Categorie archief: Vakantie

Kreta 2009 / Pinpas

Posted on by

Natuurlijk wil ik de ING de kans geven uit te leggen
waarom ze niet arrogant zijn.
Maar als ik mijn klacht wil indienen krijg ik op het webformulier
de volgende mededeling:




Wat zou ik nu fout gedaan hebben? De ING heeft vast niets fout gedaan.



Het zit hen blijkbaar in de genen.

Kreta 2009 / Pinpas

Posted on by

Ik ben net terug van een korte vakantie naar Kreta.
Heel mooi, lekker weer, niets mis mee.
Nou niets……







Een paar maanden geleden, in mei om precies te zijn,
kreeg ik een arrogant en niets zeggend briefje van de ING.
Met daarop een nieuwe oranje pinpas.







Had ik niet om gevraagd, moet ik wel betalen.

Vervangt gelijk mijn chippas.
Had ik niet om gevraagd, moet ik wel betalen.




De rechtse chippas was toch nog gelding tot augustus 2012 !?



De hele actie wordt uitgevoerd omdat ING geen giroblauwe passen meer wil zien:
ING-oranje: bankarrogantie!




Blauwe leeuw moeheid !? Geldig tot juli 2012 !?



Bovendien ben ik nu voor de tweede maal op rij mijn chiptegoed kwijt
dat nog op mijn bestaande chippas staat.

Als je een chipknip hebt gebruik je die in Breda alleen maar
in parkeergarages.
In winkels gebruikt niemand zo’n pas.
Maar als op je pas nog 1 euro 42 staat kun je daar nergens mee betalen.
Er is geen enkele parkeergarage die dat als een eerste betaling accepteert.
Zo slim zijn die machines niet.

1 Euro 42 (ik weet het precieze bedrag niet) vindt u misschien niet zo veel,
maar voor de ING met 7,5 miljoen rekeninghouders
is dit al snel een paar miljoen Euro die wel ‘uitbetaald’ zijn aan de klant
(op een chipkaart gezet, betekent van de priverekening af)
maar waar de klant niet meer bij kan.

De oplaadpunten van de chipknip staan niet toe dat geld vanaf de chipknip
terug op je rekening wordt gezet.

Ik was er dus niet zo voor in om in mei gelijk naar de afvalbak te lopen
om mijn blauwe pinpas te versnipperen en gelijk de oranje pas
in gebruik te nemen.
Waarom zou ik.
Er zitten geen voordelen aan voor mij om dat te doen.

Ik vergat het hele arrogante voorval.

Nou was ik vorige week op Kreta en wilde ik geld pinnen.
Mijn geld, dacht ik.
Helaas.
De blauwe pinpas bleek plotseling niet meer te werken.
Geen waarschuwing, geen herinnering van de ING.
Gewoon geen geld meer geven.

Zou er iemand bij de ING
hebben nagedacht wat de voordelen voor de klant zijn?

Zou er iemand bij de ING
aan de klant gedacht hebben?

Kreta 2009

Posted on by




Onze schoenen staan al uit te rusten. Nu wij nog (en dan met name de blaren/tenen).



Sinds gisteravond zijn we terug van een korte vakantie naar Kreta.
Zoals de foto al laat zien staan onze schoenen te luchten.
Sommige zijn intensief gebruikt.
Zeker bij de wandelroute door de Samariakloof.
Daarover gaat nog meer volgen.

Wikipedia:

De Samariakloof, gelegen op het Griekse eiland Kreta, is een engte in het gebergte Lefka Ori, in het departement Chania, in de gemeente Sfakia. De kloof is zestien kilometer lang. Op sommige plaatsen zijn de wanden 500 meter hoog, terwijl op het smalste punt de wanden slechts vier meter uit elkaar liggen. Het smalste punt wordt ook wel de IJzeren Poort genoemd. Het begin van de kloof bevindt zich op 1250 meter hoogte en de kloof komt uit in de Libische Zee, bij het plaatsje Agia Roumeli.



