Altijd bloemen voor het raam.
Nu ik het zo zie,
denk ik:
eigenlijk wel leuk, een goed idee.
Ze blijven zoals ze zijn,
ze bloeien niet op,
ze verwelken niet.
In de verte een kale boom,
de spiegeling van het hek.
Daar wél seizoenen,
daar wél opbloeien,
en weer loslaten.
Altijd een park voor het raam.
Twee beelden in evenwicht.
Of als haiku:
Bloemen voor het raam.
In het glas een kale boom.
Het park loopt mee.
Omdat ik verkouden ben lig ik op bed en luister naar BNR (Big Five).
Daar vertelt iemand (Staatsbosbeheer, Harry Boeschoten) dat Breda heel ambitieus is met hun plannen om de stad te veranderen in een ‘stad in het park’.
Nu wil de politiek in Breda steeds andere dingen.
Ooit wilde men stad van de grafische kunst worden. Dat duurde niet lang.
Dan wil men internationaal knooppunt worden met Breda International Airport
Maar iets gaat er mis. Ik woon binnen een straal van 100 meter van het Stadhuis maar weet niets van deze plannen.
Argusvlinder 