Categorie archief: Vakantie

China reisverslag / travelogue 06

Posted on by

Waarom eerst naar Antwerpen?
Wel je kunt een ticket kopen van KLM om van Schiphol (Amsterdam)
naar Capital (Beijing) te vliegen. Zo’n ticket kost ruim 600 Euro.
Het internationale vliegveld van Beijing heet Beijing Capital International Airport
Je kunt ook van Antwerpen ‘vliegen’ naar Beijing.
Dan ga je met de HSL van Antwerpen naar Schiphol
en vlieg je even later van Amsterdam naar Beijing.
De HSL-ticket is inbegrepen in de prijs.
De totale ticket kost dan ruim 400 Euro.
Totaal 200 Euro verdiend.
Natuurlijk is dit alleen aantrekkelijk als je in Zuid Nederland
of Belgie woont.
Om van Groningen eerst naar Antwerpen te gaan
en dan vervolgens naar Schiphol
is niet zo handig en qua kosten schiet dat ook niet op.
Maar vanuit bijvoorbeeld Breda is het erg aantrekkelijk.
Je moet ook wel echt de HSL nemen want op Schiphol
wordt er gecontroleerd of je treinticket is afgestempeld.
En dat afstempelen gebeurt in de trein.
Het was wel spannend want erg veel informatie over hoe een en ander
in zijn werk gaat krijg je niet. Maar het werkt!

Antwerpen – Schiphol: 01/10/2009

Ik heb foto’s gemaakt en die in fotolijstjes geplaatst
als cadeau voor de ouders van de bruid en bruidegom.
Ik heb die fotolijstjes in mijn kleine rugzak gedaan.
Dan zit die wel erg vol maar loop ik tenminste niet met drie tassen.

Ik weet nu al dat ik mijn sweater vergeten ben.
Hopelijk zijn de temperaturen redelijk en anders
heb ik altijd mijn vest bij me.

Lunch op het Centraal station van Antwerpen.

12:34 De Thalys vertrekt uit Antwerpen richting Nederland.
12:56 Terug in Roosendaal. Al stopt de trein daar niet.
Tussen Dordrecht en Rotterdam lopen we 10 minuten vertraging op.

Op Schiphol aangekomen wil ik zo snel mogelijk inchecken.
Dan loop ik niet constant te sjouwen met de bagage en kan ik rustig
iets eten en drinken.
Maar ik kan niet zelf inchecken.
Omdat mijn kaartje zo goedkoop is en ik via Antwerpen kom,
moet ik met een stempel op mijn treinkaartje
wel aantonen dat ik ook echt met de trein gekomen ben.
Dat controleert men handmatig.

De ticket.

Zelf inchecken lukt niet, ook niet als ik geholpen wordt door een stewardess .

Er is veel te doen op Schiphol: winkels, een casino, restaurants enz.
Schiphol is ook een dependance van het Rijksmuseum.
Nu is er een tentoonstelling met 7 werken van Melchior d’ Hondecoeter.
Twee schilderijen waren eerder al op mijn weblog te zien: ‘De menagerie’
en ‘Een pelikaan en ander gevogelte bij een waterbassin’
oftewel ‘het drijvend veertje’.

Melchior d’Hondecoeter, De Menagerie, 1660 – 1695.

Ik koop twee kaarten met afbeeldingen van werk van Melchior d’ Hondecoeter.

Melchior d’Hondecoeter, Het drijvende veertje, ca. 1680.

Misschien denk je wat een vreemde naam voor een schilderij.
Maar het veertje dat rechts onder op het water drijft
is zo prachtig geschilderd.
Zijn werken zijn zeer natuurgetrouw en door de vaak
exotische combinatie van vogelsoorten ook nu nog
een lust om naar te kijken.
En dat hangt dan zomaar op Schiphol.

Ik heb al 1 Aziaat (Chinees?) gezien met een mondkapje op.
(In oktober is de angst voor de Mexicaanse griep op zijn hoogtepunt)

Er komen nu ook groepen Aziaten langs.
Lang niet iedereen heeft een mondkapje.
Maar ik heb er nu toch al verschillende gezien.

Ik zit inmiddels te eten op een eerste verdieping
op een plaats waar ik naar beneden kan kijken
naar de andere reizigers.

Mijn avondeten.

Sommige kranten die ik of op Schiphol koop
of bij het vliegtuig krijg
berichten al over de viering van 60 jaar Volksrepubliek China.
Die viering is onder andere op Tiananmen Square.
Leuke foto’s.

60 jaar Volksrepubliek.

NRC Handelsblad, foto op de voorpagina.

Trouw, artikel op het voorblad van het katern ‘De Verdieping’.

In de trein naar Antwerpen kreeg
een nieuwe cateringmedewerker instructies.
Leuk om te horen dat er heel wat klantgerichtheid en
klantvriendelijkheid bij te pas komt.
Waar ga je, wanneer staan zodat passagiers
toch snel in en uit kunnen stappen.
Hoe benader je klanten.
Hoe zorg je er voor dat je goed bevoorraad wordt
en toch ook de hele trein bedient.
Daar kan de ING (die onlangs zonder waarschuwing
mijn pas niet meer accepteerde terwijl ik in Griekenland was)
nog heel wat van leren.

Speciaal krantenkatern van een Chinese krant met de verworvenheden van de zestigjarige Volksrepubliek.

Nog een koffie en dan ga ik vliegen.

De vlucht gaat achteneenhalf uur duren.
Ik zit in het midden van het vliegtuig maar niet in een rij van 4 stoelen
maar in een rijtje van 2 stoelen.
Ruim.
Helaas zetten ze gelijk de temperatuur in het vliegtuig erg laag.

Bagagelabel KLM.

 

The big picture

Posted on by

Er is een web site met de naam The Big Picture.
Onregelmatig, maar steeds meerdere malen per maand,
zijn daar series foto’s te zien van een hele hoge kwaliteit.
Uit de series van afgelopen maanden koos ik een paar foto’s
uit een serie van National Geographic.
Deze zijn van verschillende fotografen.
Daarnaast enkele uit een serie gemaakt in India.
In Pushkar om precies te zijn.
Daar wordt jaarlijks een grote kamelenmarkt gehouden.
De zogenaamde Pushkar Fair of Pushkar Mela.
Daar maakte in oktober 2009 Kevin Frayer een serie foto’s.
Enkele zie je hieronder.

Cesare Naldi, Nazroo (de verzorger) and elephant Rajan.

Michael Johnson.

Mike Matas.

Peter Allinson.

Kevin Frayer, A camel herder, Pushkar Mela 2009.

Een kamelenherder.

Kevin Frayer, Contestant J.S. Chounan, Pushkar Mela 2009.

Deelnemer J.S. Chounan.
Op de markt wordt een wedstrijd gehouden voor de man
met de langste snor. Dit is een van de deelnemers.
Hij won met zijn snor van 3.25 meter.

Kevin Frayer, een dans.

 

China reisverslag / travelogue 02

Posted on by

Het reisverslag begin nog niet echt.
Er zijn wel wat kleine dingen die ik alvast toelicht
omdat ze later wel aan de orde komen in mijn reisverslag.
Vandaag het karakter “Double Happiness” oftewel Dubbel Geluk.
Het is een belangrijk teken bij Chinese huwelijken.

Double Happiness / Dubbel Geluk

Dubbel Geluk / Double Happiness

Het karakter dat door Chinezen wordt aangeduid als “Double Happiness”
zie je ook steeds vaker in het Westen opduiken.
Kijk maar eens op het web rond en je zult zien dat heel veel bedrijven
die zaken verkopen voor bruiloften als versieringen hebben
met op de een of andere manier dit teken.
Zoals je zodadelijk kunt lezen zou er een verhaal bij dit karakter horen.
Wat je nog moet weten is dat Chinese karakters uit twee delen kunnen bestaan:
een linker en een rechterdeel.
Double Happiness (Dubbel geluk) is een bekend Chinees karakter. Je ziet het als papierknipsels of op rode stukken papier. Het wordt op een opvallende plaats en hoogte opgehangen zodat het eenvoudig het oog van jonge stellen trekt. Het karakter is een teken van goedheid en er zit een verhaal achter dat hieronder te vinden is.

Tijdens de Tang-dynastie ging een jonge man op weg naar de hoofdstad om een keizerlijk examen af te leggen. Als hij dit examen met succes zou afronden dan lag een mooie toekomst gereed als kandidaat minister aan het hof.

Onderweg naar de hoofdstad werd hij plotseling ziek. Terwijl hij door een bergdorp kwam passeerde hij het huis van een kruidengenezer die hem opnam in zijn huis. Dankzij de genezer en zijn dochter herstelde de jonge man snel. Na genezen te zijn was het niet eenvoudig om het huis te verlaten omdat de patixc3xabnt inmiddels verliefd was geworden op de dochter van de genezer.
Voordat de jonge man zijn reis naar de hoofdstad voortzette, schreef het meisje de rechterhelft van een karakter voor de jonge man op. Hij ging naar de hoofdstad terwijl hij haar beloofde te zullen trouwen met haar zo gauw hij zijn examen afgerond zou hebben.
Gelukkig haalde de jonge man zijn examen en haalde daarbij de hoogste score van alle deelnemers. De keizer toonde zijn waardering voor de kennis van de jonge man. Tijdens het gesprek van de keizer met de jonge man, vroeg de keizer de rechterhelft van een karakter af te maken. Plotseling herinnerde de jonge man wat zijn geliefde voor hem geschreven had. Hij realiseerde zich dat haar tekst het perfecte antwoord was op de vraag van de keizer. En dat was dan ook het antwoord dat hij de keizer gaf.
De keizer was meer dan tevreden met het antwoord en benoemde hem al snel als minister aan het hof. Natuurlijk stond hij de jonge man toe terug te gaan naar zijn geboortedorp alvorens in dienst te treden. De jonge man keerde direct terug naar de jonge vrouw in het bergdorp en vertelde haar wat er gebeurde na zijn succesvol examen. Hij hield zich aan zijn belofte en ze trouwden snel. Op hun huwelijksdag schreven beide hetzelfde rechtse deel van het karakter dat hen samen had gehouden. Zo ontstond het karakter: Double happiness (Dubbel geluk).

This travelogue isn’t really starting yet.There are a few small things I like to bring to your attention.Today the character “Double Happiness”.This is an important symbol on Chinese weddings.

The sign that Chinese gave the name “Double Happiness”
can often been seen in the West as well.
Look around on the web and you will see that many companies
selling decorations for weddings
incorporate this symbol.
Further down you can read the story behind the symbol.
Before you do that you need to know that Chinese characters
consist of two parts:
the right hand and left hand side.
Double Happiness is a well-known Chinese character. It is depicted either in paper cut-out or on a red piece of paper, and is affixed in such a position as to easily attract the eyes of young couples. This character is a sign of goodness. Therexe2x80x99s a story behind it:

During the reign of Tang dynasty, a young boy was on his way to the capital to write an examination, the results of which would qualify the candidate with the highest marks to become a minister in the royal court. On the way, he suddenly fell ill. While he was passing through a mountainous village, he came across an herbal practitioner who took him to his home. Thanks to the doctor and his young daughter, the young boy recovered soon. Leaving the doctorxe2x80x99s house was difficult for the young boy as he had fallen in love with the doctorxe2x80x99s daughter during his stay there.
Before the boy left, the young girl wrote down the right hand part of a couplet for the boy. He left their house, promising that he would marry her as soon as he finished the examination.
Thankfully, the young boy passed the examination and received the highest score. The emperor showed appreciation for the boyxe2x80x99s knowledge. During his interview with the boy, the king asked him to complete the right hand part of a couplet. Suddenly, the young boy remembered what his young love had written for him. Realizing that it was the perfect answer to the emperorxe2x80x99s couplet, he answered the emperor with her words.


