Andrea Mantegna, La Crucifixion, 1457 – 1459.


Wat te doen zonder Wikipedia:

Andrea Mantegna

Andrea Mantegna (Piazzola sul Brenta (provincie Padua), circa 1431
– Mantua, 13 september 1506) was een Italiaanse kunstschilder.

Leven
Mantegna begon als leerling van Francesco Squarcione in Padua.
In 1453 trouwde Mantegna met de dochter van de Venetiaanse schilder
Jacopo Bellini.
In 1460 werd Mantegna benoemd tot hofkunstenaar
van de Gonzaga familie, de heersers van Mantua.

Werk
Mantegna is een van de schilders uit de renaissance
en gebruikt dan ook in zijn werk veel klassieke elementen.
Mantegna is daarbij bexc3xafnvloed door Donatello.
Het gebruik van perspectief door Mantegna is voor die tijd magnifiek.
Ook de anatomie van het menselijk lichaam kende hij goed,
en hij was tevens in staat de moeilijke techniek
van de verkorting in beeld te brengen.
Zoals alle schilders uit zijn tijd schilderde Mantegna
ook veel bijbelse taferelen,
waarbij hij als achtergrond echter vaak Romeinse gebouwen gebruikte.
Bekend in dit verband is het fresco in een Paduaanse kerk
waar Sint-Jacobus afgebeeld wordt op weg
naar de plaats van de terechtstelling.
Zijn werelds werk was humoristisch.
In de plafondschildering in de Camera degli Sposi
in het Palazzo Ducale van Mantua schilderde hij bijvoorbeeld
een open koepel waardoor engeltjes en andere personen
door naar beneden kijken in de kamer eronder.
Ook de muurschilderingen in deze kamer,
die de Gonzaga familie afbeelden, zijn bijzonder.

Andrea Mantegna, La Rxc3xa9surrection, 1457 – 1459.

Andy Warhol, Liza Minnelli, 1979.


Daar is hij weer.

Edvard Munch, Vampire, 1894.


Dit schilderij van Munch kende ik niet.
Het is misschien nog wel mooier dan ‘De Schreeuw’.

Erwin Olaf, Hope – TheKitchen, 2005.


Nederlandse fotograaf.
Doet veel in reclame en veel geensceneerde foto’s zoals hierboven.
Er is altijd een vervreemdende sfeer op zijn foto’s te zien.
Bijzonder.

Gerhard Richter, 4, 16, 64, 256, 1024 Farben, 1974.

Jean-Baptiste-Camille Corot, Houses near Orleans, 1830.

John Singer Sargent, Dolce Far Niente, 1907.


Een van mijn persoonlijke favourieten.
Prachtig hoe de kleuren er altijd zo fris uitzien.
Volgens mij wordt dat veroorzaakt door het vele wit en andere
contrastkleuren in het schilderij.
Het is erg opvallend en terug te vinden in heel veel werk van hem.

M. C. Escher, Encounter, 1958.


Vandaag een groot aantal Nederlandse kunstenaars in het overzicht.
Ik vermoed dat dit de eerste Escher is op mijn web log.

Mark Rothko, Untitled, Mural for end wall, 1959.


Dit is een van de muurschilderingen die Rothko maakte
voor het Seagram gebouw in New York.
In dit gebouw was een groot restaurant: The Four Seasons.
Zijn schilderingen zouden dit restaurant opfleuren.
Ze hebben er niet gehangen maar zijn door Rothko gegeven
aan Tate Modern in London (onder bepaalde voorwaarden).
De werken kwamen aan in London op de dag van zijn zelfmoord.

Pablo Picasso, Arlequin, 1909.

Pierre-August Renoir, Les Vignes xc3xa0 Cagnes, 1908.


De wijngaarden van Renoir.

Tanya Kozin, Man dreaming, 2008.

The dying lion, Assyrian, 645 xe2x80x93 640 voor Christus.


