Het Shenyang Imperial Palace, het keizerlijk paleis in Shenyang,bestaat grofweg uit drie delen:= de prive gebouwen/vertrekken van de keizerlijke familie= het ceremonieel deel van het paleizencomplex= het administratief/regeringsdeel van het complex.Het bekendste gebouw van het Shenyang Imperial Palaceis Dazheng Hall.Een achthoekig gebouw dat door de keizer gebruikt werdvoor zijn ceremoniele taken. Het ligt aan een groot pleinmet daaraan gelegen de gebouwen van de elitekorpsenvan het Chinese leger.Dazheng Hall is het centrale gebouw van het ceremonieel deel van het paleizencomplex.Dazheng Hall
De draak, symbool voor de keizerlijke macht, siert aan beide zijdes, de ingang van het achthoekige gebouw.
Detail.
Dazheng Hall.
Detail.
Versiering midden boven de ingang.
De draken zijn overal, ook op de buitenpanelen van het gebouw en de deuren.
De houten constructie van het dak is interessant en steeds weer sierlijk en versierd.
In de hal staat een houten troon voor de keizer. Vanaf die plaats konden de officiele gebeurtenissen plaatsvinden. De pilaren zijn bedekt met afbeeldingen van draken. Dat zal een hele indruk achtergelaten hebben bij die mensen die hier moesten verschijnen.
De troon.
De feitelijke zitplaats. Een troon bestaat niet alleen uit de plaats waar de keizer zit maar ook uit een verhoog, een aantal vaste attributen, hekwerk om mensen op afstand te houden en dat alles rijk versierd.
De constructie van het plafond.
Nogmaals de troon.
De draken lijken vrij spel te hebben op de armleuning van de troon.
De dakconstructie aan de buitenkant op een van de acht hoeken.
Geen centimeter blijft onbenut voor versieringen.
De prachtige dakpannen van Dazheng Hall.
De boekenkasten in Wensu Pavilion. In Beijing, in de Verboden Stad had ik geen tijd om op zoek te gaan naar de bibliotheek. In Beijing zelf was er geen tijd om de boekcollecties te gaan bekijken. Maar hier in Shenyang heb ik dan in ieder geval een traditionele bibliotheek gezien.
Zou dat de plaats geweest zijn van de bibliothecaris? Doet mij denken aan hoe de bibliotheek vroeger in Breda functioneerde. Ik herinner me dat ik er een keer naar toe ben geweest met mijn vader. Eerst zocht je in kaartenbakken naar de titel van het boek. Op het kaartje stond ook een plaatsaanduiding. Dat gaf je dan aan de bibliothecaresse die achter een toonbank stond. Vervolgens ging zij in de vele boekenkasten het boek zoeken en als het boek gevonden was, werd het uit de kast gehaald en op de plaats van het boek werd een houten latje gezet. Dan werd het boek aan de klant overhandigd om te kijken of dit het boek was wat je zocht. Internet is tegewoordig veel sneller gelukkig.
Een kraanvogel.
Bij de ingang van het paleiscomplex stond een groot bord met teksten een plattegrond. De tekst herhaal ik hier:
De plattegrond van het complex met de Argusvlinder.
World Heritage Site. Voor dit deel van de ochtend is mijn gids een jonge man die in het dagelijks leven de manager van de recptie van het hotel is. Zijn Engels is redelijk. Hij komt zelf niet uit Shenyang en heeft het keizerlijk paleis nog nooit bezocht. Het is een heel aardige kerel die me graag helpt, vanochtend hier in dit paleizencomplex en de komende dagen in het hotelOverigens is het niet vreemd dat jonge mensen uit deze grote stadhier niet geboren zijn.Er is een grote migratie aan de gang van jongeren in China.Van de klas van mijn collega waren er nog maar twee mensendie nog in Shenyang woonden.Dat zijn de mensen waar hij van jongs af aan mee op school gezeten heeft.De andere waren allemaal naar ‘de grote stad’ verhuisd.En met de grote stad wordt dan bijvoorbeeld Shanghai of Beijing bedoeld.
Zomaar een schildering.
Ook hier een openluchttheater.
Met een prachtig beschilderd plafond: de keizerlijke draak omringd door kraanvogels. Symbool voor een lang leven.
Schilderingen met vogels.
Vergezicht in de bergen.
Met veel aandacht voor details.
De toegangskaart tot het complex.
