Kunstvaria





Andy Warhol, Michael Jackson, 1984.


Ik vind de Warholportretten gewoon mooi.





Antony Gormley, Critical mass, 1995.






Attributed to Aqa Mirak, author Qasim, son of Ali, Shahnama, the book of kings of Shah Tahmasp, circa 1525 xe2x80x93 1530, Tabriz, Iran.


De miniatuurschildering wordt toegeschreven aan Aqa Mirak.
De tekst is geschreven door Qasim.
Het boek is de Shahnama, het boek der Iraanse koningen.
Deze versie was in het bezit van Sjah Tahmasp
en wordt gedateerd rond 1525 – 1530.





Attributed to Khushala, The gods sing and dance for Shiva and Parvati, 1780 -1790.


Toegeschreven aan Khushala.
De goden zingen en dansen voor Shiva en Parvati.





Demakersvan (Jeroen Verhoeven), Cinderella table, 2008.


Het meeste design is niet de moeite waard om te laten zien.
Het is vaak heel erg aan de tijd gebonden.
Dit hier is wel iets bijzonders en het komt nog uit Nederland ook.


Andere zijde (achterzijde?).






Douglass Parshall, Bathers.


Baders, de datum van het werk is bij mij onbekend





Franxc3xa7ois Boucher, Adoration of the shepherds, 1761 – 1762.


Beetje vreemde tijd van het jaar voor de
‘Aanbidding door de herders’.





Gilbert and George, MULLAH, 1980.


Een heel vervreemdend werk.
De techniek is goed bedacht.
Past erg goed in het werk van Gilbert and George
met hun glas-in-lood achtige fotomontages.
Maar de naam Mullah associeer je direct met moslim fundamentalisme.





Jaume Plensa, Sho, 2007.






Jean Auguste Dominique Ingres, Comtessed Haussonville, 1845.






Ken Grant, Home coming.


Ik vind dit werk wel erg veel lijken op:
Edward Hopper, Rooms by the sea:







Luc Tuymans, Reflections, 2009.






Max Beckmann, The synagogue in Frankfurt, 1919.






Oglala Lakota, Beaded horse mask, circa 1904.


Paardemasker van kralen.





Pablo Picasso, Les deux femmes nues, 1945.






Paul Cxc3xa9zanne, Still life with fruit dish, 1879 – 1880.






Rafael Lozano Hemmer, Levels of nothingness, 2009.


Dit is een foto van een installatie met veel schijnwerpers.
Al dit licht en de kleuren zijn geinspireerd door Wassily Kandinsky.
Ik weet niet welk werk specifiek als inspiratiebron heeft gefunctioneerd
maar ik geef hieronder een voorbeeld.


Wassily Kandinsky, Composition VIII, 1923.






Rene Magritte, Les merveilles de la nature, 1953.


Weer eens een heel andere manier om een schip te schilderen.





Richard Woldendorp, Coastline between Esperance and Cape Arid, Western Australia, 2006.


Ongelofelijk.
Dit is zogenaamde ‘aerial photography’, foto’s gemaakt vanuit het vliegtuig.
Hier heeft dat geleid tot een haast abstract schilderij.





Robert Mapplethorpe, Derrick Cross, 1982.


Met de wereldkampioenschappen atlethiek in Berlijn in gedachten.





Tara Donovan, Untitled (detail), 2008.






Vera Lutter, Casa del Duca Sforza, Venice II, January13 – 14 2008.






Wu Changshuo, Narcissus, eggplant, grapevines, lotus, chrysanthemum; Flower and vegetables album, 1904.


Pagina uit een boek over bloemen en vruchten.




Eerste test met eigen verf

In de loop van afgelopen week
heb ik hier en daar materialen en gereedschap gekocht
en nadat ik zondag het geklaard eiwit heb gemaakt
met mijn ouders was is gisteren zo ver mijn eigen verf te maken
en een eerste proefstukje te verven.
Kijk maar eens.





Het begin: Chinese karakters.






Nog wat gereedschappen gekocht.






Eerste taak: rode bolus omzetten in poeder.


Ik gebruik rode bolus als onderschildering voor goudblad.
Ik wil straks gouden letters maken.
Met een rode onderschildering krijg je een warmer effect.
Eerst de verf en mijn gereedschap eens uittesten.
De karakters komen te staan op een oppervlak
van 5 bij 5 centimeter per letter.
Dat is dus redelijk klein en ik wil zien of dat met deze kwast (nummer 2) lukt.
De rode bolus die ik kocht, zijn brokken rode aarde.
In het voorbeeld zie je twee karakters op een oppervlakte
van 4,5 bij 4,5 centimeter.





