Ik was zelf niet aanwezig toen vanmiddag er een brand bleek te zijnin de restanten van de CSM, de suikerfabriek in Breda.Maar de vaste gastcorrespondent van de Argusvlinderwas er wel en die maakte de volgende rapportage.
Volgens Breda Vandaag.nl was de brand rond 14:00 uur.
De foto’s zijn best dramatisch door de zwarte rook.
Rechts onderin is het brandende dakleer (?) te zien.
Lang heeft het denk ik niet geduurd. De rook neemt al af.
Dit is de foto van Serge Mouthaan die ik vond op Breda Vandaag.nl. De fotograaf is er volgens mij veel later bij en het is een veel minder dramatische foto.
Waar de instrumenten voor dienen of liever gezegd hoe ze bespeeld moeten worden is me niet altijd gelijk duidelijk. Hier is een soort enorme trommel te zien op de achtergrond. Op de doorzichtige displays liggen/hangen fluiten. En links een doort lyra of metallofoon. De laatste twee termen kende ik niet maar ik heb ze opgezocht. Het schijnt de officiele naam te zijn voor zo’n draagbare xylofoon van een drumband zoals wij die in het Westen kennen.
Bij deze foto was het mij te doen om die banier die in het midden staat maar je ziet rechts op de achtergrond een klokkenspel.
Dit is de kop van de draak in detail.
Dit lijkt me een trommel maar ik ben er niet zeker van of je die met de hand of met een stok bespeelt.
Zou dit een instrument zijn? Mooi beschilderd. Er ligt wel een soort hamer op de rechterhoek. Op de achtergrond links nog twee snaarinstrumenten en nog een blaasinstrument rechts bovenaan.
Achterin nog een grote trommel met rijke versiering. Het is goed te zien dat de instrumenten wat door elkaar staan en dicht op elkaar.
Blaasinstrument. Dit lijkt op een instrument wat ergens op het internet een Sheng genoemd wordt.
Dit is misschien het instrument dat ik op internet zag met de naam Dizi.
Dit is de toelichtende tekst. Hieronder is de volledige Engelse tekst te zien en daaronder volgt een korte vertaling/samenvatting.
De Suikerfabriek in Breda in volle actie. De letters CSM zijn te zien, de silo’s, niet te vergeten de stroopafdeling waar ik de afgelopen dagen nog over heb bericht, een schip met bieten (of is het net gelost) in de haven en die enorme rookpluim die tijdens de suikerbietencampagne altijd over de stad ging.
De dichterlijke vrijheden van de verslaggeefster Edine Wijnands.
Kalktoren (volgens het artikel)/Kalkoven met de grijper van de slopers.
De Grote Toren in een doorkijkje met een hoogwerker. Foto van Edwin Wiekens.
Ik kwam gisteren aanrijden via het Spinveld. De gebouwen aan de haven liggen mooi in de zon (en de koude wind).
De Markkade met de restanten van de Suikerfabriek.
Het terrein dat vrij gaat komen is enorm.
Dat de Bredase Fietsersbond niet in het geweer komt voor het behoud van dit bord snap ik niet. Bestaat er wel een Bredase Fietsersbond?
Bij de voormalige stroopafdeling liggen twee enorme silo’s of reactorvaten of hoe ze ook mogen heten. Duidelijk is de aandrijving van het roerwerk te zien.
De verlaten Markkade.
Deze foto is vanuit de binnenstad gemaakt.
Net als deze.
Warm water verwarmd de theepot terwijl het theewater staat te koken.
De thee in het thee-ei.
Gelijk geeft de thee een heel donkere, warme theekleur af.
Heerlijk!
Er zijn er nog twee niet uitgebloeid.
Brassaxc3xaf, Ohne titel (Zerbrochene fensterscheiben eines fotografenateliers), circa 1934.Brassaxc3xaf is een pseudoniem van Gyula Halxc3xa1sz.Deze foto van de Hongaarse fotograaf maakt deel uitvan een tentoonstelling over surrealistische kunst.Let eens goed op de gaten in de ruiten.
