Art is therapy

Afgelopen vrijdag bezocht ik het Rijksmuseum in Amsterdam.
Ik ging speciaal voor de tentoonstelling ‘Art is therapy’.
Alain de Botton is een tegendraadse filosoof die onlangs,
samen met John Armstrong, het boek ‘Kunst als therapie’ schreef.
Ik las het boek eerder dit jaar en heb er toen ook al
een stukje over geschreven.
Ik gaf dat stukje de titel ‘Wat is er mis in de kunstwereld’.
Bij kunst zou het er niet om moeten gaan hoeveel het kost
maar wat jij als toeschouwer er aan hebt.

In mijn stukje somde ik al op wat kunst zoal kan opleveren
volgens de Botton en Armstrong:

Alain de Botton en John Armstrong definieren in hun boek
‘Kunst als therapie’ 7 functies van kunst.
Verrassing!
Geld verdienen was niet 1 van die functies.

Ze zijn volgens hen namelijk:
-1 Herinneren
-2 Hoop
-3 Leed
-4 Weer in balans komen
-5 Zelfinzicht
-6 Ontwikkeling
-7 Waardering

Grappig, ik geloof dat ik dat nog nooit eerder op mijn blog
heb gedaan: mezelf citeren.

In het Rijksmuseum hebben Alain de Botton en John Armstrong
(schrijver/filosoof) de kans gekregen dit eens in praktijk te brengen.
Vrijdagmiddag heb ik de speciale audio tour genomen
en ben kris-kras door het museum gelopen, de instructies
van de audio tour volgend.
Dat op zich was al een leuke ervaring.
Scheepsmodellen, gebruiksvoorwerpen, kleding, beelden,
schilderijen, prenten, alles kwam aan me voorbij.
Soms heel bekend (Vermeer, Straatje; Rembrandt, Nachtwacht),
soms onbekend (Constant, Ruimte circus
of een lok haar van Jacoba van Beieren).
Steeds een verrassende toelichting naar aanleiding
van een kwaal (We zijn verslaafd aan status bij een pendule
uit circa 1782 gemaakt door Louis Montjoye en handbeschilderd
door Charles Nicolas Dodin of Mijn leven
draait om drukke zaken, afleiding, chaos, Twitter bij Interieur
van de Sint-Odulphuskerk is Assendelft uit 1649 door Pieter Jansz Saenredam).
Volgens de Botton en Armstrong zijn kunstwerken
de remedie voor die kwalen.

 photo DSC_4126ArtIsTherapyMetSchoen.jpg

Alleen dat grappige rode lijntje al. Het is overigens echt een lijntje geen hulpmiddel om het boek uit te pakken.

En ze zijn overtuigend!
Het hele idee is vormgegeven met post-it’s.
Die gele stickers die iedereen zowat gebruikt.
Dit gele stickers komen terug in het museum bij de werken
met daarop de kwaal en de tekst van de Botton en Armstrong.
Die vormgeving hebben ze ook doorgezet in de ‘catalogus’.
Hierboven zie je hem nog in de originele verpakking.
Om gevoel te geven voor de afmeting heb ik mijn schoen (maat 43)
er naast gelegd. Niet zo’n groot boek dus.

 photo DSC_4127ArtIsTherapyAlainDeBottonJohnArmstrongPostIt.jpg

Art is therapy, Alain de Botton en John Armstrong.

 photo DSC_4128ArtIsTherapyAlainDeBottonJohnArmstrong.jpg

Als het cellofaan er af is, is ook het rode lijntje weg. Ik vond het gewoon jammer om het open te moeten maken. Duur is het boek niet want het is in zwart/wit druk.

 photo DSC_4129KillTheRich.jpg

Dit is een voorbeeld van een afbeelding van een kunstwerk (Armoede draag je makkelijker dan rijkdom, prent uit 1592 door de werkplaats van Hendrick Goltzius naar Karel van Mander) en de tweetalige beschrijving van de kwaal (Dood aan de rijken).

 photo DSC_4130ArtCanBeAGuideToYourLife.jpg

Tot slot het thema van de catalogus en de tentoonstelling: Art can be a guide to your life / Kunst kan een gids voor jouw leven zijn.

