twee ringen in de vorm van een beest,
zijn breed en hebben een smalle hals.
Het Paleismuseum heeft 308 koperen en ijzeren vaten
van verschillende afmeting.
Daarvan zijn er 18 koperen die ingelegd zijn met goud
en die aan beide zijden staan van de Hall of Supreme Harmony,
de Hall of Preserved Harmony en de Gate of Heavenly Purity.





Nog een tegeltableau, nu niet gestileerd maar een afbeelding van een vijver met planten, bloemen en dieren.






De Verboden Stad bestaat niet alleen uit grote hallen. Er zijn ook veel kleinere gebouwen. Het gebouw rechts en in het midden van de foto is nu een souvenierwinkel.





Voorjaar in de bol

Sommige mensen hebben het voorjaar al heel snel heel hoog zitten.
Zo ook bij ons thuis.
Nog maar wat beperkte zonnestralen en we storten ons er helemaal in.
Ook met eten.
Daarom deze week een heerlijke pastasalade met:
olijven, paprika, boontjes, salami, brood, enz.
Heel Italiaans.





.






Let op de slacouvert.





Hoekse Waard

Deze week was ik in de ochtend een keer in de Hoekse Waard.
Daar maakte ik de volgende foto’s.





Ik wilde opnames maken van de akkers. De prachtige ploegvoren in het zand. Maar plotseling zag ik een fazant langs de kant van de weg. Voor ik mijn camera erbij had, had hij zich al van mij afgekeerd en kon alleen nog zijn rug op de foto zetten..






De akker.






De fazant in de verte.






Zand.






Een impressionistische Hoekse Waard.




Lokaal01: Pleasure Ground II

Lokaal01 is geen museum. Het is meer een platform of een werkplaats.
Of zoals ze het zelf noemen:
“Lokaal 01 : onderzoeks- en presentatieruimte voor beeldende kunst”.
Het huidige project heet Pleasure Ground.
Een serie van activiteiten van toneel, performance, een steeds wisselende
tentoonstelling en een introductie van een theoretisch essay.









Ik ben gewoon gaan kijken.
“Pleasure Ground, de gedroomde teugelloze speeltuin
voor 17 lokale, nationale en internationale kunstenaars.
Deze kunstenaars krijgen de absolute, volledige en onvoorwaardelijke
vrijheid aangeboden om dit bijzondere tentoonstellingsproject
naar hun hand te zetten.”

Heel bijzonder vond ik het werk van Chisato Tamabayashi.
Maar daarover later meer.
Nu even de foto’s die ik gisteren maakte.





Willem Claassen, Wheelbarrow cemetary.



Willem Claassen, Wheelbarrow cemetary.






Warre Mulder.






Lotte Geeven, Eye-blink Foxtrot.


Heel mooi.





Drie van de vijf ogenschijnlijk zelfde schilderijen van Nele Tas.






Een landschap van Sanne van Gent.



Kijk je van op zij dan zie je de vele lagen: Sanne van Gent.






Benjamin Greber.


Heel mooi werk. Niet van metaal maar van hout.
Minitieus nagemaakt.





Politiek, actueel maar ik vrees met een hoge mate van voorspellende waarheid: de komende tijd zal cultuur lijden onder de bezuinigingen van welk kabinet dan ook. Maar ik laat me verrassen.





KOP



What’s the point of giving you any more artworks? Wat is het nut om je nog meer kunstwerken te geven?





Als je een reeds bestaand object in een andere context plaatst, is het dan een kunstwerk? In 1917 introduceerde Marcel Duchamp met zijn kunstwerk xe2x80x98Fountain de ready-made; een bestaand object als kunstwerk.

In WHATxe2x80x99S THE POINT OF GIVING YOU ANY MORE ARTWORKS? laten kunstenaars werk zien waarin ze op eigen wijze omgaan met het begrip ready-made. Maar dit gaat verder dan het object. Ook een op internet gevonden afbeelding, een situatie of zelfs een gemoedstoestand kan de aanleiding vormen voor een kunstwerk. Alles is bruikbaar.



Dat is wel een interessant gegeven.
Waarom nog meer kunst.
Er is al zo veel.
Zelfs alledaagse voorwerpen zijn al gepresenteerd al kunst.
Alles is al gedaan?

