09/11/2007

Posted on by

09/11/07: AHMEDABAD / LOTHAL /
BHAVNAGAR (220 KM)
AT LOTHAL IS EXCAVATED SOME YEARS BACK,
IS A SETTLEMENT OF THE HARAPPAN ERA
DATING AS FAR BACK AS THE 2ND MILLENIUM
B.C, EXCAVATIONS HAVE REVEALED
THE REMAINS OF WELL PLANNED BRICK BUILT CITY
WITH UNDERGROUND DRAINAGE SYSTEM
AND WELL DEFINED LIVING AREA
WITH IN HOUSES MANY ARTEFACTS
HAVE ALSO BEEN UNEARTHED
LATE AFTERNOON AT BHAVNAGAR
VISIT TAKTESHWAR TEMPLE AND LOCAL MARKET.
OVER NIGHT NILAMBAG PALACE / BHAVNAGAR

09/11/2007 Vrijdag

Vandaag rijden we vanuit een rustig Ahmedabad naar Bavnagar.
Ons laatste paleisje op deze vakantie.



Eindafrekening Sarovar Portico.

Eerst stop: Lothal.
Een nog erg onbekende plaats in de Westerse wereld.
Maar dit is een van de opgravingen
van een van de oudste beschavingen op aarde.
De drie oudste beschavingen bevonden zich in China,
tussen de Eufraat en de Tigris (Syrixc3xab)
en aan de Indus (op de grens van Pakistan en India).















Er is weinig info beschikbaar ter plaatse
en dat maakt het duiden voor een amateur als ik erg moeilijk.
De site is niet groot maar wel een van de grootste in India.
Grotere sites zijn in Pakistan te zien:
Harappa en Mohenjo-Daro bijvoorbeeld.





Lower town
The lower town which occupies a major part of walled city
was divided in three segments namely bazaar in the north
industrial area in the west and residential quarters in north-
west. Particular mention may be made of 3 rooms-shops of
coppersmith and shell workers and merchants house with
six rooms in the bazaar street private residences had neatly
builet kitchens and brickpaved baths each having outlet for
water a bronze smithy is indicated by a cluster of paved sumps
and pot furnaces noticed at northern end of the city.

Lage stad
De lage stad beslaat een groot deel van de ommuurde stad en
was verdeeld in drie delen namelijk de bazaar in het noorden,
het industrieel gebied in het westen en de woningen in het noordwesten.
Vermeldingwaardig zijn de 3-kamer winkels van de koperbewerkers
en de schelpenbewerkers, het huis van een handelaar met 6 kamers
In de bazaar straat hadden de huizen keurige keukens en baden die
bestraat waren en elks had een waterafvoer.
Een bronssmederij kan herkend worden aan een groep zinkputten
en ovens in het noorden van de stad.



Helaas is op vrijdag het museum bij de site in Lothal dicht
en helaas had de reisorganisatie dat ons tevoren niet verteld.
De gids deed alsof hij verrast was maar dat geloof ik niet.
Je moet voor het museum entree betalen
en op andere plaatsen snelde hij (Manu) vooruit
om dat te doen en de kaartjes daarna aan ons te overhandigen.
Hier nam hij de moeite niet.
Jammer want van deze cultuur is weinig echt bekend.
Men heeft het schrift nog niet ontcijferd.
Ieder stuk informatie, en waar kun je dat anders krijgen
dan in dit museum, draagt bij tot een betere beeldvorming.















Deze folder kregen we van een meneer die voor het museum zat
en ons informeerden over het feit dat men gesloten was.







Vandaag is het weer warm.
We zijn rond 10:00 uur bij de site in Lothal
en gaan er rond 11:30 uur weg.
Heel warm.



Het paleis waar we vannacht verblijven, Nilambag Palace,
is een prachtig gebouw.
Gebouwd in 1855 (of zo ongeveer).
We hebben een ruime kamer met twee losse bedden,
met baldakijn maar zonder hemel.
Dat is beter als het warm is.
De badkamer is ruim, blauw.









Rekening van het internetten.



Om 16:00 uur naar een tempel gegaan.
Het ging in dit geval niet zozeer om het gebouw
als wel om het uitzicht.





Daarna naar een markt.
In het begin was het nog niet zo druk maar dat duurde niet lang.
Veel mensen die met de hele familie nog even vuurwerk gingen kopen.
Stickers zijn helemaal in.
Blijkbaar ook het uitknippen van je naam uit een stickervel.
Een maakte een xe2x80x9cMxe2x80x9d voor mij en een xe2x80x9cLxe2x80x9d voor L.



Als we in de buurt komen stoten mensen elkaar aan.
Ze kijken ook naar je, soms met open mond.
Alsof ze nog nooit iemand uit het westen hebben gezien.
Bizar.
Het was allemaal heel ontspannen
en het ging er erg gemoedelijk aan toe.

















