Op het web vond ik de volgende site.
De site is opgezet door een paar leerkrachten die voorbeelden voor het kunstonderwijs verzamelden.
Ook de pagina’s met links in interessant.
Helaas denk ik dat de site niet zo vaak wordt bijgewerkt (laatste maal mei 2005).
Klik op de volgende afbeelding (Picasso’s versie van Manet’s ‘Le Dxc3xa9jeuner sur l’Herbe’.
Grafic novels zijn in !
Dat er zowat een nieuw stripgenre onstaat is toe te juichen.
Zo ook Kraut van Peter Pontiac.
Hij noemt het boek zelf een biografiek, een biografisch werk in grafische vorm.
Het boek is een brief aan zijn vader.
In die brief probeert de zoon op basis van het beperkte materiaal
dat tot zijn beschikking staat,
het leven van zijn vader te reconstrueren.
Vader was fout in de oorlog.
Dat het de verkeerde kant op ging was al veel eerder te zien
en ook na de oorlog was dat verleden steeds bij hen.
De vader verdwijnt uiteindelijk.
Waar, waarom, hoe ?
Dat staat centraal in het boek.
Genoeg stof dus voor een roman.
Maar dit keer is het een striptekenaar die het verhaal vertelt.
Hij heeft meegewerkt aan Nederlandse verschijningen van het werk
van Will Eisner en Art Spiegelman.
Peter Pontiac is daar door beinvloed maar geeft er in dit boek een eigen invulling aan.
Dat is dapper en valt te prijzen.
Het is naar mijn mening ook een geslaagde poging.
Toch een paar kanttekeningen:
– het boek is slecht ingebonden.
– de tekst is handgeschreven, dat maakt het moeilijker om te lezen.
– de bronnen (delen van verhalen, kindertekeningen, brieven, landkaart, proces verbaal, tijdschriften, enz) worden in het verhaal opgenomen, getekend en vaak handgeschreven.
Dat is knap maar vaak bevordert het de leesbaarheid niet.
– het opnemen van die bronnen leidt er toe dat veel informatie dubbel vermeld staat.
– de verschillende tekenstijlen maken de pagina’s druk, soms onduidelijk.
Illustratie van hoe druk een pagina kan worden: verschillende lay outs, schrijf- en tekenstijl.
Maar het eindoordeel is zonder meer positief. Een aanrader !
Bron: ArtDaily
The International Center of Photography presents Andrxc3xa9 Kertxc3xa9sz, a major retrospective of a photographer who could aptly be described as a “visual poet”.
The Dancing Faun, 1919
The white horse, 1962
Meer ? 
STOCKHOLM, SWEDEN
The most valuable of the three paintings that were stolen at an armed robbery at Nationalmuseum 22 December 2000 has been recovered in Copenhagen, one week before the opening of Nationalmuseum’s exhibition The Dutch Golden Age. Rembrandt, Frans Hals and their contemporaries.
On Rembrandt and the stolen Rembrandt painting (excerpt from the catalogue raisonnxc3xa9 Dutch and Flemish paintings II, Nationalmuseum 2005).
TECHNICAL NOTES:
Cleaning of the painting in 1991 revealed significant damage in the upper left and lower right corners.
The signature is in the damaged upper left corner and is therefore difficult to read.
It is possible to make out the letter R and the figures 163, possibly followed by a zero.
The support is a copper plate covered with a layer of white lead, subsequently entirely overlaid with gold leaf.
This portrait, purchased for the Nationalmuseum in conjunction with the Rembrandt exhibition of 1956, can be traced back to a number of auctions in Holland and to private collections in Paris.
When it was first sold in Rotterdam, it changed hands for thirty-five florins.
It was later acquired by the wealthy art collector Count Duchatel of Paris and by the painter, art writer and Ingres pupil Henri Delaborde, who became director of the Cabinet des Estampes at the Bibliothxc3xa8que Nationale.
It was in the home of Delaborde’s widow that Abraham Bredius saw the painting, which he subsequently borrowed for an exhibition in The Hague in 1903.
