China: kunstschatten

Tijdens mijn korte vakantie in China, zag ik heel veel kunstwerken.
Maar dat was niet voor het eerst.
Wel dat ik ze in China zag maar al veel eerder zag ik
op tentoonstellingen prachtig werk uit China.

Ik ben gaan zoeken in mijn boekenkast en vond de catalogus
van de tentoonstelling ‘Kunstschatten uit China’
die in het voorjaar van 1982 werd gehouden
in het Paleis voor Schone Kunsten in Brussel.

Ik vond niet alleen de catalogus maar ook de folder
en de factuur voor de catalogus (dd 31/03/1982: 630BFR)
De catalogus kan nog eenvoudig op internet gekocht worden.


Voorkant van de folder.


Introductietekst over de recente archeologische vondsten in China.


Een eerste indruk van de voorwerpen die te zien waren.


Vervolg introductie.



Mijn factuur: 31/03/82, 630 Fr.


In dit log houd ik de schrijwijze aan zoals die in de catalogus is gebruikt.
‘De eerste keizer van China’ heet bij mij dan ook Qin Shihuang Di,
volgens Wikipedia is dat echter Qin Shi Huangdi.
Bij plaatsnamen en dergelijke kan dezelfde verwarring optreden.
Bovendien hanteert de catalogus de schrijfwijze Xi’an en Xian door elkaar.

Zoals al aan de folder te zien is, is het reclamemateriaal
heel wat ingetogener dan zoals we vandaag gewend zijn.
Dat is ook het geval voor de catalogus.
Maar inhoudelijk komt de catalogus niet minder gedegen over.

Hieronder een selectie van voorwerpen
die ik heel mooi vind.
Dus niet veel bronzen of aardewerk vazen uit de prehistorie.
Mijn peroonlijke keuze.
De volgorde van de voorwerpen is de volgorde zoals die ook
in de catalogus gevolgd is.


Kalebasvormige kruik van het type ‘Ping’ Neolithicum, ongeveer 5e eeuw voor Christus, ontdekt in 1972 in Jiangzhai bij Lintong in de provincie Shaanxi, Museum van Banpo, Xi’an.

Volgens de Chinese archeologen herkent men in de afbeelding
een gestileerde afbeelding van een antropomorf (menselijk) masker.
De ogen in het midden verschillen van elkaar.
Het linkeroog zijn twee circeldelen die iets uit elkaar liggen.
Zodanig dat er een horizontale balk tussen de twee delen ontstaat.
Het rechteroog heeft een driehoekige pupil.


Schematische voorstelling van een Taotie-masker.

Op bronzen voorwerpen is een veelvoorkomend motief
het zogenaamde Taotie-masker.
Bovenstaande afbeelding laat zien uit welke onderdelen
het masker is opgebouwd.
De naam betekent zoiets als ‘veelvraat’.


Zun in de gestalte van een olifant, Westelijke Zhou-dynastie, 10de eeuw voor Christus, opgegraven in 1974 in Rujiazhuang bij Baoji in Xian in de provincie Shaanxi, Baoji City Museum.

Een ‘Zun’ is een ritueel vat.
De olifant is hier niet echt elegant uitgevoerd.
Dit vat werd in een graf ontdekt in december 1974.
Het graf is waarschijnlijk van de welgestelde aristocraat
en hoge staatsambtenaar Qiang Bo en zijn vrouw Lady Xing.


Ding met deksel, brons met ingelegd goud en zilver, Oostelijke Zhou-dynastie, circa 4e – 3e eeuw voor Christus, opgegraven in 1966 in Xianyang in de provincie Shaanxi, Xianyng City Museum.

Chinees vaatwerk kent verschillende modellen
die door de tijd ook nog eens veranderen van vorm.
De catalogus heeft een heel overzicht met ‘Ding’, ‘Fang ding’,
‘Li’, ‘Xian’ enz vormen.
Er zijn vormen voor eten, andere voor wijn en weer andere voor water.
De mooiste naam en voor ons het meest verwarrend is ‘Gui’.
Tegenwoordig gebruiken we dat woord als afkorting
voor een Graphical User Interface.


