Everything But The Girl: Tracey Thorn

“Like the desserts miss the rain”


Een van de mooiste zinnen in de popgeschiedenis.
Het verlangen naar je geliefde beschrijven
(vrij vertaald) …zoals de woestijnen die de regen missen.

Vandaag werd ik prettig verrast door een nieuwe CD.
De vrouwelijke helft van Everything But The Girl
Tracey Thorn, brengt een nieuwe CD uit.
Ben Watt was de mannelijke helft van dit duo en is haar partner.





John Gilsenan, artwork for: Oh the Divorces! (ik moet zeggen dat ik deze foto niet zo sterk vind)




Een eerste nummer is gratis te downloaden van het internet.
Hieronder volgt de tekst:

Oh, The Divorces!

Words and music by Tracey Thorn
Publ. Sony Music Publishing / ATV

Who’s next, who’s next?
Always the ones that you least expect
They seemed so strong
Turned out she wanted more all along
And each time I hear who’s to part
I examine my heart
See how it stands
Wonder if it’s still in safe hands

Who’s fled, who’s fled
Who’s been caught out in somebody’s bed?
I should have guessed
That day that his phone wouldn’t take your text
He was a charmer, I wish him bad karma
I know you shouldn’t take sides
But that one was his fault, this one is her fault
No one gets off without paying the ride
And oh, the divorces

And oh, oh, oh,
The honeymoon, the wedding rings
Oh, oh, oh
The afternoon handovers by the swings

Oh Jens, oh Jens
Your songs seem to look through a different lens
You’re still so young
Love ends just as easy as its begun
Now there’s kids to tell
And legal bills
And custody
And oh, the divorces
This one is different
Each one of course is
And always the same
Oh, the divorces

Who’s next?
Who’s next?

Een prachtig melancholiek nummer of echtscheiding.
Met mooie vioolklanken, maar een wrange tekst.





John Gilsenan, artwork for: Love and its opposite. De Cd die volgende maand uitkomt. Deze foto vind ik veel beter.






Maar in het verleden waren de hoezen van EBTG nog beter zoals deze hoes van Walking Wounded.




Nou, ook wat laten horen natuurlijk.Eerst het nieuwste nummer:
Tracey Thorn, Oh, The Divorces!.
En dan even terug in de tijd:
Everything But The Girl, Missing (Todd Terry Remix).









CSM / Suikerfabriek Breda in de sloop

De sloop lijkt steeds sneller te gaan.
Er blijft niet veel meer over.
Het kan nog maar een kwestie van dagen zijn
en dan ligt alles plat, is de fabriek helemaal weg.
Alleen de fundering en kelders resten dan nog.
Het grote opruimen kan dan beginnen.





Een restant van het Bredase Industriele Erfgoed dat gaat verdwijnen. Eerlijk gezegd gaat er geen schoonheid verloren maar wel een nostalgisch gevoel, een nostalgische reuk, die toen hij over de stad hing door veel mensen werd verafschuwd.






Let op, het gaat snel.






De kop is er af.






De restanten in een flets lentezonnetje.





























Met dank aan de gastcorrespondent!

Even een bloemetje tussendoor

Ik ben al dagen bezig mijn volgende log over China te maken
maar het komt er nog niet van hem helemaal af te maken.
Misschien morgen.
Gelukkig ontving ik vandaag een inzending van een van
onze vaste gastcorrespondenten.





Chrysant en Gerbera.





China reisverslag / travelogue 28

Mijn wandeltocht door de Verboden Stad ging
na de muziekinstrumenten verder.
Al snel kwam ik bij een volgend deel van het museum.
Maar eerst nog wat algemene indrukken van de centrale,
officiele gebouwen van de Forbidden City.



De Verboden Stad: 04/10/2009





Veel van de gebouwen in de Verboden Stad zitten goed in de verf. We zullen later zien dat dit niet overal het geval is.






Diermotieven.












Hall of Supreme Harmony.






De deuren in de poorten zijn enorm.






Allemaal goed in de verf, rood met goud.






Central Right Gate.






Hall of Central Harmony (midden) en de Hall of Preserving Harmony (links).





