Kunstvaria

Deel twee van mijn achterlopende serie over kunst.

Er zitten weer heel verrassende zaken tussen.
Vergelijk de landschappen van Turner, Kunikata, Constable,
Somov en Hokusai eens.
De politiek in Botero en Ligorano/Reese.
Het licht van Girard en Schiller.
De rust van de Ming-vasen, Degas en LaChapelle.

Er is weer heel veel te zien.



Takanobu Kobayashi, Dog, 1998.



Ming, Blue and white flask, Yongle period, 1403-1425.



Mahomi Kunikata, Outside, 2007.



Ligorano/Reese, Untitled, 2001.



Lawrence Schiller, Color 3 Frame 18.



Konstantin Andreevich Somov, The strollers rest.



Katsushika Hokusai, Gaifu Kaisei (South Wind, Clear Weather) “Pink Fuji”.



Joseph Mallord William Turner, Mer de glace in the valley of Chamonix,
Switzerland, 1803.



John Constable, Hadleigh Castle, the mouth of the Thames,
morning after a stormy night, 1829.



Jasper Johns, False start, 1959.



Greg Girard, House On Zixia Lu #14, Shanghai.



Forrest Myers, The Wall, 1973.



Fernando Botero, Abu Ghraib 64, 2005.



Edgar Degas, After the bath, 1896.



David LaChapelle, Sarah, Serie Awakened, 2007.



Blue-and-white “Dragon” vase, Period of Qianlong, 1736-1795.

Gandhi quotes

In de Ashram van Gandhi in Ahmedabad heb ik een boekje gekocht
met citaten van M.K. Gandhi.
Daar komt het volgende citaat vandaan:

It is quite proper
to resist and attack a system
but to resist
and attack its author
is tantamount to resisting
and attacking oneself, for we are all
tarred with the same brush,
and are children of
one and the same Creator, and as such
the divine powers within us are infinite.
To slight a single human being,
is to slight those divine powers and
thus to harm not only that Being,
but with Him, the whole world.
1927.

Vrij vertaald:
Het is correct en toegestaan om verzet te plegen tegen een systeem
maar een aanval op de maker/bedenker van dat systeem
staat gelijk aan een aanval op ons zelf.

Want we hebben allemaal dezelfde achtergrond,
zijn allemaal kinderen van dezelfde Maker
en de godelijke krachten in ons zijn oneindig.

Een enkele mens beschadigen betekent
deze godelijke krachten beschadigen en daarmee beschadigen
we niet alleen die ene mens maar de hele wereld.


Jean Tinguely

In de Kunsthal in Rotterdam loopt al even
een tentoonstelling over het werk van Jean Tinguely.
Deze Zwitserse kunstenaar is vanaf de jaren 1970 een bekende
figuur geworden in de kunstwereld.

Hij steefde een zo’n democratisch mogelijke vorm van kunst na.
Daarom werkte hij op allerlei projecten samen met andere
kunstenaars en ontwierp hij kunstwerken waarmee de toeschouwer
op een of andere manier aan de slag kon gaan.
Beweging was misschien wel zijn belangrijkste thema.
Zo maakte hij machines die tekeningen konden maken
en schreef vervolgens een wedstrijd uit om te bepalen
wie het beste kunstwerk kon maken met zijn machine.
Verder maakte hij werken die verder gingen dan kunstenaars als
Kandinsky. Bij Kandinsky lijken de werken haast foto-opnames van
mobiles (nee niet de telefoon). De echte beweging ontbrak.
Niet bij Tinguely. Die maakte machines die echt bewogen en wel zo
dat nooit twee maal dezelfde vorm kon ontstaan.

Ik ben al lang liefhebber van zijn werk en raad iedereen aan
het speciaal rond zijn werk gebouwde museum in Basel te bezoeken.
Of de Kunsthal in Rotterdam.
Daar kocht ik een aantal prentbriefkaarten.

Soms kwamen zijn machines helemaal spontaan tot stand.
Zonder ontwerp maar vaak ook maakte hij tekeningen
in brieven, op tafelservetten of welk stukje papier dan ook.
Later gaan kunstenaars deze manier van werken gebruiken
om hun projecten te bekostigen.