Sholapur in het nieuws

Posted on by

Op het Nederlandse 20:00 uur journaal was een bericht uit India te zien.
Als een soort komische afsluiter werd een religieus ritueel getoond.
Hier het verslag van een Engelstalige website:

In Sholapur in Maharashtra, the 500 year old ritual of dropping babies from a roof of a shrine to ensure their longevity and health, is still practiced.

This ritual takes place in a Muslim shrine in the Musti village of Sholapur distt Maharashtra, and is practiced by both Muslims and Hindus alike. If parents wish to have their baby “blessed” they must pray at the Baba Sheikh Umar Saheb Dargah temple, thanking God for the healthy baby. The baby is then flung off the roof of the 50-foot temple.



Natuurlijk kun je je afvragen of het zinvol is
babies van 15 meter hoog, van een moskeemuur
te laten vallen.
Dat onderwerp kwam breed aan de orde.

Ik pikte een ander aspect uit dit bericht:
dit ritueel wordt uitgevoerd door samenwerkende moslims en hindoestanen.
Heel opmerkelijk.
Deze groepen leven in India (als we het nieuws mogen geloven)
op gespannen voet.
En vaak is dat een understatement.
Toch werken deze mensen hier samen om hun kinderen te zegenen!

Het lukt ons in Nederland amper om protestanten en katholieken,
beide christelijke groepen, om 1 tafel te krijgen.
Misschien moeten we iets minder hard lachen.

Brugge, 11 juli 2009 (deel II)

Posted on by

Na het begijnhof hebben we de wandeling voortgezet.
Via het terrein van het Cactusfestival naar de Gentpoort,
dan naar het Astridpark en de Magdalenakerk.




Brugge, Gentpoort.





Mooi pandje.



Dit mooie pandje kwamen we tegen in de straat die recht
tegenover de poort ligt.
Het pand verraadt zijn oude functie:















Kruiswegstatie Heilige Magdalenakerk, F. de Vriendt, 1871.



In de Heilige Magdalenakerk is een indrukwekkend kunstproject
aan de gang.
Maar eerst twee foto’s van een traditioneel onderdeel
van een katholieke kerk: de Kruisweg.




De maker: F. de Vriendt, 1871.





Tweede voorbeeld.



Dan nog een paar foto’s van het kunstproject in de kerk.
De kerk is een grondige metamorfose ondergaan.
Maar het resultaat mag er zijn.




De folder.





In het schip een groot verhoog met daarin een vijver: Mark Swysen.


Snap je: water in het schip.




Boven het hoofdaltaar: Mark Swysen.



Buiten nog even door het Astridpark.
Daar zagen we een heel bijzonder pand.




Prieel in het park.





Half steen, half hout.





Ick heb gebowt dat
Vlaemsche huys
voor d’eenen slecht
voor d’andren pluys
wat deeren woorden
suer of soet
dat eenen andren
beter doet.




Brugge, 11 juli 2009

Posted on by

Afgelopen zaterdag zijn we begonnen met een wandeling door de stad.
Meer in het bijzonder naar het Begijnhof.
De Vlaamse begijnhoven samen, zijn ingeschreven als wereld erfgoed
op de lijst van de Unesco.
En het begijnhof in Brugge is de moeite van een bezoek zeker waard.
Frapant is toch dat de manier waarom de begijnhoven zijn aangelegd
steeds weer anders is.
Natuurlijk staan ook de hier de gebouwen met de voorkant
naar binnen gericht.
Maar hier heb je naast eenvoudige kleine huisjes ook grotere huizen
die nu nog dienst doen als klooster.




Heiligenbeeld in de muur, zomaar onderweg.





Het betreft de Heilige Macharius.



