Toen ik gister aan kwam rijden werd me gevraagd of ik een VIP-kaart of een speciale kaart had. Je moet weten dat ik helemaal geen parkeerkaart had en dat ik voor mijn toegangsbewijs gewoon betaald heb. Even later werd me wel duidelijk wat voor effect deze kaarten hadden.
De Vastgoed Mafia
Het waren niet alleen de BMW’s met een omvang die ik niet eerder gezien had of al die andere pooier auto’s. Ook niet die verlengde witte auto’s met chauffeur. (Voor de mensen met de speciale kaarten waren er overigens ook speciale parkeerplaatsen.)
Het waren ook die verschrikkelijk lelijke smokings (ja ik dacht dat smokings altijd mooi waren. Uit die droom ben ik gisteren hard gewekt.) met glimmende lakschoenen (okay als je je eerste communie doet, maar voor volwassen mannen ?). Dan die opzichtige, smakeloze Pim-stropdassen.
Al die foute mannen met te lang haar of juist helemaal kaal geschoren koppen, om over de mannen met staartjes nog maar te zwijgen.
Het waren ook die vrouwen die niet doorhebben dat je bij bepaalde jurken niet door kunt gaan met veel te grote stappen nemen en rennen. Die niet weten dat bepaalde kleurcombinaties niet kunnen. Blote schouders, ruggen en decolletxc3xa9s tot aan de navel terwijl het 7 graden was. Bontstola’s !. Haar dat in modellen zat dat je niet voor mogelijk gehouden had, te veel face lifts, liposucties, soap sterretjes look-a-likes, haarslierten, kapsels met vogelnestjes of andere milieuvervuiling.
Om naar het toilet te kunnen moest je de gang passeren waar de vastgoedmafia verbleef. Je waande je in de eerste de beste buurtkroeg. Althans zo gedroegen deze ‘dames’en ‘heren’ zich. Het taalgebruik past wel in die kroeg maar het plaatje klopte niet.
Kortom het leek wel een illegale partijbijeenkomst van de LPF.
Laat overigens niemand zeggen dat het concert was uitverkocht want ik heb gezien dat Harry Mens kaartjes probeerde uit te delen voor aanvang van het concert. “Ze zijn gratis hoor”. En toen iemand zei dat het concert inderdaad niet was uitverkocht zei Harry nog: “Hij zal er niets anders door zingen, hoor.”
Het Eten.
Het Ahoy zal nooit een culinair hoogtepunt worden in Rotterdam. Gister is dit weer bewezen. Ik zal er verder maar geen ruimte aan wijden.
Net voor het Concert.
De liefdadigheidsvideo’s voor aanvang van het concert zijn een beetje vaag: Amerikaanse, snelle, clip-achtige filmpjes. Niet vertaald en de relatie tot het concert bleef onduidelijk.
De Muziek.
Ja, de muziek, daar zou het bij de afscheidstoernee natuurlijk om moeten gaan.
Toegegeven, de sopraan Annalisa Raspagliosi mocht er zijn. Haar zou ik best eens in een opera willen horen.
De pianist Leone Magiera deed een poging vuur en elan in het optreden te brengen.
Ik ga het Rotterdams Philharmonisch Orkest zeker nog een keer beluisteren.
Maar het was net zo duidelijk dat de stem Luciano Pavarotti in de steek heeft gelaten.
De stukken die op het podium werden gebracht zijn de stukken die de mensen van hem willen horen. Maar het goed uitvoeren van deze stukken vraagt om een Olympische prestatie en dat kun je van een 69-jarige man niet meer verwachten. Ook al beschikt hij nog wel over de techniek.
Stukken worden dus ingekort en dat maakt het alleen nog maar meer, pijnlijk duidelijk, dat zijn beste tijd lang voorbij is. Het doek ging open (en dicht) terwijl de tenor zat achter een piano (niet aan het klavier maar gewoon erachter als achter de geraniums). Beweging was er nauwelijks. Geen smaakvol rokkostuum maar “een tent” (Volkskrant van zaterdag jl over het intervieuw). Zwart geverfde wenkbrauwen, baard en haar, uitvergroot op drie video-beelschermen.
De videobeelden waren slecht. Op belangrijke momenten was Luciano niet in beeld (waarschijnlijk geen toeval). Het beeld trilde vaak omdat er weer iemand tegen de camera aanliep.
De Logistiek
Om de VIPs in de pauze eerst terug naar hun borrel te laten gaan en om ze na afloop van het concert weer snel te verplaatsen, werd het de andere bezoekers niet toegestaan om de zaal uit te gaan. Men moest maar wachten.
Conclusie.
Ik heb te weinig gezien dat met goede muziek te maken had, ik heb wel mijn ogen uitgekeken.
Een herhaling lijkt me niet gewenst.
Dit zijn de familieleden:
Prachtig zijn de luchten boven Delft,de zon die soms wel en soms niet te zien is op de daken!Het was er beter weer dan afgelopen zaterdag in Den Haag (grapje).Overigens hangen er ook een aantal Rembrandts.Onder andere vanwege de verbouwing van het Rijksmuseum.Wat me iedere keer weer verbaasdis het gebruik van hele klodders verf,schijnbaar vormeloos en er willekeurig op aangebracht.Toch helpen die mee een natuurgetrouw beeld te gevenvan bijvoorbeeld een stad of een andere voorstelling.Er is trouwens een klein, erg duidelijken helder geschreven boekje te koop over Vermeeren met name deze 4 schilderijen.
Alison Moyet: ‘Almost Blue’Maar liefst twee nummers van Elvis Costello op deze opname.Onder andere het titelnummer van de cd.Verder nog een aantal nummers in het Frans(doet ze nog eens recht aan haar Frans-achtige achternaam).Noem je dat nu Franse chansons ?Andy Summer: ‘Earth and Sky’ en ‘Peggy’s blue skylight’Wat had de Police een supergroep kunnen zijn !Anne Sofie von Otter: ‘For the stars’Nog een album met de hulp van Elvis Costello.Hij is nogal succesvol met de dameswant ook deze cd is prachtig.Een operaster die popmuziek zingt.We kunnen tegenwoordig zijn huidige vriendin Diana Krallook aan het lijstje succesvolle samenwerkingsprojecten toevoegen.
Anton Heyboer, Haan.
Chris Botti: ‘When I fall in love’Mooie romantische trompetklanken van de trompetist van Sting(van dat concert dat opgenomen is op die avond van die 11de september).)
Alle iPods werken samen met de gratis iTunes software.Die gebruik je om je muziek op je pc te organiseren,je muziek on-line te kopen, je muziek te branden enz:
