Dames Pellens zijn geopend in Breda
Gisteren op het terras (wel wat koud) een heerlijk glas wijn gedronken.
Een aanwinst voor de stad.

Je ziet ze niet zo vaak.
Maar gisteren kwam ik bij de groenteboer weer eens morellen tegen.
Gelijk meegenomen.
Het zijn een soort kersen, maar dan kleiner.
Deze waren heerlijk, zacht zuur.





Links een morel, rechts een kers.

Al lang kwamen we bij Da Nino.
Een Italiaans restaurant dat over de 23 jaar dat het gevestigd was
aan de Vlaszak in Breda, zich ontwikkeld heeft van een Italiaans restaurant
met pizza’s naar een Italiaans restaurant zonder pizza’s.
Het eten werd steeds beter en beter.
Wij hebben een soort afscheidstournee georganiseerd
toen we vernamen dat de deuren op 28 juni voorgoed dicht gaan.
Eerst op 8.6.8: de individuele keuze…..



Daarna, gisteren, 22/06/2008: de gezamenlijke keuze.
Het topgerecht. Let ook op de wijnen.



Misschien kun jer deze week nog terecht.
Anders heb je wel wat gemist.
Hopelijk bedenkt Maurizio zich nog een keer en begint hij
nog een keer een restaurant.

Het gebouw is prachtig geworden.
Het oude Klapcot is niet meer te herkennen.
Het is werkelijk prachtig geworden.



Het restaurant is echter van mindere kwaliteit.
Als je er gaat eten zit je naast of boven de keuken.
Wij zaten gisteren boven de keuken.
Je zit dan in de walmen en hitte van het gekook.
Begrijpelijk maar niet prettig.
Je kleren stinken daarna enorm.

We hadden gereserveerd.
Echter toen we binnenkwamen was er voor ons geen tafel.
Een wijnkaart is er niet.
Men stelt je natuurlijk de duurste wijn voor die ze hebben.
70 gulden voor een fles “Gruner Velt”.
Daar hebben ze al 28,50 Euro winst te pakken.



De wijn mag/kun je niet zelf inschenken.
Die wordt achter voor je bewaard. ?????

Tegenwoordig is het trendy om duo gerechten te serveren.
Niet een (1) stukje rundvlees maar twee of meer verschillende stukken rundvlees.
Ze zouden zich moeten beperken tot 1
en dat eerst maar eens goed moeten bereiden.

Het eten liet lang, heel lang op zich wachten.
De wijn was al lang leeg.
We hebben niet eens koffie na genomen.
We zaten al meer dan twee uur in de walmen van de keuken.
Als gerookte vis in een veel te warm restaurant.



Ik zou mijn gasten niet meenemen naar dit restaurant.
Misschien naar de bar.
Het logo is leuk.
Maar het concept achter deze gelegenheid is mij nog niet duidelijk
en het eten is te duur voor het wat er wordt geboden.

Vandaag ontvingen we de volgende e-mail van de eigenaren
van restaurant Da Nino.
Jammer dat dit restaurant ophoudt te bestaan.
We wisten dat het zou kunnen gaan gebeuren
maar je hoopt toch stiekum op een oplossing.

De gastronomische wereld wordt, ondanks het toenemen
van het aantal restaurants in Breda, kleiner.

Lieve gewaardeerde gasten,

Als we xc3xb3xc3xb3it met gemengde gevoelens
aan een mailtje hebben moeten beginnen, dan is het wel nu……
Vanaf vandaag zult U bij da Nino op strategische punten
dozen met tissues aantreffen. WAAROM ???

Op de xc3xa9xc3xa9n of andere manier moeten we u gaan vertellen
dat Ristorante da Nino na zaterdag 28 juni a.s. haar deuren
(de voordeur, de terrasdeur xc3xa9n de deur van de leveranciersingang)
voorgoed gaat sluiten.
De eigenaresse van het pand, de gemeente Breda,
heeft plannen voor de Vlaszak.
Zij heeft ons diverse opties voorgelegd en wij hebben ervoor gekozen
om onze bedrijfsactiviteiten aan de Vlaszak te bexc3xabindigen.

…

Cordialissimi saluti,

Maurizio en Ingrid

Zonder twijfel een van de beste restaurants van Breda.
Een aanrader voor iedereen die van Italiaans eten houdt
of er kennis mee wil maken.

Gisteravond hebben we er gegeten
en het was een heel bijzondere avond.
Er kwamen voormalige varkens bij te pas.