Dat laatste is overigens niet helemaal waar.
Ik verbaas me steeds weer.
Ook vandaag weer.
Heb ik op de tentoonstelling van KOP het antwoord gekregen?
Nee, maar wat niet is kan nog komen!
KOP op!





Wolfgang Plxc3xb6ger, Me in front, 2003.


Vanmiddag stond ik dan ook voor die tafel.
Een tafel met drie boeken.


Wolfgang Plxc3xb6ger, Me in front, 2003.


De boeken staan vol met afbeeldingen die afkomstig zijn van Google.
Op iedere foto die ik heb gezien bij het doorbladeren,
staat er iemand ergens voor.
Meestal staan een of meer personen voor een ‘bekend’ gebouw.
Veel vakantiefoto’s, veel jonge mensen.
Ik doe dat ook een beetje op mijn weblog, in die zin
dat ik mensen kunstwerken voorhou.
Of althans afbeeldingen van dingen die ik kunstwerken vind.
De meeste afbeeldingen komen in mijn geval ook van het internet.
Soms via Google gevonden.
Het maakt mij overigens geen kunstenaar.
Mensen op de afbeelding probeer ik te vermijden.
Maar daar gaat het denk ik niet om.

Foto’s van mensen die poseren voor een gebouw zijn er veel,
erg veel te vinden.
De foto’s zijn op zich objets trouvxc3xa9, gevonden voorwerpen,
direct gereed als kunstwerk.
Plxc3xb6ger heeft bewust een selectie gemaakt in wat hij ‘vond’.
Hij heeft op Google ‘Me in front of’ ingetikt als zoekargument.
Interessante vraag is natuurlijk waarom willen al die mensen
op een foto vastgelegd worden met iets bepaalds in de achtergrond?
Vervolgens confronteert Wolfgang Plxc3xb6ger zijn publiek ermee.





Pierre Ardouvin, Tout l’univers, 2004.


Een kanarie in een kooi.
Een goudvis in een kom.
Een plant in een pot.
Deze voorwerpen staan op een wit tafelkleed
dat op een draaiende tafel ligt.
Het hele universum?





Pierre Ardouvin, Tout l’univers, 2004.





China reisverslag / travelogue 32

De Verboden Stad: 04/10/2009 Large Stone Carving

Als je in de Verboden stad in Beijing Bao He Dian verlaat
verlaat je ook het laatste gebouw van het Buitenhof.
De volgende stop is dan bijvoorbeeld het binnenhof.
Maar kijk je nog even terug naar Bao He Dian dan zie je
het grootste gebeeldhouwde pad van de Verboden Stad.
Daarover, over die grote steen, gaat deze korte blog.


De poort van het buitenhof. Je mag niet dwars door Bao He Dian heen. Aan weerszijde is een dergelijke poort. Hier de Rear right gate.


Vanaf die verhoogde poort kijk je uit op een binnenplaats en de Gate of Heavenly Purity.


De Gate of Heavenly Purity, toegang tot het binnenhof.


Detail: Drakenkop.


Large stone carving.


Engelse tekst van het bord en een korte Nederlandse samenvatting:

Large Stone Carvings

The largest stone carving lies on the descent from the raised platform of the Outer Court, heading north towards the Inner Court, behind the Hall of Preserved Harmony.

It is the largest Stone carving in the palace, 16.75 meters long, 3.07 meters wide and 1.7 meters thick, and weighs more than 200 tons, hence the name Large Stone Carving. It was carved out of a huge natural stone in the early Ming Dynasty, when the three main halls were constructed. In 1761 (the 26th year of the Qianlong reign period of the Qing Dynasty), the old patterns on the stone were all hewn away, and new patterns were carved. With beautiful interlocking lotus patterns all around, the huge stone carving has curling waves at the bottom and nine dragons amidst clouds in the middle, as the dragon is an imperial signal. The stone was quarried from Dashiwo in Fangshan in the western suburbs of Beijing. It was transported to the Palace Museum by sprinkling water on the way in winter to make an iced road. Then it was pulled all the way to the Palace Museum along the iced road.

