De twee eerdere berichten over de tentoonstelling
Verso, Tales from the Other Side in Kunstmuseum Basel
draaiden vooral om mijn foto’s van kunstwerken.
Drieluiken om precies te zijn.
De ‘achterzijdes’ van de vleugels waren niet zomaar onbelangrijke panelen.
Ze waren voor de gelovigen in de kerk voor het grootste deel van het jaar
de enige voorstelling die men kon zien van het drieluik.
Dat ervaar je niet iedere keer als je een drieluik ziet.
Niet ieder museum vertelt dat verhaal bij hun drieluiken.
Op de tentoonstelling werd de filosofie achter de opbouw
van een drieluik nog eens helder opgeschreven.
Helaas was er bij de tentoonstelling geen catalogus.
We moeten het doen met mijn foto’s en de website van Kunstmuseum Basel.
Daarom bevat dit bericht vooral zaalteksten.
Het vervolg van de tentoonstelling gaat in op de samenwerking
tussen schilders en andere handwerklieden
en hoe schilders probeerden de oude verhalen naar de eigen tijd te halen.