Carlo Saraceni, Venus and Mars, circa 1600.Eigendom van een van de pausen in Rome.Maar wat zoeken al die engeltjes nou?
Dan Basen, Concentration camp, 1964.
Diamond and ruby-set gold anklet (Taxe2x80x99zim), India, 19th century.Dit is een heel bijzonder stuk.Een gouden enkelketting met diamanten en robijnen.Ooit gedragen door His Highness Thakur Sahib Waghji II Ravaji,de Maharajah van Morvi.Het lijkt bijna de naam uit een sprookje.Het is een ‘Princely State’ in de staat Gujarat in India.
Head of a Jina, India, Mathura, Uttar Pradesh, Gupta period, mid 5th century.Het Jainisme is een oud geloof in India.De nadruk ligt in dat geloof op vrede en het afzweren van geweld.Ook tegen dieren. En dat wordt door sommige volgelingen heel ver doorgevoerd.Een Jina of Tirthankar is een levend wezen die verlichting heeft bereikt.In de kunst komen vele verschillende afbeeldingen van Tirthankar voor.De afbeelding hierboven is het hoofd van een Jina.Komt dit jaar als een van de topstukken op een internationale veiling.En die veiling weet er het volgende over te zeggen.
Henri Matisse, La chambre rouge, 1908.
Henry Moore, Seated woman, 1948.
Jean de la Huerta and Antoine le Moitur
Joan Miro, Personnage et l’oiseau, 1974.
Johan Barthold Jongkind, Maanlicht scene, 1866.
Joseph Stella, Morning mist at the mine mouth, Monongah, West Virginia, 1908.Ochtendmist bij de mijnschacht.
Louise Bourgeois, Untitled (With foot), 1989.
Nainsukh of Guler, Raja Balwant Dev Singh on a tiger hunt, India, Jasrota, circa 1750.
Niklas Klotz, Nevis, 2008.Marmeren beeld, ingewassen met was en pigment.Aangevuld met hout en glas.Hyperrealisme.
Pablo Picasso, The studio of la Californie, 1956.Geschilderd onder andere ter nagedachtenis van Matisse.
Paul Cxc3xa9zanne, Bathers, circa 1890.
Paula Scher, India, 2010.
Ross Moffett, Higgins wharf, 1847.
Russisch icoon, Novgorod stijl, 14e eeuw, de heiligen Boris en Gleb.
Sandro Botticelli, Madonna and child with the infant Saint John, circa 1493-1495.
Tomxc3xa1s Saraceno, Galaxies forming along filaments like droplets, along the strands of a spider’s web, 2008.
Vassily Vassilyevich Kandinsky, Winter landscape, 1909.
Vladimir Baranov-Rossine, Nymphen und Zentauren, 1914.
William Sydney Mount, The power of music1847.Ik leg het uit als een positief schilderij:de kracht van de muziek overbrugt allerlei tegenstellingen.Onder andere rassentegenstellingen.
Inner Golden Water.
Bronzen leeuw.
Hier zie je een van de twee bronzen leeuwen voor de Gate of Supreme Harmony (in de rode kring). Een manshoog beeld.
In detail.
Reliefs op de muren maar vooral op de vloer. Vaak tussen de trappen of op de basis van de gebouwen.
De vloer. Weer eens wat anders dan een mozaiek.
De blik terug op de Meridian Gate.
Het schilderwerk aan de buitenkant van het poortgebouw.
De basis van de belangrijkste gebouwen bestaan uit wit steen met beeldhouwwerk (marmer). Je ziet deze karakteristieke versiering vooral als ballustrade bij trappen of als ‘hekje’ langs de plateau’s.
Versiering in de basis van de gebouwen.
Zonwering. Dit houtsnijwerk zie je overal in de Verboden Stad.
Hoek.
Tot aan de nok versierd, nee… zelfs op de nok.
