Harley dag

Het was vandaag:


Het weer was niet fantastisch maar tot nu toe
hebben we nog maar 1 regenbui gehad.
De zon schijnt al weer.
Er waren erg veel mensen op de been.
Veel activiteiten en vooral veel motoren.
Natuurlijk weer wat foto’s gemaakt:


De motoren kwam ik al op de Prinsenkade tegen.


Bij de Hoge brug was het erg druk.








Deze keer minder foto’s van de motoren maar dit kon ik niet overslaan.


En deze ook niet.




Het milieu kreeg van katoen.















Rectificatie + Zwanennieuws

Vanmiddag is gebleken dat een van de witte zwanen toch nog leeft.
Er zijn dus nog drie zwanen.
De politie en de dierenambulance hebben ingegrepen vanmiddag.
Ik heb dat nieuws net niet meegemaakt maar daar was gastcorrespondent L
die de volgende fotoreportage verzorgde.


De brandweer kwam met een bootje.


Ook de dierenambulance kwam ter plaatse.


De situatie werd geanalyseerd.


Maar zo gemakkelijk laat een zwaan zich niet vangen.


Zwaar gereedschap.


En dan het water in.


Het valt niet mee.


Men probeert de zwanen klem te zetten tegen de houten brug.


De jonge zwaan ontkomt, hij is het doel van de operatie.


Fotografen en reddingswerkers.


Daar heeft men nog een zwaan.


Operatie geslaagd.


Of dit de juiste greep voor een zwaan is weet ik niet.


Er is voldoende publiek.


Inmiddels zijn ze afgevoerd. Rest ons nog 1 zwaan.

Botulisme in Breda

Net als voorgaande jaren is er weer botulisme in onze vijver.
En net als andere jaren zijn de zwanen het slachtoffer.
Heel triest.
Ze waren zo prachtig.
Van de 6 zwanen, twee oudere en vier jonge, zijn er vandaag nog 2 over.















Deze jonge zwaan is zijn dons al aan het verliezen.
Hij was/is donker van kleur.
Hij was van de 4 jongen de enige die niet stralend wit was.
Het spreekwoordelijke lelijke eendje.
Maar hij is al aan het verkleuren.
De nieuwe veren zijn al wit.
Maar hun overlevingskansen zijn klein.
Andere jaren gingen alle dieren steeds dood.











Kunstvaria



Alexander Gardner, Abraham Lincoln, 1865.

De reden voor deze foto ligt meer in het onderwerp, Abraham Lincoln,
dan in de fotograaf.
Hoewel het natuurlijk een mooi voorbeeld van vroege portretfotografie is.



Anna Richards Brewster, Arab Marketplace, 1926.



Ansel Adams, Moonrise, Hernandez, New Mexico, 1941.



Chris Drury, Winnemucca Whirlwind, 2008.

Zelden zie je dit op mijn web log: Landschapskunst.
In dit geval mooi gemaakt en prachtig op de foto gezet.
Vandaar.



Giorgio de Chirico, The sailors’ barracks, 1914.

Gemaakt aan de vooravond van de Eerste Wereldoorlog.
Je voelt de dreiging in het schilderij.



Giovanni Bellini, St. Francis in the desert, circa 1480.



Jean Fouquet, Simon de Varie, Kneeling in prayer, 1455.

Simon de Varie was een medewerker van het ministerie van financieen.



Oskar Kokoschka, Marianne Maquis, 1942.



Robert MacPherson, Untitled, Arch of Constantine, 1860.

Triomfboog van Constatijn in Rome.
Foto genomen in 1860.



Robert Rauschenberg, Surface Series from currents #54, 1970.

Pimp up your kitchen

Enige tijd geleden heb ik mijn schoonzus geholpen
met het aanbregen van een ‘cactuswand’ in haar keuken.
Vandaag ontving ik via e-mail de volgende reactie:

hallo!
Ik vroeg me af of het uiteindelijk nog goed gekomen is met jullie cactus achterwand?
Wij zijn gisteren zelf uren bezig geweest met een cactus wand, maar helaas zonder resultaat..
Het blijkt lang niet zo eenvoudig als ze op de website doen voorkomen.
Ik ben erg benieuwd!
Mvgr,
Erwin

Dit zijn onze resultaten:





"Dr Jones, I presume?"

Vandaag las ik een artikel over een schijnbaar nieuw (?)
product van Lego.



Ongelofelijk.
De actieheld in Legoblokjes.
In een tijdschrift over archeologie kwam ik de volgende tekst tegen:



Toch een beetje slordig voor archeologen.
Ze moeten toch altijd goed oppassen waar ze iets vinden.
Denemarken (‘Danmark, Danisch products’ in het Engels)
is echt anders dan Nederland (‘Holland, The Netherlands, Dutch products’).
Lego is toch echt een bedrijf in Denemarken.