Staande krijger met harnas, Qin-dynastie, 220 – 210 voor Christus, ontdekt in 1979 in het graf van keizer Qin Shihuang Di, sector 1, in Lintong in de provincie Shaanxi, Museum of Qin-figures, Lintong.


Knielende boogschutter, Qin-dynastie, 220 – 210 voor Christus, ontdekt in 1977 in het graf van keizer Qin Shihuang Di, sector 2, in Lintong in de provincie Shaanxi, Museum of Qin-figures, Lintong.


Staande krijger zonder harnas, Qin-dynastie, 220 – 210 voor Christus, ontdekt in 1974 in het graf van keizer Qin Shihuang Di, sector 1, in Lintong in de provincie Shaanxi, Museum of Qin-figures, Lintong.


Paard, Qin-dynastie, 220 – 210 voor Christus, ontdekt in 1979 in het graf van keizer Qin Shihuang Di, sector 1, in Lintong in de provincie Shaanxi, Museum of Qin-figures, Lintong.

Ten tijde van de tentoonstelling had men 24 van dergelijke paarden ontdekt
in sector 1 voor 6 houten strijdwagens.
De paarden en krijgers maken allemaal deel uit
van het zogenaamde Terracottaleger.


Hoofd van een paard, Qin-dynastie, 220 – 210 voor Christus, ontdekt in 1979 in het graf van keizer Qin Shihuang Di, sector 1, in Lintong in de provincie Shaanxi, Museum of Qin-figures, Lintong.

De catalogus bevat veel meer zwart-wit afbeeldingen zoals hierboven
dan kleurafbeeldingen.
De paarden zijn afgebeeld op het moment dat ze aanzetten
om de strijdwagens te trekken.
Dat geeft hen een uitstraling van kracht.


Twee stafkronen in de vorm van fabeldieren, Westelijke Han-dynastie, 2e – 1e eeuw voor Christus, ontdekt in 1972 in Xiaobaiyangcun bij Xi’an in de provincie van Shaanxi.


Toren, Oostelijke Han-dynastie, ontdekt in 1972 in Zhangwan, Lingbao, Xian, provincie Henan, Henan Provincial Museum in Zhengzhou.


Hoofd van een Bodhisattva, Tang-dynastie, circa 760, opgegraven in 1959 op de plaats van de vregere Anguo-tempel, Xi’an, provincie Shaanxi, Shaanxi Provincial Museum in Xi’an.


Dit zijn twee beelden: beeld van een gezadeld paard en een beeld van een paardeknecht, beide stammen uit de Tang-dynasty, circa 706 – 711, opgegraven in 1972 uit het graf van kroonprins Zhanghuai in Qian Xian, provincie Shaanxi, Qianling Museum in Qian Xian.

Paard en knecht zijn samen op dezelfde plaats gevonden in het graf.
De gelaatstrekken duiden er op dat de knecht van Mongoolse afkomst is.


Beeld van een civiel ambtenaar uit de Tang-dynastie, circa 718, opgegraven in 1972 uit het graf van Li Zhen in Xinglongcun, Liquan Xian, provincie Shaanxi, Zhaoling Museum Liquan.


Pelgrimsfles (Pinanghu) uit de Tang-dynastie, 7e – 8e eeuw, ontdekt in 1970 in Hejiacun, Xi’an in de provincie Shaanxi, Shaanxi Provincial Museum in Xi’an.


Alles bij elkaar een prachtige verzameling en in de catalogus
staat nog veel meer!
Deze tentoonstelling kunt u niet meer zien maar gelukkig
is het Europalia in Brussel met deze keer als thema China.
Zo zijn daar te zien:
Zoon van de Hemel, een tentoonstelling over de keizers van China.
The State of Things. Brussels/Beijing, een tentoonstelling over moderne
Chinese en Belgische kunst onder aanvoering
van de kunstenaars Ai Wei Wei en Luc Tuymans.
Het Orchideexc3xabnpaviljoen
, de kunst van het schrift in China.
En nog veel meer.
Zie hier voor meer informatie.


