Kreta 2009: 15 september 2009


Verzameling buskaartjes van deze vakantie.


Op Kreta zijn we op deze derde dag naar Chania gegaan.
Daar heb ik het volgende van opgeschreven:

Hele mooie stad maar erg toeristisch.
Gelukkig is de promenade/het havenhoofd lang en kun je ver lopen
om al te grote hordes toeristen te vermijden.

Kort maar krachtig, zullen we maar zeggen.
Maar het is de busreis zeker de moeite waard.
We nemen eerst de bus naar Rethymnon stad: het busstation.
Daat treffen we de volgende verkeerssituatie aan:


Fietsen is hier een hogere kunst.

Immers dat rode wegdek is een fietspad. De tekening geeft het aan.


Maar de electriciteitspaal en het verkeersbord staan een beetje ongelukkig.


We hebben nog tijd voor koffie.


Buskaartje voor Chania. Retour Rethymnon – Chania 12 Euro per persoon.


In Chania is een prachtige Venetiaanse haven.
Met een moskee die in gebruik is als souvenierzaak
en een knusse binnenstad.


De moskee.


Het havenhoofd met vuurtoren.


Zicht op de stad en de haven.


Het havenhoofd (pier) beschermt de stad en de schepen in de haven.



Op de pier is een terras en restaurant. Daar is het goed (en duur) toeven.


De stad is knus met kleine straatjes, veel winkeltjes en prachtige oude deuren.


Herinneringskapelletjes.



Zoals bekend bij hele gasten van mijn weblog
ben ik geinteresseerd in ‘oude stenen’.
Op Kreta hebben de grote steden allemaal wel een archeologisch museum
met daarin vondsten uit de directe omgeving van de stad.
Echte topstukken zijn vaak naar Heraklion of Athene maar er blijft voldoende over.



Alleen het beleid ten aanzien van het fotograferen
is mij een beetje onduidelijk.
Het kost een paar bezoeken voor ik begrijp
dat je alles op de foto mag zetten
als het voorwerp maar eerder een keer wetenschappelijk beschreven is.
Probleem is alleen dat ik dat aan de buitenkant niet kan zien
en bovendien vind ik dat niet mijn probleem
maar het probleem van de museumdirecteur.
Die moet er voor zorgen dat zijn stukken
beschreven en degelijk zijn onderzocht.

Verder vond ik het vreemd dat in Griekenland, op Kreta,
in de musea voorwerpen worden tentoongesteld
waarvan de herkomst niet duidelijk is.
Dan kijk je naar Griekse kunst maar kan het best zijn
dat de voorwerpen niet echt zijn of niet van het eiland komen.
Bizar.
Natuurlijk hebben de musea ook geen catalogus.


Juwelen uit de Hellenistische periode (4e – 3e eeuw voor Christus).
Ze zijn gevonden op de begraafplaats
van het oude Kydonia (het tegenwoordige Chania).
De gouden ketting werd gevonden bij het lichaam van een rijke vrouw.
De vrouw hette Sossima.
Ze overleed in het kraambed.






Buiten op de lommerrijke binnenplaats staat dit overblijfsel uit de tijd dat de moslims de dienst uit maakten.


Er was geen toelichting maar volgens mij is het de plaats waar moslims voor het bidden / voor een bezoek aan de moskee, zich kunnen wassen.



Stenen beeldje van het Cycladen-type.



Beeldjes van honden. Speelgoed.
De gaten in de poten waren waarschijnlijk bedoeld
om een as door te steken met daaraan wielen.
Uit ongeveer 2000 – 1900 voor Christus.


Bladgouden banden, bladeren, hangers, rozetten, kralen en oorbellen.
De rozetten werden oorspronkelijk op de kleding genaaid.
3e tot 2de eeuw voor Christus.



Schaal met afbeelding.


Doodskist.


Toegangskaartje museum.


 

Kreta 2009: dag twee

Het welkomspakketje van de reisorganisatie.


Kerkgevel in Rethymnon (de Sint Franciscus kerk).


Een van de moskeeen in Rethymnon (Nerantze moskee).

