Magic in the Moonlight: Woody Allen als goochelaar en medium

 photo MagicInTheMoonlight01.jpg

Laat ik maar gelijk met de deur in huis vallen:
Magic in the Moonlight
is een fantastische film.

In zijn grote succesfilms, aan het begin van zijn carriere,
speelde Allen vaak het ietwat zenuwachtige, onrustige typetje
die steeds een balanceeract opvoerd met zijn eigen twijfels.

Deze film gaat over hetzelfde typetje.
Alleen wordt de rol nu gespeeld door Colin Firth.

De film wordt aangekondigd als een romantische komedie
die zich afspeelt in de jaren ’20 van de vorige eeuw.
Maar dat doet er eigenlijk allemaal niet toe,
dat is slechts de verpakking, de aankleding van de googeltruc
die Allen ons voorschoteld.

De magie van de liefde (Magic in the Moonlight),
dat is waar de film over gaat en de film had ook in de middeleeuwen,
in het nu, of in de toekomst kunnen spelen.
Allen houdt nu eenmaal van jazz en met name van de jazz
uit de Roaring Twenties.
En Ute Lemper kun je natuurlijk het best in een scene in 1928
Marlene Dietrich laten herleven.

 photo MagicInTheMoonlight02WoodyAllen.jpg

Het begrip ‘Magie’ wordt heel mooi uitgewerkt.
Aan de ene kant is er de goochelaar, iemand die mensen vermaakt
met illusies, waarvan de toeschouwers weten dat het trucjes zijn.
Goed bedachtte, erg slimme trucjes, maar trucjes.

Daar tegenover staat de magie van het medium, iemand die
mensen voor de gek houdt, bedriegt met trucjes.

De goochelaar staat voor het intelect (genialiteit wordt het in de film genoemd),
deskundigheid, wetenschap.
Het medium staat voor het geloof in ‘dat er meer is in de wereld’ (god, leven
na de dood, religie).

Dan komt het Allen-typetje om de hoek.

De goochelaar (het typetje) moet het medium ontmaskeren.
Volgens hem heeft Nietzsche al afgerekend met God.
Wetenschap onderzoekt religie.

Dan slaat de twijfel toe, even is het typetje in de balanceeract, overtuigd.
Maar dan volgt toch de ontmaskering.
Dan op dat moment, uit onverwachte hoek,
slaat de echte ‘Magie’, de liefde, toe.
Er is blijkbaar toch meer in onze wereld dan wetenschap
en Allen noemt dat: liefde.

 photo MagicInTheMoonlight03.jpg

Het verhaal wordt door Allen vlot geschetst.
Net overtuigend genoeg om het basis-idee van de film te illustreren.
De film is komisch maar niet hilarisch.
Want net als de sarcofaag en de draaistoel in de goochelact
en in de ontmaskering,
is de film niets meer dan een goochelrekwisiet
om de magie van de film plaats te laten vinden
met Allen als de….
Ja, als wat eigenlijk, als de goochelaar of als het medium?

 photo MagicInTheMoonlight01.jpg

Art is therapy

Afgelopen vrijdag bezocht ik het Rijksmuseum in Amsterdam.
Ik ging speciaal voor de tentoonstelling ‘Art is therapy’.
Alain de Botton is een tegendraadse filosoof die onlangs,
samen met John Armstrong, het boek ‘Kunst als therapie’ schreef.
Ik las het boek eerder dit jaar en heb er toen ook al
een stukje over geschreven.
Ik gaf dat stukje de titel ‘Wat is er mis in de kunstwereld’.
Bij kunst zou het er niet om moeten gaan hoeveel het kost
maar wat jij als toeschouwer er aan hebt.

In mijn stukje somde ik al op wat kunst zoal kan opleveren
volgens de Botton en Armstrong:

Alain de Botton en John Armstrong definieren in hun boek
‘Kunst als therapie’ 7 functies van kunst.
Verrassing!
Geld verdienen was niet 1 van die functies.

Ze zijn volgens hen namelijk:
-1 Herinneren
-2 Hoop
-3 Leed
-4 Weer in balans komen
-5 Zelfinzicht
-6 Ontwikkeling
-7 Waardering

Grappig, ik geloof dat ik dat nog nooit eerder op mijn blog
heb gedaan: mezelf citeren.

In het Rijksmuseum hebben Alain de Botton en John Armstrong
(schrijver/filosoof) de kans gekregen dit eens in praktijk te brengen.
Vrijdagmiddag heb ik de speciale audio tour genomen
en ben kris-kras door het museum gelopen, de instructies
van de audio tour volgend.
Dat op zich was al een leuke ervaring.
Scheepsmodellen, gebruiksvoorwerpen, kleding, beelden,
schilderijen, prenten, alles kwam aan me voorbij.
Soms heel bekend (Vermeer, Straatje; Rembrandt, Nachtwacht),
soms onbekend (Constant, Ruimte circus
of een lok haar van Jacoba van Beieren).
Steeds een verrassende toelichting naar aanleiding
van een kwaal (We zijn verslaafd aan status bij een pendule
uit circa 1782 gemaakt door Louis Montjoye en handbeschilderd
door Charles Nicolas Dodin of Mijn leven
draait om drukke zaken, afleiding, chaos, Twitter bij Interieur
van de Sint-Odulphuskerk is Assendelft uit 1649 door Pieter Jansz Saenredam).
Volgens de Botton en Armstrong zijn kunstwerken
de remedie voor die kwalen.

 photo DSC_4126ArtIsTherapyMetSchoen.jpg

Alleen dat grappige rode lijntje al. Het is overigens echt een lijntje geen hulpmiddel om het boek uit te pakken.

