De muurschildering is gereed. Het fleurt de blinde muur op met veel vrolijkheid, muziek en met het raam opent de bibliotheek een hele wereld voor de toeschouwer.
Nog even wachten op het naambordje. Dat zal wel snel volgen.
Na mijn vorige foto over dit onderwerp is er nog heel wat werk verzet op het Kasteelplein in Breda. Het Kasteel van Breda is heel professioneel uit het zicht geholpen.
Natuurlijk gaat dit gepaard met veel CO2 uitstoot (waaraan we in de binnenstad toch al geen tekort hebben).
Vermoedelijk wordt dit de ingang (ik dacht eerst dat de fietsenstallingen daar kwamen).
Vandaag kreeg ik een brief waarin stond dat men twee dagen geleden met de opbouw is begonnen (gedateerd 16 dagen geleden). Dat klopt. Uit de brief wordt verder niet duidelijk of er nu één dag feest is of twee. Zondag weten we dat op zijn laatst.
Breda, Markendaalseweg, Verlengde Mark. Men blijft heel intensief aan het sjouwen met zand. Is het niet daar waar straks het water moet komen.
Dan is het wel waar straks groenstroken of plantenbakken moeten komen.
Er was al vroeg een felle zon. Direct in de lens of gereflecteerd in ramen. Foto’s maken werd er niet eenvoudig door. Maar hopelijk is het zandsjouwen een beetje duidelijk geworden. Morgen eens zien hoe ver ze komen.
De Grote Kerk in Breda is, zoals de naam al zegt,
een heel grote kerk. Daarbij is het vloerplan misschien niet
overdreven groot maar de hoogte van de toren
is dan weer wel opmerkelijk.
De kerk is een voorbeeld van de Brabantse gotiek.
Er wordt vaak gezegd dat de kerk van zandsteen is gebouwd.
Op de volgende foto kun je zien dat bij de restauratie
de oude mantel van zandsteen wordt vervangen (rechts) om
vervolgens weer opgevuld te worden met nieuwe zandsteen (links).
Detail van de restauratie met rechts de muur waar de buitensste, oude laag zandsteen is verwijderd. Links zie je hoe de muur er uit ziet na restauratie.
Vanmorgen zag ik een kraantje (een soort pluk van de petteflet-kraan) een sleuf graven aan de zijkanten van de nieuwe Verlengde Mark in Breda. Bij dit project is enorm veel zand verplaatst: zand eruit, zand erin, opnieuw eruit, opnieuw erin en nu dus weer eruit (een rand langs de kademuren). Gelukkig snap ik dat niet allemaal. Markendaalseweg.
Vorige keer was op foto’s te zien dat met een grote zaag de muren van de kelder werden ‘gesnoeid’. Nu zie je hier het resultaat. De muren van de voormalige kelder zijn mooi recht geworden aan de bovenkant. Benieuwd of en hoe deze ruimtes in het nieuwe gebouw geintegreerd gaan worden.
De vlakte en kelder die zijn overgebleven van het gesloopte deel van het PTT-gebouw in Breda aan de Keizerstraat en de Houtmarkt in Breda. Op de achtergrond de Houtmarktpassage.
Mandy den Elzen, Flora van Breda, Grote Kerk, Breda. Op mijn eigen pc staatn de foto’s van deze blog in een map met de naam ‘Floraatje van Breda’. De ronkende introductie op een aantal websites hadden bij mij de verwachtingen hoog gemaakt. Bij een bezoek aan de kerk viel het wat tegen. Niet dat de planen niet mooi zijn maar de presentatie maakt bekijken moeilijk. De informatie over de planten, de oorsprong van het blad en de vindplaats zijn of summier of niet aanwezig. Jammer.
Als kunstenaar werkt Mandy den Elzen op het grensvlak van kunst, natuur, wetenschap en biologie. Haar werk is al op verschillende locaties over de hele wereld tentoongesteld. Deze zomer brengt Den Elzen een ode aan de verscheidenheid van Bredase wilde plantensoorten met haar project Flora van Breda. Door in samenwerking met de Plantenwerkgroep van de Koninklijke Nederlandse Natuurhistorische Vereniging zorgvuldig de gevonden planten te beschrijven, archiveren en conserveren creëert Den Elzen een tijdsbeeld van het ecologische erfgoed van de stad. De planten en hun verhaal worden als het ware een monument, opgedragen aan het belang van groen in een stad. In de Grote Kerk Breda, waar zelf ook een verscheidenheid aan bloemen en planten te vinden is, worden de gebalsemde planten in een groeiende installatie bij elkaar gebracht en gedurende de tentoonstelling aangevuld met nieuwe vondsten. Schuif aan bij dit plantenritueel en laat je inspireren door de onderzoekende verhalen.