De catalogus.


De afbeelding op de kaft.


China: in vogelvlucht

Tijdens mijn korte vakantie door China ben ik in Beijing geweest,
Shenyang (ook bekend als Moekden of Mukden) en Baotou (Binnen Mongolie).
Ik was er voor een bruiloft en om deze steden en hun omgeving te zien.
Hieronder een eerste indruk.
De prive-foto’s buiten beschouwing gelaten.
Ik had mezelf de opdracht gegeven maximaal 25 foto’s te selecteren.
Het zijn er iets meer geworden.





Tijdens mijn eerste lunch in China: duif.


















Keizerlijke troon.






Ingang Verboden Stad, Tiananmen Square, 2 oktober 2009.






De Grote Muur.






Chineese Muur.






Kylin, magisch dier als bewaker bij de Minggraven.






Het Vogelnest (Birds nest), Olympische Spelen 2008, stadion van onder andere de openings- en sluitingsceremonie.






Beijing, food market, Donghua Men, stalletjes waar je ’s avonds allerlei lekker eten kunt kopen.






Glamour in Beijing.






Beijing, Verboden Stad.






Beijing, Verboden Stad, de draak, symbool van de keizer.






Beijing, Verboden Stad.






Kunstschatten in het Paleismuseum, Beijing, Verboden Stad.






Beijing, Verboden Stad, beslag op de paleisdeuren.






Keizerlijke weg.






Beijing, Verboden Stad.






Beijing, Verboden Stad, Keizerlijke tuin.






Beijing, Verboden Stad, Keizerlijke tuin.






Beijing, Verboden Stad.






Shenyang, Beiling park.






Shenyang, Noordelijke tombe van de Qing keizer Huang Taji en keizerin Xiao Duan Wen.






Shenyang, Noordelijke tombe van de Qing keizer Huang Taji.






Shenyang, keizerlijk paleis (Qing Dynastie).






Mao, Barrack Obama, Kobe Bryant, Michael Jackson.






Shenyang, keizerlijk paleis (Qing Dynastie).






Shenyang, keizerlijk paleis (Qing Dynastie).






Shenyang, keizerlijk paleis (Qing Dynastie).






Shenyang, kunstschatten in het keizerlijk paleis (Qing Dynastie).






Shenyang, voorstelling in het keizerlijk paleis (Qing Dynastie).






Shenyang, drie dames in het keizerlijk paleis (Qing Dynastie).






Shenyang, Zhongshan Square, Mao monument.






Baotou, Dzjengis Khan.






Baotou, Tara Enkhsaikhan, yurts.






Baotou, Mongoolse klederdracht.






Baotou, prei op de markt.






Baotou, woestijn.






Baotou, de witte kameel.






Baotou.






Baotou, woestijn.






Baotou. jiaozi bij het afscheid





China: geld

Het geld in China heet Renminbi.
Renminbi bestaat in munten en papiergeld.
Er zijn munten van 5 fen,
van 1, 2, en 5 jiao,
en van 1 yuan.
Briefjes zijn er van 1, 2 en 5 jiao,
en van 1, 2, 5, 10, 20, 50 en 100 yuan.

Ik heb erg weinig muntgeld gekregen in China.
De ouders van bruid en bruidegom hebben me geholpen
wat munten bij elkaar te krijgen.
Ik heb ook nog bankbiljetten gekocht die werden aangeboden
als geld uit Mongolie.
Maar of dat ook werkelijk zo is vraag ik me af.
Ik kan het geld niet vinden op het internet.

19/10/2009
Vandaag nogmaals op het internet gezocht.
Nu met Engelse zoekwoorden.
Inderdaad betreft het hier Mongools geld.
Zie voor de afbeeldingen verderop.