Ik kan eenvoudig gruis van de rode bolus afschrapen met een hobbymesje.






Mijn voorraad.






Nog een beetje meer.


De afgeschraapte deeltjes plet ik nog eens fijn met een schildersmes.
Goed draaien en aandrukken zodat alle deeltjes even fijn zijn.
Gaat allemaal heel eenvoudig.





Dan het pigment samenvoegen met het geklaarde eiwit.






Zo ontstaat deze verf.


Ik heb maar hele kleine hoeveelheden nodig.
Je maakt erg snel veel te veel.
De houdbaarheid is maar beperkt.





Mijn eerste proefstukje.


De verschillende lijnen van de karakters lopen van dik naar dun.
Dik is daar waar de schrijver begint met het plaatsen van zijn pen of kwast.
Dun is waar de schrijver zijn pen of kwast weer van het papier afhaalt.
Chinese karakters schrijf je van boven naar beneden.
Van links naar rechts




Geklaard eiwit

Gistermiddag ben ik nog naar de supermarkt op het station geweest.
Ik had eieren nodig of beter gezegd 1 ei.
Ik wil namelijk het medium maken voor temperaverf.
Verf bestaat uit twee delen: de pigment of kleurstof en het bindmiddel.
Dat bindmiddel (medium) bestaat uit een paar componenten.
Voor temperaverf is dat bijvoorbeeld het eiwit van een ei
gemeng met water en een beetje azijn,
dat je vervolgens goed door elkaar mengt (geklaard eiwit).
Er zijn overigens nog andere combinaties.
Een boek over het schilderen van iconen geeft het volgende ‘recept’.
(Merk op dat men hier juist het eigeel gebruikt)





Het recept.






De benodigdheden, nog zonder water en azijn.






Ei voorzichtig openen.






Het eiwit laten weglopen.






Eigeel van dop naar dop gieten terwijl het eiwit kan ontsnappen.






Daarna water en azijn toevoegen.






Roeren.






En dat moet het dan zijn.




Het mengsel laten rusten zodat het schuim weer vloeibaar wordt.
En het bindmiddel is gereed.
Hier valt dus nog heel wat uit te proberen.
Wat als je eigeel gebruikt?
Kun je eigeel en eiwit door elkaar gebruiken.
Wiite wijn, bier.
Verhoudingen.

Kunstveiling

Mijn vader kocht onlangs, in een marktkraam met 2de hands boeken,
de veilingcatalogus van de veiling van 24 april 2007
van het veilinghuis Sotheby in Amsterdam.
Het gaat om 19 eeuwse Europse schilderijen.
Heel erg leuk om eens door te nemen.

Natuurlijk veel schilderijen met bijvoorbeeld poezen (Henriette Ronner-Knip!)
gezinstaferelen, zeegezichten, wintergezichten (Andreas Schelfhout!), honden,
ezels en paarden (Wouterus Verschuur!).

Behalve de twee schilderijen van Petrus van Schendel,
die hier al eerder te zien waren, koos ik vandaag de volgende 9:


Omslag van de catalogus: Cornelis Springer, Gezicht achter het stadhuis van Bolsward.

De financiele waarde van de kunstwerken interesseert me niet zo.
Maar met veilingen heb ik nooit van doen.
In dit geval betreft het een veiling en ben ik toch nieuwsgiering.

Lot 209: GEZICHT ACHTER HET STADHUIS TE BOLSWARD
(A VIEW OF BOLSWARD WITH THE TOWNHALL IN THE DISTANCE).
Een beetje vreemde vertaling daarom mijn poging:
Gezicht op Bolsward met het stadhuis op de achtergrond.
Opbrengst: 456.000 Euro


Albertus Verhoesen, lot 46 en 47.

Lot 46: Poultry in a summer landscape: Ducks in a summer landscape (a pair).
Eenden in een zomers landschap (een paar)
Opbrengst: 6.000 Euro

Lot 47: Poultry in a landscape: A hen and her chicks in a landscape (a pair).
Een kip en haar kuikens in een landschap (een paar)
Opbrengst: 5.400 Euro


Petrus Paulus Schiedgens, Sailing vessels at sea, lot 79.

Lot 79: Zeilboten op zee.
Opbrengst: 3.000 Euro


Eduard Leon Cortes, Boulevard de la Madeleine, lot 100.

Opbrengst: 48.000 Euro


Philip Lodewijk Jacob Frederik Sadee, Awaiting the return, lot 132.

Lot 132: Wachten op de thuiskomst.
Opbrengst: 74.400 Euro.

