Categorie archief: Vakantie

Alleen voor mensen met dezelfde tick als wij

Posted on by

Om de redenering die aan de basisi ligt van de volgende foto’s/afbeeldingen
normaal te vinden en direct te begrijpen,
moet je wel over dezelfde tick beschikken als wij.
Maar reguliere bezoekers van deze blog begrijpen het misschien
of kunnen er begrip voor opbrengen,
Het is niet gevaarlijk moet je maar denken.

Onze fruitschaal, zomaar, afgelopen week.

De vlag van India.

Arthur Evans

Posted on by

De opgraver van Knossos is niet geheel onomstreden.
Daarom is niet alleen Knossos interessant als vindplaats
maar is ook de opgravingsgeschiedenis nog interessanter dan normaal.
In de universiteit van Heidelberg (Ruprecht-Karls-Universitxc3xa4t Heidelberg)
heeft men zijn studie die hij schreef naar aanleiding van de opgravingen
ingescand en beschikbaar gesteld via het internet.
De werken dateren uit de jaren 1920 – 1936.
Twee delen daarvan heb ik doorgebladerd en het geeft een
goed beeld van archeologie in het begin van de vorige eeuw.
Een eeuw met weinig moderne media en dus werden
tekenaars ingezet om te tonen wat de opgravingen hebben opgeleverd.
Werden andere opgravingen geraadpleegd via boeken en tekeningen.
De tekenaars waren ook de mensen die reconstructies ter plaatse uitvoerden.
Het is nog de tijd voor het internet, film en televisie.
Daarom zijn de schriftelijke studies zoals deze zo belangrijk
om te begrijpen waarom Evans tot de conclusies kwam
waarmee je nu nog in Knossos wordt geconfronteerd.
Van de boekdelen die ik doorgenomen heb hier
een paar plaatjes:

A. Evans, The Palace Of Minos, Volume IV, Part II.

Ook deel I van volume IV heb ik doorgenomen.
Het leuke is dat sommige van de afbeeldingen
een ondersteuning zijn voor een aantal foto’s
die in andere logs van mij te zien zijn.

Overigens geeft deze literatuur wel aan
op hoeveel verschillende gebieden Evans kennis had,
vondsten deed en interpretaties opstelden.

Een van de problemen met de bevindingen van Evans is
dat zijn conclusies vaak op erg weinig bewijs zijn gebaseerd.
Misschien is het volgende niet het beste voorbeeld
maar het geeft wel aan hoe voorzichtig je moet zijn
met de interpretatie van wat Evans heeft geconcludeerd.

Een belangrijk fresco is het zogenaamde ‘Campstool fresco’.
Misschien wat oneerbiedig in mijn vertaling Het kampeerstoel fresco.

Knossos: het kampeerstoel fresco/campstool fresco.

Wat haar, een oog, een beker en een stoeltje.
Dat is het wel.
Althans dat is mijn indruk als ik de fresco in detail bekijk.
Maar als je de restauratie van Evans en zijn mensen ziet
krijg je een heel ander idee.

Knossos: de kampeerstoel fresco/campstool fresco.

Nog wat kampeerstoelfragmenten en tekeningen.

De theorie van Evans is dat dit fresco bestond uit twee lagen.
De eerste twee foto’s vormen de onderste laag.
Van de bovenste laag zijn een paar fragmenten bekend
maar hiermee is geen reconstructie gemaakt zover ik weet.
Ik heb geen probleem met een reconstructie
maar wel als in de reconstructie stukken van het originele materiaal
wordt verwerkt zonder dat de reconstructie omkeerbaar is.

Horns of consecration.

Deze foto toont de ambitieuze reconstructies van Evans
in de sfeer van gebouwen.
Ook zijn de sacrale stierhorens te zien die in een geabstraheerde vorm
vaker te zien zijn in de Minoische beschaving.

Nog een tekening van een fresco: La Parisienne.

De troonzaal, vandaag mag je deze ruimte niet meer betreden.

Schets voor de reconstructie.

Reconstructie van de muren in de troonzaal.

Getekende reconstructie van de troonzaal van Knossos.

Rijen met pithoi in Knossos.

Tekening van een afdruk van de Ring van Minos (Ring of Minos).

In een andere log is een foto van deze ring te zien.
Daar staat ook bij wat hier te zien is volgens Evans.
Deze tekening verduidelijkt de foto.

Gillieron, Tekening van de muurschildering ‘De Stier’.

Vader en zoon Gillieron maken met Evans en andere
deel uit van het opgravingsteam.
Ze zijn de tekenaars die met Evans meegaan en zijn verantwoordelijk
voor veel illustraties maar ook voor de reconstructies die bijvoorbeeld
van fresco’s gemaakt werden.

Kreta 2009: Knossos en Arthur Evans

Posted on by

De laatste log over Kreta, meer precies Heraklion en het
Archeologisch Museum, heeft vorige week veel tijd gekost.
Daarom hak ik de log over Knossos in meerdere stukken.

Toen we met onze auto aankwamen bij Knossos
werden we van verschillende kanten gelokt naar parkeerplaatsen
waar je voor dient te betalen.
Nu waren wij in september op Kreta dus het was (schijnbaar) niet druk.
Wij kunnen dat niet beoordelen maar aan de hand van de bijna lege,
officiele en gratis parkeerplaats van de opgraving denk ik
dat we dat wel als een feit kunnen vaststellen.

Bij het binnengaan van de ingang staan eigenlijk direct
een aantal informatieborden die de toerist vertellen
wat er te zien is en hoe de geschiedenis van de site
in elkaar zit.
Hieronder vind je de Engelse tekst van die borden en de
samenvatting/vertaling die ik er bij gemaakt heb.
Dat geeft een eerste indruk van Knossos.




De borden bevatten ook afbeeldingen maar die verwijder ik, samen met de Griekse tekst zodat er zo veel mogelijk ruimte is voor de Engelse tekst.


Het paleis van Knossos.

Het paleis van Knossos is het grootste paleis op Kreta.
Het is omringd door een uitgebreide stad.
Het paleis werd gebouwd op de lage Kephala-heuvel
op een plaats waar twee rivieren samen komen.
De keuze voor de locatie en de daarop volgende groei van de bewoning
zijn verbonden met de nabijheid van de zee
en de vruchtbare grond van de regio.

De plaats werd het eerst bewoond in de Neolitische tijd
(6700 xe2x80x93 3200 voor Christus).
Al in deze vroege tijd was er sprake van een grote nederzetting.
Het eerste paleis werd gebouw rond 1900 voor Christus
(de Oude-paleisperiode).

Van de beperkte overgebleven delen kan worden opgemaakt
dat de plattegrond in grote lijnen toen al werd gevormd.
Het paleis werd rond 1700 voor Christus verwoest
en op dezelfde plaats werd het Nieuwe paleis gebouwd
(de nieuwe-paleisperiode).

Met uitzondering van latere toevoegingen werden deze ruines
door Arthur Evans opgegraven en gerestaureerd.
Het paleis bestaat uit verschillende gebouwen die gegroepeerd zijn
rond de centrale plaats of het hof (Central Court).
Op alle belangrijke punten waren ingangen.
De meest formele ingangen vinden we in het zuidwesten en noorden.
De Westvleugel omvat altaren, officixc3xable ruimtes en uitgebreide opslagplaatsen.
De Oostvleugel bevat de xe2x80x98Koninklijke appartementenxe2x80x99 en de werkplaatsen.
In het noorden en zuiden waren nog meer opslagruimtes.

In het paleis komen we een grote verscheidenheid
van architectonische elementen tegen:
verdiepingen met platte daken op verschillende niveauxe2x80x99s,
gevels met puien en gevels met hallen, versieringen door stenen horens
of verschillende kleuren, enz.
Er werden veel verschillende materialen gebruikt:
platen van groene schist voor op de vloer, houten kolommen/pilaren,
gipslaten tegen de muren en vloeren.
Veelkleurig stucwerk en muurschilderingen droegen bij
tot de versiering van de ruimtes.

Het paleis lijkt het centrum van politieke, economische
en religieuze macht te zijn geweest.
De belangrijkste opgraver, Arthur Evans, heeft de verschillende functies
van de ruimtes geprobeerd te duiden en gaf ze namen
die met de functie in overeenstemming waren.
Dit is gebaseerd op vondsten, mythologische tradities
en vergelijkingen met andere oude culturen en zijn eigen tijd.
De namen die Evans gaf worden nog steeds gebruikt:
Koninginnezaal, Bovenste verdieping, Troonzaal.
Al heeft later onderzoek andere functies
voor sommige van de ruimtes voorgesteld.

Het paleis van Knossos bleef in gebruik tot na 1450 voor Christus
toen de overige paleizen op Knossos werden verwoest.
De meeste experts geloven dat nieuwe bewoners
van het Griekse vasteland zich installeerden in het paleis.
Dit wordt ondersteund door de vondst van een archief
in het schrift dat als xe2x80x98Linear Bxe2x80x99 wordt aangeduid.
Wanneer precies het paleis zijn functie verloor is onbekend.
In ieder geval verloor het veel van zijn vroegere glorie
na 1380 voor Christus.