De achterkant.
In de souveniersshop werden grote, op het eerste gezicht wetenschappelijke boeken over de schilderingen van dit complex verkocht. Maar het was een heel uitgebreide serie boeken en 1 exemplaar was al erg duur (en ze waren alleen beschikbaar in het Chinees).
Zomaar een deur.
Terug bij de hotellobby. Afgelopen nacht is de bruid ziek geworden. Dat leverde natuurlijk een hoop consternatie op. Mijn collega kan me dus niet de hele dag rondleiden. Zijn moeder is een krachtdadige vrouw en gaat op deze dag een heleboel voor mij organiseren. Ze neemt me de hele dag mee op pad. Let wel: zij spreekt alleen Chinees en ik spreek helemaal geen Chinees. Maar het werd een prachtige dag die begon met een busrit.
Dit is het gastenkaartje van het Liyang International Hotel.
En met deze kaaartjes kon ik iedere ochtend ontbijten in het hotel. Bij het ontbijt was ik de enige westerling maar alles wijst zichzelf uit.
Misschien is het wel te doen om alleen met Chinese bussen te reizen. Met alleen de Engelse taal valt het niet mee. De meeste Chinezen spreken geen Engels. Het is wel aan het veranderen. De jongere generaties krijgen nu standaard Engels op school maar er is geen toegang tot de Engels media zoals televisiezenders. Dus je wordt continue door het Chinees omringd. Er zijn dus weinig mogelijkheden om het te horen spreken. Nu lijkt het me ook geen goed idee om alleen maar Amerikaanse televisie te zien de hele dag maar de Chinese televisie wordt op precies dezelfde manier gemaakt als de Amerikaanse: veel reclame, veel sport en amusement.
Bij de bushalte is het nog rustig.
In de bus is dat wel anders en het zal nog veel drukker worden.
Vlakbij het hotel is er een vestiging van Tesco (rechts op de foto). Tesco is een soort Engelse Albert Heijn. Ze zijn vanaf 2004 ook in China.
‘Window dressing’, het verhullen van minder positieve aspecten kent men in wel. Met grote borden maak je een bouwput onzichtbaar.
Twee karakteristieke gebouwen in Shenyang op een rij: een enorme kantoortoren en een traditionel poortgebouw. Het poortgebouw is aanzienlijk kleiner.
Zo lijkt het poortgebouw veel gewichtiger.
Dit is het boekje dat aan de linkerkant een beetje beneveld is geraakt.
Een foto van het eten spreekt misschien meer tot de verbeelding dan het lijstje met gerechten hierboven.
Bij vragen werd direct hulp ingeroepen van de keukenstaf. Die kwam dan al mijn vragen beantwoorden, soms, zoals hier, met voorbeelden van de producten.
Verpakking van het gedroogde vlees. Ik weet dat dan nog niet maar deze verpakking is tweetalig. Er staat in het Chinees en in het Mongools op geschreven wat er in de verpakking zit
Maar voor dat ik ga slapen laat men mij al wel de bruiloftszaal zien. Dit zijn overigens niet de voorbereidingen van de bruiloft van mijn collega. Tijdens de oktober vakantiedagen in China trouwen veel mensen. Ze maken gebruik van het feit dat veel mensen vrij zijn en dat familie dan bij elkaar op bezoek kan komen. De trouwgelegenheden zijn dan ook continue in gebruik.
Dit is alweer een blik in de hotellobby (Liyang International Hotel) de volgende ochtend. Er is dan al weer veel gebeurd. Maar daarover later.
De wandeling begint bij het VVV. Zeg maar bij het verlaten van het treinstation. Maar we waren al meer dan een dag in Hoorn dus mijn wandeling begon letterlijk op dit punt: de Rode Steen. De voormalige kassmarkt in Hoorn was vroeger de plaats waar terechtstellingen (executies) werden uitgevoerd. Deze steen markeert die executieplaats en ligt aan de voet van het standbeeld van Jan Pieterszoon Coen.
Dat standbeeld is overigens gegoten door een ijzergieterij uit Breda: de Firma J. C. Marijnen. Ik woonde vroeger vlak achter een andere ijzergieterij. Op het web vond ik de volgende namen: C. Klep de Bruyn; C.G. Cosijn (daar woonden we vlak achter, het gebouw bestaat nog steeds op de hoek van de Tramsingel en Lunetstraat); De Bruyn Kops, Mansbach en Cie=> De Bruyn Kops en Cie=> De Bruyn Kops en Bakker=> Bakker en Rueb=> Machinefabriek Breda; Marijnen’s IJzer en metaalgieterij N.V., N.V. De Etna (daarlangs liep ik altijd naar de lagere school)
Coen met op de achtergrond het Westfries museum.