De compositie van dit schilderij is heel erg geslaagd.
Vergelijk dit schilderij maar eens met dat van Schiedgens.
Daarvan vond ik de avondlucht zo prachtig.
Maar er gebeurt verder niet veel op dat schilderij terwijl
het werk van Sadee, door de compositie,
mij geen enkel moment kan vervelen. Integendeel.


Hendrik Willem Mesdag, Ships at full sea, lot 152.

Lot 152: Schepen op volle zee.
Opbrengst: 36.000 Euro
De dynamiek van dit werk is prachtig.


Henriette Ronner-Knip, Hondenmaal, 1865, lot 227.


Dit is een voorbeeld van de vele dierenschilderijen die er in het boek
te zien zijn. Niet bepaald mijn favoriete genre.
Maar bij dit schilderij vond ik de mussen zo leuk.
We zien er tegenwoordig nog maar zo weinig.

Henriette Ronner-Knip, Detail met mussen.

Henriette Ronner-Knip, Detail met mus.

Opbrengst: 24.000 Euro


Georgius Jacobus Johannes van Os, A Still life of flowers, lot 231.

Dit schilderij werd ongetwijfeld gezien als een van de topstukken van de avond.
Het werd echter niet verkocht (althans ik kan op de website
van Sotheby geen prijs vinden terwijl je die bij alle andere werken wel vindt.
Het schilderij werd paginagroot afgebeeld in de catalogus en
voorzien van een doorzichtig inlegvel dat, gelegd op de afbeelding,
je helpt om te achterhalen welke bloemen je nu precies ziet.

Lot 231: Stilleven met bloemen.

Inlegvel.

Lijst met bloemen en dier.

Georgius Jacobus Johannes van Os, A Still life of flowers, detail.

Hier zie je een mier, namelijk de Yellow meadow ant
(Gele weidemier/Lasius flavus).
Een beschrijving van dit dier kan men hier vinden.

Ik vermoed dat de bloem een witte roos is
(nummer 8, white rose/Rosa x alba subplena)
Ik heb met het inlegvel twee problemen:
Naast de mier (a op het inlegvel) staat een 0 of O.
Maar in de lijst vind ik geen verwijzing.
Hetzelfde geldt voor de bloem met nummer 23.
Daar lijkt het wel alsof er een 1 of een 7 voorstaat.
De bloemen en de mier zijn geidentificeerd door Dr. Sam Segal.
Even zoeken op internet wijst uit dat deze kenner bij
een groot aantal schilderijen de bloemen identificeert.
Heeft ook een boek op zijn naam staan over 4 eeuwen
bloemen in de Nederlandse schilderkunst.


George Hendrik Breitner, Figuren op de Dam bij avond, lot 248.

Opbrengst: 96.000 Euro


Albert Servaes: de kruisweg, 1919

Naar aanleiding van mijn eerdere logs over Albert Servaes
en de tentoonstelling in Breda “Weg van passie”,
werd ik benaderd door een persoon die ten minste van twee staties
hele mooie copieen heeft. Ik ontving onlangs foto’s.
Natuurlijk kun je die hieronder zien.

Als iemand interesse voor deze reproducties heeft hoor ik dat graag.


Albert Servaes: Jezus sterft aan het kruis.


Albert Servaes: Jezus ten grave gedragen.


Brugge: Hans Memling

Brugge was aan het eind van de Middeleeuwen een machtige stad.
Een economische kracht zonder weerga.
Dus ook een belangrijke culturele stad.
Op 30 januari 1465 laat Hans Memling zich inschrijven als burger van Brugge.
Hij doet dat onder de naam Jan van Mimnelinghe.
Hij is dan 25 jaar oud en waarschijnlijk had hij toen al een paar jaar
gewerkt als schilder bij Rogier van der Weyden en daarvoor
had hij waarschijnlijk zijn schildersopleiding genoten in Keulen.
Waarschijnlijk is hij geboren in Seligenstadt aan de Main.
Hij zal in Brugge blijven wonen en werken tot aan zijn dood in 1494.
In Brugge was hij de top op schildergebied, vooral in de jaren 1480.
In het Sint-Janshospitaal zijn een aantal werken van zijn hand te zien.
Sommige zijn ook in opdracht van dit verzorgings-/ziekenhuis gemaakt.
Zo kun je er zien:
= Triptiek van Johannes de Doper en Johannes de Evangelist, 1474 – 1479.
= Triptiek van Jan Floreins, 1479.
= Diptiek van Maarten van Nieuwenhove, 1487.
= Reliekschrijn van de Heilige Ursula, voor 1489.
= Triptiek van Adriaan Reins, 1480.
= Portret van een jonge vrouw, 1480.
Vooral de Triptiek van Johannes de Doper en Johannes de Evangelist,
de Diptiek van Maarten van Nieuwenhove en de Reliekschrijn
van de Heilige Ursula behoren tot de absolute top van de kunstwerken
die er nog zijn uit de Middeleeuwen.


