Geen zeekraal dus!





Bij nader inzien, zie ik nu ook wel dat het geen zeekraal was, maar melkdistel? Sonchus Oleracus of Sonchus Arvensis?


Het is dus geen zeekraal.
Maar wat dan wel.
Mijn collega kon met de Engelse omschrijving ‘bitter wild vegetable’
voor mij snel achterhalen dat het om een plant
met de Latijnse naam ‘Sonchus’ gaat.




Op het internet vond ik onder andere de volgende boektekst:


Food in China: a cultural and historical inquiry, Frederick J. Simoons. Eten in China: een cultureel en historisch onderzoek.





Melkdistel xe2x80x93 Sow Thistle xe2x80x93 Sonchus

Deze distel behoort tot de kern van de plantensoorten van de Oude Wereld.
De meeste van deze soorten zijn onkruidachtigen.
Sonchus-soorten werden in verschillende delen van de wereld
gebruikt als voeding, medicijn of veevoer.
Sonchus Oleracus en Sonchus Arvensis worden in de literatuur
over China regelmatig genoemd als voedsel.

Vaak werden de groente verzameld in het wild.
Maar er zijn beschrijvingen uit de negentiende eeuw die aantonen
dat de Sonchus Arvensis in Beijing niet alleen in het wild
werd aangetroffen maar ook werd verbouwd.
De bladeren werden gegeten.

Het eten van deze soorten gaat terug tot op de oudheid en
hoewel het niet werd gezien als haut cuisine,
is er een artikel uit de Han dynastie die een beschrijving geeft
van een schotel met Sonchus en hondenvlees.

Tegelijk dient gezegd te worden dat er nog heel wat verwarring is.
Het woord dat men in China gebruikt voor Sonchus
wordt ook gebruikt om verschillende andere slasoorten aan te duiden.
Het woord voor xe2x80x98Bittere groentexe2x80x99 wordt bijvoorbeeld gebruikt
voor zowel Lactuca (sla), Cichorium (andijvie, cichorei en witlof)
en de Sonchus-soorten.

Deze wijheid komt uit het boek:
Food in China: a cultural and historical inquiry door Frederick J. Simoons.
(Ned: Eten in China: een cultureel en historisch onderzoek)

Mijn collega vertelt me dat deze plant jaren geleden vooral voedsel
voor arme Chinezen was maar dat de laatste jaren
deze groente steeds vaker wordt gebruikt, zelfs trendy is.





Ruwe melkdistel. De bloem en de jonge plant lijken erg op een paardebloem (zelfde familie: Asteraceae).





China reisverslag / travelogue 14




De lunch: 03/10/2009

Op deze eerste volle dag in China ging de reis eerst naar een ander hotel,
toen naar de Chinese Muur en onderweg naar de Ming tombs
hadden we een heerlijke lunch.
Niet in een groot, luxe hotel.
Maar in een kleiner restaurant langs de kant van de weg.





Mijn gids (links) en de chauffeur (rechts).


De auto werd recht voor de deur geparkeerd.
Langs de kant stonden mensen fruit te verkopen.
We namen plaats aan een tafel onder een afdak
aan de achterzijde van het restaurant.
Om daar te komen liepen we eerst door een aantal ruimtes
waaronder een ruimte met aan een kant een aantal aquariums
en de keuken.
Zo had ik in een keer een goed beeld van hoe het er in een
Chinese keuken aan toe kan gaan.
Natuurlijk heb ik daar wat foto’s van:





Een deel van de levende visvoorraad.






In de keuken leest de kok de bestelling.






De ingredienten liggen klaar en er worden nog aanwijzingen gegeven.






De chauffeur was met dit restaurant bekend. Hij was dan ook de man die de vis voor onze lunch uitkoos. Dan volgt er een wild tafereel. De vis moet natuurlijk gedood worden alvorens hem te kunnen wegen. Ik denk niet dat de vis stress-vrij aan zijn eind gekomen is maar we mochten het allemaal zien en meemaken. De vis woog ongeveer 1.8 kilogram.






Gefrituurde peperbladen en zeekraal.


Tijdens het eten dat zowat gerecht voor gerecht op tafel komt
met tussen de gerechten kleinere en grotere tijdsintervallen,
schrijf ik op wat we eten.
Alleen dat is niet eenvoudig.
Ik zeg bijvoorbeeld zeekraal maar ben daar niet helemaal zeker van.
De directe Chinese vertaling van deze groente is ‘bitter wild vegetable’.
Ik zal mijn collega vragen of hij dan weet waarover het gaat.
Internet is nog niet zo wijd verspreid dat ik dat in het restaurant
kan gebruiken om te vertalen.
Niet erg want in eerste instantie gaat het natuurlijk om het eten.
Ik neem thee bij het eten.
En oh ja, roken is nog niet verboden tijdens een maaltijd in China.





Pig leg, varkenspoot, zou dat knoflook zijn daar bovenop?.






