Zoals heel vaak zie je in deze kunstvariazowel heel klassieke kunst als moderne.Zowel uit ‘onze’ Westerse cultuur als uit andere, grote en kleine culturen.(Groot en klein in de zin van hun geografische verspreidingen de huidige bekendheid bij de schrijver van dit log.)Het essay ‘Reflecties op schilderkunst’ gaat ook in op het verschiltussen Klassiek en Modern:
Er is een groot verschil tussen klassieke en moderne kunst. Klassieke kunst is een reflectie op de natuur terwijl moderne kunst een reflectie op de reflectie is. De klassieke kunst zoekt naar eenvoud en enkelvoudigheid. De moderne kunst vindt complexiteit en meervoudigheid.
Voorlopig kan ik me nog wel vinden in deze omschrijving. Maar waarom komen kunstenaars (of hun management dan met andere mensen volledig onduidelijke, niet te doorgronden omschrijvingen van het werk. Ik geef een voorbeeld. Een van de werken in de kunstvaria van vandaag wordt door de kunstenaar als volgt omschreven:
Non-representational in style, the surfaces of the canvases articulate a dramatic and varied physical topography. Areas of richly colored, densely applied paints are expertly counterbalanced by the enveloping strokes of blended, more muted hues; the relationships between the resultant forms produce an animated buoyancy that presages the stirring of something new. The arresting addition of silver enamel serves to further anchor and enhance his compositional structures. The visceral experiences elicited by these dynamic yet meditative compositions will undoubtedly remain with viewers long after they stop looking.
Ik probeer dit niet eens te vertalen, geen beginnen aan. Ik nodig iedereen uit te achterhalen bij welk werk deze tekst hoort.
Cuauhxicalli Eagle, Aztec, Mexico, Templo Mayor, circa 1500.
Cuny Janssen, Bartlesville OK USA, 2008.
Fine stained elephant ivory and carnelian mounted ruyi scepter, China, 18th – 19th century.Ruyiscepter uit China gemaakt van ivoor.
Hai Bo, Four seasons, winter, 2003.Een van een set van vier foto’s; de vier seizoenen.Hier de winter.De andere drie foto’s zijn op dezelfde plaats,vanuit dezelfde positie gemaakt.Vaker toegepast concept van fotograferenmaar eigenlijk iedere keer weer succesvol.
Henri Matisse, Bouquet pour le 14 juillet 1919, 1919.Vandaag weer tweemaal een Matisse.Er is op dit moment in de hele wereld veel aandacht voor deze fantastische schilder.Hierboven nummer 1 en hieronder nummer 2.De Dans is iop dit moment in Amsterdam in het Hermitage te zien.Normaal hangt dit werk in St. Petersburg.
Henri Matisse, De Dans, 1910.
J.M.W. Turner, Modern Rome – Campo Vaccino, 1839.
Joan Mitchell, Untitled, 1957.
John di Paolo, Equinox hanging garden.
Karl Kluth, Kxc3xbcste in Nordschleswig, 1931.
Maya Lin, Storm King Wavefield, 2007 – 2008.Storm King Art Center, Mountainville, New York.Photograph Jerry L ThompsonLandschapskunst, je ziet het zelden.
Norbert Prangenberg, Diamond (30.06.09), 2009.
Pablo Picasso, Minotauromacy, 1935.
Pablo Picasso, Picador, 1959.
Paul Gauguin, Teha’amana has many parents, 1893.
Raden Sarief Bustaman Saleh, Javanese landscape with tigers listening to the sound of a travelling group, 1849.
Raden Sarief Bustaman Saleh was the first Javanese artist to have followed his calling to Europe and to paint in the Western style. Born an aristocrat, he was the cousin of the Regent of Semarang in Indonesia and was recognised for his artistic gift at an early age, learning under the tutelage of the government landscape painter Antoine Payen. When Payen returned to Europe in 1826, the young Javanese artist joined him three years later to learn under his tutelage. Raden Saleh lived in The Hague under the protection of the Dutch government until he took a long educational tour to Germany and France, spending most of his time in Dresden and Coburg and Paris, travelling extensively to other places such as Scotland, England and Switzerland. In particular, his life-long friendship with Ernest II (1818-1893), Duke of Saxe-Coburg and Gotha, brother-in-law to Queen Victoria, was crucial to his career where this highly educated and distinguished Javanese aristocrat was introduced to members of the European courts and prominent intellectuals and artists of the time. Known for his wonderful versatility and talent, he was best known as one of the greatest orientalist painters in his days, famed for his paintings of wild and ferocious animals. “Javanese Landscape, with Tigers Listening to the Sound of a Travelling Group” was completed by Raden Saleh in Dresden, the cultural centre of Saxony, and presented to his patron and friend His Highness Ernest II, Duke of Saxe- Coburg and Gotha, in 1849. The painting was in the family for many years as it was inherited by the second son, grandson and great-grandson of Queen Victoria and Prince Albert.