The emperor was more than happy with his reply, and soon appointed him as a minister in the court. He also permitted the boy some time to visit his hometown before assuming the office. The young boy went straight to the young girl and told her everything about the examination. He kept his promise to her, and they got married. On their wedding day, both of them wrote the same right half of a couplet, which had kept them together. This is how the double happiness character came to be.

China reisverslag / travelogue 01

Posted on by

Ik ben dit jaar naar China geweest.
Begin dit jaar startte een nieuwe medewerker bij ons bedrijf.
Hij is geboren in China. In Shenyang om precies te zijn.
Hij is een aantal jaren geleden voor zijn studie naar Nederland gekomen.
Hier heeft hij zijn vrouw leren kennen.
Zij is ook uit China afkomstig. Uit Baotou om precies te zijn.
Voor hun huwelijk zijn ze naar China gegaan en ik heb de kans aangegrepen om dat mee te maken.
Op 1 oktober 2009 ben ik met de trein vanuit Breda naar Antwerpen gegaan.
Vandaar met de Thalys naar Schiphol Amsterdam.
Vandaar ben ik die dag naar Beijing gevlogen.
Mij reisplan was als volgt:
= eerst een paar dagen Beijing;
= vervolgens met de trein naar Shenyang;
= in Shenyang heb ik een paar dagen om rond te kijken;
= dan het huwelijksfeest;
= vervolgens met het bruidspaar en de ouders van de bruidegom
met de (nacht)trein naar Baotou;
= ook daar een excursiedag;
= vervolgens het huwelijksfeest in Baotou;
= dan met het bruidspaar en de ouders van de bruidegom terug
naar Beijing om direct weer terug naar Nederland te vliegen.
Ik ben nu bezig alle toegangskaartjes en rekeningen in te scannen
om zo, straks een compleet reisverslag op mijn weblog te kunnen maken.
Dat kost wel wat tijd.
De reguliere logs zullen dan ook wat minder in aantal worden.
De moeilijkheid met het scannen is altijd dat je de kaartjes
niet helemaal recht kunt krijgen.
Daarnaast heeft de scanner een witte achtergrond
en dat maakt het soms moeilijk te zien waar het kaartje begint
en waar het stopt.
Daarom leg ik achter de kaartjes ed de Chinese vlag
die ik in China gekregen heb.
Dus als je wilt weten waar straks al die rode randjes vandaan komen.
Het plaatje hieronder geeft je een beeld van hoe ik te werk ga.
Om de lat nog iets hoger te leggen, heb ik me voorgenomen
dit reisverslag in het Nederlands maar ook in het Engels te schrijven.
Dan kunnen meer mensen meegenieten van een prachtig verblijf
in China. Veel plezier!

Kaartje Temple of Heaven, Beijing.

Ticket Temple of Heaven, Beijing.

Bestemmingen: Beijing, Shenyang en Baotou.

Destinations: Beijing, Shenyang and Baotou.

I’ve been to China this year.
In the beginning of 2009 a new colleague started to work for our company.
He is born in China, in the city of Shenyang.
A number of years ago he came to the Netherlands to study.
It is here that he met his wife.
She’s also from China, from Baotou.
For their wedding they went to China.
I used this opportunity to be present.
On October first I took the train from Breda to Antwerp.
There I took the Thalys to Schiphol, Amsterdam.
From there I flew to Beijing.
The planning for the trip was as follows:
= first a few days in Beijing;
= then take the train to Shenyang;
= in Shenyang I have some time to look around;
= then the wedding in Shenyang;
= next I took the (night) train with the parents of the groom
and the newly weds to Baotou;
= there an excursion day;
= then the wedding festivities in Baotou;
= then with the parents of the groom and the young couple
to Beijing to fly back to the Netherlands.
Now I’m busy scanning in all tickets and bills I picked up in China
to be able to make a complete travel journal on this web log.
That takes some time.
My regular logs will be smaller in numbers for some time.
The difficulty with scanning is that it’s difficult to position the tickets
in a right angle.
On top of that the scanner has a white background
making it difficult to tell where the edge of a bill starts or stops.
That’s why I put the Chinese flag behind the tickets.
I got this flag in China.
So if you wonder why all tickets have these red edges…
The picture above gives you an idea on how I approach this.
I’ve decided to try to write this travel journal in Dutch and English,
giving more people the opportunity to enjoy this stay in China.
Have fun!

Ethiopische Bir

Posted on by

Nee, ik ben niet alweer op vakantie geweest,
maar een kennis van mij wel.
Die bracht deze munten en papiergeld mee uit Ethiopie: Birr.




Detail achterkant.





Achterkant van een 10 en 1 Birr-biljet.





Detail achterkant.





Detail achterkant.





Detail voorkant.





Voorkant van een 10 en 1 Birr-biljet.

























Voor de oplettende lezer is hier veel te ontdekken, Birr muntgeld.




Op zoek naar het moderne China

Posted on by

Heel wat jaren geleden heb ik dit boek gekregen/gekocht.
Het is een boek dat de moderne geschiedenis van China beschrijft.
Het boek is in 1990 verschenen onder de titel The search for modern China.
Het is geschreven door Jonathan Spence.
Deze meneer wordt op het internet door verschillende bronnen
aangeduid als een van de grootste sinologen van onze tijd.
Ik heb het boek al een keer gelezen en ben van plan
een gedeelte opnieuw te lezen:
de hoofdstukken 14 en 15 van deel III.
Hoofdstuk 14 als inleiding en om hoofdstuk 15 is het mij
eigenlijk te doen.
Daarin komt aan de orde de rol van Japan in China en met name
het zogenaamde Mukden-incident.
Al in 1905 zet Japan voet aan de grond in China.
Eerst door een pacht overeenkomst.
Later door de gebieden van de pachtovereenkomst militair te bezetten.
De Japanse overheid stimuleerden de migratie van Japanners
naar het vaste land van China.
Op 4 juni 1928 wordt door een groep Japanse militairen
door een bomaanslag op een trein, Zhang Zuolin vermoord.
Zhang Zuolin was een van de krijgsheren die,
na het einde van het Chinese keizerrijk,
de macht had in Mantsjoerije.
De spaningen stijden, Chiang Kai-shek wordt steeds belangrijker
als leider van Nationalistisch China en op 18 september 1931,
wordt een spoorlijn opgeblazen.
De Japanners geven de Chinezen de schuld en rukken op om
hun belangen veilig te stellen.
Maart 1932 is dan heel Mantsjoerije in Japanse handen en
wordt de staat Manshxc5xabkoku in het leven geroepen.

Wikipedia beschrijft de gebeurtenissen van 18 september 1931
als volgt:

de militaire actie die ondernomen werd door het Japanse Kantxc5x8d-leger (xe9x96xa2xe6x9dxb1xe8xbbx8d,Kantxc5x8dgun) in de nacht van 18 september 1931. Het begrip omvat echter veel meer dan dit alleen. Het Mantsjoerije-incident staat symbool voor de gehele politiek die Japan heeft doorgevoerd in Mantsjoerije, vanaf het ontwikkelen van het Kantxc5x8d-pachtgebied (xe9x96xa2xe6x9dxb1) tot en met het oprichten van de onafhankelijke staat Manshxc5xabkoku (xe6xbax80xe5xb7x9exe5x9bxbd). Het Mantsjoerije-incident is een cruciale factor in de ontwikkeling van militarisme en imperialisme in Japan.






Jonathan Spence, Op zoek naar het moderne China/The search for modern China.



Aanleiding voor mijn interesse in deze episode
van de Chinese geschiedenis is dat ik onlangs in Shenyang
in het museum ben geweest dat speciaal is gebouwd
ter herdenking van en herinnering aan 18 september 1931.




Jonathan Spence, Op zoek naar het moderne China, Index.





Troepenbewegingen rond het Mukden-incident, 18 september 1931.



Het museum dat ik in Shenyang bezocht
is een combinatie van een museum en een herinneringsmonument
voor die mensen die omgekomen zijn als gevolg van de
Japanse bezetting van China en speciaal van dit deel van Noord-China
dat vroeger Mantsjoerije heette.




Het monument voor 18 september 1931.





Het eigenlijke museumgebouw.





Herdenkingshal bij binnenkomst van het museum.




Kreta 2009: 20 september, de laatste dag

Posted on by

De laatste dag op Kreta.
We hebben de huur van het appartement verlengd
tot het eind van de middag.
Dan kunnen we deze hele dag nog naar het strand.
Het weer was een beetje vreemd.
De temperatuur was prima.
De zon scheen eerst voluit, daarna was er bewolking.
Het heeft zelfs geonweerd terwijl op het strand lagen.
We hebben aan het strand een lekkere salade gegeten als lunch.
Ik ben in het dorp nog op zoek geweest naar een boek
over Knossos zoals ik dat eerder gezien had in Festos.
Tevergeefs.




Het leek wel eb.





In de verte het Venetiaans fort van Rethymnon.





Huur voor de standstoelen.





Hoge golven op het strand.





Olijfzeep, speciaal gekocht omdat je daarmee kwasten goed kunt schoonmaken zonder milieuschade (?).





En die zeep zat in dit mooie papieren zakje.





De vakantie begon met het schilderij links in het appartement, rechts hing nog een reproductie. Kunst of niet ik vind het in ieder geval niet mooi.





Ik had aangegeven dat deze vakantie in het teken zou staan van het boek: De geschiedenis van de schoonheid door Umberto Eco. En dat heeft deze vakantie ook gedaan. Hierboven een blad uit mijn dagboekje met aantekeningen over Boxc3xabthius. Maar in mijn weblogs ben ik er niet toe gekomen mijn aantekeningen om te zetten in tekst. Dat gaat nog volgen. Het boek is nog niet uit.





Links en rechts tegen de muur hingen de reproducties in Platanes.





Maar het werd weer tijd om naar huis te gaan……





…..en de auto op te halen




Knossos

Posted on by

De ochtend van 19 september brachten we door in Heraklion.
We vonden er de ‘tijdelijke’ tentoonstelling van
het Heraklion Archeologisch Museum.
Daarover was al eerder op mijn web log iets te lezen.
In de middag was het de beurt aan Knossos.
De legendarische archeologische site op Kreta.




Kaas voor het ontbijt en de lunch.


In de ochtend hebben we eerst brood en kaas gekocht
in Rethymnon. Dat hebben we vervolgens
ergens bij de ingang van Knossos opgegeten.




Eerst een kaartje kopen.





Kouloures.