Corn wheat filled with vegetables, Gestoomd en gebakken broodje van maismeel gevuld met groente.






Wild pig meat, Wild zwijn of wild varkensvlees met wilde kastanjes.






Op de binnenplaats waar we aan zitten staat een boom en steekt de waterleiding uit de grond. Bij het kraantje is het heerlijk je handen wasen. Het weer is prima, een handdoek niet nodig. De boom heeft bijzondere vruchten.






Ze lijken mij nog het meest op Sharon’s / Kaki’s .






En dan het hoogtepunt van de maaltijd: vis met onder andere koriander en peper. Je eet stukken van de vis met je stokjes of je eet het met stukken brood. Die kun je heerlijk door de saus heenhalen.






Zoek de verschillen met de foto met de weegschaal.






De koriander lijkt me overduidelijk aanwezig. Heerlijk.






Zo ziet de tafel er dan uit na een tijd aan tafel te hebben gezetten. Mijn beide begeleiders houden zich even bezig met de restauranteigenaar. Rechtsonder mijn boekje en pen. De tekst over de maaltijd is maar kort. Ik heb in de taxi een paar minuten genomen om met steekwoorden indrukken vast te leggen.






Het fruit: verse dadels.


Die kennen wij hier in Europa bijna niet in deze vorm.
Ze zijn heerlijk.
Wij kennen eigenlijk alleen de gedroogde versie.
Die is ook lekker maar smaakt heel anders dan deze verse exemplaren.
De schil is een beetje hard.
Die heb ik niet opgegeten.
Van binnen zijn ze zoet en erg sappig.
De chauffeur koopt er wat voor zich zelf en voor mij.

Ik koop een paar kaki’s die men voor de deur verkoopt.
Die kaki’s eet men in China heel rijp.
De schil van de vrucht en zeker het vruchtvlees is dan heel zacht.
Kaki’s hebben dan de neiging van binnen donker of zelfs zwart te worden.
Niet lekker.
Ik heb echt moeten zoeken voor een paar stevige exemplaren.
Als een kaki helemaal rijp is vind ik hem niet zo lekker.
Maar geen probleem, alles is mogelijk.




Verkouden

Normaal gesproken waren we altijd ziek na carnaval.
Maar op dit moment is de Argusvlinder goed verkouden.
Dat heeft tot gevolg dat bloggen niet altijd even eenvoudig gaat.
Maar ik kan niet stil blijven.
Dus vandaag toch een teken van leven.





Argusvlinder is verkouden.




Suikerfabriek Breda, 31 januari 2010.











































Met op de achtergrond twee andere gezichtsbepalende gebouwen
van Breda:
– de Grote Toren;
– de flat van de KMA.







Deze foto is gemaakt door een afrastering (Aldi, oude veilinggebouw Belcrum).
De spijlen zijn op de foto nog te zien.



























SequoiaView / Jack van Wijk

Vandaag kreeg ik een uitnodiging voor een opening
van een tentoonstelling in het Graphic Design Museum
in Breda:
InfoDecoData: Geen woorden maar beelden.

Het grensgebied tussen informatie, kunst en gegevens.

Op dat grensgebied heeft Prof. dr. ir. Jack van Wijk
en zijn team een programma ontwikkeld dat de inhoud
van je harde schijf visualiseert.
Ik heb het programma gedownload, losgelaten op mijn PC
en ga het er zo weer afhalen.
Leuk programma, leuke beelden.





De SequoiaView van de pc van de Argysvlinder.


Al dat groen in het midden is muziek.
Al het rood zijn foto’s. Die zijn echter van dit plaatje afgevallen.
Vooral de fotoreportage over China neemt veel ruimte in beslag.




Petrus van Schendel

In het Bredas Museum is inmiddels al een hele collectie verzameld
met werken van Petrus van Schendel.
Nu maakt het museum reclame met het feit dat ze twee schilderijen,
twee portretten die dezelfde persoon afbeelden.
Namelijk de moeder van de schilder.





Petrus van Schendel, Moeder, 1827.






Petrus van Schendel, Moeder, 1848.





Is de persoon op beide schilderijen dezelfde vrouw?

Kunstvaria


Abraham Ortelius, Typus orbis terrarum, Antwerpen, 1570.In het Nederlands heet de man Abraham Ortels of Abraham Hortels.Een geograaf geboren in Antwerpen.


Aelbert Cuyp, The passage boat, 1650.De pont of de passagiersboot. Nederlandser kan bijna niet.


Fra Juan Sanchez Cotan, Stilleben milt Wildvogeln, Gemuse und Fruchte, 1602.Minder geslaagd voorbeeld van een stilleven.Ik vind de compositie wat warrig.


Giulio Clovio, Illuminated: The Crucifixion of Christ, Moses and the brazen serpent, Farnese hours, Italy, Rome, 1546.Giulio Clovio is de miniaturist de de illustraties maaktevoor dit getijdenboek van de familie Farnese.Hier twee bladen met twee voorstellingen:- de kruisiging van Christus;- Mozes en de koperen slang.


