Europalia: Rent Collection Court Yard

In het kader van de Europalia.China 2009 wordt er in Brussel
een tentoonstelling gehouden met de naam
The State of Things. Brussels / Beijing.

Vandaag ben ik in Bozar, het Museum voor Schone kunst geweest.
In dit museum zijn meerdere activiteiten.
Een ervan is de tentoonsteling Zoon van de Hemel.
Die heb ik bezocht.
Maar in een hal stond een modern werk van Lin Zhanyang.
En dat heeft dezelfde titel als van een ouder werk dat ik onlangs hier liet zien:





Rent Collection Courtyard, Binnenplaats voor de huurafdracht.






Li Zhanyang, xe2x80x98Rentxe2x80x99 xe2x80x93 Rent collection Yard (Foot washing xe2x80x93 Christiane Leister, Nataline Colonnello, Tang Xin, Livia Gnos, Lin Suling, Ai Weiwei, Lu Qing, Urs Meile), 2007.





In het kader van de tentoonstelling The State of Things. Brussels / Beijing

Li Zhanyang
xe2x80x98Rentxe2x80x99 xe2x80x93 Rent collection Yard (Foot washing xe2x80x93 Christiane Leister, Nataline Colonnello, Tang Xin, Livia Gnos, Lin Suling, Ai Weiwei, Lu Qing, Urs Meile), 2007.

Rent xe2x80x93 Rent collection Yard van Li Zhanyang werpt een subjectieve en niet van humor gespeende blik op de Chinese hedendaagse kunstscene. Het gezelschap, dat schijnbaar bijeengekomen is, speelt een rol in een langer, fictioneel verhaal, dat de sluier licht over latente conflicten en verrassende machtsrelaties, de smerigheid onder het glansrijke vernis van de kunstwereld. Foot washing is een detail dat deel uitmaakt van een groter geheel Rent xe2x80x93 Rent collection yard (2007). Dat is op zijn beurt een hedendaagse bewerking van het beroemde verhaal van Liu Wencai, een grootgrondbezitter. Tijdens de periode van de revolutie werd Liu Wencai publiekelijk in opspraak gebracht en afgeschilderd als een despoot, die de boeren onderdrukte. Van hem werd een monumentale sculptuur gemaakt in de stijl van het socialistisch realisme. Rent Collection Court Yard (1965), dat tentoongesteld werd in de provincie Sichuan.
In Foot Washing, het hier tentoongestelde detail, heeft Zhanyang zijn ogen gericht op een andere kunstenaar, de alom gevierde Ai Weiwei, die samen met het architectenbureau Herzog & de Meuron betrokken is geweest bij het ontwerp van het Vogelnest, het Olympische stadion in Beijing. Het toont Ai Weiwei, zittend op een stoel, terwijl hij zijn voeten laat masseren en zich laat vertroetelen door zijn vrouw, zijn curators, zijn verzamelaars, zijn galeriehouder en zijn assistenten.
In een pose die het personage van Lin Wencai in de originele sculptuur van Rent Collection Court Yard oproept, worden de voeten van Ai Weiwei gewassen door kruiperige onderdanen. De achterliggende gedachte is dat de sterren van de kunstwereld vandaag al bij al misschien niet zoveel verschillen van de feodale heer.







Li Zhanyang, xe2x80x98Rentxe2x80x99 xe2x80x93 Rent collection Yard, Foot washing (detail), 2007.





China reisverslag / travelogue 03

Gisteren was ik in het Museum Valkhof in Nijmegen.
Daar trof ik onderstaand kunstwerk aan van de pop-art kunstenaar
Woody van Amen.
Het werk geeft een heel andere invulling aan mijn weblog onlangs
over het Double Happiness symbool.





Woody van Amen, Double Happiness, 1979.


Woody van Amen
Eindhoven 1936

Double Happiness (1979)

Foto object met neon

Langdurige bruikleen van de kunstenaar

Een historische ontmoeting tussen oost en west in de personen van de xe2x80x98grote roergangerxe2x80x99 Mao Tse Toeng en xe2x80x98Tricky Dickxe2x80x99 Richard Nixon.
Deze voorzichtige toenadering tussen China en de Verenigde Staten begin jaren zeventig werd destijds xe2x80x98pingpong-diplomaciexe2x80x99 genoemd.

De achtergrond van het tafereel wordt gevormd door een zich alzijdig uitbreidend swastika patroon. In het oosten is de swastika een universeel versieringsmotief dat geluk symboliseert.
Tussen de twee machthebbers staat het markante silhouet van de berg de Matterhorn, als een ongenaakbare natuurscheiding tussen beide culturen.







Woody van Amen, Double Happiness, 1979. Midden op de Matterhorn Tussen Mao en Nixon is het Double Happiness symbool te zien .
Woody van Amen, Double Happiness, 1979. In the middle, on the Matterhorn, between Mao and Nixon, you can find the Double Happiness symbol.






Yesterday I was in Museum Valkhof in Nijmegen.
There I found a work of art from the Dutch pop-art artist
Woody van Amen.
This object gives a completly different meaning
to the Double Happiness symbol I presented on my web log earlier.

Woody van Amen
Eindhoven 1936

Double Happiness (1979)

Photo object with neon

On long lasting loan by the artist.

A historical meeting between East and West in the persons of xe2x80x98Chairmanxe2x80x99 Mao Tse Toeng and xe2x80x98Tricky Dickxe2x80x99 Richard Nixon.
The careful alignment between China and the United States in the early seventies was back then called xe2x80x98ping pong diplomacyxe2x80x99.

On the background you see a patron of swastikaxe2x80x99s, Constantly expanding.
In the East the symbol of the swastika is considered a universal symbol for decoration and it stands for happiness.
Between the two man in power is the remarkable feature of the Matterhorn. The Swiss mountain forms a natural divide between the two cultures.

