De grote kanarie 15

Het laatste bericht over onze vakantie op Gran Canaria,
eerder dit jaar.

Op 3 mei keerden we terug naar Amsterdam.
We gingen overdag via Las Palmas.
Hebben daar nog even aan het water gezeten:









Vliegveld snel gevonden.
Auto terug gebracht.
Beetje een chaos.
De automaatschappij is net deze dag van locatie aan het veranderen.
We zijn erg vroeg op de luchthaven.
De incheckbalie is nog niet open.
We staan voor incheckbalie 74.
Eerste plaats.
Het is 17:50 uur, om 18:10 kunnen we inchecken.
We laten ons verrassen.

Uiteindelijk zullen we veel later vliegen,
veel later aankomen in Amsterdam enz.





De grote kanarie 14

Museo Canario.

Dit prachtige museum is qua voorzieningen niet geweldig bedeeld.
Het is dat de collectie van zeer goede kwaliteit is.
Verwacht geen bordjes in het Engels of suppoosten die die taal machtig zijn.
Alleen Spaans.
Geen catalogus.
Maar wel een heel mooie collectie.
Daar heb ik natuurlijk wat foto’s gemaakt.
En ik heb er wat briefkaarten gekocht.







Deze hele kleine folder met een summiere beschrijving van de zalen
en de voorwerpen was het enige dat ik in het Engels kon vinden.




Een maquette die laat zien hoe mensen in een ver verleden
hebben gewoond in de vulkanische heuvels van Gran Canaria.




Een vijzel uit Galdar.



Weer een maquette, dit maal van de Cueva Pintada.
Die beschilderde grot die ik al eerder beschreef
en die zich ook in Galdar bevind.



De volgende afbeelding mag niet van de Amerikaanse site Photobucket.
Ik ga me er al niet meer moe om maken.
De domheid spreekt voor zich.





Op mijn tweede plaatjes site, een Nederlandse, mag het plaatje wel staan.
Van mij ook op mijn web log.



Er was ook een grote en beroemde verzameling skeletten.
Niet om te griezelen maar voor wetenschappelijk onderzoek.






In het museum liggen ook een aantal “mummies”.





Nog 1 keer griezelen.

Dan de briefkaarten:



Museo Canario, 6306.



Beeld Jinamar, Telde.



Cabeza de idolo, Guia.



Granero de Valeron.



Vindplaats: Telde.

De grote kanarie 13

03/05/2008

Vandaag gaan we naar huis.



Op de agenda staan nog:
Caldera de Bandama
Las Palmas.

Het was een hele dag heiig.
Dus het uitzicht op bijvoorbeeld Las Palmas was beperkt.
Caldera de Bandama is een uitkijkpunt aan de rand van een oude krater.
De krater was prachtig te zien.







Las Palmas (het oude centrum) is redelijk mooi maar voor een zaterdag
erg rustig, ook rond 17:00 uur nog.

Museum voor pre-historie bezocht.
Mooie collectie, erg hoge kwaliteit.



Casa de Colon.
Het Columbusmuseum.




De deuren van Catedral de Santa Ana.







Uit Wikipedia: Pieter van der Does
Leiden, 1562 – Sao Tomxc3xa9, 24 oktober 1599

Hij was een Nederlandse vlootvoogd.
Hij was de zoon van Jacob van der Does,
schepen van Leiden ten tijde van het Leidens ontzet.

Levensloop
In 1586 kwam hij als superintendant bij de vloot te werken
waarbij hij de ondergang van de Armada in 1588 meemaakte.
In 1587 werd hij ook baljuw en dijkgraaf van Rijnland,
een jaar later (eveneens) hoofdschout van Leiden.
In 1588 kreeg hij de functie van luitenant-admiraal
van het gewest Holland.
Enige tijd daarna werd hij (ook) meester-generaal van de artillerie.

In mei 1599 vertrok onder zijn leiding een vloot
van Hollandse en Zeeuwse schepen richting de Spaanse-Portugese kust
met de bedoeling deze aan een blokkade te onderwerpen
daar men toentertijd met deze landen in een langdurige oorlog
was verwikkeld (de Tachtigjarige Oorlog).

Vanwege de zware verdediging lukte het Van der Does
en zijn manschappen niet om dit voor elkaar te krijgen
waarop zij doorvoeren naar Las Palmas op de Canarische Eilanden.

Na deze te hebben veroverd reisde hij met een deel van de vloot
door naar het aan de Afrikaanse Westkust gelegen Sao Tomxc3xa9,
toentertijd evenals de Canarische Eilanden Spaans bezit.
Daar vond Pieter van der Does zijn einde vanwege verwondingen
die hij bij de inname van Las Palmas had opgelopen.







In de kathedraal was een huwelijksplechtigheid aan de gang.
Daarom kon je zomaar de kerk inlopen.
anders is hij gesloten en moet je via het aangrenzende museum
om de kerk te kunnen bezichtigen.
Die mopeite zou ik niet doen.
Dit orkest met zanggroep was zeker de moeite waard.
Klonk prachtig in zo’n grote kerk.






Plaza del Espiritu Santo.

De grote kanarie 12

02/05/2008 Kliekjesdag

Er zijn nog wat bestemmingen, links en rechts,
die we willen zien.
Vandaag komen die aan bod.