Op een gegeven moment hadden we allebei een privxc3xa9-bedelaar
achter ons aanlopen.
Een albinovrouw met dito kind op de arm.
Kind schaars gekleed.
De ander, een al wat oudere vrouw.
Op een gegeven moment gaan ze wel weg.













Men wil ook hier graag op de foto.
Of ze dat doen omdat ze denken dat ik dat leuk vind (en dat is ook zo).
Of omdat dat een manier is om in contact te komen met ons.
Misschien vinden ze het ook wel leuk.
Soms doen ze het uit een vorm van baldadigheid.
Ik weet het niet.
Erg leuk was het in ieder geval en het werd steeds drukker.













We zitten nu xe2x80x98romantischxe2x80x99 te eten in het Garden Restaurant.
Het is 20:45 uur en het is net of het 00:05 uur is met Nieuwjaar.
L schrikt steeds van het vuurwerk.
Het knalt en flitst.
Morgen om 05:00 uur hebben we onze wake-up call.
De tuin stroomt steeds voller met gasten steeds met al hun kinderen
(sommige nog erg jong), familieleden, vrienden en kennissen.
Prachtig gekleed.
Tijd om weg te gaan.
Happy Diwali !





Nationaal scheepvaartmuseum

Posted on by

Afgelopen week hebben bekenden van mij een bezoek gebracht
aan het Nationaal scheepvaartmuseum in Antwerpen.
Daar werden de volgende foto’s gemaakt:





Zeemeerpaard ?



Vliegende Hollander ?





















Helaas was ik er zelf niet bij
dus heb ik niets toe te voegen aan de mooie foto’s.
Ik moet binnenkort maar eens zelf op bezoek gaan.

Zheng He

Posted on by

Van deze Chinese meneer had ik nog nooit gehoord, Zheng He,
totdat ik ‘Geschiedenis in het groot’ beluisterden.
Deze Chinese ontdekkingsreiziger (!) heeft al ruim voor
‘onze’ grote ontdekkingsreizigers, vele tochten gemaakt.

Wikipedia zegt onder andere het volgende:

In 1405 leidde Zheng He een enorme vloot van 62 jonken en meer dan 100 kleinere scheepjes, met in totaal ongeveer 28.000 bemanningsleden, naar het verre Calicut in Zuid-Indixc3xab. Bij latere expedities, tussen 1407 en 1433, deed hij 40 landen rond de Indische Oceaan aan, tot in de Rode Zee en de Swahilisteden in Oost-Afrika.



Nu ben ik voor het eerst een artikel over deze zeevaarder tegengekomen.
Dat kun je dus hier vinden:

Rebuilding a Treasure Ship
by Mara Hvistendahl

In its 15th-century navy, China discovers a model for its new global ambitions.



Using many 15th-century techniques, shipbuilder Fang Jiebo works
on what will become one of the ribs of a reproduction
of a massive “treasure ship” captained by the Muslim eunuch explorer Zheng He.
Modern Chinese officials want to use Zheng He’s legacy to shape perceptions
of their country’s rise to global prominence.

An improbably small worker in gray coveralls tugs at a thick iron chain,
his mouth set in a resolute line.
The chain extends to an overhead pulley and back down to the midpoint
of a massive square log that the worker is slowly, excruciatingly trying
to turn on its side.
Few tasks are too gargantuan in today’s China, but this is a bit much.
The log is 52 feet long and weighs more than eight tons.

Finally, it tips over with a resounding thump.
Once this log is sanded and varnished, it will become part of a titanic reproduction,
based partly on archaeological evidence, of a boat captained by Zheng He,
China’s legendary fifteenth-century explorer.
T. J. Jia smiles approvingly from under his white supervisor’s hard hat.
A good-humored man with wide-set eyes, his supple leather jacket
and flawless English hint at a privileged background.
He is a former Chinese foreign ministry official with an MBA
from the Garvin School of International Management in Arizona.
He stands in a large, hangar-like warehouse.
Outside, the brown waters of the Yangtze River roil by.
“We’ve had to import balau wood from Malaysia,” Jia says apologetically.
“We don’t have it in China anymore. The forests are gone.”

This is just a slight inconvenience.
Jia is deputy general manager of Dragon Boat Development Company,
which is overseeing the project with the city of Nanjing.
With a $10 million budget and a three-year timeline,
he can afford to import wood for historical accuracy.
The company even uses many fifteenth-century construction methods,
which explains why the tiny workman uses a pulley instead of a forklift.