Muntgeld.


Yuan, voorzijde.


Detail van de Yuanbiljetten.


Yuan, achterzijde.


Detail van de Yuanbiljetten.


Detail van de Yuanbiljetten.


Yuan en jiao, voorzijde.


Detail van de biljetten.


Detail van de biljetten.


Detail van de biljetten.


Detail van de biljetten.


Yuan en jiao, achterzijde.


Detail, biljet uit 1953. Zie ook de verschillende talen.


Jiao, beide zijdes.


Detail.


Een yuan.


Mongools geld (?).


Detail.


Naam van het geld (?), lijkt wel Russisch.


Lijkt wel Russisch.


Mongools geld (?), voorzijde.


Mooi vind ik het wel.


 

China: de uitnodiging

Voor de bruiloft is de volgende uitnodiging rondgestuurd.





De uitnodiging, centraal, in het hart, het symbool voor ‘double happiness’.






Ik vermoed dat dit de namen van bruidegom en bruid zijn. Ga ik nog navragen.


23/10/2009
Ik heb inmiddels navraag gedaan.
Het zijn niet de namen van de bruid en bruidegom.
Het is een aanduiding voor een romantische
en gelukbrengende bijeenkomst.
Klassiek Chinees met versiering.




China: het cadeau

Ik ben weer terug uit China.
Voor een kort bezoek en een bruiloft ben ik naar China geweest.
Mijn eerste bezoek aan China.
Voor de bruiloft wilde ik een cadeau maken.
Niet zozeer voor de bruid en bruidegom maar voor hun ouders.
Het idee was dat die ouders hun kinderen niet vaak zien.
Ze zien ze al helemaal niet in Nederland want daar zijn ze nog nooit geweest.
Ik heb een foto van het bruidspaar gemaakt in Nederland
en dat wil ik combineren met hun namen.
Geschreven in Chinese karakters.
De techniek die ik daarbij wil gebruiken is die ik zopas geleerd heb
bij het schilderen van miniaturen.
In augustus ben ik begonnen met de eerste tests.





Het idee was om uit te gaan van handgeschreven karakters.






Die dan verven met zelf gemaakte verf op basis van rode bolus.






De rode bolus die ik gekocht heb is in de vorm van een brok aarde.






Die moet ik dus eerst vergruizen.






Mijn voorraad.






Nog een beetje meer.






Gereed om te mengen met het bindmiddel.






Klaar voor gebruik.






Een eerste poging.




In augustus heb ik toen toch het idee opgevat om niet te vertrekken
van handgeschreven Chinese karakters maar van geprinte Chinese karakters.
Ik heb een paar verschillende soorten rood papier gekocht
(de achternaam van de bruidegom is Zhu wat ‘rood’ betekent).
Ook de lijm en het bladgoud is ander materiaal dan ik
bij de cursus heb gebruikt.
Dus moet je eerst met de verschillende eigenschappen leren werken.





De geprinte Chinese karakters.






Uitgeknipt.






De achterkant ingewreven met rode bolus.






Dan de karakters overzetten op de verschillende soorten papier.












Daarna de karakters geverfd met rode bolus. In een miniatuur doe je dit om het bladgoud later een mooiere kleur te geven. Op rood papier is dit waarschijnlijk niet nodig maar het hielp wel om goed te kunnen lijmen.






Het materiaal: bladgoud en lijm.






Bladgoud op de juiste grootte maken.






Lijm aanbrengen.






Bladgoud aanbrengen en na drogen van de lijm het teveel aan goud verwijderen.






Het juiste papier kan nu gekozen worden en de definitieve werkwijze werd bepaald.




In september ben ik begonnen aan het eindproduct.
Ik zou op 1 oktober vertrekken dus veel tijd was er niet meer.
De lijsten gekocht en het juiste papier.
En dan aan de slag.





Materiaal gereed.












Namen aanbrengen.












Lijm en goud aanbrengen.
























