De ontdekking van het landschap.

Er is een Vlaamse schilder, Joachim Patinier, die je mag omschrijven
als de ontdekker van het landschap.
In zijn schilderijen, die nog meestal Bijbelse namen hebben,
staat in werkelijkheid het weidse landschap centraal.
Van het leven van deze man is weinig bekend.
Albrecht Dxc3xbcrer heeft hem eens ontmoet en heeft daarvan
een aantekening gemaakt.
Verder zijn er maar weinig schilderijen van hem bekend (20-25).
Vaak heeft hij ook niet alleen aan deze werken gewerkt.
De datering van zijn werk is nogal een probleem.
De meeste werken zijn gedateerd als 1515 – 1524.
Dat is de periode van zijn active schildersleven.
Patinier (of Patinir) is geboren in 1480.


Joachim Patinier, Vlucht naar Egypte, 1524.

Dit is een goed voorbeeld van het landschap dat de hoofdrol overneemt.
Maria, met Christus, is centraal op het schilderij zichtbaar.
Alleen moet je wel zoeken.
De afbeelding van haar is erg klein.
Het landschap overheerst het schilderij.
Dat is het eigenlijke onderwerp van de afbeelding.


Joachim Patinier, Landschap met de verzoeking van de Heilige Antonius.


Joachim Patinier, The Penitence of Saint Jerome, 1518.


Joachim Patinier, Charon crossing the Styx.

Links zien we de hemel met engelen,
rechts de hel met een brandend gebouw.
Over de rivier de Styx vaart Charon, de bootsman.


Joachim Patinier, De doop van Christus, 1515.


Joachim Patinier, Alijah en de engel.


Joachim Patinier, Saint Jerome in a rocky landscape.



Joachim Patinier, Saint Christoffel, 1520-1524.

Gujarat (0)

India lokt luipaarden met ringtones

ANP

AHMEDABAD Boswachters in de provincie Gujarat in het westen van India
gebruiken om luipaarden te vangen telefoons met ringtones met veegeluiden.
De methode is in de afgelopen weken succesvol gebleken.
In Gujarat zijn inmiddels vijf luipaarden in de val gelopen,
aldus medewerker Vasani van het bosbeheer in Gujarat maandag.

De boswachters in Gujarat zijn meer energie gaan steken
in de jacht op luipaarden,
omdat de katachtige roofdieren bij hun zoektocht naar voedsel
steeds vaker in dorpen opduiken.
De bosbeheerders sluiten hun mobiele telefoons aan op boxen
en spelen ringtones af met geluiden van onder meer loeiende koeien
en kraaiende hanen.
Luipaarden die op de geluiden aflopen, komen in een kooi terecht.
Gevangen dieren worden teruggezet in bebost gebied.

Mogelijk gaan er de komende tijd,
(mezelf kennende kan die tijd jaren duren)
nog meer berichten volgen over, misschien zelfs wel uit, Gujarat.

Bijzondere instrumenten

De laatste CD van Chick Corea was een enorme verrassing.
Chick Corea is een fantastische toetsenist/pianist.
Bekend van de moderne jazz.
Op de cd ‘The Enchantment’ speelt hij piano en dit maal met Bela Fleck.
Voor mij een totaal onbekende naam.
Maar het interessant is dat hij banjo speelt.
Dat is een instrument dat je niet zo vaak zo prominent op een cd hoort.
Zeker niet in de combinatie met piano.
Het resultaat mag er zijn.



De nummers zijn geschreven door beide heren.
Ieder een eigen set nummers.

Een absolute aanrader.

Het volgende instrument, of liever het volgende instrumentenkoppel
is de menselijke stem en de gitaar.
De stem van Abbey Lincoln en de gitaar van Larry Carlton.
Een mooie rustige cd.
Heerlijk om op een mooie zomeravond naar te luisteren.
En dat kan nog vaak dit jaar want de zomer moet nog beginnen.
Lincoln is geboren in 1930.
Er zijn maar weinig dames van haar leeftijd die met succes jazz cd’s opnemen.
Hou je van Billie Holiday dan is dit jouw muziek.