China reisverslag / travelogue 02

Het reisverslag begin nog niet echt.
Er zijn wel wat kleine dingen die ik alvast toelicht
omdat ze later wel aan de orde komen in mijn reisverslag.
Vandaag het karakter “Double Happiness” oftewel Dubbel Geluk.
Het is een belangrijk teken bij Chinese huwelijken.

Double Happiness / Dubbel Geluk

Dubbel Geluk / Double Happiness

Het karakter dat door Chinezen wordt aangeduid als “Double Happiness”
zie je ook steeds vaker in het Westen opduiken.
Kijk maar eens op het web rond en je zult zien dat heel veel bedrijven
die zaken verkopen voor bruiloften als versieringen hebben
met op de een of andere manier dit teken.
Zoals je zodadelijk kunt lezen zou er een verhaal bij dit karakter horen.
Wat je nog moet weten is dat Chinese karakters uit twee delen kunnen bestaan:
een linker en een rechterdeel.
Double Happiness (Dubbel geluk) is een bekend Chinees karakter. Je ziet het als papierknipsels of op rode stukken papier. Het wordt op een opvallende plaats en hoogte opgehangen zodat het eenvoudig het oog van jonge stellen trekt. Het karakter is een teken van goedheid en er zit een verhaal achter dat hieronder te vinden is.

Tijdens de Tang-dynastie ging een jonge man op weg naar de hoofdstad om een keizerlijk examen af te leggen. Als hij dit examen met succes zou afronden dan lag een mooie toekomst gereed als kandidaat minister aan het hof.

Onderweg naar de hoofdstad werd hij plotseling ziek. Terwijl hij door een bergdorp kwam passeerde hij het huis van een kruidengenezer die hem opnam in zijn huis. Dankzij de genezer en zijn dochter herstelde de jonge man snel. Na genezen te zijn was het niet eenvoudig om het huis te verlaten omdat de patixc3xabnt inmiddels verliefd was geworden op de dochter van de genezer.

Voordat de jonge man zijn reis naar de hoofdstad voortzette, schreef het meisje de rechterhelft van een karakter voor de jonge man op. Hij ging naar de hoofdstad terwijl hij haar beloofde te zullen trouwen met haar zo gauw hij zijn examen afgerond zou hebben.
Gelukkig haalde de jonge man zijn examen en haalde daarbij de hoogste score van alle deelnemers. De keizer toonde zijn waardering voor de kennis van de jonge man. Tijdens het gesprek van de keizer met de jonge man, vroeg de keizer de rechterhelft van een karakter af te maken. Plotseling herinnerde de jonge man wat zijn geliefde voor hem geschreven had. Hij realiseerde zich dat haar tekst het perfecte antwoord was op de vraag van de keizer. En dat was dan ook het antwoord dat hij de keizer gaf.
De keizer was meer dan tevreden met het antwoord en benoemde hem al snel als minister aan het hof. Natuurlijk stond hij de jonge man toe terug te gaan naar zijn geboortedorp alvorens in dienst te treden. De jonge man keerde direct terug naar de jonge vrouw in het bergdorp en vertelde haar wat er gebeurde na zijn succesvol examen. Hij hield zich aan zijn belofte en ze trouwden snel. Op hun huwelijksdag schreven beide hetzelfde rechtse deel van het karakter dat hen samen had gehouden. Zo ontstond het karakter: Double happiness (Dubbel geluk).

This travelogue isn’t really starting yet.There are a few small things I like to bring to your attention.Today the character “Double Happiness”.This is an important symbol on Chinese weddings.

The sign that Chinese gave the name “Double Happiness”
can often been seen in the West as well.
Look around on the web and you will see that many companies
selling decorations for weddings
incorporate this symbol.
Further down you can read the story behind the symbol.
Before you do that you need to know that Chinese characters
consist of two parts:
the right hand and left hand side.
Double Happiness is a well-known Chinese character. It is depicted either in paper cut-out or on a red piece of paper, and is affixed in such a position as to easily attract the eyes of young couples. This character is a sign of goodness. Therexe2x80x99s a story behind it:

During the reign of Tang dynasty, a young boy was on his way to the capital to write an examination, the results of which would qualify the candidate with the highest marks to become a minister in the royal court. On the way, he suddenly fell ill. While he was passing through a mountainous village, he came across an herbal practitioner who took him to his home. Thanks to the doctor and his young daughter, the young boy recovered soon. Leaving the doctorxe2x80x99s house was difficult for the young boy as he had fallen in love with the doctorxe2x80x99s daughter during his stay there.

Before the boy left, the young girl wrote down the right hand part of a couplet for the boy. He left their house, promising that he would marry her as soon as he finished the examination.
Thankfully, the young boy passed the examination and received the highest score. The emperor showed appreciation for the boyxe2x80x99s knowledge. During his interview with the boy, the king asked him to complete the right hand part of a couplet. Suddenly, the young boy remembered what his young love had written for him. Realizing that it was the perfect answer to the emperorxe2x80x99s couplet, he answered the emperor with her words.


The emperor was more than happy with his reply, and soon appointed him as a minister in the court. He also permitted the boy some time to visit his hometown before assuming the office. The young boy went straight to the young girl and told her everything about the examination. He kept his promise to her, and they got married. On their wedding day, both of them wrote the same right half of a couplet, which had kept them together. This is how the double happiness character came to be.

