India, Ahmedabad, Vav, Stepwell

Vandaag kwam ik een paar mooie foto’s tegen van Dhr. Saman S. Patel.
in een Amerikaans tijdschrift voor archeologie.
Het waren foto’s van een ‘stepwell’ (of vav of baolis).
De naam is afhankelijk van de taal die in de streek gesproken wordt.
Een stepwell is een grote, diepe waterput waarbij je
via trappen van het hete, zonverlichte aardoppervlak,
kunt afdalen naar het koele waterniveau, diep in de grond.
De trappen en de muren zijn vaak rijk versierd.

Zelf hebben we in november 2007 stepwells bezocht in India.
Ik krijg bij het zien van de foto’s, gelijk heimwee.

De foto’s die ik hier laat zien zijn van de
Rudabai Vav in de plaats Adelaj in de staat Gujarat in India.
Rudabai is de naam van de koningin die deze put liet aanleggen in 1499.


Het tijdschrift: Archaeology Magazine


Rudabai Vav, Adalaj, Gujarat, foto gemaakt door Saman S. Patel.


Rudabai Vav, Adalaj, Gujarat, foto gemaakt door Saman S. Patel.


Rudabai Vav, Adalaj, Gujarat, foto gemaakt door Saman S. Patel.


Rudabai Vav, Adalaj, Gujarat, foto gemaakt door Saman S. Patel.


Rudabai Vav, Adalaj, Gujarat, foto gemaakt door Saman S. Patel.


Deze foto is gemaakt in 2008, de maker is onbekend, De foto komt van Flickr.


Deze foto is gemaakt in 2008, de maker is onbekend, De foto komt van Flickr.


Deze foto is gemaakt in 2008, de maker is onbekend, De foto komt van Flickr.


Zelf heb ik ook foto’s gemaakt van de stepwells die wij bezochten.
Je kunt die terugvinden in de volgende logs:
Gujarat, 8 november 2007, Amrutvarshini Vav.
Gujarat, 7 november 2007, Adalaj.
Gujarat, 6 november 2007, Modhera en de Ranki vav.
Gujarat, 31 oktober 2007, Adi Kadi Vav.

Baron Haussmann

Wij kennen Parijs van de brede boulevards en de grote parken.
Die zijn aangelegd onder aanvoering van Napoleon III en Baron Haussmann.
In zijn tijd, en ook daarna, roepen hun acties veel
bewondering maar ook veel kritiek op.

Even kort iets over Napoleon III:

Wikipedia

Karel Lodewijk Napoleon Bonaparte (Parijs, 20 april 1808 – Chislehurst bij Londen, 9 januari 1873) was van 1848 tot 1852 president en daarna tot 1870 als Napoleon III keizer van Frankrijk.



Op pagina 7 van ‘De begraafplaats van Praag’ van Umberto Eco
wordt de stedenontwikkelaar Haussmann genoemd.

In ‘het team’ van Haussmann zat ook een fotograaf: Charles Marville
Hij documenteerde het oude en nieuwe Parijs.
Van hem hier drie foto’s bij een kort verhaal over Baron Haussmann.





Charles Marville, Rue de la Bucherie (Bxc3xbbcherie), 1860s.




Wikipedia

Tijdens de heerschappij van Napoleon III werd Parijs grondig verbouwd door Georges-Eugxc3xa8ne Haussmann. Parijs was voordien een stad van smalle straatjes geweest, met slechts enkele brede “boulevards” (woord afgeleid van het Nederlandse “bolwerk”) op de plaats van de gesloopte 14e-eeuwse muren en grachten. Nu werden er ook andere straten tot “boulevard” verbreed, waarbij ook bochten werden afgesneden en vele duizenden huizen werden gesloopt. Het huidige stadsbeeld van de Parijse binnenstad dateert grotendeels uit deze periode.







Charles Marville, Impasse des Bourdonnais, 1858 – 1878.






Charles Marville, Impasse Briard, 1858.





