Kreta 2009: Samariakloof II

Posted on oktober 27, 2009 by Argusvlinder

Vandaag deel twee van mijn fotoverslag van mijn wandeling
door de Samariakloof op Kreta.
Geniet van de foto’s.

Na het dorp Samaria zijn de berghellingen hoog.

We komen aan bij de bodem van de kloof.

Niet alle waarschuwingen zijn even relevant. ‘Groot gevaar, snel lopen’ als je maar een kant uit kunt en je nog kilometers hebt te gaan!.

Maar wat een gezicht.

Het is inmiddels warm. Het is al na de middag, je bent al heel wat gedaald en de zon krijgt vrij spel.

Smal en hoog.

Soms bijna loodrecht.

Heel weinig water.

Prachtige wanden.

Prachtige erosie.

Achteraf nog de kaartjes ingescand.

Dit is het kaartje van de boot.

De plaats waarvan je vertrekt voor de wandeling heet Omalos.
Dit is een plateau op 1250 meter boven zeeniveau.
Agia Roumeli is het dorp aan de kust waar de boot komt
en waar de bus niet kan/mag komen.
Chora Sfakion is het dorp vanwaar de bus wel kan vertrekken.
De ferry brengt je daar naar toe.
De tocht is niet superzwaar maar je hebt wel een hele dag nodig.
De wandeling alleen kostte ons vijfeneenhalf uur.
Omdat wij aan de noordkant van Kreta een appartement hadden
en je van centraal Kreta naar de zuidkant van het eiland loopt,
heb je met het busvervoer en de boottocht, een hele dag nodig.
De tocht is prachtig, zeer de moeite waard.

Kreta 2009: Samariakloof

Posted on oktober 26, 2009 by Argusvlinder

16 september 2009: Samariakloof.
Werkelijk schitterend.
Voor de kloof was het vandaag een rustige dag.
600 Bezoekers dalen van Centraal Kreta via de kloof af naar de kust.
150 Volgen een deel van de omgekeerde route (The lazy way).
Volgens onze gids komen er op een drukke dag
wel 2000 bezoekers.
Maar goed, ik zit met de blaren.

Hierboven de tekst die ik geschreven heb in Kreta.
We hadden deze dagtrip eerder in de week geboekt.
We werden al vroeg opgehaald en naar een restaurant
in de bergen gebracht waar we nog wat konden drinken.
Dan gaat de bus daarna nog een beetje verder,
ontvangen we onze kaartjes en kan de tocht beginnen.
In de bus en tijdens het lopen worden we begeleid
door een Nederlandse gids die al geruime tijd
op Kreta woont.
De groep bestaat dus voornamelijk uit Nederlanders maar
er zijn ook een kleine tiental Fransen toeristen meegekomen.

De tocht is dan eenvoudig.
Je gaat zo’n 4 kilometer dalen om dan steeds verder
richting kust te lopen.
Verdwalen kan je niet als je op het pad blijft
en je ziet eigenlijk steeds mensen voor en achter je lopen.
Dat lopen doe je door de kloof, soms stijgen dan weer een stukje dalen.
In de kloof ligt een dorpje: Samaria.
Dit dorp is niet meer bewoond maar dient als pauzepost.
Onderweg zijn er meer maar kleinere plaatsen waar je kunt rusten.
Maar om te rusten ben je niet gekomen: lopen is de opdracht.
Aan het eind van de kloof is er net als aan het begin
een post waar je kaartje wordt gecontroleerd.
Vervolgens loop je naar een dorp aan zee waar een paar keer
per dag een ferry komt. Met die boot word je naar een volgend dorp
gebracht waar de bus staat te wachten.
Helaas niet in het haventje maar wat hoger in de heuvels.
Dus nog even klimmen.
Maar dan brengt de bus je weer terug naar je hotel of appartement.

Ik had mijn bergschoenen meegenomen vanuit Nederland
voor deze wandeling. Die zijn niet overbodig.
Maar 4 kilometer dalen was toch te veel voor mijn ongetrainde voeten.
Beide grote tenen hadden flinke blaren.
Ik had ze ook nog eens doorgelopen.
Maar pijn deed het niet.

In deze log zie je de foto’s van de eerste helft van de tocht.
Tot en met voorbij het dorp Samaria.
Morgen volgt het tweede deel.

In de vroege ochtend, het plateau in centraal Kreta, vlak bij het restaurant.

Er is al wel zon maar het is toch nog fris. Dat zal heel snel veranderen.

Het toegangskaartje.

De Witte bergen.

Hier ga je dan omlaag.

Dat de omgeving prachtig is is een overbodige opmerking.

Soms is er uitgebreide bescherming tegen vallend gesteente.

Kerkje.

Gelijk ook een pauzeplaats.

Regelmatig loop je door en langs rivierbeddingen.

We zijn nog niet op de bodem van de kloof.

De bodem komt in het zicht.