The portrait depicts the artist as a serious, rather gloomy young man.
He is portrayed against a greyish brown background, wearing a dark brown coat, under which we glimpse a dark red jacket, with a pleated white, Renaissance-style collar round his neck.
On his head he wears a black beret.
His face is modelled with fine, careful brush strokes.
The young man’s gaze is searching and concentrated.
Five paintings on copper by Rembrandt are known, and three of them have a gold-leaf ground: apart from the Stockholm painting, they are an Old Woman at Prayer in Salzburg and The Laughing Soldier in The Hague.
These works are similar in size and are dated to the same period.
According to Froentjes, they are probably by one and the same hand.
In earlier literature (Bode, Hofstede de Groot, Bredius, Gerson and others), this portrait was described as a work of Rembrandt.
The RRP, however, catalogued it in group B (i.e. works that cannot be regarded with certainty as executed by the master), on the basis that the technique of careful, precise brushwork was untypical of Rembrandt and the gold ground was so unusual.
In addition, the extensive retouching was seen as an obstacle to a confident assessment of the work.
After the painting had been cleaned in the Nationalmuseum’s conservation studio in readiness for the 1992 exhibition, it was easy to see the considerable similarities in terms of lighting, expression and character between this work and other early self-portraits.
In conjunction with the exhibition, moreover, the portrait was accepted as authentic by Ernst van de Weteringen and the RRP group.
The upshot of our joint discussion was that the Stockholm portrait, with its small format and special ground, required more detailed brushwork than the larger portraits on panel and canvas.
Rembrandt was presumably not averse at this time to experimenting with different techniques. Some scholars have pointed out that the execution of this small portrait is reminiscent of an etching or copperplate engraving.
During this period, Rembrandt was working on a number of self-portraits in these techniques, and therefore quite naturally had copper plate to hand.
His reason for using a gold leaf overlay could have been to give greater radiance to the colours.
The catalogue for the exhibition of Rembrandt’s self-portraits in London and The Hague in 1999 observes that the marked difference in style between the three small paintings on copper plate may perhaps have been intentional on the part of the artist.
In his didactic poem Den grondt der edel vry schilder-const (1604), the art theorist Karel van Mander (1548-1606) distinguished between “smooth” and “coarse” painting as two different techniques.
The three paintings demonstrate not only that Rembrandt had mastered both methods, but also that he was able to combine the two.
It is entirely possible, say the catalogue’s authors, that the three pieces were used in the workshop as examples for his pupils, who were thus able to acquaint themselves not only with three different techniques, but also with three different types of tronie: the old woman, the soldier and the youth.
Bron: ArtDaily
Om eerlijk te zijn weet ik niet goed wat ik me hier nij moet voorstellen.
Volgende week maar eens gaan kijken.
Ter gelegenheid van Breda Photo is in een oude fabriekshal
van metaalbedrijf Backer & Rueb een fototentoonstelling.
14 Foto’s van industriele gebouwen uit Engeland en Belgie worden vergroot tentoongesteld.
Dat levert het volgende beeld op:
Deze laatste vind ik e mooiste foto.
Meest dramatisch, mooiste van opbouw.
Maar het zijn niet alleen de foto’s die mooi zijn, ook het gebouw
leent zich uitstekend voor dit doel:
De uitslag is daar.
Erg verrassend voor mij is dat het schilderij ‘The Fighting Temeraire tugged to her Last Berth to be broken up, 1838’ van J.M.W Turner heeft gewonnen.
Maar wel leuk is te lezen waarom.
Eerst maar eens de eindstand:
1 – ‘The Fighting Temeraire tugged to her Last Berth to be broken up, 1838’ – J.M.W Turner (31.892)
2 – ‘The Hay Wain’ – John Constable (21.711)
3 – ‘A Bar at the Folies-Bergxc3xa9re’ – Edouard Manet (13.280)
4 – ‘The Arnolfini Portrait’ – Jan Van Eyck (11.298)
5 – ‘Mrs and Mrs Clark and Percy’ – David Hockney (8.890)
6 – ‘Sunflowers’ – Vincent Van Gogh (8.603)
7 – ‘Revd Robert Walker Skating on Duddingston Loch’ – Sir Henry Raeburn (8.189)
8 – ‘The Last of England’ – Ford Madox Brown (5.283)
9 – ‘The Baptism of Christ’ – Piero della Francesca (5.028)
10 – ‘The Rake’s Progress’ – William Hogarth (3.999)
Als je de stemmen bij elkaar telt blijken er 118.173 mensen gestemd te hebben. Dat is een prachtige score !