Overtollig goud verwijderen.


















De namen zijn gereed.






Nu de naam, de foto en de lijst in elkaar zetten.






Twee stuks.






Dan inpakken. Volgens Schiphol mogen de lijsten in de handbagage.












Eerst in cadeaupapier.












Nog niet dichtplakken. Misschien wil de douane nog zien wat er in zit.






In beschermende folie.






Dichtplakken.






Klaar voor vervoer.





Toelichting uit China

Ik kreeg nog wat aanvullende informatie uit Beijing
over de afzettingen in de stad op 1 en 2 oktober 2009.
Het is dan 70 jaar sinds het uitroepen van de
huidige republiek van China.
Dit jaar zal de parade waarschijnlijk extra groot en
extra druk bezocht worden.
Er is in ieder geval een groot deel van de stad rond
de Verboden Stad (Forbidden City) voor het verkeer
worden afgesloten.
Blijkbaar sluit je dan ook je hotel.
Maar het probleem is vooralsnog opgelost.





Overzichtskaart van Beijing.






Detail, de horizontale streep, even onder het midden, is blijkbaar een onderdeel van de parade.





Een vingerwijzing

Er is op allerlei manieren ondersteuning georganiseerd
voor als ik naar China ga:

= in Beijing wordt ik opgevangen door een goede vriend,
van het bruispaar.
Iemands die in Beijing werkt voor een Nederlandse organisatie.
Die haalt me van het vliegveld en brengt me naar het hotel.
Hij gaat ook mee naar de Chinese muur.
Hij brengt me ook naar de train als ik uit Beijing wegga.

= In Shenyang
Volgens mij is daar een zoon van een oom die Engels spreekt
en die mij tijdens de bruiloft kan begeleiden.

= In Baotou
Daar ben ik samen met bruid en bruidegom die beide goed Engels spreken.
Voor de bruidegom is dit bezoek ook een toeristische attractie.

= Overal
Ik heb het telefoonnummer bij me waarop mijn kennissen in China
te bereiken zijn.

Maar mocht ik onverhoopt iets nodig hebben
dan heb ik het volgende boekje bij me:





Kaft en gebruikshandleiding van het boekje: Point it (wijs aan) door Dieter Graf.






Twee pagina’s op hun kant die allerlei aan te wijzen vormen van fruit en noten tonen.





Steeds weer verbaasd: Rent collection courtyard

In juni 1965 werd een groep van beeldhouwers
(onder leiding van beeldhouwer Ye Yushan)
door het provinciaal bestuur van Sichuan aan het werk gezet.
Ze produceerden 114 levensgrote kleifiguren
die het proces verbeelden van boeren
die hun pacht komen afdragen aan de landeigenaar.
De stroming waarbinnen deze beelden werden gemaakt
wordt socialistisch-realisme genoemd en kennen we ook van
bijvoorbeeld beelden uit de voormalige Sovjetunie.

Deze beeldengroep wordt de Rent collection courtyard genoemd.
Rent collection staat voor het inzamelen van pacht.
Courtyard is het Engelse woord voor binnenplaats of tuin.
De beelsen werden in 1965 opgesteld
op de binnenplaats van een voormalige landeigenaarswoning.

Dit propaganda werkstuk heeft de uitbuiting van de plattelandsbevolking
en de overwinning van het Volk als thema.

De beeklden zijn gegroepeerd in 6 ‘hoofdstukken’:
– de pacht brengen in de vorm van graan;
– de pacht onderzoeken op kwaliteit;
– de hoeveelheid graan vaststellen;
– het verrekenen van openstaande rekeningen;
– de betaling afdwingen;
– de opstand.

De beeldengroep was direct een succes (niet op de laatste plaats
door de ‘medewerking’ van Mao en de leiding van de communistische partij).
De propagandawaarde was enorm, zeker tijdens de ‘Culturele Revolutie’.
De Schirn Kunsthalle in Frankfurt
stelt een latere versie (1974-1978) ten toon
waarvan hieronder een paar afbeeldingen te zien zijn.

