Losse aantekeningen: 03/10/2009

We zijn onderweg naar de Grote Muur.
‘We’ zijn mijn gids, de chauffeur en ik.
Vanochtend gewisseld van hotel.
Kapok is een soort design hotel maar een die wel een beetje toe is
aan een opknapbeurt.
Grote voordeel van dit hotel: het ligt zowat tegen
de Verboden Stad aan.

Nog enkele notities over gisteren (en vandaag):
= onderweg van de luchthaven naar het hotel een ongeluk
gezien op de snelweg;

= er zijn heel, heel veel militairen, politie, ME enz op de been;

= er wordt in Beijing erg veel gebouwd;

= iedere dag zijn 2 eindcijfers van de kentekens
die niet mogen rijden in Beijing:
bijvoorbeeld op maandag mogen de nummers 1 en 6 niet rijden,
dinsdag de nummers 2 en 7, enz.
Op zondag mag iedereen rijden.

= er is overal veel personeel, op straat bijvoorbeeld de Beijing volunteers,
vrijwillegers (?) die meehelpen de viering van 60 jaar Volksrepubliek China
een succes te maken;

= overal zijn mensen bezig straten en stoepen schoon te vegen;

= toen ik gisteravond naar het Tiananmen Square ging,
werd bij iedereen de tassen gecontrleerd.
Het plein was alleen te bereiken via de voetgangerstunnels waar
x-ray apparatuur opgesteld stond;

= de sfeer is heel Amerikaans. Bij de uitgang van een tolweg
stond bijvoorbeeld een bord met daarop de tekst:
“prettige vakantie”. In het Chinees en Engels.
Dat zul je in europa niet snel zien.
Vermoedelijk zijn die borden vooral gericht op de binnenlandse toeristen.

= Samen eten, waarbij de gastheer het eten verdeelt,
is voor ons westerlingen een bijzondere manier van eten.
Men doet zijn uiterste best om het naar je zin te maken.
Het eten is heerlijk en mijn gids blijft opdienen.

= de witte snippers op en in je eten is vaak knoflook.

De Chinese Muur: 03/10/2009

Met de taxi een dag op pad buiten Beijing.
Te beginnen bij de Chinese Muur, The Great Wall.

Wikipedia:

De Chinese Muur of Grote Muur is een uit aarde
en stenen opgetrokken verdedigingswal
in het noorden van China.
De 6.259 kilometer lange verdedigingswal,
moest het Chinese Keizerrijk beschermen tegen
vijandelijke nomadische ruitervolkeren.
De gehele verdedigingslinie, inclusief verdedigingsgroeven
natuurlijke grenzen (rivieren, heuvels en bergen),
heeft een lengte van 8.850 kilometer.

Het eerste deel van dit bouwwerk werd vanaf
circa 200 v.Chr. uit gestampte aarde opgetrokken
door de Qin-dynastie.
De eerste bouwsels waren aarden en lemen verhogingen
die aan de Romeinse limes deden denken,
maar uiteindelijk deed steen zijn intrede
en werden wachttorens gebouwd.
Tijdens de Tang-dynastie raakte de wal in verval,
maar ten tijde van de Ming-dynastie (1368-1644)
werd de muur hersteld en verlengd.
Ook werden in deze tijd losse stukken muur met elkaar verbonden
tot het enorme bouwwerk dat we vandaag de dag kennen.

De muur is op veel plaatsen zwaar beschadigd
of zelfs afgebroken en daarom mag er op sommige stukken
niet meer gelopen worden.
De stenen zijn vaak voor andere doelen gebruikt
of de muur is door erosie of oorlogsgeweld beschadigd.
Toch zijn er nog grote delen over.

De muur heeft tientallen poorten.

De folder.

In Juyongguan tref ik een poortgebouw aan en de muur op en tegen de heuvels.

We moeten natuurlijk wel eerst kaartjes kopen.

Kaartje (voorkant).



En natuurlijk de achterkant.

Hier zijn de stukken van de muur heel steil.

Dat wordt klimmen.


Het poortgebouw ligt in het dal.
Aan beide zijdes gaat de muur de heuvels op.
De huidige versie van de muur en het poortgebouw in het midden
dateren uit de Ming dynastie.
In de eeuwen daarna is hier heel wat gerestaureerd.
Maar daarom geeft dit een goed beeld van hoe de bouwmeesters
de muur bedoelde.
Dit punt ligt op slechts 50 kilometer van Beijing af.