Christo maakt eerst veel schetsen, zeefdrukken enz van een
werk dat hij wil gaan maken.
Verkoopt die en gebruikt vervolgens het geld om de installatie
zoals het inpakken van de Rijksdag in Berlijn te bekostigen.

Hier is een voorbeeld van een schets van Jean Tinguely
in een brief aan Maha Sacher uit 1983.

Dit is een voorbeeld van hoe toeval een grote rol speelt in zijn werk.
Tinguely wordt gevraagd door de zwitserse overheid mee te werken
aan een groot project met veel andere kunstenaars.
Het is de bedoeling dat ze gaan werken in een bepaalde ruimte.
Die ruimte blijkt erg donker te zijn.
Dus maak je een grote lamp.
‘Der Luminator’ heeft lang het centraal station van Basel verlicht.
Het is een machine die licht geeft en continue beweegt.

Der Luminator, 1991.

In Zwitserland bestond/bestaat een grote fabriek waar onder andere treinen
werden gebouwd. De firma heet Von Roll en was/is gevestigd in Olten.
Jean Tinguely kreeg toestemming een fabriekshal die moest verdwijnen
te doorzoeken op bruikbaar materiaal (tandwielen en ander ijzer).
Veel van de tandwielen zijn terecht gekomen in dit werk.
Het beweegt en maakt muziek.

Fatamorgana (Meta-harmonie No. 4), 1985.

Een specialisme van Tinguely waren machines die met veel lawaai
en vuurwerk zichzelf vernietigden.
Daarmee aangevend hoe relatief kunst is.
Kunst is niet perse hoogdravend, ingewikkeld, herheven.
Dit werk leverden nogal wat opschudding op en vestigde
zijn naam.

Ad Petersen/Jean Tinguely, La Vittoria, Milaan 28/11/1970.

Nog een voorbeeld van een ontwerpschets van Tinguely.
Uit een brief aan Maja Sacher.

Ragtime for Maja, 1983.

Verlies/Diefstal

Mijn berichten over Gujarat komen wat langzaam op gang.
Dat komt omdat het einde van de vakantie onbedoeld spannend geworden is.

We vertrokken woensdagavond 14-11 vanuit ons hotel om 21:00 uur locale tijd
naar de internationale luchthaven van Mumbai.
Om 01:30 uur locale tijd vertrok het vliegtuig (op tijd) naar Amsterdam.
Om 06:10 uur 15-11 landden we daar.
Ik heb onderweg niet geslapen.

Binnen een half uur hadden we onze bagage en gingen we naar de treinen.
Eerst naar Dordrecht en vandaar naar Breda.
Ik slaap wat.
De trein in Dordrecht vertrekt om 08:02 uur.
In Breda gaan we uit de trein en lopen naar de taxi standplaats.
Daar kom ik tot de ontdekking dat ik mijn kleine rugzak ben vergeten.
Die ligt nog in de trein.
Ik ren terug naar de trein en stap in een trein die naar Tilburg gaat.
Dat was ook het volgende station van onze trein.
Ik loop door de trein maar kom al snel tot de conclusie
dat dit een heel andere trein is.

In Gilze-Rijen spreek ik een conducteur aan die direct voor mij gaat bellen.
De centrale probeert de conducteur in ‘mijn trein’ te bereiken.
Die heeft net iets aan de hand waarbij de Spoorwegpolitie is ingeroepen.
In Den Bosch hebben ze nog niets gevonden.
Vervolgens ga ik maar terug naar Breda om bij de NS ‘aangifte’ te doen.

In de ochtend is als gevolg van technische storingen het nummer
van de Gevonden Voorwerpen van de NS niet te bereiken.
In de middag wel en in de avond weet men mij te vertellen
dat mijn tas gevonden/terug gebracht is op station Den Haag Centraal.



We zijn daar vanochtend naar toe gegaan en ik krijg inderdaad mijn tas terug.



Dit zijn de spullen die ik terug heb.

Ik ben met deze spullen erg blij: paspoort, telefoon, horloge, dagboek enz.