Catalogus van het Memlingmuseum dat in het Sint-Janshospitaal in Brugge gevestigd is.

Dit museum is ook zonder de Memlings al een bezoek meer dan waard.
Zelden krijg je zo’n complete indruk van wat een Middeleeuws hospitaal
nu eigenlijk is.


Detail van de Triptiek van Johannes de Doper en Johannes de Evangelist.


Een echt Middeleeuws kunstwerk: de Reliekschrijn voor de Heilige Ursula.

De Middeleeuwen waren het tijdperk waarin de heiligen en hun leven
in het middelpunt van de belangstelling stonden.
Deze schrijn, kist of bewaarplaats, is tot stand gekomen
door de samenwerking van verschillende ambachtsmensen:
tenminste de schrijnwerker (timmerman) en de schilder.
De ‘daken’, de smalle kanten en de brede kanten, rondom,
zijn voorzien van schilderingen.
Hierna volgen de schilderingen die op de brede kanten staan.
Ze verbeelden het heiligenleven van Ursula.
Ursula was een vrome Bretonse prinses die door een heidense prins
(de zoon van de koning van Engeland) ten huwelijk was gevraagd.
Zij vroeg hem (Eutherius) zich te bekeren en met haar op een
pelgrimstocht te gaan.
Goed plan, moeten ze hebben gedacht.
Samen met 11.000 maagden reisden ze via Keulen en Basel naar paus Cyriacus in Rome.
Op de weg terug werden ze overvallen door de Hunnenkoning Guamen omgebracht.
De reis, de ontmoeting met de Paus en hun marteldood zijn
door Memling op de schrijn geschilderd.


Hans Memling: Aankomst in Keulen.


Hans Memling: Aankomst in Basel.


Hans Memling: Aankomst in Rome en ontvangst door Paus Cyriacus.


Hans Memling: Vertrek uit Basel.


Hans Memling: De marteldood bij aankomst in Keulen.


Hans Memling: De marteldood van Ursula.


Mexicaanse griep

Niemand wil dat er mensen ziek worden.
Maar de ongezonde aandacht voor de Mecixaanse griep
in Nederland neemt nu wel erg groteske vormen aan.
Met nietszeggende informatiekaartjes en leuk bedoelde acties
zijn er weer heel wat mensen die veel geld verdienen.

Laat je niet gek maken.
Ieder jaar hebben we wel een griepgolf.
Helaas sterven er ieder jaar daardoor mensen.
Dit jaar zal niet veel anders zijn dan andere jaren.

Laat je niet gek maken.
De zogenaamde berichtgeving gaat nergens over.
Ook niet van de virologen en andere deskundigen.
Je hoort tijdens deze hype nooit goed onderbouwde getallen.

Laat je niet gek maken.
Gebruik je gezond verstand!





Je kunt toch niet volhouden dat je met dergelijke informatie serieus genomen word?





Brugge, 11 juli 2009 (deel IV)

Na Brugge bezochten we kort Lissewege en daarna
Ter Doest en Damme.


De Schuur in Ter Doest.

De schuur van Ter Doest

Deze schuur is het oudste nog bewaard gebleven gebouw van de voormalige cisterciënzerabdij van Ter Doest.
In 1174 start de cisterciënzerabdij officieel.
In de dertiende eeuw werd een ambitieus bouwschema uitgevoerd.
De schuur was een van de resultaten.
In 1624 houdt de abdij op te bestaan.
De schuur overleefde en dat is opmerkelijk.
Dergelijk goed bewaarde middeleeuwse schuren zijn zeer zeldzaam.
De omvang is indrukwekkend: 56 meter lang, 21 meter breed en 16,50 meter hoog.
De muren zijn van baksteen. Op dak liggen 32.500 dakpannen op een eikenhouten kap.

Bron: Infobord van de provincie West-Vlaanderen.


Bij de schuur staan nog een paar oudere gebouwen.
Daarin is onder andere een horeca gelegenheid gevestigd.
Alles bij elkaar een prachtige plaats om even langs te gaan.
Rondom de schuur was een beeldententoonstelling.
Daarvan ook wat foto’s.




Nu even de schuur aan de binnenkant.


Een enorme constructie.



De steunberen.


Schuur met omliggende gebouwen.




Inmiddels zijn we in Damme aangekomen.