The story of the boat now being reconstructed begins in 1402,
when a dynamic young prince named Zhu Di ousted his brother by force,
usurping the Ming throne.
For centuries, China had been dominated by Confucian advisors
who convinced the emperors to spurn international commerce and look inward.
Referred to as the Yongle (meaning “eternal happiness”) emperor,
Zhu Di wanted to reinstate foreign trade, invite in foreigners,
and unite “the four seas”–what China then saw as the rest of the world.
The following year, he ordered the construction of a fleet
larger than any in history, with 317 boats.
Its centerpieces were majestic “treasure ships,”
named for the wealth of goods they carried.
According to historical sources, each ship boasted a tall, curled prow,
nine staggered masts, and 12 red silk sails.
Watertight compartments carried porcelain, silk, and tea
for trading with distant lands.
It is unclear how many such ships Zhu Di’s initial fleet included–
a novel from the period suggests there were four–
but each was apparently more than 400 feet long,
or four times the length of Columbus’s Santa Maria.

The man the emperor chose to captain the voyages,
a Chinese Muslim eunuch from among his closest advisors,
was as imposing as the fleet he led.
Standing over six feet tall, Admiral Zheng He had distinguished himself
in an offensive against the Mongols in 1390 and again
when the emperor seized China’s throne.
As head of the fleet from 1405 to 1433, Zheng He led explorations of Vietnam,
Siam, Malacca, Java, India, Sri Lanka, Arabia, and other lands.
He commanded 27,000 sailors, along with doctors, astrologers, translators,
and pharmacologists.
Eighty years before Vasco da Gama rounded the Cape of Good Hope,
Zheng He reached eastern Africa.
Before the death of the Yongle emperor and subsequent political shuffling
put an end to his voyages, China ruled the seas.
“We have traversed more than one hundred thousand li [around 25,000 miles]
of immense waterspaces and have beheld in the ocean huge waves,
like mountains rising sky-high,” boasts a tablet Zheng He had erected
in Fujian in 1432, near the port from which he sailed.

In 1424, the Yongle emperor died.
Zheng He followed him in 1433, at age 62, dying at sea of unknown causes.
In the next few decades, the Chinese elite began to question the cost
of maintaining a large fleet.
Just as Europe was launching its own maritime expeditions,
power reverted to the Confucians, who scaled back the shipyard’s operations
and eventually banned maritime trade altogether.
By the next century, China had again closed out the world.

Zheng He’s legacy endures in the Fujian tablet,
which was erected shortly before his death.
“We have set eyes on barbarian regions far away,” it reads,
“hidden in a blue transparency of light vapors, while our sails,
loftily unfurled like clouds day and night, continued their course
[as rapidly as] a star, traversing the savage waves
as if we were treading a public thoroughfare.”

Once the replica treasure ship is completed,
its planners intend it to follow a similar course,
retracing Zheng He’s voyages.
And, like its Ming predecessors, the ship will one day be part of a fleet.
Dragon Boat is already fielding orders–
a cultural bureau from New York’s Chinatown is among those expressing interest.
When asked about the future, Jia smiles.
“We will build another one,” he says. “And another one. And another one.”

Mara Hvistendahl is a freelance writer based in Shanghai.

xc2xa9 2008 by the Archaeological Institute of America
http://www.archaeology.org/0803/abstracts/zhenghe.html

Gianmaria Testa

Posted on by

De komende tijd ga ik naar een concert van Gianmaria Testa.
Daarom alvast een kort verhaal over hem.

Jarenlang zag Gianmaria Testa de treinen komen en gaan.
Als stationschef van een klein Italiaans provinciestadje brachten de treinen
passagiers met verhalen mee.
xe2x80x99s Avonds maakte hij van die verhalen kleine liedjes.
Hij had er twintig jaar voor nodig om genoeg moed bij elkaar te rapen
en zijn liedjes op te nemen.
Vanaf dat moment,zoxe2x80x99n elf jaar geleden, groeide zijn reputatie
van het bestbewaarde muzikale geheim van Italixc3xab
tot een van de belangrijkste xe2x80x98cantautorexe2x80x99, de Italiaanse versie
van de singer/songwriter.
Het was een lange, langzame weg naar succes,
een reis die nog altijd niet ten einde is.

