Fedex

Nou dat is dus heel voorspoedig gegaan.
Signalen kwamen van alle kanten.
In de brievenbus, via de mail en op de web site:
Het pakket is aangekomen.



De email van Federal Express.



En dit is de web log van het pakket vanuit Delhi via Parijs naar Breda.



En dit is dan het pakket. Via onze buren tot ons gekomen.
Maar wat zit er nou in ?



2 kaarten van Gujarat en een van Mumbai.
Eigenlijk meer dan alleen kaarten, het zijn kleine reisgidsen.












En deze kaart zat in de brievenbus.

Fedex

Ik heb in India, in New Delhi om precies te zijn,
drie kaarten besteld.
Twee kaarten van Gujarat en een stadsplattegrond
van Mumbai.
Die laatste had ik niet echt nodig maar het totale bedrag van de
twee eerste kaarten was te laag om de bestelling in behandeling te nemen.
De kaarten kosten maar 1,5 $.
De verzendkosten zijn natuurlijk veel en veel duurder.
De kaarten zijn nu naar Breda onderweg.
Ik kan ze mooi volgen via de web site van Federal Express.
Ze sturen me ook een email als er iets in de status verandert.

De verwachte aankomstdatum is 21 augustus.
Ik ben benieuwd.



CO2 compensatie

Binnenkort, als we definitief besloten hebben met wie we
de vakantie door Gujarat gaan maken,
moeten we de CO2 uitstoot van het vliegen compenseren.



Green Seat is de organisatie die dat onder andere doet.
Ze proberen vooral met grotere maatschappijen, bijvoorbeeld in het toerisme,
daar afspraken over te maken.
We hebben dat in het verleden al een paar maal gedaan,
onze vakantie gecompenseerd.



De web site is nog niet perfect.
Zo is het goedkoper om ineens van Amsterdam
naar Gujarat te vliegen.
Dat heeft qua kilometers natuurlijk mider uitstoot.
alleen kun je zo helemaal niet vliegen.
Nou ja, het is natuurlijk ook maar een CO2-compensatie bij benadering.



Wij gaan van Amsterdam naar Mumbai (Bombai) en vliegen de dag erna
door naar Gujarat (Ahmedabad of Rajkot).
Volgens Green Seat kost het 60 Euro voor een retour Mumbai en
nog eens 6 Euro voor een retour Rajkot.
Direct naar Rajkot kost 56 Euro.

We zien het wel, we hebben nog niet gekozen maar zijn al wel dicht bij.

Gujarat (1)

Vandaag heb ik bijgaande film gezien.Hij gaat niet over Gujarat maar over archeologische vindplaatsenin Pakistan die vergelijkbaar zijn met plaatsen in Gujarat.Jammer genoeg is de film al uit 1993.Dat smaakt naar meer en meer recent.De zoektocht gaat door.Het kaartje hierboven (wikipedia) toont de archeologische sitesvan de Indus-beschaving in Pakistan en India.De grans tussen de twee landen is gemarkeerd met een rode lijndie ik voorzien heb van blauwe sterren om hem duidelijker te maken.Lothal is een belangrijke (zoniet de belangrijkste)Indus site in India. Lees verder

Tibetaanse gebedsvlaggen

Ze zaten vandaag bij de post.
Ik krijg dan gelijk een aanval van heimwee.
Heimwee naar Sikkim en Nepal.
In Tibet ben ik nooit geweest.
Maar ook in Sikkim en Nepal zie je vaak van deze vlaggen.




Deze hangen/liggen altijd in onze kamer.
Op de armleuning rechts.
Ze zijn wat groter, maar het idee is hetzelfde.

India

Tijdens mijn rondgag over het internet
kwam ik maar weeer eens op Flickr.
Dit is een Amerikaanse site waarop je
foto’s kunt opslaan en tonen aan anderen.

Deze keer kwam ik langs een verzameling foto’s
van de Chennai (Madras) Photography Club.

De foto’s van Dilip Muralidaran spraken me erg aan.

Hij was op een bruiloft geweest van een familielid en maakte deze en de volgende foto.

In het najaar viert men in India (als Hindoe) Diwali, het feest van het licht.