Het schilderij ‘The Fighting Temeraire tugged to her Last Berth to be broken up, 1838’ is geschilderd in 1839.
Het schip de Temeraire was een van de schepen die deel uitmaakte van de vloot die onder leiding van Nelson de veldslag bij Travelgar won.
Daar werden de Fransen op zo’n manier verslagen dat ze daarna als tegenstander op zee niets meer voorstelde.
Na de slag raakte het schip langzaam buiten gebruik en werd op een gegeven moment over de Thames versleept naar Rotherhithe.
Het schip zou gesloopt worden.
Tijdgenoten van Turner bemerkte dat niet.
Turner wel en schilderde het schip tegen een ondergaande zon, terwijl het door een stoomschip werd getrokken.
Een prachtig beeld van nationale trots en vergane glorie !
Kunst in metro-stations, daar hangt een zekere geheimzinnigheid omheen.
De metro in Moskou heet mooi te zijn.
Ben er onlangs nog geweest maar die Stalin propaganda kunst is aan mij niet besteed.
Maar kijk eens op de volgende site van de Metro in Teheran
Je ziet daar onder andere de volgende afbeeldingen:
Compound Sketches door Farhad Arabi.
Fish and Waves door Alireza Esfahani Zadeh.
Dit inmense museum (het zijn er inwerkelijkheid wel 14 of zo en er hoort ook nog een dierentuin bij) in Washington heeft meer dan 110.000 afbeeldingen op het internet staan.
Ze zijn te bereiken via een systeem dat SIRIS (The Smithsonian Institution Research Information System) heet.
Een onderdeel daarvan betreft de collectie: Photographs from the National Anthropological Archives, National Museum of Natural History (het natuur historisch museum van het Smithsonian).
Dit systeem kun je hier vinden: SIRIS Image gallery.
Daar tref je bijvoorbeeld de volgende foto’s aan:
Bear Woman, 1898, fotograaf Frank Rinehart
Bi-Nan-Set (Big Mouth Hawk), 1872, fotograaf Alexander Gardner.
Black Horse, 1898, fotograaf Frank Rinehart.
Black Horse, 1898, fotograaf Frank Rinehart.
Yellow Horse, 1872, fotograaf Alexander Gardner.
Hewoxuuwaaoeeno (Heap of Bears), 1872, fotograaf Alexander Gardner.
Houunahaah (Black Crow), 1872, fotograaf Alexander Gardner.
Mog wat informatie over de voorstelling Ivanov:
Leuk is ook dat er ieder jaar ook ruimte is voor beeldende kunst rond het thema van de voorstelling.
Het resultaat van dit jaar:
Het is inmiddels een jaarlijks terugkerend evenement geworden: Theater het Amsterdamse Bos.
Ieder jaar wordt er een voorstelling gegeven in de openlucht in het Amsterdamse bos.
Het is een proffesionele voorstelling, door een professioneel gezelschap in het bos.
Steeds een ‘luchtige’, eigentijdse opvoering van een klassiek toneelstuk.
Zo heb ik in mijn kast nog het boekje gevonden van 2002: Wat u wilt, William Shakespeare.
Van 2003: Don Juan.
Dit jaar was/is Ivanov van Anton Tsjechov aan de beurt.
En gisteravond was het dan zover.
Met een paar kenissen ben ik gaan kijken (op uitnodiging van de hoofdsponsor).
Hier volgen mijn foto’s:
We gaan eerst iets eten in Amsterdam. De Maleisische keuken doen we eer aan.
Ei nog zonder sambal.
De sambal.