Joseph Holmes West, Forty-Third Street – Yellow Cabs, 2009.Soms is een foto geslaagd alleen al vanwege het perspectief.De speciale kijk op het onderwerp.Hier is dat zeker het geval.


Michael Arad, 9/11 Memorial waterfalls, 2010.Er worden nogal wat herinneringskunstwerken geplaatstop de plaats waar voor 11 september de Twin Towers stonden in New York.Dit vind ik erg geslaagd.De maker zegt er over:

“One of the things I wanted the water and the design to do is to mark this continuous sense of absence,” Arad said. “These voids, even though water falls into them … they never fill up, they always remain empty,…”

Ik wilde dat het water en het ontwerp het continue gevoelvan afwezigheid markeerden.De dieptes worden nooit gevuld, ondanks dat er het water in valt.Het wordt nooit opgevuld, het blijft altijd leeg.


Pablo Picasso, Mandolin and Guitar, Juan-les-Pins, 1924.


Pablo Picasso, The actor, 1904 xe2x80x93 1905.Picasso was in het nieuws deze week omdateen schilderij van hem werd beschadigd.Het gaat om dit schilderij: de acteur.Een vrouw die een cursus deed in het museumverloor haar evenwicht en beschadigde dit werk.


Ron Mueck, Mask II, 2001 xe2x80x93 2002.Was denk ik al eerder op de Argusvlinder te zienmaar het blijft fascinerend.


Sassetta, A miracle of the sacrament, circa 1423 -1425.Gemaakt in Siena.Zijn volledige naam is Stefano di Giovanni Sasseta.


Simon Marmion, Adoration of the Magi, Book of hours, Northern France – Belgium, circa 1480.Een blad uit een getijdenboek.Hier is de maker van de afbeelding Simon Marmion.De afbeelding is de ‘Aanbidding door de wijzen’.


Terracotta horse, Shaanxi, China.


Vasily Kandinsky, Komposition 8, juli 1923.


Yvonne Jacquette, Chrysler building flanked by high-rise buildings III, 2009.


 

Snert!





De erwtensoep is weer erg goed vandaag. Past bij het weer.






In ons geval is dit de bron: het kookboek ‘Ik kan koken’.


Het kookboek ‘Ik kan koken’ kreeg mijn moeder cadeau
van mijn vader op haar verjaardag: 27 maart 1956.





Geillustreerd handboek voor allen die willen leren koken en de eisen van een goede keukeninrichting willen leren kennen. Naar de bewerking van H.M.S.J. de Holl door P.J. Sarels van Rijn.






De snert is de afgelopen twee dagen gemaakt door mijn moeder.






Even in de pan doen.






Op deze pagina staat de bruine-bonensoep centraal, maar daar gaat het nu niet om.






Het gaat om het recept voor erwtensoep. Zie onderaan de pagina.






Verwarmen.












Recept.


Voor ongeveer 5 liter soep gebruikte mijn moeder:
1 kilogram spliterwten
de meeste recepten gaan uit van 100 gram per liter water.
Daar zitten we hier dus ver boven.
1 dikke grote prei
geen selderieblad
De smaak van selderij is erg sterk.
Daar moet je dus voorzichtig mee zijn.
een derde van een knolselderij
1 kilo vlees, namelijk een hamschijf
1 winterwortel, niet te groot
2 uien

Hoe ging ze te werk:
– water koken met vlees en spliterwten.
Dat duurt even. Als het vlees gaar is het vlees in kleine stukjes snijden
en het been verwijderen. Het merg in de soep doen.
– pas aan het eind de overige groentes meekoken.
– het hele kookproces duurt zo’n drie uur bij elkaar.

Overigens kun je heel goed andere soorten vlees gebruiken
zoals het recept in het kookboek aangeeft.
Een combinatie kan ook.
Dat is gewoon een kwestie van smaak.




iPad

Ik heb jaren geleden al een iPod gekocht
en ben enthousiast over de manier waarop muziek
naar consumenten is gebracht door Apple.
De combinatie van een webwinkel (iTunes), pc-player (iTunes)
en het mobiele apparaat (iPod) was revolutionair.
Niet dat Apple met al die dingen de eerste is of was
maar ze combineren zaken met een gebruiksvriendelijkheid
die je bij andere leveranciers nauwelijks ziet.
Apple is zeker duur, maar dan heb je ook wat.
Nu dus de iPad.
Ik heb vanochtend de anderhalf uur durende persconferentie
met Steve Jobs gezien.
Een geweldige toepassing al heb ik het idee dat
om dit apparaat nog beter te maken er oplossingen moeten komen
waardoor we geen, of in ieder geval veel minder,
gebruik moeten maken van het toetsenbord.
Met de iPad kan de muis weg, waar blijft de oplossing
om met spraaktechnologie ook het toetsenbord
te laten verdwijnen.
Er moet nog iets te wensen overblijven zullen we maar zeggen.





iPad van Apple.




