Flipje zwaait je goedmoedig toe vanuit het winkelraam in de Molenstraat in Breda. Het thema jam wordt met dit beeld van Flipje en een aantal van zijn boekjes, jampotjes en andere attributen ingezet.
‘Hoe Flipje geboren werd’, ‘Het sneeuwklokje’ en ‘Flipje gaat naar school’.
Als kind had ik zelf ook een paar boekjes van Flipje. Misschien heb ik ze nog. Maar de omslag van ‘De gebroken vaas’ kan ik me nog goed herinneren. Flipjes Ballonvaart
Toevallig liep ik vanmorgen door een winkelstraat in Amersfoort. Ik weet niet eens hoe de straat heet maar mij viel deze etalage op. Ik herkende niet alleen het uiterlijk van de winkel maar ook de kleding die er uitgestald staat.
Vergelijk de vorige foto eens met deze. Dit is een winkel van dezelfde keten, maar dan die in Breda. De kwaliteit van de foto’s verschilt nogal. Bovendien is in Breda het hek voor de pui al dicht. Het loho wijkt een beetje af. In Breda staat er een soort van copyright ‘R’
Kijk dan even naar wat er in de winkel staat. Dit is van de foto in Breda. Dit zijn precies dezelfde kledingstukken als in Amersfoort rechts van de deur staan. In Breda staan ze links van de deur. In beide gevallen het vuurrood in het midden.
Dit staat in Breda rechts in de etalage (voor de voorbijganger).
Nog wat verder uitzoomen. Het zijn twee paspoppen. De linkerjurk is precies dezelfde als in de etalage in Amersfoort. Alleen de tijgerprint is in Breda te zien. In Amersfoort staat daarvoor in de plaats een pop met zwarte rok en jasje.
Veel ruimte lijken de medewerkers van een winkel
van deze keten niet te hebben.
Is dat nou goed of slecht of gewoon gek?
De Pindakaaswinkel.
Vandaag liep ik door het centrum van Utrecht van het station
naar het Stadsarchief.
Loop ik plots langs de Pindakaaswinkel.
Er was iets van een proeverij aan de gang.
Een winkel met als enige product: pindakaas. Ik ben heel benieuwd hoe dat loopt maar het idee is super.
De afgelopen dagen waren er geen posts op deze blog.
De reden was dat ik op Summit EMEA was, een gebruikers
bijeenkomst van Microsoft Dynamics365 en CRM.
Natuurlijk kon de camera van mijn telefoon niet uit blijven.
Het avontuur begon op Schiphol.
In Dublin met de dubbeldekker naar het hotel.
Onderweg kwam je al langs het Convention Centre Dublin waar Summit EMEA werd gehouden.
Het hotel was ‘real English’.
Op maandag had ik nog een paar uur om door het centrum te wandelen. Veel dak- en thuislozen, lege panden, vervallen panden en vreemde panden zoals deze winkel die ornamenten voor plafonds en dergelijke verkoopt en als reclame Elvis of de Beatles in kalk in de etalage heeft.
Lang geleden was ik al eens in Dublin. De verlopen hostels waar ik toen met mijn vrienden sliep, zijn er nog steeds (hier rechts op de foto). Hoe de Ieren hun economie inschatten weet ik niet maar op mij maakte het een indruk alsof de crisis die er in Ierland al lang voor 2007/2008 was, nog steeds niet voorbij is.
Dit is het beeld dat Dublin graag wil uitstralen (vermoed ik). Modern, nieuw, groots. Maar zelfs aan deze ‘zuidas van Dublin’ met grote hotels, financiële instellingen, accountants en adviseurs, waren de meeste restaurants of gesloten of heel eenvoudige hamburgertenten of kebabzaken. Achter het glas was het minder dan de buitenkant wil vertellen.
Summit EMEA was druk bezocht, had goede sessies en was goed verzorgd.
Mijn toeristische attracties.
In de ochtend een Iers ontbijt (nou ja, gedeeltelijk dan toch, voor mij geen spek of witte bonnen in tomatensaus).
Het weer was niet geweldig: soms scheen de zon, soms was er regen (op deze foto allebei tegelijk) en meestal was het koud met veel wind. Maar ik was er niet om bruin te worden dus dat maakte me niet zo veel uit.
Dan is het tijd om afscheid te nemen van Dublin.
Zo donker als deze boeken op de luchthaven van Dublin de situatie voorstellen is het vandaag niet in Dublin. Maar van stralend en opgewekt zijn ze nog ver af.
Dus tijd om naar huis te gaan.
De winkelpui van Drogisterij Adank in de Boschstraat in Breda met altijd een actuele spreuk over de Drop van Joep.
Om de spreuk leesbaar te maken op mijn weblog heb ik deze fotocollage gemaakt. Daarbij heb ik de tekst niet gewijzigd alleen anders naast en onder elkaar gezet. Er is een klein stukje tekst dat hierboven ontbreekt en dat is: (This is fake news).
Twittert Trump aan Kim-Jong-Un,
“Hi little Rocketman,
de Drop van Joep,
dát moet je doen!”
(This is fake news)
Dit is een voorstelling achter een van de ramen van De kookwinkel in de St. Janstraat in Breda.
In het Nederlands Drukkerij Museum in Etten-Leur
is de tentoonstelling Blikvangers te zien waarop het werk
van Fiep Westendorp wordt getoond.
Het accent ligt op het werk van Fiep Westendorp en het boek.
Het is een prachtige tentoonstelling in een bijzonder museum
dat ook zonder de speciale tentoonstelling al de moeite waard is.