Tot mijn verbazing had ik van deze beeldengroep nog nooit gehoord.
Zo vind je iedere dag weer nieuwe zaken op het vlak van kunst
of in dit geval op het vlak van Kitch (?)


De betaling afdwingen.


De betaling afdwingen (detail).


Hoeveelheid graan vaststellen.


Deze foto werd in 1965 gebruikt als een van de voorbeelden van ‘de pacht onderzoeken op kwaliteit’.


Het verrekenen van openstaande rekeningen (detail).


Het verrekenen van openstaande rekeningen (detail).


Sculptuur van schade en schande
Beeldhouwkunst van de Chinese avant-garde in museum Beelden aan Zee
Dick van Broekhuizen

Dick van Broekhuizen is werkzaam als wetenschappelijk medewerker van het Sculptuur Instituut. Dit is een twee jaar geleden opgericht onderzoeksinstituut dat onderzoek faciliteert, verricht en entameert op het gebied van de moderne en hedendaagse, internationale beeldhouwkunst. Het Instituut is gehuisvest in museum Beelden aan Zee te Scheveningen.In museum Beelden aan Zee is van 19 juni tot en met 11 december van 2005 Xianfeng! beeldhouwkunst van de Chinese avant-garde te zien, de eerste tentoonstelling in Nederland van hedendaagse Chinese beeldhouwkunst.Met het uitroepen van de Volksrepubliek China in 1949 werd meer ruimte geschapen voor beeldhouwkunst, mits in dienst van de staat. Die beeldhouwkunst is nog steeds Frans van aard maar onderhorig aan de didactische functies van kunst zoals Mao die had vastgesteld in zijn Yanean-toespraken in 1942. Later nemen de beeldhouwers de communistische monumenten in het Europese Oostblok en in de Sovjet Unie als voorbeeld. Onder het regime van Mao wordt de beeldhouwkunst geheel bepaald door dit socialistisch-realisme. De Rent Collection Courtyard (1965) is hiervan de exponent. Achttien amateurs, geleid door de beeldhouwer Ye Yushan maakten zes beeldengroepen die de uitbuiting van de landarbeider aan de kaak moesten stellen. In het landhuis van Liu Wencai, een (volgens het regime tyrannieke) landeigenaar uit Sichuan, werden de beelden in de Rent Collection Courtyard, de binnenplaats waar de huur van het land werd gexc3xafnd, opgesteld. De onderdrukking door de feodale heer en de positie van de arme boeren wordt in deze beeldengroep zeer pathetisch uitgedrukt. Er was in de jaren zestig nauwelijks vrije beeldhouwkunst.

Mijn Chinees bestek





Mijn Chinees bestek.





Ik eet in Nederland ook wel eens met stokjes.
Volgens L. is zelfs ‘wel eens’ overdreven.
Maar dat gebeurt slechts af en toe.
En om nou te zeggen dat ik daar heel goed in ben.
Voor die situaties waarin dat dus wat moeilijk is
neem ik maar wat bestek mee.

Gouden letters

De proefjes van vandaag zijn bedoeld om de lijm
en het bladgoud uit te testen.
Ik heb al eerder met vergelijkbaar materiaal gewerkt
maar het spul gedraagt zich toch telkens weer anders.
Daarnaast wil ik weten welke van de drie papiersoorten
het best werkt en de mooiste kleur geeft.
De bedoeling is om twee Chinese karakters te schrijven.
De voornaam van een persoon.
De naam schrijf je met ons alfabet: Jinfeng.
Je spreekt dan uit als Djinfung.





De voornaam uit de pc.






De karakters uitgesneden (5 bij 5 centimeter) en voorzien van rode bolus op de achterzijde.






De eerste karakter op papier.






De hele voornaam.


Eigenlijk vallen nu al twee papiersoorten af.
Een van de drie soorten gaat te veel bobbelen
als gevolg van het water in de temperaverf.