Op de achterzijde van het kaartje staat een plattegrond. Maar ik vond het niet eenvoudig om je daar mee te orienteren. Het kaartje geeft aan dat de totale lengte van controlepost naar controlepost 12,8 kilometer is. Voeg daar nog 2 kilometer bij om naar de haven te lopen.

Het dorp Samaria.

Na de lunch lopen we weer verder.

We kijken nog eenmaal terug naar Samaria om het smalle deel van de kloof in te gaan.

China: kunstschatten

Posted on oktober 25, 2009 by Argusvlinder

Tijdens mijn korte vakantie in China, zag ik heel veel kunstwerken.
Maar dat was niet voor het eerst.
Wel dat ik ze in China zag maar al veel eerder zag ik
op tentoonstellingen prachtig werk uit China.

Ik ben gaan zoeken in mijn boekenkast en vond de catalogus
van de tentoonstelling ‘Kunstschatten uit China’
die in het voorjaar van 1982 werd gehouden
in het Paleis voor Schone Kunsten in Brussel.

Ik vond niet alleen de catalogus maar ook de folder
en de factuur voor de catalogus (dd 31/03/1982: 630BFR)
De catalogus kan nog eenvoudig op internet gekocht worden.

Voorkant van de folder.

Introductietekst over de recente archeologische vondsten in China.

Een eerste indruk van de voorwerpen die te zien waren.

Vervolg introductie.

Mijn factuur: 31/03/82, 630 Fr.

In dit log houd ik de schrijwijze aan zoals die in de catalogus is gebruikt.
‘De eerste keizer van China’ heet bij mij dan ook Qin Shihuang Di,
volgens Wikipedia is dat echter Qin Shi Huangdi.
Bij plaatsnamen en dergelijke kan dezelfde verwarring optreden.
Bovendien hanteert de catalogus de schrijfwijze Xi’an en Xian door elkaar.

Zoals al aan de folder te zien is, is het reclamemateriaal
heel wat ingetogener dan zoals we vandaag gewend zijn.
Dat is ook het geval voor de catalogus.
Maar inhoudelijk komt de catalogus niet minder gedegen over.

Hieronder een selectie van voorwerpen
die ik heel mooi vind.
Dus niet veel bronzen of aardewerk vazen uit de prehistorie.
Mijn peroonlijke keuze.
De volgorde van de voorwerpen is de volgorde zoals die ook
in de catalogus gevolgd is.

Kalebasvormige kruik van het type ‘Ping’ Neolithicum, ongeveer 5e eeuw voor Christus, ontdekt in 1972 in Jiangzhai bij Lintong in de provincie Shaanxi, Museum van Banpo, Xi’an.

Volgens de Chinese archeologen herkent men in de afbeelding
een gestileerde afbeelding van een antropomorf (menselijk) masker.
De ogen in het midden verschillen van elkaar.
Het linkeroog zijn twee circeldelen die iets uit elkaar liggen.
Zodanig dat er een horizontale balk tussen de twee delen ontstaat.
Het rechteroog heeft een driehoekige pupil.

Schematische voorstelling van een Taotie-masker.

Op bronzen voorwerpen is een veelvoorkomend motief
het zogenaamde Taotie-masker.
Bovenstaande afbeelding laat zien uit welke onderdelen
het masker is opgebouwd.
De naam betekent zoiets als ‘veelvraat’.

Zun in de gestalte van een olifant, Westelijke Zhou-dynastie, 10de eeuw voor Christus, opgegraven in 1974 in Rujiazhuang bij Baoji in Xian in de provincie Shaanxi, Baoji City Museum.

Een ‘Zun’ is een ritueel vat.
De olifant is hier niet echt elegant uitgevoerd.
Dit vat werd in een graf ontdekt in december 1974.
Het graf is waarschijnlijk van de welgestelde aristocraat
en hoge staatsambtenaar Qiang Bo en zijn vrouw Lady Xing.

Ding met deksel, brons met ingelegd goud en zilver, Oostelijke Zhou-dynastie, circa 4e – 3e eeuw voor Christus, opgegraven in 1966 in Xianyang in de provincie Shaanxi, Xianyng City Museum.

Chinees vaatwerk kent verschillende modellen
die door de tijd ook nog eens veranderen van vorm.
De catalogus heeft een heel overzicht met ‘Ding’, ‘Fang ding’,
‘Li’, ‘Xian’ enz vormen.
Er zijn vormen voor eten, andere voor wijn en weer andere voor water.
De mooiste naam en voor ons het meest verwarrend is ‘Gui’.
Tegenwoordig gebruiken we dat woord als afkorting
voor een Graphical User Interface.

Staande krijger met harnas, Qin-dynastie, 220 – 210 voor Christus, ontdekt in 1979 in het graf van keizer Qin Shihuang Di, sector 1, in Lintong in de provincie Shaanxi, Museum of Qin-figures, Lintong.