Centraal in de bezoeken aan de Minoische archeologische vindplaatsen
staan eigenlijk twee dingen (los van het feit dat ze erg mooi zijn):
= wat is eigenlijk de functie geweest van je ziet;
= hoe ga je om met conservering, restauratie of reconstructie.
In eerdere logs is over beide onderwerpen al het een en ander gezegd.

De archeologische sites die ik gezien heb op Kreta (en eigenlijk geldt
dit voor een groot deel van dergelijke sites, wereldwijd),
zijn een soort driedimensionale puzzels.
Er is niet veel te zien voor een leek en wat je ziet moet je combineren
met vondsten die zich ergens anders in musea bevinden.
Dan zie je vaak restanten uit verschillende tijden door elkaar
en in Kreta dan ook nog eens in een heuvelachtig landschap.
Kortom: moeilijk.
Een reconstructie kan dus heel veel bijdragen tot een beter begrip
van leken (99 % van de bezoekers van dergelijke sites).
Maar als een reconstructie betekent dat het later, bij wijzigende inzichten,
niet meer te wijzigen is zonder de originele vondsten te beschadigen,
dan wordt een grens overschreden.
Maar dat hier grote mogelijkheden liggen voor de toeristische industrie
in landen als Egypte, Turkije, Groekenland en Italie
lijkt me voor de hand liggend.
Kijk maar eens wat een succes Las Vegas is.
De kunst is natuurlijk om de juiste balans te vinden tussen
vermaak en bewustwording/kennisoverdracht.




Kouloures
Drie grote putten, afgewerkt met gelijkmatig gemetselde stenen muren,
die bekend staan onder de naam Kouloures,
zijn gebouwd bij het Westelijke hof (West Court)
tijdens de Oude Paleisperiode (1900 xe2x80x93 1700 voor Christus).
De werkmensen die de opgravingen uitvoerden
gaven deze putten hun naam en Arthur Evans nam die over.
De functie van de cirkelvormige putten is onbekend.
Ze zijn gexc3xafnterpreteerd als plaatsen voor het verzamelen van afval.
Afval van het paleis of afval van de offerandes.
Er zijn ook mensen die denken dat het opslagruimtes zijn
voor bijvoorbeeld de opslag van graan.
In twee van de Kouloures hier in Knossos zijn restanten te zien
van huizen uit de Voor-Paleisperiode (1700 xe2x80x93 1450 voor Christus).
Daarna zijn de Kouloures overdekt en werden ze niet meer gebruikt.




Eerste zicht op de site met op de voorgrond ‘de sacrale of processie weg’. Dit is een verhoogd pad dat over het plein op de voorgrond loopt. Dit werd gebruikt tijdens rituelen.





Reconstructies door Evans.





In de reconstructie zijn ook kopiexc3xabn van fresco’s aangebracht.





Hier betreft het de fresco met de naam ‘Cup bearer fresco’ (Vaasdrager).






Korte vertaling/samenvatting:

De Zuid Propylaeum.
Zoals we vandaag de dag dit gebouw kunnen zien
is het het resultaat van de restauraties van Evans,
die hier een kopie van de fresco The Cup Bearer aanbracht.




Grote opslagvazen die ‘pithoi’ worden genoemd.





Westelijke magazijnen.



Kassellas.


Korte vertaling/samenvatting:
Westelijke magazijnen
Als je op deze plaats naar beneden kijkt,
kun je het begin zien van de gang die acht lange en
smalle opslagruimtes met elkaar verbindt.
De totale oppervlakte hiervan is 1300 vierkante meter.
In de vloer van zowel de gang als de opslagruimtes
zijn driexc3xabnnegentig rechthoekige uitsparingen.
De zogenaamde xe2x80x98kassellasxe2x80x99
(ik kan dit woord, behalve als familienaam,
nergens op het internet vinden!).
Uit onderzoek lijkt het alsof deze plaatsen bedoeld waren
om duur gereedschap en vazen veilig te bewaren.
In de gang zijn ook grotere uitsparingen (van binnen afgewerkt)
die lijken te dienen om vloeistoffen op te slaan.
De pithoi (grote opslagvazen) zijn een bewijs
van de rijkdom van het paleis.
Er zijn restanten van 150 pithoi gevonden.
Er was ruimte voor 400.
De inhoud van de vazen is onbekend
maar ze kunnen gediend hebben voor de opslag van olie,
wijn, peulvruchten, enz.
Op verschillende punten in de magazijnen zijn kleitabletten gevonden
met Linear B-schrift met informatie van een economisch karakter.
Een groot aantal oudere zegels en kleitabletten werden ontdekt
met het hieroglievenschrift van Kreta.











Reconstructie van Evans, onderdeel van de westelijke vleugel.







Korte vertaling/samenvatting:

Westelijke vleugel
Rechts leiden trappen van het centrale hof (Central Court)
naar de bovenste niveau van de Westelijke Vleugel.
Dit deel is bijna geheel door Evans gereconstrueerd.
Links van de trappen is het gebied dat door Evans
als kapel werd gexc3xafdentificeerd.
Evans noemde dit de xe2x80x98Tripartite Shrinexe2x80x99.
De gevel had kolommen en was verdeeld in driexc3xabn.
Het centrale deel was het hoogste.
Er
is een afbeelding van een vergelijkbare kapel
op een muurschildering die nu te zien is
in het Archeologisch Museum in Heraklion.
In de kapel werden kleitabletten gevonden met daarop
tekst in het Linear B-schrift en afdrukken van kleizegels
die wellicht verband houden met het archief van de kapel.
De ruimte achter de kapel zou verbonden zijn geweest
met de heiligdommen van het paleis.
Acheraan zijn twee donkere ruimtes met pilaren
die als Pilaarcryptes (Pillar Crypts) bekend staan.
De verlagingen in de vloer geven aan
dat deze ruimtes werden gebruikt voor offergaven.
In een andere ruimte zijn twee grote, verzonken,
rechthoekige opslagplaatsen aangetroffen.
Ze waren gevuld met vazen van klei en waardevolle voorwerpen.
Een ervan was het beeldje van de xe2x80x98Slangengodinxe2x80x99 (Snake Goddess).
Er wordt vanuit gegaan dat de opslagplaatsen bij de tempel behoren.


































Verboden voor bezoekers.





Met dolfijnachtigen.



Detail.







Korte vertaling/samenvatting:

De magazijnen voor de grote pithoi en het oostelijk bastion.
De grote pithoi die je voor je ziet werden gevonden op de plaats
die door Evans xe2x80x98De magazijnen voor de grote pithoixe2x80x99 werd genoemd.
Deze magazijnen zijn een van de oudere delen van het paleis.
De pithoi zijn groter dan andere vazen.
Bovendien hebben ze meer handvaten en zijn ze rijkelijk versierd
met koorden en schijven.
De trappen rechts zijn door Evans gereconstrueerd,
ze leiden naar de lager gelegen Oost ingang van het paleis.
Deze ingang is een robuuste constructie
en geeft de indruk als van een bastion.
Vanaf dit punt kan men eenvoudig de Koninklijke Villa bereiken (Royal Villa)
die buiten de archeologische hoofdsite ligt.
Deze villa is een belangrijk gebouw uit de paleisperiode.


Manshoge pithoi.











Nog een reconstructie, maar hierover dadelijk meer. Westelijk bastion.





De troonzaal.







Korte vertaling/samenvatting:

Noordelijk zuiveringsbassin (North lustral basin).
Deze ruimte lijkt op een reservoir.
De vloer is lager dan de omringende gebieden
en je komt er via een paar treden.
Het bassin is omgeven door pilaren en was afgewerkt met platen
om het een luxueuze indruk te geven.
Wat we nu zien in Knossos is een reconstructie van Evans.
Vergelijkbare gebouwen zijn gevonden in andere delen
van het paleis van Knossos en andere paleizen
en in Minoische gebouwen uit de periode 1700 xe2x80x93 1450 voor Christus.
Waarvoor deze ruimtes werden gebruikt is niet bekend.
Het lijkt erop alsof de ruimte niet gevuld werd met water.
Er is geen afvoer aanwezig.
Evans dacht dat de ruimte gebruikt werd in zuiveringsceremonies
en noemt deze ruimte dan ook xe2x80x98zuiveringsbassinxe2x80x99 (Lustral basin).
Evans was er van overtuigd dat het paleis
ook een sacrale functie had
en dat daarom deze ruimtes gebruikt werden door bezoekers
om zich te xe2x80x98zuiverenxe2x80x99 alvorens binnen te gaan via de Noordelijke ingang.


Zuiveringsbassin (North lustral basin).





Een van de pleinen of plaatsen bij het ‘Customs house’ of douanegebouw waar de koninklijke weg begint.





De koningklijke weg.












Korte vertaling/samenvatting:

Noordelijke ingang, Noordelijke pilarenzaal (North entrance, North pillar hall).
Het centrale plein werd verbonden door een openluchtpassage
met de Noordelijke ingang van het paleis.
De passage is geplaveid en loopt wat steil naar beneden naar de ingang.
De passage is smal en links en rechts zijn rijen met pilaren.
De gebouwen hier staan bekend als de bastions.
Het Bastion aan de westkant is door Evans gereconstrueerd.
Hij plaatste hier ook een kopie van het relixc3xabf van de Stier.
De muurschildering kan een onderdeel van een jachtscene zijn geweest.
De passage eindigt in een grote hal/zaal met vierkante pilaren en twee kolommen.
De pilaren en kolommen droegen waarschijnlijk een grote zaal
op de eerste verdieping.
Evans beredeneerde dat we hier kunnen spreken van het xe2x80x98douanehuisxe2x80x99
(Customs House) vanwege de ligging en het uitzicht naar de zee.




Westelijk bastion.



Westelijk bastion.



De kopie van het
fresco met de stier.





Reconstructie van een magazijn.





Het was moeilijk foto’s te maken zonder hordes van toeristen. Alleen helemaal aan de buitenkant kon dat zoals hier.




Chinese thee

Posted on by

Mijn Chinese collega drinkt veel warm water tijdens het werk.
Nederlanders pakken eerder naar koffie of thee.
In China heb ik zelf ook heel wat thee gedronken.
Ook tijdens de maaltijd.
Ik dacht dat kan ook in Nederland.
Dus voor thuis en op mijn werk heb ik even wat Chinese thee gehaald.
Natuurlijk is dat ook op de Argusvlinder te zien.




Drie verschillende soorten: groene thee, jasmijn thee en thee met bloemen.





Hier de verschillende theezakjes.




Alleen voor mensen met dezelfde tick als wij

Posted on by

Om de redenering die aan de basisi ligt van de volgende foto’s/afbeeldingen
normaal te vinden en direct te begrijpen,
moet je wel over dezelfde tick beschikken als wij.
Maar reguliere bezoekers van deze blog begrijpen het misschien
of kunnen er begrip voor opbrengen,
Het is niet gevaarlijk moet je maar denken.

Onze fruitschaal, zomaar, afgelopen week.

De vlag van India.