Nederlandse vertaling en samenvatting.
Raden Sajeh is de eerste Javaanse kunstenaar die om zijn kunst in Europese stijl te kunnen beoefenen naar Europa ging. Hij was van adellijke komaf. Hij was de neef van de Regent van Semarang. Al jong werden zijn artistieke kwaliteiten onderkent en kreeg hij les v
an de landschapsschilder Antoine Payen. Toen die naar Europa terug ging sloot de jonge Javaanse kunstenaar zich bij hem aan. Raden Saleh verbleef tijdens zijn training in Den Haag en ging voor zijn verdere ontwikkeling op tournee door Duitsland en Frankrijk maar ook Schotland, Engeland en Zwitserland werden aangedaan. Zijn levenslange vriendschap met Ernest II, Hertog van Saxen-Coburg en Gotha, was erg belangrijk. Deze zwager van Koningin Victoria van Engeland introduceerde hem bij de juiste mensen aan de hoven in Europa, intellectuelen en kunstenaars.Het schilderij dat hier te zien is was in het bezit van Ernest II en is geschilderd in Dresden.
Rhinoceros horn pouring cessel, China, Kangxi period, 1662 – 1722.Schenkkan gemaakt van de hoorn van een neushoorn.Gelukkig mag dat niet meer (hoop ik) maar het resultaat is bijzonder.
Samual John Peploe, Tulips, 1912.
Sarah Morris, Double coil (Knots), 2010.
The Florentine Codex, 1575 – 1577.
Tim Wood, Bude III, 2009.
Xochipilli, Aztec, Mexico, Tialmanalco, 1450 – 1521.Er is een tentoonstelling in de Getty Villa in de Verenigde Statenmet werk vanuit Mexico.Daar hebben ze een prachtige web site.De figuur hierboven, Xochipilli, is de centrale figuur.Dit prachtige beeld toont de god in tranche en zingend,terwijl hij zichzelf begeleidde op een instrument dat nu geen deel meer uitmaakt van het beeld.In tranche is hij wellicht door de bedwelmende bloemen en plantendie op zijn lichaam staan afgebeeld.De volgende afbeelding geeft je een idee.
Xochipilli.
Zon en regen, weinig wind op dat moment maar door de regendruppels een wateroppervlak dat niet glad is.
Wat experimenteren met de sluitertijd.
Een regenboog parallel aan de kalkoven van de CSM, Suikerfabriek in Breda.
Donkerder, even geen regen, zuchtje wind.


Enkele fragmenten uit een groter artikel.
In 1983 werd de ‘medicijnknaak’ ingevoerd.Per aflevering moest voor medicijnen een rijksdaalder worden bijbetaald, tot een maximum van 125 gulden per jaar.De maatregel leidde echter niet tot bezuinigingen, wxc3xa9l tot allerlei ongewenste bij-effecten:administratieve rompslomp,patixc3xabnten die om onverantwoord grote hoeveelheden medicijnen vroegenen de nodige frustraties bij artsen, apothekers en patixc3xabnten.Met name chronische patixc3xabnten met een groot medicijngebruikwerden de dupe. Na verloop van tijd werd de maatregel geschrapt.In 1988 kregen we het ‘specialistengeeltje’.Een poliklinische verwijzing naar de specialist kostte de patixc3xabnt 25 gulden, tot een maximum van 75 gulden per jaar.Evenmin als de medicijnknaak leidde het specialistengeeltje tot minder verwijzingen en evenals de medicijnmaatregeldupeerde deze maatregel het minder koopkrachtigeen minder gezonde deel van Nederland.En ook deze maatregel werd bij gebrek aan resultaat geschrapt. Ik stem geen SP maar zelfs ik kan dit eenvoudig beredeneren.
Bao He Dian, Hall of Preserving Harmony.
Afwerking van de deuren. Ook hier zie je het drakensymbool weer terug komen.
Een hele draak.
De keizerlijke troon.
Weer een prachtig marmeren vloerdeel.
Draak.
Leeuw.