Ik heb me uitstekend vermaakt.
Heb werken gezien waarvoor ik normaal gesproken zou doorlopen
(ook voorbij bekende oude meesters die heel duur zijn)
en weer nieuwe inzichten gekregen. Food for thought.

Calder rond het Rijksmuseum

 photo WP_20140815_003TheDog.jpg

Alexander Calder, The Dog (de hond).


Gistermiddag ben ik naar het Rijksmuseum geweest.
In eerste instantie ging ik voor de tentoonstelling
‘Art is Therapy’.
Daarover later meer.
In de tuinen rondom het Rijksmuseum staan een aantal werken
van Calder. Daar heb ik ook even een kijkje genomen.
Het was toen even mooi weer.

Even nog een kijkje naar Wikipedia:

Alexander Calder (Lawnton (Pennsylvania), 22 juli 1898 – New York, 11 november 1976) was een van de bekendste Amerikaanse beeldhouwers.

Calder stamde uit een beeldhouwersfamilie: zijn grootvader Alexander Milne Calder (afkomstig uit Schotland) heeft de 250 figuren van de Philadelphia City Hall in Philadelphia gebeeldhouwd en ook zijn vader, Alexander Stirling Calder, was een gerenommeerd beeldhouwer. Calder begon als autodidact en vertrok in 1926 naar Parijs. Hier bezocht hij de Académie de la Grande Chaumière en leerde hij avant-gardistische tijdgenoten als Joan Miró, Hans Arp, Piet Mondriaan, Theo van Doesburg en Marcel Duchamp kennen.
In 1929 ontmoette Calder tijdens een reis naar New York zijn toekomstige echtgenote, Louisa James, een achternicht van de schrijver Henry James. Zij trouwden in 1931.

Uit een ontmoeting in 1930 met Piet Mondriaan in diens Parijse studio ontstonden zijn eerste mobiles, die ogenschijnlijk niet aan de wetten van de zwaartekracht onderworpen waren. Met deze mobiles werd hij uiteindelijk bekend en in 1931 had hij zijn eerste grote tentoonstelling in Parijs. Hij was lid van de kunstenaarsgroep Abstraction-Création, die invloed had op zijn ontwikkeling richting abstractie. In 1934 creëerde Calder zijn eerste voor de buitenruimte geconstrueerde mobile. Daarnaast maakte hij zijn eerste grote abstracte beeldhouwwerken. Deze noemde hij op aanraden van Arp “stabiles”, om een onderscheid te maken met de mobiles. Voor hem was het belangrijk, daarin gestimuleerd door Marcel Duchamp en anderen, om abstractie en beweging te verbinden. Zo maakte hij naast mobiles, die door luchtcirculatie bewogen werden, door motoren aangedreven beelden.

Voor de Wereldtentoonstelling van 1937 in Parijs bouwde hij een kwikfontein ter herinnering aan de slachtoffers van de kwikmijnbouw. De fontein bevindt zich sinds 1976 in het museum Fundació Joan Miró in Barcelona. Ook heeft Calder sieraden vervaardigd.

Calder wordt gerekend tot de belangrijkste vertegenwoordigers van de kinetische kunst. Het levenslange contact met zijn vriend Joan Miró beïnvloedde zijn kunstenaarschap.


 photo WP_20140815_004Tamanoirmiereneter.jpg

Alexander Calder, Tamanoir (miereneter).


 photo WP_20140815_005CalibanpersonageuitShakespeare.jpg

Alexander Calder, Caliban.

Wikipedia:

Caliban is een personage uit William Shakespeares romantische komedie The Tempest (De Storm). Hij is de ernstig misvormde zoon van de heks Sycorax, en is nu dienaar van de magiër Prospero.


 photo WP_20140815_006Crinkle.jpg

Alexander Calder, Crinkle.


Het was erg goed toeven in de tuin. Met het lawaai van de straat
en alle bezoekers en de rust van de beelden en sommige plaatsen in de tuin.