Het nummer dat je kunt beluisteren heet: Learning how to listen.
Leren hoe je moet luisteren. Toepasselijk.
Abbey Lincoln.

Het laatste instrument is de stem van Betty Davis.
Net te verwarren met de actrice Bette Davis.
Laat ik de recencent van Humo maar even aan het woord:

Betty Davis heeft muziek gemaakt die een mens doet smachten, dansen, smelten. In een niet eerder uitgebrachte bonustrack bij haar debuutplaat zingt ze: ‘Come try me… come take me’. Een dove die daar geen oren naar heeft.



Deze muziek is rauw, ongepolijst maar haar tijd ver vooruit.
Deze cd is al meer dan 30 jaar geleden uitgekomen (als plaat natuurlijk).
Nu voor het eerst weer beschikbaar.
Ze was een tijdje mevrouw Miles Davis.
Dan moet je muzikaal wel wat in je mars hebben.



Ik zou deze drie cd’s allemaal kopen,
ware het niet dat ik dat al gedaan heb.

Water terug in de stad

Op zondag was het ook nog feest.
Ik ben ’s middags door de stad gelopen.
Natuurlijk weer met een camera.
De resultaten:

Het was ook op zondag erg druk.
De winkels waren trouwens ook open.


En soms scheen de zon.




De Hoge brug.

Maar de wolken bleven niet weg.
Achteraf blijkt dat we erg veel geluk hebben gehad.
Het is bijna het hele weekend droog geweest.
En als het regende was het niet veel.
Dat was op andere plaatsen wel anders.




Maar net voor het optreden van Corrie en Vader Abraham
werd het weer even beter weer.






Daar bij dat kleine cafe aan de haven….

Vanaf volgende week gaan we genieten van de Haven
met een normale drukte.

Kunstvaria



Titiaan, Venus with a mirror. (Venus met spiegel)



Paula Rego, Flood, 1996. (Vloed)



Michael Molnar, Fall harvest, 1998. (Herfstoogst)
Voorbeeld van Tromp L’oeil.




Faberge, Cigar Lighter in the form of a chimpanzee.
(aansteker in de vorm van een chimpansee van juwelier Faberge)




Titiaan, Venus having fun with love and music, 1555.
(Venus vermaakt zich met de liefde en muziek)


Water terug in de stad

Foto’s van gisteravond.
Het was erg druk.
Tot heel laat.



We lopen in de richting van de Hoge brug.



Spinola met het Spanjaardsgat.



Deze panden zijn net opgeknapt en
vandaag in gebruik genomen als restaurant.

Druk.



De nieuwe Tolbrug.



Het podium vanaf de nieuwe Tolbrug. Het programma moet nog beginnen



Hier zit de sfeer er al goed in.



Bij de Huysluy ook.



En drukker.



Het programma is begonnen.
We zien en horen te weinig en vatten het plan op
om op de schermen te gaan kijken.




Scherm op de Havermarkt.



Scherm op de Grote Markt.





Met vuurwerk sluit het officiele deel af.

We all love Ella!



Reclame maken doen we eigenlijk niet
maar dit is een hele bijzondere cd.
Verschillende zangeressen (en twee zangers) hebben nummers
opgenomen die Ella Fitzgereld groot gemaakt heeft.
Die staan allemaal op de CD ‘We all love Ella’.
Prachtige jazz.
Hieronder een filmpje dat Verve, de platenmaatschappij, heeft gemaakt
ter gelegenheid van de introductie van de CD.



Eerste foto's Havenfeesten

Het weer zit niet mee.
Op het nieuws zagen we vanmiddag beelden uit Amsterdam.
Daar was het stralend weer.
Hier in Breda blijft het maar bewolkt.
Helaas geen zon te zien.
Toch was het al behoorlijk druk aan de nieuwe Haven.





Vreemd nautisch apparaat.







Water onder de Tolbrug. Hoe doen ze dat toch ?



Fase twee is nog in volle gang.



Zo doen ze dat dus.
Onder de Tolbrug is een klein waterreservoir gemaakt.
Daar wordt constant water ingepompt (zie slang die over houten wand hangt)
dat vervolgens vanzelf de nieuwe Haven in loopt.