Reisverslag India 2004 (47): laatste emails

Een van onze reisgenoten ging vanuit Madras nog verder
naar het zuidelijkste puntje van India.
We hebben haar daar nog een email gestuurd
en een antwoord van haar ontvangen.
Daarmee sluit ik het reisverslag van Sikkim en Orissa af.



12/02/2004 10:30 AM
L,

we hopen dat alles volgens plan gaat in Zuid India.
Ik ben helaas vandaag al weer aan het werk gegaan.
Vandaar deze email vanaf mijn werkplek.
Onze vluchten zijn allemaal goed verlopen: op tijd
en met iedereen aan boord.
Het leek soms even mis te gaan: T en R moesten in
Madras voorkruipen. Met nog dertig minuten te gaan voor vertrek
hadden ze nog geen goede instapkaart voor de vlucht vanuit Bombay.
Er waren problemen met het reserveringssysteem. T moest zijn schoenen
in Bombay aan een gedetailleerd onderzoek van de douane laten onderwerpen.
E had geen bagage bonnetjes van al zijn bagage.
Men kon dan ook in Frankfurt niet garanderen dat alles
aan boord van het vliegtuig was. Gelukkig was dat wel
het geval.

L gaat vandaag al beginnen met het inplakken van de foto’s.
Dus in de nazorg hebben we een voorsprong op je.

Veel plezier en goed weer!

Ook namens L.
Kind regards/Met vriendelijke groeten


12/02/2004 02:45 PM
Hoi M en L,

Fijn dat jullie weer veilig thuis zijn. Voor mij duurt dat nog even.
Maar het is hier enorm genieten. Zuid India is inderdaad prachtig,
groen, vriendelijke mensen en prachtige tempels. Nee ik ben de tempels
nog niet zat, iedere keer sta ik weer verbaasd over de enorme torens
met het prachtige beeldhouwwerk. Ik ben in Mamallapuram geweest, eerst
lekker relaxen en vervolgens tempels, grottempels, Kanchipuram, een
krokodillenfarm etc bekeken. Een heel programma, maar wel op een heel
relaxte manier.
Vandaag ben ik in Thruvannamalai aangekomen, een totaal andere stad,
geen toerist te bekennen, met een prachtige tempel.
Morgen vertrek ik naar Chidambaram.

Ik laat nog een keer iets van me horen.

Groetjes en sterkte met werken,

L

India en moderniteit

Volkskrant, 2006/09/23.
Uit een interview met Pankaj Mishra.
Een schrijver.
Mij totaal onbekend.
Maar het is een interessant stuk.











Feit is dat vergelijkbare processen van secularisatie in West Europa
en Noord Amerika, niet zijn verlopen zoals hier geschetst wordt.

Reisverslag India 2004 (44): Op weg naar huis



27 en 28/11/2004

Na Konark met de trein naar Madras.
Het is eind november 2004.
Een maand later wordt Azie getroffen door een tsunami.
Op het moment dat we aan de oostkust van India waren,
kende we het woord “tsunami” op z’n best als een Japans natuurverschijnsel.
Aan de oostkust van India vallen relatief weinig slachtoffers.
Maar vanaf Madras naar het zuiden wordt ook India getroffen.
Tijdens de treinreis heb ik een foto gemaakt uit het raam.
Een brugconstructie voor de trein, dicht bij zee,
en op een punt waar een rivier de zee instroomt.



De treinreis duurde lang.
Slapen op het ritme en geluid van de trein is iedere keer weer
een bijzondere ervaring.
Gelukkig had ik speciaal voor deze reis een iPod gekocht.
Muziek had ik dus voldoende bij me om de nacht door te komen.

In de trein hadden we een interessante ontmoeting.
Een jonge man reisde in dezelfde coupe als wij.
Indiase mensen zijn over het algemeen kleiner dan wij
en veel minder dik.
Ze kunnen dus beter slapen in de voor mij nogal krappe ruimte.
Maar goed, deze man was onderweg van zijn familie in Orissa
naar zijn werk in Bangalore.
Hij werkte bij een computerfirma en Bangalore is een van India’s boom towns
met veel computer industrie.