Wikipedia:

De heilige Macharius van Antiochixc3xab, ook Macharius van Gent genoemd, ( – Gent, 8 mei 1012) zou afkomstig geweest zijn van Antiochixc3xab in Pisidia, het huidige Turkse Yalvac, waar hij naar eigen zeggen aartsbisschop was geweest.
Hij zou gevangen genomen geweest zijn door de Saracenen en een pelgrimstocht ondernomen hebben door Palestina, Epirus, Dalmatixc3xab, Beieren om uiteindelijk in Gent te belanden, waar hij door de benedictijnen van de Sint-Baafsabdij werd opgenomen en waar hij aan de pest overleed.
Zijn feestdag is op 8 mei en 10 april en hij wordt tegen de pest aanroepen. Hij kan afgebeeld zijn als een Vlaamse bisschop met drie pijl “hoofden”. Ook is hij afgebeeld met de mijter en staf op de grond om te symboliseren dat hij afstand had genomen van het bisschopschap.






Een van de twee grote toegangen tot het begijnhof.





Er is een heel groot hof met bomen.













Op sommige plaatsen is er nog een afgesloten tuin.





Stilte en geen voeten op het gras.










Vanuit een klein tuintje met poort op het grote hof.





Religieuzen wonen er vandaag de dag nog.





Na de ochtendmis naar huis.





De huizen hebben heel verschillende bouwstijlen.





Buiten een drinkplaats voor de paarden.





Detail.





De brug naar de poort van het begijnhof.





Prachtig gelegen, ’s ochtends nog in rust.




Vandaar ging de wandeling naar het Sint-Janshospitaal of het Memlingmuseum.
Daarover later meer.

Brugge, 10 juli 2009

Posted on by

Afgelopen weekend waren wij op vrijdagavond
en de hele zaterdag in Brugge.
We zijn vrijdagavond na gegeten te hebben,
via de Liefkenshoektunnel naar Brugge gereden.
Eenmaal aangekomen hebben we een leuke wandeling gemaakt
door het prachtige Brugge.
Het kan dan bijna niet anders of je komt op de Markt uit.
Vlak daarbij ligt het Jan van Eyckplein.
Een klein plein aan het begin van een kanaal: de Spiegelrei.
Dat kanaal loopt in de richting van Damme en verderop Sluis.




Jan van Eyckplein en Spiegelrei.




Op de markt staat een standbeeld van Pieter de Coninck en Jan Breydel.
Twee heren die een hoofdrol speelden in de Guldensporenslag.







Deze slag vond plaats op 11 juli 1302, afgelopen zaterdag
was dat precies 707 jaar geleden.
Door dat je dat in 2009 nog viert schaar je je wat mij betreft
tussen bedenkelijke tradities van Servische vechtjassen,
Ierse protestanten en katholieken enzovoort.
Maar het Vlaamse volksdeel van Belgie doet dat blijkbaar nog altijd.






Wikipedia:

De Guldensporenslag vond plaats op het Groeningheslagveld te Kortrijk op 11 juli 1302 tussen milities van het graafschap Vlaanderen en het leger van de koning van Frankrijk.






De bloemenzee op vrijdagavond (1 dag te vroeg!).





Uiteenlopende organisaties, soms zeer bedenkelijke, doen mee aan de bloemenhulde.





Jan Breydel en Pieter de Coninck.




Wij hebben snel een kroeg opgezocht om nog een Belgisch biertje te drinken.
De Hoegaarden en Trapist smaakten prima in een cafe dat veel weg had
van Het Witte Schaap in Breda: een kroeg voor het gewone volk.
Met een prachtig dialect werden daar, luidruchtig, verhalen verteld
door mensen uit diverse sociaal-economische lagen
van de Brugse bevolking.




De Markt: Provinciaal Hof.




De avond viel snel in, nog een paar foto’s en dan rusten
voor de dag van morgen.




De Markt: de Halletoren of Belfort.





Brugge: Sint-Salvatorskathedraal.