Zhen Du Men.Zhen Du MenGate of Moral StandardsOpgericht in 1420 tijdens de Ming dynastie.De originele naam van deze poort was Xi Jiao Men(Westelijke hoek poort).De poort kreeg zijn huidige naam in 1645.In 1888 is de poort door een brand verwoestmaar direct in 1889 weer opgetrokken.In de Qing dynastie woonde onder andere hier,de keizerlijke wachters die dienst hadden.De woorden xe2x80x98Zhen Duxe2x80x99 betekenen xe2x80x98het corrigeren van de wetxe2x80x99. 
De houtconstructie van het dak.
Als je door het poortgebouw loopt, ontvouwt zich het volgende plein. Dit keer met in het midden op dat prachtig witte, marmeren plateau, de Hall of Supreme Harmony. Dat is het ceremoniele centrum van de Verboden Stad. Zie op de voorgrond links een van de vele, vele vaten/ketels die door de hele Verboden Stad te zien zijn. Hun functie was onder andere de opslag van water dat gebruikt kon worden om een brand te blussen.
Ik ga niet direct op deze centrale hal af maar loop langs de linker vleugel om zo van de ene naar de volgende museumruimte te lopen.
Schildering op een brede balk in het plafond.
Voorbeeld van de geometrische motieven die je overal terug ziet in de Verboden Stad.
Wat een schattig tuinhekje.
Op de gallerijen rondom de pleinen kun je met meerdere mensen naast elkaar lopen. Op deze zonnige dag komt daarbij dat je in de schaduw loopt. Nog meer vaten.
Hall of Supreme Harmony.
Je ziet dat ik er niet alleen loop.
Niet alleen geometrische motieven maar ook motieven die ontleend zijn aan de natuur. Voor de hoofdkleuren krijg je zo langzamerhand wel een gevoel denk ik.Rood is de kleur dat het volk vertegenwoordigt,groen is voor de aarde,blauw staat voor de hemel en geel is de kleur van de keizer; de kleur van het goud.Maar ik moet erkennen dat ik heel veel verschillende interpretatieslees van kleuren in relatie tot China.Over geel zijn de bronnen unaniem: keizerlijk.
De eerste indrukken zijn overweldigend. De Verboden Stad heeft een enorme omvang maar tegelijk al de mooie detailelementen in de architectuur en de kunst die er te zien is.
De daken, de bouwstijl, de schilderingen. En het is nog maar het begin.
Dit prachtige plein ligt gelijk achter de Meridian Gate. Hier met zicht op de Inner Golden Water Bridges en de Gate of Supreme Harmony.
Hetzelfde plein maar vanaf een iets hoger punt.
De Gate of Glorious Harmony. Mijn plan was om na het bezoek aan de zalen in de Meridian Gate door deze poort een bezoek te brengen aan het linkerdeel van de Verboden Stad. Uiteindelijk ben ik daar niet geweest. Voor een volgende keer.
Om de grootte van de Verboden Stad een beetje in perspectief te brengen zie je hierboven een toeristische kaart van de stad. De Meridian Gate is de grote toegangspoort. Die is helemaal onderaan de foto.
Het omkaderde deel is het deel dat op de vorige foto’s te zien was: Meridian Gate, Gate of Supreme Harmony en onder andere de Gate of Glorious Harmony. Dit is ongeveer 1 derde van de totale breedte van de Verboden Stad. Als je kijkt naar de lengte dan is dit plein ongeveer 1 zesde of 1 zevende van de Verboden Stad.
Hier zie je ze in detail: de Meridian Gate onderaan. Bovenaan de Gate of Supreme Harmony. Links de Gate of Glorious Harmony. Toeval wilde dat in de Meridian Gate een tentoonstelling was van Cartier. Daar ben ik even gaan kijken. Niet zo zeer voor de voorwerpen maar omdat ik dan ook op de eerste verdieping van zo’n enorme poort kon rondkijken.
Eenmaal thuis en werkend aan deze log vond ik op internet nog deze aankondiging van de tentoonstelling.