Knielende boogschutter, Qin-dynastie, 220 – 210 voor Christus, ontdekt in 1977 in het graf van keizer Qin Shihuang Di, sector 2, in Lintong in de provincie Shaanxi, Museum of Qin-figures, Lintong.

Staande krijger zonder harnas, Qin-dynastie, 220 – 210 voor Christus, ontdekt in 1974 in het graf van keizer Qin Shihuang Di, sector 1, in Lintong in de provincie Shaanxi, Museum of Qin-figures, Lintong.

Paard, Qin-dynastie, 220 – 210 voor Christus, ontdekt in 1979 in het graf van keizer Qin Shihuang Di, sector 1, in Lintong in de provincie Shaanxi, Museum of Qin-figures, Lintong.

Ten tijde van de tentoonstelling had men 24 van dergelijke paarden ontdekt
in sector 1 voor 6 houten strijdwagens.
De paarden en krijgers maken allemaal deel uit
van het zogenaamde Terracottaleger.

Hoofd van een paard, Qin-dynastie, 220 – 210 voor Christus, ontdekt in 1979 in het graf van keizer Qin Shihuang Di, sector 1, in Lintong in de provincie Shaanxi, Museum of Qin-figures, Lintong.

De catalogus bevat veel meer zwart-wit afbeeldingen zoals hierboven
dan kleurafbeeldingen.
De paarden zijn afgebeeld op het moment dat ze aanzetten
om de strijdwagens te trekken.
Dat geeft hen een uitstraling van kracht.

Twee stafkronen in de vorm van fabeldieren, Westelijke Han-dynastie, 2e – 1e eeuw voor Christus, ontdekt in 1972 in Xiaobaiyangcun bij Xi’an in de provincie van Shaanxi.

Toren, Oostelijke Han-dynastie, ontdekt in 1972 in Zhangwan, Lingbao, Xian, provincie Henan, Henan Provincial Museum in Zhengzhou.

Hoofd van een Bodhisattva, Tang-dynastie, circa 760, opgegraven in 1959 op de plaats van de vregere Anguo-tempel, Xi’an, provincie Shaanxi, Shaanxi Provincial Museum in Xi’an.

Dit zijn twee beelden: beeld van een gezadeld paard en een beeld van een paardeknecht, beide stammen uit de Tang-dynasty, circa 706 – 711, opgegraven in 1972 uit het graf van kroonprins Zhanghuai in Qian Xian, provincie Shaanxi, Qianling Museum in Qian Xian.

Paard en knecht zijn samen op dezelfde plaats gevonden in het graf.
De gelaatstrekken duiden er op dat de knecht van Mongoolse afkomst is.

Beeld van een civiel ambtenaar uit de Tang-dynastie, circa 718, opgegraven in 1972 uit het graf van Li Zhen in Xinglongcun, Liquan Xian, provincie Shaanxi, Zhaoling Museum Liquan.

Pelgrimsfles (Pinanghu) uit de Tang-dynastie, 7e – 8e eeuw, ontdekt in 1970 in Hejiacun, Xi’an in de provincie Shaanxi, Shaanxi Provincial Museum in Xi’an.

Alles bij elkaar een prachtige verzameling en in de catalogus
staat nog veel meer!
Deze tentoonstelling kunt u niet meer zien maar gelukkig
is het Europalia in Brussel met deze keer als thema China.
Zo zijn daar te zien:
Zoon van de Hemel, een tentoonstelling over de keizers van China.
The State of Things. Brussels/Beijing, een tentoonstelling over moderne
Chinese en Belgische kunst onder aanvoering
van de kunstenaars Ai Wei Wei en Luc Tuymans.
Het Orchideexc3xabnpaviljoen, de kunst van het schrift in China.
En nog veel meer.
Zie hier voor meer informatie.

De catalogus.

De afbeelding op de kaft.

Kreta 2009: 15 september 2009

Posted on oktober 24, 2009 by Argusvlinder

Verzameling buskaartjes van deze vakantie.

Op Kreta zijn we op deze derde dag naar Chania gegaan.
Daar heb ik het volgende van opgeschreven:

Hele mooie stad maar erg toeristisch.
Gelukkig is de promenade/het havenhoofd lang en kun je ver lopen
om al te grote hordes toeristen te vermijden.

Kort maar krachtig, zullen we maar zeggen.
Maar het is de busreis zeker de moeite waard.
We nemen eerst de bus naar Rethymnon stad: het busstation.
Daat treffen we de volgende verkeerssituatie aan:

Fietsen is hier een hogere kunst.

Immers dat rode wegdek is een fietspad. De tekening geeft het aan.

Maar de electriciteitspaal en het verkeersbord staan een beetje ongelukkig.

We hebben nog tijd voor koffie.

Buskaartje voor Chania. Retour Rethymnon – Chania 12 Euro per persoon.

In Chania is een prachtige Venetiaanse haven.
Met een moskee die in gebruik is als souvenierzaak
en een knusse binnenstad.