China reisverslag / travelogue 01

Ik ben dit jaar naar China geweest.
Begin dit jaar startte een nieuwe medewerker bij ons bedrijf.
Hij is geboren in China. In Shenyang om precies te zijn.
Hij is een aantal jaren geleden voor zijn studie naar Nederland gekomen.
Hier heeft hij zijn vrouw leren kennen.
Zij is ook uit China afkomstig. Uit Baotou om precies te zijn.
Voor hun huwelijk zijn ze naar China gegaan en ik heb de kans aangegrepen om dat mee te maken.
Op 1 oktober 2009 ben ik met de trein vanuit Breda naar Antwerpen gegaan.
Vandaar met de Thalys naar Schiphol Amsterdam.
Vandaar ben ik die dag naar Beijing gevlogen.
Mij reisplan was als volgt:
= eerst een paar dagen Beijing;
= vervolgens met de trein naar Shenyang;
= in Shenyang heb ik een paar dagen om rond te kijken;
= dan het huwelijksfeest;
= vervolgens met het bruidspaar en de ouders van de bruidegom
met de (nacht)trein naar Baotou;
= ook daar een excursiedag;
= vervolgens het huwelijksfeest in Baotou;
= dan met het bruidspaar en de ouders van de bruidegom terug
naar Beijing om direct weer terug naar Nederland te vliegen.
Ik ben nu bezig alle toegangskaartjes en rekeningen in te scannen
om zo, straks een compleet reisverslag op mijn weblog te kunnen maken.
Dat kost wel wat tijd.
De reguliere logs zullen dan ook wat minder in aantal worden.
De moeilijkheid met het scannen is altijd dat je de kaartjes
niet helemaal recht kunt krijgen.
Daarnaast heeft de scanner een witte achtergrond
en dat maakt het soms moeilijk te zien waar het kaartje begint
en waar het stopt.
Daarom leg ik achter de kaartjes ed de Chinese vlag
die ik in China gekregen heb.
Dus als je wilt weten waar straks al die rode randjes vandaan komen.
Het plaatje hieronder geeft je een beeld van hoe ik te werk ga.
Om de lat nog iets hoger te leggen, heb ik me voorgenomen
dit reisverslag in het Nederlands maar ook in het Engels te schrijven.
Dan kunnen meer mensen meegenieten van een prachtig verblijf
in China. Veel plezier!


Kaartje Temple of Heaven, Beijing.

Ticket Temple of Heaven, Beijing.


Bestemmingen: Beijing, Shenyang en Baotou.

Destinations: Beijing, Shenyang and Baotou.


I’ve been to China this year.
In the beginning of 2009 a new colleague started to work for our company.
He is born in China, in the city of Shenyang.
A number of years ago he came to the Netherlands to study.
It is here that he met his wife.
She’s also from China, from Baotou.
For their wedding they went to China.
I used this opportunity to be present.
On October first I took the train from Breda to Antwerp.
There I took the Thalys to Schiphol, Amsterdam.
From there I flew to Beijing.
The planning for the trip was as follows:
= first a few days in Beijing;
= then take the train to Shenyang;
= in Shenyang I have some time to look around;
= then the wedding in Shenyang;
= next I took the (night) train with the parents of the groom
and the newly weds to Baotou;
= there an excursion day;
= then the wedding festivities in Baotou;
= then with the parents of the groom and the young couple
to Beijing to fly back to the Netherlands.
Now I’m busy scanning in all tickets and bills I picked up in China
to be able to make a complete travel journal on this web log.
That takes some time.
My regular logs will be smaller in numbers for some time.
The difficulty with scanning is that it’s difficult to position the tickets
in a right angle.
On top of that the scanner has a white background
making it difficult to tell where the edge of a bill starts or stops.
That’s why I put the Chinese flag behind the tickets.
I got this flag in China.
So if you wonder why all tickets have these red edges…
The picture above gives you an idea on how I approach this.
I’ve decided to try to write this travel journal in Dutch and English,
giving more people the opportunity to enjoy this stay in China.
Have fun!

Theebloem / Blooming tea

Vanochtend heb ik voor het eerst thee gemaakt met een theebloem.
De thee was heerlijk en het avontuur was geweldig.
Dit leidde natuurlijk tot een serie foto’s.





Het begint met het tevoorschijn halen van de theepot.






Camera op statief, even een testfoto.






De pot gevuld met warm water zodat de pot op temperatuur komt.






De theebloem uitgepakt.






Theebloem in de theepot.






Water erbij.






Het ontluiken kan beginnen.






Langzaam komt hij open.






Nog een beetje verder.






Daar is de bloem.






Van dichtbij.






Mijn theeglas staat klaar.
























Zo komt de bloem volledig tot zijn recht.






Ook van boven een mooi gezicht.






Kan zo in de Allerhande.






En dit is het trieste einde van de theebloem.





Zoals eerder al aangegeven heb ik er nu nog zes.
Dus ten minste tot het einde van dit jaar kan ik vooruit.

Een van mijn Chinese kenissen schreef me een kort verhaal
over het ontstaan van het gebruik om thee te drinken in China.

Chinese tea was primarily used as a medicine.
During the spring and autumn period Chinese people
chewed tea leaves and enjoyed the taste of the juice itself.
In the next stage tea was cooked like a soup.
Tea leaves were eaten along with soup.
During the Qin dynasties the simple processing of tea emerged.
Tea leaves were pressed into balls, dried and stored.
When served tea balls were crushed and mixed with green onion ginger
and then boiled in teapots.
This is the point where Chinese tea turned from a medicine
into a bevorage.
Also it marked the begining of Chinese tea being used to treat guests, etc.

Vertaling:
Chinese thee werd in de eerste plaats gebruikt als medicijn.
Tijdens de lente en herfst kauwden Chinezen op de theebladeren
en genoten van het sap uit het blad.
Een volgende stap was dat men theebladeren ging koken
als een soort soep.
De theebladeren werden met de soep opgegeten.
Tijdens de Qin-dynastie ontstond het proces van theezetten.
Theebladeren werden tot balletjes gevormd, gedroogd en bewaard.
De theeballetjes werden bij het serveren geplet en gemengd met
groene ui en gember en vervolgens gekookt in een theepot.
Vanaf dat moment veranderde thee van een medicijn
in een drankje voor het genot.
Vanaf dat moment ontstond de gewoonte gasten met
Chinese thee te verwelkomen.