In de Frahchtwage, kruising Wijdesteeg en het West, nummer 50. Een gebouw uit 1612, een voormalige overslagplaats.
Veermanskade nummer 6: het wapen van Jenuwe (Genua). Een koopmanshuis van een handelaar die zaken deed met het Middellandse Zee gebied.
Volgens overlevering het geboortehuis van schipper Willem Ijsbrandszoon Bontekoe.
Hoorn.
Gevelsteen van De Dageraad. Een kaaspakhuis uit 1591.
Op de bierkade werkten de bierdragers.
In de stad zijn verschillende grote huizen te vinden van diverse bevelvoerders van de VOC. Die huizen zijn uitgebreid versierd.
Het Oude Vrouwenhuis.
Gravenstraat/Munsstraat, hoekhuis met gevelsteen met een scheepje.
Pakhuizen van de VOC uit 1606.
17e eeuwse driemaster.
Protestantsch Weeshuis.
In dit witte pand is een cultureel centrum en bioscoop.
Een moderne variant van een gevelsteen?
Raam in een raam van de Westfriese Munt.
Het Statenlogement uit 1613: logeergebouw voor het College van Gecommiteerde Raden van West-Friesland en het Hollands Noorderkwartier.
Een beeld van Prins Maurits op beide trapgevels.
Wapens van de zeven steden prijken op de gevel. Dit is het wapen van Edam.
Alkmaar.
Enkhuizen.
Monnickendam.De wapens van Purmerend, Medemblik en Hoorn ontbreken in deze serie.
Laten we naar binnen gaan.Ook het Zhao Ling grafmonument kent een aantal monumenten,tempels, bijgebouwen en muren zoals ik eerder zag bij de Ming graven.Er zit een vaste opbouw in.
Met prachtige details zoals deze twee vissen: overvloed (?).
Een prachtig tegeltableau met de draak, symbool van de keizer.
Soms zijn de wegen van een archeoloog ondoorgrondelijk. Wat ik hier precies zag werd me niet helemaal duidelijk (helemaal niet).
Nog een poortgebouw.
De troepen van de keizer kende een aantal elitegroepen. Die waren te herkennen aan hun kledij en de vlaggen die ze bij zich droegen. Ik zal daar nog meer informatie over krijgen later in Shenyang.
Huidige ongerestaureerde staat van een tableau.
Een foto op een metalen informatiebord van hetzelfde tableau, jaren geleden.
Een gebouw met een stele (gedenknaald met tekst) is ook een vast onderdeel van een Chinees grafcomplex uit deze periode.
Een zogenaamde Kylin, een mythologische dier dat ook qilin wordt genoemd. Een van de vier gunstige, hemelse dieren.
De stele in het poortgebouw.
Het park is hier een stuk rustiger.
Het achterste deel van het grafcomplex komt in beeld rechts (zichtbaar) en links staan bijgebouwen die we later zullen bezoeken.
Toegangskaartje met een overzichtsfoto van het complex. Acheraan is de grafheuvel zichtbaar.
Altijd die prachtige daken.
De feitelijke grafheuvel die zich in een ommuring bevindt. De muur met de poort geeft aan tot waar je nu kunt lopen.
The tomb wall, the tomb, the underground palace.The tomb wall is also called xe2x80x98The round Wallxe2x80x99. It was made of gray bricks with the crenel and parapet. Also called xe2x80x98Dulong (single dragon) Moundxe2x80x99, the tomb is a mounded tumulus in the middle of the Tomb Wall with a periphery of about 110 meters, which was made of mortar (lime, sand and yellow earth). On the top an elm tree was planted to follow the custom of the ancestorsxe2x80x99 tomb (Yongling Tomb). Beneath the tomb lies the Underground Palace where the owners rest.De grafmuur, het graf en het ondergronds paleis.De grafmuur wordt ook wel xe2x80x98De ronde Muurxe2x80x99 genoemd.De muur is gemaakt van grijze bakstenen met verschansing(letterlijk is xe2x80x98crenel’ de lege ruimte tussen twee opstaande delenxe2x80x99en xe2x80x98parapetxe2x80x99 is een lage verschansingmuur).Een andere naam is xe2x80x98Dulong (enkele draak) heuvelxe2x80x99,het graf is een grafheuvel in het midden van de grafmuurmet een omtrek van 110 meter. De heuvel is gemaakt van mortel(kalk, zand en gele aarde).Op de top is een iep geplaatst in navolging van de gewoontedit te doen bij oudere graven (Yongling Graven).Onder de grafheuvel ligt het ondergronds paleis waar hun eigenaars rusten.
Het ceremonieel altaar met voorwerpen zoals een wierrookbrander. Ze vertegenwoordigen een soort eeuwigdurend herinneren aan en respect voor de doden.
Ik vind die symbolen voor audiotour wel grappig. Die is me niet aangeboden. Ik vraag me af of die er nog wel was.Longxe2x80x98 en HallWhich was called Xiang (enjoyment) Hall else, Longxe2x80x99 en Hall was built in September of the 8th year in the reign of Emperor Chongde (1643). It was named in november of the 7th year in the reign of emperor Shunzhi, and rebuilt in the 30th year of Emperor Kangxi Period (1691). It was the main building to place the divine nameplates of the occupants of the tomb, also was the major site for sacrificial ceremony.Deze hal werd ook de Xiang (Plezier) Hal genoemd.Longxe2x80x99 en Hall is gebouwd in September van het achtste regeringsjaarvan Keizer Chongde (1643).De hal kreeg zijn naam in november van het zevende regeringsjaarvan Keizer Shunzhi en werd gerestaureerdin het dertigste regeringsjaar van Keizer Kangxi (1691).Het was de belangrijkste plaats om de goddelijke naampla
En ook vandaag de dag werd er nog geofferd.
Longxe2x80x98 en Hall.
Ook hier een prachtige reliefvloer.
En dan de plafondschilderingen.
The Eastern Side Hall.The Eastern Side Hall.It was built in the early Qing Dynasty to keep sacrificial boards and ceremonial silk embroideries during sacrificial ceremony. Whenever Longxe2x80x99en Hall was being repaired, the divine nameplates of the occupants of the tomb would be moved here, for sacrificial ceremony to continue according to the established system.De Oostelijke Zij-hal.Deze hal is gebouwd in het begin van de Qing dynastieom het offervaatwerk en de ceremonixc3xable geborduurde zijden gewaden te bewaren.Iedere keer als Longxe2x80x99en Hall werd gerepareerdwerden de goddelijke naamplaten van de hier begraven overledenenin deze hal bewaardzodat de voorgeschreven ceremonies doorgang konden vinden.
Volgens mij moesten we wel extra betalen om de volgende voorwerpen te zien. Dit was het kaartje.
Dit is een gat in een poortgebouw, gelijk achter de deur. Een grote boomstam paste hierin om de poortdeuren goed af te sluiten.
Deze mooie kop vormde een onderdeel van het beslag op de deuren.
Nog meer voorwerpen, dus nog een toegangskaartje. Nu voorwerpen van onder andere de eunuchs.
Volgens mijn collega staat op het blauwe kaartje: Qing dynasty . The treasure to guard the storage of the ten emperors.Dat betekent zoiets als ‘De grootste schat van de keizer’.Het zijn groot uitgevoerde munten. Symbolen voor rijkdom.
Dit moet ik nog navragen.
En dat is ook hiermee het geval.
Het hotel waar ik verbleef (Liyang International Hotel) en waar de bruiloft zou worden gehouden, bevond zich in deze drie torens. Het badhuis met warme en koude baden, sauna en massagetafels was in de meest rechtse toren. In Nederland zou ik niet naar een sauna gaan maar nu zat het als extra bij het hotel en ik ben er iedere dag geweest. Even uitrusten, even bijkomen van a
Het was kort na 1 oktober en de viering van zestig jaar Volksrepubliek China. Overal bij parken en op grote pleinen zag je de grote rode cijfers 60 omringd door bloemen. Voor de bloemen de Chinezen die deze dagen vrij waren en net als ik als een toerist Beiling Park bezoeken. Zij willen maar wat graag op de foto.
De zuid-ingang van het park.