Als aandeelhouder was ik niet in staat om op de aandeelhoudersvergadering
van Brouwerij de Beijerd aanwezig te zijn
maar ons aandeel kregen we afgelopen weekend
toch uitgedeeld.

De truffelaardappel hebben we vandaag gekookt en gegeten.
Voor de smaak hoef je het niet te doen.
Hij smaakt overigens prima.
Maar heel erg bijzonder is hij nu ook weer niet.
Hij ziet er wel bijzonder uit.



Nog aan het koken.



Afgegoten.



Helaas niet helemaal scherp.
Maar ze zijn inmiddels op
anders had ik er nog wel een foto aan gewaagd.
Maar 1 gepelde aardappel is te zien tussen de collegaxc2xb4s die
nog in de donkere schil zitten.

Vandaag gekocht, bij de groenteboer.
In een restaurant heb ik ze nog nooit gegeten.
Thuis al helemaal niet.
Komende week wordt dat dus de eerste keer.
Meer daarover later, komende week.







De groenteboer noemde ze ‘truffelaardappel’ (“Vitelotte-noir”) .

Het is er weer voor.
Misschien al iets te warm.
Maar hij smaakt er niet minder om.
De erwtensoep.
Culinaire specialiteit van Nederland.
Heerlijk!

Afgelopen zaterdag gegeten bij M.
Het viel erg mee.
Na de ervaring bij Parc.

M is een nieuwe discotheek (club heet dat tegenwoordig),
wijnbar, champagnebar, restaurant, terrascombinatie
in de binnenstad van Breda.
Ja, je kunt er ook een biertje drinken.

Op vrijdag was het restaurant voor het eerst open gegaan.
Heel druk was het op zaterdag niet.
Waarschijnlijk denkt iedereen: “Het zal wel druk zijn,
we gaan over een paar weken wel.”
Nu het was redelijk vol.
Het personeel was nog wat onwennig.
Maar de formule kan best gaan werken.
Het restaurant is op de eerste verdieping.
Helaas was daar nog geen toilet.
Een lift heb ik ook niet gezien dus hier moet je met een rolstoel
niet zijn (maar daar zijn ze niet alleen in).

Je kiest een aantal gerechten uit drie “proefwerken”.
Dat zijn groepen van 6 gerechten die bij elkaar passen.
Inhoudelijk heb ik daar nog even niet op gelet.
Dan neem je uit die groep 3, 4 of 6 gerechten.
Wij namen een 3 en 4-gangen diner.
Even testen.
Dat liep redelijk.
De mensen die hier werken hebben eerder in de horeca gewerkt.
Eerder in goede horeca gewerkt.
Dat merk je direct.

De mosselen voor in de soep waren er niet (!) daarvoor in de plaats
kreeg ik kokkels.
Ook bij het desert liep het een en ander mis: te laat en beide hetzelfde
terwijl we twee verschillende besteld hadden.
Het eten smaakt goed. Is lekker.
Mooie wijnkaart. Wel een beetje duur.
We hebben geen wijnarrangement genomen. Kan dus wel.

De meeste probleempjes zijn waarschijnlijk te wijtenaan het nieuwe, het onwennige.
De muziek stond erg hard maar je zit in een club of niet.

We gaan binnenkort zeker nog eens proberen.
Vooralsnog een aanwinst voor Breda.

Afgelopen weekend hebben we bij Parc gegeten.
Een relatief nieuwe horecagelegenheid op de Bredase Grote Markt.
In het verleden zat er die plaats een cafe/dansgelegenheid.
Nu kun je er eten (restaurant, lunch, fingerfood) een glaasje drinken
(wijnbar, cocktailbar, high tea) je kinderen kwijt en een feest geven.
Wij zijn er gaan eten.

Parc is een van de meer trendy gelegenheden in Breda.
Ze zijn vooraf gegaan door Chocolat, Luden, De drie gezusters
en binnenkort opent M.

Die nieuwe zaken zijn niet altijd een kwaliteitssucces.
Al zeggen ze er allemaal voor kwaliteit te staan.

Chocolat blinkt uit door kleine tafels die te dicht op elkaar staan
waar door onervaren en ondeskundige serveersters veel te duur
eten en drinken op wordt gezet.

Luden krijgt een iets positievere beoordeling. Het eten is niet geweldig.
Ook prijzig maar de opzet is ruim, personeel iets beter.

De drie gezusters kun je het best omschrijven als een xc3xbcberbordeel.
De inrichting is een regelrechte ramp.
Bewerkte spiegels aan alle kanten. Veel rood, imitatie pluche.
Draaiende bars.
De efteling sluit uit schaamte meteen de deuren.