Kunstvaria

Vandaag een niet zo lange Kunstvaria maar met een hele grote
Nederlandse inbreng.





A group of courtesans, Delhi, circa 1820.






Antony Gormley, Reflection II, 2008.


Het is alsof er een pop voor een spiegel staat.
De titel: Reflection helpt bij die gedachte.
In werkelijkheid staan er twee poppen, tegenover elkaar,
aan weerszijden van een glazen wand.
Deze foto is uit de Kunsthal in Rotterdam.





Daniel Schwartz, Shipyard, Haiphong, Vietnam, 1993.






Edvard Munch, The sun, 1911 – 1916.


Munch zonder schreeuw.





Gordon Cook, Two stick figures, 1985.






Deze foto maakte ik in de buurt. De straat heet tegenwoordig Heilaarpark. Er staat nog een huis dat vroeger een ‘echte’ boerderij was. Nu met veel minder land en activiteiten staat er nog steeds een leuke tuinversiering in de voortuin. Ik vond die prima passen bij het werk van Gordon Cook. Dus even een foto gemaakt.






Jacob Marrel, Twee tulpen, een schelp en een insekt, 1639.

Tulpenboek Jacob Marrel (Website Rijksmuseum)
Het tulpenboek van Jacob Marrel was waarschijnlijk een soort catalogus waaruit klanten hun tulpenbollen konden bestellen. Het boek, nog in originele band, bevat zoxe2x80x99n 80 paginaxe2x80x99s met tientallen tulpen, veelal in de kleuren rood en paars. In de 17de eeuw was de xe2x80x98gebroken tulpxe2x80x99 het meest populair. Deze xe2x80x98gevlamdexe2x80x99 tulp had niet xc3xa9xc3xa9n kleur maar als ondergrond wit of geel en als tweede kleur rood of paars. Deze bloemen droegen namen als Spinnekoop, Condxc3xa9 de Flandez, Bruit van Leide en La Bella Sultana.

In de gehele 17de eeuw bleef de tulpenbol een zeer kostbaar goed en tijdens verschillende perioden kon de windhandel in bollen tot immense hoogte stijgen om daarna volledig in te storten. In het bloemenboek van Agneta Block uit ca. 1690 is te zien hoeveel deze rijke Doopsgezinde weduwe voor xc3xa9xc3xa9n tulpenbol neertelde. Zij kocht in de Vechtstreek een groot buitenhuis, waar zij enthousiast tuinierde en een boek liet vervaardigen met afbeeldingen van alle planten uit haar tuin. De tulp Root en geel van Leyden kostte al 100 gulden, een bol van de Anvers spandde de kroon met 510 gulden. Ter vergelijking: een jaarsalaris van een 17de-eeuwse schoolmeester lag op 200 gulden.




Jacob Marrel, Two tulips a butterfly and a shell, 1637 – 1645.






Jacopo Bassano, The adoration of the sheperds, 1546..


De aanbidding door de herders.
Misschien niet zo gepast voor de tijd van het jaar
maar daarom niet minder mooi.
Uit de Britse koninklijke collectie.





Karel Appel, Torse de femme, 1964.






Martin Kippenberger, Dinosaurierei, 1996.






William Bailey, Giostra, 2009.


Een stilleven waar zelfs de verf stil bij is.
Typisch is dat het woord ‘Giostra’ in het Nederlands vertaald kan worden
door carrousel of mallemolen.
Twee begrippen die niet zoveel met een stilleven hebben.




De thee van vandaag is een Oolong

Vanochtend weer een Chinese thee: Oolong.

Volgens Wikipedia:

Oolong is een traditionele Chinese theesoort ergens tussen groene en zwarte thee in oxidatie in. De term "oolong" betekent "zwarte draak" in het Chinees. "Oolong"-theeblaadjes zijn te herkennen, gedroogd, aan hun zwarte draadachtige voorkomen.



Op de volgende fotoxe2x80x99s zijn eerst de zwarte draakjes te zien
en daarna de mooie kleur van de getrokken thee.





De zwarte draakjes.






Mooie kleur.