Misschien is een een app actief op de planten zoals studenten die
gemaakt hebben voor de graven in de Grote Kerk.
Misschien zijn daar de ‘zorgvuldige beschrijvingen’ van
Mandy den Elzen te raadplegen?
Ik ga dat nog eens navragen.
Geum Urbanum, Geel Nagelkruid. Waarom vindt iemand dit geel? Waarom noemt iemand dit ‘nagel’-kruid. Wat kun jer mee kruiden. Er is vast veel meer over te vertellen.
Gelukkig is Wikipedia er altijd:
Geel nagelkruid of gewoon nagelkruid is een in de Benelux vrij algemeen voorkomende, 30-60 cm hoge kruidachtige plant uit de rozenfamilie (Rosaceae). De soortaanduiding soort urbanum is afgeleid van het Latijnse woord voor stad, omdat de soort vroeger vooral in de buurt van steden en dorpen voorkwam.
De Nederlandse naam van deze plant heeft geen betrekking op de op nagels lijkende weerhaakjes van de vruchtjes, maar op het feit dat de wortel naar kruidnagel ruikt.
Geel is waarschijnlijk omdat de bloemen geel zijn (?)
Malva Sylvestris, Groot Kaasjeskruid. Prachtige vorm.
Wikipedia:
Regionale namen zijn onder meer hemdeknoopjes, juvverrooske, kasekenskruid, kattekaasjes, kerkbloem, mastellekens, mastellekenskruid en pastellekens. Voor de oorsprong van de botanische naam Malva zijn ten minste twee verklaringen. De eerste verklaring stelt dat Malva is afgeleid van het Oudgriekse woord ‘malassoo’ = verzachten. De tweede verklaring is dat Malva is afgeleid van het Hebreeuwse woord ‘malluah’ = zout van smaak. De naam kaas is afgeleid van de vruchtvorm, die iets van een Goudse kaas weg heeft.
Dit blad van de Aegopodium Podagraria, Zevenblad, verdient een betere foto.
Flora van Nederland:
De in mei tot juli bloeiende plant is genoemd naar zijn typische samengestelde bladeren, die vaak bestaan uit 5 tot 7 deelblaadjes.
Eupatorium Cannabinum, Koninginnekruid.
Flora van Nederland:
Kruisbestuiving door diverse insecten is gewaarborgd doordat de meeldraden eerst rijpen en naderhand het stempel met de twee stijltakken ver boven de bloemen uitgroeit.
Aan de stengels staan de forse tegenoverstaande bladeren. Ze lijken heel sterk op de bladeren van Cannabis; vandaar de soortsnaam ‘cannabinum’ in de wetenschappelijke naam.
Misschien zijn de bladeren onder de stolpen wel de gebalsemde exemplaren (?)
Following in the footsteps of the great 16th and 17th century botanists and inspired by Aristotle’s approach to taxonomy, the artist reveals her preoccupation with preserving organic forms of the phytosphere. Den Elzen assiduously establishes a botanical archive of singular leaves. Having devised an innovative conservation process, she meticulously embalms them, consistently developing new methods of retaining specimens’ colours and life-like morphology. By doing so, the artist not only creates the first-ever physical herbarium of Breda, but also writes a symphony of diversity, functionality, and harmony, celebrating unique patterns and elaborate arrangements of each leaf’s shape and veins.
De Post is de naam die de marketingmensen gegeven hebben aan
het kolossale PTT-gebouw in het centrum van Breda.
Je kon er postzegels kopen en brieven op de post doen maar
het was vooral een schakelcentrum voor telefonie.
Nu worden het woningen.
Grote delen zijn gesloopt maar er zijn nog keldermuren en
-vloeren. De moeten blijkbaar ook weg of in ieder geval ten dele.
De kelderrestanten, vanaf de Houtmarktpassage naar de Keizerstraat toe gekeken.
De zaag aandraaien of een nieuw zaagblad plaatsen.
De vloer geeft niet mee.
De Post vandaag.