De salade in voorbereiding.
De gedekte tafel, we kunnen beginnen.
Even de auto parkeren.
Een eerste indruk van het prachtige toneel en decor.
We zitten.
Het spel kan beginnen.
De presentjes voor de sponsorvertegenwoordigers (de wijn is gesneuveld tijdens de voorstelling).
De voorstelling die gaat over een depressieve man (mid-life crises ?) wiens vrouw op sterven ligt/steft en een nieuwe jonge liefde. Uiteindelijk leidt dit tot een zelfmoord van Ivanov.
Niet echt de basis voor een luchtige avond maar dat valt best mee.
Er kan gelachen worden, vaak is het stuk erg komisch.
Maar serieus is het ook.
Een prima combinatie in een prima omgeving.
Volgend jaar is het 400 jaar geleden dat Rembrandt van Rijn werd geboren.
Dat wordt uitgebreid gevierd.
De eerste activiteti was er onlangs al met een ontbijt bij het Rijksmuseum.
Afgelopen week werd er een web site geopend ter gelegenheid van een van de grote tentoonstellingen die volgend jaar gaan plaatsvinden: Rembrandt-Caravaggio.
Dit is een samenwerking tussen het Rijksmuseum en het Van Gogh Museum.
Klik op de (steeds veranderende) afbeelding op de site en je komt vanzelf bij een uitgebreid verhaal over de tentoonstelling en de biografieen van beide kunstenaars.
Vanavond Nabucco gezien in Breda.
De weergoden waren ons niet goed gezind.
Toen ik tevoet van huis vertrok begon het al snel te regenen.
Ben uiteindelijk naar het Kasteelplein gelopen
en zag daar al wel mensen naar binnen gaan.
Het podium stond met de achterkant naar het Valkenberg.
Daardoor was er een terrein afgebakend tussen de KMA
en de studentenflat in.
Ben eerst nog maar thee gaan drinken bij cafe Hoegaarden
op de Grote Markt.
Als het niet stopt met regenen ga ik terug naar huis.
Maar de regen stopt al snel.
Aan ‘de deur’ koop ik een kaartje.
Ik heb rang D. Gelukkig. Ik kan op de achterste rij gaan zitten.
Je kunt dan gemakkelijk je losse stoel wat naar achter
en opzij zetten zodat je een beter zicht krijgt en meer ruimte.
Rang C is trouwens maar 4 rijen voor me.
Al snel kwam de regen toch weer en omdat een paraplu
verboden was ook maar een plastic jas gekocht.
De opera begint.
De afbeeldingen op en in het programmaboekje (4 Euro)
zijn trouwens niet van deze voorstelling.
De kleding en het decor zijn anders.
Pas na de pauze begint de zang acceptable te worden.
De persfotograaf (Johan van Gurp meende ik) is dan al weg,
wellicht de recencent ook.
Ik ben benieuwd wat men van de recensie maakt.
Twee dames vonden overigens dat ‘er niet mooi geklapt werd’.
In het begin was er ook niet veel te klappen.
Een voorstelling in de open lucht heeft wel iets.
Een beetje primitief, minder hoogdravend, natuurlijker.
Nadeel zijn natuurlijk de ‘amateurzangers’ die
rond het terrein moeten laten blijken dat ze er ook zijn.
De geluidsapparatuur was niet altijd geweldig.
Het decor en de scenes zijn wel erg statisch.
Met onze zomer van 2005 werd het bovendien koud.
Maar alles bij elkaar een leuke avond.
Wil je de opera echt goed zien: koop dan een DVD
of ga naar Chassee.
Maar de sfeer is deze avond wel erg leuk.
Rond 19:00 uur in de regen voor ‘de deur’.
Sfeerbeeld vanaf rang D.
Net voor aanvang. Echter paraplu’s werden niet toegestaan. Men verkocht plastic regenjassen.
De zon liet zich nog even zien, heel even.
Voor de pauze.
Het Slavenkoor.
Vandaag toch nog even op het web gezocht voor een recensie over de Openlucht Nabucco.
De Gelderlander schrijft er over:
De kop is veelbelovend, maar even verderop lees ik de volgende tekst:
De zang- en acteerprestaties van het Poolse ensemble
varixc3xabren ondertussen van matig tot slecht.
De regie komt echt uit de oude doos.
Hopeloos is de intonatie van Halina Fulara- Duda ( Abigaille).
Luigi Civillo overtuigt redelijk in de titelrol,
maar Mariano Brischetto ( Ismaele) klinkt te larmoyant.
Het fameuze Slavenkoor maakt gelukkig veel goed.
De volgende foto van Bert Beelen stond bij het artikel (wel druk, slecht weer).
Ze was de Zomergast van vorige week, scenarioschrijfster Maria Goos.
Ze is (mede)verantwoordelijk voor spraakmakend toneel en televisie jn Nederland (en sinds kort ook in het buitenland).
Een weerslag hiervan is te zien op haar web site
In het Verenigd Koninkrijk is door de BBC in samenwerking met the National Gallery een wedstrijd/verkiezing georganiseerd voor het beste schilderij in Engels bezit.
Eerst was er een long list waaruit nu een short list van 10 schilderijen is gekozen:
Shortlist Announced for Greatest Painting
LONDON, ENGLAND.-Shortlist of 10 is announced for the Greatest Painting in Britain poll On 25 July 2005 the BBC Radio 4 Today programme, in partnership with the National Gallery, launched a poll to find the Greatest Painting in Britain. Voting for the long list closed on Monday 8 August. A panel consisting of Martin Gayford (art critic), Jonathan Yeo (artist) and Deborah Bull (Creative Director, ROH2 at the Royal Opera House) oversaw the selection of the shortlist of 10 paintings.
The top 10 shortlisted paintings span over five centuries of European art (from 1434 to 1971) and include works by British, Italian, Dutch, Belgian and French artists. The paintings can be seen in galleries from Edinburgh to London.
The Shortlist (in date order)
‘The Arnolfini Portrait’ – Jan van Eyck (The National Gallery, London)
‘The Baptism of Christ’ – Piero della Francesca (The National Gallery, London)
‘A Rake’s Progress’ – William Hogarth (Sir John Soane’s Museum, London)
‘Revd Dr Robert Walker Skating on Duddingston Loch’ – Sir Henry Raeburn (National Galleries of Scotland)
‘The Hay Wain’ – John Constable (The National Gallery, London)
‘The Fighting Temeraire’ – J.M.W Turner (The National Gallery, London)
‘The Last of England’ – Ford Madox Brown (Birmingham Museums and Art Gallery / The Fitzwilliam Museum, Cambridge)
‘A Bar at the Folies-Bergxc3xa8re’ – Edouard Manet (Courtauld Institute Gallery, London)
‘Sunflowers’ – Vincent Van Gogh (The National Gallery, London)
‘Mr and Mrs Clark and Percy’ – David Hockney (Tate Britain)
Voting on the Shortlist
From 8.30am on 15 August, the public can vote for their favourite from the shortlist of the Top 10 paintings.
The Today programme is hosting three weeks of debate around these shortlisted paintings.
The Final
5 September at the National Gallery. Today presenter, James Naughtie, and National Gallery Director, Charles Saumarez Smith, will announce to the nation live on Radio 4, ‘The Greatest Painting in Britain’ as chosen by the British public.
Op mijn web log kun je wel vaker mooie afbeeldingen zien van kunstvoorwerpen.
Soms komen die van de nieuwsbrief of de website van 
Zo ook de volgende Rembrandt:
Dit is een ets met als onderwerp de heilige Franciscus die in gebed verzonken is (Rembrandt van Rijn: Saint Francis beneath a Tree Praying, 1657. Drypoint and etching, plate: 18.3 x 24.3 cm, National Gallery of Art, Washington, Rosenwald Collection, 1943.3.7156)
Dit is een van de werken van Rembrandt in een reeks van afbeeldingen van hem die via ArtDaily.com te benaderen is, klik hier maar eens. Dit is nummer 26 van de 30 afbeeldingen.
