Volg deze link om te lezen wat BN/De Stem vond van Zita Swoon:

http://www.bndestem.nl/regioportal/BNS/1,1478,2474-Uithetweekend-Nieuws!KCE!,00.html

Voor de mensen die geen toegang hebben tot alle delen
van de BN/DE Stem website
hier de tekst van de recentie:

Zita Swoon krijgt Mezz even doodstil

Maandag 4 april 2005 – BREDA – ‘Shut the fxc3xback up, ma-a-an!’
Dat kreeg een toeschouwer afgelopen vrijdagavond in Mezz
naar zijn hoofd geslingerd, omdat hij niet
de door Zita Swoon’s zanger Stef Kamil Carlens
gevraagde tien seconden stilte in acht nam.
Dat moment van stilte, ook nog eens midden in een nummer,
was geen eerbetoon aan de vrijdag nog op sterven liggende paus,
maar een hommage aan zanger Jeff Buckley,
die in 1997 verdronk tijdens een zwempartijtje.
Waarom Carlens nu juist Buckley (die tijdens zijn leven
welgeteld xc3xa9xc3xa9n plaat uitbracht)
vereerde afgelopen vrijdag en welke aanleiding daarvoor was,
bleef onduidelijk.
En dan zijn tien seconden stilte plotsklaps pijnlijk potsierlijk
in plaats van sacraal.
Stef Kamil Carlens speelt een sleutelrol in de beginperiode
van het eveneens Belgische dEUS,
maar besluit al vrij snel om voor zichzelf te beginnen
met een eigen band, Moondog Jr..
Enige tijd later, mxc3xa9t al een cd op hun conto, is Moondog Jr.
gedwongen zijn naam te wijzigen in Zita Swoon,
omdat er al een (onbekend gebleven) band blijkt te bestaan
met dezelfde naam.
Als de band hun gevierde plaat ‘I Paint Pictures On A Wedding Dress’
uitbrengt, gaat het bergopwaarts met Carlens
en de zijnen met optredens op de grote festivals
in vooral Belgixc3xab en Nederland.
Toch kenmerkt de muziek van Zita Swoon zich niet
door zijn toegankelijkheid.
Vooral op ‘I Paint Pictures On A Wedding Dress’
waagt Carlens zich aan sterk aan Captain Beefheart denkende
ritmewisselingen binnen de nummers en
experimentele songstructuren.
Het in 2001 uitgebrachte ‘Life = A Sexy Sanctuary’
is veel poppier en vooral een stuk toegankelijker.
Op hun laatste plaat, ‘A Song About A Girls’
rekent Carlens naar eigen zeggen af
met de standaard vierkwartsmaat poprockliedjes.
Dit album is dan ook een stuk rustiger dan zijn voorganger
met zijn huiskamersfeer en singer/songwriterliedjes.
Wie vrijdag in de uitverkochte Mezz hoopte op dezelfde sfeer
als op ‘A Song About A Girls’ kwam bedrogen uit.
Het podium van Mezz stond propvol met de voor de gelegenheid
negenkoppige bezetting van Zita Swoon,
waaronder drie achtergrondzangeressen en twee percussionisten.
Daarmee kun je nog altijd een huiskamersfeertje neerzetten,
maar Carlens, tegenwoordig met een kortgeknipt koppie
en zxc3xb3nder zelfgecrexc3xaberde soepjurk,
koos toch vooral voor een rockconcert vol vierkwartsmaten
(en af toe een vreemde break).
Tijdens de eerste drie stilletjes gespeelde nummers
wist Zita Swoon nog kippenvel op te wekken,
al vormden de prachtig zingende achtergrondzangeressen
af en toe een welkome afwisseling voor Carlens afgeknepen stem.
In het middenstuk van het optreden bleven de mooie momenten achterwege
door een vrij bombastische en af en toe rommelige rockshow.
Toch maakte Zita Swoon het in de twee toegiften dubbel en dwars goed
door weer gas terug te nemen.
Carlens durfde het zelfs aan om in de bomvolle Mezz
een nummer alleen te doen, slechts begeleid
op akoestische gitaar.
De zaal was doodstil.
Een unicum bij het normaliter volop wauwelende Bredase publiek.

