Ik vind het een prachtige naam.
Maar ik dacht dat het een naam was van een groente.
Dat was het niet.
Mijn disgenoten prbeerden mij duidelijk te maken dat de groente leek
op een plant met in het Chinees de naam 1000 years of green.
De groente zelf was een andere plant, namelijk koolzaad.
De Latijnse naam is Brassica napus.

Naspeuring op het intenet levert een aantal namen op:
koolzaad, koolrabi, maar ook Chinese kool, bloemkool,
broccoli en de spruiten zijn familie.

Wat ik gegeten heb zijn de bladeren van de plant,
niet de wortel of de zaden en het was geen koolvormige groente.

De afbeeldingen die mijn collega liet zien lijken heel veel op paksoi.
En dat kan goed kloppen want de Latijnse naam van paksoi is
Brassica rapa var. chinensis
Dat ziet er zo uit:

Vandaag heb ik de kans, op 5 oktober 2010,
een log te schrijven over 5 oktober 2009.
Toch grappig.

Na de aankomst lunch ik met mijn collega en zijn moeder.
Intussen ontmoet ik ook nog de andere ouders over de middag.
Mijn collega en ik gaan dan naar de Noordelijke tombe in Beiling Park.
Een mooi complex waar mijn collega ook al speelde
toen hij nog een klein kind was.
Nu is het een World Heritage Site.
Omdat dit, na de Ming graven, mijn tweede Chinese gravencomplex is
ontdek ik de overeenkomsten in de opzet.
Mooi gerestaureerd.
Rustiek (voor zover dat kan tijdens de Chinese feestdagen).
Daarna in het hotel (het Liyang International Hotel) met mijn collega
naar een xe2x80x98Turks badxe2x80x99 en sauna geweest.
Aansluitend gedineerd met het aanstaande bruidspaar
en beide ouderparen.
De ouderparen ontmoeten elkaar vandaag ook voor het eerst.
Erg plezierig met veel gesprekken over het eten.
De mensen aan tafel weten waarvan het eten gemaakt is en hoe.
Kennen alle namen van de ingredixc3xabnten en kruiden,
kennen en herkennen de kwaliteit.
Een streling voor de tong en de neus en het oog.

Een glas viel om en de inhoud liep ook over mijn reisverslag.
Niet erg, ik herhaal gewoon even wat ik allemaal opgeschreven heb
van het eten:
– zuur en zoet varkensvlees
– mooie, kleine, dikke, roze garnalen
– een vis (helemaal) klaargemaakt met onder andere koriander
– haaievinnenmoes/soep
– ribbetjes
– groente: xe2x80x981000 jaren groenxe2x80x99
– stelen van de lotusbloem, gepocheerd in een limoensaus
– gevulde dumplings: jiaozi (gevuld met meerdere groentes
onder andere bleekselderij)
– Chinese wortel, wit van kleur, gemarineerd
– koud gerecht met tofu-slierten en een mosselachtig visje, gesneden
– krab
– thee, wijn en bier
De wijn is speciaal door de vader van de bruid,
jaren geleden gekocht voor een speciale gelegenheid.
De kennismaking met de ouders van zijn dochters bruidegom
is zoxe2x80x99n gelegenheid.

Dit is het boekje dat aan de linkerkant een beetje beneveld is geraakt.

Een foto van het eten spreekt misschien meer tot de verbeelding dan het lijstje met gerechten hierboven.

Bij vragen werd direct hulp ingeroepen van de keukenstaf. Die kwam dan al mijn vragen beantwoorden, soms, zoals hier, met voorbeelden van de producten.

Van de ouders uit Bautou ontving ik nog een cadeau.
Gedroogd vlees dat heerlijk is bij een glas.
Daar kan ik nog even mee vooruit.

Verpakking van het gedroogde vlees. Ik weet dat dan nog niet maar deze verpakking is tweetalig. Er staat in het Chinees en in het Mongools op geschreven wat er in de verpakking zit

Tijdens het eten wordt er ook uitgebreid geproost.
Mijn collega noemt het een witte wijn
maar het is dan wel een soort brandewijn, een soort sake.
Dat is wel even wennen maar ik zal er achter komen
dat het populair is in China.

Als afsluiting nog een fotosessie in verschillende combinaties
en nu is het tijd voor mij om te gaan slapen.

Maar voor dat ik ga slapen laat men mij al wel de bruiloftszaal zien. Dit zijn overigens niet de voorbereidingen van de bruiloft van mijn collega. Tijdens de oktober vakantiedagen in China trouwen veel mensen. Ze maken gebruik van het feit dat veel mensen vrij zijn en dat familie dan bij elkaar op bezoek kan komen. De trouwgelegenheden zijn dan ook continue in gebruik.

Dit is alweer een blik in de hotellobby (Liyang International Hotel) de volgende ochtend. Er is dan al weer veel gebeurd. Maar daarover later.

Mijn collega is jonger dan ik.
Zijn ouders zijn ongeveer net zo oud als dat ik ben.
Mijn collega haalt me deze dag op van het station.
Het is er druk en dus een beetje hectisch.
Maar ik heb zijn telefoonnummer en bel hem.
Ik wacht voor de uitgang.
Natuurlijk heeft het station meerdere uitgangen
en hij staat aan de andere uitgang.
Maakt niet uit, ik wacht op hem.
De ontvangst is heel hartelijk
en er komt nog meer.
Zijn moeder wacht al in het hotel op mij en ze gaat met ons lunchen.
Ze is een dynamische vrouw die veel te regelen heeft.
Ik ben niet de enige gast.
De ouders van de bruid ontmoeten vandaag ook
de ouders van de bruidegom voor het eerst.
Heel spannend, voor iedereen, maar ook
heel erg vriendelijk en er wordt heel erg goed voor mij gezorgd.

Welkomstfruit. Dadels (vers, heerlijk), een granaatappel en appel/peer-achtig fruit (ik moet mijn collega nog eens vragen hoe dit fruit heet).

Zo is het fruit wat beter te zien.


Ik fris me even op in het hotel terwijl mijn collega
en zijn moeder even wachten.
Ik maak een foto van hen.

Mijn gastheer en zijn moeder.

Het weer in Shenyang is prachtig. Net als het in Beijing was. Even verder op in een restaurant eten we. Een heerlijk hete (pittige) soep en een soort wraps met vlees, gemende groente, een saus, water en thee!. Eten met stokjes is wel een uitdaging en het ene moment gaat het beter dan het andere. Maar over het algemeen lukt het wel. Omdat je geen opscheplepels hebt eet je met z’n allen uiteindelijk uit dezefde schalen. Ik moet zeggen dat het een sfeer van gemeenschappelijkheid schept die ik niet verwacht had. Ik vond het heel aangenaam.

Close-up van de soep. Het eten is uitstekend in China!.