China reisverslag / travelogue 13




De Chinese Muur: 03/10/2009

Met de taxi een dag op pad buiten Beijing.
Te beginnen bij de Chinese Muur, The Great Wall.

Wikipedia:

De Chinese Muur of Grote Muur is een uit aarde
en stenen opgetrokken verdedigingswal
in het noorden van China.
De 6.259 kilometer lange verdedigingswal,
moest het Chinese Keizerrijk beschermen tegen
vijandelijke nomadische ruitervolkeren.
De gehele verdedigingslinie, inclusief verdedigingsgroeven
natuurlijke grenzen (rivieren, heuvels en bergen),
heeft een lengte van 8.850 kilometer.

Het eerste deel van dit bouwwerk werd vanaf
circa 200 v.Chr. uit gestampte aarde opgetrokken
door de Qin-dynastie.
De eerste bouwsels waren aarden en lemen verhogingen
die aan de Romeinse limes deden denken,
maar uiteindelijk deed steen zijn intrede
en werden wachttorens gebouwd.
Tijdens de Tang-dynastie raakte de wal in verval,
maar ten tijde van de Ming-dynastie (1368-1644)
werd de muur hersteld en verlengd.
Ook werden in deze tijd losse stukken muur met elkaar verbonden
tot het enorme bouwwerk dat we vandaag de dag kennen.

De muur is op veel plaatsen zwaar beschadigd
of zelfs afgebroken en daarom mag er op sommige stukken
niet meer gelopen worden.
De stenen zijn vaak voor andere doelen gebruikt
of de muur is door erosie of oorlogsgeweld beschadigd.
Toch zijn er nog grote delen over.

De muur heeft tientallen poorten.







De folder.






In Juyongguan tref ik een poortgebouw aan en de muur op en tegen de heuvels.






We moeten natuurlijk wel eerst kaartjes kopen.






Kaartje (voorkant).



En natuurlijk de achterkant.






Hier zijn de stukken van de muur heel steil.






Dat wordt klimmen.


Het poortgebouw ligt in het dal.
Aan beide zijdes gaat de muur de heuvels op.
De huidige versie van de muur en het poortgebouw in het midden
dateren uit de Ming dynastie.
In de eeuwen daarna is hier heel wat gerestaureerd.
Maar daarom geeft dit een goed beeld van hoe de bouwmeesters
de muur bedoelde.
Dit punt ligt op slechts 50 kilometer van Beijing af.





.






Hoezo steil?.






Al gauw is het uitzicht prachtig.


Mijn knieen en voeten moeten het ontgelden.
Nog maar kort voor deze dag liep ik op Kreta
de Samariakloof. Daar had ik mijn voeten open gelopen.
Die voeten waren nog aan het herstellen toen
ik hier weer mocht klimmen en dalen.
En de dag ging nog veel loopwerk opleveren.











Het is druk op de muur.






Zoals op veel plaatsen in China is men voorbereid op grote groepen mensen. Parkeerplaatsen, afvalbakken, souveniershops en restaurants.


















De reling zowel rechts als links op de muur kwam goed van pas al moet ik zeggen dat ze wel een beetje laag zaten voor mij.






Mijn gids die er op stond mijn kleine rugzak te dragen. Ik vond dat helemaal niet erg.






Een sprintje kon je wel vergeten.












Je ziet hier de muur (rechts van het midden) plots ophouden. Met een beetje fantasie zie je de richel links verder lopen en zie je een tweetal hopen steen. De muur is op sommige plaatsen zo zwaar vernield dat restaureren erg veel vraagt.






Hetzelfde stukje muur maar dan wat verder ingezoemd.


















Rechts is richting Beijing.












Ook hier wilde mensen met de Argusvlinder op de foto.






Hier ben ik al weer terug naar beneden aan het lopen.


Beneden is er naast het poortgebouw ook een tempel.





Juist, met die groene daken, dat is de tempel.






Er zullen nog veel foto’s van daken, dakpannen en dakversieringen volgen.






Een spreuk van Mao Zedong die ik door mijn collega heb laten vertalen.


Op deze steen staat:
“If you have not been to the Greate Wall, you are not a brave man.”
xc3x84ls je de Grote Muur niet bezocht hebt, ben je geen dappere man.

Vertalen uit het Chinees is niet zo eenvoudig.
Met de vertaling van mijn collega ben ik nog eens op zoek gegaan
en Wikipedia wijst naar het volgende:

“Mount Liupan” was written in late 1935
after the Red Army almost finished the famous Long March.
Mount Liupan is a mountain in northwestern China.

Line 3: If we fail to reach the Great Wall we are not men

This famous quote of Mao inspires millions of tourists
visiting the Great Wall each year.