Fietsersbond, afdeling Breda

In een van mijn vorige blogs over de Suikerfabriek in Breda
die op dit moment onder de sloophamer ligt,
was de volgende tekst te lezen:

Dat de Bredase Fietsersbond niet in het geweer komt
voor het behoud van dit bord snap ik niet.
Bestaat er wel een Bredase Fietsersbond?


Ik jokte daar een beetje want ik wist van het bestaan
van een Fietsersbond in Breda.
Ik kreeg dan ook promt een reactie waarbij mij
de website van de Fietserbond, afdeling Breda werd medegedeeld.
Die wil ik de lezer niet onthouden:

Er bestaat een Fietsersbond, afdeling Breda
met een website:
KLIK HIER VOOR DE WEBSITE VAN DE FIETSERSBOND AFDELING BREDA

Aanleiding van de reactie van de Fietsersbond
was mijn verhaal bij een foto.
Op die foto stond een heel bijzonder bord.
Dat bord heb ik even uit de foto gelicht
en laat ik hier even zien.





Ken uw plaats achter de fiets.





De laatste CSM loodjes

Het terrein wordt al schoner en schoner.
De laatste resten van de CSM, de suikerfabriek van Breda
staan op het punt om afgevoerd te worden.
Nog een paar weken, denk ik.





Er blijft, week op week, steeds minder over.






Men is al druk bezig het terrein schoon te maken. Veel van het ijzer dat op de containers lag als barricade, is al weg.






Het laatste deel van de fabriek heeft een hoge dichtheid van leidingen en silo’s. Een aantal van die silo’s moeten nog verwijderd worden.












Deze silo ligt al een paar weken op het terrein.






Het skelet van het gebouw wordt steeds meer zichtbaar.






Het is guur weer.






Vanaf onder het spoorviaduct.






Veel puin.












Het lijkt wel of er nog onderdelen ingepakt worden.











De Argusvlinder via Live writer

Vandaag mijn eerste blog gemaakt met het programma Live writer.
Ik heb geen idee wat ik er van kan verwachten
maar ik ga het toch maar eens proberen.
De recensies zijn nogal lovend.
Wat ik erg waardeer is de spelchecker.
Hopelijk gaat dat veel ergernis voorkomen.
 
Gisteren was het weer niet fantastisch.
De wind was koud.
Maar het leverde wel mooie wolken op.
Een foto:

 

Om mijn teksten met dezelfde lijnspatiering te krijgen

als ik gewoon ben (zoals boven de foto),

moet ik wel de HTML-code aanpassen. Dat is veel werk.

Ik xe2x80x98omlijnxe2x80x99 mijn fotoxe2x80x99s altijd, eens zien hoe ik dat kan realiseren:



Mooie wolkenkleuren.


Fotoxe2x80x99s gebruiken van externe sites, niet de site van je blog, is niet eenvoudig.

De twee streepjes rond mijn fotoxe2x80x99s vraag veel extra werk.

Eens kijken hoe het verzenden naar mijn blog site werkt.

Het probleem met zo’n stuk gereedschap als Live writer is
dat je er ook meteen toe veroordeeld bent.
De log is prima leesbaar is Live writer
maar in de editor van Web-log is mijn tekst,
met twee eenvoudige foto’s, een brij.
Onleesbaar, onhandelbaar.

Bij de eerste poging kreeg ik de tags niet aan de praat.
Maakt niet zoveel uit want ik gebruik die niet veel.

Het publiceren gaat niet snel.
Dat is natuurlijk niet erg als je ergens zonder internetverbinding
je logs kunt maken en die dan later kunt uploaden.
Alleen, waar heb je tegenwoordig geen internetverbinding meer?

Het is een nadeel dat je slechts een beperkt aantal blogs kunt inlezen.
De optie voor 500 geeft een foutmelding.
Bij oudere blogs kun je niet komen.
Ik heb oudere blogs met foute verwijzingen naar mijn
foto hosting website (Photobucket) maar die kan ik nu
niet eenvoudig repareren.
Kan met Web-log.nl overigens ook niet.