De stervende leeuw, gemaakt gedurende de regeerperiode van Ashurbanipal.
Deze Assyrische vorst wordt genoemd in be Bijbel.
Volgens het web:

De laatste in de lange rij van Assyrische veroveraars, Ashurbanipal was niet alleen een verwoed jager en een geweldig krijger, maar ook een groot bouwheer en bevorderaar van wetenschap en literatuur. Dankzij hem hebben beschikken wij over een onschatbare voorraad kleitabletten met spijkerschrift uit de tijd van de Soemerixc3xabrs.

Vincent van Gogh, Arles, The sower, november 1888.

Vincent van Gogh, Arles, The sower, juni 1888.

Een tijdje terug was op mijn weblog al het een en ander te lezenover deze kunstenaar/ambachtsman,die werkte aan een plafondschildering in Amsterdam.Nu is het klaar en zien we het eindresultaat.

Plafondschildering voor Keizersgracht 269 xe2x80x93 Amsterdam Dido en Aeneas Zelfs aan een van de mooist geconserveerde interieurmonumenten van Nederland,is de tijd nooit ongemerkt voorbij gegaan.Onlangs werd hier als bekroning van een uitvoerige restauratie,opnieuw een invulling gegeven aan de plafondlijst,waar ooit de schildering uit was verdwenen.xe2x80x98Een cadeau aan zijn huisxe2x80x9d noemde de eigenaar het.Het werd gebaseerd op het oorspronkelijke beeld van Dido en Aeneas,dat zich na enig onderzoek,al ruim een eeuw in een pand twee grachten verderop bleek te bevinden.Alsof het doek zelf, de dramatische zwerftocht van zxe2x80x99n hoofdfiguren weerspiegelde. Zoals op rijk geborduurde Rococo stoffen,zijn tientallen vogels aan het beeld toegevoegd.Ze vliegen over het canvas, met barok gekrulde draadjes in hun snavel,schijnbaar afkomstig uit de lijnen van de tekening of het weefsel van het doek.Alsof dit nieuwe beeld uiteindelijk ook zal vervallen,verwerkt tot nestmateriaal in ontelbare nieuwe lentes.Het brengt een elegante maar dramatische scene van liefde en afscheid,terug in haar natuurlijke habitat van eeuwige verandering.Het is xe2x80x9cVergiliusxe2x80x99 stichter van Rome, in een 18e-eeuwse verbeeldingvan clear targets en xe2x80x9czaken voor het meisjexe2x80x9d,die hier zachtmoedig wordt overvleugeld door de Metamorfosen van Ovidius. Lees verder →

Gisteren was het mooi weer. Mooi weer voor een wandeling langs foto's in de binnenstad van Breda. Ik ben begonnen bij KOP. Daar zag ik foto's van Sjoerd Knibbeler, Job Janssen en Jordi Bernado. Hier wat indrukken: Sjoerd Knibbeler maakt humoristische foto’s. In duidelijk geensceneerde omgevingen, micro cosmossen doen zich vreemde humoristische situaties voor. De foto’s van Jordi Bernado zijn veel moeilijker in een thema te vatten. Soms vond ik de foto’s knap gevonden. Maar het thema van de serie van Bernado werd me niet duidelijk.

Binnenkort meer.

Ik slaag er maar niet in om mijn achterstand in te lopen.
Vandaag een zeer gevarieerde selectie.
Ook een paar werken die waarschijnlijk door Photobucket
zullen worden geweerd.
We zien het wel.



Andy Warhol, Statue of Liberty, 1986.


Om nou te zeggen dat ik een echte fan ben van Andy Warhol.
Nou nee.
Toch duiken zijn werken steeds weer op.
Ik word getroffen door het kleurgebruik, de uitstraling, het provocerende.

Anton Rooskens, Untitled, 1968.


Wikipedia schiet weer te hulp:
Anton Rooskens (Griendtsveen, 16-03-1906 xe2x80x93 Amsterdam, 28-02-1976)
was een Nederlands kunstschilder en metaalleraar
op de Don Boscoschool in Amsterdam.
Als schilder was hij autodidact.

Hij was een van de oprichters van de Experimentele Groep Holland,
welke later opging in de Cobra-beweging.
Rooskens was slechts korte tijd betrokken bij Cobra.

Van de Cobra-schilders was hij de enige met een vaste betrekking,
zodat hij zijn medebroeders zoals Karel Appel en Corneille
van verf en doeken kon voorzien.