Zijn nieuwste CD xe2x80x98Da questa parte del marexe2x80x99
is op te vatten als een conceptalbum.
Het thema is een poxc3xabtische kijk op moderne migratie,
en de veranderende ideexc3xabn omtrent volk en vaderland
en hoe het is om ontworteld te zijn.
Zonder overigens in politiek pamflettisme te vervallen.
De afzonderlijke liedjes zijn meer als hoofdstukken in een roman.
De albumtitel laat zich vertalen als xe2x80x98Aan de andere zijde van de zeexe2x80x99,
de andere kant van de Middellandse Zee waar tallozen
de oversteek wagen op zoek naar een beter bestaan.
Gianmaria Testa bracht als laatbloeier elf jaar geleden
zijn eerste plaat xe2x80x98Montgolfixc3xa8rexe2x80x99 uit. Hij schreef al twintig jaar liedjes
en begon voorzichtig met optreden in zijn geboortestreek rondom Piemonte.
Het succes groeide langzaam, hij speelde vaker door heel Italixc3xab
en brak in 1997 door in Frankrijk met een reeks uitverkochte concerten
in het Walhalla van het chanson, het Parijse lxe2x80x99Olympia.
Hoewel bijna 40 jaar oud, werd hij gezien als een exponent
van de nieuwe generatie Italiaanse zanger/liedjesschrijvers.
Inmiddels is Testa een vaste waarde in het Italiaanse muzikale landschap.
Een vergelijking met Paolo Conte, ook zoxe2x80x99n zanger met een doorleefde stem,
ligt voor de hand.Toch zijn de verschillen groot.
Waar Conte een melancholieke mopperkont is,
is Testa meer een observator van de kleine dingen des levens.
Zo weet hij op xe2x80x98Da questa parte del marexe2x80x99 het verdriet
van de ontheemden in een paar kleine beelden te vangen.

Vrij naar de web site van Klassieke Zaken.

Als je hem wilt zien en horen:
Uitzending gemist.nl, de uitzending van vorige week.

Grammy

Posted on by

Onlangs waren er weer de Grammy’s.
De grote Amerikaanse muziekprijzen.
Opvallend was het ‘Album of the year’.
De prijs ging naar Herbie Hancock met ‘River: the Joni letters’.
Dit album heb ik besproken op 23 september van vorig jaar.
Daar staat een nummer op dat zo prachtig gezongen wordt.
De zangeres is Luciana Souza. Het nummer is Amelia.



Herbie Hancock, Luciana Souza, Amelia.

Ik heb de prijzen eens bekeken en kwam een paar ‘vreemde’ categorieen tegen.
Wat denk je van:

Best rock or rap gospel album.
Best Tejano album.
Best Norteno album.
Best native American music album.
Best Polka album.
Best surround sound album (blijkbaar is dat geen muziek).
Best Hawaiian music album.

Overigens was ‘River’ ook Best contemporary jazz album (best hedendaags
jazz album) en won Joni Mitchell zelf de ‘Best pop instrumental performance’
met het nummer ‘One week last summer’.




Joni Mitchell, One week last summer.

Kunstvaria

Posted on by

Zijn de krenten al uit de pap.
Nee hoor, hier nog een paar bijzondere werken in de kunstvaria van deze week.



Norman Jean Roy, Hilary Swank, March2005.

Los van het athletische lichaam van de actrice Hilary Swank
is het moment waarop deze foto is genomen perfect.
De stand van de armen en benen maakt dit een bijzondere foto.



John White, A fire ceremony, 1585.

Dit is niet het mooiste werk over indianen maar wel een van de oudste.
Dit werk is uit 1585 dus nog geen 100 jaar na de ontdekking door Columbus !



Joseph Mallord William Turner, Regulus, 1828.

Turner is hot bij verzamelaars.
Vandaar dat veel werk heel regelmatig te zien is.



Pablo Picasso, Harlequin with folded hands, 1923 (gedeelte).

Kleuren en tekening lopen hier niet synchroon.
Dat fascineert me om de een of andere reden altijd.



Robert E. Peppers, Cross rose, Hush Harbor series, 2002.



Rudolf Balogh, Shepherd with dogs (Hongaarse herder met honden)
Juhsz Kutyxc3xa1ival, 1930.

Foto met verhaal

Posted on by

De onderstaande foto is van Bani Abidi, een Pakistaanse videokunstenares.
Ik ken haar werk niet maar deze foto en de toelichting die ik er bij las
is wel heel bijzonder.
Pakistan is niet de grootste democratie in de wereld.
Verkiezingen worden er wel gehouden maar niet probleemloos.
Zie het nieuws vandaag met 27 doden en negentig gewonden
bij een kieskantoor in Parachinar.
Twee dagen voor de verkiezingen.
De kunstenares heeft de ruimte laten nabouwen van waaruit
typisch machthebbers toespraken houden.
In dit geval met Pakistaanse vlag en een portret van Jinnah,
de Pakistaanse vader des vaderlands.
Dit tafereel heeft ze opgenomen op video en voorzien van een geluidsband
waarop een speech wordt afgestoken.
Feit is dat de persoon die de toespraak houdt niet te zien is.
Deze video werd vervolgens in openbare gelegenheden getoond
in Lahore, Pakistan en vervolgens maakte Bani Abidi foto’s.
Hieronder is zo’n foto te zien.
Hoe machthebbers mensen in hun greep houden ook als ze zelf
physiek niet aanwezig zijn.



Bani Abidi, The Address (De toespraak), 2007.