Grote gebeeldhouwde steen
Deze enorme steen ligt op de schuine afdaling van het verhoogde platform van het Buitenhof, in noordelijke richting naar het Binnenhof. Gelijk achter de Hall of Preserved Harmony.
Er zijn een behoorlijk aantal van deze stenen. Meestal liggen ze tussen twee trappen in als decoratie. Ze zijn in dezelfde kleur uitgevoerd als die trappen en in dit geval in dezelfde kleur als de platforms die de basis vormen van de belangrijkste officiele gebouwen van de Verboden Stad.
Dit is de grootste gebeeldhouwde steen in het Paleismuseum met 16,75 meter lang, 3.07 breed en 1,7 meter dik. Hij weegt meer dan 200 ton. Vandaar de naam Large Stone Carving.
De afbeeldingen zijn uit een grote natuurlijke steen gekapt in de vroege Ming-dynastie toen ook de drie belangrijke hallen werden gebouwd (Hall of Supreme Harmony, Hall of Central Harmony en Hall of Preserving Harmony (Baohe dian).
In 1761 werden de oude motieven weggehakt en vervangen door de huidige. Prachtige lotusmotieven die in elkaar grijpen langs de randen, krullende golven aan de onderkant van de afbeelding en centraal staan negen draken in de wolken. De draak is het symbool voor het keizerlijke. De steen is vanuit de steengroeve in Dashiwo. Dashiwo ligt op 75 kilometer ten zuiden van Beijing bij de stad Fangshan en is beroemd om het marmer dat er gevonden wordt.De steen werd verplaatst door in de winter water of de weg te gieten zodat er een weg van ijs ontstond. Daarover werd de steen naar Beijing getrokken.


Detail met golvende zee.


Vijf foto’s van evenzoveel beroemde fotografen

Abelardo Morell, Water alphabet, 1998.


Andres Serrano, Interpretation of dreams, 2001.

De enscenering en het kleurgebruik doen je direct denken
aan Rogier van der Weyden.
Ongelofelijk mooi.


Annie Leibovitz, Meryl Streep, New York, 1981.


Irving Penn, Cuzco children, December 1948.


Louis Faurer, Bowing for the Vogue collection, 1972.


 

Kunstvaria

Het lijkt wel of de Kunstvaria een beetje aan het veranderen is.
Vandaag een hele vreemde eend (eigenlijk paard) in de bijt.
Maar ga daar maar even naar op zoek.
Er zijn een paar veilingen geweest en sommige zijn aangekondigd
met heel bijzondere werken.
Zo ook een heel bijzondere tentoonstelling met voorwerpen van ivoor.
Ik moet hier noemen, de veiling op 4 mei bij Christies in New York:
Property from the Collection of Mrs. Sidney F. Brody.
Dit schijnt een Amerikaanse vastgoedhandelaar te zijn geweest (oei!).
Met een bijzondere neus voor kunst want de catalogus alleen al
maakt je jaloers.
Een paar van de werken die geveild gaan worden zijn hier te zien.





Anouk Kruithof, Enclosed content chatting away in the colour invisibility, 2009.


Een stapel gekleurde boeken.
De titel zegt zoiets als:
De inhoud kletst zich weg door de kleuronzichtbaarheid.





Die Heilung des Besessenen von Gerasa, von den sog. Magdeburger Elfenbeintafeln, Mailand, 962 – 973.


Ivoren voorwerpen. Gelukkig mogen ze niet meer gemaakt worden.
Maar in deze kunstvaria zijn er twee of drie te zien.
Middeleeuws en erg mooi.
Bekijk bijvoorbeeld eens naar het volgende detail.
Bij de bezeten man die door Jezus wordt genezen,
ontsnapt via de mond een duivels figuur.
Terwijl we helemaal rechts recht in het gezicht aangekeken worden
door iemand die zich tussen het publiek wurmt.
Dat allemaal tegen een mooi rechthoekige achtergrond,
een soort schaakbordmotief.
Let ook op de varkens rechtsonder en lees dan de tekst hieronder eens.





Die Heilung des Besessenen von Gerasa, detail, Mailand, 962 – 973.