Arthur Evans

Posted on by

De opgraver van Knossos is niet geheel onomstreden.
Daarom is niet alleen Knossos interessant als vindplaats
maar is ook de opgravingsgeschiedenis nog interessanter dan normaal.
In de universiteit van Heidelberg (Ruprecht-Karls-Universitxc3xa4t Heidelberg)
heeft men zijn studie die hij schreef naar aanleiding van de opgravingen
ingescand en beschikbaar gesteld via het internet.
De werken dateren uit de jaren 1920 – 1936.
Twee delen daarvan heb ik doorgebladerd en het geeft een
goed beeld van archeologie in het begin van de vorige eeuw.
Een eeuw met weinig moderne media en dus werden
tekenaars ingezet om te tonen wat de opgravingen hebben opgeleverd.
Werden andere opgravingen geraadpleegd via boeken en tekeningen.
De tekenaars waren ook de mensen die reconstructies ter plaatse uitvoerden.
Het is nog de tijd voor het internet, film en televisie.
Daarom zijn de schriftelijke studies zoals deze zo belangrijk
om te begrijpen waarom Evans tot de conclusies kwam
waarmee je nu nog in Knossos wordt geconfronteerd.
Van de boekdelen die ik doorgenomen heb hier
een paar plaatjes:

A. Evans, The Palace Of Minos, Volume IV, Part II.

Ook deel I van volume IV heb ik doorgenomen.
Het leuke is dat sommige van de afbeeldingen
een ondersteuning zijn voor een aantal foto’s
die in andere logs van mij te zien zijn.

Overigens geeft deze literatuur wel aan
op hoeveel verschillende gebieden Evans kennis had,
vondsten deed en interpretaties opstelden.

Een van de problemen met de bevindingen van Evans is
dat zijn conclusies vaak op erg weinig bewijs zijn gebaseerd.
Misschien is het volgende niet het beste voorbeeld
maar het geeft wel aan hoe voorzichtig je moet zijn
met de interpretatie van wat Evans heeft geconcludeerd.

Een belangrijk fresco is het zogenaamde ‘Campstool fresco’.
Misschien wat oneerbiedig in mijn vertaling Het kampeerstoel fresco.

Knossos: het kampeerstoel fresco/campstool fresco.

Wat haar, een oog, een beker en een stoeltje.
Dat is het wel.
Althans dat is mijn indruk als ik de fresco in detail bekijk.
Maar als je de restauratie van Evans en zijn mensen ziet
krijg je een heel ander idee.

Knossos: de kampeerstoel fresco/campstool fresco.

Nog wat kampeerstoelfragmenten en tekeningen.

De theorie van Evans is dat dit fresco bestond uit twee lagen.
De eerste twee foto’s vormen de onderste laag.
Van de bovenste laag zijn een paar fragmenten bekend
maar hiermee is geen reconstructie gemaakt zover ik weet.
Ik heb geen probleem met een reconstructie
maar wel als in de reconstructie stukken van het originele materiaal
wordt verwerkt zonder dat de reconstructie omkeerbaar is.

Horns of consecration.

Deze foto toont de ambitieuze reconstructies van Evans
in de sfeer van gebouwen.
Ook zijn de sacrale stierhorens te zien die in een geabstraheerde vorm
vaker te zien zijn in de Minoische beschaving.

Nog een tekening van een fresco: La Parisienne.

De troonzaal, vandaag mag je deze ruimte niet meer betreden.

Schets voor de reconstructie.

Reconstructie van de muren in de troonzaal.

Getekende reconstructie van de troonzaal van Knossos.

Rijen met pithoi in Knossos.

Tekening van een afdruk van de Ring van Minos (Ring of Minos).

In een andere log is een foto van deze ring te zien.
Daar staat ook bij wat hier te zien is volgens Evans.
Deze tekening verduidelijkt de foto.

Gillieron, Tekening van de muurschildering ‘De Stier’.

Vader en zoon Gillieron maken met Evans en andere
deel uit van het opgravingsteam.
Ze zijn de tekenaars die met Evans meegaan en zijn verantwoordelijk
voor veel illustraties maar ook voor de reconstructies die bijvoorbeeld
van fresco’s gemaakt werden.

Kreta 2009: Knossos en Arthur Evans

Posted on by

De laatste log over Kreta, meer precies Heraklion en het
Archeologisch Museum, heeft vorige week veel tijd gekost.
Daarom hak ik de log over Knossos in meerdere stukken.

Toen we met onze auto aankwamen bij Knossos
werden we van verschillende kanten gelokt naar parkeerplaatsen
waar je voor dient te betalen.
Nu waren wij in september op Kreta dus het was (schijnbaar) niet druk.
Wij kunnen dat niet beoordelen maar aan de hand van de bijna lege,
officiele en gratis parkeerplaats van de opgraving denk ik
dat we dat wel als een feit kunnen vaststellen.

Bij het binnengaan van de ingang staan eigenlijk direct
een aantal informatieborden die de toerist vertellen
wat er te zien is en hoe de geschiedenis van de site
in elkaar zit.
Hieronder vind je de Engelse tekst van die borden en de
samenvatting/vertaling die ik er bij gemaakt heb.
Dat geeft een eerste indruk van Knossos.




De borden bevatten ook afbeeldingen maar die verwijder ik, samen met de Griekse tekst zodat er zo veel mogelijk ruimte is voor de Engelse tekst.


Het paleis van Knossos.

Het paleis van Knossos is het grootste paleis op Kreta.
Het is omringd door een uitgebreide stad.
Het paleis werd gebouwd op de lage Kephala-heuvel
op een plaats waar twee rivieren samen komen.
De keuze voor de locatie en de daarop volgende groei van de bewoning
zijn verbonden met de nabijheid van de zee
en de vruchtbare grond van de regio.

De plaats werd het eerst bewoond in de Neolitische tijd
(6700 xe2x80x93 3200 voor Christus).
Al in deze vroege tijd was er sprake van een grote nederzetting.
Het eerste paleis werd gebouw rond 1900 voor Christus
(de Oude-paleisperiode).

Van de beperkte overgebleven delen kan worden opgemaakt
dat de plattegrond in grote lijnen toen al werd gevormd.
Het paleis werd rond 1700 voor Christus verwoest
en op dezelfde plaats werd het Nieuwe paleis gebouwd
(de nieuwe-paleisperiode).

Met uitzondering van latere toevoegingen werden deze ruines
door Arthur Evans opgegraven en gerestaureerd.
Het paleis bestaat uit verschillende gebouwen die gegroepeerd zijn
rond de centrale plaats of het hof (Central Court).
Op alle belangrijke punten waren ingangen.
De meest formele ingangen vinden we in het zuidwesten en noorden.
De Westvleugel omvat altaren, officixc3xable ruimtes en uitgebreide opslagplaatsen.
De Oostvleugel bevat de xe2x80x98Koninklijke appartementenxe2x80x99 en de werkplaatsen.
In het noorden en zuiden waren nog meer opslagruimtes.

In het paleis komen we een grote verscheidenheid
van architectonische elementen tegen:
verdiepingen met platte daken op verschillende niveauxe2x80x99s,
gevels met puien en gevels met hallen, versieringen door stenen horens
of verschillende kleuren, enz.
Er werden veel verschillende materialen gebruikt:
platen van groene schist voor op de vloer, houten kolommen/pilaren,
gipslaten tegen de muren en vloeren.
Veelkleurig stucwerk en muurschilderingen droegen bij
tot de versiering van de ruimtes.

Het paleis lijkt het centrum van politieke, economische
en religieuze macht te zijn geweest.
De belangrijkste opgraver, Arthur Evans, heeft de verschillende functies
van de ruimtes geprobeerd te duiden en gaf ze namen
die met de functie in overeenstemming waren.
Dit is gebaseerd op vondsten, mythologische tradities
en vergelijkingen met andere oude culturen en zijn eigen tijd.
De namen die Evans gaf worden nog steeds gebruikt:
Koninginnezaal, Bovenste verdieping, Troonzaal.
Al heeft later onderzoek andere functies
voor sommige van de ruimtes voorgesteld.

Het paleis van Knossos bleef in gebruik tot na 1450 voor Christus
toen de overige paleizen op Knossos werden verwoest.
De meeste experts geloven dat nieuwe bewoners
van het Griekse vasteland zich installeerden in het paleis.
Dit wordt ondersteund door de vondst van een archief
in het schrift dat als xe2x80x98Linear Bxe2x80x99 wordt aangeduid.
Wanneer precies het paleis zijn functie verloor is onbekend.
In ieder geval verloor het veel van zijn vroegere glorie
na 1380 voor Christus.




Wie ontdekte Knossosen wanneer? Minos Kalokairinos deed dat in 1878.


De opgravingen van het Paleis van Knossos
en haar beschermers.

De ontdekking van de Westvleugel van het Palais van Knossos
door Minos Kalokairinos in 1878 zorgde
voor heftige interesse tot 1898 toen een wet werd opgesteld
door de staat Kreta.
Deze wet zorgde voor de juiste condities
voor een systematisch onderzoek en opgraving door Arthur Evans.

De belangrijkste collegaxe2x80x99s van Evans waren:
– de archeoloog D. Mackenzie, bekend van zijn opgravingen in Melos.
Mackenzie zou het opgravingjournaal bijhouden.
– de architect Th. Fyfe van de British School of Archaeology.

Andere medewerkers waren onder meer de architecten
C. Doll, F.G. Newton and Piet de Jong,
de kunstenaars/tekenaars Gillieron (vader en zoon)
en de archeologen D.G. Hogarth, A. Wace, E.J. Forsdyke en J. Pendlebury.

Evans en zijn staf werden eerst ondergebracht
in het huis van de Turkse Bey,
dicht bij het paleis terwijl de Villa Ariadne werd gebouwd.
De Villa Ariadne werd in 1906 gebouwd naar de plannen van Doll.

Na de Tweede Wereldoorlog werden de opgravingen vervolgd
door de British School of Archaeology terwijl
aanvullend onderzoek en hoofdzakelijk grootschalige restauraties
werden uitgevoerd door de directeuren
van het Heraklion Museum: N. Platon en S. Alexiou.




Zo zien de informatieborden eruit in Knossos.





De Geschiedenis van de ontdekking en de opgravingen en restauraties.


De geschiedenis van de opgraving en restauratie
van het paleis van Knossos.

De opgravingen begonnen in 1878.
Een antiquair van Heraklion, Minos Kalokairinos,
legde toen een deel van de Westvleugel bloot.
De systematische opgravingen begonnen in maart 1900
onder leiding van Arthur Evans,
toen directeur van het Ashmolean Museum in Oxford.

Twee jaar later waren de opgravingen van het paleis bijna afgerond.
Aanvullend onderzoek werd in de jaren daarna uitgevoerd.
Dat duurde tot 1930-1931.
Na de Tweede Wereldoorlog vervolgde
de British School of Archaeology hun onderzoek
met belangrijke resultaten met betrekking tot
het paleis en de omliggende Minoxc3xafsche stad.

Al in de eerste jaren van de opgravingen werd het duidelijk
dat conservering van het paleis noodzakelijk was.
Het kwetsbare materiaal waarmee het paleis gebouwd was
bleek kwetsbaar voor de weersomstandigheden.
In de eerste fase van de restauratiepogingen in 1905
waren het Evans en zijn collegaxe2x80x99s die zich inzette
voor de bescherming van de monumenten.
Maar na 1925 probeerde Evans met gebruikmaking van beton
te komen tot een radicale reconstructie.
Beton werd op grote schaal gebruikt.
Vloeren en hele architectonische eenheden werden gereconstrueerd.
Houten balken en houten Minoxc3xafsche kolommen werden gemaakt
om
het beton te stutten en voorzien van verf.
De muurschilderingen werden gerestaureerd
en op verschillende plaatsen werden kopiexc3xabn gerealiseerd.