De moskee.

Het havenhoofd met vuurtoren.

Zicht op de stad en de haven.

Het havenhoofd (pier) beschermt de stad en de schepen in de haven.

Op de pier is een terras en restaurant. Daar is het goed (en duur) toeven.

De stad is knus met kleine straatjes, veel winkeltjes en prachtige oude deuren.

Herinneringskapelletjes.

Zoals bekend bij hele gasten van mijn weblog
ben ik geinteresseerd in ‘oude stenen’.
Op Kreta hebben de grote steden allemaal wel een archeologisch museum
met daarin vondsten uit de directe omgeving van de stad.
Echte topstukken zijn vaak naar Heraklion of Athene maar er blijft voldoende over.

Alleen het beleid ten aanzien van het fotograferen
is mij een beetje onduidelijk.
Het kost een paar bezoeken voor ik begrijp
dat je alles op de foto mag zetten
als het voorwerp maar eerder een keer wetenschappelijk beschreven is.
Probleem is alleen dat ik dat aan de buitenkant niet kan zien
en bovendien vind ik dat niet mijn probleem
maar het probleem van de museumdirecteur.
Die moet er voor zorgen dat zijn stukken
beschreven en degelijk zijn onderzocht.

Verder vond ik het vreemd dat in Griekenland, op Kreta,
in de musea voorwerpen worden tentoongesteld
waarvan de herkomst niet duidelijk is.
Dan kijk je naar Griekse kunst maar kan het best zijn
dat de voorwerpen niet echt zijn of niet van het eiland komen.
Bizar.
Natuurlijk hebben de musea ook geen catalogus.

Juwelen uit de Hellenistische periode (4e – 3e eeuw voor Christus).
Ze zijn gevonden op de begraafplaats
van het oude Kydonia (het tegenwoordige Chania).
De gouden ketting werd gevonden bij het lichaam van een rijke vrouw.
De vrouw hette Sossima.
Ze overleed in het kraambed.

Buiten op de lommerrijke binnenplaats staat dit overblijfsel uit de tijd dat de moslims de dienst uit maakten.

Er was geen toelichting maar volgens mij is het de plaats waar moslims voor het bidden / voor een bezoek aan de moskee, zich kunnen wassen.

Stenen beeldje van het Cycladen-type.

Beeldjes van honden. Speelgoed.
De gaten in de poten waren waarschijnlijk bedoeld
om een as door te steken met daaraan wielen.
Uit ongeveer 2000 – 1900 voor Christus.

Bladgouden banden, bladeren, hangers, rozetten, kralen en oorbellen.
De rozetten werden oorspronkelijk op de kleding genaaid.
3e tot 2de eeuw voor Christus.

Schaal met afbeelding.

Doodskist.

Toegangskaartje museum.

Kreta 2009: dag twee

Posted on oktober 19, 2009 by Argusvlinder

Het welkomspakketje van de reisorganisatie.

Kerkgevel in Rethymnon (de Sint Franciscus kerk).

Een van de moskeeen in Rethymnon (Nerantze moskee).

De moskeeen op Kreta dateren uit een ver verleden.
Ze zijn beperkt in aantal op Kreta.
Ze worden vandaag de dag niet meer gebruikt.

Rimondi fontein in Rethymnon.

Dergelijke beelden zie je niet vaak in ons land.

Deze dag zijn we met de bus naar Rethymnon geweest.
Het Venitiaans fort bezocht.
Het weer is niet fantastisch maar dit zou de minste dag
blijken te zijn.
L. heeft in Rethymnon schoenen gekocht voor de wandeling
door de Samaria kloof.

Sint Franciscus kerk.

Zicht vanaf het Venitiaans fort.

De moskee in het fort.

Er is ook een kerk in het fort.

De binnenkant van de moskeekoepel.

Over de haven en in de verte.

Busprogramma van Rethymnon en omstreken.

Even koffie drinken.

China: in vogelvlucht

Posted on oktober 18, 2009 by Argusvlinder

Tijdens mijn korte vakantie door China ben ik in Beijing geweest,
Shenyang (ook bekend als Moekden of Mukden) en Baotou (Binnen Mongolie).
Ik was er voor een bruiloft en om deze steden en hun omgeving te zien.
Hieronder een eerste indruk.
De prive-foto’s buiten beschouwing gelaten.
Ik had mezelf de opdracht gegeven maximaal 25 foto’s te selecteren.
Het zijn er iets meer geworden.

Tijdens mijn eerste lunch in China: duif.

Keizerlijke troon.

Ingang Verboden Stad, Tiananmen Square, 2 oktober 2009.

De Grote Muur.

Chineese Muur.

Kylin, magisch dier als bewaker bij de Minggraven.

Het Vogelnest (Birds nest), Olympische Spelen 2008, stadion van onder andere de openings- en sluitingsceremonie.