Albrecht Dxc3xbcrer

De gegraveerde passie door Albrecht Dxc3xbcrer.

xe2x80x98De gegraveerde passiexe2x80x99 is een serie etsen gemaakt door
de meesteretser Albrecht Dxc3xbcrer tussen 1507 en 1513.
Wij zijn tegenwoordig heel gewend aan bijvoorbeeld
de Matthxc3xa4us-Passion van J.S. Bach.
Het passieverhaal, het lijdensverhaal van Christus, op muziek gezet.
Een complex kunstwerk met koorzang, instrumentale gedeelten
en verschillende solisten.
Dit is door Bach geschreven tussen 1728 en 1736.
Het lijdensverhaal heeft echter ook andere kunstenaars gexc3xafnspireerd.
Zo maakte Dxc3xbcrer twee passies met houtdruk
en een door etstechniek in metaal.
Het totale werk vormt niet zoxe2x80x99n eenheid als de houtdruk passies.
Dat komt onder andere omdat de verschillende delen
over een langere tijd zijn gemaakt
en je dus de ontwikkeling van de kunstenaar meekrijgt.
Dxc3xbcrer zoekt in sommige etsen de moeilijkheden duidelijk op.
Een voorbeeld is nummer 12: Lamentation/de bewening van Christus.
Je ziet extreme verkorting om het perspectief te bewerkstelligen.
En soms lukt dat beter dan andere keren.
De etsen zijn gemaakt om ook los te verkopen.
Ze zijn uitstekend geschikt om in een gebedenboek op te nemen.

De etsen zijn:
Christus draagt de zonden van de wereld
Hof van olijven
Verraad, Judaskus
Christus voor Kaifas
Christus voor Pilatus
Zweepslagen
Christus gekroond met doornenkroon
Zie de mens / Ecce Homo
Pilatus wast zijn handen in onschuld
Christus draagt het kruis
De Kruisiging
De bewening
Kruisafname
Helse pijnen
De opstanding uit de doden
St Petrus en St Johannus

De tekst is grotendeels afkomstig van de Web Gallery of Art.





Albrecht Dxc3xbcrer, The betrayal of Christ, from The Engraved Passion (B.,M.Holl.5; S.M.S.47), 1508.


Christus wordt verraden, De Judaskus.
Zoals vaker in de Middeleeuwen zie je meerdere gebeurtenissen
tegelijk op een afbeelding.
Je ziet dat Judas Christus kust.
In het verhaal zal daarna, als de soldaten Christus willen oppakken
een handgemeen ontstaan waarbij Petrus met zijn zwaard een oor
van een van de soldaten afslaat.
Hier zie je beide gebeurtenissen gelijktijdig.
Een heel mooi dramatisch effect.
De man wiens oor er bijna aangaat is Malchus.
Je ziet dat ook de lamp die hij volgens de traditie bij zich had
hier op de grond ligt.





Albrecht Dxc3xbcrer, Pilate washing his hands, from The Engraved Passion (B.,M.,Holl.11;S.M.S.53), 1512.


Pilatus wast zijn handen in onschuld.
Prachtige prent.
Je ziet een vreemd geklede bediende die een kan met water
leeggiet boven een schaal en de handen van Pilatus.
Rechts, een beetje naar achter gedrukt,
zie je Christus weggevoerd worden.
Helemaal op de achtergrond, op de berg, zie je drie kruisen.
Een verwijzing naar de op handen zijnde kruisiging van Christus.





Albrecht Dxc3xbcrer, Christ carrying the cross, from The Engraved Passion (B.,M.,Holl.12;S.M.S.54), 1512.


Christus draagt zijn kruis.
Volgens mij zie je hier Veronica met een doek op de voorgrond.
Ze staat op het punt om op Christus af te gaan
en zijn gezicht af te drogen.





Albrecht Dxc3xbcrer, Christ on the cross, from The Engraved Passion (B.,M.,Holl.13;S.M.S.55), 1511.


Christus aan het kruis.





Albrecht Dxc3xbcrer, The harrowing of hell, from The Engraved Passion (B.,M.Holl.16;S.M.S.58), 1512.


Ik heb van deze prent twee titels gezien.
Deze Engelse en een Duitse titel.
Harrowing is een oud-Engels woord dat staat voor pijn, lijden.
In het Duits heette de prent: het voorportaal van de hel.
Als ik de afbeelding bekijk kun je het ook interpreteren
als de opstanding der doden.
Christus lijkt een mens uit het graf op te tillen.