Evans ingrepen leidde tot verschillende reacties.
Soms was het archeologisch bewijs onvoldoende
om de reconstructies te rechtvaardigen.
In andere gevallen zijn de archeologische vondsten
niet te onderscheiden van de moderne aanvullingen.
De door Evans aangebrachte aanvullingen
zijn nauwelijks terug te draaien.

Toch geloven velen dat de ingrepen nodig waren
om de monumenten te beschermen.
Daar komt bij dat de ingrepen de aandacht trekken
van de toeristen en hen helpen de architectuur
van het paleis te waarderen.
Anderen vinden dat de reconstructies
grotendeels de ideexc3xabn van Evans en de opvattingen van zijn tijd
over esthetiek en ideologische tendensen opdringen
aan de bezoekers.

Vandaag vormen de aanpassingen van Evans op het paleis
een integraal onderdeel van het monument en zijn geschiedenis.
Na de Tweede Wereldoorlog werd het paleis
verder geconserveerd onder leiding van de directeuren
van het Heraklion Museum N. Platon en S. Alexiou.
Deze werkzaamheden beperkten zich tot het conserveren
van de oude muren en vloeren.
Op sommige plaatsen werden afdaken aangebracht.

In de jaren negentig werden grote delen
van het beton geconserveerd onder regie van
het Directoraat van de Restauratie van Antieke Monumenten.



Kreta 2009: Heraklion

Posted on by

19 September

Eerst naar Heraklion voor het Archeologisch Museum.
Is nog steeds niet open en het ziet er niet naar uit
dat dit binnenkort wel gaat gebeuren.
De tijdelijke tentoonstelling is indrukwekkend.
Aansluitend naar Knossos.




Toegangsbewijs.



Het Archeologisch Museum van Heraklion is onderwerp van deze log.
Helaas kon ik in het museum en in de winkels in de buurt
niet een Nederlandstalige catalogus vinden van het museum.
Het boek bestaat wel want ik zag het een dag eerder in Festos.
Voor de zoveelste keer schond ik de les die ik leerde
op onze eerste ‘grote vakantie’. Dat was een reis door wat we nu
Rusland en de Oekraine noemen.
Onze gids zei toen: “Je moet het kopen als het er is”.
En dat is een waarheid van een koe.
Ik zag de gids in Festos maar dacht dat ik die in Heraklion
of op het vliegveld of in het dorp waar wij verbleven,
ook wel kon kopen.
Helaas dus.




Kaas voor het ontbijt.



Het museum is al even dicht.
Op de Engelstalige Wikipedia-site staat het als volgt:

The Heraklion Archaeological Museum is one the great museums of Greece and the best in the world regarding the Minoan art as it contains the most notable and complete collection of artifacts of the Minoan civilization of Crete.



This museum has been closed for renovations since late 2006. A temporary exhibition is now open within the museum where all the main artifacts (including the Phaistos Disk, Snake Goddess, Bull-Leaping and King of the Lillies Frescoes) are displayed. The temporary exhibition includes approximately 450 items in chronological order with the explanatory plaques and context plaques.



Korte vertaling en samenvatting:
Het Archeologisch Museum van Heraklion is een van de beste museums
in Griekenland en het beste in de wereld op het gebied van Minoische kunst.
Het omvat de meest opzienbarende en complete collectie vondsten
van de Minoische beschaving op Kreta.

Het museum is gesloten vanaf eind 2006.
Een tijdelijke tentoonstelling met de belangrijkste voorwerpen
(Festos-schijf, Slangen-godin, Stier-over-fresco en ‘Koning van de lelies’-fresco).
Ongeveer 450 voorwerpen zijn te zien in chronologische volgorde
met toelichting.

Van een aantal van de voorwerpen heb ik foto’s.
Die zijn hier te zien.




Eerst koffie drinken bij de Bembo-fontein.





Koning/prins van de lelies fresco.





Vertaling/samenvatting:

De Prins van de lelies.

De beroemde, priesterachtige, Koninklijke figuur
van de Prins van de lelies.
Het embleem van Minoxc3xafsch Kreta.
Het was onderdeel van een grotere wandschildering gevonden in Knossos
bij de zuidingang van het paleis aldaar.
Het wordt gedateerd tussen 1500-1500 voor Christus.
Het is een mannelijk figuur die levensgroot is afgebeeld.
Hij draagt een lendendoek en sjerp in verschillende kleuren
terwijl hij door een wei met lelies loopt.
Van de lelies zijn maar een paar fragmenten bewaard gebleven.
Het meeste indruk maakt de diadeem die versierd is met lelies en pauwenveren.
Arthur Evans, de man die Knossos opgroef, was er van overtuigd
dat dit de vorst van Knossos zelf was.
De priester-koning, de personificatie van de religieuze en wereldse macht.




Prachtige schaal met in de schaal figuren van schapen en de herder.



Detail, herder op de rug met voor zich de schapen.





Vertaling/samenvatting:

Cirkelvormige schaal van klei,
aan de binnenkant versierd met figuurtjes van een kudde schapen en de herder.
Palaikastro (plaats op Kreta).
De late voor-paleis periode van het Oude Paleis (als u het nog begrijptxe2x80xa6)
2000 xe2x80x93 1800 voor Christus.




Nog een schaal, kijk eens goed naar de rand.





Vertaling/samenvatting:

Fruitschaal van klei voorzien van meerkleurige versiering
door spiralen, kwasten en arcering.
De rand is versierd met blaadjes van klei.




Een van de hoogtepunten.










Vertaling/samenvatting:

Handvat van een scepter in de vorm van een panter (rechts)
en een bijl (links).
Gemaakt van een gesteende dat schist genoemd wordt.
De panter en de bijl staan waarschijnlijk voor de religieuze en wereldlijke macht.
Malia, Oude-paleis periode, 1800 xe2x80x93 1700 voor Christus.




De afbeeldingen op de voorwerpen zijn soms fantastisch.








Vertaling/samenvatting:

Offervaas of rhyton.
Gemaakt van klei en versierd met zeemotieven
zoals schelpen, rotsen en zeewier.
Festos, Nieuw-paleis periode, 1500 xe2x80x93 1450 voor Christus.




Nog een beroemd stuk. Dit is een rhyton, zeg maar een kruik voor water of een andere vloeistof.



Detail.





Vertaling/samenvatting:

Offervaas in de vorm van een stierekop.
Ingelegd met schelpen, bergkristal en jaspis (edelsteensoort).
Zie neus en ogen.
Knossos, Nieuw-paleis periode, 1600 xe2x80x93 1500 voor Christus.




De Slangen-godin.





Vertaling/samenvatting:

Geglazuurd aardewerk beeld van de xe2x80x9cSlangengodinxe2x80x9d.
Deze godin of priesteres is afgebeeld met ontblote borsten
en een rijk gedecoreerde jurk.
De borsten verwijzen naar haar rol als vruchtbaarheidsgodin.
De slangen en het katachtige dier op haar hoofd wijzen
naar haar dominantie ten opzichte van de natuur.
Knossos, Nieuw-paleis periode, 1600 voor Christus.









Vertaling/samenvatting:

Offervaas van limestone in de vorm van een leeuwekop.
Ogen en neusgaten waren ingelegd met stenen die nu niet meer aanwezig zijn.
Knossos, Nieuw-paleis periode, 1600 xe2x80x93 1500 voor Christus.




De oogstvaas.



Detail.





Vertaling/samenvatting:

De Oogstvaas.
Spekstenen vaas met in relief scenexe2x80x99s van een processie
geleid door een man met een staf.
Een officixc3xable vertegenwoordiger of priester.
De afgebeelde mensen hebben oogstgereedschap bij zich
en zingen onder begeleiding van een sistrum
(een muziekinstrument uit de familie van de percussie instrumenten).
Ayia Triada (plaatsje in de buurt van Festos),
Nieuw-paleis periode 1500 xe2x80x93 1450 voor Christus.




Nog een kleine fresco.





Vertaling/samenvatting:

xe2x80x9cLa Parisiennexe2x80x9d.
De Parijse Vrouw.
Fresco van een vrouw, waarschijnlijk een priesteres
die deelneemt aan een rituele scene.
Deel van de xe2x80x9cCampstool Frescoxe2x80x9d.
Knossos, Laatste paleisperiode, 1400 – 1350 voor Christus.









Vertaling/samenvatting:

xe2x80x9cThe Dancing Ladyxe2x80x9d.
De Dansende Vrouw.
Fresco die een danseres of godin voorstelt met golvend haar.
Knossos, Laatste paleisperiode, 1400 – 1350 voor Christus.




Opmerkelijke lichaamshouding. Komt steeds weer terug.





De manier waarop die schouderpartij in elkaar gezet is
verbaasd mij steeds weer.
Ik vraag me af of dat wel correct is.

Vertaling/samenvatting:

xe2x80x98The Cup bearerxe2x80x9d
Bekerdrager. Deel van een processiefresco
met een jonge man met rijk versierde lendedoek
terwijl hij een zilveren offervaas (rhyton) draagt.
Knossos, Nieuw-paleisperiode, 1500 xe2x80x93 1450 voor Christus.




Festos-schijf.



Detail van de hieroglieven.








Vertaling/samenvatting:

Phaistos Disc.
Festosschijf.
Deze schijf gemaakt van klei heeft aan beide zijdes hixc3xabrogliefen,
symbolen die in spiraalvorm zijn georganiseerd.
De spiraal loopt van buiten naar binnen.
Tussen de symbolen kunnen menselijke vormen, ledematen,
een boot, vogels, dieren, verschillende gereedschappen
en vazen herkend worden.
Dit schrift is tot op vandaag nog niet ontcijferd.
Festos, Nieuwxe2x80x93paleisperiode, 1600 xe2x80x93 1450 voor Christus.




Nooit eerder gezien of van gehoord. Zeer verrassend.



Twee gevels in detail.


Vertaling/samenvatting:

Geglazuurde plaquettes van het zogenaamde Stadsmozaxc3xafek.
Ze beelden huizen uit met twee of drie verdiepingen
van een Minoxc3xafsche stad met deuren, ramen
en het einde van trappen op de daken.
Misschien werden ze gebruikt om ingelegd te worden
als decoratie van bijvoorbeeld houten kisten.
Knossos, Nieuw-paleisperiode, 1600 xe2x80x93 1500 voor Christus.




Prachtige motieven naar de natuur.



De hele vaas.


Kleine Pithos (een pithos is meestal een grote vaas die gebruikt wordt
voor de opslag van goederen), hier versierd met vismotieven.
Vroeg voorbeeld van figuratieve versieringen met motieven uit de natuur.




Nee geen haasje over maar stier-over. Fresco.



Detail van de acrobate die over de stier springt (in lengterichting).



Detail. Hier is goed te zien welke delen origineel zijn en welke later in het museum aangebracht zijn.



Nu een detailvoorbeeld van de randen.