Beijing, food market, Donghua Men, stalletjes waar je ’s avonds allerlei lekker eten kunt kopen.

Glamour in Beijing.

Beijing, Verboden Stad.

Beijing, Verboden Stad, de draak, symbool van de keizer.

Beijing, Verboden Stad.

Kunstschatten in het Paleismuseum, Beijing, Verboden Stad.

Beijing, Verboden Stad, beslag op de paleisdeuren.

Keizerlijke weg.

Beijing, Verboden Stad.

Beijing, Verboden Stad, Keizerlijke tuin.

Beijing, Verboden Stad.

Shenyang, Beiling park.

Shenyang, Noordelijke tombe van de Qing keizer Huang Taji en keizerin Xiao Duan Wen.

Shenyang, Noordelijke tombe van de Qing keizer Huang Taji.

Shenyang, keizerlijk paleis (Qing Dynastie).

Mao, Barrack Obama, Kobe Bryant, Michael Jackson.

Shenyang, keizerlijk paleis (Qing Dynastie).

Shenyang, kunstschatten in het keizerlijk paleis (Qing Dynastie).

Shenyang, voorstelling in het keizerlijk paleis (Qing Dynastie).

Shenyang, drie dames in het keizerlijk paleis (Qing Dynastie).

Shenyang, Zhongshan Square, Mao monument.

Baotou, Dzjengis Khan.

Baotou, Tara Enkhsaikhan, yurts.

Baotou, Mongoolse klederdracht.

Baotou, prei op de markt.

Baotou, woestijn.

Baotou, de witte kameel.

Baotou.

Baotou, woestijn.

Baotou. jiaozi bij het afscheid

China: geld

Posted on oktober 17, 2009 by Argusvlinder

Het geld in China heet Renminbi.
Renminbi bestaat in munten en papiergeld.
Er zijn munten van 5 fen,
van 1, 2, en 5 jiao,
en van 1 yuan.
Briefjes zijn er van 1, 2 en 5 jiao,
en van 1, 2, 5, 10, 20, 50 en 100 yuan.

Ik heb erg weinig muntgeld gekregen in China.
De ouders van bruid en bruidegom hebben me geholpen
wat munten bij elkaar te krijgen.
Ik heb ook nog bankbiljetten gekocht die werden aangeboden
als geld uit Mongolie.
Maar of dat ook werkelijk zo is vraag ik me af.
Ik kan het geld niet vinden op het internet.

19/10/2009
Vandaag nogmaals op het internet gezocht.
Nu met Engelse zoekwoorden.
Inderdaad betreft het hier Mongools geld.
Zie voor de afbeeldingen verderop.

Muntgeld.

Yuan, voorzijde.

Detail van de Yuanbiljetten.

Yuan, achterzijde.

Detail van de Yuanbiljetten.

Yuan en jiao, voorzijde.

Detail van de biljetten.

Yuan en jiao, achterzijde.

Detail, biljet uit 1953. Zie ook de verschillende talen.

Jiao, beide zijdes.

Detail.

Een yuan.

Mongools geld (?).

Detail.

Naam van het geld (?), lijkt wel Russisch.

Lijkt wel Russisch.

Mongools geld (?), voorzijde.

Mooi vind ik het wel.

China: de uitnodiging

Posted on oktober 17, 2009 by Argusvlinder

Voor de bruiloft is de volgende uitnodiging rondgestuurd.

De uitnodiging, centraal, in het hart, het symbool voor ‘double happiness’.

Ik vermoed dat dit de namen van bruidegom en bruid zijn. Ga ik nog navragen.

23/10/2009
Ik heb inmiddels navraag gedaan.
Het zijn niet de namen van de bruid en bruidegom.
Het is een aanduiding voor een romantische
en gelukbrengende bijeenkomst.
Klassiek Chinees met versiering.

China: het cadeau

Posted on oktober 17, 2009 by Argusvlinder

Ik ben weer terug uit China.
Voor een kort bezoek en een bruiloft ben ik naar China geweest.
Mijn eerste bezoek aan China.
Voor de bruiloft wilde ik een cadeau maken.
Niet zozeer voor de bruid en bruidegom maar voor hun ouders.
Het idee was dat die ouders hun kinderen niet vaak zien.
Ze zien ze al helemaal niet in Nederland want daar zijn ze nog nooit geweest.
Ik heb een foto van het bruidspaar gemaakt in Nederland
en dat wil ik combineren met hun namen.
Geschreven in Chinese karakters.
De techniek die ik daarbij wil gebruiken is die ik zopas geleerd heb
bij het schilderen van miniaturen.
In augustus ben ik begonnen met de eerste tests.

Het idee was om uit te gaan van handgeschreven karakters.

Die dan verven met zelf gemaakte verf op basis van rode bolus.

De rode bolus die ik gekocht heb is in de vorm van een brok aarde.

Die moet ik dus eerst vergruizen.

Mijn voorraad.

Nog een beetje meer.

