Kunstvaria

Gisteren waren de portretten al te zien,
vandaag voeg ik daar de 14 andere kunstwerken aan toe
waar de afgelopen week mijn oog op viel.



Aduno Koro, Container, Centraal Mali, Dogon.

‘Aduno Koro’ betekent ‘Ark van de wereld’.
Het is de Dogon-naam voor dit voorwerp.
De Dogon zijn een stam in Mali.
Ze hebben een midwinter ritueel waarbij dit
voorwerp wordt gebruikt.
Ik kan er erg weinig over vinden op het internet.
Wel erg mooi.
Deze is uit de collectie van Peggy Guggenheim.



Arturo Dulcos, Untitled.

Dit kunstwerk, de Chileense vlag,
is gemaakt van menselijke beenderen.
Daarmee verwijst het naar de slachtoffers van de junta.
Pinochet.



Bill Reid, Box, 1967.



Cheng Gong, Yellow Mountain (detail), Qing dynastie, 1704.



Grieks speelgoedpaard, gevonden in Egypte.



Hendrick ter Brugghen, The Gamblers, 1623.

Volgens Wikipedia:
Hendrick Jansz. ter Brugghen of Terbrugghen (Utrecht of Den Haag, 1588
– Utrecht, 1 november 1629) was een Nederlands schilder,
die gerekend wordt tot de Utrechtse caravaggisten.

En het is ook op dit schilderij goed te zien dat hij
terecht bij deze groep wordt gerekend.



Issey Miyake, Vliegende schotel jurk, 1994.



Kwakiutl headdress, British Columbia.

Kwakiutl zijn de oorspronkelijke bewoners van het westen van Canada.
British columbia is de naam van de provincie.



Natalia Goncharova, The crucifixion, 1906.



Pablo Picasso, Guernica, 1937.



Serge Spitzer, Still Life, 2008.

Installatie met tennisballen.



Sol LeWitt, Brush strokes, 2000.

Twee werken in deze reeks stonden eerder op mijn web log.
Dit is er een van.



Icoon: De heiligen Nicholas, John the forerunner, Andrew
and George, in supplication of the mother of God.
Latter holding the Christ Child, Cretan, circa, 1500.



William Fox Talbot, La Meule de Foin, 1844 (!).

Los van het feit dat je zelden nog een hooimijt ziet
ook in het buitenland steeds minder,
is dit een bijzondere foto.
Dit is een van de eerste foto’s waarbij het
resultaat (herhaalbaar) op papier terecht kwam.

Mijn eigen Google-tje

Vanaf vandaag ook op mijn web log.
Je kunt naar onderwerpen op mijn web log zoeken.
In de linkerkolom zit een tekstvak waarin je het zoekargument kunt opgeven
met daaronder een knop die, nadat je erop gedrukt hebt,
al mijn logs tevoorschijn tovert
waarin het zoekargument voorkomt.
Erg prettig.

Kunstvaria

Portretten.

In de oogst van deze week zaten 15 portretten,
van mensen van dieren en planten.
Van vele tijden en van vele streken.
Een wereldselectie.

Alberto Korda, Guerrillero Herico, 1960.
Che Guevara

Gelijk een van de meest bekende portretten uit onze geschiedenis.
Che, hier in waarschijnlijk de originele versie van de foto.
We kennen dit gezicht van posters en T-shirts, maar dan alleen
het hoofd en de pet.

Alfredo Ramos Martinez, circa 1936.

Dit is misschien wel het mooiste portret uit deze hele serie.
Oordeel zelf.

Andy Warhol, Self-Portrait, 1968.

Bill Brandt, Parlourmaid and Underparlourmaid ready to serve dinner, 1936.
Okay, deze ‘Upstairs, downstairs’ is op het randje.
Het is in ieder geval een portret van een tijd die wij niet meer kennen.

Cornell Capa (broer van Robert), John F. Kennedy.

Ook dit is meer een tijdsbeeld dan een portret,
hoewel…..

Fernando Botero, Nina con flores, 1963.