Europalia: China





Europalia China.




Europalia is een groot cultureel evenement in Belgie.
Iedere (een) twee jaar wordt een land (of stad) gekozen
als het centrale thema.
Vervolgens zijn er tentoonstellingen, theatervoorstellingen, muziek, ballet,
film, concerten, voordrachten, debatten enz.
In 1969 bezochten ruim 180.000 bezoekers de evenementen rond Italie.
In 2005 bezochten meer dan 1.000.000 mensen de eventementen
rond Russia..

Deze editie staat China centraal met grote tentoonstellingen en evenementen
rond de thema’s: onsterfelijk China, hedendaag China, kleurrijk China
en China en de Wereld.

Ik ga zelf naar:

= Zoon van de hemel:

250 stukken getuigen van de macht en rituelen van meer dan 200 zonen van de hemel. Zowat de helft van de voorwerpen werd nog nooit buiten China getoond. Dit unieke ensemble omvat onder andere bronzen offervaten, een verbluffende jaden lijkwade, keizerlijke gewaden en bijhorend vaatwerk voor de offers aan de hemel, de aarde, de zon en de maan, astronomische instrumenten, beschilderde rollen die een kijk geven op het leven van de keizers alsook een ensemble van keizerlijke portretten.



= Het Orchideexc3xabnpaviljoen, De kunst van het schrift in China:

het belang en de rol van het schrift en de kalligrafie in de Chinese cultuur (wordt) ontsluierd. De gevarieerde themaxe2x80x99s, die de evolutie van de klassieke tot de hedendaagse cultuur overspannen, en daarbij de politieke en literaire rol of simpelweg de esthetische waarde belichten



Wil je meer weten?
volg dan de volgende link.
Bezoek Europalia !, klik hier

Op zoek naar het moderne China

Heel wat jaren geleden heb ik dit boek gekregen/gekocht.
Het is een boek dat de moderne geschiedenis van China beschrijft.
Het boek is in 1990 verschenen onder de titel The search for modern China.
Het is geschreven door Jonathan Spence.
Deze meneer wordt op het internet door verschillende bronnen
aangeduid als een van de grootste sinologen van onze tijd.
Ik heb het boek al een keer gelezen en ben van plan
een gedeelte opnieuw te lezen:
de hoofdstukken 14 en 15 van deel III.
Hoofdstuk 14 als inleiding en om hoofdstuk 15 is het mij
eigenlijk te doen.
Daarin komt aan de orde de rol van Japan in China en met name
het zogenaamde Mukden-incident.
Al in 1905 zet Japan voet aan de grond in China.
Eerst door een pacht overeenkomst.
Later door de gebieden van de pachtovereenkomst militair te bezetten.
De Japanse overheid stimuleerden de migratie van Japanners
naar het vaste land van China.
Op 4 juni 1928 wordt door een groep Japanse militairen
door een bomaanslag op een trein, Zhang Zuolin vermoord.
Zhang Zuolin was een van de krijgsheren die,
na het einde van het Chinese keizerrijk,
de macht had in Mantsjoerije.
De spaningen stijden, Chiang Kai-shek wordt steeds belangrijker
als leider van Nationalistisch China en op 18 september 1931,
wordt een spoorlijn opgeblazen.
De Japanners geven de Chinezen de schuld en rukken op om
hun belangen veilig te stellen.
Maart 1932 is dan heel Mantsjoerije in Japanse handen en
wordt de staat Manshxc5xabkoku in het leven geroepen.

Wikipedia beschrijft de gebeurtenissen van 18 september 1931
als volgt:


de militaire actie die ondernomen werd door het Japanse Kantxc5x8d-leger (xe9x96xa2xe6x9dxb1xe8xbbx8d,Kantxc5x8dgun) in de nacht van 18 september 1931. Het begrip omvat echter veel meer dan dit alleen. Het Mantsjoerije-incident staat symbool voor de gehele politiek die Japan heeft doorgevoerd in Mantsjoerije, vanaf het ontwikkelen van het Kantxc5x8d-pachtgebied (xe9x96xa2xe6x9dxb1) tot en met het oprichten van de onafhankelijke staat Manshxc5xabkoku (xe6xbax80xe5xb7x9exe5x9bxbd). Het Mantsjoerije-incident is een cruciale factor in de ontwikkeling van militarisme en imperialisme in Japan.







Jonathan Spence, Op zoek naar het moderne China/The search for modern China.




Aanleiding voor mijn interesse in deze episode
van de Chinese geschiedenis is dat ik onlangs in Shenyang
in het museum ben geweest dat speciaal is gebouwd
ter herdenking van en herinnering aan 18 september 1931.





Jonathan Spence, Op zoek naar het moderne China, Index.






Troepenbewegingen rond het Mukden-incident, 18 september 1931.




Het museum dat ik in Shenyang bezocht
is een combinatie van een museum en een herinneringsmonument
voor die mensen die omgekomen zijn als gevolg van de
Japanse bezetting van China en speciaal van dit deel van Noord-China
dat vroeger Mantsjoerije heette.





Het monument voor 18 september 1931.






Het eigenlijke museumgebouw.






Herdenkingshal bij binnenkomst van het museum.





Theebloem

Ik heb het altijd al een keer willen kopen.
Gisteren zag ik theebloemen op het internet
en heb er gelijk een besteld.
Vandaag al binnen!

Hoe de thee zal smaken weet ik nog niet.
Dat ga ik zaterdag of zondagaanstaande eens uitvinden.

Wat ik gekocht heb heet ‘Grandma’.
Het is groene thee met jasmijn en chrysant.
Afkomstig uit Tai Lao Shan, Fujian, China.





Dit zat in de brievenbus.






Uitgepakt.






Iedere theebloem individueel verpakt.