De moskeeen op Kreta dateren uit een ver verleden.
Ze zijn beperkt in aantal op Kreta.
Ze worden vandaag de dag niet meer gebruikt.


Rimondi fontein in Rethymnon.



Dergelijke beelden zie je niet vaak in ons land.


Deze dag zijn we met de bus naar Rethymnon geweest.
Het Venitiaans fort bezocht.
Het weer is niet fantastisch maar dit zou de minste dag
blijken te zijn.
L. heeft in Rethymnon schoenen gekocht voor de wandeling
door de Samaria kloof.


Sint Franciscus kerk.


Sint Franciscus kerk.


Zicht vanaf het Venitiaans fort.



De moskee in het fort.





Er is ook een kerk in het fort.


De binnenkant van de moskeekoepel.





Over de haven en in de verte.


Busprogramma van Rethymnon en omstreken.


Even koffie drinken.



 

China: in vogelvlucht

Tijdens mijn korte vakantie door China ben ik in Beijing geweest,
Shenyang (ook bekend als Moekden of Mukden) en Baotou (Binnen Mongolie).
Ik was er voor een bruiloft en om deze steden en hun omgeving te zien.
Hieronder een eerste indruk.
De prive-foto’s buiten beschouwing gelaten.
Ik had mezelf de opdracht gegeven maximaal 25 foto’s te selecteren.
Het zijn er iets meer geworden.





Tijdens mijn eerste lunch in China: duif.


















Keizerlijke troon.






Ingang Verboden Stad, Tiananmen Square, 2 oktober 2009.






De Grote Muur.






Chineese Muur.






Kylin, magisch dier als bewaker bij de Minggraven.






Het Vogelnest (Birds nest), Olympische Spelen 2008, stadion van onder andere de openings- en sluitingsceremonie.






Beijing, food market, Donghua Men, stalletjes waar je ’s avonds allerlei lekker eten kunt kopen.






Glamour in Beijing.






Beijing, Verboden Stad.






Beijing, Verboden Stad, de draak, symbool van de keizer.






Beijing, Verboden Stad.






Kunstschatten in het Paleismuseum, Beijing, Verboden Stad.






Beijing, Verboden Stad, beslag op de paleisdeuren.






Keizerlijke weg.






Beijing, Verboden Stad.






Beijing, Verboden Stad, Keizerlijke tuin.






Beijing, Verboden Stad, Keizerlijke tuin.






Beijing, Verboden Stad.






Shenyang, Beiling park.






Shenyang, Noordelijke tombe van de Qing keizer Huang Taji en keizerin Xiao Duan Wen.






Shenyang, Noordelijke tombe van de Qing keizer Huang Taji.






Shenyang, keizerlijk paleis (Qing Dynastie).






Mao, Barrack Obama, Kobe Bryant, Michael Jackson.






Shenyang, keizerlijk paleis (Qing Dynastie).






Shenyang, keizerlijk paleis (Qing Dynastie).






Shenyang, keizerlijk paleis (Qing Dynastie).






Shenyang, kunstschatten in het keizerlijk paleis (Qing Dynastie).






Shenyang, voorstelling in het keizerlijk paleis (Qing Dynastie).






Shenyang, drie dames in het keizerlijk paleis (Qing Dynastie).






Shenyang, Zhongshan Square, Mao monument.






Baotou, Dzjengis Khan.






Baotou, Tara Enkhsaikhan, yurts.






Baotou, Mongoolse klederdracht.






Baotou, prei op de markt.






Baotou, woestijn.






Baotou, de witte kameel.






Baotou.






Baotou, woestijn.






Baotou. jiaozi bij het afscheid





China: geld

Het geld in China heet Renminbi.
Renminbi bestaat in munten en papiergeld.
Er zijn munten van 5 fen,
van 1, 2, en 5 jiao,
en van 1 yuan.
Briefjes zijn er van 1, 2 en 5 jiao,
en van 1, 2, 5, 10, 20, 50 en 100 yuan.