Door de gezette vorm plaats ik dit gelijk in de ‘Spaanse traditie’.
Vergelijk Goya’s portretten van de koninklijke familie.

Georgia ‘O Keeffe, Pink Tulip, 1926.

Portret van een tulp.

German School, Duke Heinrich von Sachsen Lauenburg, Archbishop of Bremen.
Last quarter sixteenth century.

Jason Brooks, Sir Paul Nurse, 2008.

Paul Nurse is een Engelse biochemicus die in 2001 de Nobelprijs ontving.
Hier een zeer natuurgetrouw portret van hem.

Juan Munoz, Many times, 1999.

Kitagawa Utamaro, Takashima Ohisa, circa 1793.

Afghanistan, Ai Khanum Temple with niches, 2e eeuw voor Christus.

Dit voorwerp was nog niet zo lang geleden ook te zien
in de Nieuwe Kerk in Amsterdam op de tentoonstelling ‘Verborgen Afghanistan’.

Matthew Carr, Rhinoceros, 2008.

Portret van een neushoorn. Vanuit een bijzonder perspectief.
Ik ben een keer in Chitwan National Park geweeest,
op de grans van India en Nepal.
Daar kun je neushoorns zien terwijl je zelf op een olifant zit.
Dat is een beetje dit perspectief.

Afghanistan, Ai Khanum, Portret van Strato, 2e eeuw voor Christus.

Roy Lichtenstein, Good morning, darling, 1964.

Lees verder →

Francisco Josxc3xa9 de Goya y Lucientes

Recent zijn een drietal werken van Goya aangeboden ter veiling.Lang werd gedacht dat deze werken verloren waren gegaan.Ze zijn afkomstig uit zijn schetsboeken.Datering is daarom ingewikkeld.Vision de bajan rinendo (Down they come), 1819-1823.Een afbeelding van vrouwen (of heksen).Repentance, 1812-1820.Mijn Spaans is niet wat het geweest is, berouw (?).The constable Lampinos stitched inside a dead horse, 1812-1820.Dit is een hele bizarre afbeelbing.We zijn altijd zo trost op onze cultuur.Die niet-barbaarse cultuur.De letterlijke vertaling van deze titel is:Locale bestuurder Lampinos vastgenaaid in een dood paard.Volgens de aantekeningen van Goya betreft het een waargebeurd verhaaldat plaatsvond in Zaragossaen het schijnt dat de man (Lampinos) nog de hele nacht geleefd heeft. Lees verder →

De grote kanarie 09

01/05/2008 Wandelen.



De voormalige bottelarij.



Detail.

We beginnen met het zoeken naar het beginpunt van route 4.
Het asfalt van de weg door de vallei is nog redelijk nieuw.
Ik vermoed dat vroeger de weg niet verder ging dan de bottelarij.
Nu gaat de weg verder, langs Casa Esparanza,
naar een uitkijkpunt waar nu een parkeerplaatsbij is
en vervolgens nog een paar 100 meter de heuvels in.
Bij het einde weer een parkeerplaats en
een smalle weg, vrij steil naar boven.
Het steile stuk bestaat uit een weg van cement of beton.
Ik vermoed dat dit vroeger de start van deel 2 van de wandeling was.
De route die we wilden lopen (deel 1 van de route)
bestaat dus niet meer.









Dan maar naar route drie gegaan.
Deze route ligt aan de andere kant van de vallei,
een stuk terug naar zee opaan.
Het begin ervan staat duidelijk aangegeven.
Ook met recente borden en pijlen op stenen gespoten.
Een mooie route waarvan wij het begin lopen.
Al snel is er een splitsing.
Daar ontbreken even duidelijke aanwijzingen.
Ga op deze splitsing naar rechts.

























Duidelijk genoeg deze borden.

We wilden in Agaete boodschappen gaan doen.
Echter het is Hemelvaartsdag en 1 Mei Dag van de Arbeid.
We eindigen op een terras aan de haven waar het druk is
met Spaanse badgasten.