Gereed om te mengen met het bindmiddel.

Klaar voor gebruik.

Een eerste poging.

In augustus heb ik toen toch het idee opgevat om niet te vertrekken
van handgeschreven Chinese karakters maar van geprinte Chinese karakters.
Ik heb een paar verschillende soorten rood papier gekocht
(de achternaam van de bruidegom is Zhu wat ‘rood’ betekent).
Ook de lijm en het bladgoud is ander materiaal dan ik
bij de cursus heb gebruikt.
Dus moet je eerst met de verschillende eigenschappen leren werken.

De geprinte Chinese karakters.

Uitgeknipt.

De achterkant ingewreven met rode bolus.

Dan de karakters overzetten op de verschillende soorten papier.

Daarna de karakters geverfd met rode bolus. In een miniatuur doe je dit om het bladgoud later een mooiere kleur te geven. Op rood papier is dit waarschijnlijk niet nodig maar het hielp wel om goed te kunnen lijmen.

Het materiaal: bladgoud en lijm.

Bladgoud op de juiste grootte maken.

Lijm aanbrengen.

Bladgoud aanbrengen en na drogen van de lijm het teveel aan goud verwijderen.

Het juiste papier kan nu gekozen worden en de definitieve werkwijze werd bepaald.

In september ben ik begonnen aan het eindproduct.
Ik zou op 1 oktober vertrekken dus veel tijd was er niet meer.
De lijsten gekocht en het juiste papier.
En dan aan de slag.

Materiaal gereed.

Namen aanbrengen.

Lijm en goud aanbrengen.

Overtollig goud verwijderen.

De namen zijn gereed.

Nu de naam, de foto en de lijst in elkaar zetten.

Twee stuks.

Dan inpakken. Volgens Schiphol mogen de lijsten in de handbagage.

Eerst in cadeaupapier.

Nog niet dichtplakken. Misschien wil de douane nog zien wat er in zit.

In beschermende folie.

Dichtplakken.

Klaar voor vervoer.

Umberto Eco: de geschiedenis van de schoonheid

Posted on oktober 1, 2009 by Argusvlinder

Zondag 13 september 2009

06:15 in het vliegtuig.
Wat lees ik: De geschiedenis van de schoonheid.
Onder redactie van Umberto Eco

Maar als runderen en paarden en leeuwen handen hadden en met hun handen konden tekenen en werken konden maken vergelijkbaar met die van de mensen,zou het paard de goden afbeelden als paarden en zou het rund ze afbeelden als runderen, en zouden ze hun lichaam geven zoals ze ieder zelf hebben?

Titus Flavius Clemens bekend als Clement van Alexandrie, Stromata, V 110
Chirstelijk theoloog die leefde van ongeveer 150 – 215.
Hij heeft een trilogie geschreven waarin hij zijn leer toelicht:
de Protrepticus
de Paedagogus
en de Stromata
Uit dit laatste werk is dit citaat.

Kreta 2009 / Pinpas

Posted on oktober 1, 2009 by Argusvlinder

De onplezierige ervaring met de nieuwe pinpas,
of juist het niet bij me hebben van die pas,
krijgt een vervolg met een reactie van de ING.

De ING-brief.

Het komt er op neer dat ik nu kosten moet gaan maken
om aan de ING uit te leggen waarom zij klantonvriendelijk zijn!
Zou daar over nagedacht zijn?

Kreta 2009

Posted on september 30, 2009 by Argusvlinder

Vandaag de eerste log in een serie van korte verhalen
over een korte vakantie op Kreta.

De eerste dag heb ik niet veel foto’s gemaakt.
We vertrokken al vroeg, midden in de nacht, naar Schiphol.
Onze vlucht was om 07:00 uur (ongeveer).
Dus op Schiphol hebben we wel eerst een bakje espresso gedronken
in een voor mij volledig nieuwe coffeeshop (zo een waar je koffie krijgt).
De gelegenheid specialiseert zich in koffie en chocolade.
Heel mooi, heeel erg lekker.

Rekening van Chocolate Cafe.

Tijdens deze vakantie ben ik begonnen aan een boek
met de titel “De geschiedenis van de schoonheid”.
Een prachtig boek onder redactie van Umberto Eco.
Ik heb het boek gekocht kort nadat het in 2005
in de Nederlandse vertaling uitkwam.
Maar ik ben er nu pas in gaan lezen.
Jammer want het is een prachtig boek.
Het gaat over een onderwerp wat sluimerend aanwezig is
op mijn web log: wat is nu eigenlijk “mooi”.
Eco geeft daarop geen antwoord door te zeggen: “kijk dit vind ik nou mooi”.
Nee hij gaat de geschiedenis door aan de hand van prachtige afbeeldingen
en tijdlijnen en plaatst die naast geschriften, meningen uit de betreffende tijd.
Wat wil nu het geval, hij beperkt zich tot de ‘Westerse culturen’ en
begint met de opvattingen en voorbeelden van de Grieken.
Het boek maakt zo’n indruk dat ik er een aparte serie aan ga wijden.
Maar nu even niet.