Kunstvaria

Posted on by

Eerst een stukje over een paar afbeeldingen die om de verkeerde
redenen in het nieuws zijn.



Vincent van Gogh, Kastanjetakken in bloei, 1890.

Dit werk is deze week in Zwitserland gestolen.



Lucas Cranach de oudere, Venus, 1532.

Deze afbeelding is in Londen verboden door de organisatie van de metro.
Te bloot.

08/11/2007

Posted on by

08/11/07:
FULL DAY SIGHTSEEING OF
AHMEDABAD,
VISIT GANDHI ASRHAM (THIS QUIET
AND PEACEFUL RETREAT WAS SETUP
BY GANDHIJI IN 1915. AS A
SATYAGRAHA ASHRAM ON THE BANK
OF THE RIVER SABARMATI.
HIRDAY KUNJ, THE SIMPLE COTTAGE
WHERE HE LIVED IS NOW A NATIONAL MONUMENT
AND PERSERVED AS IT USED TO BE
IN HIS LIFE TIME
A STUDY CENTRE, LIBRARY AND
SON-ET-LUMIERE OFFER
INTERESTING ELEMENTS IN HIS ASHRAM.),
CALICO MUSEUM ( ONE OF THE BEST MUSEUM
ON TEXTILES IN THE WORLD
WITH RARE COLLECTION OF TEXTILES
FROM THE 17TH CENTURY ONWARDS.
OLD WEAVING MACHINES, EXQUISITE FABRICS,
BROCADES AND EMBROIDERY ARE ON DISPLAY),
HATTESINGH TEMPLE ( BUILT IN 1848)
THIS JAIN TEMPLE IS THE BEST KNOW
OF THE CITYxe2x80x99S MANY ORNATE JAIN TEMPLE
BUILT IN WHITE MARBLE
WITH RICH ORNAMENTATION BY A JAIN MERCHANT
THIS TEMPLE IS DEIDCATED TO DHARMANATH,
THE 15TH JAIN TIRTHANKAR),
JUMMA MOSQUE (BUILT IN 1423 BY
THE FOUNDER OF AHMEDABAD.
THIS MOSQUE IS BUILT IN YELLOW SAND STONE
AND IT STANDS ON THE 260 PILLARS
WHICH SUPPORT 15 DOMES A STAGGERED ELEVATON),
SIDDI SAYEDMOSQUE (ENCLOSED
BY THE PLESENT GARDEN IN THE CENTRE OF THE CITY.
THIS SMALL MOSQUE IS KNOWN
FOR ITS DELICATE AND EXQUISITE
TRELLISES AND STONE WINDOW
TRACERY. WOODEN MODELS OF THESE
ARE EXHIBITED IN NEW YORK
AND KENSINGTON MUSEUM ),
ADALAJ STEP WELL (BUILT IN 15TH CENTURY
MAHARANI RUDA DEVI)
OVER NIGHT SAROVAR PORTICO / AHMEDABAD

08/11/2007 Donderdag

Ik gebruik de achterkantjes van de toelichting ook maar als schrijfruimte
want anders heb ik misschien te weinig plaats voor aantekeningen.



Donderdag, de laatste dag voor Diwali.
We staan te wachten voor het Calico museum.
De uitlaatgassen nemen weer langzaam de lucht over.
Al is het nog xe2x80x98rustigxe2x80x99 en al waait het een beetje.
Geen camera, geen tas, mag mee naar binnen.
Op het eerste gezicht een beetje ouderwets.
We zien wel.



In het museum heb ik wat kaarten gekocht.
De aardige meneer stak de kaarten in enveloppen.
Alleen zag ik toen niet dat de meeste kaarten
niet echt mooi meer waren.



We krijgen weer een lesje xe2x80x98India voor beginnersxe2x80x99.
De gids (Manu) wilde zekers zijn dat we het museum in konden.
Dus om 09:30 uur stonden we voor de poort.
Vanaf 10:00 uur mag je daar door en krijg je een nummertje.
Dan da je naar binnen waar je je naam, adres, beroep en handtekening
mag zetten om vervolgens te wachten.
Nu wachten we niet alleen.
Ook van het museum staan er mensen te wachten op het begin.
Vervolgens gaan we door het museum op een slentersnelheid
waarbij we vakkundig tegen worden gehouden als we te snel gaan
of opgejaagd worden als het te langzaam gaat.
Twee dames zorgen ervoor dat de groep bij elkaar blijft.
De lichten worden steeds voor je aangedaan en
achter je gaan ze gelijk weer uit.
De gids die de rondleiding doet spreekt nauwelijks Engels.
Verder dan de streek en eeuw van het voorwerp komt hij niet.
Als de rondleiding is afgelopen (dacht ik)
gaan we in strompelsnelheid van het tentoonstellingsgebouw
naar de receptie.
Je weet wel met die kleine ruimte met boeken voor de verkoop
waar ik voor de rondleiding niet mocht rondlopen.
Daar gaat de rondleiding weer verder.
Een hele afdeling met handwerktechnieken.