Ik heb erg weinig muntgeld gekregen in China.
De ouders van bruid en bruidegom hebben me geholpen
wat munten bij elkaar te krijgen.
Ik heb ook nog bankbiljetten gekocht die werden aangeboden
als geld uit Mongolie.
Maar of dat ook werkelijk zo is vraag ik me af.
Ik kan het geld niet vinden op het internet.

19/10/2009
Vandaag nogmaals op het internet gezocht.
Nu met Engelse zoekwoorden.
Inderdaad betreft het hier Mongools geld.
Zie voor de afbeeldingen verderop.


Muntgeld.


Yuan, voorzijde.


Detail van de Yuanbiljetten.


Yuan, achterzijde.


Detail van de Yuanbiljetten.


Detail van de Yuanbiljetten.


Yuan en jiao, voorzijde.


Detail van de biljetten.


Detail van de biljetten.


Detail van de biljetten.


Detail van de biljetten.


Yuan en jiao, achterzijde.


Detail, biljet uit 1953. Zie ook de verschillende talen.


Jiao, beide zijdes.


Detail.


Een yuan.


Mongools geld (?).


Detail.


Naam van het geld (?), lijkt wel Russisch.


Lijkt wel Russisch.


Mongools geld (?), voorzijde.


Mooi vind ik het wel.


 

China: de uitnodiging

Voor de bruiloft is de volgende uitnodiging rondgestuurd.





De uitnodiging, centraal, in het hart, het symbool voor ‘double happiness’.






Ik vermoed dat dit de namen van bruidegom en bruid zijn. Ga ik nog navragen.


23/10/2009
Ik heb inmiddels navraag gedaan.
Het zijn niet de namen van de bruid en bruidegom.
Het is een aanduiding voor een romantische
en gelukbrengende bijeenkomst.
Klassiek Chinees met versiering.




China: het cadeau

Ik ben weer terug uit China.
Voor een kort bezoek en een bruiloft ben ik naar China geweest.
Mijn eerste bezoek aan China.
Voor de bruiloft wilde ik een cadeau maken.
Niet zozeer voor de bruid en bruidegom maar voor hun ouders.
Het idee was dat die ouders hun kinderen niet vaak zien.
Ze zien ze al helemaal niet in Nederland want daar zijn ze nog nooit geweest.
Ik heb een foto van het bruidspaar gemaakt in Nederland
en dat wil ik combineren met hun namen.
Geschreven in Chinese karakters.
De techniek die ik daarbij wil gebruiken is die ik zopas geleerd heb
bij het schilderen van miniaturen.
In augustus ben ik begonnen met de eerste tests.





Het idee was om uit te gaan van handgeschreven karakters.






Die dan verven met zelf gemaakte verf op basis van rode bolus.






De rode bolus die ik gekocht heb is in de vorm van een brok aarde.






Die moet ik dus eerst vergruizen.






Mijn voorraad.






Nog een beetje meer.






Gereed om te mengen met het bindmiddel.






Klaar voor gebruik.






Een eerste poging.




In augustus heb ik toen toch het idee opgevat om niet te vertrekken
van handgeschreven Chinese karakters maar van geprinte Chinese karakters.
Ik heb een paar verschillende soorten rood papier gekocht
(de achternaam van de bruidegom is Zhu wat ‘rood’ betekent).
Ook de lijm en het bladgoud is ander materiaal dan ik
bij de cursus heb gebruikt.
Dus moet je eerst met de verschillende eigenschappen leren werken.





De geprinte Chinese karakters.






Uitgeknipt.






De achterkant ingewreven met rode bolus.






Dan de karakters overzetten op de verschillende soorten papier.












Daarna de karakters geverfd met rode bolus. In een miniatuur doe je dit om het bladgoud later een mooiere kleur te geven. Op rood papier is dit waarschijnlijk niet nodig maar het hielp wel om goed te kunnen lijmen.






Het materiaal: bladgoud en lijm.






Bladgoud op de juiste grootte maken.






Lijm aanbrengen.






Bladgoud aanbrengen en na drogen van de lijm het teveel aan goud verwijderen.