In het Nederlands:
Het gedicht Mount Liupan (Berg Liupan) is een gedicht
dat in 1935 door Mao is geschreven.
De Lange Mars loopt dan ten einde (het begin van de
Volksrepubliek China) en regel drie van dit gedicht luidt:
Als we er niet in slagen de Grote Muur te bereiken,
zijn we geen mannen.
Deze beroemde uitspraak inspireert jaarlijks
miljoenen toeristen die de Chinese Muur bezoeken.





Onderkant van het dak van het poortgebouw.






Bij een van de souveniers- en etensstalletjes kon je deze worsten kopen: ‘Alleen bij de Hema’ moest ik denken. Toen al heimwee…..NEEEEE!!!!.






Normaal koop ik geen souveniers. Maar normaal ga ik ook niet alleen op reis. Dus heb ik een uitzondering gemaakt. Bij de Grote Muur waren stalletjes met 10 Yuan shops. Winkeltjes waar men souveniers verkoopt van 10 Yuan, zeg maar 1 Euro. Daar kocht ik deze Chinese Muur.






Met andere belichting.






En stokjes.





Chinese daken

Ik heb de afgelopen dagen een tweede filmpje
gemaakt voor bij mijn logs over China.
Dat kostte wat tijd en daarom was er minder tijd
om nieuwe logs te maken.
Van 50 verschillende foto’s met daarop daken,
dakpannen, dakversieringen enz,
is dit filmpje gemaakt.
Waarom daken.
Ik vind de verschillende vormen zo mooi en
ondanks dat het van die ‘gewone’ gebruiksvoorwerpen zijn,
is er toch heel veel aandacht aan besteed.
En dat wil ik laten zien.

De daken die te zien zijn komen uit Beijing, Shenyang en Baotou.
Een dak is gemaakt van tentzeil.
Veel daken steunen op houten elementen.

Wil je meer van de daken zien en toch niet gelijk naar China?
Bekijk dan de serie reisverslagen over China op deze web log.



Kreta 2009

Tijdens je vakantie op Kreta of Rhodos realiseer je
niet altijd wat een enorme geschiedenis
deze eilanden achter zich hebben.
Ik werd daar nog eens op gewezen toen ik gisteravond
een passage las uit de Ilias van Homerus.
Ik ben niet dat hele boek aan het lezen maar ik lees het
meest recente boek van Umberto Eco
en daarin wordt dit werk geciteerd.
In de Ilias wordt een enorme opsomming (lijst) opgenomen
met legeraanvoerders, het aantal schepen,
de afkomst van de bemanning enz.





Umberto Eco, De Betovering van lijsten, Vertigine della lista.




Ik lees dit prachtige boek in het Nederlands
en over de Griekse eilanden staat er dan:

Roemrijke speerheld Idomeneus leidde het volk der Kretenzers
zij die het stevig ommuurde Gortyna en Knossos bewoonden,
Lyktos, Miletos en schitterend krijtwit liggend Lykastos,
Faistos en Rhytion, prachtig gelegen, welvarende steden
en de bevolking der honderd andere steden van Kreta.
…
Herakles’ grote en dappere zoon Tiepolemos leidde een
negental schepen uit Rhodos, bemand met dappere strijders,
zij die verspreid over Rhodos een drietal steden bewoonden:
Lindos en Lalysos en ’t schitterend krijtwit Kameiros.

Homerus, Ilias, boek 2, versen 455 – 760.

Boek 2 is de opsomming van de krijgsmachten in de Trojaanse oorlog,
een heel oud vpprbeeld van een lijst.

Kunstvaria

Vandaag niet zo veel toelichtingen maar alles bij elkaar
wel een hele mooie serie kunstwerken.





Agnolo Bronzino, Head of a curly-haired child looking up to the right, circa 1527.


Agnolo Bronzino heet eigenlijk Agnolo di Cosimo di Mariano Tori.
Dit ‘kind met krullend haar dat naar rechtsomhoog kijkt’
is een voorstudy voor het kindje Jezus voor een werk met de titel:
‘The Holy Family with St. Elizabeth and St. John’.
In het Nederlands: De heilige familie met Sint Elizabeth
en de heilige Johannes (de Doper).





Alexander Aizenshtat, Uit de serie Spectrum of life, Grandad (opa), 2009.


Voor mij een grote ontdekking. Prachtig.





Andrea del Verrocchio, Head of a woman, circa 1475.






Antoine of Louis Le Nain, Saint Peter’s denial, 17th century.


De ontkenning van Petrus, 17e eeuw.
Heeft erg veel van Caravaggio.





Delmaet and Durandelle Photography Studio, Masks for the fireplaces in the management area of the new Paris Opera, 1865.