Bull-leaping Fresco.
Stier-over fresco.
Het fresco toont het moment waarop een mannelijke figuur
de gevaarlijke salto maakt over de rug van de stier.
De stier werd in Knossos vereerd en dergelijke rituelen komen
op meerdere plaatsen in de wereld voor (ook vandaag nog).
Het algemeen aangenomen idee is dat de acrobaat
de stier bij de horens neemt waarna gebruik wordt gemaakt
van de beweging van de kop van de stier
om acrobatische toeren uit te halen.
In werkelijkheid zal het niet zo zijn geweest dat de acrobaat
de stier op de rug nogmaals vastpakt.
Dat lijkt op het fresco te gebeuren maar waarschijnl
ijk is dat
de artistieke vrijheid van de schilder geweest.
Knossos, Laatste paleisperiode.




Gouden ring.





Vertaling/samenvatting:

De zogenaamde xe2x80x98Ring van Minosxe2x80x99.
Gouden zegelring met een relixc3xabf versierd.
De voorstelling omvat een verschijning en twee scxc3xa8nes
met het aanbidden van een boom.
De godheid is afgebeeld zwevend in de lucht,
gezeten in een heiligdom (kapel) en staand in een boot.
Deze ring werd door A. Evans aangeduid als Koninklijk.
Hij noemde het de ring van Minos.
Waarschijnlijk in Knossos gevonden.
Late Nieuw-paleisperiode xe2x80x93 Laatste paleisperiode, 1500 xe2x80x93 1400 voor Christus.




Zijkant van een sarcofaag.






Detail van de centrale afbeelding.



De brede kant van de sarcofaag.



Detail van de restauratie.



Andere brede kant.



Detail van het offerdier.


Vertaling/samenvatting:

De Ayia Triade sarcofaag.
Deze sarcofaag werd gevonden in een rechthoekige grafkamer
van de begraafplaats van Ayia Triada, in de Mesara hoogvlakte.
Hij is gedateerd als 1300 voor Christus.
Hij is gemaakt van Poros (marmer soort?) overdekt met een dunne kalklaag.
In de kalk zijn de afbeeldingen aangebracht.
De scxc3xa8nes houden verband met de vereringen/rituelen
die gepaard gaan met de dood en het leven na de dood.
De belangrijkste scxc3xa8nes staan afgebeeld op de lange zijdes.
Ze omvatten afbeeldingen van een stieroffer
met de muzikale begeleiding door een dubbele fluit,
het brengen van offers bij een altaar omringd door heilige bomen
en het brengen van offers tussen een dubbel bijl
en onder begeleiding van een lier.
De belangrijkste scene is die waarin levende stieren
en een boot worden aangeboden aan een mannelijk figuur.
Mogelijk de dode man zelf die voor een gevel
van een een paleisgebouw staat.
Op een eind van de sarcofaag is een godin te zien
die samen met haar hulp een strijdwagen rijdt
getrokken door een griffioen.
Een fantasiedier met het lichaam van een leeuw
en de vleugels en kop van een gier.
Terwijl aan de andere kant een strijdwagen getrokken wordt
door een beest dat bestaat voor de ene helft uit een paard
en voor de andere helft uit een wilde geit.
De hele compositie verwijst naar de begrafenis
en de rituelen die het vertrek van een belangrijke, dode man begeleiden
en de religieuze overtuigingen die verbonden zijn
met de tocht van de ziel naar de volgende wereld.










Beetje onscherpe pasfoto van de stier.


Kleifiguur dat een stier voorstelt.
Festos, Na-paleisperiode, 1200 xe2x80x93 1000 voor Christus.




Vol kleur en schitterend van vorm.






De hele urn.


Meerkleurige urn (pithos) bedoeld om de beenderen
en de as van een gecremeerde te bewaren.
Knossos, vroeg archaxc3xafsche periode, vroege 7de eeuw voor Christus.














Een kleimodel van een huisaltaar met een offerscene,
mogelijk voor overleden voorouders.
Kamilari, Festos, Nieuwe-paleisperiode, 1600 voor Christus.




Mooie oren.








Vaas gebruikt bij rituelen met acht-vormige handvatten
en een gekleurde spiraalvormige versiering en afbeeldingen van helmen.
Knossos, Laatste paleisperiode, 1450 xe2x80x93 1400 voor Christus.




Vogels.



En wederom de hele vaas.


Kruik van klei met afbeeldingen van vogels en vissen.
Katsambas, Laatste paleisperiode, 1450 xe2x80x93 1400 voor Christus.









Vertaling/samenvatting:

Helm met slagtanden van beren.
Knossos, Laatste paleisperiode, 1450 xe2x80x93 1350 voor Christus.




Vazen beu, wat te denken van deze zwaarden en dolk?.





Vertaling/samenvatting:

Bronzen zwaarden met bladgoud en goudbeslag op het handvat.
De pommel (contragewicht aan het uiteinde van het handvat
van een zwaard) is van kristal of met bladgoud afgewerkt.
Knossos en Kalyvia, Festos.
Laatste paleisperiode, 1450 xe2x80x93 1350 voor Christus.







Detail.


Kleifiguren. Minoxc3xafsche goden.
De armen worden opgeheven.
Op de diadeem zijn zijn vogels en de zonneschijf te zien.
Daarnaast kan men de zogenaamde xe2x80x98Horns of consecrationxe2x80x99 zien.
Dit is een Minoisch symbool dat waarschijnlijk
van stierenhoorns is afgeleid.
Dit symbool komt voor op zegels, werd aangebracht op daken van gebouwen
om het sacrale karakter van het gebouw aan te duiden
(aldus A. Evans de ontdekker van Knossos).
Karphi, Na-paleisperiode, 1200 xe2x80x93 1100 voor Christus.







Detail.





Uil.





Vertaling/samenvatting:

Kleimodel van een uil.
Aphrati, vroeg archaxc3xafsche periode, laat 7de eeuw voor Christus.




Heel verrassend voorwerp: ronde tempel met godheid.





Vertaling/samenvatting:

Kleimodel van een cirkelvormig gebouw met binnen een vrouwelijke god.
Twee mannelijke figuren kijken vanaf het dak toe samen met een hond.
Archanes, protogeometrische B periode, 850 xe2x80x93 800 voor Christus.







Papavergod.





Kleifiguur van de zogenaamde Papavergod.
Op de diadeem zijn versierende spelden te zien in de vorm van papaverknoppen.
Gazi, Na-paleisperiode, 1200 voor Christus.









Kleifiguur dat Eros voorstelt.
Gortyn, Hellenistische periode, 2de eeuw voor Christus.



Kreta: Festos / Phaistos / Phaestos

Posted on by

Deze week is het Griekenland-week, zo lijkt het wel.
Ook vandaag begin ik met een log over Kreta.
Festos was op 18 september van dit jaar
een van onze reisdoelen.
Festos is na Knossos het bekendste paleis uit de oudheid.
Vanaf ongeveer 4000 voor Christus is deze plaats bewoond.
Rond 2000 voor Christus wordt het eerste paleis gebouwd.
Verschillende malen wordt het paleis beschadigd/verwoest.
Onder andere door aardbevingen.
Rond 1400 voor Christus wordt het paleis dat er dan staat verwoest
en niet meer herbouwd.
Wat je er vandaag de dag kunt zien is dus als het ware
een drie-dimensionale archeologische legpuzzel.
In een glooiend landschap zijn restanten van meerdere versies
van gebouwen van een paleis(gemeenschap) te zien.
Door deze omstandigheden zie je soms restanten van gebouwen
op een lager punt liggen die van recentere datum zijn dan gebouwen
die op een hoger punt liggen.
De gebouwen hebben niet perse iets met elkaar te maken,
daar bedoel ik mee dat de een niet noodzakelijkerwijs
de kelder of benedenverdieping is van andere vertrekken
die je er kunt zien.
Dat maakt het voor een leek zoals ik erg ingewikkeld.
Deze “stad” was in de Minoxc3xafsche tijd het regionaal centrum
van heel zuid Kreta.
De Koning van Festos, Radamanthos, zou volgens de mythologie
de broer van Koning Minos zijn geweest.
Deze stad zou de naam te danken hebben
aan Phaistos, de zoon van Hercules.




De folder.



Dit brengt mij op een thema waaraan je niet kunt ontkomen
als je op Kreta archeologische vindplaatsen gaat bezoeken:
hoe legitiem is het om reconstructies te maken op de plaats
van de opgravingen?
In Knossos is dit gedaan.
De bedoeling van de archeoloog was waarschijnlijk om aan leken
duidelijk te maken hoe een en ander er in het verleden
heeft uitgezien.
Gezien de legpuzzel een loflijk streven.
In Festor is dat in ieder geval niet gebeurd.
En dan zie je het volgende:




Uitzicht op de restanten van Festos en de omgeving.





Het paleis van Festos.





Vertaling en samenvatting:

De heuvel van Festos was al bewoond gedurende
de Laatste Steentijd (4500 xe2x80x93 3200 voor Christus).
Op Kreta wordt de indeling van de tijd vervolgens gerelateerd
aan de bouw van paleizen zoals in Knossos en Festos.
Zo is er een Prepalatial periode (periode voor de paleistijd,
3200 xe2x80x93 1900 voor Christus) waarin er opnieuw
in deze heuvels een nederzetting is.
Dan wordt tussen 1900 xe2x80x93 1700 voor Christus
het eerste paleis gebouwd.
De plaats van het paleis werd gekozen om controle te kunnen houden
over de vruchtbare Messara vlakte.
Rond het paleis ontstond de stad Festos
welke bewoond zou blijven tot aan de Hellenistische periode
(323 xe2x80x93 67 voor Christus).




Vertaling en samenvatting:

De Minoische paleizen waren het centrum van politieke,
economische en religieuze activiteiten.
Niet alleen de woonplaats van de elite.
Centraal in de architectuur stond een groot, open binnenplaats (Central court).
Daaromheen werden de verschillende vleugels gesitueerd.
Er waren gebouwen met meerdere verdiepingen.
Met faxc3xa7ades met regelmatige lagen metselwerk,
grote toegangspoorten, luxe kamers, grote ruimtes met een plat dak
en kolommen ter ondersteuning, doorgangen met dubbele klapdeuren,
lichtkoepels en balkons.




Vertaling en samenvatting:

Het eerste paleis is rond 1900 voor Christus gebouwd
en besloeg ongeveer 8000 vierkante meter,
verspreid over drie, in hoogte verschillende, terrassen.
Het werd voor ongeveer 250 jaar bewoond.
Tijdens die periode werd het drie maal vernietigd en herbouwd.
De laatste keer werd het rond 1700 voor Christus vernietigd
door een aardbeving.
Hierna werden de ruines afgedekt met een laag mergel
gemend met klei en grind.
Hierop werd het Nieuwe Paleis gebouwd.
Dit was kleiner maar monumentaler.
Dit werd in 1450 vernietigd zoals de meeste Minoxc3xafsche centra op Kreta.
Het paleis werd hierna niet meer herbouwd maar de stad bleef bewoond.
Het kent nog twee periodes van bloei: 800 xe2x80x93 700 voor Christus
en 323 xe2x80x93 67 voor Christus.
Rond 150 voor Christus wordt ook de stad vernietigd.
Nu door de inwoners van Gortys; de nieuwe macht op zuidelijk Kreta.