Perzikken ?

Vandaag zag ik hele aparte perzikken bij de groenteboer.
Ik ka nog niet zeggen hoe ze smaken, ze moeten nog verder rijpen.
De kleur is hetzelfde maar de vorm is anders.
ze zijn veel platter.
Hieronder twee ‘platte’ en een ‘normale’ perzik.
Smakelijk!



Unesco Wereld Erfgoed

Er zijn dit jaar 22 nieuwe plaatsen ingeschreven
in de UNESCOxe2x80x99s World Heritage List.

Het gaat om:

Afrika:
= de regenwouden van Atsinanana (Madagaskar, 6 nationale parken);
= het Ecosysteem en het landschap van Lopxc3xa9-Okanda (Gabon);
= Richtersveld Cultureel en Botanisch Landschap (Zuid Afrika,
bergwoestijn gebied beheerd door het Nana-volk);
= Twyfelfontein (Namibixc3xab, rotstekeningen);

Arabische regio:
= Samarra Archeologische stad (Irak)



Azixc3xab en de Pacific:

= Sydney Opera House (Australixc3xab);



= Gobustan Rock Art Cultural Landscape (Azerbaijan, rotstekeningen);



= Zuid China Karst (China);



= Kaiping Diaolou en dorpen (China);



= Rode Fort Complex (India);
= Iwami Ginzan Zilver Mijn (Japan);
= Jeju Vulkanische Eilanden en Lava stromen (Korea);
= Forten van de Parthen in Nisa (Turkmenistan);

Europa en Noord Amerika:

= Rideau kanaal (Canada);
= Bordeaux, Maanhaven (Frankrijk);
= Oude stad van Corfu (Griekenland);
= Gamzigrad-Romuliana, Paleis van Galerius (Servixc3xab);
= Mehmed Paxc5xa1a Sokolovixc4x87 Brug in Vixc5xa1egrad (Bosnixc3xab en Herzegovina);
= Teide Nationaal Park (Spanje);
= Lavaux Wijngaard Terrassen (Zwitserland);
= Primeval Beech Forest van de Karpaten (Ukraine en Slowakije);

Latijns Amerika en het Caribisch gebied:

= Universiteit en campus van Universidad Nacional Autxc3xb3noma de Mxc3xa9xico (UNAM)
(voorbeeld van moderne architectuur).



Even wat anders: Indiase moderne kunst

Kunst die de markt beheerst komt voornamelijk uit ‘het Westen’.
Werk uit Azie, Afrika en Zuid Amerika speelt maar zelden een rol.
Daarom tref je maar zelden werk uit de andere werelddelen aan.
Vandaag een uitzondering.
Een paar werken van de Indiase kunstenaar Jehangir Sabavala.
Deze kunsternaar is beinvloed door het impressionisme en het cubisme.
Geboren in 1922 in Calcutta (Kolkata).



The Chorten, 2005.



Lunar magic.



The friendly shepards.



Pilgrimage III.

Water terug in de stad

Via, via , via kwam ik op het Internet het volgende bericht tegen
over onderzoek dat blijkbaar in Breda
plaats vindt op de plaats van de tweede fase van de nieuwe Haven.


Verrassende vondsten aan de Nieuwe Weg
[Bron: Blik op Nieuws, 13 juni 2007]

Vrijdag 1 juni is aan de Nieuwe Weg in Breda op de plaats
van de voormalige Satxc3xa9hut, archeologisch onderzoek gestart.
Onder de betonnen vloer van het pand werden
een aantal interessante sporen gevonden.
Het opgravingsterrein ligt van oorsprong op de achtererven
van de huizen aan de Tolbrugstraat die aan de achterzijde
door de stadsmuur begrensd werden.
Na de sloop van de muur werd de Nieuwe Weg aangelegd
waar langzamerhand allerlei bebouwing langs kwam te staan,
vaak met een industrieel karakter.