Op de site staan meerdere reeksen van musea, periodes, kunstenaars enz.
Er is een bijzonder werk verkocht onlangs.Het gaat om een tekening van Andrea Del Sarto.Deze kunstenaar afkomstig uit Florence heeft een study gemaakt voor het hoofd van Josef.Del Sarto was een zoon van een kapper (zie afbeelding).Het schilderij dat er later op gebaseerd is hangt in Florence.De tekening is het op twee na duurste werk ooit verkocht via een veiling.Het werd verkocht voor 11,4 miljoen dollar (9,5 miljoen Euro).Onderstaande afbeelding toont een gedeelte van het werk:
Voor de liefhebber het volledige artikel:LONDON, ENGLAND.- King Street –A rediscovered drawing by Andrea del Sarto, the last great Florentine artist of the High Renaissance, sold today at Christie’s in London for xc2xa36,504,000 / $11,395,008 / €9,586,896, a world record price for the artist. Head of St Joseph, a study for a picture now in the Pitti Palace, Florence, has become the third most expensive old master drawing ever sold at auction. A photograph from the 1920s had alerted scholars to the existence of this work, but its whereabouts have been a mystery. The work reappeared after more than 50 years in a private Swiss collection. The drawing was bought by Jean-Luc Baroni. Andrea del Sarto (Florence 1486-1530), the son of a Florentine tailor, began his training as an apprentice to a goldsmith. However, his talent for drawing rapidly emerged and he soon moved to the workshop of Piero di Cosimo. In 1508 Sarto became an independent artist, sharing his studio with his friend and contemporary Francabigio. He absorbed the artistic influences of the Florentine careers of Leonardo da Vinci, Michelangelo and Raphael, and soon became the leading painter in the city, receiving commissions from religious orders, individual collectors and above all the Medici family. In 1518, with his reputation spreading, Sarto was summoned to the court of Franxc3xa7ois I, King of France. He returned to Florence in 1519 and resumed his intensely busy career, which was cut short by his death from the plague in 1530 at the age of only 44. The drawing sold at Christie’s is a study for the head of Saint Joseph in the altarpiece of the Holy Family now in the Pitti Palace, Florence. This work was commissioned directly from Sarto by Zanobi Bracci in about 1523. The drawing shows the head of Saint Joseph in a startlingly realized study fully developed in a subtle combination of black and red chalk, with a secondary drawing below it in which Sarto revisits the subject with Saint Joseph’s eyes open. The verso shows two studies of legs in red chalk, an unpublished addition to Sarto’s works which was unknown save for a misleading reference in an 18th century footnote. The first known owner of the drawing was the artist and biographer Giorgio Vasari who was one of Sarto’s pupils. Vasari was the first ‘modern’ collector of drawings, and is most famous for his Lives of the Artists, perhaps the earliest work of modern Art History and Criticism. He assembled a collection of drawings by notable artists from the 14th Century to his own time and arranged them in albums with distinctive decorative frames drawn around the mounts, as can be seen in the Head of Saint Joseph. Throughout the Lives of the Artists Vasari refers back to his own collection of drawings, often using it is a source of comparative information. (Bron: de dagelijkse nieuwsbrief van ArtDaily.comEen ander voorbeeld van zijn tekenkunsten:
Dit ‘Hoofd van een jonge man’, heb ik gevonden op de volgende web site de Web Gallary of Art.
In de vorige web log staat een verwijzing naar
de tentoonstelling Pronk & Praal in de Grote Kerk te Breda.
Op 24 oktober 2004 heb ik daar wat foto’s gemaakt van het interieur van de kerk.
Die kun je hier zien:
De engel kondigt de geboorte van Christus aan.
Muurschildering.
Het plafond van de Prinsenkapel. Deze schilderingen zijn gereed gekomen in 1533.
Een van de vier knielende beelden van het grafmonument
van Engelbrecht II van Nassau en zijn vrouw Cimburga van Baden.
Middenschip van de kerk.
Detail (van Middenschip van de kerk).
Houtsnijwerk in de banken.
Argusvlinder 