Rooskens schilderde aanvankelijk in een expressionistische stijl,
met een duidelijke invloed van Vincent van Gogh.
Vanaf 1945 (na zijn verhuizing naar Amsterdam) werden zijn werken experimenteel.
Bexc3xafnvloed door de eenvoudige, strakke vormen van de volkskunst
(met name voorouderbeelden uit Nieuw-Guinea, Afrika en India)
ontwikkelde hij zijn eigen uitingsvorm,
dat bestond uit een kleurig lijnen- en vormenspel.
Geheel in de traditie van Cobra zijn fantasiewezens in zijn werk te zien.

In de kantine van de school waar hij werkte,
heeft hij diverse werken geschilderd ter versiering van de klaslokalen.
Zo heeft hij een hele wand voorzien van een kunstwerk.
Die wand werd later afgetimmerd met houten schroten.
Toen de school werd afgebroken
en de wandschildering weer tevoorschijn kwam,
wilde men de muur verplaatsen naar de nieuwbouw
aan de overkant van de weg.
Vanwege de beschadigingen en de problemen die daar het gevolg
van zouden zijn, zag men daar vanaf.
De weduwe van Rooskens beschikte nog over ontwerptekeningen
van de muurschilderingen, waar men toen een tapijt
van hetzelfde formaat heeft laten weven.
Dit tapijt siert nu de gemeenschappelijke hal van de nieuwbouw
van het Montessori College Oost in Amsterdam.

Barend Cornelis Koekkoek, A winter landscape with a traveller on a path.


Gedateerd 1834.
Prachtig zo’n echte heldere, vrieskoude winterdag met een heelijk zonnetje.

Buddha Akshobhya, Bhutan, 18e eeuw.


Op een webpagina over Zen-onderwijs vond ik het volgende:
(deze informatie kun je ook terugvinden op Engelstalige Wikipedia-pagina’s)

Akshobhya
Betekenis van naam: de bewegingloze, de onverstoorbare.

Een van de 5 “meditatie boeddha’s”.
Zij staan voor de vijf fundamentele kwaliteiten
.Die kwaliteiten zijn vijf verschillende aspecten van wijsheid,
met zowel positieve als negatieve geestesgesteldheden.

Kenmerken:
Negatieve kwaliteit: agressie – te transformeren via de spiegelende wijsheid.
Kleur: blauw.
De sierraden van dit beeld zijn bezet met blauwe stenen.
Symbool: de vajra (diamant-harde scepter).
Symbolische houding van de hand: aanraken van de aarde als getuige
van de waarheid van zijn woorden.
Boeddha-beelden hebben altijd typische houdingen van de handen.
Die hebben echter een betekenis.
Hier zie je de Boeddha de aarde raken.
Dat verwijst naar zijn onverzettelijkheid.
Element: water.
Gaat vaak vergezeld van 2 olifanten, zie de basis van het beeld,
zowel links als rechts een olifant.

Cornelis Dusart, Het drinkgelag, circa 1700.


Biografische gegevens van deze kunstenaar zijn niet eenvoudig te vinden.
Hij is een Hollandse schilder.

Damien Hirst, St. Anthony’s Fire, 2008.


De man weet iedere keer weer de kunstwereld op te schrikken.
Gaat voor het grote geld.
St. Anthony’s Fire is overigens een ziekte, een vergiftiging.

He Sen, Space and air, 2008.


Een goed voorbeeld van hyperrealistische schilderijen.
Dit is zo levensecht geschilderd (misschien de rook uitgezonderd)
dat je haast zou denken dat het om een foto gaat.

Jan van Goyen, Winter landscape with ice skaters by a tavern, 1641.

Jonas Gerard, Return of romance, 2008.


Dit drieluik wordt natuurlijk erg klein op mijn weblog.
Ik vond zijn kleuren en de techniek heel bijzonder.
De terugkeer van de romantiek.

Paul Cxc3xa9zanne, Bords de la Marne, 1888.

Pierre-Auguste Renoir, Nude.


Dit is het naakt dat deze week teruggevonden is nadat het in 1975 werd gestolen.

Ralo Mayer, Public fountain lsd hall, 2003.