Vakmensen uit de drukkerswereld tonen er hun liefde
voor het vak door op de gerestaureerde machines
te laten zien wat er bij het drukken van tekst allemaal
kwam kijken.
Fiep Westendorp laat dat ook zien vanuit het perspectief van een illustrator.
En wat voor een: denk Jip en Janneke!
In de etalage van de Vrije Boekhandel in Breda hangt de poster en staat het boek Blikvangers over de tentoonstelling in het Nederlands Drukkerij Museum en het werk van Fiep Westendorp.
Min Kym, Een wonderkind zonder instrument en Gone, the album. Ik kan me niet herinneren haar ooit te hebben gehoord of iets van haar gelezen te hebben maar deze boekenkaft vind ik prachtig. Te zien in de etalage van de Vrije Boekhandel in Breda.
Breda, hoek St. Janstraat/Molenstraat, de Kookwinkel.
Gisterochtend liep ik door de Boschstraat.
Toen ik langs drogist De Blauwe Winkel liep
zag ik een prachtige spreuk over de Brexit in
de etalage. Dus gauw even een foto gemaakt.
Helaas spiegelde de ruit nogal. Dus heb ik de handgeschreven slogan hier nog maar even herhaald:
Een Brexit kan ons niet raken!
Immers, de Engelse drop blijft heerlijk smaken!
Drop van Joep
Van deze winkel wilde ik al een hele tijd een foto
op mijn blog hebben.
Afgelopen zaterdag kwam het er dan eindelijk van.
Toch gauw eens zo’n T-shirt gaan kopen.
De foto heeft erg veel schittering dus de volgende foto zoomed in op een van de producten in de etalage.
Zo’n T-shirt wil ik wel.
Zomaar, gezien Tweede Paasdag in een winkelruit.
My chop is close for some days if you want do you hair call my phone. Thank you.
Volgens mij gaat de antiekhandelaar Jansen die gevestigd is aan de
Catharinastraat 34 stoppen met zijn zaak (of is inmiddels al gestopt).
Deze zaak en het aangrenzende klokkenmuseum (Schreurs antieke uurwerken)
zijn bijzondere panden.
Op onderstaande foto is alles goed dicht:
Steeds als ik door de Willemstraat loop moet ik naar de
bijzondere gevel kijken die daar al een tijdje is.
De gevel is versierd met grafiek.
De versiering lijkt op oude gotische letters
maar als je goed kijkt zie je al snel dat het geen letters zijn.
De ‘letters’ zijn heel passend op de wand aangebracht.
Ze volgen de ornamenten en structuren die al in de oude gevel
aanwezig zijn en versterken zo het geheel.
Ook het kleurgebruik past uitstekend.
Ik vind het heel smaakvol gedaan.
Het lijkt wel of er in Middelburg een ‘raamcoach’ actief is.Veel ramen in de huizen in het centrum van Middelburgzijn op een vergelijkbare manier gedecoreerd.Soms zijn de ramen weer eens heel afwijkend.Gisteren was ik in Middelburg voor het evenement Vol-korenen had de kans daar wat foto’s te maken.
Prachtig met de verschillende schelpen.
Een ‘schelppot’.
Detail van de schelpen.
Weer twee ornamenten.
Als een krans.
Ook in evenwicht: twee fietsen, twee kandelaars. Maar ook weer niet. De voorwerpen voor het raam passen niet zo bij elkaar.
Paarden.
Soms ook symmetrie op de eerste verdieping.
Het oogt een beetje slordig.
Toe aan vernieuwing.
Een heel bijzondere versie van Het Voorraam is dit: een oude etalage.Deze etalage was van een buurtwinkeltje in Breda.Een kruidenier.Nog lang heeft het de strijd tegen de supermarkt volgehouden.Zolang, dat de eigenaar besloten heeft nu niet meerhet huis te gaan verbouwen,maar de zaak leterlijk de zaak te laten.
Het voorraam wordt nu gevuld met dozen en reclame-uitingen uit een ver verleden en de luxaflex tegen de zon.
Beekstraat 48, Breda.
Vandaag begin ik een nieuwe rubriek.Het voorraam.Nederlandse huizen kenmerken zich door een groot raam in de voorgevel.
Zeker als je kindertekeningen zoals hierboven mag geloven.Naast de deur een raam.Voor veel mensen is hun voorraam een soort etalage naar de buitenwereld.Soms hebben mensen geen voorraam omdat het niet past in hetappartementgebouw of flat.Maar ook dan is er vaak een soort etalage, een beeld naar de wereld.Is het niet het balkon dan de tuin of soms een web log.
Dit raam in de Acaciastraat in Breda (02/09/2007) heeft een aantalzeer kenmerkende eigenschappen van ‘Het Voorraam’.Die eigenschappen wil ik onderzoeken in deze nieuwe rubriek.
Wat te denken van het gordijn.Je hebt ‘glasgordijnen’ en ‘overgordijnen’.Hier een voorbeeld van een glasgordijn.Dat wil zeggen een zogenaamde ‘strook’.
Bij dit raam nemen poppen een belangrijke plaats in.In dit geval sprookjesfiguren, in de hobbit, ban van de ring,Harry Potter, enz.Van deze voorbeelden kunnen er nog vele volgen.Dit raam is ook een voorbeeld van een heel druk raam.Er zit een stuk glas in de muur maar veel licht zal er niet doorkomen.De vensterbank staat immers vol met de poppen,bloemen ed met daarboven het glasgordijn enaan weerszijde het overgordijn.Bij deze mensen binnenkijken kan alleen met je neus tegen het glas.
Argusvlinder 