Dit is het uitzicht vanaf de Meridian Gate, eerste verdieping, in de richting van Tiananmen Square. Zeg maar de Verboden Stad uitkijkend. Beneden staan de mensen in de rij om hun kaartje te laten controleren. In de vorige log zag je daarvan foto’s. In de verte zie je het volgende poortgebouw. Dit is nog allemaal onderdeel van de Verboden Stad
Zo ziet zo’n ballustrade op de eerste verdieping er uit.
En dit is de beschilderde houtconstructie van het onderste dak. Deze poorten hebben twee daklagen boven elkaar. In de Verboden Stad zijn de daken van een houtconstructie met dakpannen. Die houtconstructie steunt op houten pilaren. De ruimte tussen de pilaren is opgevuld met leem, klei en dergelijke. In het geval van deze poorten is het anders. Dit zijn echt enorme muren met daar bovenop het poortgebouw.
De Verboden Stad is symmetrisch van ontwerp. Hier sta ik midden op de Meridian Gate en ervaar je die symmetrie.
Het eerste juweel.
Veel koninklijke stukken zoals deze tiara.
Een zeepaardje.
Deze slang vond ik echt fantastisch.
Eenmaal buiten nog een prachtige schildering. Veel van de constructies in de Verboden Stad zijn afkomstig uit de 17e eeuw terwijl de initiele aanleg al in de vijftiende eeuw was. Het buitenschilderwerk is dus allemaal nieuw. Het gaat er dan ook meer om de motieven en kleuren vast te houden dan de originaliteit van het buitenschilderwerk
De Meridian Gate heeft twee lange uitstulpingen richting Tiananmen Square. Hier zie je de ballustrade van een van deze twee uitstulpingen. Beide eindigen in een verdedigingstoren.
In China is, ondanks alle oorlogen, de tijd, verschillende opvattingen over het beheer van de geschiedkundige resten, weersomstandigheden enz nog heel wat te zien uit het verleden. Op een kruispunt vlak bij mijn hotel bijvoorbeeld waren de resten te zien van een heel oude brug. Die resten zijn hierboven te zien. Na wat speurwerk op Google Maps en in de Lonely Planet kom ik tot de conclusie dat het hier om de Dongan gate site gaat.
Na pinnen bij de Bank of China op weg naar de ingang van de Verboden Stad. Ik wil onder het portret van Mao door de Verboden Stad in. Onderweg wordt het steeds drukker en uiteindelijk zijn de troittoirs vol en houdt de politie de wacht om de massa in de hand te houden.
Pinbon Bank of China.
De ingang is in zicht.
Via voetgangerstunnels komen er nog meer mensen.
Deze foto toont rechts de VIP boxen van de grote parades. Deze permanente (?) tribunes waren nu leeg maar bij parades zijn die bomvol.
Op naar de ingang en wat zijn dat? Fonteinen? Deze poort heet de Gate of Heavenly Peace of Tiananmen Gate
Camera’s maken ook bij Chinese toeristen standaard deel uit van de uitrusting.
Voor het poortgebouw liggen een aantal typisch Chinese bruggen met aan weerszijde fonteinen die op deze feestdagen samen een waterorgel vormen.
In de rij.
En dan door de poort. Het zal niet de enige zijn vandaag.
De Verboden stad wordt gevormd door veel binnenplaatsen die in het verleden steeds minder toegankelijk waren voor de gewone mensen.
Nu nemen de mensen het er van. Het zijn de laatste mooie dagen van het jaar.
Terugkijken op het eerste poortgebouw.
De volgende poort: Duanmen Gate. Ik ben niet de enige die gefascineerd is door de deuren.
Hier zijn al veel souvenierverkopers te zien. Af en toe worden ze opgejaagd door de politie. Maar het kat-en-muis-spel komt bij mij niet serieus over.
He, weer een poortgebouw? Inderdaad, de Meridian Gate, en nu wordt het serieus. Hier staat politie. Als je hen passeert mag je niet meer langs dezelfde weg terug lopen. Dan moet je omlopen langs een van de twee uitgangen aan de rechter of linkerkant. Allemaal maatregels om de grote groepen mensen in de juiste banen te leiden. Vanaf hier gaat het naar de kaartverkopers. De Meridian Gate is het grootste poortcomplex in de Verboden Stad.