De volgende prent maakt geen onderdeel uit van de Passie.
Hij is door Dxc3xbcrer later gemaakt.
De Ridder, de Dood en de Duivel.





Albrecht Dxc3xbcrer, Knight, Death and the Devil (B.98;M.,Holl.74; S.M.S.69), 1513.


Op dit detail zijn de Ridder en de Dood te zien.



The Engraved Passion (1507-1512) by Albrecht Dxc3x9cRER
The sixteen subjects of the Engraved Passion are not as uniform in character as Dxc3xbcrer’s two woodcut Passions because their development is spread over a longer period of time. The more Italianate, three-dimensional character of the Lamentation (No. 12) of 1507 can be pointed out, as compared with the subjects of 1512, which are conceived like two-dimensional paintings. Dxc3xbcrer seeks out difficult problems, extreme foreshortenings, details of heads and bodies, effects of costumes, all features which are omitted from the woodcut versions. He is working for a different audience, for the intelligentsia. These engravings have an air of artificiality but are nevertheless quite powerful.
Without doubt, Dxc3xbcrer sold these sheets singly before the entire series was completed. The Man of Sorrows, the Bearing of the Cross and the Resurrection are particularly suitable for insertion into prayerbooks. For that reason these three subjects seem a little more dull in most complete sets. All sheets lack border lines. Dxc3xbcrer refers to the Engraved Passion on many occasions in the Diary of his trip to the Netherlands, 1520/21.

The series is presented here in the sequence of subjects, not in chronological order.

Man of Sorrows
Agony in the Garden
Betrayal
Christ before Caiaphas
Christ before Pilate
Flagellation
Christ Crowned with Thorns
Ecce Homo
Pilate Washing His Hands
Bearing of the Cross
Crucifixion
Lamentation
Deposition
Harrowing of Hell
Resurrection
St Peter and St John



Holi

Heel af en toe maak ik wel eens een goede foto,
maar als ik naar de volgende reeks foto’s kijk
dan zie ik niet alleen mensen die heel, heel veel plezier hebben
maar ook een aantal goede fotografen aan het werk.GENIET!


Deze foto valt een beetje uit de toon. Er is nog een foto die buiten de reeks valt. Maar de foto is genomen op het Holi-festival en is prachtig. Twee acteurs worden bedolven onder bloemblaadjes:
Artists dressed as Hindu Lord Krishna (left) and his consort Radha, Mathura, India, 28/02/2010, K. K. Arora.

Twee acteurs gekleed als Krishna (links) en Radha.Wikipedia:

Het Holifeest, of Phagwa, is een Hindoeistisch feest dat jaarlijks rond de maand maart gevierd wordt en in feite een combinatie is van een lentefeest, een feest van de overwinning van het goede op het kwade en een nieuwjaarsfeest. Volgens de Gregoriaanse kalender wordt het in het voorjaar gevierd en in de Hindoekalender op de dag na de volle maan van de maand Phaalguna. Naar deze maand is dit feest ook genoemd.Het Holifeest kenmerkt zich door dans, zang, versnaperingen en het strooien met gekleurd poeder, parfum (Goellaal) en ze sprenkelen gekleurd water (Abier).


Boy in color, smiles, Holi, Siliguri, India, 26/02/2010, Rupak De Chowdhuri.

Lachende jongen in kleur.


Ook deze valt een beetje uit de toon. Maar de rust gecombineerd met de felle kleur rood….:
Child in tomato pulp, Holi, Hydrabad, India, 28/02/2010, Krishnendu Halder.

Kind in tomatenpulp.
Mijn fototitels, zowel in het Engels als Nederlands zijn interpretaties
van de omschrijving die de foto’s krijgen op de site van Boston Big Picture.


Children pose during Phagwa or Holi, 28/02/2010, Andrea De Silva.


Colored faces, Holi in Ahmedabad, India, 01/03/2010, Amit Dave.


Colored water, Holi, Allahabad, India, 27/02/2010, Rajesh Kumar Singh.Gekleurd water.


Eyes on Holi, Calcutta, India, 28/02/2010, Sucheta Das.Eyes on Holi, Ogen op Holi.