Was er ook nog iets leuks ?
Ja, de gebouwen van het museum zijn samengesteld
uit originele onderdelen van oude huizen.
Bijna alles, vloeren, muren, plafonds, alles is binnen en buiten
uitgevoerd om je het idee te geven dat je in een oud huis, een tent
of een tempel bent.
Geweldig gedaan!
De collectie is fantastisch.
Textiel conserveren is erg moeilijk.
Hier vind je alles van sjaal, saree, vloerkleden, tempelaankleding,
kamelenzadels, kleding en bekleding van de ossen en ossenwagen,
kleding, torans, wandbekleding, noem het maar op en het is er.
En vaak in grote aantallen.





Er was een prachtig stuk uit Nepal en xe2x80x98kledingxe2x80x99 voor
een paardendans uit Orissa.
Heel, heel erg de moeite waardxe2x80xa6
xe2x80xa6maar moeite moet je er voor doen.

Op deze dag hebben we een aantal moskeexc3xabn bezocht.
De decoratie is duidelijk op elkaar gexc3xafnspireerd.



‘Tree of life’ van binnen uit.









‘Tree of life’ van buiten af gezien.



Volgens mij is dit de Amrutvarshini Vav.









Naast de Vav stond ook nog een moskee.
Die heb ik ook nog bekeken.





Op ons verzoek hebben we ook de xe2x80x98Dutch tombsxe2x80x99
(=Nederlandse graven) bezocht.
Nederland had vroeger een handelpost in Ahmedabad.
Een aantal mensen die in die tijd hier gestorven zijn,
zijn er ook begraven.
De graven liggen is een xe2x80x98amusementsxe2x80x99 park.
Alle toegangen waren min of meer dicht maar
xc3xa9xc3xa9n deur kregen we open.
De graven in verschillende stijlen
liggen mooi op een heuveltje.
Teksten op de graven zijn nauwelijks herkenbaar
op een xe2x80x98Hier Leytxe2x80x99 na.
De graven worden gebruikt als slaapplaats
voor sommige bewoners van de stad.









We hebben ook nog 2 moderne gebouwen van buiten bekeken.
Een is er ontworpen door xe2x80x98Le Corbusierxe2x80x99.

Vervolgens hebben we een ontmoeting gehad
met Dhr. Randhir Singh Vaghela van Garha tours & travels.
Met hem heb ik
de hele voorbereiding voor de vakantie,
via email geregeld.
Prettig persoon.
We hebben afgesproken in contact te blijven.





‘Spiekbriefje’ voor de riksjarijder en/of portier van het hotel.

In de namiddag met de riksja naar Manek Chowk gegaan.
Doordat het de laatste dag voor Diwali is,
was het erg druk en kon de riksja er niet helemaal komen.
Maar te voet is het geen probleem.
Het aantal mensen is overweldigend.
Er wordt gekocht: vuurwerk, kleding en allerlei sieraden.
Maar ook groente en fruit en alles wat je maar kunt bedenken.
Rond dit plein (? Manek Chowk),
waarvan ik niet helemaal zeker ben of we er wel zijn geweest,
aangezien er maar beperkt straatnaambordjes te vinden zijn
en hier bijna alles in Gujarati staat geschreven,
vindt je de zogenaamde polxe2x80x99s.
Huizen uit het verleden waar meerdere groepen mensen samenwoonden.
De voorlopers van appartementsgebouwen zal ik maar zeggen.
De huizen die wij gezien hebben zijn in slechte staat
maar het is nog te zien dat dit prachtige huizen geweest zijn.

Jama Masjid bezocht en nog meer markt, markt en markt.
Toen de riksja terug naar het hotel.



De moskeeen in India zijn vaak grote ommuurde open ruimtes.
Het is er tenslotte vaak goed weer.
Omdat de zon ook te warm kan zijn worden er doeken gespannen
waaronder je uit de zon kunt bidden.
Is wat comfortabeler.











In het hotel is vanavond een personeelsfeest
dus ons gebruikelijke terras kan niet.
Na overleg werd een speciaal terras voor ons opgezet.
Opzij van het hotel.

Gegeten hebben we bij Green House.
Dit is het buitenrestaurant bij een van de grote,
betere hotels in de stad: The huose of MG.
Je kunt er Gujarati eten.
Ook pizza of iets dergelijks.
Maar we wilden nog eens Gujarati eten.
Heerlijk.
Kosten 500 RP.



Dan met de riksja terug naar het hotel.
We zijn moe.