‘the Dutch construction-block titan’ betekent:
‘de Nederlandse bouwblokkengigant’.





Maar wel leuk.

Legende van de kristallen schedels

Vervolg van het verhaal van Jane MacLaren Walsh.In mijn onderzoek naar de afkomst van de kristallen schedelskwam ik steeds opnieuw de naam van Boban tegen.Hij kwam naar Mexico gedurende zijn tienerjarenen bracht er een idillysche jeugd door waarin hij zijn eigenarcheologische expedities uitvoerden en exotische vogels verzamelden.Boban raakte verliefd op de Mexicaanse cultuur en sprak vloeiend Spaansen Nahuatl (de taal van de Azteken).Hij maakte zijn beroep van het verhandelen van archeologische vondstenen natuur historische voorwerpen in een familiebedrijf in Mexico-stad.Wikipedia:

Nahuatl is een taal die gesproken wordt door de Nahua, oorspronkelijke bewoners van het huidige Mexico. Het was ook de taal die gesproken werd door de Tolteken en Azteken. Het wordt gesproken door anderhalf miljoen mensen, die hoofdzakelijk in de staten Puebla, Veracruz, Hidalgo, Mexico en Guerrero leven. Nagenoeg alle Nahuatlsprekenden, behalve de alleroudsten, zijn tweetalig; naast Nahuatl heeft men een actieve kennis van het Spaans. Over het algemeen vertoont het moderne Nahuatl een sterke invloed van het Spaans.

Na zijn terugkeer naar Frankrijk, in de jaren 70 van de negentiende eeuw,begon hij een winkel in antiek in Parijs.Hij verkocht een groot deel van zijn originele, Mexicaanse archeologische verzamelingaan Alphonse Pinart, een Franse ontdekkingsreiziger en ethnograaf.In 1878 gaf Pinart zijn collectie, inclusief drie kristallen schedels,aan de Trocadero, de voorloper van het Musxc3xa9e de l’Homme.De derde schedel in de Pinart collectie, afkomstig van Boban,had hij pas gekocht nadat hij zich in Parijs verstigden.Het is een aantal keren groter dan de andere twee,ongeveer 10 cm hoog (10,16 cm).Deze schedel is nu in de verzameling van het Musxc3xa9e du Quai Branly.Het heeft een groot gat dat verticaal is geboorddoor het centrum van de schedel.Er is een vergelijkbare, maar veel kleinere schedel(6,35 centimeter) in een particuliere collectie.Daar dient het als de basis voor een kruisbeeld.Misschien werd de Quai Branly-schedel voor hetzelfde doel gebruikt. Lees verder →

PFKB

Voor gisteren wist ik niet wat of wie dat was: PFKB.
Deze afkorting staat voor de vereniging ter bevordering
van de Paardenfokkerij “Kring Breda”.
Vandaag hadden ze een internationale fokdag voor
Haflingers, Trekpaarden en Friezen te Etten-Leur.
Daar ben ik vanmiddag even op bezoek geweest.
De dag begon al om 10 uur maar dat was voor mij te vroeg.
Toen ik er vanmiddag was waren er volgens mij
al heel wat mensen naar huis.
Maar dat mag de pret niet drukken.

Allereerst wat zijn Haflingers.
Het internet brengt uitkomst:

Wikipedia:

De haflinger is een raspaard. Haflingers komen van oorsprong uit Zuid-Tirol en omdat ze qua ras vrij sober zijn, werden ze veelal gebruikt als trek- en lastpaarden in de bergen. Ze worden daar ook vaak ingezet voor de arrenslee.

Dan Trekpaarden.
Die kennen we allemaal van een bepaald biermerk.

Dan Friezen:

Wikipedia:

Het Friese paard is een inlands raspaard. Zijn wortels gaan ver terug in de tijd. Al in de 13e eeuw was de Fries bekend en tegenwoordig vertoont het nog steeds duidelijke overeenkomsten met zijn verre voorouders.
Het Friese paard werd waarschijnlijk al meer dan 3000 jaar geleden gebruikt. Uit oude bronnen blijkt dat het paard al gebruikt werd door de Romeinen, die het paard zeer waardeerden. Ze namen de Fries mee als oorlogspaard, tijdens de veldtocht naar Engeland. In de Middeleeuwen werd de Fries vooral als krijgspaard gebruikt. Tijdens de Tachtigjarige Oorlog leverden kruisingen met Spaanse paarden, voornamelijk Andalusixebrs in de zeventiende eeuw een actief en veelzijdig type Fries op.

Toen ik aankwam werden er een aantal paarden gekeurd.
Althans dat denk ik.

