Het vervelende was dat de organisatie besloten had
de passagiers van een bus mee te nemen op de boottocht.
Daardoor waren er te veel passagiers.
Het vreemde is ook dat er slechts 1 toeristische afvaart per dag is.
Die bus zou kort voor het eind van de tocht van boord gaan.
Men kon dan nog Vasco da Gama bezoeken.







De boot voer langs het Expo-terrein van Lissabon.
In de verte was de kabelbaan te zien.
Maar nog spectaculairder was een enorme brug.
Niet zo hoog als de brug die we eerder gezien hebben maar wel veel langer.
Het begin van de brug is hier te zien.









De hoge brug voor de laatste maal maar dan vanaf het water.












Voor het laatst het monument voor de ontdekkingsreizigers.



Met op de achtergrond het kleine kasteel. In het water.









Natuurlijk moesten we nog wel wat eten.


Het eten was heerlijk.
Op een terras in de stad.
Dreigde het aan het eind van de middag nog te gaan regenen,
in de avond was het heerlijk. Warm.
Het terras was druk bezocht.
Overal straatmuzikanten. Van allerlei pluimage, kwaliteit en leeftijd.
Alleen de rekening ging niet van een leien dakje.
Alleereerst kregen we nauwelijks aandacht van de obers.
En vervolgens kreeg ik steeds een verkeerde rekening voorgeschoteld.
We waren inmiddels naar de kassa gelopen, binnen.Uiteindelijk hebben we een rekening gekregen
die wel eens van ons geweest kan zijn geweest.

Sardientjes, brood, asperges, witte rijst, wijn.Heerlijk.



Maar vroeg in de ochtend, de volgende dag, moesten we weer terug naar Nederland.
Het grappige was dat terwijl op de stoep van het hotel stonden te wachten op de taxi,
05:00 uur, het nog warm was (21 graden Celcius) en er een Nederlands stel het hotel in wilde.
Ze waren een weinig aangeschoten.
De man was erg vriendelijk en beleefd tegen me maar ik geloof nooit
dat hij zich er nog iets van kan herinneren.

De hotelrekening was het laatste wat we nog moesten regelen.
De nachtportier was een erg langzame man.
Hij was ons natuurlijk vergeten te wekken.
Gelukkig hadden we een wekkertje bij ons.
Door zijn gebrek aan snelheid was het opmaken en betalen van de rekening
een tijdrovende zaak die voor mensen met een ochtendhumeur niet aan te raden is.

Op de laatste dag niet alleen een bezoek aan een museum.
We hebben nog twee tochten gemaakt:
een met een bus en een met de boot.
Hier wat foto’s vanaf de bus.
Foto’s van een aantal moderne gebouwen, winkelcentra.





Het was wel een erg warme dag.
In het begin een stralende hemel.
Gaande weg de dag werd het minder, meer bewolkt.
Maar tijdens de busrit was daar nog niets van te merken.

1367-1383

Koning Fernando

I31.10.1345 – 22.10.1383

Zoon van Pedro I en Constanxc3xa7a Manoel; hij huwde in 1371 met Leonor Teles de Menezes; na de dood van koning Pedro van Castilixc3xab in 1369 was hij een van de pretendenten naar de Castiliaanse kroon, waardoor hij in een langdurige oorlog verwikkeld raakte (tot 1382); om de beide landen te verenigen werd bij de vrede van Badajoz (1382) bepaald dat zijn erfgename Beatriz zou huwen met koning Juan I van Castilixc3xab; hij bevorderde de handel en de scheepsbouw en legde zo de grondslag voor Portugal als zeemacht

Meer kan ik niet vinden over deze Portugese koning.
Waarom nu juist zijn tombe van die mooie fantasiewezens hebben,
blijft me dus nog even onduidelijk.

De volgende dag hebben we eigenlijk drie dingen gedaan:
– het Largo do Carmo bezocht;
– een rondrit door de stad met een ‘hop on – hop off”-bus;
– een boottocht over de rivier de Taag.

Een volle agenda.

Het Largo do Carmo is een heel mooi, rustig pleintje
op een heuveltop in het centrum van Lissabon.
Aan dit plein liggen de overblijfselen van een kerk
die met de aardbeving van 1755 is verwoest.
Nu is er een heel mooi museum gevestigd.
De meeste bezoekers gaan hier naar toe via de lift “Elevador de Santa Justa”
maar te voet is het een leuke wandeling.