Wikipedia:Bangalore is de hoofdstad van de Indiase provincie Karnataka.
Bangalore heeft 4,5 miljoen inwoners
en is de op drie na grootste stad in India (2004).
Bangalore heeft een grote aantrekkingskracht op de bevolking
van Kerala en Tamil Nadu.
Daardoor voorspelt men dat Bangalore binnen vijf jaar
de grootste stad van India zal zijn.

Voor de onafhankelijkheid was Bangalore een belangrijke industriestad;
meer recent is het een belangrijk centrum van de informatietechnologie
in India geworden en wordt het wel de Silicon Valley van India genoemd.
Voor Bangalore het centrum van de Indische IT wereld werd,
was het bekend als de stad van de tuinen.


Bangalore ligt in het zuiden van India, centraal.
Madras ligt aan de oostkust.
Met de trein van Orissa naar Bangalore is een hele onderneming.
In Madras sluit de trein naar Bangalore niet echt aan op die
vanuit Orissa. Het kost dus veel tijd.
Vliegen is natuurlijk veel sneller.
Maar dat kon hij zich niet veroorloven.

Deze man was voor zijn werk ook al eens voor een langere tijd
(ik meen drie of vier maanden) in Noord Amerika geweest.
Hij kon India dus vergelijken met het westen vanuit een India’s perspectief.
Het gesprek heeft anderhalf jaar geleden plaatsgevonden
maar wat ik me er van kan herinneren, was dat hij twee grote
verschillen kon benoemen:
om te beginnen is er natuurlijk het enorme verschil in welvaart.
Maar om de kern van de verschillen aan te kunnen duiden schoof hij dat opzij.
In zijn ogen was het belangrijkste verschil veel fundamenteler.
Het verschil zat hem in de familie.
In het westen ontbreekt het element familie volledig, was zijn beleving.
In de westerse maatschappij zit geen structuur.
Iedereen doet maar wat, doolt op zich zelf rond.
In mijn herinnering gebruikte hij zelfs het woord ‘chaos’.

Voor een bewoner uit een land waar de politiek de mond vol heeft
met ‘met het gezin als hoeksteen van de samenleving’ is dit
een bijzondere vaststelling.
Zet je tot denken.
Volgens mij heeft hij wel een punt.

Reisverslag India 2004 (43): Konark II



27/11/2004

Tijdens ons laatste bezoek (tot op vandaag) aan India had ik twee camera’s bij me.
Een digitale en mijn oude analoge spiegelreflexcamera.
Die laatste levert nogal wat problemen op.
Er komt vals licht bij de film.
Sommige foto’s hebben dan ook een vreemde kleur terwijl
andere volledig verloren zijn.
In Konark heb ik met beide camera’s foto’s gemaakt.
De digitale foto’s waren al te zien in een vorige log.
De analoge dia’s die gedigitaliseerd zijn, zijn fototechnisch
niet van een hoge kwaliteit.
Maar het onderwerp Konark is zo bijzonder dat ik deze foto’s
toch ook wil publiceren.



























<

Snuit daar iemand haar neus of wordt er een buiging gemaakt voor al die schoonheid ?

Reisverslag India 2004 (41): Konark I



27/11/2004

Mijn notitieboekje vermeldt nu geen tekst meer.
Gelukkig weet ik uit mijn hoofd en aan de hand van de foto’s
nog wat we op deze dag gedaan hebben:
– ontbeten bij Peace in Puri;
– met de bus naar Konark;
– met de bus naar het station in Bhubaneshwar;

Vandaar begon onze terugreis.
Iemand heeft bedacht dat het zinvol is,
mensen aan de oostkant van India,
vanuit Midden India met de trein te laten reizen
naar Zuid India.
Om daar dan terug te vliegen naar Frankfurt via Mumbai
(Bombai of Mumbai ligt aan de werstkust van India).

Zeker iemand die graag airmiles heeft.

Het goede is dat je na anderhalf jaar
al het ongemak niet meer weet.

De dag draait dan om Konark,
een World Heritage Site.

Daar heb ik de volgende foto’s gemaakt:



Een prima ontbijt bij Peace.