Na de lunch zijn we naar een bijzondere pre-historische
opgraving geweest: Cenobio de Valeron.
Die is 4 dagen per jaar gesloten,
waaronder 1 mei.
Hier moeten we dus nog een keer naar toe.



De noordelijke kust van Gran Canaria.







Hier zie je de grote “tenten” in de heuvels liggen,
waarin de bananenplanten ongestoord kunnen groeien.



Het vlakbij gelegen dorpje Guia is een mooi kleurrijk
en zeker op deze dag, erg rustig dorp.
Vandaar naar het hotel terug gereden
ter voorbereiding van het avondeten.







Santa Maria de Guia.

Gezien

“Van oude mensen, de dingen die voorbij gaan”
Alleen de titel al.



Gisteravond in het Chasse theater in Breda.





De legendarische televisiebewerking ken ik nog goed.
Het boek heb ik ook gelezen maar dat is te lang geleden.
1 uur en veertig minuten, zonder pauze.
Het is een hele zit.



Maar de thema’s die Couperus veelvuldig gebruikte komen er allemaal
in terug:
Indie, het huwelijk, de geheimzinnige krachten,…..
Toch zo anders dan televisie.
Ik ga te weinig naar theater.

Binnenkort kan ik het ook in de auto beluisteren.



Helaas

Het gebouw is prachtig geworden.
Het oude Klapcot is niet meer te herkennen.
Het is werkelijk prachtig geworden.



Het restaurant is echter van mindere kwaliteit.
Als je er gaat eten zit je naast of boven de keuken.
Wij zaten gisteren boven de keuken.
Je zit dan in de walmen en hitte van het gekook.
Begrijpelijk maar niet prettig.
Je kleren stinken daarna enorm.

We hadden gereserveerd.
Echter toen we binnenkwamen was er voor ons geen tafel.
Een wijnkaart is er niet.
Men stelt je natuurlijk de duurste wijn voor die ze hebben.
70 gulden voor een fles “Gruner Velt”.
Daar hebben ze al 28,50 Euro winst te pakken.



De wijn mag/kun je niet zelf inschenken.
Die wordt achter voor je bewaard. ?????

Tegenwoordig is het trendy om duo gerechten te serveren.
Niet een (1) stukje rundvlees maar twee of meer verschillende stukken rundvlees.
Ze zouden zich moeten beperken tot 1
en dat eerst maar eens goed moeten bereiden.

Het eten liet lang, heel lang op zich wachten.
De wijn was al lang leeg.
We hebben niet eens koffie na genomen.
We zaten al meer dan twee uur in de walmen van de keuken.
Als gerookte vis in een veel te warm restaurant.



Ik zou mijn gasten niet meenemen naar dit restaurant.
Misschien naar de bar.
Het logo is leuk.
Maar het concept achter deze gelegenheid is mij nog niet duidelijk
en het eten is te duur voor het wat er wordt geboden.

Kunstvaria

Dan bleef er dus nog het een en ander over.
Niet van mindere kwaliteit of zo.
Maar andere thema’s.



Bhawani Das, Giant Indian flying fruit bat, 18e eeuw.



Johann Gutenberg & Johann Fust, Bijbel, Volume I Folio 63v (detail), 1455.



Claire Morgan, Captive.

Installaties zie je niet vaak in mijn web logs.
Deze vond ik aangrijpend.

Ik trof dit aan met de volgende tekst:

The artistic practices of Claire Morgan reveal a strong interest
in whatever touches upon the organic and in natural processes,
illustrated in her sculptural installations.
The artist often has recourse to the power of objects and to scenarios
that simultaneously illustrate acute beauty and horror.
Through monumental yet fragile installations, Claire Morgan addresses
our changing relationship with the rest of the natural world,
and how our attitude towards nature might impact on that which sustains us.
She is interested in how animals, including humans,
can function within increasingly complex environments



Georges Braque, Nature Morte, 1929.



John Frederick Lewis, Greeting in the desert, Egypt (Selamat Teiyibin), 1855.