En ze zijn overtuigend!
Het hele idee is vormgegeven met post-it’s.
Die gele stickers die iedereen zowat gebruikt.
Dit gele stickers komen terug in het museum bij de werken
met daarop de kwaal en de tekst van de Botton en Armstrong.
Die vormgeving hebben ze ook doorgezet in de ‘catalogus’.
Hierboven zie je hem nog in de originele verpakking.
Om gevoel te geven voor de afmeting heb ik mijn schoen (maat 43)
er naast gelegd. Niet zo’n groot boek dus.

 photo DSC_4127ArtIsTherapyAlainDeBottonJohnArmstrongPostIt.jpg

Art is therapy, Alain de Botton en John Armstrong.

 photo DSC_4128ArtIsTherapyAlainDeBottonJohnArmstrong.jpg

Als het cellofaan er af is, is ook het rode lijntje weg. Ik vond het gewoon jammer om het open te moeten maken. Duur is het boek niet want het is in zwart/wit druk.

 photo DSC_4129KillTheRich.jpg

Dit is een voorbeeld van een afbeelding van een kunstwerk (Armoede draag je makkelijker dan rijkdom, prent uit 1592 door de werkplaats van Hendrick Goltzius naar Karel van Mander) en de tweetalige beschrijving van de kwaal (Dood aan de rijken).

 photo DSC_4130ArtCanBeAGuideToYourLife.jpg

Tot slot het thema van de catalogus en de tentoonstelling: Art can be a guide to your life / Kunst kan een gids voor jouw leven zijn.

Ik heb me uitstekend vermaakt.
Heb werken gezien waarvoor ik normaal gesproken zou doorlopen
(ook voorbij bekende oude meesters die heel duur zijn)
en weer nieuwe inzichten gekregen. Food for thought.

Ajanta in 2012 – 2013

 photo 20121220GoumlranSoumlderstroumlmShabashProLight.jpg


Ajanta is iets bijzonders.
Ajanta is een plaats in India, in de deelstaat Maharashtra.
In een bijzondere natuurlijke situatie liggen er een groot aantal (30)
Boeddhistische rotskloosters en tempels.

Tussen twee, dicht bij elkaar liggende heuvelwanden,
met tussen hen in op zo’n kleine 80 meter onder de toppen
van de heuvels, stroomt een rivier. De Waghora.

Van de grotten zijn er 5 van het zogenaamde chaitya-grihas type.
Eerder noemde ik dat bij gebrek aan een beter woord
een Boeddhistische kathadraal.
De andere zijn of sangharamas (heiligdom)
of viharas (klooster).

De grotten zijn qua datering in twee groepen te verdelen:
= de oudste groep zijn van voor onze jaartelling vanaf
200 jaar voor Christus;
= de jongste groep is van 200 jaar na Christus met als meest actieve
periode 550 – 600 jaar na Christus.

Het meest bijzonder aan de grotten zijn naast de ligging en
het beeldhouwwerk, de schilderingen.

Neem een kijkje met me in grot 1.

 photo DSC_0651.jpg


 photo DSC_0652Cave01.jpg

Cave NO. 1

This is one of the finest monasteries (35,7 x 26,6 m) of its kind and no other monastery at Ajanta has been so handsomely ornamented. The Mahayana monastery consists of an open courtyard, verandah, a hypostylar hall, santum with an antechamber and cells. The sanctum houses Lord Buddha in preaching posture with Bodhisattvas on either side and five disciples and a wheel flanked by deers at the base of the pedestal suggests symbolically Buddha’s first sermon at Sarnath.

The doorframe and pillars were beautifully carved. Every inch of this cave was originally painted, even the pillars and the sculptures being no exception,. The ceiling painted with geometrical, floral and faunal depictions, creates an impression of a decorative shamiyana held above. The walls painted mostly with the Jataka tales and scenes related to Lord Buddha’s life.
The cave contains some of the masterpieces of the world of painting namely Padmapani and Vajrapani.

Nog wat leeshulp:

Shamiyana

Indiase tent die gebruikt wordt bij officiele gelegengheden zoals bruiloften en andere feestelijhkheden. Vaak kleurrijk.

Wikipedia:

Mahayana

Mahāyāna is een van de hoofdstromingen in het boeddhisme.