Wat ik kwijt ben:

– digitale spiegelreflexcamera Nikon D70S met Tamron zoomlens
80 xe2x80x93 200 XR, 4168783;

– een geheugenkaart van 1 gig in de camera, 1 van 4 gig, 1 van 2 gig,
1 van 1 gig en 2 van 256 MB in de cameratas die in de rugzak zat;

– iPod ClickWheel, 40 GB in blauwe plastic hoes,
serienummer 2X438022PQ7 met koptelefoontje;

– geld, Euro’s en Amerikaanse dollars.

Inmiddels heb ik hiervan aangifte gedaan bij de politie.

Dus als je een goedkope camera met en/of geheugenkaartjes en/of iPod
aangeboden krijgt, dan kunnen die van mij ziijn gestolen.

Mijn Indiase roepee heb ik nog:



Alles bij elkaar veel commotie, veel kosten en al mijn foto’s
kwijt van een verder geweldige vakantie.
De komende tijd meer over deze vakantie.

Kunstvaria

Er is de afgelopen weken weer heel veel te doen geweest in de kunstwereld.
Dat leverde weer een schat aan plaatjes op.
Zoveel dat het allemaal niet in een log te vatten is.
En aangezien ik mijn juiste slaapritme nog niet terug heb,
ben ik alvast maar weer begonnen.
Vandaar een eerste deel.
Met een aantal opvallende studies van meesterwerken.
Wel vooral Westerse kunst.



Albrecht Durer, The four horsemen from the Apocolypse.



Alexander Calder, A Universe, 1934.



Antonio Canova, The Three Graces, 1816.



Caspar David Friedrich, Die Jahreszeiten, Der Herbst, 1803.



Domenico Beccafumi, Tanaquil, 1520-1525.



Everett Gee Jackson, Man and Woman with acacia tree, 1932.



Francis Bacon, Second version of study for Bull fight No. 1, 1969.



George Bellow, Men of the docks, 1912.



Georges Seurat, Landscape Island of the Grande Jatte
Study for ‘A Sunday on the Grande Jatte’, 1884.




Georges Seurat, Study for ‘Lighthouse and mariners home, Honfleur’, 1896.



Georgy Gurianov, Baltic Fleet, 1998.

waarom maak je in 1998 nog zo’n schilderij zou je denken.
Digitale fotografie is dan al gemeen goed.
Het zet je aan het denken.



Giovanni Antonio Canal, genaamd Il Canaletto.
The church of San Giorgio Maggiore, 1740-1750.




Gustave Courbet, Le Veau Blanc, 1873.



Henri Matisse, ‘L Odalisque.



Ira Cohen, Jimi Hendrix, 1989.

Dit effect bereikte de kunstenaar met onder andere
het spiegelen van de afbeelding.
De sfeer is wel erg jaren ’60.



Matteo Di Giovanni, The dream of St Jerome.



Draagbaar altaar van Hertogin Gertrude, circa 1044, Duitsland.



Roy Lichtenstein, Explosion, 1967.



Tae Gon Kim, Without Title (dress), 2006.



Valery Grancher, 24h00, 1999.



Vincent van Gogh, Walking couple, 1888.

Reisschema

Het vertrek van onze vakantie komt steeds dichterbij.
Hieronder volgt het reisschema zoals we dat gaan volgen.

Vlucht naar MUMBAI
Vlucht naar RAJKOT
Rit naar DWARKA (245 KM)
Rit naar SOMNATH (200 KM)
Rit naar VERAVAL (6 KM)
Rit naar SASAN (45 KM) THE GIR FOREST
Rit naar JUNAGADH / GONDAL (130 KM)
Rit naar BHUJ (270 KM)
Rit naar DASADA (270 KM)
Rit naar MODHERA / PATAN / BALARAM (250 KM)
Rit naar AHMEDABAD (170 KM)
Rit naar LOTHAL / BHAVNAGAR (220 KM)
Rit naar PALITANA/DIU (260 KM)
Vlucht naar MUMBAI
Vlucht naar AMSTERDAM

Indian summer

Vorig weekend was het weer in Nederland prachtig.
Met de zon, blauwe lucht, de herfstbladeren in alle kleuren
leek het wel een ‘Indian summer’.

