Snert!





De erwtensoep is weer erg goed vandaag. Past bij het weer.






In ons geval is dit de bron: het kookboek ‘Ik kan koken’.


Het kookboek ‘Ik kan koken’ kreeg mijn moeder cadeau
van mijn vader op haar verjaardag: 27 maart 1956.





Geillustreerd handboek voor allen die willen leren koken en de eisen van een goede keukeninrichting willen leren kennen. Naar de bewerking van H.M.S.J. de Holl door P.J. Sarels van Rijn.






De snert is de afgelopen twee dagen gemaakt door mijn moeder.






Even in de pan doen.






Op deze pagina staat de bruine-bonensoep centraal, maar daar gaat het nu niet om.






Het gaat om het recept voor erwtensoep. Zie onderaan de pagina.






Verwarmen.












Recept.


Voor ongeveer 5 liter soep gebruikte mijn moeder:
1 kilogram spliterwten
de meeste recepten gaan uit van 100 gram per liter water.
Daar zitten we hier dus ver boven.
1 dikke grote prei
geen selderieblad
De smaak van selderij is erg sterk.
Daar moet je dus voorzichtig mee zijn.
een derde van een knolselderij
1 kilo vlees, namelijk een hamschijf
1 winterwortel, niet te groot
2 uien

Hoe ging ze te werk:
– water koken met vlees en spliterwten.
Dat duurt even. Als het vlees gaar is het vlees in kleine stukjes snijden
en het been verwijderen. Het merg in de soep doen.
– pas aan het eind de overige groentes meekoken.
– het hele kookproces duurt zo’n drie uur bij elkaar.

Overigens kun je heel goed andere soorten vlees gebruiken
zoals het recept in het kookboek aangeeft.
Een combinatie kan ook.
Dat is gewoon een kwestie van smaak.




China reisverslag / travelogue 12

De eerste actie op de tweede dag van mijn verblijf in China
was het wisselen van hotel.



Wisselen van hotel: 03/10/2009

Hotel Kapok in Beijing was de avond van 2 oktober 2009 gesloten
als gevolg van de viering 60 jaar Volksrepubliek.
Dat heeft vooral te maken met het feit dat het hotel
zo dicht tegen de Verboden Stad aanligt.
De straten rond Tiananmen Square en de Verboden Stad
zijn, om veiligeidsredenen en om goed de parade te kunnen
voorbereiden, afgesloten.
En dat komt ook erg goed uit met de enorme stroom
Chinese bezoekers in de stad.
Dus op 3 oktober 2009 ben ik van Beijing Hotel Novotel Xin Qiao
verhuisd naar Hotel Kapok.





Maar de ochtend begon met een ontbijt.


Op het ontbijt stonden de volgende dingen:
(ik heb de namen van de kaartjes overgeschreven)
= fried pumpkin
Lekker, gefrituurde stukjes pompoen, de schil blijft mooi hard
dus het eet gemakkelijk.
= Fried rice
Gebakken rijst
= Spring roll
Loempia
= Crispy durian cake
Durian is een heel bekende fruitsoort in Azia.
Aan de boom heeft de vrucht een erg onplezierige en doordringende geur.
Maar om te eten, hier in de vorm van een stukje taart, is heerlijk.
= Taro roll
Heb ik met mijn gids besproken maar hij had geen idee wat dit zou kunnen zijn.
Volgens het web: taro is een bepaald tropisch voedselgewas
met verdikte wortelstok, wortelgewas.
Ik begrijp dat zowel de wortel als de bladeren gegeten kunnen worden
maar dat de plant rauw giftig is.
= Stuffed curry puff
Dat zijn kleine, gevulde deegkussentjes.

Kortom een goed ontbijt.
Natuurlijk kan men in een dergelijk internationaal hotel
ook een Westers ontbijt nemen maar daar ging mijn voorkeur niet naar uit.





Dus moest ik daarna het hotel afrekenen.


En al snel kwam mijn gids en samen namen we een taxi naar Hotel Kapok.





Borg Hotel Kapok.





Vandaag staan op het programma de Grote Muur en de Ming Tombs.
Als verrassing kwamen daar nog bij het Olympisch stadion en
een overheerlijke lunch met een prachtige vis op het menu.
In de avond heb ik nog een avondmarkt bezocht (in de straat van Kapok)
met alleen maar etenskraampjes. Fantastisch!

Nieuwe thee

vorige week heb ik nieuwe thee besteld.
Chinese thee: Da Hong Pao.
Aan deze thee zit een verhaal maar de informatie
op niet-commerciele sites is erg beperkt.

Wuyi Da Hong Pao wordt ook de “Koning” van Wuyi thee genoemd. Een legende vertelt over hoe het drinken van Wuyi Da Hong Pao eens een ernstige ziekte van de moeder van een Chinese keizer had genezen. Als dank hiervoor gaf de keizer het bevel om de Da Hong Pao theestruiken te kleden in grote roden kleden. Vandaar de naam Wuyi Da Hong Pao, wat in het Nederlands betekent, Wuyi Groot Rood Kleed.