Op het ogenblik worden er onder de vloeren en funderingen
van de gesloopte bebouwing al oudere sporen aangetroffen.
Een tweede punt dat het onderzoek interessant maakt
is dat diagonaal over het terrein misschien nog funderingen en vloerresten
aanwezig zijn van de voormalige schuilkerk
die in de 17e eeuw hier gevestigd werd in een nog veel oudere brouwerij.

Verder in het onderzoek bleek dat er onder een deel van het terrein
oudere bebouwing aanwezig is.
Zo werd er al een kelder en een oven uit de 17e of 18e eeuw blootgelegd.
Vooral de oven wordt op dit moment nauwkeurig onderzocht door een specialiste.
Het vermoeden bestaat dat het een zgn. brouwersoven is
waar de brouwketel op de juiste temperatuur werd gehouden.

Wellicht zijn de volgende foto’s van de genoemde plaats:





De Nieuwe Haven aan de vooravond van de opening.



Deze kant van de Nieuwe Prinsenkade is bijna twee jaar afgesloten geweest.
Een foto maken vanuit deze positie van het Spanjaardsgat
was dan ook lang onmogelijk.



De Spinola op zijn nieuwe ligplaats.



De nieuwe Hoge brug.



Het podium in voorbereiding van de festiviteiten van morgen.



De Spinola met rechts hun nieuwe kadeterras.



Het kadeterras in detail.



Een van de oudste gebouwen van Breda in restauratie: cafe het Klapkot.



Haven nummer 14.





Het Anker, Haven nummer 4.



De nieuwe Tolbrug.



Met gedicht:

Je ziet reeksen water komen, hoort de tongen samengaan.
Of ze geliefden zijn, zo praten zij, die alle taal verstaan.



De Trapkes.



Het Anker, Haven nummer 4. Zie de schoorsteen en het ijzerwerk.







Alle horeca is in rep en roer en zet het beste beentje voor.



Het stadhuis versierd.







Iedereen oefent nog even voor morgen.



Moderne kunst of is de aannemer nog iets vergeten ?



Ik denk dat deze stenen ook vergeten zijn.
Ik hoop dat die morgenochtend nog worden weggehaald.
Ze zijn het gevolg van het asfalteren, vandaag, van een kleine strook.





Deze staan al klaar om de weg af te zetten,
sinds carnaval zijn ze niet meer in actie geweest.



Water terug in de stad: ARCHIVARIA

…vervolg en laatste deel:

Gedeeltelijke dempingxe2x80xa6

De Haven boette meer en meer in op zijn betekenis voor de scheepsvaart.
In 1940 is het dan zover:
men begon in oorlogstijd een deel van rivier de Mark
binnen de singels te dempen, vanaf de Tolbrug richting Marksingel.
Hier verrees een jaar later de Markendaalseweg.
Hoe de Haven zou moeten veranderen, is vastgelegd in een maquette uit 1941.
Na de Tweede Wereldoorlog ontstonden plannen
voor een vervolg van de demping.
Nu kwamen er wel protesten, onder meer van Bond Heemschut.
De burger was immers mondiger geworden.
Actie kwam er eveneens tegen een nieuw verkeersplan,
de zogenaamde City-ring, die onder andere
dwars door het Valkenberg zou lopen en historische panden
aan de Catharinastraat zou doen verdwijnen.
Er was een klimaat ontstaan voor maatschappelijk protest.
De Heemkundige Kring trok inderdaad fors aan de bel.
De voorzitter van een studiecommissie, J. van Hooydonk,
formuleerde in 1957 dat de historische Haven behouden diende te blijven,
omdat het verdwijnen ervan esthetisch een gevoelig verlies zou betekenen.
Het element xe2x80x9cwaterxe2x80x9d in het stadsbeeld was immers te waardevol.
Hij pleitte zelfs voor een gedeeltelijke reconstructie
van het reeds in 1940 gedempte tracxc3xa9 van de Mark.