‘Indian Summer’ en het veelzijdige noordoosten van de Verenigde StatenEen typisch verschijnsel in het oosten van de Verenigde Staten is de xe2x80x98Indian Summerxe2x80x99. Na de eerste stevige nachtvorst in het najaar stuurt een enorme subtropische luchtstroom – die zich uitstrekt van het Grote Meren-gebied tot de Golf van Mexico – de koude poollucht tijdelijk terug naar het noorden.

Een echte Indian Summer duurt minimaal drie dagen, maar kan het ook wel eens twee weken volhouden. De temperaturen lopen op tot rond de 20 graden Celsius overdag en xe2x80x99s nachts blijft het minimaal boven het vriespunt. Behalve vanwege het heerlijke weer is de Indian Summer geliefd om de spectaculaire herfstkleuren. Die ontstaan doordat de eerste nachtvorst de bomen het sein geeft de voedseltoevoer naar hun bladeren te stoppen.


Tekst van de Djoser web site.




Foto uit Breda.

Erwtensoep !



We moeten niet gelijk doorslaan,
maar het is de afgelopen dagen een stuk kouder geworden.
Vooral de wind maakt het weer erg guur.
Afgelopen zondag heb ik toevallig mijn eerste eigen gemaakte
(nou ja, door mijn moeder dan toch)
erwtensoep gegeten.
Heerlijk.
Past voortreffelijk bij dit weer.
Smakelijk.

Prive archeologie

Mijn etui voor mijn sleutels begint nu wel erg te slijten.
Tijd om eens een nieuwe te kopen.
De vraag die bij me opkwam was “hoe lang heb ik dat ding nu precies?”.
In het etui, in een geheim vakje ligt het antwoord in de vorm
van de rekening.
Het etui is gekocht bij Frumau.
Op de hoek van de Lange Brugstraat in Breda.
Inmiddels bestaat de zaak al niet meer.
Het etui is gekocht op 15 maart 1997.



De rekening begint ook al aardig te verslijten.
Het etui kostte toen 109 Nederlanse guldens.
49, 30 Euro ongeveer.
Het is van leer en heeft dus 10 jaar,iedere dag dienst gedaan.
Niet slecht.
Het andere bedrag (215 Euro) betreft mijn portemonnee.
Die gebruik ik ook dagelijks maar heeft niet zoveel te lijden gehad
als het sleuteletui.
De portemonnee gaat nog wel een aantal jaren mee.

Voorpret !

De televisieserie van Michael Wood: The Story of India,
wordt op dit moment uitgezonden op Belgie 2.
Deze BBC-serie naar aanleiding van 60 jaar onafhankelijkheid
van India en Pakistan laat in een aantal delen de geschiedenis
van dit sub-cintinent zien.
Gisteren het eerste deel gezien (opgenomen van zaterdagavond).
Mooie beelden, veel herkenning.





Het weer van gisteren.

Gezien



Het tweede deel heb ik nu ook gezien.
Een hele zit.
Het is een enorm project geweest.
Interessant voor geschiedschrijvers want het laat zien
hoeveel moeite de Duitsers hebben met hun verleden.
Zeer moeilijk bespreekbaar komt de Tweede Wereldoorlog
en het fascisme aan de orde.
Niet alle 13 delen zijn even sterk.
Soms trekt de filmtechniek de aandacht.
Maar meestal niet heel bijzonder.
Het is geen film van een groot cineast.
Maar de combinatie van zelfonderzoek, de omvang, het acteerwerk,
het redelijk geschreven verhaal enz
maken het de moeite waard.
Niet beter dan het eerste deel.

Op naar deel drie.

Kunstvaria

Ook deze week weer een prachtige serie kunstwerken.



Alfred Wertheimer, “Elvis at 21, going home on the train to Memphis.”, July 4, 1956.



Anthony van Dyck, Portrait of Luigia Cattaneo Gentile.



Arno Rafael Minkkinen, Self-Portrait.



Artist Unknown, Five serving dishes with persimmon design, Japans,
Momoyama-Edo periode, 1600xe2x80x931620.


‘Persimmon’ is een bomensoort en de naam van de eetbare vruchten.



Francis Bacon, Study from the human body, man turning on the light.