(Toegepaste) kunst op kunst.
Louis-Emile Durandelle had een fotostudio samen met
Hyacinthe Cxc3xa9sar Delmaet.
Bekend als fotografen van architectuur.
Hier betreft het een foto van maskers die bestemd zijn
voor de schoorstenen (schouwen) die aangebracht werden
in de kantoren van het management van de Opera in Parijs.





Emil Nolde, Gartenblumen mit Violetten und gelben Blxc3xbcten, circa 1950.






Fernand Lxc3xa9ger, The city, 1919.






Franz Marc, Die grossen blauen Pferde, 1911.






Frida Kahlo, El camixc3xb3n (The bus), 1929..






The University of Virginia Art Museum, Head of a Bodhisattva, Northern Qi dynasty.






Henri Matisse, Flowers and a ceramic plate, 1913.






Henry Troth, In springtime Pennsylvania, circa 1900.






Inka Essenhigh, Green goddess II, 2009.






Janet Sobel, Autumn, circa 1946.


Staat bekend als een van de inspiratiebronnen voor Jackson Pollock.





Jean-Lxc3xa9on Gxc3xa9rxc3xb4me, Pollice Verso, Thumbs down, Duimen omlaag, 1872.






Max Beckmann, Society, 1918.






The University of Virginia Art Museum, Standing Buddha, Northern Qi dynasty, 550-577.






Trance divinerxe2x80x99s figure, African Baule people, Ivory Coast, 19th century.






Ursula Schneider, December Hudson River, 2007.






Walton Ford, The island, 2009.


Het eiland.



De berenboot

Bij mijn ouders thuis is er geen berenboot maar een berenbed.
Op een bed zitten alle beren en andere kleine poppen
die mijn moeder verzameld.
Een korte blik op de collectie.





Met Snoopy.












Let op het Sinterklaasdetail en het samenspel met het schilderij.






Dit topstuk staat niet op het bed maar heeft een prominente plaats in de woonkamer.






Deze beer is bijna 51 jaar oud en was vroeger bedgenoot van de ‘journalist’ die deze log schrijft.






De jaren worden goed doorstaan.





Columbia Museum of Art

Vandaag een selectie antieke kunst, Grieks en Romeins.
Uit het Columbia Museum of Art.


Anonymous, Cypriot, Horseman, 7th century B.C.

Anoniem beeldje afkomstig van Cyprus.
Een ruiter, 7de eeuw voor Christus.


Anonymous, Greek, Lekythos, circa 510 B.C.

Anonieme Griekse vaas.
Een lekythos was een Griekse oliekruik;
ellipsvormig met een nauwe hals, een schenktuit,
een gebogen handvat dat zich vanaf vlak onder de rand
tot de plaats waar de kruik het grootst is uitreikt,
de smalle onderkant eindigt op een voet (stabiliteit).
Werd hoofdzakelijk gebruikt voor balsem en grafofferandes

Detail.


Anonymous, Greek, Plate, 340 – 325 B.C.

Anonieme Griekse schaal.
Gemaakt rond 340 – 325 voor Christus.

Detail.

De staat van de schaal en vaas is uitzonderlijk.
Alleen hier en daar wat stukjes af aan de rand.
Wellicht intensief gerestaureerd.


Anonymous, Roman, Portrait Bust, mid 3rd century A.D.

Romeins borstbeeld uit de derde eeuw na Christus.



 

Edward VII

Op dit moment bekijk ik een BBC-serie uit 1975 over Edward VII.
Een typisch BBC-drama, daar waar ze zo bekend om zijn.
Zeker het genre kostuumdrama beheersen ze.

Wie is Edward VII?
Wikipedia biedt uitkomst:

Eduard VII (Engels: Albert Edward) (Londen, 9 november 1841 xe2x80x93 aldaar, 6 mei 1910) was koning van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannixc3xab en Ierland en keizer van India vanaf 22 januari 1901 tot zijn dood op 6 mei 1910. Hij was de eerste vorst uit het huis Saksen-Coburg en Gotha die over het Verenigd Koninkrijk regeerde. Ook zijn zoon, koning George V, behoorde tot het huis Saksen-Coburg en Gotha maar tijdens de Eerste Wereldoorlog werd de naam door George V veranderd in het Brits klinkende huis Windsor.

Voordat hij de troon besteeg hield Eduard de titel Prince of Wales en was hij erfgenaam van de Britse troon. Hij was degene die de titel Prince of Wales het langst hield in de geschiedenis van Groot-Brittannixc3xab. Tijdens de lange periode dat zijn moeder, koningin Victoria, weduwe was, werd Eduard buiten de staatszaken gehouden en mocht hij zich niet bemoeien met de politiek. Hij hield zich deze periode veel met zichzelf bezig, met zijn vele minnaressen, de mode en zijn familie.