08/11/2007

Posted on by

De kranten in Ahmedabad.
Ons bezoek aan Ahmedabad was heel kort na het uitroepen
van de noodtoestand in Pakistan.
Er werd toen nog gedacht dat dit werd gedaan
om de verkiezingen te voorkomen.
Mevrouw Bhutto leefde toen nog.
Ik trof er de volgene interessante artikelen aan:





Maar er was ook een aardbeving geweest.
Nog wel in het gebied waar wij ook waren.







Verder kent men er net als in Nederland problemen met vuurwerk.

De staat van beleg begon met het ontslag
van een rechter door President Musharraf.




De kop van The Times Of India,
een grote krant in India,
werd op deze dag versierd met afbeeldingen van een Toran


India kent ook conflicten waar we helemaal niets van horen.
Eenmaal terug in Nederland hoorde ik later een verslag van
Wilma van der Maten (correspondent In India voor NOS) over het conflict
dat in het volgende krantenartikel wordt beschreven.





Hier zijn dorpelingen vermoord door militia van politieke partijen.
Ik weet er het fijne niet van maar dit lijkt me erg eng.
De beelden van Kenia komen voor de geest.

Goede week voor de muziekindustrie

Posted on by



All things come in waves, Arid.
Deze Belgische popgroep maakt zoals altijd erg aangename luistermuziek.
iTunes herkent de muziek als Alternatief. Maar dat is meer iets voor REM of Coldplay
Dit is gewoon eenvoudige luistermuziek.
Ik heb wel gelijk een kaartje voor hun concert in de Mezz gekocht.
27 Maart.



Doing the dishes, The Nits.
Kwaliteitspop.



Eldorado, Michiel Borstlap.
Heel dansbare jazz.
Zeer luisterbaar.
Niet te ingewikkeld.
De man kan spelen maar de cd staat vol met effecten.



It is time for a love revolution, Lenny Kravitz.
Hier heb ik hele grote verwachtingen bij.
Maar ik heb het album nog niet kunnen beluisteren.
De DVD die er bij zit schijnt een toelichting te geven op de nummers.
Ik ben benieuwd.



I told you I was trouble, Amy Winehouse.



Rain, Joe Jackson.
Zie Lenny Kravitz.



The Dreamer, Jose James.
Nieuw, voor mij helemaal onbekend.
Hoorde de cd in de platenzaak.
Klikte gelijk.
Mooie jazz.

Kunstvaria

Posted on by

Deze week slechts een beperkt aanbod.
Maar niet minder mooi.



Bill Sosin, Lincoln Avenue, 2007.



Hoofd met een ernstig gezicht, Veracruz, Mexico, 300 – 900 na Christus.



Pablo Picasso, Femme au chapeau, 1938.



Winslow Homer, The Water Fan, 1898 – 1899.

07/11/2007

Posted on by

07/11/07:AM EXPLORE THE SURROUNDING
VILLAGES OF GRASIA & BHILS TRIBES,SEE THERE COLOURFULL
COSTUMES, JEWELLERY AND THEIR HOUSES.LATER DRIVE BALARAM / AHMEDABAD ( 170 KM )
OVER NIGHT SAROVAR PORTICO / AHMEDABAD07/11/2007

Woensdag
Omdat we gisteren al een markt bezocht hadden,
gaan we vandaag direct naar Ahmedabad.
Nou ja, direct, via Adalaj.
Daar de voorlaatste step well bezocht van deze vakantie.
Deze mag je bezoeken tot op het laagste punt, de put.
De afwerking van deze step well is niet zo mooi als de Rani ki Vav in Patan
maar je ziet hier wel de volledige structuur.

Hier tref je een mengvorm van Hindoe en Moslim-kunst aan.




Het diepste punt voor de voetganger, de put.

Vijf verdiepingen.


De Vav van boven af gezien.
Ik dacht dat dit een World Heritage site was
maar de Rani ki Vav in Patan is genomineerd voor de lijst.
Die is eerlijk gezegd ook mooier.
Ze moeten wel een manier vinden om de duiven buiten te houden.
Een vogel doodschieten in een tentoonstellingshal in Nederland
leidde tot een rel een paar jaar geleden.
Hier is dat idee al helemaal niet bespreekbaar vermoed ik.
Maar de zure lucht van duivenstront komt je
in de step well overal tegemoet.

Een hele wand met copieeen van brieven en kaarten gericht aan Gandhi.
Soms met een wel heel sumier adres.



Daarna zijn we doorgereden naar de ashram
van Gandhi (Sabarmati Ashram) in Ahmedabad.
Gandhi verbleef hier van 1915 tot 1933.
Het is van hier uit dat hij zijn ideeen vorm gaf
in een leefgemeenschap met richtlijnen (Satyagraha).