Zicht op Festor met op de voorgrond de bovenste binnenplaats of bovenste plein.





De teksten zijn afkomstig van de borden die op de archeologische vindplaats te zien zijn. Soms met een grote tegenstelling tussen licht en donker. De zon scheen fel, het was warm op 18 september 2009 op Kreta.


Vertaling en samenvatting:

Het bovenste plein is de eerste van drie binnenplaatsen
of pleinen in de westelijke vleugel van het paleis.
Het plein wordt doorsneden door de verhoogde processieweg.
Deze werd net als in andere paleizen gebruikt in processies en in rituelen.
Deze plaats en het Westelijke plein zijn met elkaar verbonden
door een majestueuze trap.









Verhoogde processieweg / Processional causeway.










Toegangskaartje.












Vertaling en samenvatting:

De Propylaea.
De meest indrukwekkende en de hoofdingang van het Nieuwe Paleis.
Het portiek bestaat uit een centrale kolom waarvan alleen
het onderste deel bewaard is gebleven.
Daarachter bevond zich een stevige muur met twee openingen
en een kolomrij met drie kolommen.
De vloeren van het complex werden bekleed met gipsplaten
die het een weelderige uitstraling gaven.
De kolommen leidden naar een lichtkoepel.




Magazijnen.
















Linear A, de officiele taal van de Minoische beschaving. Werd vooral op zegels gebruikt zoals dit voorbeeld.





Een van de pronkstukken van de opgraving in Festos .





Zomaar een andere toerist.





Appartementen van de koningin.





De hal die toegang geeft aan de koninklijke vertrekken.





De Festos-schijf.


Vertaling en samenvatting:

De Festorschijf
De Festosschijf is een van de meest geheimzinnige vondsten
uit het prehistorisch Egexc3xafsch gebied.
Het is een voorwerp gemaakt van klei dat voorzien is
van hieroglieven-tekens, die volgens een spiraalvorm zijn opgesteld.
Ieder symbool is in de natte klei gestempeld.
Daarbij werd gebruik gemaakt van losse stempels.
Het is de oudste vorm van typografie.
Het voorwerp wordt gedateerd rond 1550 voor Christus.
Tot nog toe zijn wetenschappers er nog niet in geslaagd
de tekens te ontcijferen.
Algemeen wordt aangenomen dat het om een rituele tekst gaat.














Uitzicht vanaf Festos.







Vertaling en samenvatting:

Oostelijke plaats en werkplaatsen
De kleinere ruimtes aan deze binnenplaats worden aangezien
voor werkplaatsen van ambachtslieden
ten tijde van het Nieuwe Paleis (1700 xe2x80x93 1450 voor Christus).
Zo is er een plaats waar paarden werden beslagen en zijn er smederijen.




Waar is het volgende paard?.





Oven ?.





Oostelijke binnenplaats.







Vertaling en samenvatting:

De centrale binnenplaats (Central court).
Deze plaats werd aangelegd in de tijd van het Oude Paleis
(1900 xe2x80x93 1700 voor Christus).
Met kleine wijzigingen werd het ook ten tijde
van het Nieuwe Paleis gebruikt.









Ook de schapen zoeken de schaduw. In Festor is die heel weinig te vinden.





Waterafvoer.






















Vertaling en samenvatting:

De magazijnen en de grote pithoi.
Een Pithoi is en grote vaas bedoeld voor de opslag van bijvoorbeeld voedsel.
Typisch worden deze vazen onder de vloer aangetroffen.
Vlakbij is ook een graanmolen gevonden.









Westvleugel met kapellen en altaren.





Vermoedelijke plaats van een altaar.






















Vertaling en samenvatting:

De Kouloures.
Aan de zuidkant van de Westplaats werden vier grote xe2x80x98koulouresxe2x80x99 gevonden
die tot het Oude Paleis behoorden.
Het gebruik ervan is niet helemaal duidelijk.
Of ze werden gebruikt om rituele offers in weg te gooien
of als graanopslagplaatsen.









Kouloures.





.


Vertaling en samenvatting:

De Westplaats of theatergebied (West Court)
Acht brede treden vormen de plaats voor de toeschouwers
van het theater.Dit terrein is aangelegd ten tijde van het Oude Paleis
en ligt aan de centrale ingang van het paleis.
Ook hier is een verhoogde processieweg te zien.
Door ophoging van het terrein zijn later treden onzichtbaar geworden.




Theaterplein met links de treden.




Kreta: het Amari-dal

Posted on by




ANWB-boekje over Kreta. We hebben op Rhodos ook een van deze ANWB-gidsen gebruikt.





De autoroute voor 18 september: Het onbekende Kreta; het Amari-dal.



Op 18 september schreef ik in Kreta:

18 september
auto gehuurd.

Extra route 4: ‘Het onbekende Kreta’gedaan met aansluitend
een bezoek aan Festos (Phaistos).
’s Avonds gegeten in Rethymno.
Heen met de bus, terug met de taxi.




We rijden via Rethymno naar Spili, het begin van de route. Maar dit eerste beeld is een terugblik op Rethymno.





Het uitzicht in Kreta.















Gedachteniskapelletje.





En nog een gedachteniskapelletje.










Uitzicht van het kerktorentje van Amari.










Even verder ligt, een beetje van de weg af de zogenaamde Bizari Basilica.









Aan het einde van deze mooie rit
zijn we doorgereden naar Festos.
Op deze plaats liggen de resten van Griekse paleizen.
Deze ‘oude stenen’ hebben we in de hitte bezocht
en daarover is meer te lezen in de volgende blog over Kreta.

Kreta 2009: rustdag!

Posted on by

Na onze wandeltocht door de Samariakloof hadden we wel
een rustdag verdiend.
Ik schreef in september:

17 September: Rustdag
In de ochtend naar het Archeologisch Museum in Rethimno geweest.
Klein museum, een (1) ruime expositieruimte.
In Chania deed zich hetzelfde fenomeen voor:
bij een groot aantal voorwerpen stond als bijschrift:
NOT PUBLISHED, NO PHOTOGRAPH.
Dus, omdat over een voorwerp nog niet wetenschappelijk is gepubliceerd,
mag je er geen foto’s van nemen.
Vreemd.
Ik zou dan wat meer vaart maken om de publicatie
rond te krijgen.
Ik neem aan dat dit de regionale archeologische musea zijn
(Chania en Rethimno).
Met vondsten van opgravingen in en rondom de stad.
Dan moet je er zelf achteraan gaan (als lokaal museumdirecteur)
om de resultaten van het archeologisch onderzoek gepubliceerd te krijgen.

In de middag:
naar zee, aan het strand liggen.




Ik ging met de lokale bus naar het busstation van Rethymnon. Daar had ik al eerder, op meerdere plaatsen deze graffiti gezien.





Rethymnon heeft een mooie binnenstad dicht tegen de haven aan. Ik wandel er wat door en kom mooie oude deuren tegen.





En een bakker met prachtige broodjes en broden.










Er was ook een winkel waar ze prachtig boeken inbonden. Ze maakten er bijvoorbeeld ook mooie dozen, foedralen, om een bul of diploma in te bewaren. Met logo van de school of universiteit .





Ik heb er ook een lekker broodje gegeten.





Het kaartje voor het museum.





Men heeft er een hele reeks prachtige pre-historische doodskisten.





Met allerlei beschilderingen.










Soms zijn de schilderingen afgeleid van de natuur.





Van planten en of dieren.




















Soms heel erg geabstraheerd maar ook meer naturalistisch.





De toelichting aan de wand.


Korte vertaling / samenvatting van bovenstaande tekst:

Laat Minoxc3xafsche begraafplaatsen van Rethymnon

Verschillende begraafplaatsen en gexc3xafsoleerde graven
zijn gevonden in Rethymnon.
Er zijn zogenaamde Tholos-graven gevonden
en graven met kamers die uitgehakt zijn in de rotsen.
De laatste vorm komt het meest voor.
Tholos-graven zijn grafheuvels in de vorm van een bijenkorf.
De graven zijn gemaakt door stenen te stapelen.
De grafkamers zijn ondergrondse structuren
die in verschillende vormen voorkomen.
Soms vierkant, dan in de vorm van een elips.
Soms met een plat plafond, dan weer boogvormig plafond.
Beide types graven dienden als familiegraf
en ze bevatten meestal meerdere stoffelijke resten.
De doden werden op hun rug op de grond gelegd
of op hun zij in gehurkte positie.
Soms in sarcofagen die rijk versierd waren.
De richting van de graven lijkt niet belangrijk
al is er de neiging de lichamen
met het gezicht naar de uitgang te plaatsen.
Vondsten in de graven omvatten vazen, wapens, gereedschap en juwelen.




Foto’s van de verschillende grafvormen.















Soms is de versiering (deels) geometrisch.





Het museum had ook nog een paar beelden en gebruiksvoorwerpen.





Maar de verzameling doodskisten maakte op mij het meeste indruk.










Prachtig toch.










Ongeveer vanaf het busstation is dit het uitzicht op het Venetiaans fort.





Griekse Eurocent.





Na het museum snel terug naar het appartement om aan zee parasols te huren en de benen en met name de voeten rust te geven, veel rust.



Kreta 2009: Samariakloof II

Posted on by

Vandaag deel twee van mijn fotoverslag van mijn wandeling
door de Samariakloof op Kreta.
Geniet van de foto’s.




Na het dorp Samaria zijn de berghellingen hoog.





We komen aan bij de bodem van de kloof.










Niet alle waarschuwingen zijn even relevant. ‘Groot gevaar, snel lopen’ als je maar een kant uit kunt en je nog kilometers hebt te gaan!.





Maar wat een gezicht.










Het is inmiddels warm. Het is al na de middag, je bent al heel wat gedaald en de zon krijgt vrij spel.






























Smal en hoog.



































Soms bijna loodrecht.





Heel weinig water.





Prachtige wanden.















Prachtige erosie.





Achteraf nog de kaartjes ingescand.





Dit is het kaartje van de boot.




De plaats waarvan je vertrekt voor de wandeling heet Omalos.
Dit is een plateau op 1250 meter boven zeeniveau.
Agia Roumeli is het dorp aan de kust waar de boot komt
en waar de bus niet kan/mag komen.
Chora Sfakion is het dorp vanwaar de bus wel kan vertrekken.
De ferry brengt je daar naar toe.
De tocht is niet superzwaar maar je hebt wel een hele dag nodig.
De wandeling alleen kostte ons vijfeneenhalf uur.
Omdat wij aan de noordkant van Kreta een appartement hadden
en je van centraal Kreta naar de zuidkant van het eiland loopt,
heb je met het busvervoer en de boottocht, een hele dag nodig.
De tocht is prachtig, zeer de moeite waard.

Kreta 2009: Samariakloof

Posted on by

16 september 2009: Samariakloof.
Werkelijk schitterend.
Voor de kloof was het vandaag een rustige dag.
600 Bezoekers dalen van Centraal Kreta via de kloof af naar de kust.
150 Volgen een deel van de omgekeerde route (The lazy way).
Volgens onze gids komen er op een drukke dag
wel 2000 bezoekers.
Maar goed, ik zit met de blaren.