Cinecittaxa0: Cinemastad

Op het web kwam ik een serie foto’s tegen van de
legendarische filmstad Cinecittaxa0.
De volgende drie foto’s zijn uit de serie die ik vond.
Een prachtige ode aan dit geheimzinnige en beroemde oord.


Gregory Crewdson, Untitled 08, 2009.


Frederico Fellini, Satyricon, 1969.


Gregory Crewdson, Untitled 15, 2009.


 

Ongekende schoonheid; ikonen uit Macedonie in het Catharijneconvent

Vandaag samen met mijn ouders naar
Museum Catharijneconvent geweest in Utrecht.
Dit museum heeft bij gelegenheid van het 20-jarig bestaan
van de staat Macedonie een tentoonstelling
met voornamelijk religieuze voorwerpen uit dat land.
Een groot deel daarvan wordt uitgemaakt door
een serie van 50 ikonen.
Ik ben geen kenner maar deze ikonen zien er weer heel anders uit
dan die uit Griekenland of Rusland.
Goede gelegenheid om eens te gaan kijken.


De folder.


Het toegangskaartje.


Binnenstad van Utrecht.


De Dom.


Moeder Gods Psychsostria (Redster van de zielen) en Christus Pantokrator (Albeheerser), midden 14e eeuw.


Koninklijke deuren met de verkondiging aan de Moeder Gods en de Koningen Salomo en David, Kerk van de Heilige Redder, Kucevise, Skopje, 1608.

Detail van de aankondiging.

Detail van de deuren met de koningen.


Ikonostasekruis met de gekruisigde Christus en kruisgetuigen, Michael Anagnosti Zograph, 1827.

Detail met Christus en op het uiteinde van het kruis het symbool van de evangelist Johannes.

Detail met in het houtsnijwerk de draak als teken van het kwaad en het portret van een van de kruisgetuigen. In dit geval Johannes de apostel.


Feestdagenrij van de ikonostase, de intocht van Christus in Jeruzalem, Palmzondag, uit het Atelier van David van Selenica, Kerk van de heilige Demetrius, Bitola, 1730 – 1739.


Rij met heiligen.


Uitstorting van de Heilige Geest, Pinksteren uit het Atelier van Jovan Teodor van Gramosta, Kerk van Johannes de Doper, Slepceklooster, circa 1535.


Gouden reliekhouder diptiek, 14e eeuw.


Koninklijke deuren met de drie Byzantijnse Kerkvaders en de heilige Athanasius, Kerk in Dolno Vodno, Skopje, begin 18e eeuw.

Detail met de koningen Salomo en David en de Aankondiging.

Detail van de aankondiging.


Aartsengel Michael, verderdiger van het Geloof, Nikolaaskerk, Struga, midden 16e eeuw.


Veertig martelaren van Sebaste, eerste kwart 17e eeuw.


Intrede van de Maria Gods in de tempel, 14e – 15e eeuw.

Detail.


Aardenwerken cultus object in de vorm van een moedergodin, Cerje-Govrlevo, vroeg midden-steentijd.

Detail met volgens mij kleurverschillen als gevolg van de restauratie.


Gouden oorhangers met negroide koppen, graftombe, Ohrid, 3e – 2e eeuw voor Christus.


Gouden armband met ramskoppen, graftombe 127, Ohrid, 4e eeuw voor Christus.


Ritueel gouden gezichtsmasker, graftombe 132, Ohrid, 5e eeuw voor Christus.


Rituele gouden handschoen met ring, graftombe 132, Ohrid, 5e eeuw voor Christus.


Ontslapen Moeder Gods met twee heilige bisschoppen, 15e eeuw.


Heilige Nikolaas, eind 14e eeuw.

Heilige Nikolaas, detail.


De foto die ik hier van maakte was bewogen. Op zich is dat wel toepasselijk omdat dit een van de weinige ikonen is met actie. De evangelist Matteus loopt hier en zijn gewaad valt dan ook ‘dynamisch’ om zijn benen. Evangelist Matteus, eind 13e – begin 14e eeuw, Nationaal Instituut en Museum Ohrid.