Engelstalige Wikipedia:

Dxc3xa0 Hxc3xb3ng Pxc3xa1o is a very important Wuyi Red tea. Legend has it that the mother of a Ming Dynasty emperor was cured of an illness by a certain tea, and that emperor sent great red robes to clothe the four bushes from which that tea originated. Three of these original bushes, growing on a rock on Mount Wuyi and reportedly dating to the Song Dynasty, still survive today and are highly venerated. At one point, less than one kilogram of tea was harvested from these plants each year, of which a portion was retained by the Chinese government. In 2005, the remainder of this original and real Da Hong Pao was auctioned, with an initial asking price of 4000 RMB/100 g, but often reaching millions of dollars per kilogram.



Dat is wat anders dan een glas warm water met een blaadje erin.





De thee had ik besteld via het internet. Hij wordt via de post bezorgd. Heel mooi luchtdicht en hersluitbaar geleverd.






Luchtdicht en hersluitbaar.






Maar hoeveel thee heb je nodig voor 1 pot thee?.






Mooie, grote theebladeren.






En dat leidde tot een erg mooie en lekkere thee.




Theebloem / Blooming tea

De thee bloeit als nooit tevoren.







Ik vind het zo’n wonderlijk gezicht.
Prachtig zoals de bladeren opgevouwen zitten in een bolletje
en dan binnen een paar minuten verschijnt een prachtige bloem
in je theepot, in een heerlijk glas thee.
Prima manier om op te staan op een regenachtige dag als vandaag.






















De Beyerd cafe van het jaar

Zowat ieder weekend zijn wij wel een keer in cafe De Beyerd.
Soms om in het cafe te zijn en een van de bieren
uit eigen brouwerij te proeven,
of om er te gaan eten in het restaurant met gerechten
gebaseerd op koken met bier.
Dat ze voor de tweede maal Cafe van het jaar zijn geworden
is voor ons haast een vanzelfsprekendheid.
Wat niet wegneemt dat daar iedere dag hard voor gewerkt moet worden.
Hartstikke leuk voor de familie de Jongh!



 

Theebloem / Blooming tea

Vanochtend heb ik voor het eerst thee gemaakt met een theebloem.
De thee was heerlijk en het avontuur was geweldig.
Dit leidde natuurlijk tot een serie foto’s.





Het begint met het tevoorschijn halen van de theepot.






Camera op statief, even een testfoto.






De pot gevuld met warm water zodat de pot op temperatuur komt.






De theebloem uitgepakt.






Theebloem in de theepot.






Water erbij.






Het ontluiken kan beginnen.






Langzaam komt hij open.






Nog een beetje verder.






Daar is de bloem.






Van dichtbij.






Mijn theeglas staat klaar.
























Zo komt de bloem volledig tot zijn recht.






Ook van boven een mooi gezicht.






Kan zo in de Allerhande.






En dit is het trieste einde van de theebloem.





Zoals eerder al aangegeven heb ik er nu nog zes.
Dus ten minste tot het einde van dit jaar kan ik vooruit.

Een van mijn Chinese kenissen schreef me een kort verhaal
over het ontstaan van het gebruik om thee te drinken in China.

Chinese tea was primarily used as a medicine.
During the spring and autumn period Chinese people
chewed tea leaves and enjoyed the taste of the juice itself.
In the next stage tea was cooked like a soup.
Tea leaves were eaten along with soup.
During the Qin dynasties the simple processing of tea emerged.
Tea leaves were pressed into balls, dried and stored.
When served tea balls were crushed and mixed with green onion ginger
and then boiled in teapots.
This is the point where Chinese tea turned from a medicine
into a bevorage.
Also it marked the begining of Chinese tea being used to treat guests, etc.

Vertaling:
Chinese thee werd in de eerste plaats gebruikt als medicijn.
Tijdens de lente en herfst kauwden Chinezen op de theebladeren
en genoten van het sap uit het blad.
Een volgende stap was dat men theebladeren ging koken
als een soort soep.
De theebladeren werden met de soep opgegeten.
Tijdens de Qin-dynastie ontstond het proces van theezetten.
Theebladeren werden tot balletjes gevormd, gedroogd en bewaard.
De theeballetjes werden bij het serveren geplet en gemengd met
groene ui en gember en vervolgens gekookt in een theepot.
Vanaf dat moment veranderde thee van een medicijn
in een drankje voor het genot.
Vanaf dat moment ontstond de gewoonte gasten met
Chinese thee te verwelkomen.

Prima brood

Het gebeurt niet vaak dat ik ’s avonds thuis kom
en dat er nog niet van ons eigengebakken brood is gegeten.
Als dat wel het geval is moet mijn camera gelijk in actie komen.
De molenaar had weer een goed product afgeleverd.





Brabants grof.





Theebloem

Ik heb het altijd al een keer willen kopen.
Gisteren zag ik theebloemen op het internet
en heb er gelijk een besteld.
Vandaag al binnen!

