Dinsdag 27/12/2006 (Vervolg).

Vandaag de Piramides van Gizeh.

Stoplichten, daar let niemand op.
Alleen als er een agent staat die het verkeer regelt.
Maar vanochtend (08:30 uur) is dat hier wel en meestal niet het geval.
Sla je rechtsaf dan maakt het al helemaal niets uit.

Wat een enorme bergen met oude stenen. Indrukwekkend.

Eerst Sakkara met de trappiramide van Djoser,
dan Gizeh met de piramides van Cheops, Chefren en Mykerinos
en daarna de Sphinx.
Lunch met uitzicht op het Gizeh plateau.
Fantastisch.
Heel erg de moeite waard.
Je zou er dagen kunnen rondlopen.
Wij zijn er zo’n 2 uur geweest.



(De trappiramide is de eerste (?) poging een piramide te bouwen.
De architect is Imhotep.
Een geleerde die ook bekend is vanwege zijn kennis op het gebied
van de medische wetenschap.
Het complex erom heen is behoorlijk gerestaureerd.
Zo krijg je toegang tot het terrein door een galerij van pilaren met 41 nissen.
Deze nissen staan voor de 41 steden die Egypte toen kende.
Het geheel van de galerij is in twee delen gesplitst.
Deze delen vertegenwoordigen de twee landen: opper en beneden Egypte.
Het plafond is een soort abstracte weergave van palmbladeren.
Op het terrien zijn naar de enorme piramide nog restanten
van een aantal tempels en ondergrondse graven te vinden.
Op de horizon liggen andere piramides.
Onder andere die van Snefru (deze piramide heeft een knip in de zijdes).



Het platform in Gizeh benaderden we vanaf Pyramid road.
De piramides liggen dan een eindje hoger.
De eerste piramide die je tegenkomt is die van Cheops.



Hierboven een computermodel van het plateau van Gizeh
gemaakt door de universiteit van Chicago in 1998.
(http://oi.uchicago.edu/OI/DEPT/COMP/GIZ/MODEL/Giza_Model_Fig2.html)

We kwamen aanrijden over de Pyramid road in Gizeh
en gaan dan naar de toegangspoort die een stuk hoger ligt.
Na het kopen van en kaartje was er een eerste pause
bij de piramide van Cheops.
We liepen in de schaduw van de piramide.



Vervolgens gingen we over de weg die aangelegd is langs de piramide,
langs de restanten van een operapodium naar een uitzichtspunt
(niet te zien op de afbeelding).
De liging verklaart bijvoorbeeld waarom er zo’n probleem is geweest
met het grondwater bij de Sphinx.
Die ligt namelijk op een erg laag punt ten opzichte van de andere gebouwen.
Lunch hadden we ‘aan de voet van de Sphinx’.
Dat is ook de plaats waar in de avond de Sound and Light plaatsvindt.



Vanaf het panoramapunt terug naar de piramide van Chefren.
Je bent dan dicht bij het bootmuseum.



En vandaaruit naar de daltempel van Chefren en de Sphinx:



(De pijlen vertegenwoordigen geen werkelijke wegen.
Ze geven alleen globaal de richting aan.
Daarmee vertellen ze wel iets over het hoogteverschil
dat je meemaakt en goed kunt zien op de foto’s.)



In de ochtend is het verkeer rustig maar nu is het chaos.
De huizen in de buitenwijken van Cairo zijn bijna allemaal model schoenedoos.
Die worden vervolgens op elkaar gestapeld.
Die ‘flats’ staan erg dicht op elkaar.
De zon zal daar niet vaak op de ‘straat’ schijnen.
Straat is in veel gevallen te veel gezegd.
Er is weinig of geen bestrating.
Veel puin en afval.