Samen in een leuk zakje.






Met gebruikshandleiding.




Nu eerst een kop thee

Vanochtend heb ik eerst eens een kop thee gezet
met de nieuwe Honey Chrysanthemum Drink.
Ik denk dat het niet echt thee is.
Maar het heeft zeker de bloemige smaak die ik me herinner uit China.
Nu ben in inmiddels begonnen aan een glas Jasmijn thee.





Het theeglas staat klaar, het ‘theezakje’ is al open.






250 ml heet water erbij en klaar.





Chinese thee

Mijn Chinese collega drinkt veel warm water tijdens het werk.
Nederlanders pakken eerder naar koffie of thee.
In China heb ik zelf ook heel wat thee gedronken.
Ook tijdens de maaltijd.
Ik dacht dat kan ook in Nederland.
Dus voor thuis en op mijn werk heb ik even wat Chinese thee gehaald.
Natuurlijk is dat ook op de Argusvlinder te zien.





Drie verschillende soorten: groene thee, jasmijn thee en thee met bloemen.






Hier de verschillende theezakjes.





China: kunstschatten

Tijdens mijn korte vakantie in China, zag ik heel veel kunstwerken.
Maar dat was niet voor het eerst.
Wel dat ik ze in China zag maar al veel eerder zag ik
op tentoonstellingen prachtig werk uit China.

Ik ben gaan zoeken in mijn boekenkast en vond de catalogus
van de tentoonstelling ‘Kunstschatten uit China’
die in het voorjaar van 1982 werd gehouden
in het Paleis voor Schone Kunsten in Brussel.

Ik vond niet alleen de catalogus maar ook de folder
en de factuur voor de catalogus (dd 31/03/1982: 630BFR)
De catalogus kan nog eenvoudig op internet gekocht worden.


Voorkant van de folder.


Introductietekst over de recente archeologische vondsten in China.


Een eerste indruk van de voorwerpen die te zien waren.


Vervolg introductie.



Mijn factuur: 31/03/82, 630 Fr.


In dit log houd ik de schrijwijze aan zoals die in de catalogus is gebruikt.
‘De eerste keizer van China’ heet bij mij dan ook Qin Shihuang Di,
volgens Wikipedia is dat echter Qin Shi Huangdi.
Bij plaatsnamen en dergelijke kan dezelfde verwarring optreden.
Bovendien hanteert de catalogus de schrijfwijze Xi’an en Xian door elkaar.

Zoals al aan de folder te zien is, is het reclamemateriaal
heel wat ingetogener dan zoals we vandaag gewend zijn.
Dat is ook het geval voor de catalogus.
Maar inhoudelijk komt de catalogus niet minder gedegen over.

Hieronder een selectie van voorwerpen
die ik heel mooi vind.
Dus niet veel bronzen of aardewerk vazen uit de prehistorie.
Mijn peroonlijke keuze.
De volgorde van de voorwerpen is de volgorde zoals die ook
in de catalogus gevolgd is.


Kalebasvormige kruik van het type ‘Ping’ Neolithicum, ongeveer 5e eeuw voor Christus, ontdekt in 1972 in Jiangzhai bij Lintong in de provincie Shaanxi, Museum van Banpo, Xi’an.

Volgens de Chinese archeologen herkent men in de afbeelding
een gestileerde afbeelding van een antropomorf (menselijk) masker.
De ogen in het midden verschillen van elkaar.
Het linkeroog zijn twee circeldelen die iets uit elkaar liggen.
Zodanig dat er een horizontale balk tussen de twee delen ontstaat.
Het rechteroog heeft een driehoekige pupil.


Schematische voorstelling van een Taotie-masker.

Op bronzen voorwerpen is een veelvoorkomend motief
het zogenaamde Taotie-masker.
Bovenstaande afbeelding laat zien uit welke onderdelen
het masker is opgebouwd.
De naam betekent zoiets als ‘veelvraat’.


Zun in de gestalte van een olifant, Westelijke Zhou-dynastie, 10de eeuw voor Christus, opgegraven in 1974 in Rujiazhuang bij Baoji in Xian in de provincie Shaanxi, Baoji City Museum.

Een ‘Zun’ is een ritueel vat.
De olifant is hier niet echt elegant uitgevoerd.
Dit vat werd in een graf ontdekt in december 1974.
Het graf is waarschijnlijk van de welgestelde aristocraat
en hoge staatsambtenaar Qiang Bo en zijn vrouw Lady Xing.


Ding met deksel, brons met ingelegd goud en zilver, Oostelijke Zhou-dynastie, circa 4e – 3e eeuw voor Christus, opgegraven in 1966 in Xianyang in de provincie Shaanxi, Xianyng City Museum.

Chinees vaatwerk kent verschillende modellen
die door de tijd ook nog eens veranderen van vorm.
De catalogus heeft een heel overzicht met ‘Ding’, ‘Fang ding’,
‘Li’, ‘Xian’ enz vormen.
Er zijn vormen voor eten, andere voor wijn en weer andere voor water.
De mooiste naam en voor ons het meest verwarrend is ‘Gui’.
Tegenwoordig gebruiken we dat woord als afkorting
voor een Graphical User Interface.


Staande krijger met harnas, Qin-dynastie, 220 – 210 voor Christus, ontdekt in 1979 in het graf van keizer Qin Shihuang Di, sector 1, in Lintong in de provincie Shaanxi, Museum of Qin-figures, Lintong.


Knielende boogschutter, Qin-dynastie, 220 – 210 voor Christus, ontdekt in 1977 in het graf van keizer Qin Shihuang Di, sector 2, in Lintong in de provincie Shaanxi, Museum of Qin-figures, Lintong.


Staande krijger zonder harnas, Qin-dynastie, 220 – 210 voor Christus, ontdekt in 1974 in het graf van keizer Qin Shihuang Di, sector 1, in Lintong in de provincie Shaanxi, Museum of Qin-figures, Lintong.