Geverfd met temperaverf van rode bolus.






Lijm en goud klaarzetten.






Even een goudblaadje doormidden scheuren.






Lijm aanbrengen.


Op het potje staat dat de lijn kant-en-klaar is.
Maar ik vind hem veel te dik.
Daardoor kun je hem niet goed aanbrengen.
Kunnen details niet goed aangegeven worden.
Ik ga voor het opbrengen van de lijm ook een ander kwastje kopen.
Dit is niet goed voor je penseel.





Goud aanbrengen, aandrukken en er af wrijven.


De lijm moet veel langer drogen dan ik gewend was
met de lijm die we op de cursus gebruikten.
Als je te snel het goud gaat wrijven ontstaan er gaten op plaatsen
waar dat niet de bedoeling is.





Drogen in de zon.


Niet alles is perfect gelukt
maar het was het doel van deze test om uit te vinden
wat werkt en wat niet.
Proef geslaagd.



Ter voorbereiding van mijn trip naar China





Chinees voor Dummies.




Ik wil de taal niet echt leren maar voor de gein.
Misschien pik ik een paar uitdrukkingen op die me kunnen helpen.
En het geeft me wat te doen totdat ik ga.

Wat ik er tot nog toe van gezien heb
zijn voor een Westerling de verschillende tonen het grootste probleem.
Schrijven moeten we niet eens proberen als je maar
zo’n korte tijd hebt als ik.

Pinyin

Een talenwonder ben ik niet.
En dan druk ik me nog voorzichtig uit.
Toch komt mijn grootste ontdekking van lange tijd
uit de hoek van de talen.

Ik heb me nooit met de Chinese taal bezig gehouden.
Waarom zou ik.
Maar nu ik naar China ga is het toch interessant te weten
hoe dat nu in elkaar steekt.

Tot mijn verbazing hoorde ik deze week dat de kinderen
in China de Chinese taal beginnen te leren,
door eerst in drie maanden (!) de Chinese klanken te leren
op schrift te stellen met “ons” alfabet.
Het systeem heet pinyin.

Als je er over nadenkt is het ook erg logisch.
Als kind leer je eerst de klanken die je om je heen hoort te verstaan.
Logisch dat als je die woorden die je hoort ook wilt opschrijven,
bijvoorbeeld om te communiceren met mensen op afstand,
dat je dat doet op een manier waarbij je de klanken opschrijft.
De klanken verwoord.

Een karakter, zoals die waaruit de Chinese geschreven taal bestaat,
is een soort tweede niveau.
Immers een karakter kun je niet uitspreken
op basis van de uiterlijke kenmerken van het karakter.
In de basale vorm is geen relatie tussen het karakter
en de uitspraak. Wel tussen het karakter en de betekenis.

Als een Chinees een karakter voor de eerte keer ziet
kan hij het niet uitspreken en weet hij niet wat de betekenis is.
Dat moet hem geleerd worden.

In onze taal is dat anders.
Wij kunnen (met beperkingen) woorden lezen, spreken en opschrijven
zonder dat we de betekenis kennen of het woord ooit gezien hebben.
Alleen luisteren is voor een groot deel voldoende.

De verrassing is dat Chinese kinderen door Pinyin
in drie maanden leren hun taal te verwoorden.
Drie maanden is ook de periode die Nederlandse kinderen nodig hebben
om te kunnen lezen en schrijven.

De Chinese taal kent per klinker 5 uitspraken.
Wij kennen dat een beetje:
de ‘e’ in het woord ‘de’ spreek je anders uit dat dezelfde letter in ‘het’.
Maar in het Chinees geldt dat voor alle klinkers en voor
combinaties met die letters (eng, ong, ung, ing, etc).
Dat zie je op de volgende Pinyin afbeelding:





Op deze afbeelding zie je dat door extra tekens op de a, e, i, o en u meer mogelijkheden onstaan klanken te verwoorden.