Het juiste papier kan nu gekozen worden en de definitieve werkwijze werd bepaald.




In september ben ik begonnen aan het eindproduct.
Ik zou op 1 oktober vertrekken dus veel tijd was er niet meer.
De lijsten gekocht en het juiste papier.
En dan aan de slag.





Materiaal gereed.












Namen aanbrengen.












Lijm en goud aanbrengen.
























Overtollig goud verwijderen.


















De namen zijn gereed.






Nu de naam, de foto en de lijst in elkaar zetten.






Twee stuks.






Dan inpakken. Volgens Schiphol mogen de lijsten in de handbagage.












Eerst in cadeaupapier.












Nog niet dichtplakken. Misschien wil de douane nog zien wat er in zit.






In beschermende folie.






Dichtplakken.






Klaar voor vervoer.





Umberto Eco: de geschiedenis van de schoonheid

Zondag 13 september 2009

06:15 in het vliegtuig.
Wat lees ik: De geschiedenis van de schoonheid.
Onder redactie van Umberto Eco

Maar als runderen en paarden en leeuwen handen hadden en met hun handen konden tekenen en werken konden maken vergelijkbaar met die van de mensen,zou het paard de goden afbeelden als paarden en zou het rund ze afbeelden als runderen, en zouden ze hun lichaam geven zoals ze ieder zelf hebben?



Titus Flavius Clemens bekend als Clement van Alexandrie, Stromata, V 110
Chirstelijk theoloog die leefde van ongeveer 150 – 215.
Hij heeft een trilogie geschreven waarin hij zijn leer toelicht:
de Protrepticus
de Paedagogus
en de Stromata
Uit dit laatste werk is dit citaat.

Kreta 2009 / Pinpas

De onplezierige ervaring met de nieuwe pinpas,
of juist het niet bij me hebben van die pas,
krijgt een vervolg met een reactie van de ING.


De ING-brief.


Het komt er op neer dat ik nu kosten moet gaan maken
om aan de ING uit te leggen waarom zij klantonvriendelijk zijn!
Zou daar over nagedacht zijn?

Kreta 2009

Vandaag de eerste log in een serie van korte verhalen
over een korte vakantie op Kreta.

De eerste dag heb ik niet veel foto’s gemaakt.
We vertrokken al vroeg, midden in de nacht, naar Schiphol.
Onze vlucht was om 07:00 uur (ongeveer).
Dus op Schiphol hebben we wel eerst een bakje espresso gedronken
in een voor mij volledig nieuwe coffeeshop (zo een waar je koffie krijgt).
De gelegenheid specialiseert zich in koffie en chocolade.
Heel mooi, heeel erg lekker.





Rekening van Chocolate Cafe.




Tijdens deze vakantie ben ik begonnen aan een boek
met de titel “De geschiedenis van de schoonheid”.
Een prachtig boek onder redactie van Umberto Eco.
Ik heb het boek gekocht kort nadat het in 2005
in de Nederlandse vertaling uitkwam.
Maar ik ben er nu pas in gaan lezen.
Jammer want het is een prachtig boek.
Het gaat over een onderwerp wat sluimerend aanwezig is
op mijn web log: wat is nu eigenlijk “mooi”.
Eco geeft daarop geen antwoord door te zeggen: “kijk dit vind ik nou mooi”.
Nee hij gaat de geschiedenis door aan de hand van prachtige afbeeldingen
en tijdlijnen en plaatst die naast geschriften, meningen uit de betreffende tijd.
Wat wil nu het geval, hij beperkt zich tot de ‘Westerse culturen’ en
begint met de opvattingen en voorbeelden van de Grieken.
Het boek maakt zo’n indruk dat ik er een aparte serie aan ga wijden.
Maar nu even niet.





Umberto Eco, De geschiedenis van de schoonheid.




Hoewel, de eerste foto is van een schilderij/afbeelding
uit ons appartement op Kreta.
Wat zou Eco hier van zeggen?





Aan de muur in Kreta.