Heb je een kaartje gekocht, bijvoorbeeld bij die kiosk links vooraan, dan kun je in de rij gaan staan om door een van de poorten het Palace Museum in te gaan. Dergelijke verkooppunten zijn er overigens meerdere.
De Verboden stad is niet overal goed onderhouden maar de meeste plaatsen wel. Het schilderwerk is prachtig.
Kaartje.
Meridian Gate. Daar bij die paraplu’s staan de kaartjescontroleurs. Ook staan daar metaaldetectoren enzovoorts
De onttakeling gaat verder.
Het weer heeft vrij spel.
De containers waar het terrein mee is afgezet.
De kalkoven.
De weg waarvan ik deze foto maakte is een uur later afgezet door de politie. Ik vermoed vanwege de storm en rondvliegende dakdelen.
Het ruikt er gewoon droog. Die typische lucht van gruis.
Vanuit de stad, op ooghoogte is de fabriek al bijna weg. Vanuit een flat zijn de restanten nog wel te zien..
Het inmiddels bekende groene bakje met soep van mijn moeder.
Hij ziet er niet zo dik uit als de vorige keer.
En inderdaad blijkt dat meteen als de soep de pan in gaat.
Op het vuur.
Beetje peper erbij.
Serveren maar. Heerlijk! Dat vind je nergens.
Ook buiten Tiananmen Square is het druk in de avond. Hier een paar winkelstraten. Veel Dior, Adidas enz
Grote winkelstraten, veel mensen. Realiseer je wel dat achter de facade, die in sommige gevallen alleen maar reclameborden zijn, niet altijd winkels huizen.
Ik vermoed dat deze straat Wanfujing Dajie (Wanfujing straat) is.Mijn collega heeft de volgende tekst vertaald:xe7xa7x91 xe5xadxa6 xe5x8fx91 xe5xb1x95 xe5x88x9b xe9xa6x96 xe5x96x84xefxbcx8c xe6x89x93 xe9x80xa0 xe5x9bxbd xe9x99x85 xe5x8cx96xe3x80x81xe7x8exb0 xe4xbbxa3 xe5x8cx96 xe6x96xb0 xe4xb8x9c xe5x9fx8eEngels:Scientifically developing the capital;Create an international, modern and new DongchengNederlands:Wetenschappelijk (misschien bedoelen ze systematisch) de hoofdstad ontwikkelen,Bouwen aan een internationaal, modern en nieuw Dongcheng.De hoofdstad is Beijing.Dongcheng is een wijk of disctrict in Beijing.
Ook in kleine zijstraten vind je eetgelegenheden met gerechten net zo interessant als eerder op de avondmarkt. Daarnaast vele kleine andere winkels.
Maar voor mij is het nu tijd om na een erg lange dag naar bed te gaan.
Zonder flits op een schemerige dag.
Dezelfde bloemen, ongeveer hetzelfde moment maar met flits.
Vanochtend drink ik jasmijn thee. Hier zie je de glazen theepot gevuld met warm water zodat de pot dadelijk al warm is voordat het theewater er in gaat.
De thee trekt.
Aiden Lassell Ripley, Grouse in the fresh snow, 1948.
Albrecht Dxc3xbcrer, The Four Horsemen of the Apocalypse, Revelation of Saint John the Divine, 1497.De vier ruiters van de Apocalyps,naar het verhaal uit De Openbaring van Johannes
Ambrosius Bosschaert the Elder, A still life of flowers in a Wan-Li vase, 1609 -1610.Ambrosius Bosschaert de Oude.Stilleven met bloemen in een Wan-li vaas.Wan li porselein stamt uit de periode 1574 – 1620 (de regeerperiodevan de Chinese Keizer Wanli, keizer uit de Ming dynastie. De keizerwiens graftombe ik bezocht heb in China. Zie reisverslag hierover).Het is een blauw wit porselein met het standaard ‘Wan Li’-patroonvan afwisselende rechthoekige en ovale cartouches,gevuld met bloemen, bladeren of kostbare voorwerpen.Dit keramiek was zeer populair in het Westen en werd in grote hoeveelhedeningevoerd vanuit China.Als later dit keramiek slecht of niet meer beschikbaar is vormt ditde aanleiding om ook in het Westen (Delft) blauw wit aardewerk te gaan maken.De populariteit uit zich ook door de vele keramische voorwerpen van Chinese oorsprong op 17e eeuwse schilderijen.