Na afloop gewandeld door een aantal winkelstraten.
Die zijn erg druk en bijna altijd met verkeer.
Er was een (1) stuk voetgangersdomein.
Heerlijk.
Daar werden we aangesproken door een journalist.
Hij zei te schrijven over sociale en familie-aangelegenheden.
De reden dat hij ons aansprak, nee beter gezegd:
de aanleiding die hij gebruikte was dat we eens goed binnenkeken
bij een zaak waarboven ‘Bar en Bodega’ stond.
Maar het was nu iets heel anders.
Wat weet ik niet.
De journalist vertelde dat het erg duur is
(een half miljoen Egyptische pond) om een vergunning te krijgen
voor een gelegenheid die alcohol verkoopt.
Met name na de komst van Khomeiny naar Iran is,
volgens hem, ook Eguypte veel veranderd.
Volgens de journalist was het vroeger in Cairo veel mondainer.
Nu veel vuiler.
Vervolgens hebben we nog even wat beleefdheden uitgewisseld.
Daarna wilde hij ons nog wat laten zien
(wat bleef vaag) dus hebben we toen afscheid genomen.

Tijdens de wandeling ook nog even over
een groente- en fruitmarkt gelopen.
Altijd leuk.
Hele mooie dadels.



(De ingang van ons hotel: Cosmopolitan)







(Ondergaande zon in Cairo)

Overigens voerde het restaurant waar we gisteren gegeten hebben,
reclame voor Farm Frites.
Vandaag zag ik weer het merk
van deze Zeeuwse aardappelproductenleverancier.



Eten bij Le Bistro.
Waarschijnlijk trendy: blauw licht, (het went), reggae muziek.
We dronken Egyptische wijn: Cru des Ptolomees, Pinot Blanc 2004.

(Volgens de Lonely Planet is het er druk tijdens de lunch
maar in de avond leeg.
Dat laatste klopt met onze ervaring.
We waren de enige klanten.
Het eten was niet bijzonder.
Niet echt Frans en de wijn was ook niet sterk.
Ik zou daar niet voor een tweede keer gaan eten.)

Dinsdag 27/12/2006.

Gisteravond gegeten bij Felfela.
Een echte Lonely Planet-gelegenheid.
Leuk ingericht: op verschillende niveau’s staan de tafels,
kooien met parkieten en duiven (duif staat ook op de kaart),
Egyptisch eten maar ook Europees, geschikt voor grote groepen
maar ook tefeltjes voor twee.
Op verschillende plaatsen aquariums, opgezette vissen
(ik zit naar een haai),
wijnbladeren en trossen aan het plafond.
Het eten was lekker.
Meat balls (L) en Egyptian sausage voor mij.
Vooraf kregen we 2 gerechten: koekjes gemaakt van een bonenmassa
en een soort hommus.
Dit laatste had nog het meest weg van een dunne pindakaas
(romantische verlichting).
Lekker.
Ook de koffie (espresso) is goed.



De enige twee nadelen:
Het was er binnen erg koud en men deed z’n best het ook zo koud mogelijk
te houden door de deuren toch maar steeds dicht te houden.
Ik kan me er wat bij voorstellen
als het in de zomer 35 tot 40 graden Celcius kan zijn.
Maar nu is het overdag 15/16 graden.

(In het verdere verloop van ons verblijf komen we dat meer tegen.
Men is trots op de airconditioning die men heeft.
Maar als het overdag 15 graden celcius is heb je in de avond
die niet echt meer nodig.
Na 16:00 uur neemt de temperatuur ook weer snel af
omdat de zon dan weggaat en de wind koud is)

Tweede nadeel: het eten werd als een sneltrein afgewerkt.
Binnen 30 minuten was het hoofdgerecht al weer van tafel.
De koffie duurde nog eens dertig minuten.
Het kostte allemaal niet veel: 120 Egyptische ponden (ongeveer 20 Euro).

Dinsdag 26/12/2005



Vandaag mijn boekje vergeten.
Daarom in een flashback.
Vanochtend snel ontbeten.
Opgehaald door onze gids: Jasser.
Die is afgelopen jaar, in augustus, in Nederland geweest.
Dit werkt blijkbaar zo met al onze gidsen.
Onze groep blijkt ook deze keer uit twee deelnemers te bestaan.



