Terwijl we zitten te wachten op ontbijt
hebben we extra tijd om het restaurant van binnen
nog eens goed te bekijken.
Tegen de muur hangt een grote waaier.
Dat zit wel een leuk ontwerp in
voor een mozaiek.
Ik maak dan de volgende tekening
in mijn notitieboekje:



De omelet is prima en we zijn op tijd bij het hotel
voor de tocht naar de Dou Donggo-stam.
Alle andere leden van de groep hebben in het hotel gegeten.
Daar is een erg warm, broeierig xe2x80x98restaurantxe2x80x99 dat volgens mij
meestal als opslagruimte wordt gebruikt.

De tocht naar de stam gaat in drie minibusjes.
Onze chauffeur heeft volgens ons een schriftelijke LOI-cursus xe2x80x98gidsxe2x80x99 gevolgd
en doet vandaag het praktijkgedeelte.
Mooie route, prachtig uitzicht op de zoutpannen.

Het is een xe2x80x98verwendxe2x80x99 dorp.
De gids vertelt dat er maar 1 toeristengroep per maand dit dorp bezoekt.
Daarnaast gaan er nog individuele bezoekers naar toe.
De ligging van het dorp is prachtig.




Omgeving van Bima.



De zoutvelden van boven af gezien.



Het dorp waar we naar op weg zijn.
Donkere wolken en de zon wisselen elkaar af.


















Streng.












Die kleuren toch altijd.












Let op de houtconstructie van het huis.






De dorpsstraat.



Typisch huis.



Van (bananenplant?)bladeren worden linten gevlochten.



Typisch huis, werk/opslagruimte beneden.
Van de grond af tegen ongewenst dierenbezoek.









Bloeiende bananenplant.



‘Schuur’ voor het paard.


















Ons bezoek bracht nogal wat leven in de brouwerij.

Deze insekt op de bloem en de volgende kikker bewonen de vijver van het hotel.Lunchrestaurant.Onze chauffeur op dit deel van de reis.De vangst.Nieuwe kapperstechniek?De vader vroeg me deze kinderen op de foto te zetten.De weg is afgezet, even wachten dus.Oploopje bij het benzinestation.1, 2, 3, 4?Inmiddels loop ik wat achter met mijn dagboeknotities.We zijn inmiddels al op Flores (dag 12= 21 augustus)maar mijn verslag van dag 9 is nog niet af.Bima is ook erg warm maar ook stoffig.Het hotel is een xe2x80x98verzameling badkamers/koelkastenxe2x80x99.Iedere kamer is aan de binnenzijde volledig betegeld met witte tegels.De airco staat op 22 graden celcius en dat voelt aan als erg koud,als een koelkast.De kamers zijn erg klein maar het hotel ligt midden in de stad.De zogenaamde Pasar Malam (avondmarkt) valt mee qua grootte.We lopen aan het eind van de middag nog even over xe2x80x98het grote pleinxe2x80x99en een grote groep jonge mensen is daar druk in de weer.Een klein clubje (man of 10) volgt ons.We gaan naar een eetkraampje.Drinken daar wat terwijl de eigenaresse de kinderen wegstuurt.We eten de eerste avond bij een restaurant is de straat.Bijna de buren.Ze kunnen de drukte (18 gasten en 1 gids) die die avond binnenkomen niet aan.We bestellen Gado-Gado.In Nederland vaak een bijgerecht.Hier een maaltijdschotel.Alleen vandaag zonder de gebruikelijke rijst.Ik probeer nog twee keer rijst bij te bestellen maar tevergeefs.Later blijkt dat de rijstbestelling wel is genoteerd,maar de persoon waar ik mee afreken zegt gelijk:die heb je niet gehad, he?Inderdaad die had ik niet gehad. Lees verder →

16/08/2006: Reis naar Sumbawa Besar.

De bus is gerepareerd.
Terwijl ik dit schrijf zitten we al op de ferry.
Achterom zien we de Rinjani,
voor ons wat kleine eilanden.
Maar zien wat de dag brengt.

Plan voor de dag:
– bus naar de ferry: 11/2 – 2 uur;
– ferry 2 uur
– bus naar het hotel 21/2 xe2x80x93 3 uur.



Ananassen.



Uitzicht op de Rinjani.




De veerboot.

In de autootjes naar het weversdorp.
Daar werd eerst een Indonesische maaltijd geserveerd.
Weer heerlijk!
Het eten is tot nog toe steeds erg lekker.
Dan volgt een ingekorte tocht door het dorp (tijdsgebrek) en gaan we naar de dansvoorstelling.





