
‘Kuifje’ gemaakt door Gilde Handwerk.

‘Kuifje’ gemaakt door Gilde Handwerk.
Gisteravond waren we te gast bij het programma Vanthilt on Tour.
Een praatprogramma van de Vlaamse televisie.
Dit waren de gasten:

Erik van Looy (De slimste mens ter wereld), Charly Luske (De slimste mens), Corry Konings (Geen toelichting nodig), Thomas Briels & Charlotte De Vos (Belgisch hockey), Bertus & Leen Barbier Strupar (Rotterdamse barbiers) en Mister & Mississippi Whitley (Jonge Nederlandse band).
Het idee is leuk.
Je neemt een circustent en daar ga je een show in maken.
(Waar heb ik dat meer gehoord en gezien?)
De gasten, daar moet je geluk mee hebben.
Vanthilt draagt echt de show. Hij is het die alle onderwerpen
aan elkaar praat en enthousiast de gasten motiveert om leuke uitspraken te doen.
Maar de show had niet zo veel om het lijf.
Erik van Looy is misschien leuk voor Vlamingen maar de man was slecht te verstaan
en er kwam al niet zo veel uit.
Charly Luske ook deze onbekende Nederlander zei me niets.
Corry Konings is niet op haar mondje gevallen en
dat kwam dan ook goed van pas. Zingen kan ze nog steeds.
Thomas Briels, Charlotte De Vos. Hockeyers zijn in Nederland al niet erg bekend.
Laat staan Belgische hockeyers.
Bertus & Leen Barbier Strupar namen zowat de show over.
Vanthilt moest alle zeilen bijzetten om het gesprek in goede banen te leiden.
Mister & Mississippi Whitley: goed oefenen!
De sfeer was goed, de tent leuk opgezet.
Er was een leuke afwisseling met een man in een kapperstoel,
activiteiten buiten en een interview met een tweeling in de kassawagen.
Maar heel veel heb je daar niet aan als toeschouwer in de tent.
Je bent decor.
Een collega van mij volgt de nieuwste ontwikkelingen
op het gebied van PC’s en Communicatie op de voet.
Zo heeft hij als een van de eersten in Nederland het nieuwe
apparaatje met de naam ‘Leap Motion’ gekocht.
Dit weekend mag ik het testen.
Wat is Leap Motion?
Het is een apparaatje dat je op je PC aansluit
en dat je vervolgens in staat stelt programma’s op je pc
te bedienen zonder de pc of de muis te gebruiken.
Het apparaatje ‘ziet’ je hand- en vingerbewegingen
als je je hand boven het apparaat houdt.

Hier zie je de Leap Motion op mijn laptop liggen.
De programma’s moeten natuurlijk wel voorbereid zijn op het apparaat
en er is dan ook een speciale ‘app store’ (internet winkel voor programma’s)
waar je programma’s kunt kopen.
Ik heb een paar gratis programma’s uitgeprobeerd:
= de New York Times
een heel leuk programma waarmee je door artikelen kunt ‘bladeren’
en individuele artikelen kunt kiezen en doorlezen;
= Boom Ball
een spel waarbij je als een soort tennisser steeds de bal moet kaatsen
naar een muur van blokjes, die na aanraking vallen of ontploffen.
Net zolang tot de hele muur verdwenen is.
= Painter Freestyle van Corel
een tekenprogramma waarbij je met je vinger kunt tekenen.
Een soort Finger paint voor gevorderden.
Sommige van de programma’s die automatisch geinstalleerd worden
met Leap Motion werken niet op mijn Windows PC.
Boom Ball werkte pas na een paar keer opstarten
en ergens tijdens de eerste test stopte de Leap Motion gewoon.
Dus er zijn nog wat beginnersprobleempjes maar dit is een
erg interessante ontwikkeling.
Eens kijken waar dat toe leidt.
Mijn volgende werk is een drieluik.
Het komt in mijn inspiratieboek.
Probleem is natuurlijk dat in een boek
je geen drie bladzijdes naast elkaar hebt.
Daar moet nog wat op gevonden worden.
Ik gebruik de oranje pagina’s aan het begin van het boek
en heb een oranje pagina die aan het eind van het boek zit,
eruit gesneden.

Zo kom ik aan mijn drieluik.
Onderwerp van het drieluik is ‘het grasveld’.
Het wordt een experiment met verf.
Tekenen kan ik slecht dus gebruik ik de vormen uit de natuur.
Al een paar weken ligt er een collectie gras en onkruid
te drogen in een telefoonboek in de kamer.
Dat zijn de vormen.
Nadat ik ze van een kleur heb voorzien zullen ze
het grasveld gaan vormen.
Ooit zag ik een animatie waarin een grasveld
vanuit meerdere perspectieven werd getoond.
Met gras alsof het bomen zijn, met gras vanuit
een menselijk perspectief en
van gras vanuit het perspectief van een overvliegende vogel.
Daarom drie perspectieven: met weinig lucht tot heel veel lucht.
De lucht en de gessostructuur voor de wolken heb ik gisteren aangebracht.