De Lonely Planet (Portugal, April 1999) beschrijft het museum dat
in/aan de kerk gevestigd is als volgt:

“Now the ruins are an open air home to the curious Museu Arqueologico do Carmo.
where you can normally see the carved tomb of Fernando I,
Luso-Romano statuary, a 3500 year old Egyptian mummy and preserved Peruvian skulls.”

“Nu zijn de ruines een vreemd open-lucht museum met de uitgehakte graftombe
van Fernando I, Romeinse standbeelden, een 3500 jaar oude Egyptische mummie
en geconserveerde doodshoofden uit Peru.”

Het is vanuit het oogpunt van een verzameling een bont allegaartje.
Maar naar mijn gevoel zegt deze mooie verzameling meer van Portugal
dan van die individuele voorwerpen.
Portugal, hoewel een van de eerste landen met grote ontdekkingssuccessen,
heeft dit niet weten om te zetten in een groot gevolg.
Hier geen Louvre, Britisch Museum of Rijksmuseum.
Deze musea hebben hele grote collecties samengebracht.
Zulke grote collecties dat ze in staat zijn om hele evenwichtige tentoonstellingen
samen te stellen die alle aspecten illustreren van een bepaald onderwerp.
Zo toont het Louvre een prachtig overzicht van de Egyptische kunst
door alle eeuwen heen als ook een overzicht van de klassieke schilderkunst
en nog een heleboel meer.
Dat kan Portugal niet. Zij hebben ergens ‘de boot’ gemist.
Dit museum is daar een hele mooie illustratie van.
Maar let wel, ieder op zich zijn het prachtige stukken.

Op de tombe een aantal fantasiewezens.

Het museum heeft hele originele cadeau’s in de verkoop.
Zo hebben ze tegels laten ontwerpen door kunstenaars die zich moesten laten
inspireren door de voorwerpen in het museum.
De fantasiewezens kwamen daar in terug.

Scene uit het leven van St. Franciscus.

Wonderlijk.

Is het geen geweldige omgeving om deze voorwerpen te tonen ?

Mummie uit Peru.

Een topstuk uit Zuid Amerika, zo’n prachtige vaas heb ik niet eerder gezien

Het zijn maar drie beeldjes maar zo mooi.

Dit en de volgende afbeeldingen zijn afbeeldingen van de lijdensweg van Christus.
De Judaskus

De geseling

De begrafenis

De verrijzenis

Misschien niet het mooiste stuk, maar hoe vaak zie je een beeldhouwwerk van een schip ?

Het einde van de tweede dag.

Nadat we het museum hebben bezocht zijn we terug
naar de binnenstad gegaan.
Het was lekker koel in de trein en dat was maar goed ook.
De buitentemperatuur was inmiddels 31 graden Celcius.
Ook onderweg kwamen we nog enkele mozaieken tegen,
maar eerst zijn we nog door/langs
het cultureel centrum van Belem gelopen.
Erg mooi !

























In de avond zijn we gaan eten onder de grote brug van Lissabon.
Je kunt er eenvoudig heen met de trein.
Al een aantal jaren geleden heeft men een aantal oude havenloodsen
omgebouwd tot restaurants: een Portugees restaurant,
een visrestaurant, een steakrestaurant, een Ierse pub, een
trendy restaurant, Italiaans, je kunt het niet bedenken of het is er wel.

Het ligt ook redelijk mooi, aan het water.
Ieder terras had een eigen scherm met beamer zodat de wedstrijden
van het voetbaltoernopoi onder de 21 jaar (want in Portugal gehouden)
door iedereen gevolgd kan worden.

Het probleem met die restaurants is,
naast het feit dat er leukere restaurants in het centrum van Lissabon zijn,
met net zo goed eten, voor minder geld en authentiekere gerechten,
en er hele bussen vol toeristen werden aangesleept,
dat die brug er is.
Op zich kan het erg leuk zijn.
Ik heb al eens gegeten onder de brug over de Bosperus.
Fantastisch, heerlijk weer, geweldig eten.
Over de brug in Lissabon gaat de trein (onderste verdieping)
en het reguliere verkeer (Bovenop).
Die trein maakt natuurlijk geluid,
maar het verkeer maakte een enorm lawaai.
Er ligt namelijk geen asfalt of iets dergelijks op de brug.
Waarschijnlijk om bouwtechnische redenen is er besloten dat de auto’s
over een soort ijzeren rekken rijden.
Dat geeft een enorm lawaai-overlast.

Het zicht op de brug was er niet minder om.