.

Hoezo steil?.

Al gauw is het uitzicht prachtig.


Mijn knieen en voeten moeten het ontgelden.
Nog maar kort voor deze dag liep ik op Kreta
de Samariakloof. Daar had ik mijn voeten open gelopen.
Die voeten waren nog aan het herstellen toen
ik hier weer mocht klimmen en dalen.
En de dag ging nog veel loopwerk opleveren.

Het is druk op de muur.

Zoals op veel plaatsen in China is men voorbereid op grote groepen mensen. Parkeerplaatsen, afvalbakken, souveniershops en restaurants.

De reling zowel rechts als links op de muur kwam goed van pas al moet ik zeggen dat ze wel een beetje laag zaten voor mij.

Mijn gids die er op stond mijn kleine rugzak te dragen. Ik vond dat helemaal niet erg.

Een sprintje kon je wel vergeten.

Je ziet hier de muur (rechts van het midden) plots ophouden. Met een beetje fantasie zie je de richel links verder lopen en zie je een tweetal hopen steen. De muur is op sommige plaatsen zo zwaar vernield dat restaureren erg veel vraagt.

Hetzelfde stukje muur maar dan wat verder ingezoemd.

Rechts is richting Beijing.

Ook hier wilde mensen met de Argusvlinder op de foto.

Hier ben ik al weer terug naar beneden aan het lopen.


Beneden is er naast het poortgebouw ook een tempel.

Juist, met die groene daken, dat is de tempel.

Er zullen nog veel foto’s van daken, dakpannen en dakversieringen volgen.

Een spreuk van Mao Zedong die ik door mijn collega heb laten vertalen.


Op deze steen staat:
“If you have not been to the Greate Wall, you are not a brave man.”
xc3x84ls je de Grote Muur niet bezocht hebt, ben je geen dappere man.

Vertalen uit het Chinees is niet zo eenvoudig.
Met de vertaling van mijn collega ben ik nog eens op zoek gegaan
en Wikipedia wijst naar het volgende:

“Mount Liupan” was written in late 1935
after the Red Army almost finished the famous Long March.
Mount Liupan is a mountain in northwestern China.

Line 3: If we fail to reach the Great Wall we are not men

This famous quote of Mao inspires millions of tourists
visiting the Great Wall each year.

In het Nederlands:
Het gedicht Mount Liupan (Berg Liupan) is een gedicht
dat in 1935 door Mao is geschreven.
De Lange Mars loopt dan ten einde (het begin van de
Volksrepubliek China) en regel drie van dit gedicht luidt:
Als we er niet in slagen de Grote Muur te bereiken,
zijn we geen mannen.
Deze beroemde uitspraak inspireert jaarlijks
miljoenen toeristen die de Chinese Muur bezoeken.

Onderkant van het dak van het poortgebouw.

Bij een van de souveniers- en etensstalletjes kon je deze worsten kopen: ‘Alleen bij de Hema’ moest ik denken. Toen al heimwee…..NEEEEE!!!!.

Normaal koop ik geen souveniers. Maar normaal ga ik ook niet alleen op reis. Dus heb ik een uitzondering gemaakt. Bij de Grote Muur waren stalletjes met 10 Yuan shops. Winkeltjes waar men souveniers verkoopt van 10 Yuan, zeg maar 1 Euro. Daar kocht ik deze Chinese Muur.

Met andere belichting.

En stokjes.

Beijing aankomst en daarna: 02/10/2009

Na de Temple of Heaven namen we gelijk weer een taxi.

Zicht vanuit de taxi.