Hoe de thee zal smaken weet ik nog niet.
Dat ga ik zaterdag of zondagaanstaande eens uitvinden.

Wat ik gekocht heb heet ‘Grandma’.
Het is groene thee met jasmijn en chrysant.
Afkomstig uit Tai Lao Shan, Fujian, China.





Dit zat in de brievenbus.






Uitgepakt.






Iedere theebloem individueel verpakt.






Samen in een leuk zakje.






Met gebruikshandleiding.




Nu eerst een kop thee

Vanochtend heb ik eerst eens een kop thee gezet
met de nieuwe Honey Chrysanthemum Drink.
Ik denk dat het niet echt thee is.
Maar het heeft zeker de bloemige smaak die ik me herinner uit China.
Nu ben in inmiddels begonnen aan een glas Jasmijn thee.





Het theeglas staat klaar, het ‘theezakje’ is al open.






250 ml heet water erbij en klaar.





Seizoensmaal: paddestoelensoep

In de herfst heb ik nog meer dan anders in in paddestoelen.
Vanmiddag daarom wat paddestoelen gekocht bij de groenteman
en de soep gemaakt waar ik zin in heb.
Morgen een tweede kom.





Gekocht: kastanjechampignon, portobello.






Ik heb ze gewassen. Dat is eigenlijk fout, je moet ze borstelen maar ik heb geen paddestoelenborstel (zou zoiets bestaan?).






Grof gesneden.






Even bakken.






En daarna toevoegen aan een soep. Ze zijn heerlijk!.




Eten van het balkon

Vanavond hebben we Italiaans gegeten.
En bij Italiaans eten horen tomaten.
Deze tomaten kwamen plotseling te voorschijn
in een van de bloembakken op het balkon van mijn schoonmoeder.
Eerst dachten we dat ze niet meer rijp zouden worden
maar het is toch gelukt!





De tomaten van het balkon.





Heerlijke mosselen





Gewassen mosselen.




In Brugge hebben we pas mosselen met kerrie gegeten.
Die kun je natuurlijk ook zelf bereiden, thuis.
Dat doen we andere jaren met mosselen uit zo’n blauwe bak,
uit de supermarkten.
Maar vorige week hebben we de mosselen bij de visboer gehaald.
Hele mooie, grote en zeer smakelijke mosselen.
Beter dan de blauwe bak.





Op tafel is het met mosselen altijd een feest.






Deze keer dus met kerrie.





Vergissing!

Ik heb me vergist vanochtend.
Ik ben een uur te vroeg uit bed gekomen.
Stap de auto in en zie de tijd op de klok.
Dat klopt niet.

Het is mooi rustig buiten, de zon schijnt goed.
Weinig wolken aan de lucht.
Kan een mooie dag worden.

Dus maar even een extra logje schrijven.
Nou ja extra, hij stond al op de rol.
Soms heb je zoveel onderwerpen
dat ik een lijstje moet maken om ze niet te vergeten.

Gisteren bezocht ik een aantal sites
en daar zaten twee opmerkelijke tussen.
Een ervan komt hier nu aan de orde.
De site had een verzameling ‘fruit wrappers’.
Je kent het wel, die papiertjes die soms om een manderijn zitten.

Ik wist niet dat er mensen waren die deze papiertjes verzamelden.
Maar er zijn echt mooie.
Ik zoch er een paar uit.


























Detail.
























Detail.
















Huisgemaakte aspergesoep

Ik moet beginnen met vertellen dat ik de soep niet zelf heb gemaakt.
Dat heeft mijn moeder gedaan.
Met anderhalve kilo verse Bredase asperges werd het een heerlijke soep.
Die heb ik vanmiddag gegeten.
Ik kon het niet nalaten jullie er van te laten meedelen.





De voorbereidingen: lege pan, lege soepkom en bord, bakje huisgemaakte soep.






Is die goed gevuld of niet?






Het licht van de afzuigkap geeft wel een heel verkleurd beeld.






Smakelijk!




Brood bakken: het gaat weleens mis

Het gaat niet vaak fout, dat brood bakken.
Ik ben tot nog toe 1 keer vergeten het apparaat aan te zetten.
Dat schoot niet op.
Het brood was toen niet op tijd gereed.
Nu was het anders.
Het was helemaal mis.
Jammer want het was nieuw meel voor echt donker brood.
Het brood bleef veel te klef.
Ik had nog wat broodmix over van de vorige week.
Zo’n 150 gram.
Dat heb ik aangevuld met het nieuwe meel.
Dat is meel waar al zout ed in zit.
Een soort mix van de molenaar.
De twee soorten mix goed door elkaar gezet.
Gewoon water in de machine.
Het restant droge gist van een paar weken geleden erbij.
Natuurlijk niet in aanraking laten komen met water.
Moet kunnen zou je denken. Dat heb ik zo eerder gedaan.
Toch ging het mis.
De eenden en zwaan waren er goed mee vandaag.