Damme was vroeger lange tijd de overslaghaven van Brugge.
Schepen kwamen tot Damme waar de goederen werden overgeladen
op schepen die tot in Brugge konden komen.
Het stadje heeft een oude geschiedenis en de overblijfselen daarvan, die zijn zeer
de moeite waard om eens te bezoeken.


Stadhuis van Damme.

Bij het stadhuis aangekomen bleek dat de viering van 11 juni,
de Vlaamse feestdag, in voorbereiding was.


De politiek.


Het feestterrein.


Dirigent van de harmonie en de bloemenbezorgers.


De ceremonie vanaf het stadhuis.


Tijl Uilenspiegel denkt er het zijne van.


En nu iets heel anders: ’s avonds mosselen gegeten.


Een zware dag met veel activiteiten.


Cursus miniaturen X

Vandaag nog wat meer gesleuteld aan mijn miniatuur.
Het moet een keer afgerond worden.
Vandaag letterlijk de laatste puntjes op de i gezet.





De tekst afgeschreven.


Het probleem hiermee was dat ik eerder een verfvlek
heb weggekrast met een mes.
Dit vegeratisch perkament laat dat wel toe maar
schrijf je er met inkt overheen,
dan vloeit de inkt gelijk uit in alle groefjes.
Dus nu moet ik een aantal inktvlekken verbloemen.





Vlekken.






Verfpotjes leeggespoeld en schoongemaakt.


Met rood heb ik de eerste regel en alle initialen in de tekst
die niet met goud zijn uitgevoerd, aangezet.
Ik moest hierbij erg letten dat de inkt niet gaat uitlopen.

Daarnaast heb ik de inkt weggekrast.
En over die plek eerst wit geschilderd met daarop een fantasiebloem.





Kleurkopie van het origineel en mijn resultaat.






Het resultaat.






De verfpotjes staan te drogen.




De oplettende lezer zal zien dat er 1 spelfout in zit.
Dat is met Latijn natuurlijk altijd een mogelijkheid.
Op mijn resultaat heb ik dat inmiddels,
op mijn manier, gecorrigeerd.

Nac-Heracles: zonder publiek

NAC voetbalt (?) vandaag verplicht zonder publiek.
Zouden ze vaker moeten doen!





Een hek met zwart plastic om de parkeerplaats en een groot scherm in de lucht aan een kraan. Het stadion lijkt hiermee volkomen overbodig geworden. In plaats van weer een dure verbouwing op kosten van de belastingbetaler lijken een scherm en een parkeerplaats voldoende.






De ingang. Er zijn mensen die kaartjes kopen om uren te mogen staan, naar een klein onduidelijk scherm te mogen kijken en dure drankjes te mogen kopen.






De drukte valt heel erg tegen lijkt me.






De prestaties doen dat blijkbaar ook.












‘Gezellig’ naar het voetbal.
























Ze hadden zich, eerder beter moeten gedragen dan nu ‘opzij’ te gaan.






Bijna lege tribunes.





Kunstvaria

Een behoorlijk grote groep kunstwerken vandaag.
De kunstvaria van deze week.
Relatief veel aandacht voor miniaturen uit Iran en West Europa.
Geniet!





Amadeo Preziosi, Hampton Court, London, 1875.






Angel of death descends on Shaddad Ibn Ad, Falnama, Iran, mid 1550 – early 1560.


De eerste miniatuur.
Deze is afkomstig uit Iran.
Het betreft een tekst die Falnama wordt genoemd.
Met deze teksten en de stand van de planeten of de interpretatie
van dromern werd een poging gedaan de toekomst te voorspellen.
Dit miniatuur is een illustratie in een van de versies van de Falnama
en dateert van het midden van de jaren 1550 en begin 1560.





Christopher Richard Wynne Nevinson, French troops resting, 1916.






Edward S. Curtis, Chief Joseph, Nez Perce, 1903.


Een foto van een indiaan,
is dat bijzonder.
Deze foto is dat zeker.
De Amerikaanse fotograaf Edward Sheriff Curtis
heeft een serie van 20 fotoboeken nagelaten.
Het Amon Carter Museum (Fort Worth, Texas) heeft dit werk
dat het leven van de Amerikaanse Indiaan verbeeldt verworven.
De 20 gexc3xafllustreerde boeken worden elk begeleid
door een verzameling van 36 handgemaakte fotogravures
(fotogravure is een etsproces dat fotografisch materiaal als bron heeft.
Het resultaat wordt met de hand vervolgens ingekleurd).
Deze fotogravures zijn gemaakt in de periode 1903 en 1928.
In totaal gaat het om 1500 illustraties en 722 grote fotogravures.
Nadat Curtis 220 exemplaren van zijn serie had gemaakt
ging hij failliet (Great Depression).