De zeven aportelen van de Slaven met de Heilige Erasmus van Lychnidos en Jovan Vladimir, Dico Krstevic, Tresonce, 1862.


Russisch-Orthodox ikoon: Moeder Gods aan Kazan, Moskou, eind 19e eeuw, Carl Faberge, hout tempera zilver goud briljanten roosdiamanten saffieren smaragden robijnen pareld en email. Het betreft hier de aankondiging van de tentoonstelling ‘Glans en Glorie’, kunst van de Russisch-orthodoxe kerk in het Hermitage


Grote Fotografen: Robert Capa en de Volkskrant

De uitgave Grote Fotografen van de Volkskrant valt gelijk op.
Het boek dat je vandaag bij de krant ‘krijgt’ is net zo groot
als de krant zelf. Niet zo handig voor je boekenkast.

Probleem met dergelijke series is dat de keuze van de
20 ‘grote fotografen’ tamelijk willekeurig lijkt.
Waarom wel Anton Corbijn en niet
Dith Pran,
Annie Leibovitz,
Irving Penn,
Paul Strand,
Andre Kertesz,
Abelardo Morell,
Ansel Adams,
Richard Avedon,
Martin Parr,
Robert Mapplethorpe,
William Fox Talbot,
Yousuf Karsh,
Diane Arbus,
Edward Streichen, etc?

En dan de kwaliteit van het geleverde werk?

Ik heb het boek in de zon doorgenomen vandaar de setting
van de volgende foto’s.
Dat levert dan wel een vervreemdend beeld op:
stralende zon, oorlogsfoto’s.





Robert Capa, Omaha Beach, Normandie, 6 juni 1944, D-day.






Robert Capa, de prijs voor onze vrijheid.






De andere beroemde foto. Robert Capa, Cerro Muriano, Cordoba 1936, een Republikeins soldaat, Federico Borrel Garcia, sterft. Links Leon Trotski tijdens een toespraak in 1932.






Heel mooie foto. Maar de vetaling links is zwak. Robert Capa, Stalingrad 1947.


De uitspraak volgens Wikiquote is:

“War is like an aging actress: more and more dangerous and less and less photogenic”



De vertaling moet dan volgens mij zoiets zijn als:
Oorlog is als een ouder wordende actrice,
steeds gevaarlijker en minder fotogeniek.

In het boek wordt ‘een ouder wordende actrice’ als een ‘hij’ aangeduid.
Op zijn minst slordig.





Robert Capa, Stalingrad 1947.


De tegenstelling tussen het beeld van de dansende kring kinderen,
op de voorgrond links, en de totale verwoesting op de achtergrond.
Zowel in voorstelling als in kleur.




Censuur: Paul Gauguin, Two Tahitian Women

Mijn fotoprovider is Photobucket.
Die mensen willen geen opslagplaats worden van pornoplaatjes.
Dat begrijp ik.
Maar in hun ambitie om hun site netjes te houden
slaan ze erg door zodat je meestal geen afbeeldingen van kunstwerken
op de site mag zetten waar iets van bloot op voorkomt.
Onderstaande afbeelding staat al zo’n 12 uur op Photobucket.
Misschien hebben ze de foto deze keer over het hoofd gezien.

Vorige week heeft een vrouw in de Verenigde Staten
onderstaand schilderij aangevallen.
Gelukkig werd ze op tijd tegen gehouden door
een andere museumbewaker.





Paul Gauguin, Two Tahitian women, 1899.






Officielke mededeling van de betrokken museums over het feit dat de aanslag plaatsvond en dat het schilderij geen schade heeft opgelopen.

Oogstrelend, oogverblindend, geestverruimend, beestachtig

Vaak oogstrelend was dit blad van het Rijksmuseum in Amsterdam, misschen wel oogverblindend. Een blad dat met prachtige thema’s: Puber in de 17e eeuw, Levensgenieten, Miss Holland, Hier is het paradijs, De geschiedenis van de gulp, Princessen, Grote minnaars, Bastaarden en Beest! Het is dan ook beestachtig dat deze uitgave gestopt is te bestaan.