Verkiezingen in India / Holi

Posted on by

Onlangs werd in India het Holi-festival gevierd.
Een Hindoefeest dat met heel veel kleur gepaard gaat.
Of de verkiezingen ook zo gekleurd zijn weet ik niet.
En als ik dan zeg: ‘veel kleur’, dan bedoel ik veel kleur.
Of beter: dan bedoelen ze in India veel kleur.

Gemunu Amarasinghe, AP, Holi, Jaiselmer, Rajastan, 11/02/2009.

Gautam Singh, AP, Holi in Mumbai, 11/03/2009.

Amit Dave, Reuters, Holi in Ahmedabad, 10/03/2009.

Ajay Verma, Reuters, Holi eye, Chandigarh, 10/03/2009.

Alleen in India worden sprookjes werkelijkheid

Posted on by

Stel je wilt een tapijt laten maken.
Niet zomaar een tapijt maat een heeeel mooi.
Je wil er de tombe van de Profeet in Medina mee bedekken.

Stel je bent Maharadja van Baroda (een staat in India).
Je bent al in het bezit van een enorme diamant (the star of the South, 128.48-karaat)
en een hoop kleinere sieraden die we hier maar niet opsommen.


Star of the South, gefotografeerd in 1880.

De kleine steen helemaal onderaan is de Englisch Dresden: 78.5-Karaat.


1948, Sita Devi, de vrouw van de Maharadja draagt het sierraad.

Nou dat laat je toch een tapijt maken met wat edelstenen erop:

The carpet (5ft 7 1/4 in X 8ft 7 1/8 in) is adorned
with 2,520 rose cut diamonds (1 to 5 carats)
with more than a 1.4 million pearls,
entwined with flowers whose centres and petals are set up
over 1,000 cabochon rubies and close to 600 emeralds.
Elements of the refined design are further worked in thin English glass beads.
The settings are of solid gold.
“Times Of India”

Zie hier het Pareltapijt van Baroda (the Pearl Carpet of Baroda):


The Pearl carpet of Baroda, 1865.

























.










En zo te zien is het nog mooi ook.



Als je nog een plaatsje vrij hebt tegen de muur of op de vloer,
het tapijt is te koop.
1 meter 75 bij 2 meter 65:
2520 roze diamanten, 1.4 miljoen parels, 1000 robijnen en 600 smaragden
Nog wat stukjes Engels glas en alle stenen gezet in goud.

Laatste dag Rhodos 2008

Posted on by

De laatste blog over onze trip naar Rhodos.
Deze keer geen lang verhaal want op de dag zelf
heb ik geen aantekeningen gemaakt in mijn dagboek.
Het was een erg hete dag.
Een dag aan het strand.
In de avond gegeten bij een Italiaans restaurant
waar je ook Grieks kon eten.




Zeer matig restaurant (ik ben netjes).




Als je 1 tip van mij wilt aannemen: nooit doen.




De vertaling is niet perfect.




De reden waarom we het toch deden was dat dit restaurant
vlak bij was en we al op tijd moesten eten om terug naar
het hotel te gaan.
Daar werden we al vroeg in de avond opgehaald voor de terugvlucht.


Het strand.





Strandstoelen en paraplu.





Vervolgens ben ik nog een korte broek gaan kopen.





Het hotel langs de weg van het vliegveld naar Rhodos stad.





Hotel Hippocampus.





Hier komen blijkbaar Engelse toeristen voor: sport, Coronation Street, EastEnders en Emmerdale.






Tijd om naar huis te gaan: boarding pass.





Bagageticket.





Parkeren op Schiphol.



Slumdog Millionaire

Posted on by

Afgelopen week zag ik Slumdog Millionaire.
Er is veel te doen rond deze film.
Van een Indiase collega begrijp ik dat ook in India de gemoederen
bezig worden gehouden door deze film.



Het is geen Indiase Bollywoodfilm maar wel een film die
in de manier waarop hij gemaakt is en de manier waarop
het verhaal in elkaar zit, dicht tegen Indiase films aankomt.
Voor veel kijkers zal dat even wennen zijn.
Nog los van de soms schokkende beelden van de slums,
de achterbuurten in Mumbai.