Umberto Eco, De geschiedenis van de schoonheid.

Hoewel, de eerste foto is van een schilderij/afbeelding
uit ons appartement op Kreta.
Wat zou Eco hier van zeggen?

Aan de muur in Kreta.

Kreta 2009 / Pinpas

Posted on september 24, 2009 by Argusvlinder

De brieven zijn de deur uit naar de ING en De Nederlandse Bank.
Ik ben benieuwd.

ING en Nederlandse Bank.

Kreta 2009: eerste indruk

Posted on september 23, 2009 by Argusvlinder

Hier volgen een paar foto’s die ik gemaakt heb
tijdens onze korte vakantie op Kreta, Griekenland.
Het verhaal achter de foto’s gaat de komende tijd volgen
maar nu een eerste indruk.

Kreta 2009 / Pinpas

Posted on september 22, 2009 by Argusvlinder

Natuurlijk wil ik de ING de kans geven uit te leggen
waarom ze niet arrogant zijn.
Maar als ik mijn klacht wil indienen krijg ik op het webformulier
de volgende mededeling:

Wat zou ik nu fout gedaan hebben? De ING heeft vast niets fout gedaan.

Het zit hen blijkbaar in de genen.

Kreta 2009 / Pinpas

Posted on september 22, 2009 by Argusvlinder

Ik ben net terug van een korte vakantie naar Kreta.
Heel mooi, lekker weer, niets mis mee.
Nou niets……

Een paar maanden geleden, in mei om precies te zijn,
kreeg ik een arrogant en niets zeggend briefje van de ING.
Met daarop een nieuwe oranje pinpas.

Had ik niet om gevraagd, moet ik wel betalen.

Vervangt gelijk mijn chippas.
Had ik niet om gevraagd, moet ik wel betalen.

De rechtse chippas was toch nog gelding tot augustus 2012 !?

De hele actie wordt uitgevoerd omdat ING geen giroblauwe passen meer wil zien:
ING-oranje: bankarrogantie!

Blauwe leeuw moeheid !? Geldig tot juli 2012 !?

Bovendien ben ik nu voor de tweede maal op rij mijn chiptegoed kwijt
dat nog op mijn bestaande chippas staat.

Als je een chipknip hebt gebruik je die in Breda alleen maar
in parkeergarages.
In winkels gebruikt niemand zo’n pas.
Maar als op je pas nog 1 euro 42 staat kun je daar nergens mee betalen.
Er is geen enkele parkeergarage die dat als een eerste betaling accepteert.
Zo slim zijn die machines niet.

1 Euro 42 (ik weet het precieze bedrag niet) vindt u misschien niet zo veel,
maar voor de ING met 7,5 miljoen rekeninghouders
is dit al snel een paar miljoen Euro die wel ‘uitbetaald’ zijn aan de klant
(op een chipkaart gezet, betekent van de priverekening af)
maar waar de klant niet meer bij kan.

De oplaadpunten van de chipknip staan niet toe dat geld vanaf de chipknip
terug op je rekening wordt gezet.

Ik was er dus niet zo voor in om in mei gelijk naar de afvalbak te lopen
om mijn blauwe pinpas te versnipperen en gelijk de oranje pas
in gebruik te nemen.
Waarom zou ik.
Er zitten geen voordelen aan voor mij om dat te doen.

Ik vergat het hele arrogante voorval.

Nou was ik vorige week op Kreta en wilde ik geld pinnen.
Mijn geld, dacht ik.
Helaas.
De blauwe pinpas bleek plotseling niet meer te werken.
Geen waarschuwing, geen herinnering van de ING.
Gewoon geen geld meer geven.

Zou er iemand bij de ING
hebben nagedacht wat de voordelen voor de klant zijn?

Zou er iemand bij de ING
aan de klant gedacht hebben?

Kreta 2009

Posted on september 21, 2009 by Argusvlinder

Onze schoenen staan al uit te rusten. Nu wij nog (en dan met name de blaren/tenen).

Sinds gisteravond zijn we terug van een korte vakantie naar Kreta.
Zoals de foto al laat zien staan onze schoenen te luchten.
Sommige zijn intensief gebruikt.
Zeker bij de wandelroute door de Samariakloof.
Daarover gaat nog meer volgen.

Wikipedia:

De Samariakloof, gelegen op het Griekse eiland Kreta, is een engte in het gebergte Lefka Ori, in het departement Chania, in de gemeente Sfakia. De kloof is zestien kilometer lang. Op sommige plaatsen zijn de wanden 500 meter hoog, terwijl op het smalste punt de wanden slechts vier meter uit elkaar liggen. Het smalste punt wordt ook wel de IJzeren Poort genoemd. Het begin van de kloof bevindt zich op 1250 meter hoogte en de kloof komt uit in de Libische Zee, bij het plaatsje Agia Roumeli.