De periode waarin Eduard regeerde stond in het Verenigd Koninkrijk bekend als het Edwardiaans tijdperk (Edwardian period), de opvolger van de beroemde Victoriaanse periode. Het was het begin van een nieuwe eeuw en van vele veranderingen in de technologie, het sociale leven, de opkomst van de luchtvaart en het steeds populairder worden van het socialisme. Ook werd op 27 februari 1900 de Labour Party opgericht. Eduard speelde een rol in de modernisering van de in Groot-Brittannixc3xab beroemde home fleet, een onderdeel van de Britse Royal Navy. De home fleet beschermde de Britse territoriale wateren. Hij was ook verantwoordelijk voor de reorganisatie van het Britse leger na de Tweede Boerenoorlog die zich afspeelde in Zuid-Afrika, dat toen onderdeel was het Britse Rijk. Ook al deed Eduard er alles aan om de relaties tussen landen op het Europese continent te verbeteren, vooral de relatie tussen Groot-Brittannixc3xab en Frankrijk, waar hij de bijnaam “Peacemaker” voor kreeg, toch kon hij niet voorkomen dat in 1914 de Eerste Wereldoorlog uitbrak. Dit was dan wel tijdens de regering van zijn zoon, maar dat er een grote oorlog aan kwam, dat was tijdens de regering van Eduard VII al wel zichtbaar.







Edward VII, BBC-serie.





China reisverslag / travelogue 12

De eerste actie op de tweede dag van mijn verblijf in China
was het wisselen van hotel.



Wisselen van hotel: 03/10/2009

Hotel Kapok in Beijing was de avond van 2 oktober 2009 gesloten
als gevolg van de viering 60 jaar Volksrepubliek.
Dat heeft vooral te maken met het feit dat het hotel
zo dicht tegen de Verboden Stad aanligt.
De straten rond Tiananmen Square en de Verboden Stad
zijn, om veiligeidsredenen en om goed de parade te kunnen
voorbereiden, afgesloten.
En dat komt ook erg goed uit met de enorme stroom
Chinese bezoekers in de stad.
Dus op 3 oktober 2009 ben ik van Beijing Hotel Novotel Xin Qiao
verhuisd naar Hotel Kapok.





Maar de ochtend begon met een ontbijt.


Op het ontbijt stonden de volgende dingen:
(ik heb de namen van de kaartjes overgeschreven)
= fried pumpkin
Lekker, gefrituurde stukjes pompoen, de schil blijft mooi hard
dus het eet gemakkelijk.
= Fried rice
Gebakken rijst
= Spring roll
Loempia
= Crispy durian cake
Durian is een heel bekende fruitsoort in Azia.
Aan de boom heeft de vrucht een erg onplezierige en doordringende geur.
Maar om te eten, hier in de vorm van een stukje taart, is heerlijk.
= Taro roll
Heb ik met mijn gids besproken maar hij had geen idee wat dit zou kunnen zijn.
Volgens het web: taro is een bepaald tropisch voedselgewas
met verdikte wortelstok, wortelgewas.
Ik begrijp dat zowel de wortel als de bladeren gegeten kunnen worden
maar dat de plant rauw giftig is.
= Stuffed curry puff
Dat zijn kleine, gevulde deegkussentjes.

Kortom een goed ontbijt.
Natuurlijk kan men in een dergelijk internationaal hotel
ook een Westers ontbijt nemen maar daar ging mijn voorkeur niet naar uit.





Dus moest ik daarna het hotel afrekenen.


En al snel kwam mijn gids en samen namen we een taxi naar Hotel Kapok.





Borg Hotel Kapok.





Vandaag staan op het programma de Grote Muur en de Ming Tombs.
Als verrassing kwamen daar nog bij het Olympisch stadion en
een overheerlijke lunch met een prachtige vis op het menu.
In de avond heb ik nog een avondmarkt bezocht (in de straat van Kapok)
met alleen maar etenskraampjes. Fantastisch!

China reisverslag / travelogue 11

Mijn dagboekje vervolgt na het verhaal over het eten van Pekingeend:

Dan op naar de Temple of Heaven, de Lamatempel en de Confuciustempel.
Dan nog naar een tentoonstelling over de geschiedenis
van de staatsexamens.
Terug naar het hotel en daar in de buurt geld gepind.
Mijn nieuwe giropas werkt!
(de verbazing is groot want mijn oude pas werkte
kort daarvoor plotseling niet meer op vakantie in Griekenland)
Vervolgens ben ik alleen naar Tiananmen Square gelopen.
Daar staan praalwagens opgesteld die gisteren
meegedaan hebben met de parade.
Het is er ongelofelijk druk.
Maar daar is iedereen wel op voorbereid.
Nu eet ik in het hotel, alleen.
(Kleine tafels voor bijvoorbeeld 2 personen kennen veel restaurants niet.
Dit restaurant heeft alleen maar tafels voor minstens 8 mensen.
Maar ik ben niet de enige die alleen aan tafel gaat.
Het restaurant is een van de restaurants van mijn hotel
het Hotel Novotel Beijing Xin Qiao.)
Tang Palace Restaurant
Niemand (van het personeel) spreekt er deze avond Engels
maar bij 2 van de drie menukaarten
worden de gerechten in het Engels toegelicht.
Gelukkig staan er veel plaatjes bij het eten zodat
ik een indruk heb van wat ik kan verwachten.
(en bovendien kan ik gewoon bij de andere mensen op tafel kijken.)
Ik ben de enige Westerse gast in een verder heel druk restaurant.