En met de taxi naar:
Yonghegong Tibetan Buddist Lama Temple

De grootste Lamatempel in Beijing werd gebouwd
in 1694 als wooncomplex voor Prins Yong van de Qing dynastie.
Toen de prins keizer werd het in 1725
het Paleis voor harmonie en vrede.
In 1744 werd het door zijn opvolger
van een paleis veranderd in een Lama tempel.
De belangrijkste gebouwen zijn langs de centrale as gelegen:
Yonghe Gate Hall,
Yonghegong Hall,
Yongyou Hall,
Falun Hall,
Wanfuge Pavilion,
Suicheng Hall.
Voor al deze gebouwen staan drie Herinneringsbogen.
De hallen zijn voorzien van Buddha beelden
en Tang-ga (beschilderde rollen).
De drie beroemste voorwerpen die hier te zien zijn
– de nis van Buddha (Niche of Buddha)
Uit de zeldzame boomsoort Phoebe Nanmu gehakt beeld.
– de vijfhonderd Arhat berg
Uit rood sandelhout gesneden miniatuur berg.
– een 18 meter hoge Buddha
Ook uit sandelhout gemaakt, een (1) stuk sandelhout wel te verstaan.

Herinneringsbogen.

De bekende Tibetaanse gebedsvlaggen in een modern jasje.

Introductie (zie de vertaling/samenvatting boven aan de log.

Plattegrond.


Je kunt hier op deze plattegrond al goed zien dat ook dit weer
een heel complex van gebouwen is.
De gebouwen zijn geplaatst op of om een centrale as.
Dat is bij meer complexen het geval.
De symmetrie is belangrijk (weet je nog).
Bijna helemaal onderaan de foto van de plattegrond
zijn de drie bogen te herkennen waarvan hierboven
een detailfoto te zien is.

De tempel is actief in gebruik. Veel mensen offeren wierrook. Soms zoals hier in hele grote metalen wierrookbranders.

Tekst op een van de tempels.


Ik vond de tekst wel grappig.
Er staat letterlijk:
Geen wierrook en films verbranden in de hal.
Ze bedoelen: Geen wierrook branden of films maken in de hal.

Grote, kleurrijke godenbeelden….

….en kalme monniken

Als je naar Italie gaat zie je de kunst in de kerken, hier is dat in de tempels.

Wierrook ontsteken.

Offers brengen.


Hier was het niet alleen de bedoeling papier geld in het water te gooien
maar om muntgeld op een beeld te gooien,
zodanig dat het ook op het beeld bleef liggen.
Ik heb wel geprobeerd maar had geen geluk.

Fantastische kleuren.

Fantastische kleuren, niet aan toe te voegen.

Rond de pilaren kleurige stroken textiel met versieringen van zilver en goudkleurig stiksel. Hier de pilaar van ooghoogte naar het plafond gefotografeerd.

Detail van bovenstaande beeldengroep.

Als je dacht: gelukkig deze keer geen daken, dan moet ik je telleur stellen. De daken van Chinese gebouwen trekken steeds mijn aandacht.

En voor een beeld uit 1 stuk van 18 meter hoog heb je een hoog dak nodig.

Een troon is in China (en op meer plaatsen in Azie) iets heel anders als in onze kinderdromen of fantasie. Hier is zo’n troon met meerdere verdiepingen, prachtig versierd.

Dit is een heel bijzondere plaats in Beijing.
Het past zo slecht bij het beeld van een Communistisch land.
Ik had beter moeten weten want Rusland staat ook vol kerken.
Het deed me weer denken aan Sikkim en India.

Hier kwamen moderne techniek en oude gewoontes
wel heel onverwacht bij elkaar.
Ik had een simpel toegangskaartje verwacht…..
Maar het is een kleine CD met een multimedia presentatie.
Vernuftig ingepakt.

Yonghegong Lama Temple.

Maak de envelop open en er komt een envelop uit.

Met daarin een CD met barcode.

Beijing aankomst en daarna: 02/10/2009

De KLM heeft denk ik dezelfde reclamebureau als China. Ik vind dit logo van 90 jaar KLM veel lijken op het logo van 60 jaar Chinese Volksrepubliek.

Toen ik in China aankwam was het inmiddels 2 oktober 2009.
Ik werd opgewacht door een kennis van mijn collega
die als mijn gids zou dienen tijdens mijn verblijf in Beijing.
Een geweldige gids!
Maar eerst naar het hotel.
Onderweg zag ik in de verte het gebouw van de Chinese Televisie
ontworpen door de Nederlander Rem Koolhaas en Ole Scheeren.
Beide werken voor ‘Office for Metropolitan Architecture (OMA)’.
Het gebouw is officieel de CCTV-toren en het Television Cultural Center TVCC.