Wie ontdekte Knossosen wanneer? Minos Kalokairinos deed dat in 1878.


De opgravingen van het Paleis van Knossos
en haar beschermers.

De ontdekking van de Westvleugel van het Palais van Knossos
door Minos Kalokairinos in 1878 zorgde
voor heftige interesse tot 1898 toen een wet werd opgesteld
door de staat Kreta.
Deze wet zorgde voor de juiste condities
voor een systematisch onderzoek en opgraving door Arthur Evans.

De belangrijkste collegaxe2x80x99s van Evans waren:
– de archeoloog D. Mackenzie, bekend van zijn opgravingen in Melos.
Mackenzie zou het opgravingjournaal bijhouden.
– de architect Th. Fyfe van de British School of Archaeology.

Andere medewerkers waren onder meer de architecten
C. Doll, F.G. Newton and Piet de Jong,
de kunstenaars/tekenaars Gillieron (vader en zoon)
en de archeologen D.G. Hogarth, A. Wace, E.J. Forsdyke en J. Pendlebury.

Evans en zijn staf werden eerst ondergebracht
in het huis van de Turkse Bey,
dicht bij het paleis terwijl de Villa Ariadne werd gebouwd.
De Villa Ariadne werd in 1906 gebouwd naar de plannen van Doll.

Na de Tweede Wereldoorlog werden de opgravingen vervolgd
door de British School of Archaeology terwijl
aanvullend onderzoek en hoofdzakelijk grootschalige restauraties
werden uitgevoerd door de directeuren
van het Heraklion Museum: N. Platon en S. Alexiou.




Zo zien de informatieborden eruit in Knossos.





De Geschiedenis van de ontdekking en de opgravingen en restauraties.


De geschiedenis van de opgraving en restauratie
van het paleis van Knossos.

De opgravingen begonnen in 1878.
Een antiquair van Heraklion, Minos Kalokairinos,
legde toen een deel van de Westvleugel bloot.
De systematische opgravingen begonnen in maart 1900
onder leiding van Arthur Evans,
toen directeur van het Ashmolean Museum in Oxford.

Twee jaar later waren de opgravingen van het paleis bijna afgerond.
Aanvullend onderzoek werd in de jaren daarna uitgevoerd.
Dat duurde tot 1930-1931.
Na de Tweede Wereldoorlog vervolgde
de British School of Archaeology hun onderzoek
met belangrijke resultaten met betrekking tot
het paleis en de omliggende Minoxc3xafsche stad.

Al in de eerste jaren van de opgravingen werd het duidelijk
dat conservering van het paleis noodzakelijk was.
Het kwetsbare materiaal waarmee het paleis gebouwd was
bleek kwetsbaar voor de weersomstandigheden.
In de eerste fase van de restauratiepogingen in 1905
waren het Evans en zijn collegaxe2x80x99s die zich inzette
voor de bescherming van de monumenten.
Maar na 1925 probeerde Evans met gebruikmaking van beton
te komen tot een radicale reconstructie.
Beton werd op grote schaal gebruikt.
Vloeren en hele architectonische eenheden werden gereconstrueerd.
Houten balken en houten Minoxc3xafsche kolommen werden gemaakt
om
het beton te stutten en voorzien van verf.
De muurschilderingen werden gerestaureerd
en op verschillende plaatsen werden kopiexc3xabn gerealiseerd.

Evans ingrepen leidde tot verschillende reacties.
Soms was het archeologisch bewijs onvoldoende
om de reconstructies te rechtvaardigen.
In andere gevallen zijn de archeologische vondsten
niet te onderscheiden van de moderne aanvullingen.
De door Evans aangebrachte aanvullingen
zijn nauwelijks terug te draaien.

Toch geloven velen dat de ingrepen nodig waren
om de monumenten te beschermen.
Daar komt bij dat de ingrepen de aandacht trekken
van de toeristen en hen helpen de architectuur
van het paleis te waarderen.
Anderen vinden dat de reconstructies
grotendeels de ideexc3xabn van Evans en de opvattingen van zijn tijd
over esthetiek en ideologische tendensen opdringen
aan de bezoekers.

Vandaag vormen de aanpassingen van Evans op het paleis
een integraal onderdeel van het monument en zijn geschiedenis.
Na de Tweede Wereldoorlog werd het paleis
verder geconserveerd onder leiding van de directeuren
van het Heraklion Museum N. Platon en S. Alexiou.
Deze werkzaamheden beperkten zich tot het conserveren
van de oude muren en vloeren.
Op sommige plaatsen werden afdaken aangebracht.

In de jaren negentig werden grote delen
van het beton geconserveerd onder regie van
het Directoraat van de Restauratie van Antieke Monumenten.



Kreta 2009: Heraklion

Posted on by

19 September

Eerst naar Heraklion voor het Archeologisch Museum.
Is nog steeds niet open en het ziet er niet naar uit
dat dit binnenkort wel gaat gebeuren.
De tijdelijke tentoonstelling is indrukwekkend.
Aansluitend naar Knossos.




Toegangsbewijs.



Het Archeologisch Museum van Heraklion is onderwerp van deze log.
Helaas kon ik in het museum en in de winkels in de buurt
niet een Nederlandstalige catalogus vinden van het museum.
Het boek bestaat wel want ik zag het een dag eerder in Festos.
Voor de zoveelste keer schond ik de les die ik leerde
op onze eerste ‘grote vakantie’. Dat was een reis door wat we nu
Rusland en de Oekraine noemen.
Onze gids zei toen: “Je moet het kopen als het er is”.
En dat is een waarheid van een koe.
Ik zag de gids in Festos maar dacht dat ik die in Heraklion
of op het vliegveld of in het dorp waar wij verbleven,
ook wel kon kopen.
Helaas dus.




Kaas voor het ontbijt.



Het museum is al even dicht.
Op de Engelstalige Wikipedia-site staat het als volgt:

The Heraklion Archaeological Museum is one the great museums of Greece and the best in the world regarding the Minoan art as it contains the most notable and complete collection of artifacts of the Minoan civilization of Crete.



This museum has been closed for renovations since late 2006. A temporary exhibition is now open within the museum where all the main artifacts (including the Phaistos Disk, Snake Goddess, Bull-Leaping and King of the Lillies Frescoes) are displayed. The temporary exhibition includes approximately 450 items in chronological order with the explanatory plaques and context plaques.



Korte vertaling en samenvatting:
Het Archeologisch Museum van Heraklion is een van de beste museums
in Griekenland en het beste in de wereld op het gebied van Minoische kunst.
Het omvat de meest opzienbarende en complete collectie vondsten
van de Minoische beschaving op Kreta.

Het museum is gesloten vanaf eind 2006.
Een tijdelijke tentoonstelling met de belangrijkste voorwerpen
(Festos-schijf, Slangen-godin, Stier-over-fresco en ‘Koning van de lelies’-fresco).
Ongeveer 450 voorwerpen zijn te zien in chronologische volgorde
met toelichting.

Van een aantal van de voorwerpen heb ik foto’s.
Die zijn hier te zien.




Eerst koffie drinken bij de Bembo-fontein.





Koning/prins van de lelies fresco.





Vertaling/samenvatting:

De Prins van de lelies.

De beroemde, priesterachtige, Koninklijke figuur
van de Prins van de lelies.
Het embleem van Minoxc3xafsch Kreta.
Het was onderdeel van een grotere wandschildering gevonden in Knossos
bij de zuidingang van het paleis aldaar.
Het wordt gedateerd tussen 1500-1500 voor Christus.
Het is een mannelijk figuur die levensgroot is afgebeeld.
Hij draagt een lendendoek en sjerp in verschillende kleuren
terwijl hij door een wei met lelies loopt.
Van de lelies zijn maar een paar fragmenten bewaard gebleven.
Het meeste indruk maakt de diadeem die versierd is met lelies en pauwenveren.
Arthur Evans, de man die Knossos opgroef, was er van overtuigd
dat dit de vorst van Knossos zelf was.
De priester-koning, de personificatie van de religieuze en wereldse macht.




Prachtige schaal met in de schaal figuren van schapen en de herder.



Detail, herder op de rug met voor zich de schapen.





Vertaling/samenvatting:

Cirkelvormige schaal van klei,
aan de binnenkant versierd met figuurtjes van een kudde schapen en de herder.
Palaikastro (plaats op Kreta).
De late voor-paleis periode van het Oude Paleis (als u het nog begrijptxe2x80xa6)
2000 xe2x80x93 1800 voor Christus.




Nog een schaal, kijk eens goed naar de rand.





Vertaling/samenvatting:

Fruitschaal van klei voorzien van meerkleurige versiering
door spiralen, kwasten en arcering.
De rand is versierd met blaadjes van klei.




Een van de hoogtepunten.










Vertaling/samenvatting:

Handvat van een scepter in de vorm van een panter (rechts)
en een bijl (links).
Gemaakt van een gesteende dat schist genoemd wordt.
De panter en de bijl staan waarschijnlijk voor de religieuze en wereldlijke macht.
Malia, Oude-paleis periode, 1800 xe2x80x93 1700 voor Christus.




De afbeeldingen op de voorwerpen zijn soms fantastisch.








Vertaling/samenvatting:

Offervaas of rhyton.
Gemaakt van klei en versierd met zeemotieven
zoals schelpen, rotsen en zeewier.
Festos, Nieuw-paleis periode, 1500 xe2x80x93 1450 voor Christus.




Nog een beroemd stuk. Dit is een rhyton, zeg maar een kruik voor water of een andere vloeistof.



Detail.





Vertaling/samenvatting:

Offervaas in de vorm van een stierekop.
Ingelegd met schelpen, bergkristal en jaspis (edelsteensoort).
Zie neus en ogen.
Knossos, Nieuw-paleis periode, 1600 xe2x80x93 1500 voor Christus.




De Slangen-godin.





Vertaling/samenvatting:

Geglazuurd aardewerk beeld van de xe2x80x9cSlangengodinxe2x80x9d.
Deze godin of priesteres is afgebeeld met ontblote borsten
en een rijk gedecoreerde jurk.
De borsten verwijzen naar haar rol als vruchtbaarheidsgodin.
De slangen en het katachtige dier op haar hoofd wijzen
naar haar dominantie ten opzichte van de natuur.
Knossos, Nieuw-paleis periode, 1600 voor Christus.









Vertaling/samenvatting:

Offervaas van limestone in de vorm van een leeuwekop.
Ogen en neusgaten waren ingelegd met stenen die nu niet meer aanwezig zijn.
Knossos, Nieuw-paleis periode, 1600 xe2x80x93 1500 voor Christus.




De oogstvaas.



Detail.





Vertaling/samenvatting:

De Oogstvaas.
Spekstenen vaas met in relief scenexe2x80x99s van een processie
geleid door een man met een staf.
Een officixc3xable vertegenwoordiger of priester.
De afgebeelde mensen hebben oogstgereedschap bij zich
en zingen onder begeleiding van een sistrum
(een muziekinstrument uit de familie van de percussie instrumenten).
Ayia Triada (plaatsje in de buurt van Festos),
Nieuw-paleis periode 1500 xe2x80x93 1450 voor Christus.




Nog een kleine fresco.





Vertaling/samenvatting:

xe2x80x9cLa Parisiennexe2x80x9d.
De Parijse Vrouw.
Fresco van een vrouw, waarschijnlijk een priesteres
die deelneemt aan een rituele scene.
Deel van de xe2x80x9cCampstool Frescoxe2x80x9d.
Knossos, Laatste paleisperiode, 1400 – 1350 voor Christus.









Vertaling/samenvatting:

xe2x80x9cThe Dancing Ladyxe2x80x9d.
De Dansende Vrouw.
Fresco die een danseres of godin voorstelt met golvend haar.
Knossos, Laatste paleisperiode, 1400 – 1350 voor Christus.




Opmerkelijke lichaamshouding. Komt steeds weer terug.





De manier waarop die schouderpartij in elkaar gezet is
verbaasd mij steeds weer.
Ik vraag me af of dat wel correct is.

Vertaling/samenvatting:

xe2x80x98The Cup bearerxe2x80x9d
Bekerdrager. Deel van een processiefresco
met een jonge man met rijk versierde lendedoek
terwijl hij een zilveren offervaas (rhyton) draagt.
Knossos, Nieuw-paleisperiode, 1500 xe2x80x93 1450 voor Christus.




Festos-schijf.



Detail van de hieroglieven.








Vertaling/samenvatting:

Phaistos Disc.
Festosschijf.
Deze schijf gemaakt van klei heeft aan beide zijdes hixc3xabrogliefen,
symbolen die in spiraalvorm zijn georganiseerd.
De spiraal loopt van buiten naar binnen.
Tussen de symbolen kunnen menselijke vormen, ledematen,
een boot, vogels, dieren, verschillende gereedschappen
en vazen herkend worden.
Dit schrift is tot op vandaag nog niet ontcijferd.
Festos, Nieuwxe2x80x93paleisperiode, 1600 xe2x80x93 1450 voor Christus.




Nooit eerder gezien of van gehoord. Zeer verrassend.



Twee gevels in detail.


Vertaling/samenvatting:

Geglazuurde plaquettes van het zogenaamde Stadsmozaxc3xafek.
Ze beelden huizen uit met twee of drie verdiepingen
van een Minoxc3xafsche stad met deuren, ramen
en het einde van trappen op de daken.
Misschien werden ze gebruikt om ingelegd te worden
als decoratie van bijvoorbeeld houten kisten.
Knossos, Nieuw-paleisperiode, 1600 xe2x80x93 1500 voor Christus.




Prachtige motieven naar de natuur.



De hele vaas.


Kleine Pithos (een pithos is meestal een grote vaas die gebruikt wordt
voor de opslag van goederen), hier versierd met vismotieven.
Vroeg voorbeeld van figuratieve versieringen met motieven uit de natuur.




Nee geen haasje over maar stier-over. Fresco.



Detail van de acrobate die over de stier springt (in lengterichting).



Detail. Hier is goed te zien welke delen origineel zijn en welke later in het museum aangebracht zijn.



Nu een detailvoorbeeld van de randen.


Bull-leaping Fresco.
Stier-over fresco.
Het fresco toont het moment waarop een mannelijke figuur
de gevaarlijke salto maakt over de rug van de stier.
De stier werd in Knossos vereerd en dergelijke rituelen komen
op meerdere plaatsen in de wereld voor (ook vandaag nog).
Het algemeen aangenomen idee is dat de acrobaat
de stier bij de horens neemt waarna gebruik wordt gemaakt
van de beweging van de kop van de stier
om acrobatische toeren uit te halen.
In werkelijkheid zal het niet zo zijn geweest dat de acrobaat
de stier op de rug nogmaals vastpakt.
Dat lijkt op het fresco te gebeuren maar waarschijnl
ijk is dat
de artistieke vrijheid van de schilder geweest.
Knossos, Laatste paleisperiode.




Gouden ring.





Vertaling/samenvatting:

De zogenaamde xe2x80x98Ring van Minosxe2x80x99.
Gouden zegelring met een relixc3xabf versierd.
De voorstelling omvat een verschijning en twee scxc3xa8nes
met het aanbidden van een boom.
De godheid is afgebeeld zwevend in de lucht,
gezeten in een heiligdom (kapel) en staand in een boot.
Deze ring werd door A. Evans aangeduid als Koninklijk.
Hij noemde het de ring van Minos.
Waarschijnlijk in Knossos gevonden.
Late Nieuw-paleisperiode xe2x80x93 Laatste paleisperiode, 1500 xe2x80x93 1400 voor Christus.




Zijkant van een sarcofaag.






Detail van de centrale afbeelding.



De brede kant van de sarcofaag.



Detail van de restauratie.



Andere brede kant.



Detail van het offerdier.


Vertaling/samenvatting:

De Ayia Triade sarcofaag.
Deze sarcofaag werd gevonden in een rechthoekige grafkamer
van de begraafplaats van Ayia Triada, in de Mesara hoogvlakte.
Hij is gedateerd als 1300 voor Christus.
Hij is gemaakt van Poros (marmer soort?) overdekt met een dunne kalklaag.
In de kalk zijn de afbeeldingen aangebracht.
De scxc3xa8nes houden verband met de vereringen/rituelen
die gepaard gaan met de dood en het leven na de dood.
De belangrijkste scxc3xa8nes staan afgebeeld op de lange zijdes.
Ze omvatten afbeeldingen van een stieroffer
met de muzikale begeleiding door een dubbele fluit,
het brengen van offers bij een altaar omringd door heilige bomen
en het brengen van offers tussen een dubbel bijl
en onder begeleiding van een lier.
De belangrijkste scene is die waarin levende stieren
en een boot worden aangeboden aan een mannelijk figuur.
Mogelijk de dode man zelf die voor een gevel
van een een paleisgebouw staat.
Op een eind van de sarcofaag is een godin te zien
die samen met haar hulp een strijdwagen rijdt
getrokken door een griffioen.
Een fantasiedier met het lichaam van een leeuw
en de vleugels en kop van een gier.
Terwijl aan de andere kant een strijdwagen getrokken wordt
door een beest dat bestaat voor de ene helft uit een paard
en voor de andere helft uit een wilde geit.
De hele compositie verwijst naar de begrafenis
en de rituelen die het vertrek van een belangrijke, dode man begeleiden
en de religieuze overtuigingen die verbonden zijn
met de tocht van de ziel naar de volgende wereld.










Beetje onscherpe pasfoto van de stier.


Kleifiguur dat een stier voorstelt.
Festos, Na-paleisperiode, 1200 xe2x80x93 1000 voor Christus.




Vol kleur en schitterend van vorm.






De hele urn.


Meerkleurige urn (pithos) bedoeld om de beenderen
en de as van een gecremeerde te bewaren.
Knossos, vroeg archaxc3xafsche periode, vroege 7de eeuw voor Christus.














Een kleimodel van een huisaltaar met een offerscene,
mogelijk voor overleden voorouders.
Kamilari, Festos, Nieuwe-paleisperiode, 1600 voor Christus.




Mooie oren.








Vaas gebruikt bij rituelen met acht-vormige handvatten
en een gekleurde spiraalvormige versiering en afbeeldingen van helmen.
Knossos, Laatste paleisperiode, 1450 xe2x80x93 1400 voor Christus.




Vogels.



En wederom de hele vaas.


Kruik van klei met afbeeldingen van vogels en vissen.
Katsambas, Laatste paleisperiode, 1450 xe2x80x93 1400 voor Christus.









Vertaling/samenvatting:

Helm met slagtanden van beren.
Knossos, Laatste paleisperiode, 1450 xe2x80x93 1350 voor Christus.




Vazen beu, wat te denken van deze zwaarden en dolk?.





Vertaling/samenvatting:

Bronzen zwaarden met bladgoud en goudbeslag op het handvat.
De pommel (contragewicht aan het uiteinde van het handvat
van een zwaard) is van kristal of met bladgoud afgewerkt.
Knossos en Kalyvia, Festos.
Laatste paleisperiode, 1450 xe2x80x93 1350 voor Christus.







Detail.


Kleifiguren. Minoxc3xafsche goden.
De armen worden opgeheven.
Op de diadeem zijn zijn vogels en de zonneschijf te zien.
Daarnaast kan men de zogenaamde xe2x80x98Horns of consecrationxe2x80x99 zien.
Dit is een Minoisch symbool dat waarschijnlijk
van stierenhoorns is afgeleid.
Dit symbool komt voor op zegels, werd aangebracht op daken van gebouwen
om het sacrale karakter van het gebouw aan te duiden
(aldus A. Evans de ontdekker van Knossos).
Karphi, Na-paleisperiode, 1200 xe2x80x93 1100 voor Christus.







Detail.





Uil.





Vertaling/samenvatting:

Kleimodel van een uil.
Aphrati, vroeg archaxc3xafsche periode, laat 7de eeuw voor Christus.




Heel verrassend voorwerp: ronde tempel met godheid.





Vertaling/samenvatting:

Kleimodel van een cirkelvormig gebouw met binnen een vrouwelijke god.
Twee mannelijke figuren kijken vanaf het dak toe samen met een hond.
Archanes, protogeometrische B periode, 850 xe2x80x93 800 voor Christus.







Papavergod.





Kleifiguur van de zogenaamde Papavergod.
Op de diadeem zijn versierende spelden te zien in de vorm van papaverknoppen.
Gazi, Na-paleisperiode, 1200 voor Christus.









Kleifiguur dat Eros voorstelt.
Gortyn, Hellenistische periode, 2de eeuw voor Christus.



Kreta: Festos / Phaistos / Phaestos

Posted on by

Deze week is het Griekenland-week, zo lijkt het wel.
Ook vandaag begin ik met een log over Kreta.
Festos was op 18 september van dit jaar
een van onze reisdoelen.
Festos is na Knossos het bekendste paleis uit de oudheid.
Vanaf ongeveer 4000 voor Christus is deze plaats bewoond.
Rond 2000 voor Christus wordt het eerste paleis gebouwd.
Verschillende malen wordt het paleis beschadigd/verwoest.
Onder andere door aardbevingen.
Rond 1400 voor Christus wordt het paleis dat er dan staat verwoest
en niet meer herbouwd.
Wat je er vandaag de dag kunt zien is dus als het ware
een drie-dimensionale archeologische legpuzzel.
In een glooiend landschap zijn restanten van meerdere versies
van gebouwen van een paleis(gemeenschap) te zien.
Door deze omstandigheden zie je soms restanten van gebouwen
op een lager punt liggen die van recentere datum zijn dan gebouwen
die op een hoger punt liggen.
De gebouwen hebben niet perse iets met elkaar te maken,
daar bedoel ik mee dat de een niet noodzakelijkerwijs
de kelder of benedenverdieping is van andere vertrekken
die je er kunt zien.
Dat maakt het voor een leek zoals ik erg ingewikkeld.
Deze “stad” was in de Minoxc3xafsche tijd het regionaal centrum
van heel zuid Kreta.
De Koning van Festos, Radamanthos, zou volgens de mythologie
de broer van Koning Minos zijn geweest.
Deze stad zou de naam te danken hebben
aan Phaistos, de zoon van Hercules.




De folder.



Dit brengt mij op een thema waaraan je niet kunt ontkomen
als je op Kreta archeologische vindplaatsen gaat bezoeken:
hoe legitiem is het om reconstructies te maken op de plaats
van de opgravingen?
In Knossos is dit gedaan.
De bedoeling van de archeoloog was waarschijnlijk om aan leken
duidelijk te maken hoe een en ander er in het verleden
heeft uitgezien.
Gezien de legpuzzel een loflijk streven.
In Festor is dat in ieder geval niet gebeurd.
En dan zie je het volgende:




Uitzicht op de restanten van Festos en de omgeving.





Het paleis van Festos.





Vertaling en samenvatting:

De heuvel van Festos was al bewoond gedurende
de Laatste Steentijd (4500 xe2x80x93 3200 voor Christus).
Op Kreta wordt de indeling van de tijd vervolgens gerelateerd
aan de bouw van paleizen zoals in Knossos en Festos.
Zo is er een Prepalatial periode (periode voor de paleistijd,
3200 xe2x80x93 1900 voor Christus) waarin er opnieuw
in deze heuvels een nederzetting is.
Dan wordt tussen 1900 xe2x80x93 1700 voor Christus
het eerste paleis gebouwd.
De plaats van het paleis werd gekozen om controle te kunnen houden
over de vruchtbare Messara vlakte.
Rond het paleis ontstond de stad Festos
welke bewoond zou blijven tot aan de Hellenistische periode
(323 xe2x80x93 67 voor Christus).




Vertaling en samenvatting:

De Minoische paleizen waren het centrum van politieke,
economische en religieuze activiteiten.
Niet alleen de woonplaats van de elite.
Centraal in de architectuur stond een groot, open binnenplaats (Central court).
Daaromheen werden de verschillende vleugels gesitueerd.
Er waren gebouwen met meerdere verdiepingen.
Met faxc3xa7ades met regelmatige lagen metselwerk,
grote toegangspoorten, luxe kamers, grote ruimtes met een plat dak
en kolommen ter ondersteuning, doorgangen met dubbele klapdeuren,
lichtkoepels en balkons.




Vertaling en samenvatting:

Het eerste paleis is rond 1900 voor Christus gebouwd
en besloeg ongeveer 8000 vierkante meter,
verspreid over drie, in hoogte verschillende, terrassen.
Het werd voor ongeveer 250 jaar bewoond.
Tijdens die periode werd het drie maal vernietigd en herbouwd.
De laatste keer werd het rond 1700 voor Christus vernietigd
door een aardbeving.
Hierna werden de ruines afgedekt met een laag mergel
gemend met klei en grind.
Hierop werd het Nieuwe Paleis gebouwd.
Dit was kleiner maar monumentaler.
Dit werd in 1450 vernietigd zoals de meeste Minoxc3xafsche centra op Kreta.
Het paleis werd hierna niet meer herbouwd maar de stad bleef bewoond.
Het kent nog twee periodes van bloei: 800 xe2x80x93 700 voor Christus
en 323 xe2x80x93 67 voor Christus.
Rond 150 voor Christus wordt ook de stad vernietigd.
Nu door de inwoners van Gortys; de nieuwe macht op zuidelijk Kreta.




Zicht op Festor met op de voorgrond de bovenste binnenplaats of bovenste plein.





De teksten zijn afkomstig van de borden die op de archeologische vindplaats te zien zijn. Soms met een grote tegenstelling tussen licht en donker. De zon scheen fel, het was warm op 18 september 2009 op Kreta.


Vertaling en samenvatting:

Het bovenste plein is de eerste van drie binnenplaatsen
of pleinen in de westelijke vleugel van het paleis.
Het plein wordt doorsneden door de verhoogde processieweg.
Deze werd net als in andere paleizen gebruikt in processies en in rituelen.
Deze plaats en het Westelijke plein zijn met elkaar verbonden
door een majestueuze trap.









Verhoogde processieweg / Processional causeway.










Toegangskaartje.












Vertaling en samenvatting:

De Propylaea.
De meest indrukwekkende en de hoofdingang van het Nieuwe Paleis.
Het portiek bestaat uit een centrale kolom waarvan alleen
het onderste deel bewaard is gebleven.
Daarachter bevond zich een stevige muur met twee openingen
en een kolomrij met drie kolommen.
De vloeren van het complex werden bekleed met gipsplaten
die het een weelderige uitstraling gaven.
De kolommen leidden naar een lichtkoepel.




Magazijnen.
















Linear A, de officiele taal van de Minoische beschaving. Werd vooral op zegels gebruikt zoals dit voorbeeld.





Een van de pronkstukken van de opgraving in Festos .





Zomaar een andere toerist.





Appartementen van de koningin.





De hal die toegang geeft aan de koninklijke vertrekken.





De Festos-schijf.


Vertaling en samenvatting:

De Festorschijf
De Festosschijf is een van de meest geheimzinnige vondsten
uit het prehistorisch Egexc3xafsch gebied.
Het is een voorwerp gemaakt van klei dat voorzien is
van hieroglieven-tekens, die volgens een spiraalvorm zijn opgesteld.
Ieder symbool is in de natte klei gestempeld.
Daarbij werd gebruik gemaakt van losse stempels.
Het is de oudste vorm van typografie.
Het voorwerp wordt gedateerd rond 1550 voor Christus.
Tot nog toe zijn wetenschappers er nog niet in geslaagd
de tekens te ontcijferen.
Algemeen wordt aangenomen dat het om een rituele tekst gaat.














Uitzicht vanaf Festos.







Vertaling en samenvatting:

Oostelijke plaats en werkplaatsen
De kleinere ruimtes aan deze binnenplaats worden aangezien
voor werkplaatsen van ambachtslieden
ten tijde van het Nieuwe Paleis (1700 xe2x80x93 1450 voor Christus).
Zo is er een plaats waar paarden werden beslagen en zijn er smederijen.




Waar is het volgende paard?.





Oven ?.





Oostelijke binnenplaats.







Vertaling en samenvatting:

De centrale binnenplaats (Central court).
Deze plaats werd aangelegd in de tijd van het Oude Paleis
(1900 xe2x80x93 1700 voor Christus).
Met kleine wijzigingen werd het ook ten tijde
van het Nieuwe Paleis gebruikt.









Ook de schapen zoeken de schaduw. In Festor is die heel weinig te vinden.





Waterafvoer.






















Vertaling en samenvatting:

De magazijnen en de grote pithoi.
Een Pithoi is en grote vaas bedoeld voor de opslag van bijvoorbeeld voedsel.
Typisch worden deze vazen onder de vloer aangetroffen.
Vlakbij is ook een graanmolen gevonden.









Westvleugel met kapellen en altaren.





Vermoedelijke plaats van een altaar.






















Vertaling en samenvatting:

De Kouloures.
Aan de zuidkant van de Westplaats werden vier grote xe2x80x98koulouresxe2x80x99 gevonden
die tot het Oude Paleis behoorden.
Het gebruik ervan is niet helemaal duidelijk.
Of ze werden gebruikt om rituele offers in weg te gooien
of als graanopslagplaatsen.









Kouloures.





.


Vertaling en samenvatting:

De Westplaats of theatergebied (West Court)
Acht brede treden vormen de plaats voor de toeschouwers
van het theater.Dit terrein is aangelegd ten tijde van het Oude Paleis
en ligt aan de centrale ingang van het paleis.
Ook hier is een verhoogde processieweg te zien.
Door ophoging van het terrein zijn later treden onzichtbaar geworden.




Theaterplein met links de treden.




Kreta: het Amari-dal

Posted on by




ANWB-boekje over Kreta. We hebben op Rhodos ook een van deze ANWB-gidsen gebruikt.





De autoroute voor 18 september: Het onbekende Kreta; het Amari-dal.



Op 18 september schreef ik in Kreta:

18 september
auto gehuurd.

Extra route 4: ‘Het onbekende Kreta’gedaan met aansluitend
een bezoek aan Festos (Phaistos).
’s Avonds gegeten in Rethymno.
Heen met de bus, terug met de taxi.




We rijden via Rethymno naar Spili, het begin van de route. Maar dit eerste beeld is een terugblik op Rethymno.





Het uitzicht in Kreta.















Gedachteniskapelletje.





En nog een gedachteniskapelletje.










Uitzicht van het kerktorentje van Amari.










Even verder ligt, een beetje van de weg af de zogenaamde Bizari Basilica.









Aan het einde van deze mooie rit
zijn we doorgereden naar Festos.
Op deze plaats liggen de resten van Griekse paleizen.
Deze ‘oude stenen’ hebben we in de hitte bezocht
en daarover is meer te lezen in de volgende blog over Kreta.

Kreta 2009: rustdag!

Posted on by

Na onze wandeltocht door de Samariakloof hadden we wel
een rustdag verdiend.
Ik schreef in september:

17 September: Rustdag
In de ochtend naar het Archeologisch Museum in Rethimno geweest.
Klein museum, een (1) ruime expositieruimte.
In Chania deed zich hetzelfde fenomeen voor:
bij een groot aantal voorwerpen stond als bijschrift:
NOT PUBLISHED, NO PHOTOGRAPH.
Dus, omdat over een voorwerp nog niet wetenschappelijk is gepubliceerd,
mag je er geen foto’s van nemen.
Vreemd.
Ik zou dan wat meer vaart maken om de publicatie
rond te krijgen.
Ik neem aan dat dit de regionale archeologische musea zijn
(Chania en Rethimno).
Met vondsten van opgravingen in en rondom de stad.
Dan moet je er zelf achteraan gaan (als lokaal museumdirecteur)
om de resultaten van het archeologisch onderzoek gepubliceerd te krijgen.

In de middag:
naar zee, aan het strand liggen.




Ik ging met de lokale bus naar het busstation van Rethymnon. Daar had ik al eerder, op meerdere plaatsen deze graffiti gezien.





Rethymnon heeft een mooie binnenstad dicht tegen de haven aan. Ik wandel er wat door en kom mooie oude deuren tegen.





En een bakker met prachtige broodjes en broden.










Er was ook een winkel waar ze prachtig boeken inbonden. Ze maakten er bijvoorbeeld ook mooie dozen, foedralen, om een bul of diploma in te bewaren. Met logo van de school of universiteit .





Ik heb er ook een lekker broodje gegeten.





Het kaartje voor het museum.





Men heeft er een hele reeks prachtige pre-historische doodskisten.





Met allerlei beschilderingen.










Soms zijn de schilderingen afgeleid van de natuur.





Van planten en of dieren.




















Soms heel erg geabstraheerd maar ook meer naturalistisch.





De toelichting aan de wand.


Korte vertaling / samenvatting van bovenstaande tekst:

Laat Minoxc3xafsche begraafplaatsen van Rethymnon

Verschillende begraafplaatsen en gexc3xafsoleerde graven
zijn gevonden in Rethymnon.
Er zijn zogenaamde Tholos-graven gevonden
en graven met kamers die uitgehakt zijn in de rotsen.
De laatste vorm komt het meest voor.
Tholos-graven zijn grafheuvels in de vorm van een bijenkorf.
De graven zijn gemaakt door stenen te stapelen.
De grafkamers zijn ondergrondse structuren
die in verschillende vormen voorkomen.
Soms vierkant, dan in de vorm van een elips.
Soms met een plat plafond, dan weer boogvormig plafond.
Beide types graven dienden als familiegraf
en ze bevatten meestal meerdere stoffelijke resten.
De doden werden op hun rug op de grond gelegd
of op hun zij in gehurkte positie.
Soms in sarcofagen die rijk versierd waren.
De richting van de graven lijkt niet belangrijk
al is er de neiging de lichamen
met het gezicht naar de uitgang te plaatsen.
Vondsten in de graven omvatten vazen, wapens, gereedschap en juwelen.




Foto’s van de verschillende grafvormen.















Soms is de versiering (deels) geometrisch.





Het museum had ook nog een paar beelden en gebruiksvoorwerpen.





Maar de verzameling doodskisten maakte op mij het meeste indruk.










Prachtig toch.










Ongeveer vanaf het busstation is dit het uitzicht op het Venetiaans fort.





Griekse Eurocent.





Na het museum snel terug naar het appartement om aan zee parasols te huren en de benen en met name de voeten rust te geven, veel rust.



Kreta 2009: Samariakloof II

Posted on by

Vandaag deel twee van mijn fotoverslag van mijn wandeling
door de Samariakloof op Kreta.
Geniet van de foto’s.




Na het dorp Samaria zijn de berghellingen hoog.





We komen aan bij de bodem van de kloof.










Niet alle waarschuwingen zijn even relevant. ‘Groot gevaar, snel lopen’ als je maar een kant uit kunt en je nog kilometers hebt te gaan!.





Maar wat een gezicht.










Het is inmiddels warm. Het is al na de middag, je bent al heel wat gedaald en de zon krijgt vrij spel.






























Smal en hoog.



































Soms bijna loodrecht.





Heel weinig water.





Prachtige wanden.















Prachtige erosie.





Achteraf nog de kaartjes ingescand.





Dit is het kaartje van de boot.




De plaats waarvan je vertrekt voor de wandeling heet Omalos.
Dit is een plateau op 1250 meter boven zeeniveau.
Agia Roumeli is het dorp aan de kust waar de boot komt
en waar de bus niet kan/mag komen.
Chora Sfakion is het dorp vanwaar de bus wel kan vertrekken.
De ferry brengt je daar naar toe.
De tocht is niet superzwaar maar je hebt wel een hele dag nodig.
De wandeling alleen kostte ons vijfeneenhalf uur.
Omdat wij aan de noordkant van Kreta een appartement hadden
en je van centraal Kreta naar de zuidkant van het eiland loopt,
heb je met het busvervoer en de boottocht, een hele dag nodig.
De tocht is prachtig, zeer de moeite waard.

Kreta 2009: Samariakloof

Posted on by

16 september 2009: Samariakloof.
Werkelijk schitterend.
Voor de kloof was het vandaag een rustige dag.
600 Bezoekers dalen van Centraal Kreta via de kloof af naar de kust.
150 Volgen een deel van de omgekeerde route (The lazy way).
Volgens onze gids komen er op een drukke dag
wel 2000 bezoekers.
Maar goed, ik zit met de blaren.

Hierboven de tekst die ik geschreven heb in Kreta.
We hadden deze dagtrip eerder in de week geboekt.
We werden al vroeg opgehaald en naar een restaurant
in de bergen gebracht waar we nog wat konden drinken.
Dan gaat de bus daarna nog een beetje verder,
ontvangen we onze kaartjes en kan de tocht beginnen.
In de bus en tijdens het lopen worden we begeleid
door een Nederlandse gids die al geruime tijd
op Kreta woont.
De groep bestaat dus voornamelijk uit Nederlanders maar
er zijn ook een kleine tiental Fransen toeristen meegekomen.

De tocht is dan eenvoudig.
Je gaat zo’n 4 kilometer dalen om dan steeds verder
richting kust te lopen.
Verdwalen kan je niet als je op het pad blijft
en je ziet eigenlijk steeds mensen voor en achter je lopen.
Dat lopen doe je door de kloof, soms stijgen dan weer een stukje dalen.
In de kloof ligt een dorpje: Samaria.
Dit dorp is niet meer bewoond maar dient als pauzepost.
Onderweg zijn er meer maar kleinere plaatsen waar je kunt rusten.
Maar om te rusten ben je niet gekomen: lopen is de opdracht.
Aan het eind van de kloof is er net als aan het begin
een post waar je kaartje wordt gecontroleerd.
Vervolgens loop je naar een dorp aan zee waar een paar keer
per dag een ferry komt. Met die boot word je naar een volgend dorp
gebracht waar de bus staat te wachten.
Helaas niet in het haventje maar wat hoger in de heuvels.
Dus nog even klimmen.
Maar dan brengt de bus je weer terug naar je hotel of appartement.

Ik had mijn bergschoenen meegenomen vanuit Nederland
voor deze wandeling. Die zijn niet overbodig.
Maar 4 kilometer dalen was toch te veel voor mijn ongetrainde voeten.
Beide grote tenen hadden flinke blaren.
Ik had ze ook nog eens doorgelopen.
Maar pijn deed het niet.

In deze log zie je de foto’s van de eerste helft van de tocht.
Tot en met voorbij het dorp Samaria.
Morgen volgt het tweede deel.




In de vroege ochtend, het plateau in centraal Kreta, vlak bij het restaurant.





Er is al wel zon maar het is toch nog fris. Dat zal heel snel veranderen.





Het toegangskaartje.





De Witte bergen.





Hier ga je dan omlaag.










Dat de omgeving prachtig is is een overbodige opmerking.










Soms is er uitgebreide bescherming tegen vallend gesteente.




















Kerkje.





Gelijk ook een pauzeplaats.















Regelmatig loop je door en langs rivierbeddingen.





We zijn nog niet op de bodem van de kloof.















De bodem komt in het zicht.















Op de achterzijde van het kaartje staat een plattegrond. Maar ik vond het niet eenvoudig om je daar mee te orienteren. Het kaartje geeft aan dat de totale lengte van controlepost naar controlepost 12,8 kilometer is. Voeg daar nog 2 kilometer bij om naar de haven te lopen.





Het dorp Samaria.





Na de lunch lopen we weer verder.















We kijken nog eenmaal terug naar Samaria om het smalle deel van de kloof in te gaan.




China: kunstschatten

Posted on by

Tijdens mijn korte vakantie in China, zag ik heel veel kunstwerken.
Maar dat was niet voor het eerst.
Wel dat ik ze in China zag maar al veel eerder zag ik
op tentoonstellingen prachtig werk uit China.

Ik ben gaan zoeken in mijn boekenkast en vond de catalogus
van de tentoonstelling ‘Kunstschatten uit China’
die in het voorjaar van 1982 werd gehouden
in het Paleis voor Schone Kunsten in Brussel.

Ik vond niet alleen de catalogus maar ook de folder
en de factuur voor de catalogus (dd 31/03/1982: 630BFR)
De catalogus kan nog eenvoudig op internet gekocht worden.

Voorkant van de folder.

Introductietekst over de recente archeologische vondsten in China.

Een eerste indruk van de voorwerpen die te zien waren.

Vervolg introductie.


Mijn factuur: 31/03/82, 630 Fr.

In dit log houd ik de schrijwijze aan zoals die in de catalogus is gebruikt.
‘De eerste keizer van China’ heet bij mij dan ook Qin Shihuang Di,
volgens Wikipedia is dat echter Qin Shi Huangdi.
Bij plaatsnamen en dergelijke kan dezelfde verwarring optreden.
Bovendien hanteert de catalogus de schrijfwijze Xi’an en Xian door elkaar.

Zoals al aan de folder te zien is, is het reclamemateriaal
heel wat ingetogener dan zoals we vandaag gewend zijn.
Dat is ook het geval voor de catalogus.
Maar inhoudelijk komt de catalogus niet minder gedegen over.

Hieronder een selectie van voorwerpen
die ik heel mooi vind.
Dus niet veel bronzen of aardewerk vazen uit de prehistorie.
Mijn peroonlijke keuze.
De volgorde van de voorwerpen is de volgorde zoals die ook
in de catalogus gevolgd is.

Kalebasvormige kruik van het type ‘Ping’ Neolithicum, ongeveer 5e eeuw voor Christus, ontdekt in 1972 in Jiangzhai bij Lintong in de provincie Shaanxi, Museum van Banpo, Xi’an.

Volgens de Chinese archeologen herkent men in de afbeelding
een gestileerde afbeelding van een antropomorf (menselijk) masker.
De ogen in het midden verschillen van elkaar.
Het linkeroog zijn twee circeldelen die iets uit elkaar liggen.
Zodanig dat er een horizontale balk tussen de twee delen ontstaat.
Het rechteroog heeft een driehoekige pupil.

Schematische voorstelling van een Taotie-masker.

Op bronzen voorwerpen is een veelvoorkomend motief
het zogenaamde Taotie-masker.
Bovenstaande afbeelding laat zien uit welke onderdelen
het masker is opgebouwd.
De naam betekent zoiets als ‘veelvraat’.

Zun in de gestalte van een olifant, Westelijke Zhou-dynastie, 10de eeuw voor Christus, opgegraven in 1974 in Rujiazhuang bij Baoji in Xian in de provincie Shaanxi, Baoji City Museum.

Een ‘Zun’ is een ritueel vat.
De olifant is hier niet echt elegant uitgevoerd.
Dit vat werd in een graf ontdekt in december 1974.
Het graf is waarschijnlijk van de welgestelde aristocraat
en hoge staatsambtenaar Qiang Bo en zijn vrouw Lady Xing.

Ding met deksel, brons met ingelegd goud en zilver, Oostelijke Zhou-dynastie, circa 4e – 3e eeuw voor Christus, opgegraven in 1966 in Xianyang in de provincie Shaanxi, Xianyng City Museum.

Chinees vaatwerk kent verschillende modellen
die door de tijd ook nog eens veranderen van vorm.
De catalogus heeft een heel overzicht met ‘Ding’, ‘Fang ding’,
‘Li’, ‘Xian’ enz vormen.
Er zijn vormen voor eten, andere voor wijn en weer andere voor water.
De mooiste naam en voor ons het meest verwarrend is ‘Gui’.
Tegenwoordig gebruiken we dat woord als afkorting
voor een Graphical User Interface.

Staande krijger met harnas, Qin-dynastie, 220 – 210 voor Christus, ontdekt in 1979 in het graf van keizer Qin Shihuang Di, sector 1, in Lintong in de provincie Shaanxi, Museum of Qin-figures, Lintong.

Knielende boogschutter, Qin-dynastie, 220 – 210 voor Christus, ontdekt in 1977 in het graf van keizer Qin Shihuang Di, sector 2, in Lintong in de provincie Shaanxi, Museum of Qin-figures, Lintong.

Staande krijger zonder harnas, Qin-dynastie, 220 – 210 voor Christus, ontdekt in 1974 in het graf van keizer Qin Shihuang Di, sector 1, in Lintong in de provincie Shaanxi, Museum of Qin-figures, Lintong.

Paard, Qin-dynastie, 220 – 210 voor Christus, ontdekt in 1979 in het graf van keizer Qin Shihuang Di, sector 1, in Lintong in de provincie Shaanxi, Museum of Qin-figures, Lintong.

Ten tijde van de tentoonstelling had men 24 van dergelijke paarden ontdekt
in sector 1 voor 6 houten strijdwagens.
De paarden en krijgers maken allemaal deel uit
van het zogenaamde Terracottaleger.

Hoofd van een paard, Qin-dynastie, 220 – 210 voor Christus, ontdekt in 1979 in het graf van keizer Qin Shihuang Di, sector 1, in Lintong in de provincie Shaanxi, Museum of Qin-figures, Lintong.

De catalogus bevat veel meer zwart-wit afbeeldingen zoals hierboven
dan kleurafbeeldingen.
De paarden zijn afgebeeld op het moment dat ze aanzetten
om de strijdwagens te trekken.
Dat geeft hen een uitstraling van kracht.

Twee stafkronen in de vorm van fabeldieren, Westelijke Han-dynastie, 2e – 1e eeuw voor Christus, ontdekt in 1972 in Xiaobaiyangcun bij Xi’an in de provincie van Shaanxi.

Toren, Oostelijke Han-dynastie, ontdekt in 1972 in Zhangwan, Lingbao, Xian, provincie Henan, Henan Provincial Museum in Zhengzhou.

Hoofd van een Bodhisattva, Tang-dynastie, circa 760, opgegraven in 1959 op de plaats van de vregere Anguo-tempel, Xi’an, provincie Shaanxi, Shaanxi Provincial Museum in Xi’an.

Dit zijn twee beelden: beeld van een gezadeld paard en een beeld van een paardeknecht, beide stammen uit de Tang-dynasty, circa 706 – 711, opgegraven in 1972 uit het graf van kroonprins Zhanghuai in Qian Xian, provincie Shaanxi, Qianling Museum in Qian Xian.

Paard en knecht zijn samen op dezelfde plaats gevonden in het graf.
De gelaatstrekken duiden er op dat de knecht van Mongoolse afkomst is.

Beeld van een civiel ambtenaar uit de Tang-dynastie, circa 718, opgegraven in 1972 uit het graf van Li Zhen in Xinglongcun, Liquan Xian, provincie Shaanxi, Zhaoling Museum Liquan.

Pelgrimsfles (Pinanghu) uit de Tang-dynastie, 7e – 8e eeuw, ontdekt in 1970 in Hejiacun, Xi’an in de provincie Shaanxi, Shaanxi Provincial Museum in Xi’an.

Alles bij elkaar een prachtige verzameling en in de catalogus
staat nog veel meer!
Deze tentoonstelling kunt u niet meer zien maar gelukkig
is het Europalia in Brussel met deze keer als thema China.
Zo zijn daar te zien:
Zoon van de Hemel, een tentoonstelling over de keizers van China.
The State of Things. Brussels/Beijing, een tentoonstelling over moderne
Chinese en Belgische kunst onder aanvoering
van de kunstenaars Ai Wei Wei en Luc Tuymans.
Het Orchideexc3xabnpaviljoen, de kunst van het schrift in China.
En nog veel meer.
Zie hier voor meer informatie.

De catalogus.

De afbeelding op de kaft.

Kreta 2009: 15 september 2009

Posted on by

Verzameling buskaartjes van deze vakantie.

Op Kreta zijn we op deze derde dag naar Chania gegaan.
Daar heb ik het volgende van opgeschreven:

Hele mooie stad maar erg toeristisch.
Gelukkig is de promenade/het havenhoofd lang en kun je ver lopen
om al te grote hordes toeristen te vermijden.

Kort maar krachtig, zullen we maar zeggen.
Maar het is de busreis zeker de moeite waard.
We nemen eerst de bus naar Rethymnon stad: het busstation.
Daat treffen we de volgende verkeerssituatie aan:

Fietsen is hier een hogere kunst.

Immers dat rode wegdek is een fietspad. De tekening geeft het aan.

Maar de electriciteitspaal en het verkeersbord staan een beetje ongelukkig.

We hebben nog tijd voor koffie.

Buskaartje voor Chania. Retour Rethymnon – Chania 12 Euro per persoon.

In Chania is een prachtige Venetiaanse haven.
Met een moskee die in gebruik is als souvenierzaak
en een knusse binnenstad.

De moskee.

Het havenhoofd met vuurtoren.

Zicht op de stad en de haven.

Het havenhoofd (pier) beschermt de stad en de schepen in de haven.

Op de pier is een terras en restaurant. Daar is het goed (en duur) toeven.

De stad is knus met kleine straatjes, veel winkeltjes en prachtige oude deuren.

Herinneringskapelletjes.

Zoals bekend bij hele gasten van mijn weblog
ben ik geinteresseerd in ‘oude stenen’.
Op Kreta hebben de grote steden allemaal wel een archeologisch museum
met daarin vondsten uit de directe omgeving van de stad.
Echte topstukken zijn vaak naar Heraklion of Athene maar er blijft voldoende over.

Alleen het beleid ten aanzien van het fotograferen
is mij een beetje onduidelijk.
Het kost een paar bezoeken voor ik begrijp
dat je alles op de foto mag zetten
als het voorwerp maar eerder een keer wetenschappelijk beschreven is.
Probleem is alleen dat ik dat aan de buitenkant niet kan zien
en bovendien vind ik dat niet mijn probleem
maar het probleem van de museumdirecteur.
Die moet er voor zorgen dat zijn stukken
beschreven en degelijk zijn onderzocht.

Verder vond ik het vreemd dat in Griekenland, op Kreta,
in de musea voorwerpen worden tentoongesteld
waarvan de herkomst niet duidelijk is.
Dan kijk je naar Griekse kunst maar kan het best zijn
dat de voorwerpen niet echt zijn of niet van het eiland komen.
Bizar.
Natuurlijk hebben de musea ook geen catalogus.

Juwelen uit de Hellenistische periode (4e – 3e eeuw voor Christus).
Ze zijn gevonden op de begraafplaats
van het oude Kydonia (het tegenwoordige Chania).
De gouden ketting werd gevonden bij het lichaam van een rijke vrouw.
De vrouw hette Sossima.
Ze overleed in het kraambed.

Buiten op de lommerrijke binnenplaats staat dit overblijfsel uit de tijd dat de moslims de dienst uit maakten.

Er was geen toelichting maar volgens mij is het de plaats waar moslims voor het bidden / voor een bezoek aan de moskee, zich kunnen wassen.

Stenen beeldje van het Cycladen-type.

Beeldjes van honden. Speelgoed.
De gaten in de poten waren waarschijnlijk bedoeld
om een as door te steken met daaraan wielen.
Uit ongeveer 2000 – 1900 voor Christus.

Bladgouden banden, bladeren, hangers, rozetten, kralen en oorbellen.
De rozetten werden oorspronkelijk op de kleding genaaid.
3e tot 2de eeuw voor Christus.

Schaal met afbeelding.

Doodskist.

Toegangskaartje museum.

 

Kreta 2009: dag twee

Posted on by

Het welkomspakketje van de reisorganisatie.

Kerkgevel in Rethymnon (de Sint Franciscus kerk).

Een van de moskeeen in Rethymnon (Nerantze moskee).

De moskeeen op Kreta dateren uit een ver verleden.
Ze zijn beperkt in aantal op Kreta.
Ze worden vandaag de dag niet meer gebruikt.

Rimondi fontein in Rethymnon.

Dergelijke beelden zie je niet vaak in ons land.

Deze dag zijn we met de bus naar Rethymnon geweest.
Het Venitiaans fort bezocht.
Het weer is niet fantastisch maar dit zou de minste dag
blijken te zijn.
L. heeft in Rethymnon schoenen gekocht voor de wandeling
door de Samaria kloof.

Sint Franciscus kerk.

Sint Franciscus kerk.

Zicht vanaf het Venitiaans fort.

De moskee in het fort.

Er is ook een kerk in het fort.

De binnenkant van de moskeekoepel.

Over de haven en in de verte.

Busprogramma van Rethymnon en omstreken.

Even koffie drinken.

 

China: in vogelvlucht

Posted on by

Tijdens mijn korte vakantie door China ben ik in Beijing geweest,
Shenyang (ook bekend als Moekden of Mukden) en Baotou (Binnen Mongolie).
Ik was er voor een bruiloft en om deze steden en hun omgeving te zien.
Hieronder een eerste indruk.
De prive-foto’s buiten beschouwing gelaten.
Ik had mezelf de opdracht gegeven maximaal 25 foto’s te selecteren.
Het zijn er iets meer geworden.




Tijdens mijn eerste lunch in China: duif.















Keizerlijke troon.





Ingang Verboden Stad, Tiananmen Square, 2 oktober 2009.





De Grote Muur.





Chineese Muur.





Kylin, magisch dier als bewaker bij de Minggraven.





Het Vogelnest (Birds nest), Olympische Spelen 2008, stadion van onder andere de openings- en sluitingsceremonie.





Beijing, food market, Donghua Men, stalletjes waar je ’s avonds allerlei lekker eten kunt kopen.





Glamour in Beijing.





Beijing, Verboden Stad.





Beijing, Verboden Stad, de draak, symbool van de keizer.





Beijing, Verboden Stad.





Kunstschatten in het Paleismuseum, Beijing, Verboden Stad.





Beijing, Verboden Stad, beslag op de paleisdeuren.





Keizerlijke weg.





Beijing, Verboden Stad.





Beijing, Verboden Stad, Keizerlijke tuin.





Beijing, Verboden Stad, Keizerlijke tuin.





Beijing, Verboden Stad.





Shenyang, Beiling park.





Shenyang, Noordelijke tombe van de Qing keizer Huang Taji en keizerin Xiao Duan Wen.





Shenyang, Noordelijke tombe van de Qing keizer Huang Taji.





Shenyang, keizerlijk paleis (Qing Dynastie).





Mao, Barrack Obama, Kobe Bryant, Michael Jackson.





Shenyang, keizerlijk paleis (Qing Dynastie).





Shenyang, keizerlijk paleis (Qing Dynastie).





Shenyang, keizerlijk paleis (Qing Dynastie).





Shenyang, kunstschatten in het keizerlijk paleis (Qing Dynastie).





Shenyang, voorstelling in het keizerlijk paleis (Qing Dynastie).





Shenyang, drie dames in het keizerlijk paleis (Qing Dynastie).





Shenyang, Zhongshan Square, Mao monument.





Baotou, Dzjengis Khan.





Baotou, Tara Enkhsaikhan, yurts.





Baotou, Mongoolse klederdracht.





Baotou, prei op de markt.





Baotou, woestijn.





Baotou, de witte kameel.





Baotou.





Baotou, woestijn.





Baotou. jiaozi bij het afscheid




China: geld

Posted on by

Het geld in China heet Renminbi.
Renminbi bestaat in munten en papiergeld.
Er zijn munten van 5 fen,
van 1, 2, en 5 jiao,
en van 1 yuan.
Briefjes zijn er van 1, 2 en 5 jiao,
en van 1, 2, 5, 10, 20, 50 en 100 yuan.

Ik heb erg weinig muntgeld gekregen in China.
De ouders van bruid en bruidegom hebben me geholpen
wat munten bij elkaar te krijgen.
Ik heb ook nog bankbiljetten gekocht die werden aangeboden
als geld uit Mongolie.
Maar of dat ook werkelijk zo is vraag ik me af.
Ik kan het geld niet vinden op het internet.

19/10/2009
Vandaag nogmaals op het internet gezocht.
Nu met Engelse zoekwoorden.
Inderdaad betreft het hier Mongools geld.
Zie voor de afbeeldingen verderop.

Muntgeld.

Yuan, voorzijde.

Detail van de Yuanbiljetten.

Yuan, achterzijde.

Detail van de Yuanbiljetten.

Detail van de Yuanbiljetten.

Yuan en jiao, voorzijde.

Detail van de biljetten.

Detail van de biljetten.

Detail van de biljetten.

Detail van de biljetten.

Yuan en jiao, achterzijde.

Detail, biljet uit 1953. Zie ook de verschillende talen.

Jiao, beide zijdes.

Detail.

Een yuan.

Mongools geld (?).

Detail.

Naam van het geld (?), lijkt wel Russisch.

Lijkt wel Russisch.

Mongools geld (?), voorzijde.

Mooi vind ik het wel.

 

China: de uitnodiging

Posted on by

Voor de bruiloft is de volgende uitnodiging rondgestuurd.




De uitnodiging, centraal, in het hart, het symbool voor ‘double happiness’.





Ik vermoed dat dit de namen van bruidegom en bruid zijn. Ga ik nog navragen.


23/10/2009
Ik heb inmiddels navraag gedaan.
Het zijn niet de namen van de bruid en bruidegom.
Het is een aanduiding voor een romantische
en gelukbrengende bijeenkomst.
Klassiek Chinees met versiering.



China: het cadeau

Posted on by

Ik ben weer terug uit China.
Voor een kort bezoek en een bruiloft ben ik naar China geweest.
Mijn eerste bezoek aan China.
Voor de bruiloft wilde ik een cadeau maken.
Niet zozeer voor de bruid en bruidegom maar voor hun ouders.
Het idee was dat die ouders hun kinderen niet vaak zien.
Ze zien ze al helemaal niet in Nederland want daar zijn ze nog nooit geweest.
Ik heb een foto van het bruidspaar gemaakt in Nederland
en dat wil ik combineren met hun namen.
Geschreven in Chinese karakters.
De techniek die ik daarbij wil gebruiken is die ik zopas geleerd heb
bij het schilderen van miniaturen.
In augustus ben ik begonnen met de eerste tests.




Het idee was om uit te gaan van handgeschreven karakters.





Die dan verven met zelf gemaakte verf op basis van rode bolus.





De rode bolus die ik gekocht heb is in de vorm van een brok aarde.





Die moet ik dus eerst vergruizen.





Mijn voorraad.





Nog een beetje meer.





Gereed om te mengen met het bindmiddel.





Klaar voor gebruik.





Een eerste poging.



In augustus heb ik toen toch het idee opgevat om niet te vertrekken
van handgeschreven Chinese karakters maar van geprinte Chinese karakters.
Ik heb een paar verschillende soorten rood papier gekocht
(de achternaam van de bruidegom is Zhu wat ‘rood’ betekent).
Ook de lijm en het bladgoud is ander materiaal dan ik
bij de cursus heb gebruikt.
Dus moet je eerst met de verschillende eigenschappen leren werken.




De geprinte Chinese karakters.





Uitgeknipt.





De achterkant ingewreven met rode bolus.





Dan de karakters overzetten op de verschillende soorten papier.










Daarna de karakters geverfd met rode bolus. In een miniatuur doe je dit om het bladgoud later een mooiere kleur te geven. Op rood papier is dit waarschijnlijk niet nodig maar het hielp wel om goed te kunnen lijmen.





Het materiaal: bladgoud en lijm.





Bladgoud op de juiste grootte maken.





Lijm aanbrengen.





Bladgoud aanbrengen en na drogen van de lijm het teveel aan goud verwijderen.





Het juiste papier kan nu gekozen worden en de definitieve werkwijze werd bepaald.



In september ben ik begonnen aan het eindproduct.
Ik zou op 1 oktober vertrekken dus veel tijd was er niet meer.
De lijsten gekocht en het juiste papier.
En dan aan de slag.




Materiaal gereed.










Namen aanbrengen.










Lijm en goud aanbrengen.




















Overtollig goud verwijderen.















De namen zijn gereed.





Nu de naam, de foto en de lijst in elkaar zetten.





Twee stuks.





Dan inpakken. Volgens Schiphol mogen de lijsten in de handbagage.










Eerst in cadeaupapier.










Nog niet dichtplakken. Misschien wil de douane nog zien wat er in zit.





In beschermende folie.





Dichtplakken.





Klaar voor vervoer.




Umberto Eco: de geschiedenis van de schoonheid

Posted on by

Zondag 13 september 2009

06:15 in het vliegtuig.
Wat lees ik: De geschiedenis van de schoonheid.
Onder redactie van Umberto Eco

Maar als runderen en paarden en leeuwen handen hadden en met hun handen konden tekenen en werken konden maken vergelijkbaar met die van de mensen,zou het paard de goden afbeelden als paarden en zou het rund ze afbeelden als runderen, en zouden ze hun lichaam geven zoals ze ieder zelf hebben?



Titus Flavius Clemens bekend als Clement van Alexandrie, Stromata, V 110
Chirstelijk theoloog die leefde van ongeveer 150 – 215.
Hij heeft een trilogie geschreven waarin hij zijn leer toelicht:
de Protrepticus
de Paedagogus
en de Stromata
Uit dit laatste werk is dit citaat.

Kreta 2009 / Pinpas

Posted on by

De onplezierige ervaring met de nieuwe pinpas,
of juist het niet bij me hebben van die pas,
krijgt een vervolg met een reactie van de ING.

De ING-brief.

Het komt er op neer dat ik nu kosten moet gaan maken
om aan de ING uit te leggen waarom zij klantonvriendelijk zijn!
Zou daar over nagedacht zijn?

Kreta 2009

Posted on by

Vandaag de eerste log in een serie van korte verhalen
over een korte vakantie op Kreta.

De eerste dag heb ik niet veel foto’s gemaakt.
We vertrokken al vroeg, midden in de nacht, naar Schiphol.
Onze vlucht was om 07:00 uur (ongeveer).
Dus op Schiphol hebben we wel eerst een bakje espresso gedronken
in een voor mij volledig nieuwe coffeeshop (zo een waar je koffie krijgt).
De gelegenheid specialiseert zich in koffie en chocolade.
Heel mooi, heeel erg lekker.




Rekening van Chocolate Cafe.



Tijdens deze vakantie ben ik begonnen aan een boek
met de titel “De geschiedenis van de schoonheid”.
Een prachtig boek onder redactie van Umberto Eco.
Ik heb het boek gekocht kort nadat het in 2005
in de Nederlandse vertaling uitkwam.
Maar ik ben er nu pas in gaan lezen.
Jammer want het is een prachtig boek.
Het gaat over een onderwerp wat sluimerend aanwezig is
op mijn web log: wat is nu eigenlijk “mooi”.
Eco geeft daarop geen antwoord door te zeggen: “kijk dit vind ik nou mooi”.
Nee hij gaat de geschiedenis door aan de hand van prachtige afbeeldingen
en tijdlijnen en plaatst die naast geschriften, meningen uit de betreffende tijd.
Wat wil nu het geval, hij beperkt zich tot de ‘Westerse culturen’ en
begint met de opvattingen en voorbeelden van de Grieken.
Het boek maakt zo’n indruk dat ik er een aparte serie aan ga wijden.
Maar nu even niet.




Umberto Eco, De geschiedenis van de schoonheid.



Hoewel, de eerste foto is van een schilderij/afbeelding
uit ons appartement op Kreta.
Wat zou Eco hier van zeggen?




Aan de muur in Kreta.