Holi celebrations, Bankey Bihari Temple, Vrindavan, India, 28/02/2010, Daniel Berehulak.


Men with face paint and colored powder, Guwahati, India, 01/03/2010, Utpal Baruah.

Mannen met geverfde gezichten en gekleurd poeder.


Men in colors, Lathmar Holi, Nandgaon, Mathura, 24/02/2010, K. Arora.


Students celebrating Holi festival, Indore, India, 22/02/2010, AP.


Dit is een fantastische foto. De afbeelding toont pure vreugde, pure joy. Kijk tegelijkertijd eens naar de gekleurde poeder in de lucht. Fantastisch:
Woman participating in Holi, Mumbai, India, 01/03/2010, Rafiq Maqbool.


CSM / Suikerfabriek Breda in actie (vervolg)

Een paar dagen geleden was er op mijn web log
een luchtfoto te zien van de CSM, de suikerfabriek in Breda.
Deze foto ontving ik van een van de oudwerknemers van deze fabriek.
Ik deed een eerste poging om te bepalen hoe oud de foto was.
Maar zo nauwkeurig als de volgende verklaring
kon ik natuurlijk niet zijn:

De luchtfoto komt uit het milieu jaarrapport 1999, hetgeen is uitgegeven in het voorjaar 2000. De auteurs kennende is het de meest recente luchtfoto (ieder jaar werd er een nieuwe gemaakt) dus ga er maar van uit dat deze foto stamt uit het najaar 1999.

Vervolgens kreeg ik van dezelfde bron nog een afbeelding.
Niet van de suikerfabriek in Breda maar die van Halfweg.
Hierbij hoort de volgende toelichting:

Als laatste bijdrage aangaande de sloop van de suikerfabriek hierbij een foto die toont wat er met de silo’s in Halfweg (eveneens CSM, gestopt in 1992) is gedaan.
Dit is een impressie, maar als je met Google maps (postcode 1048 HJ) zoekt en met streetview kijkt, zul je zien dat het niet veel afwijkt van de werkelijkheid.

 


Dit is de afbeelding die ik van mijn gastcorrespondent kreeg.


Sugar City. Deze afbeelding maakte ik via Google Maps. Blijkbaar is er een leisure centre gemaakt in de grote silo’s. In normaal Nederlands betekent dit dat er allerlei winkels en voorzieningen zijn zoals een bioscoop.


Nog een reclamefoto ter afsluiting: Sugar City.


Met dank aan de bron van al deze informatie!

CSM / Suikerfabriek Breda in brand!

Ik was zelf niet aanwezig toen vanmiddag er een brand bleek te zijn
in de restanten van de CSM, de suikerfabriek in Breda.
Maar de vaste gastcorrespondent van de Argusvlinder
was er wel en die maakte de volgende rapportage.





Volgens Breda Vandaag.nl was de brand rond 14:00 uur.






De foto’s zijn best dramatisch door de zwarte rook.






Rechts onderin is het brandende dakleer (?) te zien.












Lang heeft het denk ik niet geduurd. De rook neemt al af.






Dit is de foto van Serge Mouthaan die ik vond op Breda Vandaag.nl. De fotograaf is er volgens mij veel later bij en het is een veel minder dramatische foto.




China reisverslag / travelogue 27

Lopend over de gallerijen loop je langs voormalige opslagplaatsen.
Nu doen deze ruimtes dienst als museumzaal.
De eerste die ik binnenstap heeft helemaal betrekking
op muziekinstrumenten.
De ruimte staat overvol.


Waar de instrumenten voor dienen of liever gezegd hoe ze bespeeld moeten worden is me niet altijd gelijk duidelijk. Hier is een soort enorme trommel te zien op de achtergrond. Op de doorzichtige displays liggen/hangen fluiten. En links een doort lyra of metallofoon. De laatste twee termen kende ik niet maar ik heb ze opgezocht. Het schijnt de officiele naam te zijn voor zo’n draagbare xylofoon van een drumband zoals wij die in het Westen kennen.


Bij deze foto was het mij te doen om die banier die in het midden staat maar je ziet rechts op de achtergrond een klokkenspel.