(Zomaar een straat in de buurt van het hotel)

We beginnen in de buurt van de Citadel met een bezoek aan
de Koptische (=Christelijke) wijk.
We bezoeken de St. Sergius-kerk.
Onder deze kerk (die al twee meter onder het straatniveau ligt)
is de crypte.
Dit is de ruimte waar volgens de overlevering de Heilige Familie
6 maanden lang verbleef tijdens hun vlucht naar Egypte.
Lees de Bijbel er maar eens op na.
De crypte is niet toegankelijk voor publiek vanwege restauraties
(grondwaterniveau).
De kerk heeft hele mooie schilderijen langs de muur hangen.



(De kerk is gemaakt van stenen in combinatie met hout.
Dat heb ik eerder nog nergens gezien.)

Met de groep daarna naar de citadel gegaan.





Een enorm fort met daarin een moskee die niet meer in gebruik is
maar die is gebouwd door dezelfde architect die ook de wijzigingen
in de Hagia Sophia heeft aangebracht (in Istanbul).

The construction of St. Sophia began in 23 December 532 and
it was completed in 27 December 537.



From the architectural point of view,
it is comprised of a large central section,
two side sections (nef), abyss, interior and exterior narthexes.
The interior has a size of 100×70,
it’s covered by a dome with a diameter of 30-31 m.
and a height of 55 m. carried by four big columns.
As well as its architecture,
the mosaics of St. Sophia are also of worth noting.
The most ancient mosaics are the golden glided geometrical
and flower-motif mosaic on interior narthex and sides.
The figured mosaics were made in IX-XII century,
and they can be seen on Emperor Gate,
on the abscissas, on the exit gate and upper floor gallery.
St. Sophia had undergone various repairs during Turkish period
starting with the conquest of Istanbul.
While the framing of mihrab is adorned with
the most beautiful examples of Turkish china art
and Turkish calligraphic art,
the sura from Koran on the dome inscribed by the famous
Turkish Calligrapher Mustafa xc3x9dzzet Efendi
and the round sheets with a diameter of 7.50 m
are the most remarkable ones.
In these frames, the names of Allah, Mohammed, xc3x96mer,
Osman, Ali, Hasan, Ebu Bekir and Hussein are written.
And on he side walls of the mihrab can be seen the frames
written by Ottoman sultans
and donated to the museum.
The tombs of Sultan Selim the 2nd, Sultan Mehmed the 3rd,
Sultan Murad the 3rd and heirs, the fountain of Sultan Mahmut the 1st,
primary school, public kitchen and library,
sultan maksoorah of Sultan Abdxc3xbclmecid, clock room are among
the Turkish period works at St. Sophia,
and the tombs make up the most precious examples
of Ottoman tomb tradition with regard to their interior design,
caustic art and architecture.

Tekst van http://www.istanbul.com

We zijn dus niet alleen in het land van de farao’s
maar ook in een van de machtscentra van het Ottomaanse rijk.
Het is vanuit deze versterking dat de kruisvaart werd bestreden.
In de Citadel ligt een moskee die we bezocht hebben.



(Op de rug gezien, onze gids)



Daarna bezochten we nog een moskee buiten de citadel.
De moskee in de citadel heeft een voorhof met fontein
en vervolgens het moskeegebouw waar gebeden wordt.



























De tweede moskee is een complex met een ziekenhuis,
scholen en gebedsruimtes.



(Ingang tot het ziekenhuis)





(Ingang tot een school)













Daarna hebben we een uurtje rondgelopen in een wijk
met veel kleine winkeltjes.
Prachtig om daar rond te lopen.






Vervolgens lunch gegeten op een boot in de Nijl.
Prima.
Terug in het hotel even opfrissen en weer op weg.
We besluiten te wandelen naar het centrale plein van Cairo.
Bij het Egyptisch museum.

L probeert onderweg te pinnen bij de National Bank of Abu Dhabi.
Echter het apparaat eet de pinpas op.