Jatakaverhalen

De Jatakaverhalen zijn verhalen over de vorige levens van de Boeddha, toen hij een bodhisatta was, strevend naar het perfectioneren van de paramitas (karaktereigenschappen). In deze verhalen was de bodhisatta soms een dier, soms een mens en soms een god.


 photo DSC_0654Padmapani.jpg

Dit is meteen een van de mooiste en meest complete schilderingen: Padmapani. Ajanta is een feest om te zien. Maar de meeste ruimtes die beschilderd zijn, hebben maar een beperkte belichting. Dat is natuurlijk prima, heel goed voor het behoud van de schilderingen, maar minder gemakkelijk voor mij als amateur fotograaf die uit de hand wat foto’s wil maken. Bovendien was het in de eerste grotten erg druk en kon je in convooi naar binnen. Na een korte tijd mochten de volgende bezoekers naar binnen.


 photo DSC_0655.jpg

Voorbeeld van een plafond.


 photo DSC_0664SomsEenZoekplaatje.jpg

Soms is het een zoekplaatje maar als je goed kijkt ontdek je verschillende figuren op deze wand.

Hier een aantal details:

 photo DSC_0664SomsEenZoekplaatje01CentraleFiguur.jpg

De centrale figuur op de wand. Ik ben te weinig thuis in de iconografie van het Boeddhisme om al deze figuren te kunnen duiden.

 photo DSC_0664SomsEenZoekplaatje02GroeneFiguurMetBloemenInHetHaar.jpg

Een groene figuur met bloemen in het haar.

 photo DSC_0664SomsEenZoekplaatje03WatHeeftHetInZijnHand.jpg

Wat heeft deze sierlijke hand vast?


 photo DSC_0665FloraleMotievenHopelijkNietOpZijnKop.jpg

Florale motieven van het plafond (hopelijk zie je hier de afbeelding niet op zijn kop).


 photo DSC_0666.jpg


 photo DSC_0667Plafond.jpg

Nog een (deel van het) plafond. Hierna enkele details.

 photo DSC_0667PlafondFloraleMotieven.jpg

Florale motieven en vruchten.

 photo DSC_0667PlafondRand.jpg

Een stukje van de rand van het plafond.


 photo DSC_0670AllerleiConventies.jpg

Je ziet allerlei conventies, allerlei gebruiken in de architectuur, het schilderen en in het beeldhouwwerk.


 photo DSC_0672FigurenEnGeometischeFiguren.jpg

Menselijke figuren en geometrische afbeeldingen.


 photo DSC_0672FigurenEnGeometischeFigurenKleuren.jpg

Let op de kleuren die zijn gebruikt!

 photo DSC_0672FigurenEnGeometischeFigurenMuzikant.jpg

Zou dit een muzikant zijn?


 photo DSC_0673RestenVanMuurschildering.jpg

Resten van een muurschildering.

 photo DSC_0673RestenVanMuurschilderingDetailMetEenFiguur.jpg


Het lettertype in de titel van 20 december 2012 is van Göran Söderström/Goran Soderstrom (Amerikanen kunnen niet omgaan met dingen die ze niet begrijpen. Allerlei leestekens horen daar helaas bij) en heet Shabash Pro Light.

Gemeente: Menens met No Harley dag

Een korte wandeling door Breda
laat zien dat het de gemeente menens is met de No Harley-Dag.
Alle ingangen van de oude binnenstad zijn afgesloten.

 photo DSC_4136VanuitDeEindstraat.jpg

Dit is de Karnemelkstraat, Houtmarkt en Ginnekenstraat vanuit de Eindstraat. Er zijn veel handhavers en politie op de been.


 photo DSC_4137IngangHalsstraat.jpg

Halstraat.


 photo DSC_4143MotorrijdersVandaagNietZoWelkomInDeNassaustad.jpg

Veemarktstraat / Catharinastraat./


 photo DSC_4144.jpg

Valkenberg aan de J.F. Kennedylaan.


 photo DSC_4145ValkenbergHermetisch.jpg

Valkenberg aan de kant van de Sophiastraat.


 photo DSC_4147HogoBrugAfgesloten.jpg

De Hoge Brug was afgesloten, de stoepen van bijvoorbeeld de Prinsenkade en Nieuwe Prinsenkade waren met linten afgezet om het parkeren van motoren tegen te gaan.


 photo DSC_4148ErWarenWelMotorrijdersMaarNietMetMotorInDeBinnenstad.jpg

Af en toe zag je wat motorrijders op hun Harley maar de binnenstad kwamen ze niet in met hun motor.


De ochtend na Palm Parkies

De troep die achterblijft na het dinsdagavondconcert
van Palm Parkies in het Valkenberg is enorm.
Goed dat de gemeente dit direct opruimt.

Dit is een voorbeeld van twee weken geleden:

 photo WP_20140806_001ValkenbergNaPalmParkies.jpg

Toen Frank Boeijen nog moest beginnen was het park nog schoon.

 photo WP_20140812_001FrankBoeijenWasErAl.jpg

Maar dit is het beeld de ochtend erna:

 photo WP_20140813_001FrankBoeijenBlijkbaarWasHetLeuk.jpg

Mocht dat er nog redelijk uitzien met het mooie zonlicht.
Laten we dan even inzoemen:

 photo WP_20140813_001FrankBoeijenBlijkbaarWasHetLeukDetail.jpg