Het marcheren van de kinderen mag niet onbelicht blijven.
Op 17 augustus, over twee dagen, viert men in Indonesie
de bevrijding van Nederland.
In dat kader wordt er een wedstrijd gehouden in marcheren.
Op de dagen in aanloop van het feest, moet er veel geoefend worden.
De scholen vormen een belangrijke schakel in dit gebeuren.
Groepen van tussen 15-20 kinderen marcheren door de straat
onder leiding van een kind met een voetbalfluitje.
De leider bepaalt ritme, figuur ed.
De kinderen kijken allemaal bijzonder serieus,
sommige willen zwaaien naar ons maar worden gecorrigeerd.
Na de oefening is het ontspannener en wordt er veel gezwaaid en gelachen.





Zo kan het ook.



Garens kleuren.







Van de dans hebben we niet veel gezien.
Heel vaak is dit een genante vertoning.
Zo ook hier:
de gids kiest de voorstelling, de buitenlanders worden met muziek opgehaald,
krijgen een speciale plaats, worden gevraagd mee te dansen
en worden daarna ook weer uitgeleide gedaan.
Niet mijn ding.
We zijn over de hoofdstraat gewandeld.
Zijn op een rand van een brug gaan zitten en
Indonesie komt dan letterlijk naar je toe.
Mensen spreken je aan, willen op de foto ed.
Je kunt rustig de winkels en huizen bekijken, prima.









Tabak wegen.










Toeschouwers van de dans.

13/08/2006

Vandaag op snorkeltocht.
We gaan met 5 mensen in een boot snorkelen.
Er gaan twee begeleiders mee.



Gili meno; strand en uitzicht op Lombok.



Zullen we gaan lunchen?


Eerst gaan we naar de schildpadden.
De begeleiders en de organisatie zijn niet sterk in de informatievoorziening.
We gingen die dag naar meerdere snorkelplaatsen.
Elk met hun eigen kenmerk.




Bij de schildpadden plaats in het koraal grauw groen.
Je ziet de schildpadden als leek ook nauwelijks.
Schudkleuren.
Je ziet ze des te beter als ze bewegen.
We hebben drie grote schildpadden gezien.
Maar om ze te zien moesten we in een redelijk tempo
achter een van de begeleiders aanzwemmen.
Als je dan geen ervaren snorkellaar bent,
valt dat niet mee of lukt dat gewoon niet.
Maar de inspanning werd beloond.

De tweede sessie was Garden Coral, oftewel kleurrijke en vele verschillende vissen.



Gili Meno



De derde sessie was Garden Coral voor Gili Air
met grote schelpen (die zich sloten als de begeleider er water naar toe stuwde).

De vierde en laatste sessie was de Christmas Tree.
Een grote rots met daarop anemonen die bij aanraking xe2x80x98openxe2x80x99 gaan.




Uitzicht vanaf de lunchtafel.



Ik ben deze dag behoorlijk verbrand.
Met name de achterkant van mijn benen.
Zwemmen/snorkelen deden we met T-shirt aan,
maar je kunt moeilijk ook nog een broek aandoen.

Tussen sessie 3 en 4 hebben we gegeten op Gili Air.
De kok was wel even in de haven vis inkopen, dus duurde het allemaal even.




Gili Air.





Rekening voor een lunch met 5 personen.


xe2x80x99s Avonds zijn we rond het eiland gelopen.
Dat is goed te doen.



Indrukken van Gili Meno tijdens onze ‘rondwandeling’.













De steiger was toe aan onderhoud.





Kijk eens hoe mooi de zaadjes in de vrucht hangen.











Heerlijk gegeten bij de xe2x80x98havenxe2x80x99.
(Gili Meno kent niet echt een haven maar er is een deel van het strand
wat verder ontwikkeld is dan de rest van het eiland.
Zo loopt er een voetpad langs het strand.)
Daar staan xe2x80x98prieeltjesxe2x80x99 waar je aan tafel kunt aanliggen.
Heel romantisch, heerlijk aan zee, heel lekker eten.



Vreemd dat kroepoek bijna nooit op de kaart staat terwijl ze het bijna altijd hebben.
De kroepoek smaakt veel meer naar garnalen dan we in Nederland gewend zijn.
Gedurende de reis zal blijken dat de kroepoek ook in Indonesixc3xab
heel verschillend van kwaliteit kan zijn.
In het rijkere Bali en Lombok smaakt het vaak beter dan op Sumbawa of Flores.