Het eerste, losse luik. De foto toont ook de verschillende ‘sponzen’ die ik wil uittesten om structuur aan te brengen in de gesso: een schuursponsje en verschillende make-up sponzen.

Veel nog witte lucht, weinig, nu nog oranje grasveld.

Nu met structuur. Het schuursponsje bracht veel ‘schade’ aan. Het effect was niet waar ik naar op zoek was. Het eenvoudige sponsje met veel gaatjes werkte het best. Volgende keer eens proberen om gesso met een spons aan te brengen.

Dan de pagina’s in het boek.

En nu maar drogen. Dat moet met het huidige weer geen probleem zijn.
Ik heb een nieuwe bril gekocht
en dit is mijn oude:

De Argusvlinder is geen design of mode blog.
Af en toe komt er wel iets dat met design en mode
te maken heeft aan de orde.
Na veel nadenken en onderzoek heeft L.
een nieuwe leren tas gekocht.
Het is een tas van een maker die we voor het eerst zagen op Schiphol.
Daar stond haar model ‘Tulip’ (tulp) tussen de andere
souveniers.
Maar eerlijk is eerlijk de tassen zijn prachtig om te zien.
Naast een model op basis van de tulp heeft de maakster
modellen die uitgaan van de lotusbloem en nog een paar
andere natuurlijke motieven.
De tulp vind ik het meest geslaagd.
Er zijn varianten in een rode lakuitvoering.
Die lijkt misschien wel het meest op een tulp.
Maar er zijn ook andere varianten.
L. koos de volgende:

Staand op de verwarming. Bylin, model ‘tulip’.

Gesloten, bovenaanzicht.

Open, zijaanzicht.

Open, bovenaanzicht.

Gesloten. De cirkel is rond.
Valencia
Waar de sinaasappelen groeien in de gloeiend hete zon
Valencia
Waar de rode rozen bloeien aan de rand van je balkon
Eddy Wally.

In dit prachtige doosje zit een heel leuk cadeau.

Een keramieke tas uit Valencia.


Terug in het doosje voor nu.
De volgende pagina in mijn boek over India heeft betrekking
op 5 en 6 december 2012.
Op 5 december besluiten we eerder naar Amsterdam te gaan.
Er wordt veel sneeuw verwacht en deze herfst/winter
leert ons dat het openbaar vervoer dan gewoon niet werkt.
Op 6 december gaan we in Breda lunchen en dan neem ik ergens
een folder mee over Breda.
Iedere stad doet mee aan citymarketing. Breda dus ook.
Deze folder ga ik gebruiken voor de pagina:

Wat is jouw beeld van Breda?
Twee mensen ken ik van gezicht op deze afbeelding:
Piet de Jongh van cafe de Beyerd en Joep Peeters (medeoprichter in 1971
en eerste voorzitter van het Jazz Festival Breda).
Meest opvallende kenmerk zijn de rode harten.
Harten neem ik dan ook als uitgangspunt voor de pagina
waar verder het programma voor de vakantie te zien moet zijn.
Ik ben begonnen harten te knippen uit de Indiase krant die ik
had meegenomen uit India en waarvan ik op de colofon
ook al een foto van had gebruikt:

De harten uit de krant, gekleurd met ecoline.
Voor de ondergrond wil ik met een stempeltechniek kleur aanbrengen.
Op het internet vond ik een voorbeeld van iemand die van golfkarton
stempels heeft gemaakt. Een heel leuk effect.
Gisteren zag ik ergens een kartonnen doos die weggegooid ging worden.
Daar heb ik een stuk van mee genomen.
Eerste stap is het afpellen van de golfkarton aan 1 kant
zodat de golven van het karton zichtbaar worden.

De kwaliteit van de doos bepaalt waarschijnlijk mede hoe moeilijk het pellen is.
Vervolgens heb ik er twee stempels uitgesneden:

De harten heb ik bewust haaks op elkaar uit het karton gesneden.
De golven lopen dus helemaal anders.
Ik wil namelijk zien wat het effect is als ik van beide stempels
een afdruk maak op dezelfde plaats met verschillende kleuren verf.
De stempels ga ik straks eerst met gesso verven. Dan zijn de stempels
makkelijker schoon te maken wanneer je van kleur 1 naar 2 wilt gaan.
Op die manier gaan ze – aldus het artikel op internet – jaren mee.

Het resultaat volgt hier binnenkort.
Martin Pikkaart is een kunstenaar/illustrator.
Er is op dit moment werk van hem te zien bij Kunstroof in Breda.
Ik heb een werk van hem gekocht en op Facebook zag ik bij het werk
de volgende toelichting (bericht van 27 maart):
for the people who like details!!
its made on arches hotpress 1230 gram board
with ink and brush winsor & newton # 2
Vertaling:
Voor mensen die van details houden.
Het is gemaakt op Arches Hotpress Board (merk karton)
met inkt en kwast van Winsor & Newton (nummer 2).
Nummer 2 staat waarschijnlijk voor de soort/grootte van de kwast.
Het resultaat mag er zijn !