Sholapur in het nieuws

Posted on juli 31, 2009 by Argusvlinder

Op het Nederlandse 20:00 uur journaal was een bericht uit India te zien.
Als een soort komische afsluiter werd een religieus ritueel getoond.
Hier het verslag van een Engelstalige website:

In Sholapur in Maharashtra, the 500 year old ritual of dropping babies from a roof of a shrine to ensure their longevity and health, is still practiced.

This ritual takes place in a Muslim shrine in the Musti village of Sholapur distt Maharashtra, and is practiced by both Muslims and Hindus alike. If parents wish to have their baby “blessed” they must pray at the Baba Sheikh Umar Saheb Dargah temple, thanking God for the healthy baby. The baby is then flung off the roof of the 50-foot temple.

Natuurlijk kun je je afvragen of het zinvol is
babies van 15 meter hoog, van een moskeemuur
te laten vallen.
Dat onderwerp kwam breed aan de orde.

Ik pikte een ander aspect uit dit bericht:
dit ritueel wordt uitgevoerd door samenwerkende moslims en hindoestanen.
Heel opmerkelijk.
Deze groepen leven in India (als we het nieuws mogen geloven)
op gespannen voet.
En vaak is dat een understatement.
Toch werken deze mensen hier samen om hun kinderen te zegenen!

Het lukt ons in Nederland amper om protestanten en katholieken,
beide christelijke groepen, om 1 tafel te krijgen.
Misschien moeten we iets minder hard lachen.

Brugge, 11 juli 2009 (deel II)

Posted on juli 17, 2009 by Argusvlinder

Na het begijnhof hebben we de wandeling voortgezet.
Via het terrein van het Cactusfestival naar de Gentpoort,
dan naar het Astridpark en de Magdalenakerk.

Brugge, Gentpoort.

Mooi pandje.

Dit mooie pandje kwamen we tegen in de straat die recht
tegenover de poort ligt.
Het pand verraadt zijn oude functie:

Kruiswegstatie Heilige Magdalenakerk, F. de Vriendt, 1871.

In de Heilige Magdalenakerk is een indrukwekkend kunstproject
aan de gang.
Maar eerst twee foto’s van een traditioneel onderdeel
van een katholieke kerk: de Kruisweg.

De maker: F. de Vriendt, 1871.

Tweede voorbeeld.

Dan nog een paar foto’s van het kunstproject in de kerk.
De kerk is een grondige metamorfose ondergaan.
Maar het resultaat mag er zijn.

De folder.

In het schip een groot verhoog met daarin een vijver: Mark Swysen.

Snap je: water in het schip.

Boven het hoofdaltaar: Mark Swysen.

Buiten nog even door het Astridpark.
Daar zagen we een heel bijzonder pand.

Prieel in het park.

Half steen, half hout.

Ick heb gebowt dat
Vlaemsche huys
voor d’eenen slecht
voor d’andren pluys
wat deeren woorden
suer of soet
dat eenen andren
beter doet.

Brugge, 11 juli 2009

Posted on juli 16, 2009 by Argusvlinder

Afgelopen zaterdag zijn we begonnen met een wandeling door de stad.
Meer in het bijzonder naar het Begijnhof.
De Vlaamse begijnhoven samen, zijn ingeschreven als wereld erfgoed
op de lijst van de Unesco.
En het begijnhof in Brugge is de moeite van een bezoek zeker waard.
Frapant is toch dat de manier waarom de begijnhoven zijn aangelegd
steeds weer anders is.
Natuurlijk staan ook de hier de gebouwen met de voorkant
naar binnen gericht.
Maar hier heb je naast eenvoudige kleine huisjes ook grotere huizen
die nu nog dienst doen als klooster.

Heiligenbeeld in de muur, zomaar onderweg.

Het betreft de Heilige Macharius.

Wikipedia:

De heilige Macharius van Antiochixc3xab, ook Macharius van Gent genoemd, ( – Gent, 8 mei 1012) zou afkomstig geweest zijn van Antiochixc3xab in Pisidia, het huidige Turkse Yalvac, waar hij naar eigen zeggen aartsbisschop was geweest.
Hij zou gevangen genomen geweest zijn door de Saracenen en een pelgrimstocht ondernomen hebben door Palestina, Epirus, Dalmatixc3xab, Beieren om uiteindelijk in Gent te belanden, waar hij door de benedictijnen van de Sint-Baafsabdij werd opgenomen en waar hij aan de pest overleed.
Zijn feestdag is op 8 mei en 10 april en hij wordt tegen de pest aanroepen. Hij kan afgebeeld zijn als een Vlaamse bisschop met drie pijl “hoofden”. Ook is hij afgebeeld met de mijter en staf op de grond om te symboliseren dat hij afstand had genomen van het bisschopschap.

Een van de twee grote toegangen tot het begijnhof.