Ook Google gebruikt Pinyin. Immers hoe kun je met een toetsenbord met een beperkt aantal letters duizenden karakters op je scherm toveren. Je typt met Romeinse letters en de karakters die passen bij die klanken die je met de Romeinse letters verwoordt, worden als alternatieven getoond waarna je als gebruiker het juiste karakter kunt kiezen.






Nog een ‘Aap, noot en Mies’-bord.


Overigens heet deze techniek ‘transliteratie’. Je komt dat ook tegen
als mensen over bijvoorbeeld Egyptische hieroglieven willen communiceren.



Eerste test met eigen verf

In de loop van afgelopen week
heb ik hier en daar materialen en gereedschap gekocht
en nadat ik zondag het geklaard eiwit heb gemaakt
met mijn ouders was is gisteren zo ver mijn eigen verf te maken
en een eerste proefstukje te verven.
Kijk maar eens.





Het begin: Chinese karakters.






Nog wat gereedschappen gekocht.






Eerste taak: rode bolus omzetten in poeder.


Ik gebruik rode bolus als onderschildering voor goudblad.
Ik wil straks gouden letters maken.
Met een rode onderschildering krijg je een warmer effect.
Eerst de verf en mijn gereedschap eens uittesten.
De karakters komen te staan op een oppervlak
van 5 bij 5 centimeter per letter.
Dat is dus redelijk klein en ik wil zien of dat met deze kwast (nummer 2) lukt.
De rode bolus die ik kocht, zijn brokken rode aarde.
In het voorbeeld zie je twee karakters op een oppervlakte
van 4,5 bij 4,5 centimeter.





Ik kan eenvoudig gruis van de rode bolus afschrapen met een hobbymesje.






Mijn voorraad.






Nog een beetje meer.


De afgeschraapte deeltjes plet ik nog eens fijn met een schildersmes.
Goed draaien en aandrukken zodat alle deeltjes even fijn zijn.
Gaat allemaal heel eenvoudig.





Dan het pigment samenvoegen met het geklaarde eiwit.






Zo ontstaat deze verf.


Ik heb maar hele kleine hoeveelheden nodig.
Je maakt erg snel veel te veel.
De houdbaarheid is maar beperkt.





Mijn eerste proefstukje.


De verschillende lijnen van de karakters lopen van dik naar dun.
Dik is daar waar de schrijver begint met het plaatsen van zijn pen of kwast.
Dun is waar de schrijver zijn pen of kwast weer van het papier afhaalt.
Chinese karakters schrijf je van boven naar beneden.
Van links naar rechts




Ik ga naar China en wel hier om….

Een collega van mij is een Chinees.
Hij woont al een aantal jaren in Nederland als student.
Nu werkt hij sinds kort bij ons.
In Nederland heeft hij zijn Chinese vriendin ontmoet
en ze hebben besloten te gaan trouwen.
Deze week hebben ze hun trouwboekje gekregen
van de Chinese ambassade.
Later dit jaar gaan ze hun huwelijk vieren met hun familie.
Die familie woont ver uit elkaar dus eerst zal er een viering zijn
in zijn geboorteplaats, later in die van haar.
Ik ga hen bezoeken tijdens deze feesten.





Omslag Chinees trouwboekje.






Introductie.






De persoonsgegevens en pasfoto’met beide echtlieden.






Na een gegeven periode van publieke aankondiging wordt het huwelijk definitief.





China

Ik heb plannen om naar China te gaan.Plannen is wat zacht uitgedrukt want de ticketAmsterdam – Beijing heb ik al gekocht.En ik ben al begonnen wat Chinees te leren.(wat is overigens niet al te veel).Eerst maar eens leren de namen van mijn Chinese vrienden te schrijven.


Eerste pogingen.


Ik heb dit ‘formulier’ gemaakt zodat ik de Chinese karakters

allemaal even hoog en breed ga schrijven.

Tot nog toe had ik nogal de neiging om daar

heel veel in te varieeren.

Meer uitleg volgt.