Saul Steinberg, The Spiral, 1966.



Sixeart, Untitled, 2007.



Thomas Moran, Green river of Wyoming, 1878.



Trinity and Adoring choirs of angels, Prayer Book, Tours, ca 1517.

De Heilige Drieeenheid, koor met engelen.
Geillustreerd gebedenboek van Claude de France.

Kunstvaria

En toen bleven er nog zo’n 20 werken over om aandacht aan te schenken.
Een thema in een grote groep binnen die 20 werken
is het (naakte) menselijke lichaam.
Die komen hier aan de orde.



Asger Jorn, Le Sorcier II, 1957.

Cobra, De tovenaar.



Francis Bacon, Study for head of George Dyer, 1967.



Franz Wilhelm Seiwert, Der Deutsche Bauernkrieg, 1932.

Dat was vast ‘entartete kunst’ een paar jaar later.



Kari Skoe Fredriksen, Stil life with Marie, 1994.



Maggie Taylor, Cloud Sisters.

“Wolkenzusjes”
Surrealistische fotografie zie je zelden.
Mooi gemaakt.



Peter Paul Rubens, Apotheosis of James I, 1630-1635.

Oudst bekende schets van de plafondschildering in White Hall in Londen.



Richard Hamilton, An Annunciation, 2005-2006.

Dit is een fantastisch werk.
Het verwijst naar de Christelijke traditie van “Maria Boodschap”.
De engel kondigt Maria aan dat ze moeder zal worden van een zoon.
Het is de basis voor het ktholieke gebed “Wees gegroet”.
Een klasieke manier waarop dit afgebeeld werd zie je hieronder.



Deze foto is van ‘De aankondiging (Annunciation)’ zoals die te vinden is
op de muur van De Grote of Onze Lieve Vrouwe kerk in Breda.
De engel kondigt aan, vaak ging dat in afbeeldingen gepaard
met dramatische lichteffecten.
De lichamen van de figuren, hun kleding enz,
werden gaandeweg de kunstgeschiedenis
belangrijker dan de boodschap.

In deze moderne versie wordt er haast een persiflage gemaakt.
De engel (de brenger van het nieuws) is een mobiele telefoon geworden.
Het licht komt niet van een heilige, wonderbaarlijke verschijning,
maar van een electrische lamp.
Maria is terug gebracht tot een moderne vrouw.
Heel vaak zie je op oudere afbeeldingen Maria afgebeeld
in een kamer met een raam, of met andere
architectonische elementen.
Het moderne werk is een combinatie van foto en verf op linnen.




Titiaan, St Sebastian, 1530-1535.

Ook een klassiek thema.
Ook een thema waar door de jaren van de schilderkunst het accent
steeds meer is komen te liggen op het lichaam,
en minder op het lijden van de heilige.



Yogambara, Tibet, 17thCentury.

Een Tibetaans-Boeddhistische afbeelding.



Zeng Fanzhi, Mask series, 1996, No 6.

Abu Ghraib

Botero neemt een bijzondere plaats in de kunstwereld in.
Hij is niet het type van ‘de lijdende kunstenaar’.
Verre van dat.
De vormen die hij gebruikt intrigeren mij altijd opnieuw.
De serie over Abu Ghraib is dan ineens politiek.
Ook vollop in de aandacht.



Abu Ghraib 66, 2005.

Voor mij is dit schilderij een referentie naar afbeeldingen
van een lijdende Christus.
Ik weet niet of Botero deze verwijzing erin heeft willen leggen
maar voor mij zit dat er wel in.





Abu Ghraib 72, 2005.

Wat is Abu Ghraib ook al weer?

De Abu Ghraib-gevangenis is een beruchte gevangenis in Irak,
in Abu Ghraib, een voorstad van Bagdad.
Onder het bewind van Saddam Hoessein werd het xc3xa9xc3xa9n
van de meest brute gevangenissen van Irak genoemd

De gevangenis werd berucht toen in april 2004
tijdens het bewind van de Coalition Provisional Authority
een documentaire werd uitgezonden
door het Amerikaanse televisiestation CBS
in een uitzending van het programma 60 Minutes.
Daarin werd melding gemaakt van misbruik en vernedering
van gevangenen door een kleine groep Amerikaanse soldaten.