The Sun Temple Konark

The Sun Temple Konark: Kainapara of the Periplus (first century AD)
is an important part of the Orissan coast.
The most notable marvel of Orissan art
is the stately Sun Temple.
Built in C.AD 1250 during the reign
of the Eastern Ganga King Narasimhadeva (AD 1238-64),
it was to enshrine an image of Sun (Arka),
the patron deity of the place.
The entire complex was designed in the form
of a huge chariot drawn by seven spirited horses
on twelve pairs of exquisitely carved wheels.
The sanctum symbolises the majestic stride
of the Sun-god and marks the culmination
of the Orissan architectural style.
The vimana of the deul has collapsed,
while that of jagamohana and the nata-mandap
are better preserved.
The walls of the temple contain superb carving of divine,
semidivine, human and animal figures
amidst floral and geometric ornamentations.
The vivacious kanyas and danseuse are remarkable
for their sensuous modelling, pulsating with human emotions
which are absorbed in a variety of gestures and rhythmic actions.
Such sculptures render the Orissan temple a class unto themselves.
Mighty simha-gajas welcome the visitor at the porches.












Konark ligt op ruim 30 kilometer van Puri
en 65 kilometer van Bubaneshwar.
Het vissersplaatsje is vooral bekend
vanwege de prachtige Zonnetempel.

Zonnetempel
De Zonnetempel is gebouwd door een van de koningen
van Orissa (waarschijnlijk Narasimha)
als dankbetuiging aan de Zonnegod
die hem aan de overwinning hielp op de Moslims.
De gigantische tempel is zeer speciaal vanwege het feit
dat de tempel gebouwd is in de vorm van een strijdwagen
die naar de zon rijdt.










Als er een olifant op staat……detail van de vorige foto.



Surya (de zonnegod) wordt verondersteld in het oosten te huizen
en dit is dan ook de richting waarnaar de paarden
die de wagen trekken gekeerd zijn.
In 1869 stortte een groot deel van de tempel in
Aan het begin van de twintigste eeuw werd begonnen
met onderzoek en restauratie, wat tot op vandaag de dag doorgaat
De entree van de tempel is vanuit het oosten.
De tempel wordt bewaakt door leeuwen en olifanten
die zich voor de ontvangst en danshal bevinden.
Deze ruimte, de Nritya Mandapa, staat verhoogd op een plateau
dat voorzien is van prachtig beeldhouwwerk.












De hoofdtempel wordt bereikt via een aantal trappen
met aan weerszijden de resten van de eens zo trotse paarden.
Aan de zijkant van het plateau waar de tempel op staat
bevinden zich twaalf gebeeldhouwde wielen
die de uren van de dag representeren.
De tempel is rondom voorzien van zeer indrukwekkende voorstellingen.
De hoofdtempel bestaat uit twee delen:
de ontvangsthal (de Jagamohan)
en het heiligste gedeelte van de tempel.
Het binnenste deel is met zand opgevuld om instorting tegen te gaan.












De symboliek druipt van de tempel af, het is een grote lofzang aan de zon.

De overige bouwsels op het terrein bestaan uit onder meer
een olifanten en een paardenterras
waarvandaan u een mooi zicht op de tempel kunt genieten.

Oorspronkelijk lag de zonnetempel aan zee,
echter door aanslibbing ligt de tempel een flink stuk landinwaarts.










De reclame voor films is een studie apart waard.
Hand geschilderd, geweldadig, maar zeker opvallend.

Reisverslag India 2004 (40): Notitieboekje





Ik ben aan het eind gekomen
van mijn notitieboekje.
Maar dat wil niet zeggen
dat het reisverslag af is.
De laatste dag (en vliegreis)
zijn nog niet aan de orde geweest.

Maar het meeste
van deze fantastische reis
is wel behandeld.

Mijn boekje heeft me
een grote dienst bewezen.

Daarom een prominente plaats
voor dit boekje.

Reisverslag India 2004 (39): Puri

26/11/2004

De laatste hele dag.

Ontbijt bij Peace:
= goede cheese omelet
Lekkere grape (druiven) juice.

Jonge verkeersregelaars.

Souvenirs voor iedere beurs.

Vandaag hebben we wederom de grote tempel,
of liever gezegd de omgeving ervan bezocht.