Francisco Goya y Lucientes, Two Men Fighting, 1817xe2x80x9320.
Sheet 73 from album images of Spain.




Jan Wolkers, Amsterdam, Auschwitz monument.



Ludvic, Rhapsody IX, 2007.



Marion Post Wolcott, Business managers of plantations
paying off cotton pickers on saturday in plantation store,
Mileston, Mississippi Delta, 1939.


Ik heb nog niet veel foto’s gezien die zo effectief de rassenrelaties
in het zuiden van de Verenigde Staten laten zien als deze foto.



Mark Rothko, Entrance to subway, 1938.



Jean Auguste Dominique Ingres, Napoleon I on his imperial throne, 1806.



Artist unknown, Afghanistan, Open work panel with representation of people.

Een tentoonstelling van Afghaanse kunst is nu te zien
in de Nieuwe Kerk in Amsterdam.



Raqib Shaw.



Rembrandt van Rijn, Self-portrait with beret and two gold chains, 1642-1643.



Robert Birmelin, Fire on 7th avenue.



Rondal Partridge, Pave it and Paint it green, ca 1965.



Rosemarie Beck, House of Venus III, 1957.



Vincent van Gogh, Walking couple, 1888.



Yue Minjun, Execution, 1995.



Yue Minjun, Musician, 2003.

De lachende gezichten zijn typerend voor het werk van Yue Minjun.
Het werk Execution wordt dan wel heel schrijnend als je weet
dat dit een Chinese kunstenaar is.

Voorpret !

Ben nog eens door de vreemde valuta heen gegaan.
Ik had nog wat geld liggen uit India.
Ik hoop dat het nog geldig is.
Veel is het overigens niet.
De wisselkoers is onngeveer:
1 Euro= 56, zeg maar 55 Indiase Rupee
1 US $=39,5 zeg maar 40 Indiase Rupee

Dat wil zeggen dat mijn kapitaal 305 Rupee ongeveer 5,40 Euro is.



Overigens zal de oplettende luisteraar zien dat er een verkeerd
muntje tussen de rupee en paise ligt.

Jos

Onlangs (8 september 2007) kende cafe de Beyerd in Breda 3 jubilea:
40 jaar uitbater van het cafe: Piet de Jongh
25 jaar achter de bar van de Beyerd: Jos
15 jaar kok in restaurant de Beyerd: Piet



Jos was verzocht om voor dit feest (was het zijn eigen idee ?)
zijn top 10 uit te kiezen en te presenteren op het feest.
Dat deed hij op zijn eigen bekende wijze.
Negen van de 10 nummer horen we dan ook regelmatig in het cafe.
Voor ons dus niet veel verrassingen maar
wel veel instemmend geknik.

Hier volgt het lijstje:

 Del Amitri  Nothing ever happens
 Buena Vista Social Club  Chan chan
 Cranberries  Just my imagination
 Rolling Stones  Wild horses
 Counting Crows  Hard Candy
 Eric Clapton  Hoochie coochie man
 John Lee Hooker  Boom Boom
 Van Morrison  Brown eyed girl
 Tom Waits  Tom Traubert's blues (Waltzing Matilda)
 Joep Peeters  Uit de weg



En het lijstje verscheen ook op CD
Maar op je iPod is hij ook erg goed.



Kort commentaar op de nummers:
Del Amitri
prachtig, zo’n trieste tekst en een opgewekt nummer
Buena Vista Social Club
de trompetsolo doet het helemaal
Cranberries
onverwacht nummer, ze hadden betere nummers
dit nummer hoor ik ook niet zo vaak in de Beyerd
Rolling Stones
Ik ben geen kenner van hun werk maar dit is hun beste nummer
Eric Clapton
Leuk
John Lee Hooker
Klassiek, dit moet je kennen
Van Morrison
niet zijn beste werk maar wel iconografisch
iedereen kent het
Tom Waits
mooi maar niet echt zijn stijl, te glad, maar mooi
Joep Peeters
hoort in de carnaval top drie

Van mij mag je de lijst van boven naar beneden
of van beneden naar boven lezen.
De maker heeft de lijst van 10 naar 01,
van boven naar beneden genummerd.