De troon of liever het platform en de trappen naar de keizerlijke plaats.
De Engelse tekst:
Daarmee sluiten de deuren van Bao He dian zich voor ons, net zoals ze even geleden open gingen..
Niet doen!
Dit is een foto van het ‘Dividend’ gemaakt door het cafe zelf in aanloop naar de aandeelhoudersvergadering.
Het artikel op de website van BN/De Stem.
Ons eigen dividend.
In de rij met Drie Hoefijzers Klassiek en Dirk.
Prachtig, witmarmeren terrassen rond de Hall of Preserving Harmony.
En het weer was prima!.
Hoekgebouw van het buitenhof. Dit is het zogenaamde Corner Pavilion (in het midden van de foto) en de Rear Right Gate (daar zie je nog net het dak van rechts). Zoals er voor de symmetrie natuurlijk ook een Rear Left Gate is. Daartussen staat de Hall of Preserving Harmony (Bao He Dian).
Adriaen van de Venne, Allegory of poverty, 1630s.Voor een Oude Meester is dit een behoorlijk complex werk.Deze allegorie (verbeelding van een abstract begrip) toont een mandie twee andere figuren op zijn rug draagt.Op de tekstbalk bij zijn benen staat:xe2x80x99t Sijn ellendige beenen die Armoe moeten draegen.We zien hier een blinde man die een hond bij zich heeft.Op zijn rug draagt hij een oude vrouw met in haar handeen melaatse klepper en een bak voor de aalmoezen.Op haar beurt draagt ze een kind op haar rug.De kleding van de figuren zijn meer vodden dan iets anders.De stro in de klompen is ook niet van de luxe.Bij die klompen liggen een soort handvatten die invalidengebruikten om zich voort te bewegen.Kommer en de kwel alom.Er is een schilderij dat samen met dit werk een eenheid vormt.De allegorie op welvaart.Je kunt je wel indenken wat dat zoal laat zien.
Anni Albers, Second movement I, 1978.
Bada Shanren, Two mynas on a rock, 1692.De Myna is een vogel die in Azie voorkomt.Het is een zangvogel uit de famillie der spreeuwachtigen.Ze blijven een leven lang bij dezelfde partner,bouwen hun nest in een hol in bomen of muren. De nesten worden van allerlei materialen gemaakt zoals bladeren, gras, veren en allerlei afvalmateriaal.Normaal gesproken worden dan zo’n vier tot zes eieren gelegd.
Een tentoonstelling met Polaroids trok mijn aandacht. Twee voorbeelden komen in deze kunstvaria voor. Deze eerste is van Edward Mitchell, 1983.
Emil Nolde, Nature morte aux danseuses, 1914.
Gerhard Mantz, Allgemeine xc3x9cbereinstimmung, 2009.Tekenen op linnen.
Gerhard Mantz, Bemerkenswerter Zusammenhang, 2009.
Guercino (Giovanni Francesco Barbieri), David mit dem kopf Goliaths, 1617.
Gold Kesi, One hunderd birds jacket, 19th century.Kesi is een weeftechniek ontwikkeld in Azie.Of er werkelijk honderd vogels op staan weet ik niet.‘Honderd’ kan ook staan voor ‘veel’.
Ilse Bing, The elevated and me, 1936.
Jean-Francois Rauzier, Evolution.Ik vind de titel heel grappig. Hoezo evolutie en ontwikkeling?
Kristen Kobke, View of Osterbro from Dosseringen, 1838.Meerdere schrijfwijzes kom ik tegen op het web: Christen Kxc3xb8bkeis een schilder uit Denemarken.
Marc Chagall, Le bouquet de Paris, 1982.
Tweede poleroid: Monica Nestler, 1980.
Pablo Picasso, Le couple, 23 oktober 1969.
Paul Klee, Portrait in the garden, 1930.
Philip de Lxc3xa1szlxc3xb3, Queen Elizabeth (Queen mother), 1925.Familiekiekje uit de collectie van het Britse koninklijk huis.Koningin Elizabeth, de koninginmoeder.
Rare Eskimo polychrome wood mask, Yupxe2x80x99ik or Anvik.Yupxe2x80x99ik en Anvik zijn twee namen voor Eskimogroepen.
Rene Magritte, Golconda, 1953.
The Cauchon hours, Middle of the 15th century, owned by a noble couple from Rheims.Het Cauchon getijdeboek.Midden 15e eeuw,eigendom van een adelijk echtpaar uit Rheims.