Beiling ParkBeiling Park covers an area of 3.300.000 m2. It was originally an imperial cemetery and became a park in 1927. The world famous Zhao Ling tomb of the Qing Dynasty is just in the park. The golden tiles and red walls present the magnificence and splendour of the imperial cemetery. Outside the cemetery are towering old pines, green and Luxuriant grass and trees, and rippling lake. It is an ideal scenic spot for the perfect combination of the imperial architectures of the Qing dynasty and the modern gathering landscape.The Zhao Ling Tomb is the tomb of Tai Zong (Huangtaiji) who is the second emperor of the Qing Dynasty and Empress Xiaoduanwen, Borjite. It was initially constructed in the eight year of the reign of Emperor Chongde of the Qing Dynasty (in 1643) and is the largest, most magnificent and most representative Imperial tomb among the three tombs north of the Shanhaiguan Pass at the beginning of the Qing Dynasty, as well as one of the most well-preserved ancient imperial tombs architectural complex in China. In 2004 it was listed in the name list of the World Culture Inheritances.The natural scene within the park is colourful and wonderful and in myriad forms. The old pines of over 300 years are called xe2x80x98life relicxe2x80x99. What are unique and distinctive are xe2x80x98Holy Treexe2x80x99 and xe2x80x98Phoenix Treexe2x80x99 which show the harmony of body and spirit.The Scenery Garden is the first-grade gardening work. Chinese traditional gardening and architectural arts are applied in the garden to perfectly combine the natural scene with artificial scene. Here you will acclaim the smart combination of architectures and landscape. The surface of the 300.000m2 artificial lake in the park ripples. The 100-meter long banks run through from east to west and are shielded by the green and luxuriant willow trees planted on the banks. It is available and agreeable to take pedal boat and speed boat on the lake while enjoying the scenery of the park.The long history, solemn imperial tombs and diversified natural scenes refresh, gladden and attract the domestic and foreign visitorsxe2x80x99 hearts. We warmly welcome you to visit the park to learn more about Chinese history, Shenyang and the culture of the Qing Dynasty.Korte vertaling/samenvatting:Oorspronkelijk was Beiling Park een Keizerlijke begraafplaatsen het werd in 1927 een park.Het wereldberoemde Zhao Ling graf van de Qing Dynastieligt in het park.De gouden dakpannen en rode muren presenteren de verhevenheiden pracht van een keizerlijke begraafplaats.Buiten de begraafplaats staan eeuwenoude pijnbomen,gevarieerd groen en bomen en ligt er een golvend meer in het park.Het park is de ideale combinatie van keizerlijke architectuurvan de Qing Dynastie en een modern landschap voor ontspanning.Het Zhao Ling graf is het graf van Tai Zong (Huangtaiji),de tweede keizer van de Qing Dynastie en Keizerin Xiaoduanwen,Borjite (Borjite is de aanduiding van de clan of het Mongoolse raswaar de keizerin van afstamde).Het graf is gebouwd in het achtste regeringsjaarvan Keizer Chongde van de Qing Dynastie (in 1643).Het is het grootste, meest indrukwekkendeen meest representatieve keizerlijke grafvan de drie graven ten noorden van de Shanhaiguan Passuit het begin van de Qing Dynastie.In 2004 is deze plaats opgenomen op de World Heritage lijst van Unesco.De afsluiting van de tekst is zo mooi. Daarom vertaal ik die helemaal:De lange historie, het plechtige keizerlijke grafen het gevarieerde natuurlijke landschap,hebben een verfrissende en opwekkende aantrekkingskrachtop de harten van Chinese en buitenlandse bezoekers.We heten u van harte welkom om in dit park meer te lerenover de geschiedenis van China, de stad Shenyangen de cultuur van de Qing dynastie. 
De plattegrond van het park.
Het standbeeld van Keizer Tai Zong.
Het standbeeld van Keizer Tai Zong.
Zomaar in een prieeltje in het park stond een groep mensen te zingen en muziek te maken. Voor een Westerse toerist is dat even wennen. Ik had het in Beijing gezien maar daar bezocht ik vooral topattracties. Ik dacht dat er daarom zoveel groepen waren. Maar ik kwam er al gauw achter dat mensen in China parken intensief gebruiken om muziek te maken, gymnastiek te beoefenen en om er spelletjes te spelen.
De muziekinstrumenten zien er zo fantastisch uit.
Folder van het museum.