Gevonden op Bieslog een link naar Drummersworld.
Een site over drummers. Heel bijzonder !
http://www.drummerworld.com/index2.html

Zita Swoon: ‘2 Meter sessies Vol’, ‘A song about a girls’,
‘I paint pictures on a wedding dress’ en ‘Live at the Jet studio Brussels’
De volgende uitdaging voor deze band is om teksten
in het Vlaams/Nederlands te zingen.

Spinvis: ‘Nieuwegein aan zee’
Prachtige, soms wat wereldvreemd aandoende teksten.
Haast on-Nederlands.

Ozark Henry: ‘Birthmarks’
Heel mooi, de Belgische pop scene heeft op dit moment
veel meer te bieden dan die in Nederland.

Zie het volgende bericht uit USA Today:
http://www.usatoday.com/life/music/news/2005-04-02-neil-young_x.htm

Vanavond het concert vam Zita Swoon bijgewoond.
Het concert was prachtig.
Dit wil je gezien en gehoord hebben !!
Kernwoord voor het concert was intensiteit.
Het concert was als een goede maaltijd waarbij de kok
(laten we hem Zita noemen) verschillende gerechten op tafel zet (liedjes).
Gangen die zijn gemaakt van steeds wisselende,
spannend gecombineerde ingredienten (teksten, dans, stem,
verschillende uiteenlopende muziekinstrumenten, ritmes,
tempo’s, volume enz).
Daarbij laat de kok zien te weten wat koken (het popidioom) is:
een combinatie van lef, ska ritmes, dans, cubaans ?,
folk, gitaarsolo’s, blues, stilte, jazz, prachtige teksten,
emotie, pop, rock, samenzang.
Wat een zanger.
De intensiteit waarmee hij op het podium staat,
beweegt en zingt doet me denken aan een jonge Bowie.
Maar ook, wat een toetsenist, basist,
gitarist (of beter multi-instrumentalist),
wat een drummer en wat een percusionist
(of zag ik ze daar op het podium nog even van rol verwisselen !?!).
De band is goed op elkaar ingespeeld,
hebben duidelijk plezier tijdens het spelen.
Er is waardering voor elkaar.
Het dessert was werkelijk adembenemend.

Bruce Hornsby: Halcyon days
Piano kan zo mooi zijn.
Meestal zijn duetten niet echt succesvol maar deze keer
doet Elton John een goede zaak met Bruce Hornsby.

Chick Corea: My Spanish heart
en de dubbel cd An evening with Herby Hancock and Chick Corea.
Twee heel bijzondere cd’s.
De eerste is heel indrukwekkend vanwege de invloeden
van Spaanse muziek op de jazz rock.
De dubbel cd is een live registratie van de twee heren op piano.
Klassiek !

Zita Swoon: A song about a girls
Ter voorbereiding van het concert van vanavond:
http://www.zitaswoon.be
http://www.mezz.nl/

Nick Cave & the Bad Seeds: No more shall we part
Het mooiste album van Nick Cave.
Zulke mooie klaagzang/treurliederen kom je niet vaak tegen.
Prachtige melodieen.
De titel van het album doet zo romantisch en positief aan.

Ozark Henry: The sailor, not the sea.
Niet zo bekend maar wat een geweldig album. Wat een titel !

Zita Swoon: A song about a girls
Aanstaande vrijdagavond ga ik deze Belgische band zien en beluisteren.

Wings: Wingspan
Veel mensen vinden dit wellicht wat ‘belegen’, maar Maybe I’m amazed,
No more lonely nights, Bluebird, Venus and Mars,
Listen to what the man said, Band on the run ed blijven mij bekoren.

Yo-Yo Ma: Silk road journey en Simply Baroque
Deze klassieke cellist speelt met muzikanten uit landen
langs de zijderoute wereldmuziek. een prachtige combinatie
van klassiek geschoolde Westerse muzikant
met muzikanten uit andere muziekculturen en andere instrumenten.
Simply Baroque is dan “gewoon” Yo-Yo Ma met Ton Koopmans die Bach spelen.
En hoe !?!