Dan Parc.
Kleine tafels, dicht op elkaar.
De gasten houden zich vooral bezig met het aan elkaar laten zien
van hun laatste telefoon. Luister eens naar deze ringtone.
Het eten is er erg duur.
Het voorgerecht dat ik nam bestond uit drie vormen van tartaar.
Van vis.
Op een koud bord (goed) lagen drie postzegels van tartaar.
Met naast de tartaar een plasje (FOUT).
Het eten had al te lang gestaan.
Op een van de drie hoopjes tartaar lagen vongole.
Mooi lauwwarm. Maar de diertjes die naast de tartaar
waren gevallen waren natuurlijk koud.
Het idee was misschien goed maar wat uiteindelijk voor 18 euro
op mijn tafel belandde was gewoon slecht.

(18 euro = 39,78 Gulden)

Het hoofdgerecht.
Een ribstuk. Nou zeg maar gerust stukje.
Voor 27 euro per persoon mag je daar een miniscuul stukje vlees eten.
Het smaakte wel.
De zes doormidden gesneden spuitjes waren lekker.

(27 euro = 59,67 Gulden)

Er was iets bij met paddestoelen.
Een vette brij waar wat champignon in zat en dat buin gekleurd was.
Een stuks eekhoorntjesbrood was in schuim op gegaan
en een klein deeltje daarvan lag op mijn bord.
Prima als idee, tijd van het jaar, jachtseizoen.
Maar het resultaat was heel weinig, met weinig smaak
voor heel veel geld.

De borden zijn groot maar je moet zoeken naar waar je eten ligt.
Als je honger hebt kun je beter eerst naar de snackbar gaan.

Op de achtergrond is een dj bezig met het draaien van house-muziek
die keihard rondtoetert.

Wat er met deze nieuwe gelegenheden gebeurt is
dat men vooral lijkt te gokken op het concept.
Het concept wordt bedacht door ervaren horecamensen.
De uitvoering wordt overgelaten aan onervaren mensen.
Er is blijkbaar geen concurrentie want de prijzen schieten omhoog.
Het concept stoelt vooral al veel verschillende dingen in een gelegenheid.
Een soort pretparken voor volwassenen.
Kwaliteit wordt daarin niet belangrijk gevonden.
De kostprijs en de maximalisatie van de winst, dat is het waar het om draait.

Jammer, want Breda kan wel wat kwaliteitshoreca gebruiken.

M gaat donderdag aanstaande open.
Drie verdiepingen in drie panden.
Lobby, bar, restaurant, club en dakterras.
In drie kleuren geloof ik.
Vooral met het accent op nieuwe producten.

Ik ben benieuwd.

We moeten niet gelijk doorslaan,
maar het is de afgelopen dagen een stuk kouder geworden.
Vooral de wind maakt het weer erg guur.
Afgelopen zondag heb ik toevallig mijn eerste eigen gemaakte
(nou ja, door mijn moeder dan toch)
erwtensoep gegeten.
Heerlijk.
Past voortreffelijk bij dit weer.
Smakelijk.

Je denkt dat je het toch allemaal wel gezien hebt, het Nederlandse of
West-Europese eten.
Nou niet dus.
Deze aardappelen heb ik nog nooit gezien.
Het schijnen vittelotte te heten.
Zwart aan de buiten- en aan de binnenkant.
Eetbaar.



Ik kwam de naam tegen in een artikel over groente- en fruitimporteurs.
Op het web vind je dan al gauw deze foto.
Helaas heb ik ze nog nooit in het echt gezien.

Gisteren was het weer eens zo ver.
Met goed fatsoen konden we weer eens lekker buiten eten.





Om het extra feestelijk te maken een paar kleine extra zaken:
pikante gehaktballetjes, sate en rauwkostsalade.

Eten met een ster.
Zo kun ke het bezoek vrijdagavond aan Restaurant Wolfslaar samenvatten.
Uitmuntend.
altijd prettig om te kunnen eten op een plaats
waar men weet hoe je het eten en drinken moet bereiden en serveren.
Dat is in de Nederlandse horeca meestal een probleem.
Niet bij Wolfslaar.

Het eten is fantastisch.
Ik blijf er bij dat het sterkste punt de desserts zijn.
Vier bereidingen met rabarber.
Geweldig.
Met een glas framboise.
Heerlijk.



De binnenkant van de hierboven staande afbeelding
laat ik maar niet zien.
De rekening is wat aan de hoge kant.
Maar het eten was er zo voortreffelijk.