Bij aankomst met de trein in Enkhuizen kun je gelijk een dijk oplopen waarachter het schip ligt waarmee je naar Enkhuizen kunt. In de verte ligt dit grote gemaal: Lely.
Onderweg op de voormalige Zuiderzee, bij de Wieringermeer, zien we verschillende boten. Varen vinden we altijd leuk dus we hebben ons prima vermaakt.
Dit is de Rensiena. Op internet vond ik nog een foto van dit schip en daar wordt het een tjalk genoemd.
Dit is de ‘Hoop doet leven’ uit Groningen. Deze naam komt vaker voor dus meer afbeeldingen op het internet. Hij lijkt op de tweemastklipper van schipper Wietse Veldman. Bouwjaar van het schip is dan 1892 nu te huur voor groepen.
Wat voor vogels dit zijn kon ik op deze afstand niet zien. Ze zatten in zo’n mooie groep bij elkaar op het water.
Dispereert niet. De dag na de wedstrijd van Oranje die men won terwijl de tegenstander de meeste geldige doelpunten scoorden. Dispereert niet, ontziet uw vijanden niet, want God is met ons. Jan Pieterszoon Coen.
De trams van de stoomtram Hoorn – Medemblik.
De Limburgse Tramweg Maatschappij en de vernoeming van de tram naar de oud NS-directeur Ir. P. H. Bosboom.
Hanomag, Hannover – Linden, 1922, # 9862.
De tram wordt op stoom gebracht.
Niet alle treinstellen zijn splinternieuw zullen we maar zeggen.
De koperkleurige schoorsteen van de Bello.
De Bello in het museum.
Idem.
Stoomlocomotief 5 van de Stikstofmaatschappij Sluiskil.
/br>
Stoomlocomotief 5 van de Stikstofmaatschappij Sluiskil.Locomotief 5 is een rangeerlocomotief van Belgische origine. De blauwe locomotief is in 1929 gebouwd voor de Stikstoffabriek in Sluiskil en werd daar gebruikt voor het rangeren van wagens geladen met stoffen, die voor de productie van kunstmest nodig waren. Loc 5 werd gebruikt tot omstreeks 1970 en werd toen in de collectie van de Museumstoomtram opgenomen.GeschiedenisDe locomotief is in 1929 gebouw door de Belgische firma La Meuse in Luik. Het was een standaardlocomotief uit de catalogus van de fabriek, waarvan er vele werden gebouwd. Opvallend in het ontwerp waren de lange waterbakken. In Belgixc3xab werd dit regelmatig toegepast.De loc werd jarenlang gebruikt om wagens te rangeren over het fabrieksterrein van de Nederlandse Stikstof-Maatschappij Sluiskil in Zeeuws Vlaanderen. Hier werd kunstmest vervaardigd op basis van stikstof. De altijd betrouwbare locomotief zou gedurende de Tweede Wereldoorlog zelfs korte tijd gebruikt zijn om xe2x80x98sneltreinenxe2x80x99 vanuit Sluiskil richting Mechelen te rijden, maar echt bewijs bestaat hiervoor niet.Sluiskil, 17 april 1971. Foto: H. G. HesselinkGewicht locomotief: 32 ton (met kolen en water)Maximum snelheid: 40 kilometer per uur.Trekkracht: 5030 kilogram (Trekkracht is de kracht die op de trekhaak kan worden uitgeoefend. Het gewicht dat over vlakke rails kan worden verplaatst is zoxe2x80x99n 50 maal groter)CollectieIn 1972 werd de locomotief opgenomen in de collectie van de Museumstoomtram en gerestaureerd. Hoewel de locomotief niet bij Nederlandse stoomtramlijnen dienst heeft gedaan, past zij qua grootte en type bijzonder goed in de collectie. Om dit te accentueren is de locomotief geschilderd in de blauwe kleuren en biezen, zoals die bij de stoomtramlocomotieven van de Maas Buurtspoorweg in Noord Limburg werden toegepast.De locomotief draagt sinds enige tijd de (plaats)naam xe2x80x98Enkhuizenxe2x80x99. Dit geheel in de stijl van meerdere trambedrijven, die locomotieven vernoemden naar plaatsen in de omgeving.Loc 5 is door haar grote kracht vaak aan te treffen voor de drukkere en langere stoomtrams.
Socixc3xa9txc3xa9 de la Meuse, Liegxc3xa9, Societe de la Meuse, nr. 3252, 1929.
De ketelingang en de besturing.