Bedelaars, afdeling rijst.

Ook deze keer werden we ‘opgevangen’ door mensen die
vooral benadrukten geen gids te zijn.
Ze wilden ons alleen maar helpen.
De bibliotheek zou vandaag dicht zijn.
De bibliotheek zit in een gebouw van waaraf het dakterras
een beter zicht geeft op het tempelcomplex.
Nu worden we meegenomen naar een hotel in de buurt.
We moeten natuurlijk wel een donatie geven.
Als ik 50 RP geef vertelt men me dat ik voor 2 mensen moet betalen,
dus 2 x 50 RP.
Ik weiger dat en loop weg.
De helpers volgen ons en vertellen me dat het ook voor 80 RP kan.
Als ik dat weer weiger kan het voor 50 RP.

Het uitzicht is inderdaad beter dan vanaf de straat.
De tempel is ommuurd door een muur van 6 meter hoog.
We zien nu voor het eerst ook het keukencomplex
waar dagelijks duizenden maaltijden worden bereid.
Er werken 6000 mensen in de tempel.
De tempel is zowel een religieus als een economische factor
van belang.

Terwijl we foto’s maken vanaf het dak wordt er nog een poging
gedaan ons ansichtkaarten te slijten.
Onze ‘helpers’ willen dan toch nog geld zien.
We hebben niet kleiner dan 10 RP.
1 Biljet.
Ik vertel hen alleen 100 RP biljetten te hebben.
Die kunnen ze niet wisselen.

De keukensectie van het tempelcomplex vanaf een omliggend dak gezien.

Maar dat gaan ze wel proberen, ze kennen iemand die dat wel kan.
We worden meegenomen en voorlopig ligt de richting
die we nemen nog op onze route.
(ik krijg de indruk dat het de bedoeling is ons
vanaf het dak van nog een hotel
nog eens te laten kijken naar de Tempel.
Daar hebben we geen zin in.
Het bijzondere van deze tempel zit hem met name in
alles wat zich rond de tempel afspeelt.)
We willen naar het festival terrein bij de zee.

Oranje is een veel gebruikte kleur bijvoorbeeld zoals hier om een beeld aan te kleden.
Dit beeld bevindt zich boven de ingang van het tempelcomplex.

Wassen voor gebed.

Let op de kranen ze zijn uitgevoerd in de vorm van Ganesh (olifant).

Als de ‘helpers’ een andere route willen nemen en ik daarin
niet mee ga, kunnen we ineens overal wisselen.
100 RP worden 2 biljtten van 50 RP.
Onze hulp wil 50 RP, immers ‘dat is slechts 1 Euro.
Andere buitenlandse gasten betalen dat ook.’
Ik niet, 20 RP is meer dan genoeg.
Ik wissel nogmaals.
Hou 20 RP in mijn hand.
De ‘helper’ protesteert nog even.
Ik vertel hem ‘take it or leave it’.
Hij kiest eieren voor zijn geld.

Ik laat dit verhaal hier volledig terugkomen
omdat het een typisch voorbeeld is van een
avontuur dat je in India
meerdere keren per dag kan overkomen.
Het zijn met name de ‘slimme’ mensen die
proberen geld te krijgen van Westerlingen.
Daar is niets op tegen.
Je kunt het de mensen niet kwalijk nemen.
Maar je kunt eenvoudig weg niet iedereen helpen.
De vraag is zelfs of je de mensen wel helpt
door hun geld te geven waarvoor
nauwelijks een prestatie geleverd wordt.
Het kost veel tijd en je bereikt de mensen die
het nodig hebben niet.
Je kunt beter een goed doel in Nederland steunen zodat
er gewerkt kan worden aan structurele voorzieningen
zoals onderwijs, ziekenzorg, drinkwater, sanitair, ….

Zomaar een straat, zomaar een huis, zomaar een deur die openstaat.
De afbeelding die je hier ziet is die van ‘Lord Jagannath’.