Op tweede kerstdag bellen naar de Postgiro vanuit Cairo is een uitdaging.
Het lukt uiteindelijk wel maar we hebben nu nog maar 1
pinpas.
We zullen voorzichtig moeten zijn.
Gelukkig lukt het mij wel bij een andere bank.

Zondag 25/12/2005

Zalig Kerstfeest !
Het is prachtig weer.
De zon schijnt in Amsterdam.

Gister naar het Hermitage aan de Amstel geweest.





Een mooie tentoonstelling over Byzantium.
Heel apart waren de parelmoer voorwerpen.
Hele iconen uit schelpen.
Heel gedetailleerde voorstellingen.



Omdat we toch in Amsterdam waren ook de tentoonstelling over Indonesie
in de Nieuwe Kerk bezocht (‘Indonesia: de ontdekking van het verleden’).



Mooie kerk trouwens.
Deze tentoonstelling overtrof mijn verwachtingen.
De voorwerpen zijn van een erg hoge kwaliteit.
Het ene voorwerp is nog mooier dan het andere.
Veel gouden voorwerpen uit goudschatten.
Maar ookprachtige houten beelden.
Grote en kleine stenen beelden.
Veel textiel.
Te veel om op te noemen.
Ga erheen !









Nu gaan we ontbijten.
Ontbeten bij L’Opera op het Rembrandsplein.
Nu even een wandeling.
We zijn nog even door het Spiegelkwartier gelopen.
In deze srtraten zitten veel winkels met antiek, kunst,
Oosterse voorwerpen ed.
Overigens was het eten gisteravond heerlijk.



Portugalia had zelfgebakken brood met onder andere vijgen.
Als voorgerecht Portugese worst.
Een soort chorizo maar dan anders.
Als hoofdgerecht cataplana met vis
(er is ook een cataplana met varkensvlees).
De cataplana is een soort metalen stoompan.
Daarin aardappelen met visin een roomsaus.
Onder andere met koreander.

A cataplana is both a Portuguese seafood dish
and the copper pan in which you cook it.

5 cls of olive oil ; 300 grs of fresh tomatoes ; 1,5 kg of cockles (amxc3xaaijoas) ; 2 cloves of garlic ; 150 grs of onions ; 60 grs of cured ham (presunto) ; 100 grs of sausage (chourixc3xa7o) ; 1 bay leaf ; 1 dl of white wine ; 1 bunch of parsley salt to taste pepper to taste

Preparation:

Wash the cockles carefully in cold water.
Cover them with salt water or, in its absence,
with water and salt a few hours before cooking.
Peel the onions and chop them up in large pieces.
Peel the garlic and mince it.
Place a pan on the flame and pour the olive oil into it.
Add the garlic, onions, bay leaf and parsley.
Fry until brown.
Add the white wine and let the mixture thicken.
Meanwhile, cut the ham into small pieces and soak them in cold water.
Cut the sausage into half-moons.
Take the stems of the tomatoes, scald the latter in boiling water
and remove the skin and seeds.
Dice the tomatoes finely and add to the ingredients in the pan.
Also add the ham and sausage.
Stew for 5 to 10 minutes.
Take out the parsley and bay leaf.
Remove the cockles from the salt water
and wash them again in cold water.
Place a cataplana on the flame and put a layer of the contents of the pan.

Place the cockles on top of this layer
and cover them with the remaining contents of the pan.
Cover the cataplana and cook on a flame that is not very high.
After 5 minutes, turn the cataplana over and leave in on the stove
for another 10 to 12 minutes so that the cockles can open.

Hint: Use large cockles.
The cataplana should be opened only in the presence of the eaters

L had het vispotje met rijst.
Toe namen we een stukje zelfgebakken taart met amandel.

Daarna nog even een glaasje gedronken bij Herengracht
aan de Herengracht nartuurlijk.



Om 12 uur met de taxi bnaar Schiphol.
De tickets liggen op Schiphol te wachten.
EgyptAir heeft alleen geen afhaalbalie.
Mensen voor ons in de rij bij de ticketbalie
moesten hun ticket gaan halen bij een meneer
die ergens opzij stond in de hal.
Dat heb ik toen ook maar gedaan.