Paard, Qin-dynastie, 220 – 210 voor Christus, ontdekt in 1979 in het graf van keizer Qin Shihuang Di, sector 1, in Lintong in de provincie Shaanxi, Museum of Qin-figures, Lintong.

Ten tijde van de tentoonstelling had men 24 van dergelijke paarden ontdekt
in sector 1 voor 6 houten strijdwagens.
De paarden en krijgers maken allemaal deel uit
van het zogenaamde Terracottaleger.


Hoofd van een paard, Qin-dynastie, 220 – 210 voor Christus, ontdekt in 1979 in het graf van keizer Qin Shihuang Di, sector 1, in Lintong in de provincie Shaanxi, Museum of Qin-figures, Lintong.

De catalogus bevat veel meer zwart-wit afbeeldingen zoals hierboven
dan kleurafbeeldingen.
De paarden zijn afgebeeld op het moment dat ze aanzetten
om de strijdwagens te trekken.
Dat geeft hen een uitstraling van kracht.


Twee stafkronen in de vorm van fabeldieren, Westelijke Han-dynastie, 2e – 1e eeuw voor Christus, ontdekt in 1972 in Xiaobaiyangcun bij Xi’an in de provincie van Shaanxi.


Toren, Oostelijke Han-dynastie, ontdekt in 1972 in Zhangwan, Lingbao, Xian, provincie Henan, Henan Provincial Museum in Zhengzhou.


Hoofd van een Bodhisattva, Tang-dynastie, circa 760, opgegraven in 1959 op de plaats van de vregere Anguo-tempel, Xi’an, provincie Shaanxi, Shaanxi Provincial Museum in Xi’an.


Dit zijn twee beelden: beeld van een gezadeld paard en een beeld van een paardeknecht, beide stammen uit de Tang-dynasty, circa 706 – 711, opgegraven in 1972 uit het graf van kroonprins Zhanghuai in Qian Xian, provincie Shaanxi, Qianling Museum in Qian Xian.

Paard en knecht zijn samen op dezelfde plaats gevonden in het graf.
De gelaatstrekken duiden er op dat de knecht van Mongoolse afkomst is.


Beeld van een civiel ambtenaar uit de Tang-dynastie, circa 718, opgegraven in 1972 uit het graf van Li Zhen in Xinglongcun, Liquan Xian, provincie Shaanxi, Zhaoling Museum Liquan.


Pelgrimsfles (Pinanghu) uit de Tang-dynastie, 7e – 8e eeuw, ontdekt in 1970 in Hejiacun, Xi’an in de provincie Shaanxi, Shaanxi Provincial Museum in Xi’an.


Alles bij elkaar een prachtige verzameling en in de catalogus
staat nog veel meer!
Deze tentoonstelling kunt u niet meer zien maar gelukkig
is het Europalia in Brussel met deze keer als thema China.
Zo zijn daar te zien:
Zoon van de Hemel, een tentoonstelling over de keizers van China.
The State of Things. Brussels/Beijing, een tentoonstelling over moderne
Chinese en Belgische kunst onder aanvoering
van de kunstenaars Ai Wei Wei en Luc Tuymans.
Het Orchideexc3xabnpaviljoen
, de kunst van het schrift in China.
En nog veel meer.
Zie hier voor meer informatie.


De catalogus.


De afbeelding op de kaft.


China: in vogelvlucht

Tijdens mijn korte vakantie door China ben ik in Beijing geweest,
Shenyang (ook bekend als Moekden of Mukden) en Baotou (Binnen Mongolie).
Ik was er voor een bruiloft en om deze steden en hun omgeving te zien.
Hieronder een eerste indruk.
De prive-foto’s buiten beschouwing gelaten.
Ik had mezelf de opdracht gegeven maximaal 25 foto’s te selecteren.
Het zijn er iets meer geworden.





Tijdens mijn eerste lunch in China: duif.


















Keizerlijke troon.






Ingang Verboden Stad, Tiananmen Square, 2 oktober 2009.






De Grote Muur.






Chineese Muur.






Kylin, magisch dier als bewaker bij de Minggraven.






Het Vogelnest (Birds nest), Olympische Spelen 2008, stadion van onder andere de openings- en sluitingsceremonie.






Beijing, food market, Donghua Men, stalletjes waar je ’s avonds allerlei lekker eten kunt kopen.






Glamour in Beijing.






Beijing, Verboden Stad.






Beijing, Verboden Stad, de draak, symbool van de keizer.






Beijing, Verboden Stad.






Kunstschatten in het Paleismuseum, Beijing, Verboden Stad.






Beijing, Verboden Stad, beslag op de paleisdeuren.






Keizerlijke weg.






Beijing, Verboden Stad.






Beijing, Verboden Stad, Keizerlijke tuin.






Beijing, Verboden Stad, Keizerlijke tuin.






Beijing, Verboden Stad.






Shenyang, Beiling park.






Shenyang, Noordelijke tombe van de Qing keizer Huang Taji en keizerin Xiao Duan Wen.






Shenyang, Noordelijke tombe van de Qing keizer Huang Taji.






Shenyang, keizerlijk paleis (Qing Dynastie).






Mao, Barrack Obama, Kobe Bryant, Michael Jackson.






Shenyang, keizerlijk paleis (Qing Dynastie).






Shenyang, keizerlijk paleis (Qing Dynastie).






Shenyang, keizerlijk paleis (Qing Dynastie).






Shenyang, kunstschatten in het keizerlijk paleis (Qing Dynastie).






Shenyang, voorstelling in het keizerlijk paleis (Qing Dynastie).






Shenyang, drie dames in het keizerlijk paleis (Qing Dynastie).






Shenyang, Zhongshan Square, Mao monument.






Baotou, Dzjengis Khan.