De tempel is in 1198 gebouwd ter ere van Jagannatha.
Vishnu als Heer van het Universum.
In het centrale heiligdom kunnen pelgrims houten beelden zien
van Jagannatha, zijn broer Balabhadra en zijn zuster Subhadra.
Volgens de legende zijn deze beelden gemaakt
door de hemelse bouwmeester Vishvakarman.
Ogen en mond zijn in kleur aangebracht en bij het hoofd
steken korte armstompjes uit.
De benen ontbreken.
Het heet dat Vishvakarman zijn werk niet heeft kunnen afmaken.

Op de tweede dag van de wassende maan
in de maand Ashadha (juni/juli)
vindt in Puri een van de grootste
jaarlijks terugkerende gebeurtenissen van heel India plaats,
wanner het fantastische tempelwagenfestival (Rath Yatra)
van de Jagannath-tempel begint.

Dit festival herdenkt de reis van Krishna van Gokul naar Mathura.
Honderdduizenden pelgrims en toeristen komen vanuit heel India
om dit mee te maken.
De beelden van Jagannath, zijn broer en zuster,
worden uit de tempel gebracht en in enorme wagens (Ratha’s)
langs de brede Baradand (Grand Road) naar hun
‘zomerresidentie’ in Gundicha Mandir (Tuinhuis),
een kilometer verderop, gereden.

Officiele afbeelding van Jagganath, zijn broer en zus.

Aangezien het Volle Maan festival op het einde loopt
(sommige pelgrims zijn een hele maand in Puri
voor dit festival) is het erg druk.
De traffic police heeft extra (jonge) troepen laten aanrukken
om het verkeer in goede banen te leiden.
Zo worden de 2 looprichtingen in een aantal straten gescheiden
door een cordon van politiemensen.
Ze pikten er ook mensen uit die in de verkeerde
looprichting lopen.

We lunchen bij een hotel aan de ‘boulevard’.
Het restaurant ligt achter het hotel,
dus van de straat af en is ‘open air’.
Hotel Amber Deep inn Sea Beach.

= 1 vegetable cutlett
= 1 vegetable pakoda
= 1 vgetable fried rice

De cutlett en pakodas (8 stuks) liggen op schaaltjes met
daarop een opengevouwen servet.
Het servetje is keurig ingeknipt
zodat een geometrische afbeelding ontstaat.
Goed eten.
90 RP inclusief 2 locale cola (Thums up)
dus minder dan 2 Euro.

Thums Up is a carbonated soft drink
that is very popular in India,
where its bold ”
thumbs up” logo is common.
It is similar in flavor to other colas
but has a unique taste reminiscent of betel nut.
Introduced in 1977 to offset the expulsion of
The Coca-Cola Company and other foreign companies
from India, Thums Up, Limca and Campa Cola
gained nationwide acceptance.

Coca Cola kocht het merk in 1993.

De middag aan het strand.
De avond dan nu echt naar het Puri Beach Festival.
We zijn er om half zeven maar het begint pas na 7 uur.
Dan begint het ermee dat een aantal heren plaatsnemen
op het podium.
Op goudkleurige stoelen met rode bekleding.
De middelste stoel is het mooist.
Daar neemt de minister plaats.
Eerst de speeches dus.
Het merendeel van de tijd wordt in beslag genomen
door het opnoemen van namen en functies van de heren
op het podium en dan omstandig iedereen te bedanken.
Er is een presentatrice die iemand van de organisatie
aankondigt die dan de minister aankondigt.
Dat duurt dus even.
Dan volgt de eerste dans met live begeleiding.
Het is een stuk over Durga (Kali).
Oud thema, religieus maar nieuwe muziek,
nieuwe choreografie, mooie kleuren,
mooie muziek en zang.
Er is een band van ongeveer 10 mensen.
Een redelijke uitvoering.

Daarna gegeten bij Peace.

Voor een goede internet verbinding ga naar Nanako.com.
Net als Peace aan de CT road in Puri.
Je kunt er ook CD’s laten branden.

Reisverslag India 2004 (38): emails




11/23/2004 01:54 PM
F,

Vanillestokjes heb ik nog niet gezien.
We hebben al heel wat kruidenkramen op markten gezien.
Safraan hebben ze ook heel veel.
Vooral in Sikkim.
Ik ben er niet zeker van of we nog markten zien maar als we
het tegenkomen brengen we zeker wat mee.

Tot de volgende India mail !
L en M