Besteld:
= thee
= een cola
= seafood (een soort ti-pan)
= St Jacobsschelpen
= Zeekraal (maar het kan ook met knoflook gestoomde,
grove spinazie zijn geweest)

(Ik had de gids gevraagd die middag wat de lunch, die in werkelijkheid
een warme maaltijd was, per persoon kostte. Dat gaf me een richtlijn
wat het avondeten zou kunnen kosten.
Het is immers in een vreemd land waar je nog niet eerder een maaltijd
hebt besteld, heel moeilijk om te bepalen wat en hoeveel je moet bestellen.
Wat wordt bepaald door je smaak maar hoeveel is soms moeilijk.)

Gelukkig mag je bij het eten de soeplepel die standaard op tafel ligt
overal bij gebruiken.
De ti-pan is gloeiend heet.
Ze gaven me mes en vork maar die heb ik niet gebruikt.
Het duurt wel wat langer met stokjes maar ik ben wel in China!



Beijing aankomst en daarna: 02/10/2009





Pinbonnetje.


Het pinnen lukte wel maar kostte wel wat tijd.
Er was namelijk iemand voor me die ook geld nodig had maar
die meerdere pasjes bij zich had.
Je kunt op een pas maar een bepaald bedrag opnemen per dag.
Net als in Nederland.
Maar blijkbaar had deze Chinese meneer veel geld nodig
want 1 pas was niet voldoende.

Het geld heet Renminbi, dat betekent ‘geld van het volk’.
De munt heet yuan.
Hier pin ik dus 2500 yuan, ongeveer 270-280 Euro.





De Chinese kranten stonden vol over de viering van 60 jaar Volksrepubliek China: de politiek.






De praalwagens en de enthousiaste mensen op Tiananmen Square.


En het zou die avond blijken dat je een dergelijke foto niet
hoeft te ensceneren. De mensen die ik er zag waren allemaal
voorzien van vlaggen, speldjes enz.
Veel rood, veel opgewekte mensen.





En dan foto’s in de kranten over de show en het vuurwerk.






Onderweg naar Tiananmen Plein. Het is erg druk en hoe dichter bij het plein hoe drukker.






Controle en geleiding van mensenmassa’s.


Tiananmen Square is omringd door autowegen.
4 tot 6 banen breed.
Op deze avond geen verkeer op die wegen maar ook geen voetgangers.
De straten zijn afgezet en de voetgangers worden zo via het trottoir
naar voetgangerstunnels geleid. Daar in die tunnels staan
detectiepoorten waar iedereen door moet
en waar de tassen ed gecontroleerd worden.
Onnodig te zeggen dat er veel politie is.
Ik heb 1 oversteekplaats gezien waar voetgangers
de straat konden oversteken.
En het was er druk. Maar erg leuk.





Controle bij een oversteekplaats.






Praalwagen….






….en nog een..






Het mausoleum van Mao Zedong.


In het Engels is de volledige naam: The Chairman Mao Memorial Hall.





Praalwagen.






Het monument voor de helden van het volk.


In het Engels is de volledige naam: Monument to the People’s Heroes.





Nog meer praalwagens. Hier met voorbeelden van zaken die China bereikt heeft op het gebied van de ruimtevaart.












Er waren veel mensen die met de hele familie hier naar toe gekomen waren. Ze gingen rustig zitten eten maar vooral heel veel foto’s maken. Van de wagens, het plein met alles er op en eraan en van elkaar.


















Met bloemen, fruit, in allerlei kleuren.






Ook op de foto?






De Verboden Stad.






Nog een familie die op de foto gaat.






.






Het monument voor de helden van het volk, Monument to the People’s Heroes.





Het was een fantastisch gezicht.
Heel leuk om mee te maken maar toen was ik wel
aan het eind van mijn Latijn.
Ik ben naar het hotel terug gelopen (dat stiekem toch wat verder weg lag
dan ik dacht en hoopte), gegeten en in bed gekropen.
En heel goed geslapen (maar dat mocht ook wel na zoveel uren).
Op naar dag twee.

Nog een kleine anekdote:
ik kon nu mijn kamer wel vinden.
Toen ik met mijn gids bij aankomst mijn kamer probeerde te vinden
was dat nog niet eenvoudig.
Het hotel heeft meerdere torens met elk een kamernummering
die eigenlijk hetzelfde is behalve de letteraanduiding van de toren.
Dat mijn gids ‘verdwaalde’ in het eerste hotel dat ik aandoe in China
vond ik wel grappig.