Het werk van Curtis is niet onomstreden
maar de enorme hoeveelheid en diversiteit van het materiaal
maken het uniek in het bestuderen van dit Amerikaans erfgoed.

Nez Perce is de naam van de stam. De naam is een vervorming
van de Franse uitdrukking voor een ‘neus piercing’.
Overigens was het dragen van een ring in de neus
geen gewoonte bij deze stam.





Fang Lijun, 1993.1, 1993.






Franz West, The ego and the id, 2009.


Prachtig.
Het schijnt dat de uiteinden dienst kunnen doen als zitje.
Lijkt me een geweldige ervaring.





Georges Braque, Paysage xc3xa0 lxe2x80x99Estaque, 1906.






Henry Coombes, Tension.


De werkelijke naam van deze foto is mij onbekend.
Ik zou de foto de naam ‘De Jacht’ meegegeven hebben.





Initial P, A funeral service, 1320 – 1325.


Miniatuur, initiaal ‘P’ (?), Een begrafenis.





Jackson Pollock, Guardians of the secret, 1943.


Bewakers van het geheim.





Limbough Brothers, A cemetery, 1405-1408 1409.


Miniatuur uit het getijdenboek voor de hertog de Berry.
Een begraafplaats.





Oscar Bluemner, Composition for color themes, 1932.






Raphael, La donna velata, 1514 – 1516.


De gesluierde vrouw.





Robert Smirke, Sir Harford Jones in the court of Fatxe2x80x99h Ali, the shah of Persia, 1809.


Sir Harford Jones was de ambassadeur aan het hof van de Sjah van Perzie.
Hier een schilderij dat de engelsman toont zittend, rechts,
terwijl de Sjah, Fatxe2x80x99h Ali, links op zijn troon zit.





Detail.






Sam Gilliam, Museum moment, 2009.






Soitz master, Saint Catherine tended by angels, 1415 – 1425.

Enig zoekwerk op het internet maakt al snel duidelijk
dat het deel dat hierboven staat afgebeeld
maar een detail is van de miniatuur.
Hieronder zie je de hele pagina en dan zie je ook
dat het detail hierboven niet van de centrale voorstelling is
waarop de naam van deze miniatuur is gebaseerd.
Op zijn best is het detail hierboven een van de engelen.


Soitz master, Saint Catherine tended by angels and visited by the queen, 1415 – 1425.






Vincent van Gogh, Still life with a plate of onions1889.


Stilleven met een schaal van de lievelingsgroente van mijn moeder: ui.
Zoals vaak sluit ook vandaag Vincent de rij.




Cursus miniaturen IX

De cursus is afgelopen maar mijn miniatuur is nog niet af.
Vandaag is er nog heel wat aan geknutseld.
Eerst heb ik deze week een kalligrafeerset gekocht.
De ganzeveer was me vorige week niet zo goed bevallen.
Bovendien is kalligrafie voor een linkshandige niet evident.
Je moet je hand zo vreemd houden dat dit zonder pijn
haast onmogelijk is.
Waarschijnlijk moet je ook eerst veel, heel veel oefenen.
Kalligrafie draait namelijk om gelijkvormigheid:
alle letters dienen van het zelfde formaat te zijn,
alle letters moeten met dezelfde hoek (schuinte) geschreven worden.
Allemaal niet eenvoudig als je dat voor de eerste keer gaat doen.
Bovendien is mijn ondergrond zo gebobbeld als een kiezelstrand.
Ik heb besloten dan ook geen Gotische Textura te gaan schrijven
(dat is het lettertype dat waarschijnlijk op het origineel wordt gebruikt).
Ik gebruik het lettertype ‘Argusvlinder’.





Kalligrafeerset gekocht.






Lijntjes trekken.






Even oefenen.






Zo de eerste regel staat er op. Beter leesbaar dan het origineel trouwens.






Het penwerk op de bladspiegel op beide pagina’s afgemaakt.






De eerste strofe.






Kris en krasschrift. Let op de bijzondere A (tweede regel). Morgen de potloodlijntjes uitgummen.