Dit is de kop van de draak in detail.


De Verboden Stad: 04/10/2009


Dit lijkt me een trommel maar ik ben er niet zeker van of je die met de hand of met een stok bespeelt.


Zou dit een instrument zijn? Mooi beschilderd. Er ligt wel een soort hamer op de rechterhoek. Op de achtergrond links nog twee snaarinstrumenten en nog een blaasinstrument rechts bovenaan.


Achterin nog een grote trommel met rijke versiering. Het is goed te zien dat de instrumenten wat door elkaar staan en dicht op elkaar.


Blaasinstrument. Dit lijkt op een instrument wat ergens op het internet een Sheng genoemd wordt.


Dit is misschien het instrument dat ik op internet zag met de naam Dizi.


Dit is de toelichtende tekst. Hieronder is de volledige Engelse tekst te zien en daaronder volgt een korte vertaling/samenvatting.


De Engelse tekst:

In dynastic China, there were ceremonial musical performances accompanying grand imperial ceremonies. Seen as a means of strengthening the Emperorxe2x80x99s authority, these strictly-regulated ceremonies were a very important part of imperial politics.After the Manchu conquest of 1644, the Manchus continued the traditions of the ceremonial music of the Ming Dynasty (1368-1644). As their government gradually became stable, the Qing emperors increasingly understood and attached greater importance to it. By the Qianlong Emperor’s reign (1736-1795), many effective measures had been implemented to perfect the ceremonial music system. The Music Ministry was founded to centralize control over all imperial music activities; famous scholars were convened to compile music monographs; musicians were strictly selected and trained, and valuable instruments were produced with no concern for cost. It continued thus during subsequent eras.Imperial ensembles can be differentiated by their performance occasion and function. Ensembles were organized for sacrifice, for ceremonies, for banquets, and for the honour guards. Zhonghe Shaoyue, a music full of harmoniousness and elegance, had its origins in the Pre-Qin period and followed the style of imperial classical music of past dynasties, held the supreme rank and embodied most the meaning of worshipping the Heaven, appeasing the common people, and the supremacy of imperial power.Based on the many ceremonial musical instruments and the musical monographs in the Palace Museum, the present exhibition presents some of imperial music by assembling the timbre of these classic musical instruments and the music scores of the Qianlong reign. Visitors may gain a general appreciation of the ceremonial music activities of the Qing dynasty.

Korte Nederlandse samenvatting:

Ten tijde van dynastiek China begeleidde muziekuitvoeringen
grote keizerlijke ceremonies.
Ze waren een middel om de autoriteit van de keizer
verder te bevestigen en daarom waren de streng gereguleerde ceremonies
een erg belangrijk onderdeel van de Chinese politiek.
Nadat de Manchu aan de macht kwamen in 1644
werd deze Ming-traditie voortgezet.
De regeringen van de Qing dynastie werden steeds stabieler
en de rol van de muziek en de ceremonies werden gelijkmatig belangrijker.
Ten tijde van de Qianlong-regering (1736-1795)was het muzikale aspect
van de ceremonies verder geperfectioneerd.
Er werd een Ministerie van Muziek in het leven geroepen
om centraal controle te houdenover alle muzikale activiteiten
van het keizerlijk hof.
Beroemde geleerden werd gevraagd stukken te schrijven,
muzikanten ondergingen een strenge selectie en werden uitvoerig getraind
terwijl kostbare instrumenten werden gemaakt
zonder dat er op de kosten gelet werd.
Aparte ensembles werden samengesteld voor het offeren,
voor ceremonies, voor banketten of voor de troepen.
De muziek laat zich typeren door een hoge mate van harmonie
en werd vooral ingezet ter verering van de Hemel,
het tevreden houden van het volk en het bestendigen van de keizerlijke macht.

CSM / Suikerfabriek Breda in actie

Gisteren ontving ik in reactie op de foto’s over
de sloop van de CSM, de suikerfabriek in Breda,
onderstaande luchtfoto van de Suikerfabriek
terwijl die nog vol in actie is.
Die foto moet dus al een aantal jaren oud zijn.
Mooi om te zien!