Voortaan een Gedempte Havenxe2x80xa6

Het probleem van stilstaand water is, dat er stank ontstaat,
zo ook in de Haven.
Dit probleem kon echter opgelost worden
door de directe rioolverbinding Breda-Moerdijk.
Volgens Bond Heemschut raakte men immers steeds meer overtuigd
van de noodzaak om het groeiende verkeer om de oude stadskern te leiden
in plaats van er doorheen.
Ondanks een officieel bezwaarschrift van Bond Heemschut bij de regering,
in 1963, viel toch het doek voor de Haven.
Deze laatste Bredase stadsgracht verdween toen in maart 1964 gestart werd
met de feitelijke demping.
Het karwei zou ruim twee jaar duren.
Op de vrijgekomen grond kwamen een ondergrondse parkeergarage,
een benzinestation, een snackbar en een geasfalteerde autoweg.
Op het eind van de jaren zestig volgde nog de sloop van de kathedraal
aan de Prinsenkade, de Sint Barbarakerk.
Een braakliggend terrein was het resultaat,
dat pas twintig jaar later invulling vond.
Of er inderdaad een nieuwe rivier komt in Breda is een vraag
die nog niet beantwoord kan worden.
Nog voor de eeuwwisseling echter neemt de Bredase gemeenteraad
een principebesluit over de zogenaamde Oost-West-Flank,
waarin ook de rol van water in Breda is opgenomen.
Uiterlijk in 2002, of zoveel eerder als mogelijk is, zal er sprake zijn
van een eventuele terugkeer van water in het Bredase stadshart.

Naschrift:
Het is nu inmiddels 2007.
Morgen zal de haven officieel geopend worden.
Het karwei is nog niet af, maar de opening van dit eerste deel
mag er zijn.
Nu maar hopen dat het morgen wat beter weer is.
Dan wordt het vast een groot feest.



E19

Gister was het behoorlijk raak op de E19 (Antwerpen-Breda).
In de richting van Antwerpen waren 5 vrachtauto’s op elkaar gebotst.
Voor ten minste 1 chauffeur zal dit niet zonder gevolgen blijven vrees ik.
De razende reporter was ‘ter plaatse’.
Dat wil zeggen ik stond een uur lang stil op de E19, ongeveer
een kilometer achter het ongeluk.
Daar heb ik het volgende beeldverslag gemaakt.



Dat er iets ernstigs aan de hand is wordt duidelijk als de hulpdiensten
de file voorbij rijden over de vluchtstrook.
Ze dienen zich van verre aan want ze komen uit de richting Antwerpen.
Ze passeren eerst de file met zwaailicht en sirene richting Nederland
om dan via de vluchtstrook naar het ongeluk te gaan.





Het filebord brandt eigenlijk altijd tijdens de spits, maar vandaag
was het nog correcter dan anders.
Hier het bord in detail:





De file is erg lang.







Er was duidelijk tijd genoeg om allerlei foto-experimenten uit te voeren.







Dan, na ruim een uur naderen we de plaats des onheils.



Het werk van de brandweer: het uit de auto zagen van de chauffeur, zit er op.
De auto’s staan nog op de weg.
Nog net is te zien dat de cabine van de achterste vrachtauto zich volledig in
de voorgaande heeft binnengedrongen.
Een deel van de stoel ligt op straat.



En dan ter afsluiting de kijkfile vanuit Antwerpen.

Mitsuko Uchida

Gister was het feest in het Koninklijk Concertgebouw.
Er was een optreden van het Koninklijk Concertgebouw Orkest
met als soliste Mitsuko Uchida.
De afgelopen jaren heb ik een abonnement gehad en heb
ieder seizoen 5 of 6 voorstellingen gezien.
De meeste waren goed.
Er was er maar 1 minder.

Twee uitvoeringen kwamen boven het toch al hoge maaiveld uit.

De uitvoering van de Berliner Philharmonic onder leiding
van Simon Rattle.
Een van de stukken was een fantastische ‘Gran Partite’.

De uitvoering van gisteravond was de tweede.
Vooral de uitvoering van de eerste symfonie van Brahms
vond ik geweldig.
Het pianospel van Mitsuko leek mij losser dan de vorige optredens
die ik van haar zag.
En dat was positief, zeer positief.
Zo’n inlevingsvermogen, zo’n emotie in die muziek.