In de Bijbel in de Statenvertaling staat de volgende tekst:

Markus 5:1-20

Genezing van den bezetene van Gadara
En zij kwamen over op de andere zijde der zee, in het land der Gadarenen.
En zo Hij uit het schip gegaan was, terstond ontmoette Hem, uit de graven, een mens met een onreinen geest;
Dewelke zijn woning in de graven had, en niemand kon hem binden, ook zelfs niet met ketenen.
Want hij was menigmaal met boeien en ketenen gebonden geweest, en de ketenen waren van hem in stukken getrokken, en de boeien verbrijzeld, en niemand was machtig om hem te temmen.
En hij was altijd, nacht en dag, op de bergen en in de graven, roepende en slaande zichzelven met stenen.
Als hij nu Jezus van verre zag, liep hij toe, en aanbad Hem.
En met een grote stem roepende, zeide hij: Wat heb ik met U te doen, Jezus, Gij Zone Gods, des Allerhoogsten? Ik bezweer U bij God, dat Gij mij niet pijnigt!
(Want Hij zeide tot hem: Gij onreine geest, ga uit van den mens!)
En Hij vraagde hem: Welke is uw naam? En hij antwoordde, zeggende: Mijn naam is Legio; want wij zijn velen.
En hij bad Hem zeer, dat Hij hen buiten het land niet wegzond.
En aldaar aan de bergen was een grote kudde zwijnen, weidende.
En al de duivelen baden Hem, zeggende: Zend ons in die zwijnen, opdat wij in dezelve mogen varen.
En Jezus liet het hun terstond toe. En de onreine geesten, uitgevaren zijnde, voeren in de zwijnen; en de kudde stortte van de steilte af in de zee (daar waren er nu omtrent twee duizend), en versmoorden in de zee.
En die de zwijnen weidden zijn gevlucht, en boodschapten zulks in de stad en op het land. En zij gingen uit, om te zien, wat het was, dat er geschied was.
En zij kwamen tot Jezus, en zagen den bezetene zittende, en gekleed, en wel bij zijn verstand, namelijk die het legioen gehad had, en zij werden bevreesd.
En die het gezien hadden, vertelden hun, wat den bezetene geschied was, en ook van de zwijnen.
En zij begonnen Hem te bidden, dat Hij van hun landpalen wegging.
En als Hij in het schip ging, bad Hem degene, die bezeten was geweest, dat hij met Hem mocht zijn.
Doch Jezus liet hem dat niet toe, maar zeide tot hem: Ga heen naar uw huis tot de uwen, en boodschap hun, wat grote dingen u de Heere gedaan heeft, en hoe Hij Zich uwer ontfermd heeft.
En hij ging heen, en begon te verkondigen in het land van Dekapolis, wat grote dingen hem Jezus gedaan had; en zij verwonderden zich allen.






Horsehead Nebula, foto gemaakt door het European Southern Observatory.






Fernand Leger, Les Constructeurs, 1955.






Fernand Leger, Les Oiseaux, Biot, 1953.


Lxc3xa9ger was niet alleen een tekenaar maar ook een keramist.
Hier een voorbeeld van een serie tegels door hem gemaakt
in 1953: de vogels.





Gregory Euclide, What softened clippers making left the plain barren and white, 2010.


Verschillende (gevonden) materialen worden samengebracht
en beschilderd door deze kunstenaar.
Levert mooie combinaties op.
Aan de titel waag ik me niet.





Imperial pearl court necklace, Qing dynasty, 18th century, China.


Deze keizerlijke halsketting is onlangs geveild.
Er zijn wereldwijd 5 van deze kettingen bekend in het bezit
van het Palace Museum in Beijing.
Er zijn geruchten dat ook in Shenyang een dergelijke ketting
wordt bewaard.
Dit is het enige exemplaar in prive-bezit voor zover bekend.
Dergelijke parelkettingen mochten alleen door de belangrijkste leden
van de Chinese Keizerlijke familie gedragen worden.





Jean Metzinger, Femme au chapeau, 1906 – 1907.


Van Jean Metzinger had ik eerder nog niet veel gehoord.
Maar wat een prachtige techniek.
Bekijk de detail foto maar eens.


Jean Metzinger, Femme au chapeau, detail.


Wikipedia:

Jean Metzinger (Nantes, 24 juni 1883 – Parijs, 3 november 1956) was een Franse kunstschilder die aanvankelijk in de stijl van het neo-impressionisme werkte maar na zijn ontmoeting met Pablo Picasso, George Braque en Juan Gris in 1906 zich vanaf 1908 aansloot bij het kubisme.






Kxc3xa4the Kollwitz, Selbstbildnis mit der Hand an der Stirn, 1910.






Marc Chagall, Paradis, 1960.






Matt Mignamelli, Untitled (Red).


Een
nieuwe ster in de kunstwereld?
Ik vermoed van niet maar sommige werken zijn de moeite waard.





Nativity, Toros Roslin Gospels, Armenia, 1262.


Armeens miniatuur en tekst van het kerstverhaal.
Toros Roslin was een illustrator van teksten, een miniaturist.

Wikipedia:

Toros Roslin circa 1210xe2x80x931270) was the most prominent Armenian manuscript illuminator in the High Middle Ages. Roslin introduced a wider range of narrative in his iconography based on his knowledge of western European art while continuing the conventions established by his predecessors.






Olafur Eliasson, Your atmospheric colour atlas, 2009.






Pablo Picasso, Flower vase on table, 1968.






Pablo Picasso, L’Espagnole, 1962.






Pablo Picasso, Nude, green leaves and bust, 8 March 1932.


Dit is een Picasso uit de collectie van Sidney F. Brody.
Prachtig werk.





Qi Baishi, Flowers and insects.


Hieronder volgen een drietal details van de waaier.

Qi Baishi, Detail midden.


Qi Baishi, Detail links.


Qi Baishi, Detail rechts.





Robert Davidson, Rock Scallop, 1989.






Schachfigur, Eines Laufers, Norddeutschland, 1400.


Je zou zo verslingerd raken aan het schaakspel.
Een loper.





Tony Bevan, Self-Portrait after Messerschmidt, 2009.


Ik vermoeddat de Messerschmidt die hier genoemd wordt,
de volgende beeldhouwer is:

Wikipedia:

Franz Xaver Messerschmidt (February 6, 1736 xe2x80x93 August 19, 1783) was a German-Austrian sculptor most famous for his “character heads”, a collection of busts of faces contorted in extreme facial expressions.




Voorbeeld van een karakterkop van Franz Xaver Messerschmidt.





Verurteilung Jesu, von den sog. Magdeburger Elfenbeintafeln, Mailand 962 – 973.


Gemaakt in Milaan tussen 962 en 973.
De veroordeling van Jezus met links de geseling
en rechts Pilatus die zijn handen in onschuld wast.
Zie ook detail hieronder.
Ik vind het woord Elfenbein zo mooi.
In het Nederlands ivoor.
Ik weet niet waar elfenbein vandaan komt (het is natuurlijk Duits)
maar met mijn beperkte kennis van het Duits denk ik dan al gauw
aan het been van een elf.
Maar dat zal wel fout zijn.


Pilatus wast zijn handen in onschuld, Magdeburger Elfenbeintafeln, Mailand 962 – 973.






Yun Shouping, Chrysanthemum and Rock, 1680.





Tomaten

Ik was vanmiddag bij de groenteboer.
Daar lagen prachtige tomaten.
Een paar weken geleden was er een stilleven te zien
op mijn blog met tomaten.
Toen vond ik ze maar een vreemde vorm hebben.
Maar deze vleestomaten uit Belgie zien er prima uit.
Ze hadden ook honingtomaten.
Dat zijn van die kleine tomaatjes.
Als je dan een Italiaanse saus maakt, kun je die als allerlaatste,
kort voor het serveren, aan de saus toevoegen.
Zodat ze wel helemaal warm zijn maar nog wel heel blijven.
Als je ze dan eet ervaar je ze als een smaakbommetje.
Ik denk dat ik weet wat we maandag eten.





Twee Belgische vleestomaten en twee trosjes honingtomaten.





Koreaans

Gisteravond ben ik heerlijk gaan eten bij een Koreaans restaurant
in Den Haag met mijn Chinese collega en zijn vrouw.
Ik ben geen kenner van de Koreaanse keuken, dit was de eerste keer
dat ik iets van die keuken at.
Ik ben ook nog nooit in Korea geweest.
Verwacht van mij dan ook geen culinaire recensie.