Interieur personenwagon.
Hetzelfde treinstel.
.
Het onderschrift bij deze foto luidt: “Teruggevonden als duiventil”.
Personenrijtuig AB8 van de Zeeuwsch-Vlaamsche Tramweg-Maatschappij.Rijtuig AB8 werd in 1916 door de Rotterdamse firma Allan gebouwd voor het reizigersvervoer op het grote tramnet van Zeeuws-Vlaanderen. Het rijtuig heeft negen zitplaatsen eerste klasse en 24 in de tweede en deed dienst tot in de Tweede Wereldoorlog. Het kwam niet ongeschonden uit de strijd. Na de oorlog leverde het onderdelen aan andere rijtuigen. Tot 1960 werd de rijtuigbak gebruikt als noodwoning en later als duiventil!in 1998 verliet de bak Zeeuws-Vlaanderen im opgenomen te worden in de collectie van de Museumstoomtram. Mede dankzij de hulp van vele vrijwilligers wordt het rijtuig nu gerestaureerd en krijgt het een gereconstrueerd interieur en onderstel. Binnen enkele jaren zal ook dit rijtuig reizigers kunnen vervoeren tussen Hoorn en Medemblik. Dankzij de A-status van dit xe2x80x98mobiele monumentxe2x80x99 in het Nationaal Register Mobiel Erfgoed hebben de Mondriaan Stichting, het VSB-Cultuurfonds, het Prins Bernhard Cultuurfonds en de Tramweg-Stichting een bijdrage geleverd om de restauratie van het fraaie teakhouten tramrijtuig mogelijk te maken.
Nogmaals dit pra
Onze tram, nr 7742.
De reis kan beginnen.
Mooi logo.
Maar dit Zwitserse logo is bekender.
In dergelijke treinstellen heb ik al heel wat keren gereisd.
Tijdens een korte pauze in Wognum of is het Twisk?
Aangekomen in Medemblik. Hier ontkoppelt de locomotief.
En zet de reis dadelijk voort. Wij gaan nu op de boot naar Enkhuizen.
Welkomstfruit. Dadels (vers, heerlijk), een granaatappel en appel/peer-achtig fruit (ik moet mijn collega nog eens vragen hoe dit fruit heet).
Zo is het fruit wat beter te zien.Ik fris me even op in het hotel terwijl mijn collegaen zijn moeder even wachten.Ik maak een foto van hen.
Mijn gastheer en zijn moeder.
Het weer in Shenyang is prachtig. Net als het in Beijing was. Even verder op in een restaurant eten we. Een heerlijk hete (pittige) soep en een soort wraps met vlees, gemende groente, een saus, water en thee!. Eten met stokjes is wel een uitdaging en het ene moment gaat het beter dan het andere. Maar over het algemeen lukt het wel. Omdat je geen opscheplepels hebt eet je met z’n allen uiteindelijk uit dezefde schalen. Ik moet zeggen dat het een sfeer van gemeenschappelijkheid schept die ik niet verwacht had. Ik vond het heel aangenaam.
Close-up van de soep. Het eten is uitstekend in China!.
Een hele stapel bonnetjes die ik moest betalen aan mijn gids. Voor al de musea en andere plaatsen die ik bezocht heb onder zijn leiding.
Ik moest natuurlijk ook nog de rekening van hotel Kapok betalen.
En dit is dan mijn treinkaartje. Van Beijing naar Shenyang Bei (Bei= Noord). Ik heb een gereserveerde zitplaats.
Wachtruimte voor de trein van Beijing naar Shenyang.
De afstand tussen Beijing en Shenyang is met de trein in de buurt van 700 kilometer. Er is gelukkig een snelle treinverbinding.
De tijdsaanduiding op het perron. Hier nog in het Engels. Ieder treinstel had een nummer dat middels een display bij de deuren staat vermeld. Op de trein zijn conducteurs/trices die al bij de ingang je kaartje nogmaals controleren. Ze zijn erg behulpzaam.
Zomaar wat indrukken van onderweg.
De trein gaat bij vlagen heel snel.
Een dorp onderweg.
Treinschema volgens internet.
Oogsttijd.
Veel dichter op het platteland dan dit ben ik op deze reis niet geweest. Iets voor een volgende keer.
Nieuwbouw. Ik had er al veel van gezien in Beijing maar ik zal er nog veel meer van zien.
Steenkool.