Eindafrekening Gili Meno.

Vanochtend (op Bali) gewekt door een concert van hanen
en het kwetteren van vogels.
Laten we het ruisen van de golven niet vergeten.

Inmiddels zijn we aangekomen op Gili Meno.
Gisteravond de briefing gehad.
Samen gegeten: Fish Sateh.

Het hotel is een groep huisjes.
Ze staan allemaal +/- 1 meter boven de grond.
Vanaf het strand loop je zo het hotel xe2x80x98binnenxe2x80x99.
Er is geen warm water maar dat stoort hier niet.
Het is hier warm.
Basic dus!



Dit is het bier dat er te koop is.




We kregen van onze gids bij de briefing een verklarend kookboek.



Padangbai vanaf de ferry.



Dit is een vergelijkbare boot als waar wij mee varen.





Lombok.








Vissers.



Het gaat niet met iedere ferry even goed..



De drukte bij het verlaten van de ferry.



Is dit de passagiersuitgang?



De boot naar Gili Meno.




Dit is het dorp vanwaaruit we vertrekken naar Gili Meno.



Lombok




Onze gids.




Gili Meno.



Aankomst op Gili Meno: het hotel.



De zon gaat onder aan de andere kant van het eiland,
de schemer en de gasten doen hun intrede.

11/08/2006 We zijn inmiddels aangekomen op Bali. Betaalbewijs visum. De eerste indruk is positief. We hebben een heel mooi hotel in Padangbai. We zitten terwijl ik dit schrijf op het strand. Morgen gelijk aan de slag. Maar nu eerst een restaurant vinden om dadelijk iets te eten. (Het weer is heerlijk, veel wind vanaf de zee. Geweldig!)

Bali is overwegend Hindoestaans.
Bloemen en bloemenoffers zie je dan ook overal.
Tijdens deze vakantie doen we verschillende eilanden aan.
Ieder met hun eigen godsdienst.
Zo zijn Lombok en Sumbawa Besar overwegend Islamitisch.
Flores is dan weer overwegend Christelijk.




We hebben lekker gegeten bij een tentje aan de zee,
recht tegenover de uitgang van het hotel Puri Rai
(het hotel is een groep huizen in de buurt van een zwembad,
wij hebben een kamer op de eerste verdieping en dus het bijbehorende uitzicht).



We bestellen alleen te veel:
2x Gado gado, 2x Bami goreng en 1 keer Fish Sateh.
Bij alles zat rijst en de gado gado was een heel gerecht,
niet een kleine portie zoals je dat vaak in Indonesische restaurants
in Nederland ziet.
Maar goed het is allemaal goed te betalen. Leergeld.



Ik viel uiteindelijk op het strand (bij een strandtent) zowat in slaap.
Valt niet mee zoxe2x80x99n jet lag.

Gisteravond, hebben we buiten de deur gegeten omdat de eerste web log
klaar was over onze vakantie in Indonesie: de Kleine Soenda Eilanden
(en omdat het kooktechnisch ons zo beter uitkwam).

We wilden naar Singaradja in Breda en dachten dat reserveren niet nodig zou zijn.
Je kunt het al raden: door de regen op de fiets en vol.
Toen zijn we naar Restaurant Bali gefietst.
Wie schetst onze verbazing:

ZE HADDEN EEN NIEUWE KAART!

Niet dat er erg veel nieuwe gerechten op stonden,
maar de kaart was nieuw.
Slecht leesbaar overigens, maar nieuw.

Het eten was er zeker niet op achteruit gegaan
en, oh ja, ze hadden ook nieuwe business cards:

In het vliegtuig heeft iedereen zijn eigen schermpje.
Ik heb gekeken naar:
Mission Impossible III (Tom Cruise)
The Sentinel (Michael Douglas, Kiefer Sutherland en Kim Basinger)
Dirty Harry (Clint Eastwood)
Stukje Simply Red in Cuba (niet de moeite waard)
16 Blocks (Bruce Willis)

Daarnaast heb ik een deel van Tutu van Miles Davis beluisterd.

We moeten nog ver.

In Engeland zijn gisteren 24 hoofdzakelijk Britse Moslims gearresteerd
omdat ze plannen zouden hebben vliegtuigen op te blazen.
CNN bericht er constant over op de schermen hier op de luchthaven
in Kuala Lumpur (en in de rest van de wereld waarschijnlijk ook).