De paarden moesten ook lopen, in draf en rustig.

Buiten stond deze ‘kopdorser’.
Dat stond ten minste op het bordje voor de machine.
Deze kopdorser is uit 1885 en afkomstig uit Mannheim, Duitsland.
Gemaakt door de Firma Lanz
en nu eigendom van Dhr. Herijgers uit Zundert.

Het is de bedoeling dat dit paard de wagen met gemaaid graan
naar de grote dorsmachine brengt.
Maar achteruitlopen is niet zijn hobby.

De dorsers staan nog even te kletsen.
Dadelijk mogen ze aan het werk.

Hier wordt gewerkt.

De grote dorsmachine werd hier aangedreven met een band
door een tractor.
Hier worden de zakken met graan afgezakt.

Dit is een Dechentreiter (Duits) of Treshing machine (Engels),
Wij zeggen een dorsmachine.

Hier komt het stro uit de machine.
Basis voor bijvoorbeeld strokarton.

De machine wordt met de hand voorzien van het gemaaide graan.

Dit soort ‘wagens’, buggy is misschien een beter woord,
waren er te koop.

Net voor ik wegging werden er nog prijzen voor dressuur uitgereikt.

De volgende keer moet ik er toch eens wat vroeger naar toe.

Ballonfiesta/fiasco II

Gisteravond het laatste deel van de ballonfiesta van dit jaar.
Ze hebben al een paar jaar pech met het weer.
Zo ook gisteren.
Slechts een beperkt aantal ballonnen kozen het luchtruim
vanwege de regen en de wind.
Niets met spectaculaire ballonnen.
Nu is het opstijgen van deze ballonnen altijd sensationeel.
Ook als de ballon de traditionele vorm heeft.
Natuuerlijk wat foto’s gemaakt.
Loop even met me mee naar het terrein vanwaar de balonnen opstijgen
en zie ze vertrekken.













Natuurlijk heb ik wel geprobeerd hier en daar de reclame
wat van de ballonnen weg te halen.











Dit is nummer een.





En dit is nummer twee.

Kunstvaria

Vandaag een beperkte selectie.
Het is zomerreces.



Ashtasahashirika Prajnaparamita (Perfection of wisdom)
Manuscript showing a seated Bodhisattva Maitreya
India (West Bengal) or Bangladesh
Pala period, early 12th century.


Prajnaparamita is de godin van de wijsheid.
De tekst waar deze afbeelding van is heet ‘de Perfectie van wijsheid’:
Ashtasahashirika Prajnaparamita.
De ‘Bodhisattva Maitreya’ is de toekomstige verschijning van Boeddha.



Bowl bearer, Luba.

Afrikaanse kunst.
Luba is een volk in Centraal Afrika.



Ernst Ludwig Kirchner, Frauen auf der Straxc3x9fe, 1915.

Vandaag twee werken van Ernst Ludwig Kirchner.
Expresionistisch en mooi van kleur.



Ernst Ludwig Kirchner, Potsdamer Platz, 1914.



GianLorenzo Bernini, Costanza Bonarelli, 1636-1638.

Bernini werd verliefd op deze getrouwde vrouw maar de paus greep in.
Dat kon niet.
Hem werd aangeraden te trouwen met een andere vrouw.
Hij deed dat en bleef nog 34 jaar met haar getrouwd.
Ze kregen 11 kinderen.
Maar dit was zijn grote liefde.



Gilbert & George, Light Headed, 1991.



Giuliano Finelli, Portrait of Francesco Bracciolini, 1630-1631.

Francesco Bracciolini was Italiaanse dichter verbonden aan het pauselijk hof.

Giuliano Finelli (1601 xe2x80x93 1653)
was een Italiaanse barok beeldhouwer die voortkwam uit de school van Bernini.
Finelli is geboren in Carrara in een familie van marmerbewerkers.
De stad Carrara staat bekend om het marmer dat er opgegraven wordt.
In het begin werd hij opgeleid door Michelangelo Naccherino.
Hij was een aantal jaren actief in de werkplaats van Bernini
maar brak met Bernini in 1629.
Het verschil tussen Bernini en Finelli is klein.
Finelli is uiterst nauwgezet in het aanbrengen van de kleinste details.
De aandacht voor het detail gaat vaak ten koste
van de emotie en het totaalbeeld van het werkstuk.
Bernini nam de kleine details wat lichter op
en concentreerde zich meer op de psychologie van het hele werk.
(Wikipedia)



Jane Frere, Return of the soul, 2008.

Gemaakt naar aanleiding van een twee jaar durend project
met Palestijnse vluchtelingen.
Installaties halen mijn web log niet vaak.
Maar deze Return of the Soul, Terugkeer van de zielen vond ik bijzonder.