Baotou, Tara Enkhsaikhan, yurts.






Baotou, Mongoolse klederdracht.






Baotou, prei op de markt.






Baotou, woestijn.






Baotou, de witte kameel.






Baotou.






Baotou, woestijn.






Baotou. jiaozi bij het afscheid





China: geld

Het geld in China heet Renminbi.
Renminbi bestaat in munten en papiergeld.
Er zijn munten van 5 fen,
van 1, 2, en 5 jiao,
en van 1 yuan.
Briefjes zijn er van 1, 2 en 5 jiao,
en van 1, 2, 5, 10, 20, 50 en 100 yuan.

Ik heb erg weinig muntgeld gekregen in China.
De ouders van bruid en bruidegom hebben me geholpen
wat munten bij elkaar te krijgen.
Ik heb ook nog bankbiljetten gekocht die werden aangeboden
als geld uit Mongolie.
Maar of dat ook werkelijk zo is vraag ik me af.
Ik kan het geld niet vinden op het internet.

19/10/2009
Vandaag nogmaals op het internet gezocht.
Nu met Engelse zoekwoorden.
Inderdaad betreft het hier Mongools geld.
Zie voor de afbeeldingen verderop.


Muntgeld.


Yuan, voorzijde.


Detail van de Yuanbiljetten.


Yuan, achterzijde.


Detail van de Yuanbiljetten.


Detail van de Yuanbiljetten.


Yuan en jiao, voorzijde.


Detail van de biljetten.


Detail van de biljetten.


Detail van de biljetten.


Detail van de biljetten.


Yuan en jiao, achterzijde.


Detail, biljet uit 1953. Zie ook de verschillende talen.


Jiao, beide zijdes.


Detail.


Een yuan.


Mongools geld (?).


Detail.


Naam van het geld (?), lijkt wel Russisch.


Lijkt wel Russisch.


Mongools geld (?), voorzijde.


Mooi vind ik het wel.


 

China: de uitnodiging

Voor de bruiloft is de volgende uitnodiging rondgestuurd.





De uitnodiging, centraal, in het hart, het symbool voor ‘double happiness’.






Ik vermoed dat dit de namen van bruidegom en bruid zijn. Ga ik nog navragen.


23/10/2009
Ik heb inmiddels navraag gedaan.
Het zijn niet de namen van de bruid en bruidegom.
Het is een aanduiding voor een romantische
en gelukbrengende bijeenkomst.
Klassiek Chinees met versiering.




China: het cadeau

Ik ben weer terug uit China.
Voor een kort bezoek en een bruiloft ben ik naar China geweest.
Mijn eerste bezoek aan China.
Voor de bruiloft wilde ik een cadeau maken.
Niet zozeer voor de bruid en bruidegom maar voor hun ouders.
Het idee was dat die ouders hun kinderen niet vaak zien.
Ze zien ze al helemaal niet in Nederland want daar zijn ze nog nooit geweest.
Ik heb een foto van het bruidspaar gemaakt in Nederland
en dat wil ik combineren met hun namen.
Geschreven in Chinese karakters.
De techniek die ik daarbij wil gebruiken is die ik zopas geleerd heb
bij het schilderen van miniaturen.
In augustus ben ik begonnen met de eerste tests.





Het idee was om uit te gaan van handgeschreven karakters.






Die dan verven met zelf gemaakte verf op basis van rode bolus.






De rode bolus die ik gekocht heb is in de vorm van een brok aarde.






Die moet ik dus eerst vergruizen.






Mijn voorraad.






Nog een beetje meer.






Gereed om te mengen met het bindmiddel.






Klaar voor gebruik.






Een eerste poging.




In augustus heb ik toen toch het idee opgevat om niet te vertrekken
van handgeschreven Chinese karakters maar van geprinte Chinese karakters.
Ik heb een paar verschillende soorten rood papier gekocht
(de achternaam van de bruidegom is Zhu wat ‘rood’ betekent).
Ook de lijm en het bladgoud is ander materiaal dan ik
bij de cursus heb gebruikt.
Dus moet je eerst met de verschillende eigenschappen leren werken.





De geprinte Chinese karakters.






Uitgeknipt.






De achterkant ingewreven met rode bolus.






Dan de karakters overzetten op de verschillende soorten papier.












Daarna de karakters geverfd met rode bolus. In een miniatuur doe je dit om het bladgoud later een mooiere kleur te geven. Op rood papier is dit waarschijnlijk niet nodig maar het hielp wel om goed te kunnen lijmen.






Het materiaal: bladgoud en lijm.






Bladgoud op de juiste grootte maken.






Lijm aanbrengen.






Bladgoud aanbrengen en na drogen van de lijm het teveel aan goud verwijderen.






Het juiste papier kan nu gekozen worden en de definitieve werkwijze werd bepaald.




In september ben ik begonnen aan het eindproduct.
Ik zou op 1 oktober vertrekken dus veel tijd was er niet meer.
De lijsten gekocht en het juiste papier.
En dan aan de slag.





Materiaal gereed.












Namen aanbrengen.












Lijm en goud aanbrengen.
























Overtollig goud verwijderen.


















De namen zijn gereed.






Nu de naam, de foto en de lijst in elkaar zetten.






Twee stuks.






Dan inpakken. Volgens Schiphol mogen de lijsten in de handbagage.












Eerst in cadeaupapier.












Nog niet dichtplakken. Misschien wil de douane nog zien wat er in zit.






In beschermende folie.






Dichtplakken.






Klaar voor vervoer.





Toelichting uit China

Ik kreeg nog wat aanvullende informatie uit Beijing
over de afzettingen in de stad op 1 en 2 oktober 2009.
Het is dan 70 jaar sinds het uitroepen van de
huidige republiek van China.
Dit jaar zal de parade waarschijnlijk extra groot en
extra druk bezocht worden.
Er is in ieder geval een groot deel van de stad rond
de Verboden Stad (Forbidden City) voor het verkeer
worden afgesloten.
Blijkbaar sluit je dan ook je hotel.
Maar het probleem is vooralsnog opgelost.