Bij het ontbijt bleek dat men in de tuin al bezig was
de planten water te geven.
Dat leidt natuurlijk tot een waterballet.
Daar wilde men zich natuurlijk goed tegen beschermen.






Detail.



Maar helemaal comfortabel voelde de tuinman zich niet.
Wilde ook niet echt op de foto.




Eerst gaan we naar Agxc3xbcimes.
Dit is een bergplaatsje aan de zuid-oostkant van het eiland.
Het heeft een heel mooi centrum.
Gekleurde huizen, veel beelden, rustig.
Echt erg leuk.























Vervolgens zijn we naar Teror gegaan.
Ook een stadje in de bergen.
Een heel ander, veel groenere omgeving.
Ook een lief centrum.
Veel houten balkons.













Daarna Cenobio de Valeron.
Heel apart.
Een serie grotten en fgrotjes in een grote grot.
een pre-historische graanopslag.
Heel bijzonder.





















Een voorbeeld hoe op sommige plaatsen,
de ‘bananententen” erg groot kunnen zijn en heel bepalend
voor het beeld van de heuvels.








Ter afsluiting van de dag zijn we no even naar de kust gegaan.
De grote golven geven zo’n leuk beeld.
Zeker ook bij San Felipe.
Dit dorp is op een rotsplateau gebouwd
dat een beetje in zee uitsteekt.
Niet heel spectaculair.
Gewoon leuk om te zien.
Veel Spaanse strandgasten.















En terug bij het hotel trokken de geiten weer langs.
Iedere dag tegen de avond komen ze langs.
Ze weten de weg.






We moesten natuurlijk ook nog eten die avond.
Restaurante Cofradia De Pescadores.


De grote kanarie 11

Vervolg 01/05/2008.

Gegeten hebben we bij Las Nasas aan de haven.
L. calamaris en ik biefstuk.
Vooraf vissoep.
Prima, heel ‘informeel’.
Het kleine terras heeft meer tafels dan goed is.
Voeg daarbij 25 Spanjaarden in een goede, luidruchtige stemming
en je krijgt een beetje een beeld.
Vrij uitzicht op de haven waar Fred Olsen
weer langskwam om te lossen en laden.

De grote kanarie 10

Ik ontving vandaag van een lezer van mijn weblog
de volgende opmerking.

Op mijn web log stond het volgende over een wandeling
die we op Gran Canaria wilden maken:

“Bij het einde weer een parkeerplaats en een smalle weg,
vrij steil naar boven.
Het steile stuk bestaat uit een weg van cement of beton.
Ik vermoed dat dit vroeger de start van deel 2 van de wandeling was.
De route die we wilden lopen (deel 1 van de route)
bestaat dus niet meer.”

Dat smalle weggetje, van cemtent/beton is mijn ‘oprijlaan’.
Het wandelpad begint na ongeveer 2 meter op dat weggetje
en staat met een bord aangegeven.
Wat wel zo is, is dat het bord vaak deels verscholen gaat achter plantengroei.
(ik snoei regelmatig maar het gaat hard.)
Binnen een week of twee komen er trouwens nieuwe borden. Groeten!



Erg leuk om een reactie te krijgen.
De wereld is klein.
De reactie komt van een medewerker van de volgende web site:
www.hollandsenieuwe.com

De grote kanarie 09

01/05/2008 Wandelen.



De voormalige bottelarij.



Detail.

We beginnen met het zoeken naar het beginpunt van route 4.
Het asfalt van de weg door de vallei is nog redelijk nieuw.
Ik vermoed dat vroeger de weg niet verder ging dan de bottelarij.
Nu gaat de weg verder, langs Casa Esparanza,
naar een uitkijkpunt waar nu een parkeerplaatsbij is
en vervolgens nog een paar 100 meter de heuvels in.
Bij het einde weer een parkeerplaats en
een smalle weg, vrij steil naar boven.
Het steile stuk bestaat uit een weg van cement of beton.
Ik vermoed dat dit vroeger de start van deel 2 van de wandeling was.
De route die we wilden lopen (deel 1 van de route)
bestaat dus niet meer.









Dan maar naar route drie gegaan.
Deze route ligt aan de andere kant van de vallei,
een stuk terug naar zee opaan.
Het begin ervan staat duidelijk aangegeven.
Ook met recente borden en pijlen op stenen gespoten.
Een mooie route waarvan wij het begin lopen.
Al snel is er een splitsing.
Daar ontbreken even duidelijke aanwijzingen.
Ga op deze splitsing naar rechts.

























Duidelijk genoeg deze borden.

We wilden in Agaete boodschappen gaan doen.
Echter het is Hemelvaartsdag en 1 Mei Dag van de Arbeid.
We eindigen op een terras aan de haven waar het druk is
met Spaanse badgasten.

Na de lunch zijn we naar een bijzondere pre-historische
opgraving geweest: Cenobio de Valeron.
Die is 4 dagen per jaar gesloten,
waaronder 1 mei.
Hier moeten we dus nog een keer naar toe.



De noordelijke kust van Gran Canaria.







Hier zie je de grote “tenten” in de heuvels liggen,
waarin de bananenplanten ongestoord kunnen groeien.



Het vlakbij gelegen dorpje Guia is een mooi kleurrijk
en zeker op deze dag, erg rustig dorp.
Vandaar naar het hotel terug gereden
ter voorbereiding van het avondeten.







Santa Maria de Guia.