Kreta 2009 / Pinpas

Natuurlijk wil ik de ING de kans geven uit te leggen
waarom ze niet arrogant zijn.
Maar als ik mijn klacht wil indienen krijg ik op het webformulier
de volgende mededeling:





Wat zou ik nu fout gedaan hebben? De ING heeft vast niets fout gedaan.




Het zit hen blijkbaar in de genen.

Kreta 2009 / Pinpas

Ik ben net terug van een korte vakantie naar Kreta.
Heel mooi, lekker weer, niets mis mee.
Nou niets……









Een paar maanden geleden, in mei om precies te zijn,
kreeg ik een arrogant en niets zeggend briefje van de ING.
Met daarop een nieuwe oranje pinpas.









Had ik niet om gevraagd, moet ik wel betalen.

Vervangt gelijk mijn chippas.
Had ik niet om gevraagd, moet ik wel betalen.





De rechtse chippas was toch nog gelding tot augustus 2012 !?




De hele actie wordt uitgevoerd omdat ING geen giroblauwe passen meer wil zien:
ING-oranje: bankarrogantie!





Blauwe leeuw moeheid !? Geldig tot juli 2012 !?




Bovendien ben ik nu voor de tweede maal op rij mijn chiptegoed kwijt
dat nog op mijn bestaande chippas staat.

Als je een chipknip hebt gebruik je die in Breda alleen maar
in parkeergarages.
In winkels gebruikt niemand zo’n pas.
Maar als op je pas nog 1 euro 42 staat kun je daar nergens mee betalen.
Er is geen enkele parkeergarage die dat als een eerste betaling accepteert.
Zo slim zijn die machines niet.

1 Euro 42 (ik weet het precieze bedrag niet) vindt u misschien niet zo veel,
maar voor de ING met 7,5 miljoen rekeninghouders
is dit al snel een paar miljoen Euro die wel ‘uitbetaald’ zijn aan de klant
(op een chipkaart gezet, betekent van de priverekening af)
maar waar de klant niet meer bij kan.

De oplaadpunten van de chipknip staan niet toe dat geld vanaf de chipknip
terug op je rekening wordt gezet.

Ik was er dus niet zo voor in om in mei gelijk naar de afvalbak te lopen
om mijn blauwe pinpas te versnipperen en gelijk de oranje pas
in gebruik te nemen.
Waarom zou ik.
Er zitten geen voordelen aan voor mij om dat te doen.

Ik vergat het hele arrogante voorval.

Nou was ik vorige week op Kreta en wilde ik geld pinnen.
Mijn geld, dacht ik.
Helaas.
De blauwe pinpas bleek plotseling niet meer te werken.
Geen waarschuwing, geen herinnering van de ING.
Gewoon geen geld meer geven.

Zou er iemand bij de ING
hebben nagedacht wat de voordelen voor de klant zijn?

Zou er iemand bij de ING
aan de klant gedacht hebben?

Kreta 2009





Onze schoenen staan al uit te rusten. Nu wij nog (en dan met name de blaren/tenen).




Sinds gisteravond zijn we terug van een korte vakantie naar Kreta.
Zoals de foto al laat zien staan onze schoenen te luchten.
Sommige zijn intensief gebruikt.
Zeker bij de wandelroute door de Samariakloof.
Daarover gaat nog meer volgen.

Wikipedia:

De Samariakloof, gelegen op het Griekse eiland Kreta, is een engte in het gebergte Lefka Ori, in het departement Chania, in de gemeente Sfakia. De kloof is zestien kilometer lang. Op sommige plaatsen zijn de wanden 500 meter hoog, terwijl op het smalste punt de wanden slechts vier meter uit elkaar liggen. Het smalste punt wordt ook wel de IJzeren Poort genoemd. Het begin van de kloof bevindt zich op 1250 meter hoogte en de kloof komt uit in de Libische Zee, bij het plaatsje Agia Roumeli.



Sholapur in het nieuws

Op het Nederlandse 20:00 uur journaal was een bericht uit India te zien.
Als een soort komische afsluiter werd een religieus ritueel getoond.
Hier het verslag van een Engelstalige website:

In Sholapur in Maharashtra, the 500 year old ritual of dropping babies from a roof of a shrine to ensure their longevity and health, is still practiced.

This ritual takes place in a Muslim shrine in the Musti village of Sholapur distt Maharashtra, and is practiced by both Muslims and Hindus alike. If parents wish to have their baby “blessed” they must pray at the Baba Sheikh Umar Saheb Dargah temple, thanking God for the healthy baby. The baby is then flung off the roof of the 50-foot temple.



Natuurlijk kun je je afvragen of het zinvol is
babies van 15 meter hoog, van een moskeemuur
te laten vallen.
Dat onderwerp kwam breed aan de orde.

Ik pikte een ander aspect uit dit bericht:
dit ritueel wordt uitgevoerd door samenwerkende moslims en hindoestanen.
Heel opmerkelijk.
Deze groepen leven in India (als we het nieuws mogen geloven)
op gespannen voet.
En vaak is dat een understatement.
Toch werken deze mensen hier samen om hun kinderen te zegenen!

Het lukt ons in Nederland amper om protestanten en katholieken,
beide christelijke groepen, om 1 tafel te krijgen.
Misschien moeten we iets minder hard lachen.

Brugge, 11 juli 2009 (deel II)

Na het begijnhof hebben we de wandeling voortgezet.
Via het terrein van het Cactusfestival naar de Gentpoort,
dan naar het Astridpark en de Magdalenakerk.





Brugge, Gentpoort.






Mooi pandje.




Dit mooie pandje kwamen we tegen in de straat die recht
tegenover de poort ligt.
Het pand verraadt zijn oude functie:

















Kruiswegstatie Heilige Magdalenakerk, F. de Vriendt, 1871.




In de Heilige Magdalenakerk is een indrukwekkend kunstproject
aan de gang.
Maar eerst twee foto’s van een traditioneel onderdeel
van een katholieke kerk: de Kruisweg.





De maker: F. de Vriendt, 1871.






Tweede voorbeeld.




Dan nog een paar foto’s van het kunstproject in de kerk.
De kerk is een grondige metamorfose ondergaan.
Maar het resultaat mag er zijn.





De folder.






In het schip een groot verhoog met daarin een vijver: Mark Swysen.


Snap je: water in het schip.





Boven het hoofdaltaar: Mark Swysen.




Buiten nog even door het Astridpark.
Daar zagen we een heel bijzonder pand.





Prieel in het park.






Half steen, half hout.






Ick heb gebowt dat
Vlaemsche huys
voor d’eenen slecht
voor d’andren pluys
wat deeren woorden
suer of soet
dat eenen andren
beter doet.






Brugge, 11 juli 2009

Afgelopen zaterdag zijn we begonnen met een wandeling door de stad.
Meer in het bijzonder naar het Begijnhof.
De Vlaamse begijnhoven samen, zijn ingeschreven als wereld erfgoed
op de lijst van de Unesco.
En het begijnhof in Brugge is de moeite van een bezoek zeker waard.
Frapant is toch dat de manier waarom de begijnhoven zijn aangelegd
steeds weer anders is.
Natuurlijk staan ook de hier de gebouwen met de voorkant
naar binnen gericht.
Maar hier heb je naast eenvoudige kleine huisjes ook grotere huizen
die nu nog dienst doen als klooster.





Heiligenbeeld in de muur, zomaar onderweg.






Het betreft de Heilige Macharius.




Wikipedia:

De heilige Macharius van Antiochixc3xab, ook Macharius van Gent genoemd, ( – Gent, 8 mei 1012) zou afkomstig geweest zijn van Antiochixc3xab in Pisidia, het huidige Turkse Yalvac, waar hij naar eigen zeggen aartsbisschop was geweest.
Hij zou gevangen genomen geweest zijn door de Saracenen en een pelgrimstocht ondernomen hebben door Palestina, Epirus, Dalmatixc3xab, Beieren om uiteindelijk in Gent te belanden, waar hij door de benedictijnen van de Sint-Baafsabdij werd opgenomen en waar hij aan de pest overleed.
Zijn feestdag is op 8 mei en 10 april en hij wordt tegen de pest aanroepen. Hij kan afgebeeld zijn als een Vlaamse bisschop met drie pijl “hoofden”. Ook is hij afgebeeld met de mijter en staf op de grond om te symboliseren dat hij afstand had genomen van het bisschopschap.