Shenyang.
De trein rijdt het station binnen. Ik kan op zoek naar mijn collega. ‘Volg de andere treinreizigers maar het station uit. Dan zie ik je daar wel’. Okay dat heb ik dus gedaan. Oh, ja. Voordat je het station uit kunt wordt je kaartje nog een keer gecontroleerd!.
Onderweg naar de Minggraven op 3 oktober, had ik een paar kaki’s gekocht. Toen vond ik heel vreemd dat de mensen in China de kaki’s pas eten als de vrucht heel rijp is. Gisteren keek ik nog eens op Wikipedia en daar stond dat de vrucht van nature veel tannine bevat. Een stof die volgens dat artikel niet echt goed voor je is en bovendien niet lekker smaakt. Ik ga er eigenlijk een beetje vanuit dat de vrucht die wij in West Europa eten veel minder tannine bevat. Hierboven de vruchten die ik gekocht heb.
En zo ga ik ze opeten.
Zomaar een servet van het hotel.
In de Verboden Stad had ik dit boek gezien. Dat wilde ik als souvenier meenemen. Het is alleen groot en zwaar. Ik dacht dat kan ik straks wel kopen als ik de stad verlaat. Ik schond die belangrijke toeristenwet: Je moet het kopen als het er is. Deze regel heb ik geleerd tijdens onze eerste reis buiten West Europa. Tijdens ons eerste bezoek aan toen nog de Sovjet Unie vertelde onze reisleider dat als je iets zag dat je wilde kopen, je dat maar beter gelijk kunt doen. Je weet nooit of de kan zich nog een keer voordoet. Maar toen ik de Verboden Stad verliet was er plotseling geen souvernier- of boekwinkel in de buurt. Ik ben dan ook in de avond naar een boekwinkel op zoek gegaan waar men Engelstalige boeken verkocht. Die winkel heb ik gevonden en kon zo toch alsnog het boek kopen.
En dit is de rekening: 380 Yuan, 45 Euro.
De maan en een hotel (niet het hotel waar ik in verbleef).
Yan Xi Gong (The Palace of Prolonging Happiness). Een mysterie voor mij.
De zon staat al behoorlijk laag maar hier in de ondergaande zon nog een mooi voorbeeld van wat je allemaal met keramiek kunt doen.
Prachtige daken.
Langzaam krijg ik in de gaten dat de mensen naar de uitgang lopen. Mijn voeten doen zeer en de vraag is: wat is voor mij de kortste weg?.
Het wordt langzaam leger. Hoe laat zou het zijn?.
Zhong He Dian (Hall of Central Harmony). Een van de drie grote hallen in het meer publieke deel van de Verboden Stad
Wat een daken!
Prachtig toch!.
Nog een laatste beschilderde balk.
De deur wordt al gesloten.
Nou, nog een allerlaatste balk dan.
De poort is dicht (dit is overigens niet een van de buitenste poorten. Ik heb de indruk dat men de Verboden Stad vanuit het centrum langzaam naar buiten afsluit.
Forbidden City, de Verboden Stad, dit was het dan.
Gevelstenen van een van de Bossuhuizen in Hoorn.
De volledige gevel.
Als een krantenartikel, een stripverhaal, een fotoraportage.
Een van de havens van Hoorn: de Binnenhaven.
De Scheepsjongens van Bontekoe.
De Scheepsjongens van Bontekoe.
De Buitenhaven.
De hoofdtoren.
Met stadswapen en een eerste restauratieplaquette.
De eenhoorn van Hoorn.
Een deel van de gevels van het Westfries museum: het Statencollege van 1632.
Nederland – Brazilie: druk in de kroegen, gespannen op het terras, stil op straat.
Een gevelsteen bij ondergaande zon.
Wat voor beroep zou dat zijn geweest…..
Duitsland – Engeland , 5 minuten voor het einde (4-1).
Tijdens het eten trok de Trol chic weer aan me voorbij. Overigens schijnt kvef jordkake een traditioneel Noors dessert te zijn. Het smaakte prima.
Misschien snap ik niets van de mode of was er een goochelaarsconventie in de stad.
Niet dat het soms niet erg leuk en verrassend staat.
Onverwacht, charmant.
Leuk toch, die oortjes.
Vervolgens ga ik met de bus terug naar het hotel.
En twee dagen later vloog ik weer terug naar Nederland.
Argusvlinder 