 

Fyra naar Amsterdam

Eergisteren ben ik met de Fyra naar Amsterdam gegaan.





De trein op het station in Breda.






Dit rijtuig is nieuw. Dat is niet het geval voor alle rijtuigen. Dat merkte ik op de weg terug.






Het wordt al lichter en ik ben dan in de buurt van Moerdijk.






We rijden Amsterdam binnen.






Het is een beetje een grauwe ochtend. De Noord-Zuidlijn heeft een typische decoratie.






Modern Delftsblauw.






De Dam is nog somber.












Dit is de ontbijtzaal van hotel Krasnapolsky.






Veel mensen genieten later op de dag van de zon. Dat geldt natuurlijk niet voor de man die zich rond 12:30 uur in brand stak op de Dam. Daar heb ik overigens niets van gezien. Ik was de hele dag binnen






Dit is al rond 18:00 uur.






Gegeten heb ik bij De Portugees. Een restaurant op de Zeedijk. Redelijk Portugees eten, niet te duur, druk. Als ik mag kiezen ga ik toch naar Portugalia een volgende keer.












De laatste Amsterdamse zonnestralen voor mij.




Zonsopgang

Ik probeer nu nog mijn verschillende ‘sociale media’
op elkaar af te stemmen.
Dus publiceer ik iets op Twitter dat ook op
mijn weblog zou kunnen staan dan plaats
ik het bericht ook op mijn weblog.
Zeker als ik foto’s plaat op Twitter.
Vanochtend hadden we een prachtige zonsopgang, zo rond 07:00 uur.
Dat zag er als volgt uit.





Dit was het beeld op Twitter. Dit is een foto gemaakt met mijn mobiele telefoon en direct verstuurd naar Twitter en Twitpic.






De eerste foto van de dag ging mis maar het resultaat misstaat niet gelijk op een tentoonstelling van moderne kunst. Dit is een foto met mijn spiegelreflex camera






De kleur van het licht verandert continue.












Iedere andere uitsnede levert meer of minder licht op, snellere of langzamere foto’s en dus andere kleurschakeringen.












De mooiste?.





Ik heb een hekel aan openbaar vervoer, en wel hierom!

Automatisering is ingewikkeld.
Ik weet het, ik werk er al meer dan 25 jaar in.

Woensdag ga ik naar Amsterdam.
Ik moet in de buurt van het station zijn.
Parkeren is heel duur in Amsterdam:
4 Euro per 50 minuten is heel gewoon.
Ik woon in Breda en vanaf vandaag is er de Fyra.
Geweldig.
Nou ja, als je aan een kaartje kunt komen.

Even naar Google. Moet kunnen.





Waarom staat de datum hier op 7 april. Het is vandaag 4 april?






Ik moet een indicatie geven van wanneer ik op mijn bestemming wil zijn. Mooi!






Ik heb verteld dat ik van Breda naar Amsterdam wil. Waarom krijg ik dan allemaal informatie over reizen tussen Breda en Rotterdam. Daar heb ik niets mee te maken.Bovendien snap ik er geen barst van. Ik wil een treinkaartje. Ik wil niet afstuderen.






Vervolgens kan ik een Fyratrein selecteren waarmee ik wil gaan. Die van 06:54 uur. Maar ik zit gevangen op de pagina ik kan niet verder. Ik moet een goedkoper kaartje kopen. Dat daar onderaan van 20.70 Euro. Maar dan mag ik alleen met de Fyra reizen (DAT WILDE IK TOCH!!!).







Als ik niet kies voor het kaartje dat ik met de Fyra moet reizen, wordt de rechterknop (Direct bestellen) niet zichtbaar. Alleen nu koop ik een kaartje zonder trein en tijdselectie. Ik wil nu juist met de Fyra en nu een kaartje kopen zodat ik zeker weet dat ik op tijd in Amsterdam ben. Nu weet ik niet of ik op tijd in Amsterdam kan zijn.






Op deze pagina moet ik onder de tekst een schema vinden met verkoopkanalen. Alleen is het woord ‘is.’ het laatste woord op de pagina.