Hierboven de tekst die ik geschreven heb in Kreta.
We hadden deze dagtrip eerder in de week geboekt.
We werden al vroeg opgehaald en naar een restaurant
in de bergen gebracht waar we nog wat konden drinken.
Dan gaat de bus daarna nog een beetje verder,
ontvangen we onze kaartjes en kan de tocht beginnen.
In de bus en tijdens het lopen worden we begeleid
door een Nederlandse gids die al geruime tijd
op Kreta woont.
De groep bestaat dus voornamelijk uit Nederlanders maar
er zijn ook een kleine tiental Fransen toeristen meegekomen.

De tocht is dan eenvoudig.
Je gaat zo’n 4 kilometer dalen om dan steeds verder
richting kust te lopen.
Verdwalen kan je niet als je op het pad blijft
en je ziet eigenlijk steeds mensen voor en achter je lopen.
Dat lopen doe je door de kloof, soms stijgen dan weer een stukje dalen.
In de kloof ligt een dorpje: Samaria.
Dit dorp is niet meer bewoond maar dient als pauzepost.
Onderweg zijn er meer maar kleinere plaatsen waar je kunt rusten.
Maar om te rusten ben je niet gekomen: lopen is de opdracht.
Aan het eind van de kloof is er net als aan het begin
een post waar je kaartje wordt gecontroleerd.
Vervolgens loop je naar een dorp aan zee waar een paar keer
per dag een ferry komt. Met die boot word je naar een volgend dorp
gebracht waar de bus staat te wachten.
Helaas niet in het haventje maar wat hoger in de heuvels.
Dus nog even klimmen.
Maar dan brengt de bus je weer terug naar je hotel of appartement.

Ik had mijn bergschoenen meegenomen vanuit Nederland
voor deze wandeling. Die zijn niet overbodig.
Maar 4 kilometer dalen was toch te veel voor mijn ongetrainde voeten.
Beide grote tenen hadden flinke blaren.
Ik had ze ook nog eens doorgelopen.
Maar pijn deed het niet.

In deze log zie je de foto’s van de eerste helft van de tocht.
Tot en met voorbij het dorp Samaria.
Morgen volgt het tweede deel.




In de vroege ochtend, het plateau in centraal Kreta, vlak bij het restaurant.





Er is al wel zon maar het is toch nog fris. Dat zal heel snel veranderen.





Het toegangskaartje.





De Witte bergen.





Hier ga je dan omlaag.










Dat de omgeving prachtig is is een overbodige opmerking.










Soms is er uitgebreide bescherming tegen vallend gesteente.




















Kerkje.





Gelijk ook een pauzeplaats.















Regelmatig loop je door en langs rivierbeddingen.





We zijn nog niet op de bodem van de kloof.















De bodem komt in het zicht.















Op de achterzijde van het kaartje staat een plattegrond. Maar ik vond het niet eenvoudig om je daar mee te orienteren. Het kaartje geeft aan dat de totale lengte van controlepost naar controlepost 12,8 kilometer is. Voeg daar nog 2 kilometer bij om naar de haven te lopen.





Het dorp Samaria.





Na de lunch lopen we weer verder.















We kijken nog eenmaal terug naar Samaria om het smalle deel van de kloof in te gaan.




China: kunstschatten

Posted on by

Tijdens mijn korte vakantie in China, zag ik heel veel kunstwerken.
Maar dat was niet voor het eerst.
Wel dat ik ze in China zag maar al veel eerder zag ik
op tentoonstellingen prachtig werk uit China.

Ik ben gaan zoeken in mijn boekenkast en vond de catalogus
van de tentoonstelling ‘Kunstschatten uit China’
die in het voorjaar van 1982 werd gehouden
in het Paleis voor Schone Kunsten in Brussel.

Ik vond niet alleen de catalogus maar ook de folder
en de factuur voor de catalogus (dd 31/03/1982: 630BFR)
De catalogus kan nog eenvoudig op internet gekocht worden.

Voorkant van de folder.

Introductietekst over de recente archeologische vondsten in China.

Een eerste indruk van de voorwerpen die te zien waren.

Vervolg introductie.


Mijn factuur: 31/03/82, 630 Fr.

In dit log houd ik de schrijwijze aan zoals die in de catalogus is gebruikt.
‘De eerste keizer van China’ heet bij mij dan ook Qin Shihuang Di,
volgens Wikipedia is dat echter Qin Shi Huangdi.
Bij plaatsnamen en dergelijke kan dezelfde verwarring optreden.
Bovendien hanteert de catalogus de schrijfwijze Xi’an en Xian door elkaar.

Zoals al aan de folder te zien is, is het reclamemateriaal
heel wat ingetogener dan zoals we vandaag gewend zijn.
Dat is ook het geval voor de catalogus.
Maar inhoudelijk komt de catalogus niet minder gedegen over.

Hieronder een selectie van voorwerpen
die ik heel mooi vind.
Dus niet veel bronzen of aardewerk vazen uit de prehistorie.
Mijn peroonlijke keuze.
De volgorde van de voorwerpen is de volgorde zoals die ook
in de catalogus gevolgd is.

Kalebasvormige kruik van het type ‘Ping’ Neolithicum, ongeveer 5e eeuw voor Christus, ontdekt in 1972 in Jiangzhai bij Lintong in de provincie Shaanxi, Museum van Banpo, Xi’an.

Volgens de Chinese archeologen herkent men in de afbeelding
een gestileerde afbeelding van een antropomorf (menselijk) masker.
De ogen in het midden verschillen van elkaar.
Het linkeroog zijn twee circeldelen die iets uit elkaar liggen.
Zodanig dat er een horizontale balk tussen de twee delen ontstaat.
Het rechteroog heeft een driehoekige pupil.

Schematische voorstelling van een Taotie-masker.

Op bronzen voorwerpen is een veelvoorkomend motief
het zogenaamde Taotie-masker.
Bovenstaande afbeelding laat zien uit welke onderdelen
het masker is opgebouwd.
De naam betekent zoiets als ‘veelvraat’.

Zun in de gestalte van een olifant, Westelijke Zhou-dynastie, 10de eeuw voor Christus, opgegraven in 1974 in Rujiazhuang bij Baoji in Xian in de provincie Shaanxi, Baoji City Museum.

Een ‘Zun’ is een ritueel vat.
De olifant is hier niet echt elegant uitgevoerd.
Dit vat werd in een graf ontdekt in december 1974.
Het graf is waarschijnlijk van de welgestelde aristocraat
en hoge staatsambtenaar Qiang Bo en zijn vrouw Lady Xing.

Ding met deksel, brons met ingelegd goud en zilver, Oostelijke Zhou-dynastie, circa 4e – 3e eeuw voor Christus, opgegraven in 1966 in Xianyang in de provincie Shaanxi, Xianyng City Museum.

Chinees vaatwerk kent verschillende modellen
die door de tijd ook nog eens veranderen van vorm.
De catalogus heeft een heel overzicht met ‘Ding’, ‘Fang ding’,
‘Li’, ‘Xian’ enz vormen.
Er zijn vormen voor eten, andere voor wijn en weer andere voor water.
De mooiste naam en voor ons het meest verwarrend is ‘Gui’.
Tegenwoordig gebruiken we dat woord als afkorting
voor een Graphical User Interface.

Staande krijger met harnas, Qin-dynastie, 220 – 210 voor Christus, ontdekt in 1979 in het graf van keizer Qin Shihuang Di, sector 1, in Lintong in de provincie Shaanxi, Museum of Qin-figures, Lintong.

Knielende boogschutter, Qin-dynastie, 220 – 210 voor Christus, ontdekt in 1977 in het graf van keizer Qin Shihuang Di, sector 2, in Lintong in de provincie Shaanxi, Museum of Qin-figures, Lintong.

Staande krijger zonder harnas, Qin-dynastie, 220 – 210 voor Christus, ontdekt in 1974 in het graf van keizer Qin Shihuang Di, sector 1, in Lintong in de provincie Shaanxi, Museum of Qin-figures, Lintong.

Paard, Qin-dynastie, 220 – 210 voor Christus, ontdekt in 1979 in het graf van keizer Qin Shihuang Di, sector 1, in Lintong in de provincie Shaanxi, Museum of Qin-figures, Lintong.

Ten tijde van de tentoonstelling had men 24 van dergelijke paarden ontdekt
in sector 1 voor 6 houten strijdwagens.
De paarden en krijgers maken allemaal deel uit
van het zogenaamde Terracottaleger.

Hoofd van een paard, Qin-dynastie, 220 – 210 voor Christus, ontdekt in 1979 in het graf van keizer Qin Shihuang Di, sector 1, in Lintong in de provincie Shaanxi, Museum of Qin-figures, Lintong.

De catalogus bevat veel meer zwart-wit afbeeldingen zoals hierboven
dan kleurafbeeldingen.
De paarden zijn afgebeeld op het moment dat ze aanzetten
om de strijdwagens te trekken.
Dat geeft hen een uitstraling van kracht.

Twee stafkronen in de vorm van fabeldieren, Westelijke Han-dynastie, 2e – 1e eeuw voor Christus, ontdekt in 1972 in Xiaobaiyangcun bij Xi’an in de provincie van Shaanxi.

Toren, Oostelijke Han-dynastie, ontdekt in 1972 in Zhangwan, Lingbao, Xian, provincie Henan, Henan Provincial Museum in Zhengzhou.

Hoofd van een Bodhisattva, Tang-dynastie, circa 760, opgegraven in 1959 op de plaats van de vregere Anguo-tempel, Xi’an, provincie Shaanxi, Shaanxi Provincial Museum in Xi’an.

Dit zijn twee beelden: beeld van een gezadeld paard en een beeld van een paardeknecht, beide stammen uit de Tang-dynasty, circa 706 – 711, opgegraven in 1972 uit het graf van kroonprins Zhanghuai in Qian Xian, provincie Shaanxi, Qianling Museum in Qian Xian.

Paard en knecht zijn samen op dezelfde plaats gevonden in het graf.
De gelaatstrekken duiden er op dat de knecht van Mongoolse afkomst is.

Beeld van een civiel ambtenaar uit de Tang-dynastie, circa 718, opgegraven in 1972 uit het graf van Li Zhen in Xinglongcun, Liquan Xian, provincie Shaanxi, Zhaoling Museum Liquan.

Pelgrimsfles (Pinanghu) uit de Tang-dynastie, 7e – 8e eeuw, ontdekt in 1970 in Hejiacun, Xi’an in de provincie Shaanxi, Shaanxi Provincial Museum in Xi’an.

Alles bij elkaar een prachtige verzameling en in de catalogus
staat nog veel meer!
Deze tentoonstelling kunt u niet meer zien maar gelukkig
is het Europalia in Brussel met deze keer als thema China.
Zo zijn daar te zien:
Zoon van de Hemel, een tentoonstelling over de keizers van China.
The State of Things. Brussels/Beijing, een tentoonstelling over moderne
Chinese en Belgische kunst onder aanvoering
van de kunstenaars Ai Wei Wei en Luc Tuymans.
Het Orchideexc3xabnpaviljoen, de kunst van het schrift in China.
En nog veel meer.
Zie hier voor meer informatie.

De catalogus.

De afbeelding op de kaft.