Functie van een museum

Doordat ik de afgelopen tijd nogal wat tijd heb doorgebracht
in de bus heb ik kans gehad wat meer te lezen.
Zo liep ik tegen een uitgave aan die Blend heet.
Dit exemplaar (is het een tijdschrift dat vaker verschijnt? Ja.)
gaat helemaal over drie vrouwelijke kunstenaars
die een tentoonstelling hebben in het Van Abbemuseum in Eindhoven:
Jo Baer, Lynda Benglis en Jutta Koether.
De inleiding van deze Blend trok mijn aandacht in het bijzonder.
De directeur van het Van Abbemuseum schrijft daarin,
in begrijpelijke taal.
Charles Esche doet dat vanuit het perspectief van de eerder
genoemde tentoonstelling.
De functie van een museum:









Lopend van zaal tot zaal kun je ieder van hen (de drie kunstenaars) als een vrij individu zien en besluiten of het werk je bevalt of niet., los van wie het heeft gemaakt of waar ze vandaan komen.
Je kunt ook de ene kunstenaar met de andere vergelijken, zodat je relaties en ontwikkelingen ontdekt, misschien met de leeftijd en geboorteplaats van iedere kunstenaar in het achterhoofd.
Je kunt ook de interviews en artikelen in deze Blend Special lezen voordat je de tentoonstelling bezoekt en zo meer te weten komen over wat de kunstenaars denken en wat van invloed is geweest op hun werk.
Elk van deze manieren zorgt er waarschijnlijk voor dat je een andere ervaring hebt, een andere manier waarop je de tentoongestelde werken verbindt met de buitenwereld.
Juist dit idee van verschil maakt kunst bijzonder.
We hebben vaak over de vrijheid van de kunstenaar, maar uiteindelijk is de vrijheid van de toeschouwer veel belangrijker.

Onze rol als museum is om het mogelijk te maken om te beoordelen.
Met deze tentoonstelling willen we een situatie crexc3xabren waarin vragen over schoonheid, schilderen en artistieke traditie gedeeld en bediscussieerd kunnen worden.
We willen ook nadenken over geslacht, feminisme, geschiedenis en sociale verandering xe2x80x93 en op welke manier ieder artistiek individu zich uitdrukt in relatie tot deze grootse, abstracte ideexc3xabn.
Het kijken naar kunst wordt fascinerend als je in staat bent om vrij te denken en reageren.
Het lijkt op het spelen van een spel, met jezelf of soms nog beter met anderen.
Een van de problemen waar wij wel eens tegenaan lopen, is dat onze bezoekers met te veel vooroordelen komen ten aanzien van hoe je je moet gedragen in een museum.
Je hoeft niet te fluisteren en je hoeft het allemaal niet te begrijpen.
Ik kan je verzekeren dat wij, ondanks dat wij dagelijks met kunst werken, ook niet het idee hebben dat we het allemaal begrijpen.
Wij vinden het gewoon leuk om na te denken over en te reageren op de werken die we zien en de mensen die ze maken.


En daar sluit ik me helemaal bij aan.

Brugge, 11 juli 2009 (deel III)

Een tijd geleden ben ik gestopt met mijn logs over ons bezoek aan Brugge.
Ik was zo druk bezig met de miniaturen dat ik er niet meer aan toe kwam.
De serie zet ik nu weer gewoon door.

In alle grote steden en plaatsen met veel toeristen
zie je straatartiesten.
Maar in Brugge meen ik toch weer eens iets nieuws gezien te hebben.





Straatartiest.






Het belfort van Brugge terwijl het weer nog redelijk is.




We besloten terug naar het hotel te gaan en een plaats in de buurt
van Brugge te gaan bezoeken: Lissewege.
Terwijl we naar het hotel gingen nam de dreiging van de regen toe.
De bezoeken die we die middag brachten in de buurt van Brugge werden
steeds onderbroken met regen.





Belfort vanuit het hotelraam.






Lissewege.




Lissewege is een dorp dat ligt tussen Brugge en Zeebrugge in.
Het is een klein dorp met witte huizen en een kerk in het midden.
Rond het dorp veel gelegenheid om te fietsen.





Lissewege, een wit dorp.










De kerk is een bezoek waard.
Om te beginnen vanwege de toren met zijn platte bovenkant.
Van daaruit heb je een goed uitzicht in alle richtingen.
Maar het interieur van de kerk mag er ook zijn.





Het prachtige orgel.






De vlucht naar Egypte (?).




Dit bijzondere altaar heeft een beeld in het midden.
Twee voorstellingen met beelden flankeren dit.
Helemaal aan de buitenkant twee schilderingen.





De Heilige Familie.






Altaar in volle omvang.






Maar er zijn nog meer schilderijen te zien.






Met het weer op die middag spreekt dit voor zich.






De uitbater van de toren kan niet verantwoordelijk gesteld worden voor gebeurlijke ongevallen.












Lissewege.






Er was in juli net een beeldententoonstelling gestart in het dorp.





Kunstvaria

Deze keer een korte serie met 8 afbeeldingen.
Verhoudingsgewijs veel beelden.