De Suikerfabriek in Breda in volle actie. De letters CSM zijn te zien, de silo’s, niet te vergeten de stroopafdeling waar ik de afgelopen dagen nog over heb bericht, een schip met bieten (of is het net gelost) in de haven en die enorme rookpluim die tijdens de suikerbietencampagne altijd over de stad ging.





In een poging toch iets van van het jaartal waarin deze foto
is genomen te kunnen zeggen, ging ik op zoek naar
informatie over de CSM op het internet.
Ik weet dat er voor en aan het begin van de sloop
heel wat artikelen zijn verschenen in BN/De Stem.
Bijvoorbeeld op 6 maart 2009 (het is nog na te zoeken
via het internet).
Daar staat:

De directie van CSM heeft zelf xc3xb3xc3xb3k nagedacht over de vraag of de silo’s gered kunnen worden van de slopershamer, zodat er een andere functie voor kan worden gevonden. “Het zijn hoe dan ook beeldbepalende bouwwerken, maar de silo’s zijn geen monumenten. Zo lang staan ze er trouwens niet. De eerste is eind jaren zestig gebouwd, de tweede begin jaren zeventig. Bovendien is het voor ons erg duur om ze te onderhouden en de veiligheid te garanderen. Sloop is voor ons uiteindelijk toch het voordeligst”, zegt Jan Willem van der Klaauw, secretaris van de Raad van Bestuur van CSM.

Sinds 2005 wordt de fabriek niet meer gebruikt voor de bietencampagne en vorig jaar is ook de zogenaamde specialiteitenfabriek, waar onder meer stroop werd gemaakt, gesloten.


Dat wil zeggen dat een foto met de twee silo’s gemaakt moet zijn
na het begin van de jaren zeventig en voor 2005.
Nauwkeuriger kan ik het (nog) niet bepalen.

CSM / Suikerfabriek Breda in de sloop

Gisteren een groot artikel in BN/De Stem over de sloop
van de suikerfabriek in Breda.
De laatste uren zijn geteld.
Wat er nog staat zijn twee loodsen, een kalktoren en de stroopafdeling.
De stroopafdeling wordt nu gesloopt en zal, volgens de sloper,
binnen 1 week weg zijn.
Dus er nog ven met de camera op uit.
De Markkade is inmiddels afgesloten voor verkeer.
De sloopactiviteiten vinden nu gelijk aan de weg plaats.

Eerst de foto’s en koppen uit BN/De Stem
en dan mijn foto’s.





De dichterlijke vrijheden van de verslaggeefster Edine Wijnands.






Kalktoren (volgens het artikel)/Kalkoven met de grijper van de slopers.












De Grote Toren in een doorkijkje met een hoogwerker. Foto van Edwin Wiekens.






Ik kwam gisteren aanrijden via het Spinveld. De gebouwen aan de haven liggen mooi in de zon (en de koude wind).






De Markkade met de restanten van de Suikerfabriek.












Het terrein dat vrij gaat komen is enorm.






Dat de Bredase Fietsersbond niet in het geweer komt voor het behoud van dit bord snap ik niet. Bestaat er wel een Bredase Fietsersbond?






Bij de voormalige stroopafdeling liggen twee enorme silo’s of reactorvaten of hoe ze ook mogen heten. Duidelijk is de aandrijving van het roerwerk te zien.


















De verlaten Markkade.












Deze foto is vanuit de binnenstad gemaakt.






Net als deze.





De thee van vandaag…..

Vanochtend drink ik een ‘Black Tea’ uit China.
Een nadere aanduiding zoals waar deze zwarte thee vandaan komt
zat er niet bij.
Maar dit is terecht een zwarte thee.
Zo gauw de thee in het water komt geeft hij een heel donkere kleur af.
In tegenstelling tot groene thee kun je deze thee ‘te sterk’ zetten.
Bij groene thee is me dat nog nooit gelukt.
Zo’n donkere thee, terwijl buiten de zon schijnt maar het erg koud lijkt,
is heerlijk. Straalt een heel warm gevoel uit.





Warm water verwarmd de theepot terwijl het theewater staat te koken.






De thee in het thee-ei.






Gelijk geeft de thee een heel donkere, warme theekleur af.






Heerlijk!