De collectie van Bargello is heel bijzonder en zit ook in
een heel bijzonder historisch pand.
Niet alleen grote standbeelden en bekende toppers maar
ook schitterende reliëfs maar bijvoor beeld ook ivoor.

Maar in dit bericht vervolg in mijn weg door het museum
en maak onderweg mijn keuze.

Okay propaganda, maar…. Florence, Bargello, Vincenzo Danti, Cosimo I in the guise (vermomming) of Augustus Caesar, circa 1572, marble.

Er is zo ongelofelijke veel geschiedenis en kunst in Florence,
daar kun je niet bij. Dat zorgt er voor dat je overal dingen
tegen komt die weer iets te maken hebben met zaken die je een
uur eerder bij een ander avontuur zag.

Dit beeld is bedoeld voor de beeldengallerij van het Uffizi.
Gisteren liep je daar langs om je te vergapen aan al die
geschiedenis die aan je voorbij komt.
Dan zie je hier dat er eigenlijk nog een ontbreekt.

Two lions, Florence, 15th century, stone.

Nog een soort van deja vû: Giovan Francesco Rustici, Equestrian (ruiters te paard) battle, circa 1505, terracotta (from studies by Leonardo for The Battle of Anghiari). Een paar straten verderop en een paar honderd jaar geleden, was er een soort van artistieke strijd waaraan Leonardo da Vinci en Michelangelo deelnamen. Ze zouden ieder een muur van de Salone dei Cinquecento in het Palazzo Vecchio voorzien van een schildering. Michelangelo werd snel erna weggeroepen om in dienst van de pause te gaan werken en Leonardo bedacht een nieuwe manier van schilderen maar dat mislukte voor het bovenste deel van de ruimte. De twee niet afgewerkt werken hebben zo’n 10 jaar tegen over elkaar gehangen en zijn uiteindelijk onder andere werken verdwenen. Er zijn nog wel veel studies van beide heren. De studie van Leonardo inspireerde Giovan Francesco Rustici tot dit werk.

Jacopo Tatti detto Il Sansovino, het ‘Medici Altar’: The Saviour and God the Father, circa 1541 – 1542, bronze, gilded bronze and wood.

Voor mij is dit een heel poetische voorstelling: een Christus figuur die, omringd door engelen, door een niet nader benoemde ruimte gaat. Prachtig.

Het volgende werk is een soort van kwartet met twee kunstenaars en
twee bijzondere figuren: de dwerg Morgante Nano (die in de kunst
een heel eigen geschiedenis heeft) en een draak.

Giovanni Bologna maakte de dwerg Morgante Nano terwijl Lorenzo della Nera de draak maakte, 1583 – 1585.

Nano Morgante (bijnaam van Braccio di Bartolo) (Poggio Fornione, 16e eeuw) was een Italiaanse dwerg en een beroemde nar aan het hof van Cosimo I de’ Medici. Hij kreeg de ironische bijnaam Morgante naar de reus uit het gelijknamige gedicht van Luigi Pulci. Hij was een van de vijf dwergen die leefde aan het hof in het Palazzo Pitti. Morgante was een populair figuur tijdens de regeerperiode van Cosimo I mede vanwege zijn humor en scherpe tong.

Alleen zo’n getypt kaartje is voor mij aanleiding om er naar te gaan kijken.

Pietro Francavilla, Moses, circa 1580, terracotta. Model for statue for the Niccolini Chapel in Sante Croce, Florence.