Anne Truitt, Valley Forge, 1963.






Auguste Rodin, The thinker, 1880.






Augustus Saint-Gaudens, The puritan, 1883 xe2x80x93 1886, this cast 1899 or after.


De puritein.
Dit beeld is gemaakt tussen 1883 en 1886.
Deze versie, dit gietsel is van 1899 of later.





Franxc3xa7ois Girardon, Louis XIV on horseback, 1696.






Gold pendant, Hertfordshire, England, 15th century.


Gouden hanger uit de 15e eeuw.
De afbeelding toont de ‘genadestoel’: God de vader toont
de leidende Christus die op zijn schoot rust terwijl
de Heilige Geest in de vorm van de duif nabij is.





Jean Tinguely, Black and white relief mxc3xa9ta-mxc3xa9canique, 1957.






Siep van den Berg, No title.


Het probleem met internet is natuurlijk
dat als je iets aantreft je er nooit zeker van bent
dat de informatie die er vermeld staat ook correct is.
Zo trof ik deze afbeelding aan maar ook onderstaande:


Siep van den Berg, No title.


Toch een heel verschil zou ik zo zeggen.





Tullio Lombardo, Bacchus and Ariadne, circa 1505.


Van de website van het Rijksmuseum:

Tullio Lombardo (ca. 1455-1532)
Tullio Lombardo kwam uit een Italiaanse kunstenaarsfamilie. Tullio, zijn vader Pietro en broer Antonio waren belangrijk in de Venetiaanse architectuur en beeldhouwkunst van de 15de en begin 16de eeuw. Tullio is waarschijnlijk geboren in Padua; hij overleed in Venetixc3xab. In beide plaatsen heeft hij werk nagelaten, als architect en als beeldhouwer. Tullio Lombardo heeft belangrijke opdrachten gekregen, waaronder de opdracht voor het grafmonument voor de Venetiaanse Doge Andrea Vendramin. Tullio werkte eraan tussen 1488 en 1494. Hij volgde Andrea del Verrocchio op, die in eerste instantie de opdracht had gekregen, maar in 1488 overleed.






De Drie Hoefijzers en Smits van Waesberghe

Van de Website Bogers Bier:

Hendric van den Corput liet in 1538 in de Bredase Boschstraat een brouwerij bouwen, genaamd Den Boom. De naam Drij Hoefijssers werd in 1628 geintroduceerd door de toenmalige eigenaar Jan Dielisz van den Kieboom. De brouwerij werd vernoemd naar de tegenover gelegen smidse. In de loop der jaren wisselde de brouwerij nog vele malen van eigenaar. Johannes Smits kocht in 1807 de brouwerij, zijn kleinzoon nam het enkele jaren later over. Hij trouwde met een Van Waesberghe en vanuit daar ontstond in 1862 de bekende firmanaam Smits van Waesberghe.

Aan de Ceresstraat werd in 1887 een nieuwe brouwerij gebouwd. Deze brouwerij groeide uit tot xc3xa9xc3xa9n van de grootste brouwerijen van Nederland. Een groot deel van de omzet werd via export gerealiseerd. Door deze sterke exportpositie wist men in de cirisjaren er voor te zorgen dat het bedrijf niet failliet ging. De familie Smits van Waesberghe heeft in 1968 De Drie Hoefijzers verkocht aan het Britse concern Allied Breweries.


Na de Drie Hoefijzers en het samengaan met Oranjeboom
werd het Skol, en weer later InterBrew.
Een van de oude gebouwen van de brouwerij staat er nog
en die zijn onderwerp van de volgende serie.





De ingang.






De afbeelding op de gevel.






Het hele gebouw met een verlaten indruk.






Die prachtige lampen.






De ‘eerste’ steen.






Welke is de mooiste?.






Als gigantische ruimtehelmen.




U2 in Amsterdam

Wat een podium!





Ongelofelijk.




Hoi,

Het was geweldig.
Het podium was fantastisch mooi, met een groot rond beeldscherm,
maar de heren waren niet groter dan 5 cm schat ik zo in.
Dus je volgt het wel een beetje via het scherm
ipv dat je naar het “echte” podium kijkt.
Maar het geluid was geweldig.
Zelfs xxx was onder de indruk en als niet-fan “durft” hij wat kritischer te zijn.
Bono was heel goed bij stem die avond.
Geweldig gewoon, de hoogste noten zonder enig probleem.
Kippenvel momenten!! Ze zongen en speelden een formidabele show.
Dus geluid en show: wow!

En ik “citeer” Bono:
And ladies and gentlemen,
I have heard that Alexander and Maxima are in the audience tonight, yeah!!!