Mijn collega vertelt me dat er veel Chinezen zijn die deze keuken
heel erg waarderen.

De kaart in het restaurant Seoul Garden was in het Nederlands,
maar als je niet thuis bent in de Koreaanse keuken helpt je dat niet zoveel.
Mijn collega en zijn vrouw bestelden dan ook het eten.

Wat kregen we zoal te eten en drinken:

Omdat ik met de auto was geen alcohol maar een thee.
‘Wheat’ thee, zo werd het genoemd.
Even speuren op het internet levert mij het volgende op:
Bo ri cha (Toasted barley tea).
Barley is een graansoort die we in Nederland kennen als gerst.
‘Toasted’ kun je vetalen als gepoft of geroosterd.

Lekker, apart, thee?
Gerstenat, het heeft wel smaken die je ook in bier proeft.

Dan, het eten:
= een soort eierpannekoekje
Lekker met stukjes wortel en ik denk ook knoflook.

= soep met tofu en prei
Lekker, volgens mij met sliertjes gebakken ei.

= hete groente/hete soep
Mijn collega noemt het een soep. Maar dan wel erg dik.
Het gaat om groente met een beperkte hoeveelheid vocht.
Behoorlijk heet.
Ik denk dat dit ‘Kim chi jji ge’ is. Kim chi in een gestoofde vorm.
Zeer populair in Korea. Het zijn geprepareerde groente
vergelijkbaar met onze bereiding van zuurkool.
De groente wordt op zo’n manier bereid dat hij langer houdbaar is.
In deze soepvorm is de groente vervolgens gestoofd en is er
bijvoorbeeld tofu toegevoegd.

= Bulgogi

Wikipedia:

Rundvlees (soms varkensvlees), gemarineerd in sojasaus, sesamolie, knoflook en pepers. Bereid boven de grill, vaak aan tafel. Het is een hoofdgerecht en wordt gereserveerd met rijst en bijgerechten. Bulgogi betekent letterlijk “vuur-rund” en wordt ook wel Koreaanse barbecue genoemd.



Op de tafel verscheen een mooie grill. Geen platte bakplaat
maar een halfronde met sleuven.
Ik heb nog op het web naar een plaatje gezocht
maar kon die zo gauw niet vinden.
In het restaurant heb ik 1 foto gemaakt en gelukkig staat de grill daar op
zodat ik hem hier kan laten zien.



Op de grill bereid je de dunne, gemarineerde stukken vlees.
In ons geval twee soorten vlees: varkens- en rundvlees.
Nadat het vlees gereed is neem je een blad sla, daarop leg je
een stuk vlees dat je vervolgens aanvult met rijst
of een beetje van 1 of meerdere bijgerechtjes.
Dan vouw je de sla dicht zodat je een soort pakketje krijgt.
Dat eet je vervolgens op.
Een combinatie van koud en vochtig (de sla), lauw tot heet
(de rijst, de bijgerechtjes, het vlees), van knapperig tot zacht
en van naturel tot zeer gekruid.

Een prachtige combinatie.

Het bestek is ook een vermelding waard.
Op tafel lagen een mes en vork, op z’n Westers op een servet,
maar ook een lepel en chop sticks (eetstokjes).
De lepel en de chop sticks lagen samen op een steun.
De lepel was langer dan wat we in het Westen gewoon zijn.
Slanker zou je zeggen.
De chop sticks waren van alluminium of roestvrij staal, denk ik.

= Afsluitend namen we nog een groentegerecht.
De groenten, met gebakken ei dat nog niet helemaal gestold is,
wordt geserveerd in een hete pot.
Door de massa door elkaar te zetten wordt het warm, bakt het ei af
en krijg je een heerlijke gerecht.
De naam hiervan is me onbekend.

We waren moe maar voldaan.





Seoul Garden is nu de naam van het restaurant. Voorheen Kimchi House. De voertaal is er Chinees en Engels.






Dit is de rekening.





CSM / Suikerfabriek Breda in de sloop

Ik weet het, al even geen foto’s meer van de oude
suikerfabriek van CSM in Breda op mijn weblog.
Afgelopen weekend maakte ik op Paaszondag de volgende foto:





Ook de sloop van de kalkoven gaat gestaaag door.