Al berust de film op feiten, de film is geen feitenrelaas
zoals wij Westerse kijkers graag zien (of denken te zien) in films.
Daarvoor is het verhaal te eenvoudig, blijven de karakters
te oppervlakkig en zijn de emoties te geconstrueerd.
Wat dat betreft past deze film meer in onze musicalfilm
traditie dan in de traditie van feitelijke verhalen of
andere Hollywood kaskrakers.

Als liefhebber van India en alles wat met India van doen heeft,
ben ik naar de film gegaan.
Veel situaties, hoewel vaak een karikatuur, zijn herkenbaar.
De manier waarop bijvoorbeeld toeristen door de georganiseerde
misdaad worden afgezet.
In de film heel komisch getoond.

De godsdienstrel, het leven van kinderen in sloppenwijken,
het leven van volwassenen in sloppenwijken, de onevenredige
armoede en rijkdom van grote groepen mensen in de Indiase samenleving;
al die situaties worden realistisch getoond.
Knap in een ‘feelgood movie’.

De aftiteling van de film vond ik erg leuk.
Daar openbaarde zich eindelijk de echte Bollywoodfilm:
Boy meets girl en de dans, muziek en zang barst spontaal los,
in Chhatrapati Shivaji Terminus (vroeger Victoria Terminus), Mumbai.



Oscarmateriaal: absoluut niet.
Maar de commerciele belangen zijn enorm:
westerse filmbedrijven die de Indiase en Aziatische markt op gaan.
Dus ier is wel een kans.

Het verhaal is een soort raamvertelling.
Een verhoor door de politie is de kapstok waaraan de hele film is opgehangen.
Steeds langere flashbacks brengen de kijker langzaam naar het heden.
Centraal in het verhoor staat het deelnemen aan een quiz.
Iedere vraag en het daarop gegeven antwoord, levert een flashback op.
Dit is een prachtige constructie voor een film maar laat geen ruimte
voor zoiets als karakterontwikkeling of het uitdiepen van thema’s.
Je ziet veel armoede maar daar gaat de film niet over.
Je ziet veel armoede maar dat is maar een deel van India.
Dat is niet erg, maar je moet de film dan wel zien voor wat het is:
amusement.
Niets mis mee, goed gemaakt, geen maar.

Ik raad iedereen aan om de film te gaan bekijken
en er veel plezier aan te beleven.

Rhodos, dag 7

Posted on by

Het heeft een hele tijd bij mij stilgelegen,
maar eind vorig jaar zijn we op vakantie geweest naar Rhodos.
Het verslag op mijn web log heb ik nog niet afgerond.
Dat is natuurlijk wel de bedoeling.
Hier dan het verslag over dag 7: Symi.



We zitten op de veerboot.
Vandaag gaan we naar Symi.
Het gaat ons nog het meest om de tijd op de veerboot.
We varen vanaf Rhodos, dat al heel dicht tegen Turkije ligt,
naar een eilandje nog dichter tegen Turkije.
Zo’n veerboot is weer eens een blik op een reeks
aspecten van massatoerisme.
Ik kan niet kiezen wat het ergst is.
Enfin het is erg druk op de veerboot, harde muziek,
veel foto’s en video’s van onbelangrijke zaken
(een passerende zeilboot) en
grote groepen Oost Europese en Russische vakantiegangers.









De ommuurde stad Rhodos vanaf het water.















Prachtige eilanden.





Lelijke toeristen.





Symi.










Leuk zoals die gevels tegen de heuvel lijken aangeplakt.





De baai is er maar smal.




















Lunch: broodje tonijnsalade en een Griekse salade.





De attractie van het eiland zijn de natuurlijke sponzen.















Koffie en ijsthee op een terras op Symi.





Kaartje van de veerboot.