Wat zo bijzonder is aan het bijwonen van zo’n uitvoering is dat
er veel meer relief in de muziek zit dan wanneer je naar een cd luistert.
Dat zegt niets over de techniek, dat bedoel ik niet te zeggen.
Het is het samenspel van wat je ziet met wat je hoort.

Je wordt verrast, je hoort een instrument, welk ?
Je gaat op zoek en ja….alweer die prachtige klarinet, die trompet, die cello’s.
Daardoor wordt het een veel fysiekere beleving van de muziek.
Je geniet nog intenser.

Prachtig is het om te zien dat de paukenist na iedere tromroffel
zijn instrument weer opnieuw gaat stemmen.

Opperste concentratie.
En dat is nodig want de complexiteit van deze stukken is enorm.

Prachtig vond ik dan ook de uitspraak van Mozart
die in het programmaboekje wordt aangehaald:

‘De concerto’s houden het midden tussen wat te moeilijk
en wat te gemakkelijk is, ze zijn brillant en liggen goed in het gehoor,
ze zijn natuurlijk van klank zonder dat ze hol zijn.
Hier en daar hebben ze passages die alleen kenners bevrediging zullen geven,
maar ze zijn zo geschreven dat ook de niet kenners
ervan kunnen genieten zonder dat ze weten waarom.’

En dat laatste gebeurde dan ook met mij gisteravond.

De blazers verdienen een extra pluim.
Zij waren gisteravond uitmuntend.



Helaas het seizoen is voor mij ten einde en voor volgend jaar
heb ik geen abonnement genomen.

Kunstvaria

Weer een willekeurige greep uit de kunstgeschiedenis.
Heel gevarieerd.
Allemaal verschillende stijlen, uit verschillende tijden.
Veel verschillende technieken.
Maar allemaal mooi.



Claude Monet, Waterloo Bridge, 1901.

Een waterverf, sorry aquarel.
Dat zie je niet vaak van deze schilder.



Vincent van Gogh, Boomgaard met zicht op Arles, 1888.

Deze keer een tekening.



Leonard Baskin, Pleading warrior, 1961.

Deze meneer kende ik niet.
Is vooral bekend als illustrator maar ook als beeldhouwer.
Deze Amerikaan maakte veel naam met twee (oorlogs-)monumenten.
Zo leverde hij reliefs aan voor het Franklin Delano Roosevelt Memorial.



De naam op dit werk is van Muhammad Zaman, Iran (Isfahan), 1680.
De titel is ‘Judith with the severed head of Holofernes’.


Dit is een bekend thema in de kunst.
Judith (vrouw uit Judea) is de vrouw die er in slaagt om de grote
legeraanvoerder door een guerrillatechniek te verslaan.
Men laat het leger eerst de overwinning behalen en op het moment
dat het leger (en hun aanvoerder) zich veilig voelt,
dronken feest viert, slaat Judith toe.
Het is een bekend bijbelverhaal.
Isfahan is een oude stad in het hart van Iran.
Deze afbeelding is een boekillustratie.



Joe Rosenthal, Old glory goes up on Mt. Suribachi, Iwo Jima, 1945.



Joan Miro, Le Coq, 1940.



Nicolaes Maes, Familieportret, 1676.

Het is misschien niet in Nederland uitgevonden,
maar de portretkunst, van individuen, paren, families en groepen,
kwam in de Gouden Eeuw enorm tot bloei.



Thierry Breton, Danaes.

Zeer gevarieerd beeld uit Sluis.

Na in Brugge te zijn geweest hebben we overnacht in Sluis.
Ook het grootste deel van de zondag zijn we daar nog geweest.
Het slechte weer zorgde er voor dat ten minste delen van die dag
minder geslaagd waren.
Maar toch nog een paar leuke foto’s.



J. H. -de Dikke- van Dale.



De molen van Sluis: de Brak.
In Breda spreek je over kinderen als je het hebt
over een brak of de brakken.
Hier schijnt het van een Frans woord te komen, het heeft
iets met een jacht- of speurhond van doen.







Wildplassers hebben het niet eenvoudig in Sluis.
Mocht u het bordje niet helemaal kunnen lezen,
hieronder de detailopname.
U bent gewaarschuwd!