Ook de voettocht naar Dandi om zelf zout te maken aan zee
is hier begonnen door Gandhi en 37 volgelingen.
Bij de ashram is een informatiecentrum en bibliotheek.
Natuurlijk kun je van een dergelijke plaats verwachten dat ze erg hard meewerken
aan een bijzondere status voor Gandhi.
De teksten vond ik bij tijd en wijle wel erg in de verdediging:
waarom werd de zuster van Gandhi weggestuurd uit de ashram,
waarom steunde Gandhi een bepaalde wet nu juist wel.
De boodschap werd soms wat negatief gebracht.
Te bezichtigen zijn het huis waar hij met zijn vrouw woonden
en nog een paar aanverwante gebouwen en de plaats
waar ’s avonds gemediteerd en gebeden werd.
Mooi aangelegd en onderhouden.
Heel schoon.




Daarna hebben we een Jain-tempel bezocht (Hatheesing Jain Temple).
Jains beschikken meestal over nogal wat geld
en de tempels zien er dan ook vaak prachtig en goed onderhouden uit.
Zo ook hier!



Na aankomst in het hotel een deels mislukte poging ondernomener iets te eten te krijgen.
Mijn salade kreeg ik maar na 20 minuten kwam men vertellen
dat de kikkererwten nog niet gekookt warenen dat een salade daarmee dus niet mogelijk was.
Dus heeft L. maar niets gegeten.

Achtergrond:
In India eet men gerust twee maal warm per dag
(of wil men de toeristen dat laten doen).
Dat is wel eens lekker maar om 14:30 uur toch wat laat.
Op de kaart van de room service stond een Pakora-selectie.
Dat leek ons wel wat.
In het restaurant aangekomen bleken ze toch vooral
aan te dringen op het buffet.
Warm eten dus.
Dat vonden we te veel.
Daarom bestelden we twee salades: nicoise en kikkererwten.
In de nicoise zat vlees (vis?) dus (?) dat hadden ze niet
en de kikkererwten waren nog niet gekookt.
Later is het allemaal goed gekomen.
Na de salade nog even gerust en toen gaan wandelen.
Beetje de omgeving verkennen.
We kwamen al snel bij een ‘Italian backery’.
Ik had wel eerder in India ‘German backeries’ gezien maar ‘Italian’ ?
L. nam er een Danish (zoet koffiebroodje met gekonfijte vruchten.
L heeft het opgegeten op een bank voor de bakkerswinkel.
Al snel kwam er iemand een broodje kopen
en blijkbaar als vorm van reclame werd er naar L gewezen.
Even verder op raakten we voor het eerst te voet geconfronteerd
met het drukke verkeer hier in de stad.
We zagen al snel de ‘Treee of Life’-ramen van de Siddi Sayid Mosque.
Weer even later kwamen we terecht in de Diwali markt.
Massa’s mensen, tientallen meters T-shirts tegen de muur,
op de grond stapels broeken.
Veel vuurwerk, veel sierraden.
Ik werd aangesproken door iemand die zich afvroeg
wat we er kwamen doen.
Ze had er zelf zo’n hekel aan.
De politie gebruikt speciale stellages om overzicht
over de mensen te kunnen houden.

Midden tussen de drukte van de markt was een rustig stuk plein afgezet.
Het was voor een tempel.
Daar was het heel feestelijk.
Onder andere door deze band.

Een levensgrote plastic palmboom is een bijzondere verschijning
in een land waar je bijna over de palmbomen struikelt.

Deze mevouw vroeg zich af wat we in de drukte kwamen doen.
Wilde natuurlijk graag op de foto.

Kinderarbeid ?
Dit meisje zat onder een kraam. Ze pakte dozen met
plastic armbanden uit die in grote hoeveelheden werden verkocht.



L heeft als souvenir twee kleine schoentjes gekocht,
rood met geel en goud en spiegeltjes.
Heel lief.

Na afloop van de wandeling was er een boodschap.
Of we Dhr. Randhir Singh Vaghela (van Garha tours & travels)
willen bellen.
Heb ik gedaan.
Hij wil ons morgenavond ontmoeten.
Leuk.


Inmiddels hebben we bij het hotel een eigen terrasje gemaakt.
In de tuin wil niemand zitten.
Men zit liever in de airconditioning.
Twee stoelen gevraagd, er stond nog een tafel in de tuin.
Ze zijn er ons al gewend.
L. zei nog gelukkig steken ze hier geen vuurwerk af.
Inmiddels is het 23:00 uur geweest en zijn we naar binnen gegaan
vanwege de knallen en kan ze de slaap niet vatten vanwege het geluid.
Dat wordt de komende twee dagen nog wat!
3e was
Groene Ganesh sticker gekocht, 5 RP.
Vond men eigenlijk een heel hoog bedrag: 8 Eurocent.

Lees verder →