Inmiddels zijn we al weer op de laatste etappe:
onderweg naar Rhodos.
Veel tijd op de veerboot doorgebracht.
Altijd leuk.
Symi is een leuk plaatsje, mooie huizen en erg veel winkeltjes,
galleries, musea, restaurants;
alles voor de verkoop.
En natuursponzen.

Om 14:15 weer op de veerboot,
naar de andere kant van het eiland.
Daar zo’n 40 minuten bij een klooster.
Er is niet zo veel te zien.
Maar het is een prachtige plaats met haven.

Het is een warme dag.
Symi was erg heet.
De kade ligt natuurlijk onderaan de heuvels.
Heuvels aan drie kanten.
De zon heeft vrij spel en er is weinig wind.









.










Rhodos stad.





Het paleis van de Grootmeester.















Onder de paraplu de gids.



’s Avonds toen we nog even buiten zaten bij ons hotel
heb ik de volgende foto gemaakt.
De hele toeristenindustrie draait om de stranden
en het klassieke Griekse verleden.
Soms is dat verleden alleen nog maar een versiersel.
Meestal een lelijk versiersel.
Van een cultuur met verfijnde kunst en briljante ideeen
(democratie) blijft niet meer over dan een slecht tuinbeeld:


Venus van Milo in een armzalig opzetje.



Venus van Milo in volle glorie.




Jainkunst

Posted on by

Naar aanleiding van een e-mail aan het Norton Simon Museum in
de Verenigde Staten kreeg ik drie foto’s toegestuurd van voorwerpen
die op de tentoonstelling: ‘On the Enlightened Path: Jain Art from India’,
Norton Simon Museum, 21 november 2008 xe2x80x93 13 juli 2009, te zien zijn.
Op het Verlichte pad: Jainkunst uit India.
Met dank aan Leslie C. Denk, Director of Marketing and Communications

Het Jainisme komt vooral voor in het westen van India.
Onder andere in Rajasthan en Gujarat.

De volgende tekst is een losse vertaling van de begeleidende tekst
van een tentoonstelling in het Victoria & Albert Museum in Londen.
Eind 1995 tot februari 1996 werd daar een tentoonstelling gehouden
met de naam: xe2x80x98Jain Art from Indiaxe2x80x99 (Jainkunst uit India).
De tekst is geschreven door John Guy, de assistent curator
van de afdeling Zuidoost Azixc3xab van het Victoria & Albert Museum in Londen.
Daarnaast is er informatie toegevoegd van Wikipedia.

JainismeIs een religie die voortkomt uit het onderricht van een aantal verlichte historische leermeesters. De meest recente is Mahavira (ongeveer 599-527 voor Christus), de vierentwintigste Jina. Zijn directe voorganger is Parsvanatha. Zijn historisch bestaan is algemeen geaccepteerd. Dat is veel minder duidelijk voor de 22 Jina die hem vooraf gingen. Al zijn ze onderdeel van de leer van het Jainisme, hun bestaan is niet historisch vastgesteld.

Centraal in de leer van het Jainisme staat de toewijding tot geweldloosheid (ahminsa) ten opzichte van alle levende wezens, inclusief insecten en planten.
Als gevolg van deze overtuiging zijn Jains streng vegetarisch en kom je ze vaak tegen in beroepen die niet met de natuur van doen hebben: handel, verkoop en banken.

Het leven van een Jain wordt verrijkt door De Drie Juwelen: goede kennis, goed geloof en goed gedrag. Het goede gedrag omvat onder andere het weggeven van een deel van je rijkdom.Deze filantropische instelling kent ook voorgeschreven vormen. Het maken van afbeeldingen, het oprichten en onderhouden van tempelrenovaties en het verstrekken van opdrachten tot het maken van heilige boeken zijn daar voorbeelden van.

Als gevolg daarvan is er door de eeuwen heen veel Jainkunst ontstaan.

Neminatha was de negentiende Jina of Tirthankar (verlichte leraar).