Tomas Saraceno, Untitled.Als je dan spreekt van ‘complexiteit en meervoudigheid’ dan geldt dat zekervoor dit werk dat ook nog eens geen titel heeft dat je in een richtingkan duwen om de betekenis of bedoeling te achterhalen.Mooi vind ik het wel.
Zhao Bo, Rainbow City, 2009.Jammer dat dit werk zo breed is. Gezien de beperkte ruimte op mijn logblijft er dan niet veel van over.
Zhao Bo, Sweet Embrace, 2008.Ik ben er nog
Ik heb mijn vaste rondje weer gemaakt. Deze foto is vanaf het NAC-stadion. Daar zit een inrit voor de vrachtwagens met bieten. Inmiddels in gebruik door een transportonderneming die het terrein gebruikt als parkeerplaats en de wagens van de sloop.
Deze foto is vanaf het Spinveld, het industrieterrein tussen de Mark en het NAC-stadion.
De Mark, de Markkade, de lange en hoge muur waar achter bieten werden opgeslagen en gereinigd, maar waar is de suikerfabriek? Je ziet de bui al hangen.

De laatste restanten van de stroopafdeling.
Er ligt nog heel veel puin.
Twee grote ketels.
Het ruikt er naar brand.
Salzgitter is het bedrijf dat deze machine gebouwd heeft. Op het web vond ik wel een bedrijf in Duitsland met ongeveer die naam maar volgens mij is het maken van deze ketels niet meer hun kernactiviteit.


Een mooie foto is het niet met een lantaarnpaal in het midden. Het geeft wel een redelijk overzicht van wat nu waar staat of ligt. Links de stroopfabriek en rechts de ketels.
Vanuit de stad is de suikerfabriek nauwelijks nog te zien.
Wel zie ik vanaf deze plaats plotseling de watertoren uit de Belcrum die tot voor kort verborgen bleef.


Van deze Amerikaanse collectie vind ik dit werk het mooist. Die ronde lijnen die de voorstelling ondersteunen zijn prachtig. Je ziet dan op een geheel eigen manier ook terug in bijvoorbeeld het werk van Alberto Giacometti. Henri Matisse, Portrait of Yvonne Landsberg, 1914.
Henri Matisse, Bathers with a turtle, 1907xe2x80x931908.
Henri Matisse, Flowers and ceramic plate, 1913.
Henri Matisse, Greta Prozor, 1916.Greta Prozor was de echtgenote van de Noorse kunsthandelaar Walter Halvorsen.
Henri Matisse, Shaft of sunlight; The woods of Trivaux, 1917.Het zonlicht dat door de bomen schiet.
Henri Matisse, The blue window, 1913.
Henri Matisse, The piano lesson, 1916.
Henri Matisse, The studio Quai Saint Michel, 1917.
van oude meesters en dingen die niet voorbijgaan.
De zwanen zijn heel actief in de vijver. Ze jagen alle andere grote watervogels weg. Maar tegen de zonsondergang keert de rust terug.
In de schittering van de zon zie je gelijktijdig de spiegeling van de bomen aan de kant. Mooi is de zon op de houten palen van de brug.
In de Westertuin ligt een houten loopbrug. Die rechte vorm geeft een mooi contrast tegen de natuurlijke vormen. Nu kun je van een foto verschillende uitsnedes maken. De vraag is natuurlijk, welke is nu de mooiste. Ik kon niet kiezen dus laat de verschillende versies hier zien.
Ongeveer net zoveel water aan de boven- als onderkant.
Nauwelijks water aan de bovenkant. De lichtschittering vormt hier een mooie eenheid
Nauwelijks water aan de onderkant. Hier breekt het licht in meerdere vlakken met verschillende kleuren
Veel water aan de rechtse kant. Laatse versie uit 5 alternatieven.
Totaal overzicht met zwaan op links.
Originele versie van een volgende foto.
Nu ligt de nadruk meer op de schittering in het water. Deze versie vind ik mooier.
Politieauto’s klemmen een auto in bij een klein parkeerterrein vlak bij de CSM.
Zo te zien werd het steeds drukker.

De voorbereiding.
Posters ophangen bij de voordeur.
Richtingaanwijzer in de lift,…..
…in de gang en….
…op de voordeur: Welkom!.




Deze reeks foto’s zijn gemaakt op 23 maart 2010, vandaag dus.
Steeds verdwijnen er weer stukken plaat of wand.
Wat overblijft is die vreemde schacht.