Ann Preston, Untitled, 2009 – 2010.
Attributed to Mutuaga, Spatula, circa 1860 – 1920.Dit voorwerp is afkomstig uit Melanesixc3xab.Wikipedia:
Christo and Jeanne-Claude, Running Fence, Sonoma and Marin Counties, California, 1972 – 1976.
Doug Aitken, Free, 2009.
Dragon snuff bottle, Imperial kilns, Jingdezhen, 1736 – 1795.Geen snuifdoos maar een snuiffles.Aardewerk afkomstig uit de keizerlijke keramiekwerkplaatsen.Jingdezhen staat bekend als de keramiekhoofdstad van China.Prachtige draak als afbeelding.
Fon culture, Republic of Benin, Chair with four felines, (Chiefxe2x80x99s throne), before 1950.Troon van de hoofdman, gemaakt voor 1950.Wikipedia:
Georges Braque, Still life with a fruit dish, 1936.
Giorgio Morandi, Grande natura morta con la lampada a destra, 1928.
Henry Moore, Grey tube shelter, 1940.Moore weet met deze schets zo goed de sfeer van zijn bronzen op te roepen.
Jacco Olivier, Portrait, 2009.Het werkelijke kunstwerk staat op een DVD en zal wel iets van een filmpje zijn.Ik las een stuk over hem op internet waarbij het procesongeveer als volgt wordt beschreven.De kunstenaar schildert een werk en dan opnieuw en opnieuwterwijl het steeds een beetje verandert totdat er nietoverblijft. Dat wordt vastgelegd in een animatie endat is wat vervolgens als werk in een gallerie te recht komt.Slim idee dat hel verschillend kan uitwerken.Wat het met dit portret doet weet ik niet maar met een titelals (het verdronken land van) Saeftinghe kan ik me wel iets voorstellen.
Jean-Pierre Cassigneul, Femme au chapeau, 1969.
Milton Avery, City harbor, circa 1930’s.
Olafur Eliasson, Your house, 2006.Je ziet hier maar 2 pagina’s maar deze boeken (er zijn er 225 gemaakt)tonen pagina voor pagina een stukje van het huis van de kunstenaar.
Pablo E. Oxe2x80x99Higgins, La carreta (The wagon), 1966.
Pendant with cameo portrait of the emperor Shah Jahan, 6th – 17th century.Er zijn mensen in Nederland die spreken over een ‘achterlijke cultuur’als ze over het Mohammedisme of de Islam spreken.De Islam is geen achterlijke cultuur net zo min als datalle Christenen moordende Kruisvaarders zijn.Het kunstwerk dat hierboven te zien is,vormt een (1) kant van een hanger met de afbeeldingvan de Moghul keizer Shah Jahan.Deze heerser liet de Taj Mahal bouwen voor zijn overleden vrouw.Het zijn de marktkooplui die in de volgende regering willen komendie spreken over een ‘achterlijke cultuur’ en als eerste bezuinigingspostcultuur aanwijzen. Hoezo achterlijk? Wie is hier nu achterlijk?
Perfume brazier, San Marco, Venice, 12th century.
Rhinoceros horn cup with among other things the poet Tao Yuanming while admiring a chrysanthemum sprig, seated beside a wine jar in a setting of bamboo and rocks, 17th century.Een heel verhaal.Een drinkbeker gemaakt van de hoorn van een neushoorn.De dichter Tao Yuanming wordt hier afgebeeldterwijl hij een tak bewondert en hij naar een wijnvat zittussen de bamboe en rotsen.
Samuel Salcedo, Bitter fruit, 2008.
William Kentridge, Drawing from Stereoscope, 1998 – 1999.