De 24 tirthankars van het Jainisme zijn: Lord Rishabha, Ajitnath, Sambhavanath, Abhinandannath, Sumatinath, Padmabrabha, Suparshvanath, Chandraprabha, Pushpadanta, Sheetalnath, Shreyansanath, Vasupujya, Vimalnath, Anantnath, Dharmanath, Shantinath, Kunthunath, Aranath, Mallinath, Munisuvrata, Nami Natha, Neminatha, Parshva en Mahavira.

Ambika en Gomedha zijn de xe2x80x98vastexe2x80x99 geesten die Neminatha begeleiden.



De afbeeldingen zijn verkleind om op mijn web log te passen,
maar worden in zijn geheel afgebeeld.


Greeting of a Digambara Jain Monk, 1725-1750.

India: Rajasthan, Amber
Opaque watercolor on paper
Afbeelding: 9-1/4 x 15 in. (23.5 x 38.1 cm);
Blad: 10-3/4 x 16-5/8 in. (27.3 x 42.2 cm)
Norton Simon Museum, Gift of Ramesh and Urmil Kapoor, P.2004.07.2



Altarpiece with Multiple Jinas, c. 1500.

India: Rajasthan or Gujarat, 1475-1525
Copper alloy (koperlegering)
30-3/4 x 15-3/4 x 4-3/4 in. (78.1 x 40.0 x 12.1 cm)
The Norton Simon Foundation, F.1975.17.22.S


Detail.




Jina Neminatha with Ambika and Gomedha, 11th century.

India: Rajasthan or Gujarat, 1000-1099.
Marble (marmer)
14-3/4 x 9-3/4 in. (37.5 x 24.8 cm)
The Norton Simon Foundation, F.1978.28.S

Rhodos-stad: deel 6

Posted on by

En nog is Rhodos stad niet gedaan.
Eerst het paleis van de grootmeester,
daarna het Archeologisch Museum.
Nu nog wat rondslenteren en terug naar Ixia om aan het strand
te gaan eten.


Zomaar een straat in het centrum van Rhodos-stad.





Het kan een doolhof lijken maar daarvoor is het net te klein en te overzichtelijk.





Kastellania, vroeger rechtzaal.





Ippokratous Square.





Kastellania, detail.





Een van de stadspoorten naar de haven.





Cruiseschip in de haven.





Nog een cruiseschip: de Costa Fortuna.





De stadsmuren zijn zeer indrukwekkend.





Met allerlei poorten.










Bijna overal zijn de muren dubbel uitgevoerd.





Tussen de muren enorme, diepe ‘grachten’.





En nog meer verdedigingswerken.










Het straatniveau is op de hoogte van de brug.





Je kunt er eenvoudig voetballen.










Een laatste blik.





Stad met paleizen, kerken en moskeeen.





Het is rustiger dan toen de dag in Rhodos-stad begon.





Met de bus terug naar Ixia.







’s Avonds hebben we aan het strand gegeten bij Vrachos.
Prima eetgelegenheid in Ialissos, op loopafstand van Ixia.
Niet goedkoop, maar wel heerlijk.






Rhodos-stad: deel 5

Posted on by

We zijn aangekomen in de grote zaal van het Archeologisch Museum.
Het is nog steeds 12 september 2008.
De grootste ruimte in het hospitaal is 51 meter lang, 5 meter hoog.
Langs de muren staan een aantal grafzerken.
Vervolgens gaan we de expositie afmaken.


Archeologisch Museum; nis in de de grote zaal.





Archeologisch Museum; de grote zaal.





Archeologisch Museum; versiering van een pilaar.





Voorbeeld van een grafzerk.





Kouros, gevonden in Kamiros.


Wikipedia:

Een kouros (meervoud kouroi) is een beeld van een jonge man, daterend uit de archaxc3xafsche periode van de Oud-Griekse beeldhouwkunst (circa 650-500 v.Chr.).








God Helios met gelijkenis van Alexander de Grote (?).








De afgesloten binnenplaats.