Weet je wat. Ik ben nu 1 uur bezig.
Heb nog steeds geen kaartje.
IK GA WEL MET DE AUTO!

Kunstvaria

Zoals gewend een hele reeks heel uiteenlopende kunstwerken.
Een hele mooie Picasso, twee maal Van Gogh, enz.





Alex van Gelder, Louise Bourgeois hands, 2010, photo.


Haar handen nemen de vorm van een spin aan.
Zoals de spinnen die zo’n centrale plaats innemen in haar werk.





Berlinde de Bruyckere, Pixc3xabta, 2007 – 2008, wax, epoxy, hout, metaal en kussens.


Leg deze foto van dit kunstwerk maar een naast ‘De bewening van Christus’
van Cranach, even verder op. Of de handen van Louise Bourgeois
op de foto van Alex van Gelder hierboven.





Bridget Riley, Painting with circle, 2010.


Een persoonlijke favoriet.





Carving of a frog, 700 xe2x80x93 800 na Christus, Topoxte, Guatamala, shell and quartz.


Een kikker gemaakt van schelpen en kwarts.





Lucas Cranach, Lamentation over dead Christ, 1505 – 1547.


Volgens mij is de datering van dit werk onduidelijk.
Vandaar de brede reeks in de jaartallen.
De bewening van de dode Christus.





Egyptian hollow cast bronze cat with gold earrings, 664 – 32 BC.


Een bronzen kat met gouden oorringen.
Egyptisch.





El Greco, St. John Evangelist, 1594 – 1604.


Johannes de evangelist.





Geoffrey Mann, Nocturne.


De vormen vind ik zo geweldig. Ik heb geen idee hoe het werk gemaakt is.
Of het een foto is of een schilderij of een installatie.
Geen idee.
Ik heb nog tweemaal ingezoomd.


Nocturne, detail.



Nocturne, detail.






Giovanni Bellini, Ritratto di Giovane, detail, 1470.


Ritratto is portret in het Italiaans.
Vergelijk eens met El Greco’s portret van Johannes.





Helen Paxton Brown, Portrait of Jessie M. King, watercolor.


Mevrouw King die hier afgebeeld is is zelf illustrator
van kinderboeken.





Henri Rousseau, War, circa 1894, oil on canvas.


In de Paastijd, in de maand van de filosofie en
terwijl wij in oorlog zijn in Libie, Irak en Afghanistan,
is dit portret van oorlog wel op zijn plaats.





Jackson Pollock, Mural, 1943, oil on canvas.


Ik weet niet of dit werk van Pollock hier eerder te zien was.
Daarvoor lijken de werken te veel op elkaar.





Jean-Lxc3xa9on Gxc3xa9rxc3xb4me, The black bard, circa 1888.






Pablo Picasso, Guitar, Paris december 1912 or later, charcoal on paper.






Paolo Pellegrin, Members of the Brigade of the Martyrs of Al-Aqsa, Gaza Palestine, 2004.


De camouflage en de schittering van het licht
op de Koran (?)-tekst op de achtergrond.





Paul Cxc3xa9zanne, xc3x89tude de pomme, circa 1890, watercolor and pencil.






Philip Gurrey, Aperture, 2008, oil on board.






Quentin Massys (of Quinten Matsijs), Ill-matched lovers, circa 1523, oil on panel.






Richard Hawkins, Fantastic voyage, 1992, altered book, 20 pages and one gatefold.






Roxy Paine, Painting manufacture unit, 1999 – 2000.


Dit werk is gemaakt door een machine, die de kunstenaar
ziet als een verlengstuk van zichzelf.
Hieronder volgt de machine.


Roxy Paine, Painting manufacture unit.






Vincent van Gogh, On his back, a crab, 1889, oil on canvas.


Meestal sluit Vincent de reeks af.
Niet vandaag.


Vincent van Gogh, Winter garden, 1884, drawing.






William Strang, Self-portrait no 6 (Strang no 116), 1885, etching on paper.


Het oog van de kunstenaar.





Willie Cole, G.E. mask and sacrification, 1998.