Woord & Wapen

In de Grote Kerk in Breda is een tentoonstelling te zien met de naam:
Woord & Wapen.
De ondertitel verklaart de naam:
Militairen en dominees in de Grote Kerk van Breda
In dienst van de Nassaus.










Zoals de titel al aangeeft gaat het over de belangrijkste militairen,
Breda had 5 grote kazernes in de (binnen)stad en de KMA,
en over de dominees in de stad.
Nadat de Spaanse bezetter in 1637 verdreven is uit Breda
wordt de Grote Kerk een protestantse kerk.
In die kerk worden door de Nassaus dominees aangesteld.
Al deze trouwe volgelingen van de Nassaus krijgen een korte introductie
door het tonen van hun werken (vooral van de dominees)
of hun portretten.
Maar een aantal liggen ook begraven in de Grote Kerk.
En ze kozen ‘goede plaatsen’.
Naast het begraven liggen herstelt de tentoonstelling tijdelijk
het oude gebruik wapen- of rouwborden op te hangen in de kerk.
Voor mij een prachtig schouwspel. Ik kende dat gebruik niet.





Vincent van der Vinne, Interieur van de St Bavokerk te Haarlem, 1789.


Het ‘collectieboekje’ zegt over deze tekening:

Ter herinnering aan overledenen uit de hogere burgerij, uit de rangen van de hogere militairen en de adel werden in de kerk wapen- of rouwborden opgehangen. Naast het wapen van betrokkene werden de borden versierd met de wapenkwartieren van de overledene.



Een wapenkwartier duidt er op dat er meerdere wapenschilden
op een afbeelding staan. Bijvoorbeeld van vier steden.





Dit is een voorbeeld van een Wapen- of rouwbord: Wapenbord Johan Butler, Capiteijn van de compangnie voetknegten en Commandeur van het Fort ter Heijden, 13 april 1678.






Tekening gemaakt door Vincent van Gogh van zijn grootvader de dominee Van Gogh in 1881. Van 1822 tot 1853 was hij werkzaam in Breda.






Jean Fournier (Toegeschreven), Portret van Andreas August Pretorius, circa 1750. Pretorius is een voorbeeld van een militair die in het zuiden van Nederland actief was in dienst van de Nassaus. Een begrafenis/herinneringsmonument (epitaaf) is te vinden in de Grote Kerk van Breda.




Nu mag je geen foto’s maken op deze tentoonstelling die je niet echt
kunt omschrijven als een publiekstentoonstelling.
De presentatie is nogal droog.
Daar waar iets van te maken zou zijn,
zoals van de weerdagboeken van Josias Eckhardt,
wordt dat onvoldoende uitgebouwd.
Jammer.
Het collectieboekje bevat niet 1 afbeelding en je kunt er niets in vinden
omdat er geen index of inhoudsopgave in zit.
De presentatie op het internet is ook geen vermelding waard.
Alles bij elkaar had dit beter gekunt.
Te veel dingen geprobeerd,
te weinig zaken goed voor een groter publiek uitgewerkt.
Wil je van een beperkt publiek dit doen dan moet je niet
de Grote Kerk als locatie kiezen.

Mooi vond ik dat de kerk nu helemaal leeg was zodat de graven goed
te bezichtigen zijn.
De multimediale presentatie van de graven vond ik te beperkt.
Waarom kan ik dat niet zien op het web?





Gelukkig heb ik 1 foto gevonden waarop iets van de Wapen- rouwschilden te zien is. Maar te beperkt. Het beeld in de Grote Kerk met die borden is zo prachtig. Zeker met een klein beetje zon zoals afgelopen zondag.




Zwaan kleef aan

Ook dit jaar broedt er weer een zwaan in de vijver.
De plaats lijkt me veel minder beschut dan vorig jaar
maar misschien lopen nu vandalen ook meer in de kijker.





Tussen het riet; alleen is er nog maar weinig riet.






Heel alert.












De flexibiliteit van de zwanehals verbaast me altijd.






Zoekplaatje: beide zwanen in beeld.






Maar zo krijgen ze wel erg veel aandacht.