De versiering van de pilaren van de rondgang van het hospitaal.





Ingang van het hospitaal, boven de nis van de grote zaal.




Rhodos-stad: deel 4

Posted on by

De titel van deze log en de volgende zou kunnen zijn:
in twee logs door het Archeologisch Museum van Rhodos stad.

Ik ben geen kenner van de Griekse oudheid.
We hebben er allemaal wel iets van meegekregen, van school, van televisie.
Hier in Rhodos hebben ze echter een hele mooie verzameling
in een prachtig gebouw.
Dit gebouw is het voormalige hospitaal van de Johannieter-orde.
Eind 15e eeuw werd dit gebouwd, zeg maar na de Middeleeuwen.
Laten we eerst een kijkje nemen in het museum:



Archeologisch Museum; de binnenplaats.





Rond de binnenplaats een rondgang, op begane grond en de verdieping.





Johannieter hospitaal; binnenplaats vanuit de andere hoek.



Zoals op de foto’s al te zien is staan in de rondgang al heel wat
archeologische vondsten.
Ook de kamers die uitkomen op de rondgang zijn ingericht
als museum.
Ik heb zoveel mogelijk de originele teksten bij de voorwerpen
gefotografeerd. Dat heeft wel tot gevolg gehad dat de tekst meestal
een beestje scheef op de toelichting staat.
De meeste voorwerpen zijn mooi, sommige zijn ronuit prachtig.
Geniet!


Cylindrisch altaar voor gebruik bij begrafenisrituelen.








De afbeelding van een koeienkop met guirlandes (slingers)
is een heel veel voorkomende manier van versieren.




Wijnkan voor gebruik bij begrafenisrituelen.





“Oinochoe” staat voor wijnkan.
Extra mooi is de kop van een wilde geit die bij de tuit is gemodelleerd.




Amphora met afbeelding van paardenhoofd.



Detail.




Ik zie op veilingsites en sites van de beroemde musea
nog wel mooiere vazen maar deze afbeelding van het paard
vond ik erg mooi.




Waterkruik.



Detail: Aniochidas tegen Deinomachos (van links naar rechts ?).





De “hunter painter” is de maker van deze waterkruik.
Men kan van een aantal voorwerpen zien dat ze van dezelfde maker zijn.
Vaak worden ze dan vernoemd naar zijn/haar bekendste werk.
Een “Hydria” is een waterkruik met drie handvaten.
Die zie ik eerlijk gezegd hier niet.




Vaas.



Detail.





Sarcofaag, Hopkinson painter.



Detail; schildering aan het hoofdeinde, sphinx.





Terracotta sarcofaag gevonden in Ialysos.




Attic eye cup.











Detail.





Antimenes painter, Amfora met zwarte figuren.



Detail.



.


De twee liggende figuren worden vergezeld van grote zwarte ogen.
Die worden hier apotropaic eyes genoemd.
“Apotropaic” betekent dat ze bedoeld zijn het slechte af te weren.
Ze zijn dus beschermend.




Twee hurkende grafbeeldjes.





Het linkerbeeldje heeft een pylos op, typisch Griekse puntmuts of helm.
De figuur rechts is een afbeelding van een persoon van Afrikaanse afkomst.




Vaas in de vorm van een hurkende aap.





Afkomstig uit een graf voor een kind.
Topstuk. Prachtig.




.



Detail.



.


“Pelike” betekent dat het gaat om een vaas die uit zich zelf kan staan.
Voor ons is dat misschien normaal maar in de Griekse tijd
was het de gewoonte vazen te maken met een ronde onderkant
zodat ze wel konden liggen maar niet staan.
Vrouw met een lier, man met castagnettes.
Gemaakt door de “Pig painter”.



Vervolgens kom je dan in een heel grote ruimte in het hospitaal.
Die laat ik in de volgende log zien
net zoals de andere vondsten van het Archeologisch Muzeum
die ik u wilde laten zien.