Ontworpen door oa Rem Koolhaas en Ole Scheeren. Zoals te zien is heb ik de foto uit een rijdende taxi genomen.

Na mijn inchecken in het hotel zijn we gelijk op pad gegaan.
Het is mijn ervaring dat je maar het best zo snel mogelijk kunt wennen
aan de nieuwe tijdzone waarin je bent.
Ik ben zo lang mogelijk actief en opgebleven deze eerste dag.

Bij mijn hotel moet ik bij aankomst gelijk een borg ter beschikking stellen. Een gewoonte bij hotels in China.

Het vliegtuig landde ongeveer rond 10:00 uur in de ochtend
en ik had niet echt geslapen in het vliegtuig die nacht.
Dan wachten op je bagage, de gids ontmoeten en in, en soms langs,
de file, naar het centrum van Beijing.
Uit mijn reisverslag dat ik aan het eind van de dag schrijf,
is de volgende tekst.

Degene die me op zou vangen in Beijing was op het vliegveld.
Hij had net de Nederlandse manager van het bedrijf/de organisatie
waar hij voor werkt, naar het vliegveld gebracht.
(De taxi die deze man had vervoerd zou mij
de komende dagen ook vervoeren)
Die taxi nam mij naar de stad mee.
Mijn ‘gids’ vertelde me dat het hotel dat ik geboekt had
toch vanavond gesloten zou zijn.
Of het echt zo is weet ik niet maar ik kom net van het
Tianamen Square en daar kun je gewoon niet door komen.
(Als ik deze tekst schrijf is het inmiddels 19:45 uur.)
Dus naar een ander hotel.
Een Novotel.
Even in de douche, dan een espresso bij Starbucks
en dan naar de eerder genoemde lunch:
Beijing Bianyifang Roast Duck Group
Prachtig eten, erg lekker!

Aantekenboekje met de gerechten van de lunch.


Je schakelt meteen om naar het Engels en dat doe je
dan ook in het schrijven en denken.
Dus op het menu stond (je kiest overigens alle gerechten individueel):

duck liver // eendelever

pigeon (with head) // duif met hoofd

mushrooms with peanuts ans sesame seeds //
paddestoelen met stukje noot (cashew) en sesamzaad

vegetables // groente

duck, steamed wheat, sweet sauce and unions //
eend, gestoomd tarwe, een zoete saus en uien

tea // thee

soup from duck bones and cucumber // soep van de beenderen
van eend en komkommer.

Beijing Bianyifang Roast Duck Group.

De duif is dood.


Het eten en drinken zal een belangrijk onderdeel
van deze vakantie worden.
Wennen aan alle nieuwe zaken, genieten van het heerlijke eten.
Een hele sociale activiteit, eten in China.

Kop van de duif.

Pieter, mijn gids.


Het is even wennen dat je tafelgenoten je eten opscheppen.
Ze doen dat om gastvrij te zijn.
Ze willen dat je niets te kort komt.
En dat lukt ze prima!
Het opscheppen doen ze met stokjes.
Daar eet je natuurlijk ook mee in China.
Ik raad aan dat te proberen en vol te houden.
Soms lukt het je goed, soms een keer wat minder
maar dat maakt niets uit.
De stokjes waarmee men eten opschept zijn dezelfde
als waar je gastheer mee eet.
Als eerste gedachte geeft dat niet zo’n hygixc3xabnisch beeld.
Zeker in een tijd met de Mexicaanse griep.
Maar het voegt wel een intimiteit toe aan eten.
Ik heb het als een heel goede gewoonte ervaren.

Het bijzondere aan de eend is de manier waarop de eend gesneden wordt. Het restaurant was erg druk. En overal werd aan tafel de eend gesneden.

Erg lekker.

Wat voor mij ook nieuw was: thee.
Ik drink behoorlijk wat thee in Nederland.
Maar thee als vast onderdeel van een warme maaltijd,
dat was ik niet gewend.
Ook niet in een Chinees Restaurant in Nederland.
Maar in China heb ik nauwelijks anders gedronken.
Dat waren de eerste stappen in China.
Meer gaat volgen.

De rekening.

Today a short film on the Chinese imperial dynasties.
Vandaag een korte film over de keizerlijke dynastieen in China.