Overzichtskaart van Beijing.






Detail, de horizontale streep, even onder het midden, is blijkbaar een onderdeel van de parade.





Een vingerwijzing

Er is op allerlei manieren ondersteuning georganiseerd
voor als ik naar China ga:

= in Beijing wordt ik opgevangen door een goede vriend,
van het bruispaar.
Iemands die in Beijing werkt voor een Nederlandse organisatie.
Die haalt me van het vliegveld en brengt me naar het hotel.
Hij gaat ook mee naar de Chinese muur.
Hij brengt me ook naar de train als ik uit Beijing wegga.

= In Shenyang
Volgens mij is daar een zoon van een oom die Engels spreekt
en die mij tijdens de bruiloft kan begeleiden.

= In Baotou
Daar ben ik samen met bruid en bruidegom die beide goed Engels spreken.
Voor de bruidegom is dit bezoek ook een toeristische attractie.

= Overal
Ik heb het telefoonnummer bij me waarop mijn kennissen in China
te bereiken zijn.

Maar mocht ik onverhoopt iets nodig hebben
dan heb ik het volgende boekje bij me:





Kaft en gebruikshandleiding van het boekje: Point it (wijs aan) door Dieter Graf.






Twee pagina’s op hun kant die allerlei aan te wijzen vormen van fruit en noten tonen.





Steeds weer verbaasd: Rent collection courtyard

In juni 1965 werd een groep van beeldhouwers
(onder leiding van beeldhouwer Ye Yushan)
door het provinciaal bestuur van Sichuan aan het werk gezet.
Ze produceerden 114 levensgrote kleifiguren
die het proces verbeelden van boeren
die hun pacht komen afdragen aan de landeigenaar.
De stroming waarbinnen deze beelden werden gemaakt
wordt socialistisch-realisme genoemd en kennen we ook van
bijvoorbeeld beelden uit de voormalige Sovjetunie.

Deze beeldengroep wordt de Rent collection courtyard genoemd.
Rent collection staat voor het inzamelen van pacht.
Courtyard is het Engelse woord voor binnenplaats of tuin.
De beelsen werden in 1965 opgesteld
op de binnenplaats van een voormalige landeigenaarswoning.

Dit propaganda werkstuk heeft de uitbuiting van de plattelandsbevolking
en de overwinning van het Volk als thema.

De beeklden zijn gegroepeerd in 6 ‘hoofdstukken’:
– de pacht brengen in de vorm van graan;
– de pacht onderzoeken op kwaliteit;
– de hoeveelheid graan vaststellen;
– het verrekenen van openstaande rekeningen;
– de betaling afdwingen;
– de opstand.

De beeldengroep was direct een succes (niet op de laatste plaats
door de ‘medewerking’ van Mao en de leiding van de communistische partij).
De propagandawaarde was enorm, zeker tijdens de ‘Culturele Revolutie’.
De Schirn Kunsthalle in Frankfurt
stelt een latere versie (1974-1978) ten toon
waarvan hieronder een paar afbeeldingen te zien zijn.

Tot mijn verbazing had ik van deze beeldengroep nog nooit gehoord.
Zo vind je iedere dag weer nieuwe zaken op het vlak van kunst
of in dit geval op het vlak van Kitch (?)


De betaling afdwingen.


De betaling afdwingen (detail).


Hoeveelheid graan vaststellen.


Deze foto werd in 1965 gebruikt als een van de voorbeelden van ‘de pacht onderzoeken op kwaliteit’.


Het verrekenen van openstaande rekeningen (detail).


Het verrekenen van openstaande rekeningen (detail).


Sculptuur van schade en schande
Beeldhouwkunst van de Chinese avant-garde in museum Beelden aan Zee
Dick van Broekhuizen

Dick van Broekhuizen is werkzaam als wetenschappelijk medewerker van het Sculptuur Instituut. Dit is een twee jaar geleden opgericht onderzoeksinstituut dat onderzoek faciliteert, verricht en entameert op het gebied van de moderne en hedendaagse, internationale beeldhouwkunst. Het Instituut is gehuisvest in museum Beelden aan Zee te Scheveningen.In museum Beelden aan Zee is van 19 juni tot en met 11 december van 2005 Xianfeng! beeldhouwkunst van de Chinese avant-garde te zien, de eerste tentoonstelling in Nederland van hedendaagse Chinese beeldhouwkunst.Met het uitroepen van de Volksrepubliek China in 1949 werd meer ruimte geschapen voor beeldhouwkunst, mits in dienst van de staat. Die beeldhouwkunst is nog steeds Frans van aard maar onderhorig aan de didactische functies van kunst zoals Mao die had vastgesteld in zijn Yanean-toespraken in 1942. Later nemen de beeldhouwers de communistische monumenten in het Europese Oostblok en in de Sovjet Unie als voorbeeld. Onder het regime van Mao wordt de beeldhouwkunst geheel bepaald door dit socialistisch-realisme. De Rent Collection Courtyard (1965) is hiervan de exponent. Achttien amateurs, geleid door de beeldhouwer Ye Yushan maakten zes beeldengroepen die de uitbuiting van de landarbeider aan de kaak moesten stellen. In het landhuis van Liu Wencai, een (volgens het regime tyrannieke) landeigenaar uit Sichuan, werden de beelden in de Rent Collection Courtyard, de binnenplaats waar de huur van het land werd gexc3xafnd, opgesteld. De onderdrukking door de feodale heer en de positie van de arme boeren wordt in deze beeldengroep zeer pathetisch uitgedrukt. Er was in de jaren zestig nauwelijks vrije beeldhouwkunst.