Hierboven is te zien hoe de colofon uiteindelijk geworden is.
De pagina zal later nog worden aangevuld met informatie
over gebruikte lettertypes.
Onze designlamp ‘Smanneke’, het lopend huisje
van Kunstroof (Tom L’Istelle) staat hieronder nog
op de eerste versie van het trapje.
Ik vind de stootplanken te breed.
Vandaag komt de laatste versie met ingekorte
stootplanken.

Onze designlamp, gemaakt door Tom L’Istelle,
loopt inmiddels van zijn trapje af.
Let op de kleur van zijn poten (speciaal door ons gekozen groen),
het resthout waaruit het huisje is gemaakt,
de kaasplanken die gebruikt zijn om de trap te maken
en de kleur van de snoer (paars).
We hebben bewust gekozen voor 5 meter snoer
zodat de snoer breed weggelegd kan worden en ook de kleur
beter tot zijn recht komt.
Het trapje gaat nog iets aangepast worden.
De kleuren en het materiaal passen naar ons idee
allemaal perfect in onze woonkamer.


Die streep licht die je ziet achter Smanneke
zet zich later op de avond door de hele kamer door.
Een heel leuk effect.
Ook de schaduwen zijn heel interessant.
Op ons balkon staan een aantal planten,
het is zeg maar ons balkontuintje.
Het zijn er maar een paar, ze hebben weinig onderhoud nodig.
De meeste slagen erin de winter door te komen.
Niet allemaal maar die worden dan in het voorjaar vervangen.

Blakontuintje.
Gisteravond zei mijn vriendin: ‘Wat zit er in die den ?’
Aangezien het regende keken we van binnen naar ons balkontuintje.
Ik zei nog gekscherend: ‘een denneappel’.
Maar nader onderzoek laat zien
dat er iets heel anders uit de lucht was komen vallen.

Skyfall: dood vogeltje.
Ik ben weer een stap verder gekomen met de Colofon.
Heb uitgevonden dat ik bij de vorige afbeeldingen
en tekst gewoon te veel gel medium heb gebruikt.
Nu ik minder gebruikt heb en slechts aan 1 kant
verbruik ik natuurlijk veel minder.
Ik heb een extra kwast gebruikt om
de net geplakte stukken aan te duwen.
Gaat prima!
Ik heb vandaag extra teksten opgeplakt
en die soms met de hand aangevuld.
op het gevaar af dat niemand dat kan lezen.

Het stuk overhemd vertegenwoordigt een heel verhaal. Het is van een shirt dat ik erg lang geleden heb gekocht. Voor 2000. Het was al een paar keer in India geweest maar het ‘was niet meer zo mooi’. Als het straks is opgedroogd is waarschijnlijk de vlek van bleekwater (?) wel te zien. Dergelijke vlekken kwamen op meerdere plaatsen op het overhemd voor. Het hemd is tijdens deze reis in India gebleven .
Omdat de pagina wel heel erg zwart-wit is ga ik die
nog aanvullen met een paar gekleurde versieringen.
Daarvoor heb ik eerst een schets gemaakt.

Drie motieven die ontleend zijn aan de natuur. Die worden straks in drie kleuren uitgevoerd.

Nu eerst even overgebracht op het boek zodat het verven kan beginnen. Het resultaat zie je de volgende keer.
De designlamp moet nog op een trapje komen te staan.
Die trap wordt net als het ‘vogelhuisje’ gemaakt van resthout:
in het geval van de trap van kaasplanken.
Hij komt straks als het ware van de trap gelopen.
Samen ontworpen met Tom L’Istelle.
Die beweging zie je ook al als hij gewoon in de kamer staat.

Het licht tegen de muur is fascinerend.

Mooie paarse snoer bij het ontwerp van Tom L’Istelle: Smanneke.
Omdat gisteren de designlamp van Tom L’Istelle is gebracht
konden we gisteravond al even de verlichting uitproberen.
Het is natuurlijk geen leeslamp.
Hij is bedoeld als een aanvulling op de bestaande verlichting.


De schaduw als gevolg van de poten zijn zo grappig.
Vandaag al vroeg op pad.
Ben al op mijn eerste bestemming.
Buiten een haan die kraait.
Het personeel dat gaat wenst elkaar welterusten.
Bij deze blog post hoorde eigenlijk een foto.
Maar de WordPress app op mijn telefoon slaagt er niet in
een blog post te maken met een foto erbij.
Daarom dat ik dat vandaag nog maar even vanaf
mijn desktop pc doe.

Vanochtend startte mijn auto plots niet meer.
Ik zit nou bij de garage.
Te wachten op vervangend vervoer.
Blij dat dit niet in Leeuwarden is gebeurd.
We hebben een lamp gekocht (hij heet ‘smanneke’)
de gemaakt wordt door een lokale designer/kunstenaar: Tom l’Istelle.
Aan de lamp moet een snoer komen en omdat die een belangrijk
onderdeel van het design is, kiezen we zorgvuldig een snoer.
Dit zijn voorbeelden van verschillende snoeren:

De foto is bewogen. Valt niet mee met een telefoon.

Over bovenstaande twee werden we het eens.
Uiteindelijk hebben we de rechtse, paarse snoer gekozen.
Wordt vervolgd….