Citaat van Wikipedia.


En wat ging daar (en in andere gevangenissen) helemaal fout?

“Midden februari legt de Amerikaanse generaal-majoor Antonio Taguba
een 53 bladzijden tellend rapport voor aan zijn overste,
luitenant-generaal Ricardo Sanchez.
In het rapport staat:
“In de Abu Ghraib gevangenis in Bagdad gebeurden talloze incidenten
van sadistisch, schaamteloos, baldadig en crimineel gedrag
waarvan gevangenen het slachtoffer waren.”


Seymour Hersh, Torture at Abu Ghraib, The New Yorker, 30 april 2004.

Henry Moore

Deze week is er zo’n groot aanbod prachtige kunstwerken
op het internet dat ik de afbeeldingen verspreid over
meerdere logs.
De werken lenen zich ook uitstekend om in meerdere logs
aan de orde te komen.
Allereerst vond ik twee afbeeldingen
van beeldhouwwerken van Henry Moore.



Reclining figure: Angles, 1979.

Achterover leunende figuur: engel.



Three piece reclining figure: Draped, 1975.

Mooie foto's gevonden

Op zoek op het internet naar de Haagpoort,
kwam ik deze mooie foto’s tegen.
Die moest ik natuurlijk ook op mijn weblog plaatsen.



Haagsche of Antwerpse poort, buitenzijde, van ver af.



Poort met wachthuisje.



Poort, buitenaanzicht met brug.



Haagsche poort, binnenzijde, met wachthuisjes.

Waarom er iedere keer “wachthuisjes” staat weet ik niet.
Zo klein lijken ze me niet.

Wel even schrikken

Vandaag ontvingen we de volgende e-mail van de eigenaren
van restaurant Da Nino.
Jammer dat dit restaurant ophoudt te bestaan.
We wisten dat het zou kunnen gaan gebeuren
maar je hoopt toch stiekum op een oplossing.

De gastronomische wereld wordt, ondanks het toenemen
van het aantal restaurants in Breda, kleiner.

Lieve gewaardeerde gasten,

Als we xc3xb3xc3xb3it met gemengde gevoelens
aan een mailtje hebben moeten beginnen, dan is het wel nu……
Vanaf vandaag zult U bij da Nino op strategische punten
dozen met tissues aantreffen. WAAROM ???

Op de xc3xa9xc3xa9n of andere manier moeten we u gaan vertellen
dat Ristorante da Nino na zaterdag 28 juni a.s. haar deuren
(de voordeur, de terrasdeur xc3xa9n de deur van de leveranciersingang)
voorgoed gaat sluiten.
De eigenaresse van het pand, de gemeente Breda,
heeft plannen voor de Vlaszak.
Zij heeft ons diverse opties voorgelegd en wij hebben ervoor gekozen
om onze bedrijfsactiviteiten aan de Vlaszak te bexc3xabindigen.

…

Cordialissimi saluti,

Maurizio en Ingrid


De grote kanarie 08

30/04/2008

We hebben vandaag gegeten in het hotel.
Niet best.
Worteltjessoep (toepasselijk op Kininginnedag).
Gekookte kipfilet met gebakken aardappelen.
Ijs toe.

De wijn: warm.
We kregen een emmer met water, vol met ijs.
maar zonder water.
Typisch voor mensen die geen idee hebben hoe dat werkt.
Zonder water krijg je de fles namelijk niet terug in het ijs.
Bovendien geleidt het water de kou beter.

Te mager voor een dergelijk hotel.

Da Nino

Zonder twijfel een van de beste restaurants van Breda.
Een aanrader voor iedereen die van Italiaans eten houdt
of er kennis mee wil maken.

Gisteravond hebben we er gegeten
en het was een heel bijzondere avond.
Er kwamen voormalige varkens bij te pas.