We zitten nu onder het genot van een dubbele espresso
en muffin (L) en een cola (ik) naar een levende kerstboom te luisteren
die ‘White Christmas’ staat te zingen.

Winterwonderland.
Santa Claus is coming to town.

De omroepster van Schiphol praat er gewoon doorheen.

Voor 29 Euro een bling bling horloge gekocht.
Bling bling is immers ook het thema van carnaval bij de Beyerd.
Weet ik in ieder geval in Egypte hoe laat het is.





We zitten in het vliegtuig, het is 15:00 uur.
Over 15 minuten zouden we moeten vertrekken.
Het is een groot toestel en zit waarschijnlijk helemaal vol.
Het is 15:55 uur en we taxien nog steeds over startbanen op Schiphol.
Leuk aan dit toestel is dat er een camera bij de neus zit
en dat we de beelden in het vliegtuig op de schermen kunnen volgen.
We staan op de startbaan en de ‘aanloop’ begint.

We vliegen over wat bergen.
De toppen komen door de wolken.
De zon is bijna weg.
Een grijsblauw landschap.

Annejet van der Zijl (Schrijfster haalt in een interview
in het NRC van 24 december een gezegde aan):
truth is the daughter of time’.

Ons kerstdiner (in het vliegtuig) bestaat uit zalm met rijst (en rozijnen),
worteltjes en courgettes.
Daarbij een salade van komkommer met champignons.

Het is 21:00 uur en we zijn net geland.
We hebben de landing ook kunnen zien op de schermen, leuk.

Binnen ongeveer 35 minuten staan we buiten bij het busje.
In deze korte tijd zijn we van het vliegtuig
naar het luchthavengebouw gereden met een bus,
zijn we opgevangen door de Djed-vertegenwoordiger
die twee zegeltjes in ons paspoort plakte.
Deze zegeltjes wordt ons visum.
We zijn in deze tijd door de douane geloodst
(onze rij voor de douane was het kortst
maar duurde het langst, de kassa-wet).
We hebben onze bagage opgepakt
en zijn met het busje naar het hotel gereden.





Het hotel is een oud, misschien niet heel netjes,
maar zo op het eerste gezicht ‘een echt Djoser-hotel’
(al snel zou blijken dat meerdere groepen van de reisorganisatie Djoser
voor korte of langere tijd in het hotel verbleven).
Morgen om 08:30 uur begint onze eerste excursie.
Nu zitten we in de bar die volgens L
nog het meest op een Zwitserse stube lijkt.
Veel, heel donker hout.

Tijdens de feestdagen zijn we naar Egypte geweest.
Een weekje Cairo.
In een aantal web logs ga ik hiervan verslag doen.
Het is al weer een tijdje geleden maar ik ben nog
druk bezig om de foto’s en alle ingescande zaken
te organiseren.
De tekst van het verslag is al uitgetikt.
We kunnen beginnen.



Zaterdag 24 december 2005

10:30 uur.
We drinken even nog een espresso in Restaurant ’t Valken,
Stationsplein Breda.





Eerst naar Amsterdam: Hotel Jolly Carlton in de Vijzelstraat.



De taxirit ging snel.
Als de rest ook zo voorspoedig gaat mogen we niet klagen.
Met de ‘sneltrein’ duurt het precies 2 uur om in Amsterdam te komen.
Dichterbij Amsterdam wordt het steeds drukker in de trein.
Veel mensen zijn onderweg naar een kerstbestemming.

Dat die taxichauffeurs aan het centraal station in Amsterdam
niet begrijpen dat hun houding agressief overkomt begrijp ik niet.
Er staan daar veel taxi’s op een kleine parkeerplaats.
Daar staan al die chauffeurs op een kliek bij elkaar
Allemaal Turk of Marokaan en iedereen wordt in het Engels aangesproken.



We zijn snel in het hotel dus het feest kan beginnen.