Een van de twee grote toegangen tot het begijnhof.






Er is een heel groot hof met bomen.
















Op sommige plaatsen is er nog een afgesloten tuin.






Stilte en geen voeten op het gras.












Vanuit een klein tuintje met poort op het grote hof.






Religieuzen wonen er vandaag de dag nog.






Na de ochtendmis naar huis.






De huizen hebben heel verschillende bouwstijlen.






Buiten een drinkplaats voor de paarden.






Detail.






De brug naar de poort van het begijnhof.






Prachtig gelegen, ’s ochtends nog in rust.





Vandaar ging de wandeling naar het Sint-Janshospitaal of het Memlingmuseum.
Daarover later meer.

Brugge, 10 juli 2009

Afgelopen weekend waren wij op vrijdagavond
en de hele zaterdag in Brugge.
We zijn vrijdagavond na gegeten te hebben,
via de Liefkenshoektunnel naar Brugge gereden.
Eenmaal aangekomen hebben we een leuke wandeling gemaakt
door het prachtige Brugge.
Het kan dan bijna niet anders of je komt op de Markt uit.
Vlak daarbij ligt het Jan van Eyckplein.
Een klein plein aan het begin van een kanaal: de Spiegelrei.
Dat kanaal loopt in de richting van Damme en verderop Sluis.





Jan van Eyckplein en Spiegelrei.





Op de markt staat een standbeeld van Pieter de Coninck en Jan Breydel.
Twee heren die een hoofdrol speelden in de Guldensporenslag.









Deze slag vond plaats op 11 juli 1302, afgelopen zaterdag
was dat precies 707 jaar geleden.
Door dat je dat in 2009 nog viert schaar je je wat mij betreft
tussen bedenkelijke tradities van Servische vechtjassen,
Ierse protestanten en katholieken enzovoort.
Maar het Vlaamse volksdeel van Belgie doet dat blijkbaar nog altijd.








Wikipedia:

De Guldensporenslag vond plaats op het Groeningheslagveld te Kortrijk op 11 juli 1302 tussen milities van het graafschap Vlaanderen en het leger van de koning van Frankrijk.







De bloemenzee op vrijdagavond (1 dag te vroeg!).






Uiteenlopende organisaties, soms zeer bedenkelijke, doen mee aan de bloemenhulde.






Jan Breydel en Pieter de Coninck.





Wij hebben snel een kroeg opgezocht om nog een Belgisch biertje te drinken.
De Hoegaarden en Trapist smaakten prima in een cafe dat veel weg had
van Het Witte Schaap in Breda: een kroeg voor het gewone volk.
Met een prachtig dialect werden daar, luidruchtig, verhalen verteld
door mensen uit diverse sociaal-economische lagen
van de Brugse bevolking.





De Markt: Provinciaal Hof.





De avond viel snel in, nog een paar foto’s en dan rusten
voor de dag van morgen.





De Markt: de Halletoren of Belfort.






Brugge: Sint-Salvatorskathedraal.




Verkiezingen in India / Holi

Onlangs werd in India het Holi-festival gevierd.
Een Hindoefeest dat met heel veel kleur gepaard gaat.
Of de verkiezingen ook zo gekleurd zijn weet ik niet.
En als ik dan zeg: ‘veel kleur’, dan bedoel ik veel kleur.
Of beter: dan bedoelen ze in India veel kleur.

Gemunu Amarasinghe, AP, Holi, Jaiselmer, Rajastan, 11/02/2009.


Gautam Singh, AP, Holi in Mumbai, 11/03/2009.


Amit Dave, Reuters, Holi in Ahmedabad, 10/03/2009.


Ajay Verma, Reuters, Holi eye, Chandigarh, 10/03/2009.